Adhyaya 21

Verse 1

सूत उवाच ब्रह्माणमग्रतः कृत्वा ततः स गरुडध्वजः अतीतैश् च भविष्यैश् च वर्तमानैस्तथैव च

சூதர் கூறினார்—அப்போது கருடக் கொடியுடைய பகவான் விஷ்ணு, பிரம்மாவை முன்னிலைப்படுத்தி, கடந்தது, வரவிருப்பது, நிகழ்வது ஆகியவற்றைப் பற்றியும் அதேபோல் உரைத்தார்—காலத்தின் நூலைத் தொடரச் செய்து।

Verse 2

नामभिश्छान्दसैश्चैव इदं स्तोत्रमुदीरयत् विष्णुरुवाच नमस्तुभ्यं भगवते सुव्रतानन्ततेजसे

வேதச் சந்தங்களும் புனித நாமங்களும் கொண்டு அவர் இச்ச்தோத்திரத்தை உரைத்தார். விஷ்ணு கூறினார்—ஹே பகவான், பரம பதி! உமக்கு நமஸ்காரம்; உமது விரதம் மிகத் தூயது, உமது தேஜஸ் முடிவிலாதது.

Verse 3

नमः क्षेत्राधिपतये बीजिने शूलिने नमः सुमेढ्रायार्च्यमेढ्राय दण्डिने रूक्षरेतसे

புனிதக் க்ஷேத்திரத்தின் அதிபதிக்கு நமஸ்காரம், பீஜம் தாங்குபவர்க்கு நமஸ்காரம், சூலதாரிக்கு நமஸ்காரம். தூய சிருஷ்டி-வீரிய சக்தியுடையவர்க்கு நமஸ்காரம், வழிபடத்தக்க வீரியமுடையவர்க்கு நமஸ்காரம், தண்டதாரிக்கு நமஸ்காரம், தவமிகு அசையாத சக்தியுடையவர்க்கு நமஸ்காரம்.

Verse 4

नमो ज्येष्ठाय श्रेष्ठाय पूर्वाय प्रथमाय च नमो मान्याय पूज्याय सद्योजाताय वै नमः

மூத்தவராயினும் உன்னதரானவர்க்கு நமஸ்காரம், ஆதியுமான முதலானவர்க்கு நமஸ்காரம். மதிக்கத்தக்கவும் வழிபடத்தக்கவும் உள்ள இறைவனுக்கு நமஸ்காரம்; சத்யோஜாத—உடனே வெளிப்படும் சிவபதிக்கு வணக்கம்.

Verse 5

गह्वराय घटेशाय व्योमचीरांबराय च नमस्ते ह्यस्मदादीनां भूतानां प्रभवे नमः

இதயக் குகையின் ஆழத்தில் உறையும் கஹ்வர ரூபனுக்கு நமஸ்காரம், உடலுடைய உயிர்களின் ஈசனுக்கு நமஸ்காரம், மேலும் பரந்த வானமே ஆடையாக உடையவர்க்கு நமஸ்காரம். எங்களைத் தொடங்கி எல்லா பூதங்களுக்கும் ஆதிக் காரணமான பதிக்கு வணக்கம்.

Verse 6

वेदानां प्रभवे चैव स्मृतीनां प्रभवे नमः प्रभवे कर्मदानानां द्रव्याणां प्रभवे नमः

வேதங்களின் ஆதிப் பிரபவனுக்கு நமஸ்காரம், ஸ்மிருதிகளின் பிரபவனுக்கு நமஸ்காரம். கர்மங்களும் தானங்களும் தோன்றும் மூலனுக்கு நமஸ்காரம், எல்லா திரவியங்களும் அர்ப்பணப் பொருட்களும் தோன்றும் பிரபவனுக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 7

नमो योगस्य प्रभवे सांख्यस्य प्रभवे नमः नमो ध्रुवनिबद्धानाम् ऋषीणां प्रभवे नमः

யோகத்தின் ஆதிமூலமே, உமக்கு நமஸ்காரம்; சாங்க்யத்தின் ஆதிமூலமே, உமக்கு நமஸ்காரம். துருவத் தத்துவத்தில் நிலைபெற்ற முனிவர்களின் ஆதிக்காரணமே, மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்॥

Verse 8

ऋक्षाणां प्रभवे तुभ्यं ग्रहाणां प्रभवे नमः वैद्युताशनिमेघानां गर्जितप्रभवे नमः

நட்சத்திரங்களின் ஆதிமூலமே உமக்கு நமஸ்காரம்; கிரகங்களின் ஆதிமூலமே நமஸ்காரம். மின்னல், இடிமின்னல், மழைமேகங்கள் மற்றும் அவற்றின் கர்ஜனையின் காரணமே நமஸ்காரம்॥

Verse 9

महोदधीनां प्रभवे द्वीपानां प्रभवे नमः अद्रीणां प्रभवे चैव वर्षाणां प्रभवे नमः

மாபெரும் கடல்களின் ஆதிமூலமே நமஸ்காரம்; தீவுகளின் ஆதிமூலமே நமஸ்காரம். மலைகளின் ஆதிமூலமே நமஸ்காரம்; பூமியின் வர்ஷப் பகுதிகளின் ஆதிமூலமே நமஸ்காரம்॥

Verse 10

नमो नदीनां प्रभवे नदानां प्रभवे नमः महौषधीनां प्रभवे वृक्षाणां प्रभवे नमः

நதிகளின் ஆதிமூலமே நமஸ்காரம்; ஓடைகளின் ஆதிமூலமே நமஸ்காரம். மாபெரும் மூலிகைகளின் ஆதிமூலமே நமஸ்காரம்; மரங்களின் ஆதிமூலமே நமஸ்காரம்॥

Verse 11

धर्मवृक्षाय धर्माय स्थितीनां प्रभवे नमः प्रभवे च परार्धस्य परस्य प्रभवे नमः

தர்மவிருட்சமாகவும், தர்மமேயாகவும், எல்லா நிலை-ஒழுங்குகளின் ஆதிமூலமாகவும் இருப்பவனே நமஸ்காரம். பரார்த்த லோகத்தின் ஆதிமூலமே நமஸ்காரம்; அதற்கும் அப்பாற்பட்ட பரம ஆதிமூலமே நமஸ்காரம்॥

