
Sukta 7.21
Vasiṣṭha
Indra
Triṣṭubh (likely)
अस्य सूक्तस्य वसिष्ठऋषिः सोमपवने इन्द्रम् आह्वयति—यज्ञाय कविप्रशंसाय च सोममदे प्रबोध्यतामिति। इन्द्रस्य महत्त्वम् अजेयपराक्रमं च स्तौति, विशेषतः वृत्रवधं; तां च विश्वविजयं बलाय समृद्धये सततपरित्राणाय च यजमानानां प्रार्थनारूपेण परिणमयति।
Mantra 1
असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच । बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा नः स्तोममन्धसो मदेषु ॥
असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच । बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा नः स्तोममन्धसो मदेषु ॥
Mantra 2
प्र यन्ति यज्ञं विपयन्ति बर्हिः सोममादो विदथे दुध्रवाचः । न्यु भ्रियन्ते यशसो गृभादा दूरउपब्दो वृषणो नृषाचः ॥
प्र यन्ति यज्ञं विपयन्ति बर्हिः सोममादो विदथे दुध्रवाचः । न्यु भ्रियन्ते यशसो गृभादा दूरउपब्दो वृषणो नृषाचः ॥
Mantra 3
त्वमिन्द्र स्रवितवा अपस्कः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । त्वद्वावक्रे रथ्यो न धेना रेजन्ते विश्वा कृत्रिमाणि भीषा ॥
त्वमिन्द्र स्रवितवा अपस्कः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । त्वद्वावक्रे रथ्यो न धेना रेजन्ते विश्वा कृत्रिमाणि भीषा ॥
Mantra 4
भीमो विवेषायुधेभिरेषामपांसि विश्वा नर्याणि विद्वान् । इन्द्रः पुरो जर्हृषाणो वि दूधोद्वि वज्रहस्तो महिना जघान ॥
भीमोऽसौ स्वायुधैरेतान् व्यपोहयत्, तेषां सर्वाणि नर्याणि कर्माणि विद्वान्। इन्द्रः प्रहृष्टः पुरो व्यदूधोत्; वज्रहस्तो महिम्ना तान् जघान।
Mantra 5
न यातव इन्द्र जूजुवुर्नो न वन्दना शविष्ठ वेद्याभिः । स शर्धदर्यो विषुणस्य जन्तोर्मा शिश्नदेवा अपि गुॠतं नः ॥
मा नः यातव इन्द्र जूजुवुः, मा च शविष्ठ वेद्याभिर्वन्दना रिक्ता नः पराभवेत्। स आर्यः विषूणस्य जन्तोरभिघातं शर्धद् भिनत्तु; मा शिश्नदेवा नः ऋतं पिधासुः।
Mantra 6
अभि क्रत्वेन्द्र भूरध ज्मन्न ते विव्यङ्महिमानं रजांसि । स्वेना हि वृत्रं शवसा जघन्थ न शत्रुरन्तं विविदद्युधा ते ॥
अभि क्रत्वेन्द्र भूः, अथ ते महिमा रजांसि विव्यङ्। स्वेन हि शवसा वृत्रं जघन्थ; न शत्रुरन्तं ते युधा विविदत्।
Mantra 7
देवाश्चित्ते असुर्याय पूर्वेऽनु क्षत्राय ममिरे सहांसि । इन्द्रो मघानि दयते विषह्येन्द्रं वाजस्य जोहुवन्त सातौ ॥
देवाश्चित्ते असुर्याय पूर्वेऽनु क्षत्राय ममिरे सहांसि। इन्द्रो मघानि दयते विषह्येन्द्रं वाजस्य जोहुवन्त सातौ॥
Mantra 8
कीरिश्चिद्धि त्वामवसे जुहावेशानमिन्द्र सौभगस्य भूरेः । अवो बभूथ शतमूते अस्मे अभिक्षत्तुस्त्वावतो वरूता ॥
कीरिश्चिद्धि त्वामवसे जुहावेशानमिन्द्र सौभगस्य भूरेः। अवो बभूथ शतमूते अस्मे अभिक्षत्तुस्त्वावतो वरूता॥
Mantra 9
सखायस्त इन्द्र विश्वह स्याम नमोवृधासो महिना तरुत्र । वन्वन्तु स्मा तेऽवसा समीकेऽभीतिमर्यो वनुषां शवांसि ॥
सखायस्त इन्द्र विश्वह स्याम नमोवृधासो महिना तरुत्र। वन्वन्तु स्मा तेऽवसा समीकेऽभीतिमर्यो वनुषां शवांसि॥
Mantra 10
स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति । वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
हे इन्द्र, त्वयताया इषे नः धाः; आत्मना च ये मघवानो जु॒नन्ति तेषां बृंहणाय। ते जरित्रे वस्वी श॒क्तिः अस्तु; यूयं स्वस्तिभिः सदा नः पात।
It calls Indra to the soma offering, praises his vast power and Vṛtra-slaying victory, and asks him to grant strength, prosperity, and ongoing protection to the worshippers.
In Vedic poetry, “awaken” means to rouse the deity to attend the sacrifice and respond to praise—especially in the energizing context of soma (andhas) and stoma (hymn).
It asks Indra to establish a strong inner impulse (iṣ) toward him, give the praiser lasting capacity and richness (śakti/vasu), and protect the community always with svasti (well-being).
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.