Adhyaya 49

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे ऽष्टचत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच शतमेकं सहस्राणां योजनानां स तु स्मृतः अनु द्वीपं सहस्राणां द्विगुणं द्विगुणोत्तरम्

இவ்வாறு ஸ்ரீலிங்க மகாபுராணத்தின் பூர்வபாகத்தில் அஷ்டசத்வாரிம்ஷம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—அதன் அளவு ஒரு இலட்சத்து நூறு யோஜனைகள் என ஸ்மிருதியில் கூறப்படுகிறது; மேலும் ஒவ்வொரு அடுத்த தீவிலும் அந்த அளவு இருமடங்காகி, மீண்டும் இருமடங்கு மேலோங்கும் முறையில் பெருகுகிறது.

Verse 2

पञ्चाशत्कोटिविस्तीर्णा ससमुद्रा धरा स्मृता द्वीपैश् च सप्तभिर् युक्ता लोकालोकावृता शुभा

பூமி கடல்களுடன் கூடி ஐம்பது கோடி அளவு விரிந்ததாக ஸ்மரிக்கப்படுகிறது. ஏழு தீவுகளுடன் இணைந்த இந்தப் புனிதத் தரை லோகாலோக மலைத்தொடரால் சூழப்பட்டுள்ளது.

Verse 3

नीलस्तथोत्तरे मेरोः श्वेतस्तस्योत्तरे पुनः शृङ्गी तस्योत्तरे विप्रास् त्रयस्ते वर्षपर्वताः

ஓ விப்ரர்களே! மேருவின் வடக்கில் நீல மலை; அதன் மேலும் வடக்கில் ஸ்வேத மலை; ஸ்வேதத்தின் வடக்கில் ஸ்ருங்கீ உள்ளது. இம்மூன்றும் வர்ஷ-மலைகள் எனப் புகழ்பெற்றவை.

Verse 4

जठरो देवकूटश् च पूर्वस्यां दिशि पर्वतौ निषधो दक्षिणे मेरोस् तस्य दक्षिणतो गिरिः हेमकूट इति ख्यातो हिमवांस्तस्य दक्षिणे

கிழக்கு திசையில் ஜடரமும் தேவகூடமும் எனும் இரு மலைகள் நிலைகொண்டுள்ளன. மேருவின் தெற்கில் நிஷதம்; அதன் தெற்கில் ‘ஹேமகூடம்’ எனப் புகழ்பெற்ற மலை. ஹேமகூடத்தின் தெற்கில் ஹிமவான் (இமயமலை) மலைராஜன் விளங்குகின்றான்.

Verse 5

मेरोः पश्चिमतश्चैव पर्वतौ द्वौ धराधरौ माल्यवान्गन्धमादश् च द्वावेतावुदगायतौ

மேருவின் மேற்கில் பூமியைத் தாங்கும் இரு மலைகள் உள்ளன—மால்யவான் மற்றும் கந்தமாதன. இவ்விரண்டும் வடதிசை நோக்கி விரிந்து உலக ஒழுங்கைத் தாங்கி நிற்கின்றன.

Verse 6

एते पर्वतराजानः सिद्धचारणसेविताः तेषाम् अन्तरविष्कम्भो नवसाहस्रमेकशः

இம்மலைராஜர்கள் சித்தர்களாலும் சாரணர்களாலும் சேவிக்கப்பட்டு வணங்கப்படுகின்றனர். இவற்றின் ஒவ்வொன்றுக்கிடையேயான இடைவெளி தனித்தனியாக ஒன்பதாயிரம் (யோஜனைகள்) ஆகும்.

Verse 7

इदं हैमवतं वर्षं भारतं नाम विश्रुतम् हेमकूटं परं तस्मान् नाम्ना किंपुरुषं स्मृतम्

இந்த ஹிமவத் பகுதி ‘பாரதவர்ஷம்’ எனப் புகழ்பெற்றது. இதற்கு அப்பால் ஹேமகூடம்; மேலும் அப்பால் ‘கிம்புருஷம்’ எனும் நாடு நினைவில் கூறப்படுகிறது.

Verse 8

नैषधं हेमकूटात्तु हरिवर्षं तदुच्यते हरिवर्षात्परं चैव मेरोः शुभमिलावृतम्

ஹேமகூடத்திற்குப் பின் நிஷத எல்லை சார்ந்த பகுதி ‘ஹரிவர்ஷம்’ என அழைக்கப்படுகிறது. ஹரிவர்ஷத்திற்கும் அப்பால், மங்களமான மேருவை அண்மித்த ‘இலாவ்ருதம்’ எனும் தெய்வீகப் பிரதேசம் உள்ளது.

