Opening the text

बालकाण्डे एकविंशः सर्गः · Daśaratha’s Promise, Vasiṣṭha’s Counsel, and Viśvāmitra’s Weapon-Lore
बालकाण्ड
अस्मिन् एकविंशे सर्गे राज्ञः प्रतिज्ञापालनविषये धर्मविचारः सुदारुणः प्रवर्तते। दशरथः स्नेहवशात् अन्तःसंशययुक्तः रामं न नेतुम् याचते; तेन विश्वामित्रः क्रुद्धो भवति, प्रतिज्ञाभङ्गस्य गुरुत्वं सूचयन्ति लोककम्पनादयः। तदा वसिष्ठो धर्मस्य स्थैर्यकर्ता न्यायवक्ता च मध्ये प्रविश्य दशरथं इक्ष्वाकुवंशस्य आदर्शं स्मारयति। प्रतिज्ञातवचनत्यागः पूर्वकृतयज्ञानां दानानां च पुण्यं नाशयतीति स उपदिश्य, सत्यपालनमेव राजधर्मस्य मूलमिति दृढयति। अनन्तरं सर्गः विश्वामित्रस्य रक्षणसामर्थ्यं प्रतिपादयति—स धर्मात्मा, पराक्रमबुद्धिभ्यां अतुल्यः, त्रैलोक्येऽपि अस्त्रविद्यायां विशारदः इति स्तूयते। भृशाश्वस्य धर्मशीलपुत्राः, तथा दक्षदुहितरौ जया सुप्रभा च ये शतं तेजोमयानि अस्त्ररूपाणि जनयामासतुः—एषा अस्त्रवंशकथा कथ्यते; विश्वामित्रः तानि यथावत् जानाति, नवान्यपि स्रष्टुं समर्थ इति चोच्यते। अन्ते दशरथः धैर्येण सम्मत्य रामस्य विश्वामित्रेण सह प्रस्थानं पुत्रहिताय राजधर्मरक्षणाय च अनुमन्यते।
Verse 1
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य स्नेहपर्याकुलाक्षरम्।समन्यु: कौशिको वाक्यं प्रत्युवाच महीपतिम्।।।।
तद्राज्ञो वचनं श्रुत्वा स्नेहजन्यविलोलवर्णम्। समन्युः कौशिको राजानं प्रत्युवाच महीपतिम्॥
Verse 2
पूर्वमर्थं प्रतिश्रुत्य प्रतिज्ञां हातुमिच्छसि।राघवाणामयुक्तोऽयं कुलस्यास्य विपर्यय:।।1.21.2।।
पूर्वमर्थं प्रतिश्रुत्य प्रतिज्ञां हातुमिच्छसि। राघवाणामयुक्तोऽयं कुलस्यास्य विपर्ययः॥
Verse 3
यदीदं ते क्षमं राजन् गमिष्यामि यथाऽगतम्।मिथ्याप्रतिज्ञ: काकुत्स्थ सुखीभव सबान्धव:।।।।
यदि ते राजन् एतद् क्षमं मन्यसे, तर्हि यथाऽगतोऽहं तथा गमिष्यामि। काकुत्स्थ, मिथ्याप्रतिज्ञः सन् सबान्धवः सुखी भव॥
Verse 4
तस्य रोषपरीतस्य विश्वामित्रस्य धीमत:।चचाल वसुधा कृत्स्ना विवेश च भयं सुरान्।।।।
तस्य धीमतः विश्वामित्रस्य रोषपरीतस्य कृत्स्ना वसुधा चचाल, सुरान् च भयं विवेश॥
Verse 5
त्रस्तरूपं तु विज्ञाय जगत्सर्वं महानृषि:।नृपतिं सुव्रतो धीरो वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत्।।।।
जगत्सर्वं त्रस्तरूपं विज्ञाय महानृषिः सुव्रतो धीरः वसिष्ठो नृपतिं वाक्यमब्रवीत्॥
Verse 6
इक्ष्वाकूणां कुले जातस्साक्षाद्धर्म इवापर:।धृतिमान् सुव्रत: श्रीमान्नधर्मं हातुमर्हसि।।।।
इक्ष्वाकूणां कुले जातः साक्षाद्धर्म इवापरः। धृतिमान् सुव्रतः श्रीमान् न धर्मं हातुमर्हसि॥
Verse 7
त्रिषु लोकेषु विख्यातो धर्मात्मा इति राघव।स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व नाधर्मं वोढुमर्हसि।।।।
त्रिषु लोकेषु धर्मात्मा इति विख्यातोऽसि, राघव। स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व; अधर्मं वोढुं न अर्हसि॥
Verse 8
संश्रुत्यैवं करिष्यामीत्यकुर्वाणस्य राघव।इष्टापूर्तवधो भूयात्तस्माद्रामं विसर्जय।।।।
एवं करिष्यामीति संश्रुत्य अकुर्वाणस्य, राघव, इष्टापूर्तफलं नश्येत्। तस्मात् रामं विसर्जय॥
Verse 9
कृतास्त्रमकृतास्त्रं वा नैनं शक्ष्यन्ति राक्षसा:।गुप्तं कुशिकपुत्रेण ज्वलनेनामृतं यथा।।।।
कृतास्त्रमकृतास्त्रं वा राक्षसाः एनं नाभिभविष्यन्ति। कुशिकपुत्रेण विश्वामित्रेण गुप्तोऽयं रामः, ज्वलनेन रक्षितममृतं यथैव॥
Verse 10
एष विग्रहवान् धर्म एष वीर्यवतां वर:।एष बुध्याऽधिको लोके तपसश्च परायणम्।।।।
