Sukta 2

Mantra 1

रुद्रः। भवा॑शर्वौ मृ॒डतं॒ माभि या॑तं॒ भूत॑पती॒ पशु॑पती॒ नमो॑ वाम्। प्रति॑हिता॒माय॑तां॒ मा वि स्रा॑ष्टं॒ मा नो॑ हिंसिष्टं द्वि॒पदो॒ मा चतु॑ष्पदः

ருத்ரா—பவனும் சர்வனும்—எங்களுக்கு அருள் புரியுங்கள்; எங்களுக்கு எதிராக வராதீர்கள். பூதபதி, பசுபதி ஆகிய உங்களுக்கு இருவருக்கும் நமஸ்காரம். கட்டுப்படுத்தி வைத்தது கட்டுப்பாட்டிலேயே நீட்டப்பட்டிருக்கட்டும்; (உங்கள்) அம்பை விடாதீர்கள்; எங்களைப் பீடிக்காதீர்கள்—இருகாலினரையும் அல்ல, நால்காலினரையும் அல்ல.

Mantra 2

शुने॑ क्रो॒ष्ट्रे मा शरी॑राणि॒ कर्त॑म॒लिक्ल॑वेभ्यो॒ गृध्रे॑भ्यो॒ ये च॑ कृ॒ष्णा अ॑वि॒ष्यवः॑ । मक्षि॑कास्ते पशुपते॒ वयां॑सि ते विघ॒से मा वि॑दन्त

நாய், நரியும் எங்கள் உடல்களை கிழிக்காதிருக்கட்டும்; கூச்சலிடும் (கொடுஞ்) கூட்டமும் அல்ல, கழுகுகளும் அல்ல, கரிய விஷமுள்ள (உயிர்களும்) அல்ல. பசுபதே, உன் ஈக்கள், உன் பறவைகள்—அவை எங்களைத் தின்னக் கண்டுபிடிக்காதிருக்கட்டும்.

Mantra 3

क्रन्दा॑य ते प्रा॒णाय॒ याश्च॑ ते भव॒ रोप॑यः । नम॑स्ते रुद्र कृण्मः सहस्रा॒क्षाया॑मर्त्य

கர்ஜிப்பவனே, உன் பிராணனுக்காக—மேலும் பவனே, உன் சிகிச்சை அளிக்கும் ഔஷதி-சக்திகளுக்காக—(இது). ருத்ரா, ஆயிரம் கண்களையுடையவனே, அமரனே, உனக்கு நாங்கள் நமஸ்காரம் செய்கிறோம்.

Mantra 4

पु॒रस्ता॑त् ते नमः॑ कृण्म उत्त॒राद॑ध॒रादु॒त। अ॒भी॒व॒र्गाद् दि॒वस्पर्य॒न्तरि॑क्षाय ते॒ नमः॑

கிழக்கிலிருந்து உமக்கு நமஸ்காரம் செய்கிறோம்; வடக்கிலிருந்தும் கீழிலிருந்தும் கூட. அபாயத்தின் வேகப் பாய்ச்சலிலிருந்தும், விண்ணிலிருந்து எல்லாத் திசைகளிலும்—அந்தரிக்ஷத்தை (சாட்சியாகக் கொண்டு) உமக்கு நமः.

Mantra 5

मुखा॑य ते पशुपते॒ यानि॒ चक्षूं॑षि ते भव । त्व॒चे रू॒पाय॑ सं॒दृशे॑ प्रती॒चीना॑य ते॒ नमः॑

ஹே பசுபதே, உமது வாய்க்கு நமः; ஹே பவ, உமது அந்தக் கண்களுக்கு நமः. உமது தோலுக்கு, உமது ரூபத்துக்கு, உமது பார்வைக்கு—எம்மை நோக்காமல் திரும்பிய அந்த நோக்கிற்கு—நமः.