Verse 9

इलावृतात्परं नीलं रम्यकं नाम विश्रुतम् रम्यात्परतरं श्वेतं विख्यातं तद्धिरण्मयम्

இலாவ்ருதத்திற்குப் புறம் ‘நீல’ எனப்படும் ‘ரம்யக’ நாடு புகழ்பெற்றது. ‘ரம்ய’த்திற்கும் அப்பால் அதைவிடச் சிறந்த ‘ஸ்வேத’ம் உள்ளது; அது ‘ஹிரண்மய’ (பொன்னுலகம்) எனப் பிரசித்தம்.

Verse 10

हिरण्मयात्परं चापि शृङ्गी चैव कुरुः स्मृतः धनुःसंस्थे तु विज्ञेये द्वे वर्षे दक्षिणोत्तरे

ஹிரண்மயத்திற்கும் அப்பால் ‘ஸ்ருங்கீ’ என்றும், ‘குரு’ என்றும் கூறப்படுகின்றன. வில்லின் வடிவமுடைய (தனுஸ்) பகுதியில் தெற்கும் வடக்கும் என இரண்டு வர்ஷங்கள் அறியத்தக்கவை.

Verse 11

दीर्घाणि तत्र चत्वारि मध्यतस्तदिलावृतम् मेरोः पश्चिमपूर्वेण द्वे तु दीर्घेतरे स्मृते

அங்கே நான்கு பகுதிகள் நீளமானவையாகக் கூறப்படுகின்றன; அவற்றின் நடுவில் இலாவ்ருதம் உள்ளது. மேலும் மேருவின் மேற்கும் கிழக்கும் புறங்களில் இன்னும் இரண்டு நீளமான நிலப்பகுதிகள் நினைவுகூரப்படுகின்றன.

Verse 12

अर्वाक्तु निषधस्याथ वेद्यर्धं चोत्तरं स्मृतम् वेद्यर्धे दक्षिणे त्रीणि वर्षाणि त्रीणि चोत्तरे

நிஷதத்தின் தெற்கில் வேதி-பரப்பின் வடபாதி எனக் கூறப்படுகிறது. அந்த வேதி-பகுதியில் தெற்கில் மூன்று வர்ஷங்களும், வடக்கிலும் மூன்று வர்ஷங்களும் உள்ளன.

Verse 13

तयोर्मध्ये च विज्ञेयं मेरुमध्यमिलावृतम् दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण तु

அவ்விரண்டிற்கும் இடையில், நடுவில் மேரு அமைந்த ‘இலாவ்ருதம்’ என்பதை அறிய வேண்டும்; அது நீலத்தின் தெற்கிலும் நிஷதத்தின் வடக்கிலும் உள்ளது.

Verse 14

उदगायतो महाशैलो माल्यवान्नाम पर्वतः योजनानां सहस्रे द्वे उपरिष्टात्तु विस्तृतः

வடதிசையில் மால்யவான் எனப்படும் மகாசைலம் உயர்கிறது; அதன் சிகரத்தில் அது இரண்டாயிரம் யோஜனை அளவு விரிந்துள்ளது।

Verse 15

आयामतश्चतुस्त्रिंशत् सहस्राणि प्रकीर्तितः तस्य प्रतीच्यां विज्ञेयः पर्वतो गन्धमादनः

அதன் நீளம் முப்பத்துநான்கு ஆயிரம் (யோஜனை) எனப் புகழப்படுகிறது; அதன் மேற்கில் கந்தமாதனன் எனும் மலை அறியத்தக்கது।

Verse 16

आयामतः स विज्ञेयो माल्यवानिव विस्तृतः जम्बूद्वीपस्य विस्तारात् समेन तु समन्ततः

நீளத்தில் அந்த மலை மால்யவானைப் போல விரிந்ததாக அறிய வேண்டும்; ஜம்பூத்வீபத்தின் பரப்பளவின்படி அது எல்லாத் திசைகளிலும் சமமாகப் பரவியுள்ளது।