Verse 12

नमो रसानां प्रभवे रत्नानां प्रभवे नमः क्षणानां प्रभवे चैव लवानां प्रभवे नमः

அனைத்து ரசங்களின் ஆதிப் பிரபுவே, உமக்கு நமஸ்காரம்; அனைத்து ரத்தினங்களின் மூலமே, உமக்கு நமஸ்காரம். க்ஷணங்களின் காரணமே, மேலும் லவம் போன்ற நுண்ணிய காலத்தின் ஆதியே, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 13

अहोरात्रार्धमासानां मासानां प्रभवे नमः ऋतूनां प्रभवे तुभ्यं संख्यायाः प्रभवे नमः

பகல்-இரவு, பக்கங்கள் (அரையமாசம்) மற்றும் மாதங்களின் ஆதியே, உமக்கு நமஸ்காரம். பருவங்களின் மூலமே, உமக்கு நமஸ்காரம்; எண்ணும் அளவும் தோன்றும் ஆதியே, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 14

प्रभवे चापरार्धस्य परार्धप्रभवे नमः नमः पुराणप्रभवे सर्गाणां प्रभवे नमः

அபரார்த்தத்தின் ஆதிப் பிரபுவே, மேலும் பரார்த்தத்திற்கும் ஆதியே, உமக்கு நமஸ்காரம். புராண வெளிப்பாட்டின் மூலமே, உமக்கு நமஸ்காரம்; எல்லா ஸர்கங்களின் (படைகளின்) ஆதியே, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 15

मन्वन्तराणां प्रभवे योगस्य प्रभवे नमः चतुर्विधस्य सर्गस्य प्रभवे ऽनन्तचक्षुषे

மன்வந்தரங்களின் ஆதியே, உமக்கு நமஸ்காரம்; யோகத்தின் ஆதியே, உமக்கு நமஸ்காரம். நான்கு வகை ஸர்கத்தின் ஆதியே, எல்லையற்ற கண்களையுடைய சிவனே, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 16

कल्पोदयनिबन्धानां वातानां प्रभवे नमः नमो विश्वस्य प्रभवे ब्रह्माधिपतये नमः

கல்பங்களின் எழுச்சியும் ஒழுங்குக் கட்டுப்பாடும் தோன்றும் ஆதியே, மேலும் பிராணவாயுக்களின் மூலமே, உமக்கு நமஸ்காரம். முழு விஸ்வத்தின் ஆதியே, உமக்கு நமஸ்காரம்; பிரம்மாவிற்கும் அதிபதியான இறைவனே, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 17

विद्यानां प्रभवे चैव विद्याधिपतये नमः नमो व्रताधिपतये व्रतानां प्रभवे नमः

அனைத்து வித்யைகளின் ஆதிமூலனுக்கும் வித்யாதிபதிக்கும் வணக்கம். விரதங்களின் அதிபதிக்கும் வணக்கம்; விரத-தர்மத்தின் ஊற்றுமூலனுக்கும் மீண்டும் வணக்கம்.

Verse 18

मन्त्राणां प्रभवे तुभ्यं मन्त्राधिपतये नमः पितॄणां पतये चैव पशूनां पतये नमः

உமக்கு வணக்கம்—அனைத்து மந்திரங்களின் ஆதிமூலனே; மந்திராதிபதிக்கு வணக்கம். பித்ருக்களின் பதிக்கு வணக்கம்; எல்லாப் பசுக்கள்/பாசத்தில் கட்டுண்ட ஜீவர்களின் பதியான பசுபதிக்கு வணக்கம்.

Verse 19

वाग्वृषाय नमस्तुभ्यं पुराणवृषभाय च नमः पशूनां पतये गोवृषेन्द्रध्वजाय च

வாக்கின் வृषபனே, உமக்கு வணக்கம்; ஆதிப் வृषபனே, உமக்கு வணக்கம். பாசத்தில் கட்டுண்ட ஜீவர்களின் பதியான பசுபதிக்கு வணக்கம்; கோ-வृषபேந்திரம் கொடியாய் உடைய சிவனுக்கு வணக்கம்.

Verse 20

प्रजापतीनां पतये सिद्धीनां पतये नमः दैत्यदानवसंघानां रक्षसां पतये नमः

பிரஜாபதிகளின் பதிக்கு வணக்கம்; சித்திகளின் பதிக்கு வணக்கம். தைத்ய-தானவக் கூட்டங்களின் பதிக்கு வணக்கம்; ராக்ஷஸர்களின் பதிக்கும் வணக்கம்.

Verse 21

गन्धर्वाणां च पतये यक्षाणां पतये नमः गरुडोरगसर्पाणां पक्षिणां पतये नमः

கந்தர்வர்களின் பதிக்கு வணக்கம்; யக்ஷர்களின் பதிக்கு வணக்கம். கருடர், உரகர்கள், சர்ப்பங்களின் பதிக்கு வணக்கம்; எல்லாப் பறவைகளின் பதிக்கும் வணக்கம்.

Verse 22

सर्वगुह्यपिशाचानां गुह्याधिपतये नमः गोकर्णाय च गोप्त्रे च शङ्कुकर्णाय वै नमः

அனைத்து மறை உயிர்களும் பிசாசுகளும் சேர்ந்த மறை-கணங்களின் அதிபதிக்கு வணக்கம். கோகர்ணன் எனும் காவலனுக்கும், மேலும் சங்குகர்ணனுக்கும் வணக்கம்.

Verse 23

वराहायाप्रमेयाय ऋक्षाय विरजाय च नमः सुराणां पतये गणानां पतये नमः

வராக வடிவான, அளவிட இயலாத, ரிக்ஷ வடிவான, மாசற்ற (விரஜ) இறைவனுக்கு வணக்கம். தேவர்களின் பதிக்கும், கணங்களின் பதிக்கும் வணக்கம்.

Verse 24

अंभसां पतये चैव ओजसां पतये नमः नमो ऽस्तु लक्ष्मीपतये श्रीपाय क्षितिपाय च

நீர்தத்துவத்தின் அதிபதிக்கும், ஓஜஸ் (உயிர்வலிமை) அதிபதிக்கும் வணக்கம். லக்ஷ்மீபதிக்கு நமோऽஸ்து—ஸ்ரீயை அருள்பவருக்கும், பூமியின் காவலாதிபதிக்கும் வணக்கம்.

Verse 25

बलाबलसमूहाय अक्षोभ्यक्षोभणाय च दीप्तशृङ्गैकशृङ्गाय वृषभाय ककुद्मिने

வலமும் அவலமும் ஆகிய அனைத்தின் தொகை-வடிவான, தானே அசையாதவனாய் இருந்து அனைத்தையும் அசைக்கவல்ல இறைவனுக்கு வணக்கம். ஒளிரும் கொம்புகளுடைய, பரம ஒன்றுமையில் ஒரே கொம்பான, உயர்ந்த கூம்புடைய வृषபாதிபதிக்கு வணக்கம்.