Mantra 6

अङ्गे॑भ्यस्त उ॒दरा॑य जि॒ह्वाया॑ आ॒स्याऽय ते । द॒द्भ्यो ग॒न्धाय॑ ते॒ नमः॑

அங்கங்களின் சார்பாக உமக்கு வணக்கம்; உமது வயிற்றிற்கு வணக்கம்; உமது நாவிற்கும் உமது வாயிற்கும் வணக்கம். பற்களினால்—உமது மணம் (மூக்குணர்வு) நோக்கி—உமக்கு நமஸ்காரம்.

Mantra 7

अस्त्रा॒ नील॑शिखण्डेन सहस्रा॒क्षेण॑ वा॒जिना॑ । रु॒द्रेणा॑र्धकघा॒तिना॒ तेन॒ मा सम॑रामहि

ஆயுதங்களுடன்—நீலச் சிகண்டம் உடையவன், ஆயிரம் கண்கள் உடையவன், வேகமுடையவன்—ருத்ரன், அரை-அழிப்பவன்—அவனோடு நாம் (இந்த ஆபத்தை) எதிர்கொள்வோமாக, என் பாதுகாப்பிற்காக.

Mantra 8

स नो॑ भ॒वः परि॑ वृणक्तु वि॒श्वत॒ आप॑ इवा॒ग्निः परि॑ वृणक्तु नो भ॒वः । मा नो॒ऽभि मां॑स्त॒ नमो॑ अस्त्वस्मै

அந்த பவ (Bhava) எங்களை எல்லாத் திசைகளிலும் சூழட்டும்—நீர் சூழ்வதுபோல், அக்னி சூழ்வதுபோல்; பவ எங்களைச் சுற்றி ஆட்கொள்ளட்டும். எங்களை அடிக்காதே; அவனுக்கு வணக்கம்.

Mantra 9

च॒तुर्नमो॑ अष्ट॒कृत्वो॑ भ॒वाय॒ दश॒ कृत्वः॑ पशुपते॒ नम॑स्ते । तवे॒मे पञ्च॑ प॒शवो॒ विभ॑क्ता॒ गावो॒ अश्वाः॒ पुरु॑षा अजा॒वयः

பவனுக்கு நான்கு முறை நமஸ்காரம், எட்டு முறை நமஸ்காரம்; மேலும், ஹே பசுபதி, உமக்கு பத்து முறை நமஸ்காரம். உமக்கே இவை ஐந்து வகைப் பசுக்கள் (பசுக்கள்) பிரிக்கப்பட்டுள்ளன—மாடுகள், குதிரைகள், மனிதர்கள், ஆடுகள், செம்மறியாடுகள்.

Mantra 10

तव॒ चत॑स्रः प्र॒दिश॒स्तव॒ द्यौस्तव॑ पृथि॒वी तवे॒दमु॑ग्रो॒र्व॑१न्तरि॑क्षम्। तवे॒दं सर्व॑मात्म॒न्वद् यत् प्रा॒णत् पृ॑थि॒वीमनु॑

உமக்கே நான்கு திசைகள்; உமக்கே த்யௌ (வானம்); உமக்கே பூமி; உக்கிரனுடைய இந்த அந்தரிக்ஷமும் உமக்கே. உயிர் கொண்டதாய்—எது எதுவெல்லாம் சுவாசிக்கிறதோ, பூமியெங்கும் பரந்து இருப்பதோ—அனைத்தும் உமக்கே உரியது.

Mantra 11

उ॒रुः कोशो॑ वसु॒धान॒स्तवा॒यं यस्मि॑न्नि॒मा विश्वा॒ भुव॑नान्य॒न्तः । स नो॑ मृड पशुपते॒ नम॑स्ते प॒रः क्रो॒ष्टारो॑ अभि॒भाः श्वानः॑ प॒रो य॑न्त्वघ॒रुदो॑ विके॒श्यःऽ

விரிந்தது உன் இந்த கோசம் (கருவூலம்), செல்வம் தாங்குவது; அதன் உள்ளே இவ்வுலகங்கள் அனைத்தும் அடங்கியுள்ளன. ஓ பசுபதி, எங்களுக்கு அருள் செய்; உனக்கு நமஸ்காரம். தூரமாக—மிகத் தூரமாக—அந்த குரல்விடுவோர் (க்ரோஷ்டார), தாக்குவோர் (அபிபாஃ), நாய்கள் (ஶ்வான) போய்விடட்டும்; தூரம் அகலட்டும் அந்த அசுபக் கத்துவோர் (அக-ருத), சிதறிய கூந்தலுடையோர் (விகேஶீ).