Verse 17

प्रागायताः सुपर्वाणः षडेते वर्षपर्वताः अवगाढाश्चोभयतः समुद्रौ पूर्वपश्चिमौ

இந்த ஆறு சிறந்த, நன்கு இணைந்த வர்ஷ மலைகள் கிழக்குத் திசை நோக்கி நீள்கின்றன; இருபுறமும் அவை கிழக்குக் கடலும் மேற்குக் கடலும் உள்ளே ஆழ்ந்து நிற்கின்றன।

Verse 18

हिमप्रायस्तु हिमवान् हेमकूटस्तु हेमवान् तरुणादित्यसंकाशो हैरण्यो निषधः स्मृतः

ஹிமவான் பெரும்பாலும் பனியால் மூடப்பட்டவன் எனச் சொல்லப்படுகிறது; ஹேமகூடம் பொன்னொளியுடன் விளங்குகிறது; நிஷதம் பொன்னிறமாய், புதிதாக உதிக்கும் சூரியனைப் போல ஒளிர்வதாக நினைவுகூரப்படுகிறது।

Verse 19

चतुर्वर्णः ससौवर्णो मेरुश्चोर्ध्वायतः स्मृतः वृत्ताकृतिपरीणाहश् चतुरस्रः समुत्थितः

மேரு மலை நான்கு நிறங்களுடன், பொன்னொளியால் விளங்கிப், மேலே உயர்ந்து விரிந்ததாக நினைக்கப்படுகிறது. சுற்றளவில் வட்டமாக இருந்தாலும், அது நன்கு அமைந்த நான்குபக்க வடிவில் உயர்ந்து நிற்கிறது.

Verse 20

नीलश् च वैडूर्यमयः श्वेतः शुक्लो हिरण्मयः मयूरबर्हवर्णस्तु शातकुंभस् त्रिशृङ्गवान्

அது நீலமாக வைடூரிய மணியால் ஆனது; வெண்மையாக ஒளிர்வது; பொன்னால் ஆனது; மயில் இறகின் நிறம் உடையது; சாத்தகும்பப் பொன்னால் வடிவானது; மூன்று சிகரங்களுடன் இருப்பது—இவை பதி (சிவன்) லிங்கத்தின் மங்கள வடிவங்கள்.

Verse 21

एवं संक्षेपतः प्रोक्ताः पुनः शृणु गिरीश्वरान् मन्दरो देवकूटश् च पूर्वस्यां दिशि पर्वतौ

இவ்வாறு சுருக்கமாக கூறப்பட்டது; இப்போது மீண்டும் மலைமன்னர்களைப் பற்றி கேள். கிழக்கு திசையில் மந்தரமும் தேவகூடமும் எனும் இரண்டு மலைகள் உள்ளன.

Verse 22

कैलासो गन्धमादश् च हेमवांश्चैव पर्वतौ पूर्वतश् चायतावेताव् अर्णवान्तर्व्यवस्थितौ

கிழக்கில் கைலாசமும் கந்தமாதனமும் எனும் விரிந்த மலைகளும், மேலும் ஹேமவானும் உள்ளனர். சூழ்ந்த கடலின் உள்ளே நிறுவப்பட்டு, உலக ஒழுங்கின் புனிதத் தாங்கிகளாகவும் சிவன் சன்னிதியின் ஆசனங்களாகவும் புகழ்பெற்றவை.

Verse 23

निषधः पारियात्रश् च द्वावेतौ वरपर्वतौ यथा पूर्वौ तथा याम्याव् एतौ पश्चिमतः श्रितौ

நிஷதமும் பாரியாத்ரமும்—இவை இரண்டும் சிறந்த மலைத்தொடர்கள். முன் கூறிய கிழக்குப் பாறைகள் போலவே, தெற்கு பகுதியைச் சார்ந்த இவ்விரண்டும் மேற்குத் திசை நோக்கி அமைந்துள்ளன.

Verse 24

त्रिशृङ्गो जारुचिश्चैव उत्तरौ वरपर्वतौ पूर्वतश् चायतावेताव् अर्णवान्तर्व्यवस्थितौ

வடக்கில் திரிச்ருங்கம், ஜாருசி எனும் சிறந்த மலைகள் உள்ளன. கிழக்கில் இவ்விரு நீண்ட பரவலான மலைத்தொடர்கள் சூழ்ந்த கடலுக்குள் நிலைத்து, ஆண்டவன் (பதி) நிறுவிய உலகின் ஒழுங்கான எல்லைகளைச் சுட்டுகின்றன.