Verse 26

नमः स्थैर्याय वपुषे तेजसानुव्रताय च अतीताय भविष्याय वर्तमानाय वै नमः

நிலைத்தன்மையே உடலாகக் கொண்ட, ஒளித் தெய்வத்துடன் ஒன்றிய (தேஜோமய) இறைவனுக்கு வணக்கம். கடந்தகாலம், எதிர்காலம், நிகழ்காலம் ஆகிய மூன்றுமாக இருப்பவனுக்கு வணக்கம்.

Verse 27

सुवर्चसे च वीर्याय शूराय ह्यजिताय च वरदाय वरेण्याय पुरुषाय महात्मने

ஒளிமிகு திருமேனியனே, அழியாத வீரியமுடையவனே, வீரனே, வெல்லப்படாதவனே; வரமளிப்பவனே, வணங்கத்தக்க வरेண்யனே, பரம புருஷனே, மகாத்மனே—பசுவை பாசத்திலிருந்து விடுவிக்கும் பதி சிவனுக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 28

नमो भूताय भव्याय महते प्रभवाय च जनाय च नमस्तुभ्यं तपसे वरदाय च

கடந்ததும் வருங்காலமும் ஆனவனே, மகத்தான ஆதிமூலமே; உயிர்களின் ஜனகனே! தவத்தின் பலனை வரமாக அளிப்பவனே—உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 29

अणवे महते चैव नमः सर्वगताय च नमो बन्धाय मोक्षाय स्वर्गाय नरकाय च

அணுவினும் நுண்ணியவனே, மகத்தான விராட் வடிவனே; அனைத்திலும் நிறைந்தவனே—நமஸ்காரம். பந்தமும் மோக்ஷமும், ஸ்வர்க்கமும் நரகமும் ஆகிய வடிவங்களிலும் உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 30

नमो भवाय देवाय इज्याय याजकाय च प्रत्युदीर्णाय दीप्ताय तत्त्वायातिगुणाय च

பவ தேவனுக்கு நமஸ்காரம்—அவரே பூஜ்யன், யாஜகன், யாகக் கிரியையும்; பரம மகிமையுடன் எழுந்து ஒளிர்பவன், தத்துவமே, குணாதீதன்।

Verse 31

नमः पाशाय शस्त्राय नमस्त्वाभरणाय च हुताय उपहूताय प्रहुतप्राशिताय च

பாசமாகவும் ஆயுதமாகவும் உள்ள உமக்கு நமஸ்காரம்; தெய்வீக ஆபரணமாகவும் உள்ள உமக்கு நமஸ்காரம். ஹுதன், உபஹுதன், ப்ரஹுதப்ராஷிதன்—முறையாக அர்ப்பணித்த ஹவியை ஏற்று அனுபவிப்பவனே, உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 32

नमो ऽस्त्विष्टाय पूर्ताय अग्निष्टोमद्विजाय च सदस्याय नमश्चैव दक्षिणावभृथाय च

இஷ்டம், பூர்த்தம்—யாகச் செயலும் புண்ணியச் செயலும்—சொரூபமான இறைவனுக்கு வணக்கம். அக்னிஷ்டோம யாகமாகவும் அதன் த்விஜ ரித்விகாகவும், சபை உறுப்பினராகவும், தக்ஷிணையாகவும் அவப்ருத ஸ்நானமாகவும் இருப்பவர்க்கும் வணக்கம்.

Verse 33

अहिंसायाप्रलोभाय पशुमन्त्रौषधाय च नमः पुष्टिप्रदानाय सुशीलाय सुशीलिने

அஹிம்சை, அலோபம் சொரூபமான சிவனுக்கு வணக்கம்; உடலுடைய பசுக்கள் (ஜீவர்கள்) க்கு மந்திரமாகவும் மருந்தாகவும் இருப்பவர்க்கு வணக்கம். புஷ்டி-வளர்ச்சி அளிப்பவர், நற்குணமுடையவர், பிறரிலும் நற்குணத்தை நிறுவுபவர் ஆகிய மகேஸ்வரனுக்கு வணக்கம்.

Verse 34

अतीताय भविष्याय वर्तमानाय ते नमः सुवर्चसे च वीर्याय शूराय ह्यजिताय च

கடந்தது, வருவது, நிகழ்வது ஆகிய நீர்க்கு வணக்கம். ஒளிமிகு ஒருவனே, வீரியச் சொரூபனே, சூரனே, அஜிதனே—பந்தனங்களைத் தாண்டிய பதி (சிவன்)—உமக்கு வணக்கம்.

Verse 35

वरदाय वरेण्याय पुरुषाय महात्मने नमो भूताय भव्याय महते चाभयाय च

வரம் அளிப்பவனே, வணங்கத்தக்கவனே, பரம புருஷனே, மகாத்மனே—உமக்கு வணக்கம். பூதம் (கடந்தது), பவ்யம் (வருவது), மகத் (மகத்தான தத்துவம்) மற்றும் அபயம் அளிப்பவனே—உமக்கு வணக்கம்.

Verse 36

जरासिद्ध नमस्तुभ्यम् अयसे वरदाय च अधरे महते चैव नमः सस्तुपताय च

ஜராசித்தனே! ஜரையும் காலமும் நடுவிலும் சித்தி அளிப்பவனே—உமக்கு வணக்கம். அயஸ் (அசையாத, உறுதியானவன்) மற்றும் வரதனே—உமக்கு வணக்கம். ஆதாரச் சொரூபனே, மகானே, மேலும் சஸ்துபதி/பசுபதி—என்றும் போற்றப்படும் காவலனே—உமக்கு வணக்கம்.

Verse 37

नमश्चेन्द्रियपत्राणां लेलिहानाय स्रग्विणे विश्वाय विश्वरूपाय विश्वतः शिरसे नमः

இந்திரியங்களை இலைகளாகக் கொண்ட இறைவனுக்கு வணக்கம்; அனைத்தையும் விழுங்கும், மாலையணிந்த ஆண்டவனுக்கு வணக்கம். உலகமே உருவானவனுக்கு, அனைத்துமாயிருக்கும் விசுவரூபனுக்கு, எல்லாத் திசைகளின் உச்சியான விசுவத் தலைவனுக்கு வணக்கம்.