Mantra 12

धनु॑र्बिभर्षि॒ हरि॑तं हिर॒ण्ययं॑ सहस्र॒घ्नि श॒तव॑धं शिखण्डिनम्। रु॒द्रस्येषु॑श्चरति देवहे॒तिस्तस्यै॒ नमो॑ यत॒मस्यां॑ दि॒शी॒३तः

நீ வில்லைத் தாங்குகிறாய்—பச்சை நிறமுடையது, பொன்னால் மின்னுவது; ‘ஸஹஸ்ரக்னி’ (ஆயிரம் அழிப்பது), ‘ஶதவத’ (நூறு கொல்வது), ‘ஶிகண்டின்’ (சிகை/கல்கி உடையது). ருத்ரனின் ‘இஷு’ (அம்பு) எங்கும் செல்கிறது—‘தேவஹேதி’ (தேவரால் அனுப்பப்பட்ட ஆயுதம்); அதற்கு நமஸ்காரம்—அது எந்தத் திசையில் இருந்தாலும், அத்திசையிலிருந்து (எங்களிடமிருந்து) விலகி இருக்கட்டும்.

Mantra 13

यो॒३भिया॑तो नि॒लय॑ते॒ त्वां रु॑द्र नि॒चिकी॑र्षति । प॒श्चाद॑नु॒प्रयु॑ङ्क्षे॒ तं वि॒द्धस्य॑ पद॒नीरि॑व

ஓ ருத்ரா! அச்சத்தால் ஒளிந்து கொண்டு உன்னைத் தவிர்க்கவும் உனக்குத் தீங்கு செய்யவும் முயல்வோனை—குத்தப்பட்ட மனிதனின் பாதச்சுவடுகளைப் பின்தொடர்வதுபோல், நீ பின்னால் இருந்து தொடர்ந்து பிடித்துக் கொள்கிறாய்.

Mantra 14

भ॒वा॒रु॒द्रौ स॒युजा॑ संविदा॒नावु॒भावु॒ग्रौ च॑रतो वी॒र्याऽय । तभ्यां॒ नमो॑ यत॒मस्यां॑ दिशी३तः

பவனும் ருத்ரனும்—ஒரே யோகத்தில் இணைந்து, ஒருமனத்துடன்—இருவரும் உக்கிரராக—வீரியத்தோடு செல்கின்றனர். அந்த இருவருக்கும் நமஸ்காரம்—அவர்கள் எந்தத் திசையில் இருந்தாலும்; இங்கிருந்து விலகிச் செல்லட்டும்.

Mantra 15

नम॑स्ते ऽस्त्वाय॒ते नमो॑ अस्तु पराय॒ते। नम॑स्ते रुद्र॒ तिष्ठ॑त॒ आसी॑नायो॒त ते॒ नमः॑

நீ வரும்போது—உனக்கு நமஸ்காரம்; நீ விலகிச் செல்லும்போது—உனக்கு நமஸ்காரம். ஓ ருத்ரா! நின்றபோதும் உனக்கு நமஸ்காரம்; அமர்ந்தபோதும்—உனக்கு நமஸ்காரம்.

Mantra 16

नमः॑ सा॒यं नमः॑ प्रा॒तर्नमो॒ रात्र्या॒ नमो॒ दिवा॑ । भ॒वाय॑ च श॒र्वाय॑ चो॒भाभ्या॑मकरं॒ नमः॑

மாலையில் நமஸ்காரம், காலையில் நமஸ்காரம்; இரவிற்கு நமஸ்காரம், பகலிற்கு நமஸ்காரம். பவா மற்றும் சர்வா—இவ்விருவருக்கும் ஒன்றாக—நான் நமஸ்காரம் செலுத்தினேன்.