Verse 25

मर्यादापर्वतान् एतान् अष्टावाहुर्मनीषिणः यो ऽसौ मेरुर्द्विजश्रेष्ठाः प्रांशुः कनकपर्वतः

முனிவர்கள் இவற்றை எட்டு எல்லை-மலைகள் எனக் கூறுகின்றனர். ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவரே! அந்த மேரு உயர்ந்த பொன்மய மலை ஆகும்.

Verse 26

तस्य पादास्तु चत्वारश् चतुर्दिक्षु नगोत्तमाः यैर्विष्टब्धा न चलति सप्तद्वीपवती मही

அவனுடைய நான்கு பாதங்கள் நான்கு திசைகளிலும் உள்ள உயர்ந்த மலைகளாகும். அவற்றால் தாங்கப்பட்ட ஏழு தீவுகளைக் கொண்ட பூமி அசையாது, நடுங்காது.

Verse 27

दशयोजनसाहस्रम् आयामस् तेषु पठ्यते पूर्वे तु मन्दरो नाम दक्षिणे गन्धमादनः

அவற்றின் நீளம் பத்தாயிரம் யோஜனைகள் எனப் பாடப்படுகிறது. கிழக்கில் மந்தரமெனும் மலை; தெற்கில் கந்தமாதனம்.

Verse 28

विपुलः पश्चिमे पार्श्वे सुपार्श्वश्चोत्तरे स्मृतः महावृक्षाः समुत्पन्नाश् चत्वारो द्वीपकेतवः

மேற்குப் புறத்தில் விபுலம்; வடக்கில் சுபார்ஷ்வம் என நினைவுகூரப்படுகிறது. மேலும் நான்கு மாபெரும் மரங்கள் தோன்றின—தீவுகளின் கேது, கொடிச்சின்னங்கள்; சிவனின் ஒழுங்கமைந்த படைப்பின் குறியீடுகள்.

Verse 29

मन्दरस्य गिरेः शृङ्गे महावृक्षः सकेतुराट् प्रलम्बशाखाशिखरः कदम्बश् चैत्यपादपः

மந்தர மலைச் சிகரத்தில் கொடியுடன் உயர்ந்ததுபோல் ஒரு மகா கடம்ப மரம் நிற்கிறது. நீண்ட கிளைகள் உச்சியாக விரிந்து, அது வணங்கத்தக்க சைத்ய மரமாகும்.

Verse 30

दक्षिणस्यापि शैलस्य शिखरे देवसेविता जम्बूः सदा पुण्यफला सदा माल्योपशोभिता

தெற்கு மலையின் உச்சியில் தேவர்களால் வழிபடப்படும் ஜம்பூ மரம் உள்ளது. அது எப்போதும் புண்ணியமான கனிகளைத் தரும்; எப்போதும் மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்படும்.

Verse 31

सकेतुर् दक्षिणे द्वीपे जम्बूर्लोकेषु विश्रुता विपुलस्यापि शैलस्य पश्चिमे च महात्मनः

ஜம்பூத்வீபத்தின் தெற்கு பகுதியில் ‘சகேது’ எனப் புகழ்பெற்ற நாடு/நகரம் உலகமெங்கும் சொல்லப்படுகிறது. அது உயர்ந்த விபுல மலைக்குப் மேற்கில் அமைந்துள்ளது.

Verse 32

संजातः शिखरे ऽश्वत्थः स महान् चैत्यपादपः सुपार्श्वस्योत्तरस्यापि शृङ्गे जातो महाद्रुमः

உச்சியில் அச்வத்த மரம் தோன்றியது—அது மகத்தான சைத்ய மரம். மேலும் சுபார்ஷ்வ மலையின் வடக்கு சிகரத்திலும் ஒரு பேர்மரம் பிறந்தது.

Verse 33

न्यग्रोधो विपुलस्कन्धो ऽनेकयोजनमण्डलः तेषां चतुर्णां वक्ष्यामि शैलेन्द्राणां यथाक्रमम्

ந்யக்ரோத (ஆல்) பெரும் தண்டுடையது; பல யோஜனைகள் சுற்றளவாக விரிந்துள்ளது. இப்போது அந்த நான்கு மலைநாதர்களை வரிசையாக நான் கூறுவேன்.