Verse 38

सर्वतः पाणिपादाय रुद्रायाप्रतिमाय च नमो हव्याय कव्याय हव्यवाहाय वै नमः

எங்கும் கை கால்கள் உடைய, ஒப்பற்ற ருத்ரனுக்கு வணக்கம். தேவர்க்கு அர்ப்பணிக்கும் ஹவ்யத்தையும், பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணிக்கும் கவ்யத்தையும் ஏற்றுக்கொள்வனுக்கு வணக்கம்; யாக அஹுதியை எடுத்துச் செல்லும் ஹவ்யவாஹன் எனும் உள்ளக அக்கினிக்கும் வணக்கம்.

Verse 39

नमः सिद्धाय मेध्याय इष्टायेज्यापराय च सुवीराय सुघोराय अक्षोभ्यक्षोभणाय च

சித்தனாகிய, தூய்மையளிக்கும் பரிசுத்த இறைவனுக்கு வணக்கம்; விரும்பத்தக்க இலக்காகிய, வழிபாட்டில் உன்னதமாக நிலைபெற்றவனுக்கு வணக்கம். நற்கீர்த்தி வீரனாகிய, மங்களமயமான உக்கிரனுக்கு வணக்கம்; அசைக்க முடியாதவனுக்கும், பிறரை நடுங்கச் செய்பவனுக்கும் வணக்கம்.

Verse 40

सुप्रजाय सुमेधाय दीप्ताय भास्कराय च नमो बुद्धाय शुद्धाय विस्तृताय मताय च

நல்ல சந்ததியை அருளும், உயர்ந்த ஞானமுடைய சிவனுக்கு வணக்கம்; ஒளிவீசும், சூரியனெனப் பிரகாசிப்பவனுக்கு வணக்கம். விழித்துணர்ந்த (புத்த) தூய இறைவனுக்கு வணக்கம்; எங்கும் பரந்தவனுக்கும், விரிந்தும் உறுதியான தத்துவமுடையவனுக்கும் வணக்கம்.

Verse 41

नमः स्थूलाय सूक्ष्माय दृश्यादृश्याय सर्वशः वर्षते ज्वलते चैव वायवे शिशिराय च

பெரிதும் நுண்மையும் ஆகியவனுக்கு வணக்கம்; எல்லாவிதத்திலும் காணப்படுபவனும் காணாதவனுமாக இருப்பவனுக்கு வணக்கம். மழையாகப் பொழிவவனுக்கும், தீயாக எரிவவனுக்கும், காற்றாக அசைவவனுக்கும், குளிர்ந்த பனித்துளி-சீதமாக அமைதியளிப்பவனுக்கும் வணக்கம்.

Verse 42

नमस्ते वक्रकेशाय ऊरुवक्षःशिखाय च नमो नमः सुवर्णाय तपनीयनिभाय च

வளைந்த ஜடையுடையவனே, உயர்ந்து ஒளிரும் மார்புடையவனே, உமக்கு நமஸ்காரம். மீண்டும் மீண்டும் நமः—நீர் பொன்னொளியாய், உருகிய தூய பொன்னினைப் போல் பிரகாசிப்பவர்।

Verse 43

विरूपाक्षाय लिङ्गाय पिङ्गलाय महौजसे वृष्टिघ्नाय नमश्चैव नमः सौम्येक्षणाय च

விரூபாக்ஷ ரூபமான லிங்கத்துக்கு நமஸ்காரம்; பிங்கல நிறம் கொண்ட, மாபெரும் தேஜஸுடைய இறைவனுக்கு நமஸ்காரம். தீங்கு தரும் மழை-உபத்ரவங்களை அடக்கும் அவருக்கு நமः; மென்மையும் அருளும் பார்வையுடையவருக்கும் நமஸ்காரம்।

Verse 44

नमो धूम्राय श्वेताय कृष्णाय लोहिताय च पिशिताय पिशङ्गाय पीताय च निषङ्गिणे

புகைநிறத்தவனே, வெண்மையவனே, கருமையவனே, செந்நிறத்தவனே—உமக்கு நமஸ்காரம். மாமிசநிறம், செம்பழுப்பு, மஞ்சள் நிறம் கொண்டவனே—உமக்கு நமः; பக்கத்தில் வாளைத் தரித்த நிஷங்கியருக்கும் நமஸ்காரம்।

Verse 45

नमस्ते सविशेषाय निर्विशेषाय वै नमः नम ईज्याय पूज्याय उपजीव्याय वै नमः

சகுண (சவிசேஷ) ரூபமுடைய உமக்கு நமஸ்காரம்; நிர்குண (நிர்விசேஷ) ரூபத்திற்கும் நமः. யாகத்தில் ஆராதிக்கத்தக்கவனே, வணங்கத்தக்கவனே, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதாரமான உபஜீவ்யனே—உமக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 46

नमः क्षेम्याय वृद्धाय वत्सलाय नमोनमः नमो भूताय सत्याय सत्यासत्याय वै नमः

நலன் அருள்பவனே, ஆதிபுராதனனே, அன்பு நிறைந்த ஆண்டவனே—மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம். எல்லா உயிர்களின் ஆதாரமே, சத்தியமே, சத்திய-அசத்தியங்களைத் தாண்டிய பரமேஸ்வரனே—உமக்கு நமः।

Verse 47

नमो वै पद्मवर्णाय मृत्युघ्नाय च मृत्यवे नमो गौराय श्यामाय कद्रवे लोहिताय च

தாமரை நிறமுடைய இறைவனுக்கு வணக்கம்; மரணத்தை வெல்லுபவனுக்கும்—மரணமே ஆனவனுக்கும் வணக்கம். வெண்மைத் திருமேனிக்கும் கருமைத் திருமேனிக்கும் வணக்கம்; செம்பழுப்பு (கத்ரவ) நிறத்திற்கும் செந்நிற (லோஹித) வடிவிற்கும் வணக்கம்.

Verse 48

महासंध्याभ्रवर्णाय चारुदीप्ताय दीक्षिणे नमः कमलहस्ताय दिग्वासाय कपर्दिने

மகாசந்த்யையின் மேகக்கூட்டம் போன்ற நிறமுடைய, இனிய-மங்கள ஒளியுடன் விளங்கும் தீட்சித இறைவனுக்கு வணக்கம். தாமரை-கையனுக்கும், திசைகளையே ஆடையாகக் கொண்ட தபஸ்விக்கும், ஜடாமுடி (கபர்தி) உடையவனுக்கும் வணக்கம்.