Mantra 17

स॒ह॒स्रा॒क्षम॑तिप॒श्यं पु॒रस्ता॑द् रु॒द्रमस्य॑न्तं बहु॒धा वि॑प॒श्चित॑म्। मोपा॑राम जि॒ह्वयेय॑मानम्

ஆயிரம் கண்களையுடைய அந்த ருத்ரனை நான் கிழக்கில் முன்னே எழுந்து வரக் கண்டேன்—பல விதமாக (அம்புகளை) எறிபவன், கூர்மையான ஞானம் உடையவன். நாவை நக்கிக் கொண்டு (விழுங்கத் தயாராக) இருப்பவனிடம் நான் நெருங்காதிருப்பேனாக.

Mantra 18

श्या॒वाश्वं॑ कृ॒ष्णमसि॑तं मृ॒णन्तं॑ भी॒मं रथं॑ के॒शिनः॑ पा॒दय॑न्तम्। पूर्वे॒ प्रती॑मो॒ नमो॑ अस्त्वस्मै

நீண்ட கூந்தலுடைய (கேசின்) அவனுடைய அந்த கருமை குதிரைகள் பூட்டிய, கருநிற-நீலச் சாயலான, நசைக்கும், பயங்கரமான ரதம்—மக்களை அதன் கீழே வீழச் செய்கிறது—பழங்காலோர் போல நாமும் அதை எதிர்கொள்கிறோம்; அவனுக்கு நமஸ்காரம் உண்டாகுக.

Mantra 19

मा नो॒ऽभि स्रा॑ म॒त्यं देवहे॒तिं मा नः॑ क्रुधः पशुपते॒ नम॑स्ते । अ॒न्यत्रा॒स्मद् दि॒व्यां शाखां॒ वि धू॑नु

ஓ பசுபதே! தேவனால் அனுப்பப்பட்ட (தேவஹேதி) உன் ஏவுகணை/அம்பை எங்கள்மேலும், இந்த மர்த்தியன்மேலும், எய்யாதே. எங்கள்மேல் கோபம்கொள்ளாதே—உனக்கு நமஸ்காரம். எங்களை விட்டு வேறிடத்தில், அந்த திவ்யக் கிளையை அசைத்து உதிர்த்துவிடு.

Mantra 20

मा नो॑ हिंसी॒रधि॑ नो ब्रूहि॒ परि॑ णो वृङ्ग्धि॒ मा क्रु॑धः । मा त्वया॒ सम॑रामहि

எங்களைத் தீங்கு செய்யாதே; எங்கள்மேல் (காப்புச் சொல்) சொல்லு. எங்களைச் சூழ்ந்து காத்தருள்; தீமையைத் தள்ளி விலக்கு—கோபம்கொள்ளாதே. உன்னுடன் எங்களுக்கு மோதல் ஏற்படாதிருக்கட்டும்.

Mantra 21

मा नो॒ गोषु॒ पुरु॑षेषु॒ मा गृ॑धो नो अजा॒विषु॑ । अ॒न्यत्रो॑ग्र॒ वि व॑र्तय॒ पिया॑रूणां प्र॒जां ज॑हि

எங்கள் பசுக்களிடையே எங்களைத் தாக்காதே; எங்கள் ஆண்களிடையிலும் எங்களைப் பற்றிக் கொள்ளாதே; ஆடுகள்-செம்மறியாடுகளிடையிலும் எங்கள்மேல் பேராசை கொள்ளாதே. வேறிடத்திற்கே, ஓ உக்கிரனே, திரும்பிச் செல்; பியாரூணர்களின் சந்ததியை நீ அழித்துவிடு.