Verse 34

अमानुष्याणि रम्याणि सर्वकालर्तुकानि च मनोहराणि चत्वारि देवक्रीडनकानि च

அமாநுஷமான, ரம்யமான, மனோகரமான நான்கு தேவக்ரீடனத் தலங்கள் உள்ளன; அங்கே எல்லாக் காலங்களும் எல்லா ऋதுக்களும் எப்போதும் நிறைந்து, தேவர்களின் விளையாட்டிற்கு ஏற்றவையாகும்.

Verse 35

वनानि वै चतुर्दिक्षु नामतस्तु निबोधत पूर्वे चैत्ररथं नाम दक्षिणे गन्धमादनम्

நான்கு திசைகளிலும் உள்ள வனங்களின் பெயர்களை அறிக: கிழக்கில் ‘சைத்ரரத’ எனும் வனம், தெற்கில் ‘கந்தமாதன’ எனும் வனம்.

Verse 36

वैभ्राजं पश्चिमे विद्याद् उत्तरे सवितुर्वनम् मित्रेश्वरं तु पूर्वे तु षष्ठेश्वरम् अतः परम्

மேற்குத் திசையில் ‘வைப்ராஜ’ என அறிக; வடக்கில் ‘சவித்ரு வனம்’ உள்ளது. கிழக்கில் ‘மித்ரேஸ்வர’மும், அதற்கு அப்பால் ‘ஷஷ்டேஸ்வர’மும் உள்ளது.

Verse 37

वर्येश्वरं पश्चिमे तु उत्तरे चाम्रकेश्वरम् महासरांसि च तथा चत्वारि मुनिपुङ्गवाः

முனிவரர்களே, மேற்கில் ‘வர்யேஸ்வர’மும் வடக்கில் ‘ஆம்ரகேஸ்வர’மும் உள்ளன; அதுபோல நான்கு மகாசரோவரங்களும் உள்ளன.

Verse 38

यत्र क्रीडन्ति मुनयः पर्वतेषु वनेषु च अरुणोदं सरः पूर्वं दक्षिणं मानसं स्मृतम्

மலைகளிலும் வனங்களிலும் முனிவர்கள் க்ரீடா-விஹாரம் செய்யும் அங்கே, ‘அருணோத’ ஏரி கிழக்கில் என்றும் ‘மானஸ’ தெற்கில் என்றும் நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 39

सितोदं पश्चिमसरो महाभद्रं तथोत्तरम् शाखस्य दक्षिणे क्षेत्रं विशाखस्य च पश्चिमे

சிதோதா எனும் ஏரி மேற்கில் உள்ளது; அதுபோல மகாபத்ரம் வடக்கில் உள்ளது. சாகையின் தெற்கில் புனிதக் க்ஷேத்திரம், விசாகையின் மேற்கில்—லிங்க வழிபாட்டால் பதி (மகாதேவன்) ஆராதனைக்காக இத்திசைகள் நிர்ணயிக்கப்பட்டன.

Verse 40

उत्तरे नैगमेयस्य कुमारस्य च पूर्वतः अरुणोदस्य पूर्वेण शैलेन्द्रा नामतः स्मृताः

நைகமேய குமாரனின் வடக்கிலும், கிழக்குத் திசையிலும்—அருணோதாவின் கிழக்குப் புறத்திலும்—‘சைலேந்திரா’ எனப் பெயர்பெற்ற மலைமன்னர்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.

Verse 41

तांस्तु संक्षेपतो वक्ष्ये न शक्यं विस्तरेण तु सितान्तश् च कुरण्डश् च कुररश्चाचलोत्तमः

அவற்றை (மலைத் தீர்த்தங்களை) நான் சுருக்கமாகவே கூறுவேன்; விரிவாகச் சொல்ல இயலாது. உதாரணமாக—சிதாந்த, குரண்ட, குரர, மேலும் சிறந்த அசல மலை.

Verse 42

विकरो मणिशैलश् च वृक्षवांश्चाचलोत्तमः महानीलो ऽथ रुचकः सबिन्दुर्दर्दुरस् तथा

விகர, மணிசைல, வ்ருக்ஷவான், அசலோத்தம; மேலும் மகாநீல, ருசக, சபிந்து, தர்துர—இவையும் (புனிதப் பெயர்கள்) கூறப்பட்டன.

Verse 43

वेणुमांश् च समेघश् च निषधो देवपर्वतः इत्येते पर्वतवरा ह्य् अन्ये च गिरयस् तथा

வேணுமாஞ்ச, சமேக, நிஷத, தேவபர்வத—இவை நிச்சயமாகச் சிறந்த மலைகள்; இதுபோல மற்ற மலைகளும் உள்ளன.