Verse 49

अप्रमाणाय सर्वाय अव्ययायामराय च नमो रूपाय गन्धाय शाश्वतायाक्षताय च

அளவுகளுக்கும் சான்றுகளுக்கும் அப்பாற்பட்ட, அனைத்துமாய் நிற்கும், அழியாத அமர இறைவனுக்கு வணக்கம். உருவமே ஆனவனுக்கும் மணமே ஆனவனுக்கும், நித்தியனுக்கும், அகண்ட-அழிவிலா பதியுக்கும் வணக்கம்.

Verse 50

पुरस्ताद्बृंहते चैव विभ्रान्ताय कृताय च दुर्गमाय महेशाय क्रोधाय कपिलाय च

கிழக்குத் திசையில் முன்னின்று அனைத்தையும் விரிவாக்குபவனுக்கு வணக்கம்; மர்மமாய் விளங்கும் விப்ராந்தனுக்கும், செயலும் நிறைவும் ஆன க்ருதனுக்கும் வணக்கம். அணுக இயலாத துர்கமனுக்கும், மகேசனுக்கும், பந்தத்தைச் சுடும் நீதிக் கோப-சக்திக்கும், கபில நிறத் தபோதேஜத்திற்கும் வணக்கம்.

Verse 51

तर्क्यातर्क्यशरीराय बलिने रंहसाय च सिकत्याय प्रवाह्याय स्थिताय प्रसृताय च

வாதத்தால் அறியத்தக்கதும் அறியமுடியாததும் ஆன உடலுடைய, வல்லவனும் வேகமுடையவனும் ஆன இறைவனுக்கு வணக்கம். மணற்பரப்பாகவும், ஓடும் பிரவாகமாகவும், நிலைத்தவனாகவும், எங்கும் பரவியவனாகவும் உள்ள பதி சிவனுக்கு வணக்கம்.

Verse 52

सुमेधसे कुलालाय नमस्ते शशिखण्डिने चित्राय चित्रवेषाय चित्रवर्णाय मेधसे

மிகுந்த ஞானமுடையவனே, உலகை வடிக்கும் குயவன்-சொரூபனே, சந்திரக்கலையணிந்தவனே—உமக்கு நமஸ்காரம். அதிசயமானவனே, அதிசய ஆடையணிந்தவனே, பல நிறங்களால் விளங்குபவனே, தானே மேதை-சொரூபமான சிவனே—உமக்கு வணக்கம்.

Verse 53

चेकितानाय तुष्टाय नमस्ते निहिताय च नमः क्षान्ताय दान्ताय वज्रसंहननाय च

எப்போதும் விழிப்புடன், எப்போதும் திருப்தியுடன் இருப்பவனே—உமக்கு நமஸ்காரம்; உள்ளே நிலைத்த, தன்னடக்கமுடையவனே—உமக்கு நமஸ்காரம். பொறுமையுடையவனே, தாந்தனே—உமக்கு நமஸ்காரம்; வஜ்ரம்போல் உறுதியான உடலுடைய மகாதேவனே—உமக்கு வணக்கம்.

Verse 54

रक्षोघ्नाय विषघ्नाय शितिकण्ठोर्ध्वमन्यवे

ராக்ஷஸங்களை அழிப்பவனே, விஷத்தை நாசிப்பவனே—நீலகண்டனே, அதர்மத்திற்கு எதிராக மேலெழும் ஊர்த்வ-மன்யுவுடைய ஆண்டவனே, உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 55

लेलिहाय कृतान्ताय तिग्मायुधधराय च

பிரளயத்தில் அனைத்தையும் நக்கி விழுங்குபவனே, க்ருதாந்தன் (காலம்/மரணம்) சொரூபனே, கூர்மையான தீவிர ஆயுதம் தாங்கிய ஆண்டவனே—உமக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 56

प्रमोदाय संमोदाय यतिवेद्याय ते नमः अनामयाय सर्वाय महाकालाय वै नमः

மகிழ்ச்சிச் சொரூபனே, கூட்டு மகிழ்ச்சியை அளிப்பவனே—உமக்கு நமஸ்காரம்; யதிகளால் அறியப்படுபவனே—உமக்கு நமஸ்காரம். நோயற்ற அருளாளனே, அனைத்திலும் நிறைந்தவனே, மகாகால சிவனே—உமக்கு உறுதியாக வணக்கம்.

Verse 57

प्रणवप्रणवेशाय भगनेत्रान्तकाय च मृगव्याधाय दक्षाय दक्षयज्ञान्तकाय च

பிரணவமே ஆனவனும் பிரணவேசுவரனும் ஆகிய சிவனுக்கு வணக்கம். பகனின் கணை அழித்தவனுக்கு வணக்கம். தெய்வ மானை வேட்டையாடிய வேடன் ரூபனுக்கு வணக்கம். தக்ஷனின் அந்தர்யாமி அதிஷ்டாதாவுக்கு வணக்கம். தக்ஷ யாகத்தை முடித்தவனுக்கு வணக்கம்॥

Verse 58

सर्वभूतात्मभूताय सर्वेशातिशयाय च पुरघ्नाय सुशस्त्राय धन्विने ऽथ परश्वधे

அனைத்து உயிர்களிலும் ஆத்மாவாய் நிறைந்த இறைவனுக்கு வணக்கம். எல்லா ஈசர்களையும் மீறும் மகேசுவரனுக்கு வணக்கம். திரிபுரங்களை அழித்தவனுக்கு வணக்கம். சிறந்த ஆயுதங்களால் அலங்கரித்தவனுக்கு வணக்கம்—வில் ஏந்தியவனுக்கும் பரசு ஏந்தியவனுக்கும் வணக்கம்॥

Verse 59

पूषदन्तविनाशाय भगनेत्रान्तकाय च कामदाय वरिष्ठाय कामाङ्गदहनाय च

பூஷனின் பற்களை நொறுக்கியவனுக்கு வணக்கம். பகனின் கணை அழித்தவனுக்கு வணக்கம். தர்மத்தோடு ஒத்த காமப் பயனை அருள்வனுக்கு வணக்கம். பரம சிறந்தவனுக்கு வணக்கம். காமதேவனின் உடலை எரித்தவனுக்கு வணக்கம்॥

Verse 60

रङ्गे करालवक्त्राय नागेन्द्रवदनाय च दैत्यानामन्तकेशाय दैत्याक्रन्दकराय च

போர்க்களத்தில் பயங்கர முகத்தவனுக்கு வணக்கம். நாகேந்திரன் போன்ற முகத்தவனுக்கு வணக்கம். தைத்யர்களின் முடிவும் மரணமுமாகியவனுக்கு வணக்கம். தைத்யர்களை அலறச் செய்வனுக்கு வணக்கம்॥