Mantra 22

यस्य॑ त॒क्मा कासि॑का हे॒तिरेक॒मश्व॑स्येव॒ वृष॑णः॒ क्रन्द॒ एति॑ । अ॒भि॒पू॒र्वं नि॒र्णय॑ते॒ नमो॑ अस्त्वस्मै

யாருடைய தக்ஷ்மா (ஜ்வரம்) மற்றும் காசிகா (இருமல்) ஆயுதம்போல்—ஒரே அடியில்—வலிமைமிகு குதிரையின் கனைப்புபோல் முழங்கிக்கொண்டு முன்னே செல்கின்றதோ; தாக்குதலும் மோதலும் நிகழும் முன்பே தள்ளி வெளியேற்றுகின்றவருக்கு—நமஸ்காரம் உண்டாகுக.

Mantra 23

यो॒३न्तरि॑क्षे॒ तिष्ठ॑ति॒ विष्ट॑भि॒तोऽय॑ज्वनः प्रमृ॒णन् दे॑वपी॒यून्। तस्मै॒ नमो॑ द॒शभिः॒ शक्व॑रीभिः

அந்தரிக்ஷத்தில் உறுதியாகத் தாங்கப்பட்டு நிலைத்து நிற்பவர்; யஜ்ஞம் செய்யாதவர்களை (அயஜ்வன்) நசுக்கி, தேவபீயூன் (தேவ-பானம் அருந்துவோர்) என்பவர்களை அடக்குபவர்—அவருக்கு பத்து ஶக்வரீச் செய்யுள்களால் நமஸ்காரம்.

Mantra 24

तुभ्य॑मार॒ण्याः प॒शवो॑ मृ॒गा वने॑ हि॒ता हं॒साः सु॑प॒र्णाः श॑कु॒ना वयां॑सि । तव॑ य॒क्षं प॑शुपते अ॒प्स्व॑१न्तस्तुभ्यं॑ क्षरन्ति दि॒व्या आपो॑ वृ॒धे

ஓ பசுபதே! காடின் மிருகங்கள், வனத்தில் வைக்கப்பட்ட வேட்டையாடும் மிருகங்கள்; ஹம்ஸங்கள், சுபர்ணர்கள், பறவைகள், பறக்கும் உயிர்கள்—இவை அனைத்தும் உமக்கே உரியது. ஓ பசுபதே! நீரினுள் உள்ள உமது யக்ஷம் (அற்புத வல்லமை)—உமது வளர்ச்சிக்காக திவ்ய ஆபः (வான்நீர்) உமக்கு நோக்கி வழிகின்றன.

Mantra 25

शि॒शु॒मारा॑ अजग॒राः पु॑री॒कया॑ ज॒षा मत्स्या॑ रज॒सा येभ्यो॒ अस्य॑सि । न ते॑ दू॒रं न प॑रि॒ष्ठास्ति॑ ते भव स॒द्यः सर्वा॒न् परि॑ पश्यसि॒ भूमिं॒ पूर्व॑स्माद्धं॒स्युत्त॑रस्मिन्समु॒द्रे

சிசுமாரங்கள், அஜகரங்கள் (மாபெரும் பாம்புகள்), புரீகயர்கள், விழுங்குபவர்கள், மீன்கள்—இவர்களுக்கு எதிராக நீ ரஜஸ் (விரிந்த வெளி/அந்தரிக்ஷம்) வழியாக உன் தாக்கத்தை எறிகிறாய்; உனக்குத் தூரமென்றதும் இல்லை, எல்லையென்றதும் இல்லை. நீ அப்படியே ஆகுக: உடனே நீ சுற்றிலும் முழு பூமியையும் காண்கிறாய்; கிழக்குப் பக்கத்திலிருந்து நீ அடிக்கிறாய், வடக்குக் கடலில்.

Mantra 26

मा नो॑ रुद्र त॒क्मना॒ मा वि॒षेण॒ मा नः॒ सं स्रा॑ दि॒व्येना॒ग्निना॑ । अ॒न्यत्रा॒स्मद् वि॒द्युतं॑ पातयै॒ताम्

ஓ ருத்ரா, தக்ஷ்மா (ஜ்வரம்) கொண்டு எங்களைத் தாக்காதே; விஷத்தால் எங்களைத் தாக்காதே; தெய்வீக அக்னியால் எங்களைச் சுடாதே. இந்த வித்யுத் (மின்னல்) எங்களிடமிருந்து விலகி, வேறிடத்தில் விழச் செய்.