Verse 44

पूर्वेण मन्दरस्यैते सिद्धावासा उदाहृताः तेषु तेषु गिरीन्द्रेषु गुहासु च वनेषु च

மந்தர மலைக்குக் கிழக்கே இவை சித்தர்களின் வாசஸ்தலங்கள் என அறிவிக்கப்பட்டன; அவை அந்தந்த மலைமன்னர்களிலும், குகைகளிலும், புனித வனங்களிலும் உள்ளன.

Verse 45

रुद्रक्षेत्राणि दिव्यानि विष्णोर्नारायणस्य च सरसो मानसस्येह दक्षिणेन महाचलाः

இங்கே ருத்ரனின் தெய்வீக க்ஷேத்திரங்களும், விஷ்ணு நாராயணனுடையவையும் உள்ளன; மானஸரோவர் ஏரியின் தெற்கே மகாசலங்கள் புனித ஆசனங்களாக விளங்குகின்றன.

Verse 46

ये कीर्त्यमानास्तान्सर्वान् संक्षिप्य प्रवदाम्यहम् शैलश् च विशिराश्चैव शिखरश्चाचलोत्तमः

புகழ்ந்து பாடப்படும் அந்தப் பெயர்கள் அனைத்தையும் நான் சுருக்கமாக உரைக்கிறேன்—சைல, விசிரா, சிகர, மற்றும் அசலோத்தமம்.

Verse 47

एकशृङ्गो महाशूलो गजशैलः पिशाचकः पञ्चशैलो ऽथ कैलासो हिमवांश्चाचलोत्तमः

ஏகச்ருங்கம், மகாசூலம், கஜசைலம், பிசாசகம், பஞ்சசைலம்; மேலும் கைலாசமும் ஹிமவானும்—இவை அசலோத்தமமான மலைச்சிறந்தவை.

Verse 48

इत्येते देवचरिता उत्कटाः पर्वतोत्तमाः तेषु तेषु च सर्वेषु पर्वतेषु वनेषु च

இவ்வாறு இவை தேவர்களால் போற்றப்பட்ட, வலிமைமிகு மலைச்சிறந்தவை; அந்தந்த மலைகளிலும் அவற்றின் வனங்களிலும் (அந்தப் புனிதம் நிறைந்துள்ளது).

Verse 49

रुद्रक्षेत्राणि दिव्यानि स्थापितानि सुरोत्तमैः दिग्भागे दक्षिणे प्रोक्ताः पश्चिमे च वदामि वः

தேவர்களில் சிறந்தோர் நிறுவிய தெய்வீக ருத்ரக்ஷேத்திரங்கள் தென் திசையில் கூறப்பட்டன; இப்போது மேற்கு திசையிலுள்ளவற்றையும் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்।

Verse 50

अपरेण सितोदश् च सुरपश् च महाबलः कुमुदो मधुमांश्चैव ह्य् अञ्जनो मुकुटस् तथा

மேலும்—சிதோதச, சுரப, மஹாபல, குமுத, மதுமாஂச, அஞ்சன, மற்றும் முகுட—இவர்களும் சிவகணங்களில், சிவனின் பரிவாரத்தினர் ஆவர்।

Verse 51

कृष्णश् च पाण्डुरश्चैव सहस्रशिखरश् च यः पारिजातश् च शैलेन्द्रः श्रीशृङ्गश्चाचलोत्तमः

அவர் கிருஷ்ணன் (கருநிறன்) என்றும் பாண்டுரன் (வெண்மையான ஒளிவான்) என்றும்; ஆயிரம் சிகரங்களையுடைய சஹஸ்ரசிகரன். அவர் பாரிஜாதன், சைலேந்திரன், ஸ்ரீச்ருங்கன், அசலோத்தமன்—அசையாதவற்றில் உத்தமன்।

Verse 52

इत्येते देवचरिता उत्कटाः पर्वतोत्तमाः सर्वे पश्चिमदिग्भागे रुद्रक्षेत्रसमन्विताः

இவ்வாறு தேவர்களின் திருச்செயல்களால் புனிதமடைந்த இந்த வலிமைமிக்க சிறந்த மலைகள் அனைத்தும் மேற்கு திசையில் அமைந்து, ஒவ்வொன்றும் ருத்ரக்ஷேத்திரம் உடையதாக விளங்குகின்றன।