Verse 61

हिमघ्नाय च तीक्ष्णाय आर्द्रचर्मधराय च श्मशानरतिनित्याय नमो ऽस्तूल्मुकधारिणे

அஞ்ஞானத்தின் குளிரை அகற்றுவனுக்கு வணக்கம். பந்தத்தின்மேல் கூர்மையும் தளராத உறுதியும் உடையவனுக்கு வணக்கம். ஈரச் சருமம் அணிந்தவனுக்கு வணக்கம். சுடுகாட்டில் என்றும் இன்புறுவனுக்கு வணக்கம். எரியும் தீக்குச்சி (உல்முகம்) ஏந்தியவனுக்கு வணக்கம்॥

Verse 62

नमस्ते प्राणपालाय मुण्डमालाधराय च प्रहीणशोकैर्विविधैर् भूतैः परिवृताय च

உயிர்மூச்சைக் காக்கும், மண்டைமாலை அணிந்த மகாதேவனுக்கு வணக்கம். துயரத்தைத் துறந்த பலவகை பூதகணங்கள் சூழ்ந்திருக்கும் ஸ்வாமி சிவனுக்கு வணக்கம்.

Verse 63

नरनारीशरीराय देव्याः प्रियकराय च जटिने मुण्डिने चैव व्यालयज्ञोपवीतिने

ஆண்-பெண் இரு வடிவமாய் விளங்கும், தேவிக்கு அருமையான, ஜடாதாரியும் மொட்டைத்துறவியும், பாம்பை யஜ்ஞோபவீதமாக அணிந்த சிவனுக்கு வணக்கம்.

Verse 64

नमो ऽस्तु नृत्यशीलाय उपनृत्यप्रियाय च मन्यवे गीतशीलाय मुनिभिर् गायते नमः

திருநடனமே இயல்பான, நடனத்தை விரும்பும் இறைவனுக்கு வணக்கம். வல்லமைமிகு மன்யு, பாடலே இயல்பான, முனிவர்கள் கீதமாகப் போற்றும் சிவனுக்கு வணக்கம்.

Verse 65

कटकटाय तिग्माय अप्रियाय प्रियाय च विभीषणाय भीष्माय भगप्रमथनाय च

பந்தங்களை நொறுக்கும், கூர்மையுடைய இறைவனுக்கு வணக்கம். இனிமை-இனிமையின்மை இரண்டிற்கும் அப்பாற்பட்ட, பயமூட்டும் மற்றும் கொடுமைமிகு, பகனைப் பிளந்து அடக்கும் சிவனுக்கு வணக்கம்.

Verse 66

सिद्धसंघानुगीताय महाभागाय वै नमः नमो मुक्ताट्टहासाय क्ष्वेडितास्फोटिताय च

சித்தர் கூட்டங்கள் பாடிப் போற்றும் பரம மஹாபாகனுக்கு வணக்கம். விடுதலையான அட்டஹாசம் முழங்கும், கர்ஜனையும் கைதட்டலின் பேரொலியும் எழுப்பும் சிவனுக்கு வணக்கம்.

Verse 67

नर्दते कूर्दते चैव नमः प्रमुदितात्मने नमो मृडाय श्वसते धावते ऽधिष्ठिते नमः

கர்ஜித்து நானாவிதமாக விளையாடுபவனாகிய பரமானந்த ஸ்வரூபனுக்கு வணக்கம். கருணைமிகு ம்ருடனுக்கு நமஸ்காரம்—சுவாசமாகப் பரவி, சக்தியாக ஓடி, அதிஷ்டாதாவாக ஆளும் அவனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்.

Verse 68

ध्यायते जृम्भते चैव रुदते द्रवते नमः वल्गते क्रीडते चैव लम्बोदरशरीरिणे

லம்போதர உடலுடைய ஆண்டவனுக்கு வணக்கம்—தியானிப்பவனுக்கு, கொட்டாவி விடுபவனுக்கு, அழுபவனுக்கு, கருணையால் உருகுபவனுக்கு; துள்ளுபவனுக்கு, விளையாடுபவனுக்கு நமஸ்காரம். பாசத்திற்கப்பாற்பட்ட பதியின் லீலை எல்லா நிலையிலும் இயங்குகிறது.

Verse 69

नमो ऽकृत्याय कृत्याय मुण्डाय कीकटाय च नम उन्मत्तदेहाय किङ्किणीकाय वै नमः

உருவமற்றவனுக்கும் உருவம் எடுப்பவனுக்கும் வணக்கம்; முண்டம் தரித்த துறவிக்கும், ‘கீகட’ என இகழப்படுவோரிடமும் உலாவும் ஆண்டவனுக்கும் நமஸ்காரம். தெய்வ சுதந்திரத்தில் மயங்கியதுபோல் தோன்றும் உன்மத்த உடலுடையவனுக்கு வணக்கம்; சலசலக்கும் கிங்கிணி மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனுக்கும் வணக்கம்.

Verse 70

नमो विकृतवेषाय क्रूरायामर्षणाय च अप्रमेयाय गोप्त्रे च दीप्तायानिर्गुणाय च

விசித்திர வேடமுடைய, அற்புத பலரூப ஆண்டவனுக்கு வணக்கம்; கொடியவன்—அதர்மத்தை பொறுக்காதவனுக்கு நமஸ்காரம். அளவிடமுடியாத காப்பாளன்-கோப்தாவுக்கு வணக்கம்; ஒளிமிகு, குணங்களைத் தாண்டிய (நிர்குண) மகேஸ்வரனுக்கு வணக்கம்.

Verse 71

वामप्रियाय वामाय चूडामणिधराय च नमस्तोकाय तनवे गुणैरप्रमिताय च

வாமாப்ரியன்—வாமா (சக்தி/பார்வதி) யை அன்புடன் அருள்பவன், மேலும் தானே ‘வாமன்’—மங்களமும் அழகும் நிறைந்தவன்—அவனுக்கு வணக்கம். சூடாமணி தரித்தவனுக்கு நமஸ்காரம்; நுண்ணிய உடலுடையவனுக்கு வணக்கம்; தன் குணங்களால்கூட அளவிடமுடியாத ஆண்டவனுக்கு வணக்கம்.