Mantra 27

भ॒वो दि॒वो भ॒व ई॑शे पृथि॒व्या भ॒व आ प॑प्र उ॒र्व॑न्तरि॑क्षम्। तस्मै॒ नमो॑ यत॒मस्यां॑ दि॒शी॒३तः

பவனே விண்ணின் ஆண்டவன்; பவனே பூமியை ஆள்கிறான்; பவனே விரிந்த அந்தரிக்ஷத்தை நிறைத்தான். அவனுக்கே வணக்கம்—இங்கே எந்தத் திசையிலிருந்தும் அவன் வரினும்.

Mantra 28

भव॑ राज॒न् यज॑मानाय मृड पशू॒नां हि प॑शु॒पति॑र्ब॒भूथ॑ । यः श्र॒द्दधा॑ति॒ सन्ति॑ दे॒वा इति॒ चतु॑ष्पदे द्वि॒पदे॑ऽस्य मृड

அரசனே பவா, யஜமானனுக்கு அருள் செய்; ஏனெனில் நீ உண்மையிலே பசுக்களின் பசுபதியாக ஆனாய். ‘தேவர்கள் உள்ளனர்’ என்று நம்பிக்கை கொள்பவனுக்கு, நால்காலியும் இருகாலியும் (உயிரினங்களில்) அருள் செய்.

Mantra 29

मा नो॑ म॒हान्त॑मु॒त मा नो॑ अर्भ॒कं मा नो॒ वह॑न्तमु॒त मा नो॑ वक्ष्य॒तः । मा नो॑ हिंसीः पि॒तरं॑ मा॒तरं॑ च॒ स्वां त॒न्वंऽ रुद्र॒ मा री॑रिषो नः

எங்கள் பெரியவருக்கு தீங்கு செய்யாதே; எங்கள் சிறியவருக்கும் அல்ல; எங்களைச் சுமப்பவருக்கும் அல்ல; எங்களை வழிநடத்துபவருக்கும் அல்ல. எங்கள் தந்தையையும் தாயையும் காயப்படுத்தாதே; ருத்ரா, எங்கள் சொந்த உடலை—எங்களைப் புண்படுத்தாதே.

Mantra 30

रु॒द्रस्यै॑लबका॒रेभ्यो॑ऽसंसूक्तगि॒लेभ्यः॑ । इ॒दं म॒हास्ये॑भ्यः॒ श्वभ्यो॑ अकरं॒ नमः॑

ருத்ரனுடைய ஊளையிடுவோருக்கும், தீயாக உச்சரிக்கப்பட்ட சொற்களை விழுங்குவோருக்கும்—பெருவாய் நாய்களுக்கும்—இந்த நமஸ்காரத்தை நான் அர்ப்பணித்தேன்.

Mantra 31

नम॑स्ते घो॒षिणी॑भ्यो॒ नम॑स्ते के॒शिनी॑भ्यः । नमो॒ नम॑स्कृताभ्यो॒ नमः॑ संभुञ्ज॒तीभ्यः॑ । नम॑स्ते देव॒ सेना॑भ्यः स्व॒स्ति नो॒ अभ॑यं च नः

உமது கோஷிணீ (ஒலியெழுப்பும்) கணங்களுக்கு வணக்கம்; உமது கேஷிணீ (நீண்ட கூந்தலுடைய) கணங்களுக்கு வணக்கம். எங்கள் வணக்கத்தால் வணங்கத்தக்கவர்களாகியவர்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்; ஒன்றாக அமர்ந்து அனுபவித்து பகிர்ந்து உண்ணுவோர்க்கு வணக்கம். உமது தேவ-சேனைகளுக்கு வணக்கம்; எங்களுக்கு சுவஸ்தி உண்டாகட்டும், மேலும் எங்களுக்கு அபயம் (அச்சமின்மை) உண்டாகட்டும்.