Verse 53

महाभद्रस्य सरसश् चोत्तरे च महाबलाः ये स्थिताः कीर्त्यमानांस्तान् संक्षिप्येह निबोधत

மஹாபத்ர எனப்படும் ஏரியின் வடக்கில் தங்கியுள்ள அந்த மஹாபலர்களைப் பற்றி—இங்கே புகழ்ந்து கூறப்படும் அவர்களின் பெயர்களை—சுருக்கமாக இப்போது அறிந்துகொள்ளுங்கள்।

Verse 54

शङ्खकूटो महाशैलो वृषभो हंसपर्वतः नागश् च कपिलश्चैव इन्द्रशैलश् च सानुमान्

சங்ககூடம், மகாசைலம், வृषபம், ஹம்ஸபர்வதம், நாகம், கபிலம், மேலும் உயர்ந்த சிகரங்களுடன் இந்திரசைலம்—இவை அனைத்தும் புகழ்பெற்ற மலைகளாக அறிவிக்கப்படுகின்றன. இவை உலகைத் தாங்கும் ஆதாரங்கள்; பரமப் புனிதமானவை; பதி எனும் சிவபெருமானை வழிபடத் தகுந்த திருத்தலங்கள்.

Verse 55

नीलः कण्टकशृङ्गश् च शतशृङ्गश् च पर्वतः पुष्पकोशः प्रशैलश् च विरजश्चाचलोत्तमः

நீலம், கண்டகச்ருங்கம், சதச்ருங்கம் என்னும் மலை; புஷ்பகோசம், பிரசைலம், மேலும் அசையா சிகரங்களில் சிறந்த விரஜம்—இவையும் புகழ்பெற்ற புனித மலைகள்.

Verse 56

वराहपर्वतश्चैव मयूरश्चाचलोत्तमः जारुधिश्चैव शैलेन्द्र एत उत्तरसंस्थिताः

வராஹப் பர்வதமும், சிறந்த அசையா சிகரமான மயூரமும், மேலும் ஜாருதி மற்றும் சைலேந்திரம்—இவை அனைத்தும் வடநாட்டில் அமைந்துள்ளன.

Verse 57

तेषु शैलेषु दिव्येषु देवदेवस्य शूलिनः असंख्यातानि दिव्यानि विमानानि सहस्रशः

அந்த தெய்வீக மலைகளில், தேவர்களின் தேவனும் திரிசூலதாரியும் ஆன சிவனுக்குரியதாக, ஆயிரக்கணக்கில் எண்ணற்ற தெய்வீக விமானங்கள் (வான்மாளிகைகள்) உள்ளன.

Verse 58

एतेषां शैलमुख्यानाम् अन्तरेषु यथाक्रमम् सन्ति चैवान्तरद्रोण्यः सरांस्युपवनानि च

இந்த முதன்மை மலைத்தொடர்களின் இடைவெளிகளில், முறையே, உள்ளக பள்ளத்தாக்குகளும் உள்ளன; மேலும் ஏரிகள் மற்றும் புனிதத் தோப்புகளும் உள்ளன.

Verse 59

वसन्ति देवा मुनयः सिद्धाश् च शिवभाविताः कृतवासाः सपत्नीकाः प्रसादात्परमेष्ठिनः

பரமேஷ்டி சிவனின் அருளால், சிவபாவம் நிறைந்த தேவர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள் தம் துணைவியருடன் அங்கே வாசம் செய்கின்றனர்.

Verse 60

लक्ष्म्याद्यानां बिल्ववने ककुभे कश्यपादयः तथा तालवने प्रोक्तम् इन्द्रोपेन्द्रोरगात्मनाम्

ககுபாவில் உள்ள பில்வவனத்தில் லக்ஷ்மி முதலியோரின் குழு கூறப்படுகிறது; அதுபோல தாலவனத்தில் கஷ்யப முதலிய வம்சங்களும், இந்திரன், உபேந்திரன் (விஷ்ணு) மற்றும் நாகஸ்வபாவிகளின் வரிசைகளும் உரைக்கப்படுகின்றன.

Verse 61

उदुंबरे कर्दमस्य तथान्येषां महात्मनाम् विद्याधराणां सिद्धानां पुण्ये त्वाम्रवने शुभे

உதும்பர வனத்தில் கர்தமன் மற்றும் பிற மகாத்மாக்களின் வாசம் உள்ளது; மேலும் புண்ணியமும் மங்களமும் நிறைந்த மாமர வனத்தில் வித்யாதரரும் சித்தரும் தங்குகின்றனர்.