Verse 72

नमो गुण्याय गुह्याय अगम्यगमनाय च लोकधात्री त्वियं भूमिः पादौ सज्जनसेवितौ

அனைத்து மங்கள குணங்களின் ஆதாரம், மறைபெருமான், அணுகமுடியாததை அணுகச் செய்யும் பாதை—உமக்கு நமஸ்காரம். உலகங்களைத் தாங்கும் இப்பூமி, ஓ பிரபோ, உமது பாதபீடமே; உமது திருவடிகள் சஜ்ஜனர்களால் எப்போதும் பக்தியுடன் சேவிக்கப்படுகின்றன।

Verse 73

सर्वेषां सिद्धियोगानाम् अधिष्ठानं तवोदरम् मध्ये ऽन्तरिक्षं विस्तीर्णं तारागणविभूषितम्

ஓ பதி! எல்லா சித்தி-யோகங்களின் ஆதாரம் உமது உதரமே. அதன் நடுவில் விரிந்த அந்தரிக்ஷம் பரந்து, நட்சத்திரக் கூட்டங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது—அகிலமும் உம்முள் தங்கியுள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது।

Verse 74

स्वातेः पथ इवाभाति श्रीमान् हारस्तवोरसि दिशो दशभुजास्तुभ्यं केयूराङ्गदभूषिताः

உமது மார்பில் ஒளிமிக்க மாலை ஸ்வாதியின் பாதைபோல் பிரகாசிக்கிறது. மேலும் உமக்காக பத்து திசைகளே பத்து கரங்களெனத் தோன்றி, கேயூரம் மற்றும் அங்கதம் போன்ற ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்படுகின்றன।

Verse 75

विस्तीर्णपरिणाहश् च नीलाञ्जनचयोपमः कण्ठस्ते शोभते श्रीमान् हेमसूत्रविभूषितः

உமது கழுத்து அகலமும் ஒழுங்குமாக இருந்து, நீல அஞ்சனக் குவியலைப் போன்றது. அது ஒளிமிக்கதாக, பொன் நூல் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டு அழகுற விளங்குகிறது।

Verse 76

दंष्ट्राकरालं दुर्धर्षम् अनौपम्यं मुखं तथा पद्ममालाकृतोष्णीषं शिरो द्यौः शोभते ऽधिकम्

உமது முகம் கோரப் பற்களால் பயமூட்டுவதாகவும், வெல்ல இயலாததாகவும், ஒப்பற்றதாகவும் உள்ளது. தாமரைமாலை வடிவான உஷ்ணீஷம் சூடிய உமது திருமுடி இவ்வளவு ஒளிர்கிறது; வானுலகமே மேலும் பிரகாசிப்பதுபோல் தோன்றுகிறது।

Verse 77

दीप्तिः सूर्ये वपुश्चन्द्रे स्थैर्यं शैले ऽनिले बलम् औष्ण्यमग्नौ तथा शैत्यम् अप्सु शब्दो ऽम्बरे तथा

சூரியனில் ஒளிப்பெருக்கு, சந்திரனில் உருவ‑அழகு, மலையில் நிலைத்தன்மை, காற்றில் வலிமை; நெருப்பில் வெப்பம், நீரில் குளிர்ச்சி, ஆகாயத்தில் ஒலி—இத்தத்துவ சக்திகளின் வழியே பரம பதி சிவன் அறியப்படுகின்றான்।

Verse 78

अक्षरान्तरनिष्पन्दाद् गुणानेतान्विदुर्बुधाः जपो जप्यो महादेवो महायोगोमहेश्वरः

எழுத்துகளுக்கிடையிலுள்ள நுண்ணிய, இடையறாத ஸ்பந்தனத்திலிருந்து ஞானிகள் இக்குணங்களை உணர்கின்றனர்—மகாதேவனே ஜபம்; மகாதேவனே ஜபிக்கப்படுபவன்; அவனே மகேஸ்வரன்; அவனே மகாயோகம்.

Verse 79

पुरेशयो गुहावासी खेचरो रजनीचरः तपोनिधिर्गुहगुरुर् नन्दनो नन्दवर्धनः

அவன் உடல்‑நகரின் உள்ளுறை ஆண்டவன்; இதய‑குகையில் வாசிப்பவன். சித்த ஆகாயத்தில் உலாவுவான்; இரவிலும்—பொதுக் கண்களுக்கு மறைவு. அவன் தவத்தின் நிதி; உள்ளகுகை குரு; ஆனந்தம் அளிப்பவன், ஆனந்தம் பெருக்குபவன்.

Verse 80

हयशीर्षा पयोधाता विधाता भूतभावनः बोद्धव्यो बोधिता नेता दुर्धर्षो दुष्प्रकम्पनः

அவன் ஹயசீர்ஷன் (குதிரைத் தலைவனாகியவன்); நீர்களைத் தாங்குபவன்; விதாதா; எல்லா உயிர்களையும் உருவாக்கி வளர்ப்பவன். அவன் பரமசத்தியென உணரப்பட வேண்டியவன்; அவனே விழிப்பூட்டுபவன்; அவனே வழிநடத்தும் தலைவர். அவன் வெல்லமுடியாதவன்; அசைக்க இயலாதவன்.

Verse 81

बृहद्रथो भीमकर्मा बृहत्कीर्तिर् धनञ्जयः घण्टाप्रियो ध्वजी छत्त्री पिनाकी ध्वजिनीपतिः

அவன் ப்ருஹத்ரதன்—மாபெரும் ரத வீரன்; பீமகர்மன்—அச்சமூட்டும் மகத்தான செயல்கள் உடையவன்; ப்ருஹத்கீர்த்தி—விரிந்த புகழ் உடையவன்; தனஞ்சயன்—வெற்றியளிப்பவன். புனித மணி ஒலியை விரும்புவான்; கொடியைத் தாங்குவான்; அரசக் குடைத் தத்துவமே அவன்; பினாகத்தை ஏந்துவான்; சேனைகளின் தலைவன்—பதி சிவன்.

Verse 82

कवची पट्टिशी खड्गी धनुर्हस्तः परश्वधी अघस्मरो ऽनघः शूरो देवराजो ऽरिमर्दनः

அவர் கவசம் அணிந்தவர்; ஈட்டியும் வாளும் தாங்கியவர்; கையில் வில், ஆயுதமாக பரசு உடையவர். பாவத்தை அழிப்பவராயினும் களங்கமற்றவர்; வீரப் பெருமான், தேவராஜன், பகைவரை மடக்கும் வல்லவன்.