एष विग्रहवान् धर्मः एष वीर्यवतां वरः। एष बुद्ध्याधिकः लोके तपसश्च परायणम्॥
Verse 11
एषोऽस्त्रान् विविधान्वेत्ति त्रैलोक्ये सचराचरे।नैनमन्य: पुमान्वेत्ति न च वेत्स्यन्ति केचन।।।।
एषोऽस्त्राणि विविधान् वेत्ति त्रैलोक्ये सचराचरे। नैनमन्यः पुमान् वेत्ति न च वेत्स्यन्ति केचन॥
Verse 12
न देवा नर्षय: केचिन्नासुरा न च राक्षसा:।गन्धर्वयक्षप्रवरास्सकिन्नरमहोरगा:।।।।
न देवा नर्षयः केचिन् नासुरा न च राक्षसाः। गन्धर्वयक्षप्रवराः सकिन्नरमहोरगाः॥
Verse 13
सर्वास्त्राणि भृशाश्वस्य पुत्रा: परमधार्मिका:।कौशिकाय पुरा दत्ता यदा राज्यं प्रशासति।।।।
सर्वास्त्राणि भृशाश्वस्य पुत्राः परमधार्मिकाः। कौशिकाय पुरा दत्ताः यदा राज्यं प्रशासति॥
Verse 14
तेऽपि पुत्रा भृशाश्वस्य प्रजापतिसुतासुता:।नैकरूपा महावीर्या दीप्तिमन्तो जयावहा:।।।।
तेऽपि भृशाश्वस्य पुत्राः प्रजापतिदुहितृसुतासुताः। नानारूपा महावीर्या दीप्तिमन्तो जयावहाः॥
Verse 15
जया च सुप्रभा चैव दक्षकन्ये सुमध्यमे।ते सुवातेऽस्त्रशस्त्राणि शतं परमभास्वरम्।।।।
जया च सुप्रभा चैव दक्षकन्ये सुमध्यमे। ते सुवातेऽस्त्रशस्त्राणि शतं परमभास्वरम्॥
Verse 16
पञ्चाशतं सुतान् लेभे जया नाम परान् पुरा।वधायासुरसैन्यानाममेयान् कामरूपिण:।।।।
पञ्चाशतं सुतान् लेभे जया नाम परान् पुरा। वधायासुरसैन्यानाममेयान् कामरूपिणः॥
Verse 17
सुप्रभाऽजनयच्चापि पुत्रान्पञ्चाशतं पुन:।संहारान्नामदुर्धर्षान् दुराक्रामान् बलीयस:।।।।
सुप्रभाऽजनयच्चापि पुत्रान्पञ्चाशतं पुनः। संहारान्नामदुर्धर्षान् दुराक्रामान् बलीयसः॥
Verse 18
तानि चास्त्राणि वेत्त्येष यथावत्कुशिकात्मज:।अपूर्वाणां च जनने शक्तो भूयस्स धर्मवित्।।।।
एष कुशिकात्मजः तानि चास्त्राणि यथावत् वेत्ति; धर्मवित् भूयः अपूर्वाणां च जनने शक्तः॥
Verse 19
एवं वीर्यो महातेजा विश्वामित्रो महायशाः।न रामगमने राजन् संशयं कर्तुमर्हसि।।।।
एवं वीर्यवान् महातेजाः सर्वत्र प्रथितयशाः विश्वामित्रः। तस्मात्, राजन्, रामस्य तेन सह गमने संशयं कर्तुं न अर्हसि॥
Verse 20
तेषां निग्रहणे शक्तस्स्वयं च कुशिकात्मज:।तव पुत्रहितार्थाय त्वामुपेत्याभियाचते।।।।
कुशिकात्मजः स्वयमेव तेषां निग्रहणे शक्तः सन् अपि, तव पुत्रस्य हितार्थं त्वामुपेत्य याचते॥
Verse 21
इति मुनिवचनात्प्रसन्नचित्तोरघुवृषभस्तु मुमोद भास्वराङ्ग:।गमनमभिरुरोच राघवस्यप्रथितयशा: कुशिकात्मजाय बुध्या।।।।
इति मुनिवचनात् प्रसन्नचित्तः रघुवृषभः भास्वराङ्गः मुमोद। प्रथितयशाः सः बुध्या कुशिकात्मजाय राघवस्य गमनम् अभिरुरोच॥
Verse 22
एष कुशिकात्मजः तानि चास्त्राणि यथावत् वेत्ति; धर्मवित् भूयः अपूर्वाणां च जनने शक्तः॥
Daśaratha hesitates to fulfill his earlier promise to Viśvāmitra due to paternal attachment, creating a dharma-sankat: whether emotional concern can justify retracting a pledged commitment made by a king.
Vasiṣṭha articulates that royal righteousness is inseparable from truthfulness in action: a promise not enacted undermines accumulated merit and public moral order, whereas vow-keeping sustains both personal integrity and cosmic stability.
Rather than a travel setting, the sarga highlights cultural-cosmic domains—trailokya (three worlds) and the assembly of devas, ṛṣis, and other beings—used as an epic-scale register to validate Viśvāmitra’s weapon-knowledge and the universal stakes of dharma.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.