Verse 62

नागानां सिद्धसंघानां तथा निंबवने स्थितिः सूर्यस्य किंशुकवने तथा रुद्रगणस्य च

நிம்ப வனத்தில் நாகர்களும் சித்தக் கூட்டங்களும் தங்குகின்றனர்; கிம்ஷுக வனத்தில் சூரியனின் நிலையமும், ருத்ரகணங்களின் நிலையமும் உள்ளது.

Verse 63

बीजपूरवने पुण्ये देवाचार्यो व्यवस्थितः कौमुदे तु वने विष्णुप्रमुखानां महात्मनाम्

புண்ணியமான பீஜபூர வனத்தில் தேவர்களின் ஆசாரியர் முறையாக நிலைபெற்றுள்ளார்; கௌமுத வனத்தில் விஷ்ணு முதலிய மகாத்மாக்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளனர்.

Verse 64

स्थलपद्मवनान्तस्थन्यग्रोधे ऽशेषभोगिनः शेषस्त्वशेषजगतां पतिरास्ते ऽतिगर्वितः

பூமியில் உள்ள பத்மவனத்தின் உள்புறத் தோட்டத்தில் நிற்கும் ஆலமரத்தில், முடிவற்ற சுருள்களையுடைய சேஷநாகன் உறைகிறான்; மிகுந்த அகந்தையால் தன்னை எல்லா உலகங்களின் பதி என எண்ணுகிறான்।

Verse 65

स एव जगतां कालः पाताले च व्यवस्थितः विष्णोर्विश्वगुरोर्मूर्तिर् दिव्यः साक्षाद्धलायुधः

அவனே உலகங்களின் காலமாகவும், பாதாளத்திலும் நிலைபெற்றவனாகவும் இருக்கிறான்; அவன் உலககுரு விஷ்ணுவின் தெய்வீக மூர்த்தி—நேரடியாக ஹலாயுதன் பலராமன், உழவுக் கலப்பை ஏந்தியவன்।

Verse 66

शयनं देवदेवस्य स हरेः कङ्कणं विभोः वने पनसवृक्षाणां सशुक्रा दानवादयः

அந்த வனத்தில் தேவர்களின் தேவனுக்குரிய துயில் இடம் உள்ளது; அதுவே வல்லமைமிகு ஹரியின் வளையமும் ஆகும். அங்குள்ள பலாப்பழ மரங்கள், சுக்ரருடன் கூடிய தைத்ய-தானவர்கள் போல—பகவானின் புனித எல்லைக்குள் எடுத்துக் கொண்ட வடிவங்களாகத் தோன்றுகின்றன।

Verse 67

किन्नरैरुरगाश्चैव विशाखकवने स्थिताः मनोहरवने वृक्षाः सर्वकोटिसमन्विताः

விசாகக வனத்தில் கின்னரரும் நாகரும் வாழ்கின்றனர்; மனோகர வனத்தில் எண்ணற்ற சிறப்புகளால் நிறைந்த மரங்கள் நிற்கின்றன—பதி பரமேஸ்வரன் வழிபடப்பட்டு அவன் சந்நிதி தியானிக்கப்படும் இடத்தில் எழும் மங்களமான ஒழுங்குச் செழுமையை வெளிப்படுத்துகின்றன।

Verse 68

नन्दीश्वरो गणवरैः स्तूयमानो व्यवस्थितः संतानकस्थलीमध्ये साक्षाद्देवी सरस्वती

நந்தீஸ்வரன் சிவகணங்களில் சிறந்தவர்களால் போற்றப்பட்டு உறுதியாக நிலைபெற்றிருந்தான்; மேலும் சந்தானகத் தோட்டத்தின் நடுவில் தேவீ சரஸ்வதி தாமே நேரடியாக வெளிப்பட்ட வடிவில் வீற்றிருந்தாள்।

Verse 69

एवं संक्षेपतः प्रोक्ता वनेषु वनवासिनः असंख्याता मयाप्यत्र वक्तुं नो विस्तरेण तु

இவ்வாறு பல வனங்களில் வாழும் வனவாசித் தபஸ்விகள் குறித்து சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டது. அவர்கள் உண்மையில் எண்ணிலடங்காதோர்; நானும் இங்கே அவர்களை விரிவாகச் சொல்ல இயலாது.