Verse 83

त्वां प्रसाद्य पुरास्माभिर् द्विषन्तो निहता युधि अग्निः सदार्णवांभस्त्वं पिबन्नपि न तृप्यसे

முன்பு நாங்கள் உம்மை அருள்பெறச் செய்தபோது, எங்களை வெறுத்த பகைவர்கள் போரில் வீழ்ந்தனர். ஓ அக்னியே! நீ கடல்நீரையும் குடித்தாலும் திருப்தியடையாதவன்; பரம பதி (சிவன்) ஆணையால் இயங்கும் உண்ணும் சக்தியின் தீராத வடிவம் நீயே.

Verse 84

क्रोधाकारः प्रसन्नात्मा कामदः कामगः प्रियः ब्रह्मचारि चागाधश् च ब्रह्मण्यः शिष्टपूजितः

அவருடைய வடிவு கோபமாயினும், உள்ளம் எப்போதும் பிரசன்னம்; நீதியான விருப்பங்களை அருள்பவர், விருப்பத்தின் சக்தியாகச் சுதந்திரமாகச் செல்பவர்—அவர் பிரியன். அவர் பிரம்மச்சாரி, அளவிட முடியாத ஆழமுடையவர்; பிரம்மத்தையும் பிராமணர்களையும் போற்றுபவர்; ஒழுக்கமுடையோரால் வழிபடப்படுபவர்.

Verse 85

देवानाम् अक्षयः कोशस् त्वया यज्ञः प्रकल्पितः हव्यं तवेदं वहति वेदोक्तं हव्यवाहनः प्रीते त्वयि महादेव वयं प्रीता भवामहे

நீங்கள் தேவர்களின் அழியாத களஞ்சியம்; உங்கள் அருளால் யாகம் முறையாக நிறுவப்படுகிறது. வேதம் கூறியபடி இந்த ஹவியை ஹவ்யவாஹனன் அக்னி உமக்கு எடுத்துச் செல்கிறான். ஓ மகாதேவா! நீங்கள் மகிழ்ந்தால் நாமும் மகிழ்ந்து நிறைவு பெறுகிறோம்.

Verse 86

भवानीशो ऽनादिमांस्त्वं च सर्वलोकानां त्वं ब्रह्मकर्तादिसर्गः सांख्याः प्रकृतेः परमं त्वां विदित्वा क्षीणध्यानास्त्वाममृत्युं विशन्ति

நீங்கள் பவானியின் ஈசன், ஆதியற்றவர், எல்லா உலகங்களின் ஆண்டவன். உம்மிடமிருந்தே பிரம்மாவும் ஆதிசிருஷ்டியின் தொடக்கமும் எழுகின்றன. சாங்க்ய ஞானிகள் உம்மை பிரகிருதியைத் தாண்டிய பரம்பொருளென அறிந்து, தியானத்தை உம்மில் நிறைவு செய்து, உம்மையே—மரணமற்ற நிலை—அடைந்து, மரணத்தைத் தாண்டுகின்றனர்.

Verse 87

योगाश् च त्वां ध्यायिनो नित्यसिद्धं ज्ञात्वा योगान् संत्यजन्ते पुनस्तान् ये चाप्यन्ये त्वां प्रसन्ना विशुद्धाः स्वकर्मभिस्ते दिव्यभोगा भवन्ति

நித்தியசித்தனான மகேஸ்வரனாக உம்மை தியானிக்கும் யோகிகள், உம்மை அறிந்து யோகசாதனைகளையும் தாண்டி, விரும்பினால் மீண்டும் அவற்றை ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். மேலும் பிற பக்தர்களும் உமது அருளால் தூய்மையடைந்து அமைதியுற்று, தம் தர்மகர்மங்களால் தெய்வீக போகங்களும் தெய்வீக சித்திகளும் பெறுகின்றனர்.

Verse 88

अप्रसंख्येयतत्त्वस्य यथा विद्मः स्वशक्तितः कीर्तितं तव माहात्म्यम् अपारस्य महात्मनः

மகாத்மா ஆண்டவனே! உமது தத்துவம் கணக்கிட முடியாதது; உமது இயல்பு எல்லையற்றது. எங்கள் குறைந்த ஆற்றலால் எவ்வளவு அறிய இயலுமோ அவ்வளவையே உமது மகிமையாகப் பாடினோம்.

Verse 89

शिवो नो भव सर्वत्र यो ऽसि सो ऽसि नमो ऽस्तु ते सूत उवाच य इदं कीर्तयेद्भक्त्या ब्रह्मनारायणस्तवम्

நீர் எங்கும் எங்களுக்கு சிவனாய்—நன்மை தருபவராய் இருங்கள். நீர் உண்மையில் எப்படியோ அப்படியே; உமக்கு நமஸ்காரம். சூதர் கூறினார்—பக்தியுடன் பிரம்மா-நாராயணரின் இந்த ஸ்தவத்தைப் பாடுபவன், பாசம் (பந்தம்) தளர்ந்து, பசு-நிலைமையிலிருந்து விடுபட்டு, பதி-ஸ்வரூப சிவனின் அருளைப் பெற்று, லிங்கத் தத்துவத்தில் நிலைபெறுவான்.

Verse 90

श्रावयेद्वा द्विजान् विद्वान् शृणुयाद्वा समाहितः अश्वमेधायुतं कृत्वा यत्फलं तदवाप्नुयात्

ஒரு அறிஞன் இதை இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு (த்விஜர்) கேட்கச் செய்யலாம், அல்லது தானே ஒருமுகமாகக் கேட்கலாம்; அவன் பத்தாயிரம் அச்வமேத யாகங்கள் செய்த பலனை அதேபோல் பெறுவான்.

Verse 91

पापाचारो ऽपि यो मर्त्यः शृणुयाच्छिवसन्निधौ जपेद्वापि विनिर्मुक्तो ब्रह्मलोकं स गच्छति

பாவச்செயல்களில் ஈடுபட்ட மனிதனாக இருந்தாலும், சிவன் சன்னிதியில் இதைக் கேட்பவனோ அல்லது ஜபிப்பவனோ, பந்தத்திலிருந்து விடுபட்டு பிரம்மலோகத்தை அடைவான்.

Verse 92

श्राद्धे वा दैविके कार्ये यज्ञे वावभृथान्तिके कीर्तयेद्वा सतां मध्ये स याति ब्रह्मणो ऽन्तिकम्

சிராத்தத்தில் அல்லது தேவகாரியத்தில், யாகத்தில், அவப்ருத ஸ்நானத்தின் அருகில், அல்லது சத்புருஷர்களிடையிலும்—எவன் இறைவன் கீர்த்தனை செய்கிறானோ, அவன் பரப்ரஹ்மன் (பதி) சன்னிதியை அடைகிறான்।