अत्र वसुः मोहिनीं प्रति उपदिशति—अविमुक्तं काशीक्षेत्रं तथा उत्तरवाहिनी जाह्नवी गङ्गा परमं तारकं स्थानम्। अविमुक्ते कृतानि कर्माणि अक्षयपुण्यफलानि भवन्ति, पापिनामपि नरकनिवारणं कुर्वन्ति; सर्वाणि मोक्षदायिनि तीर्थानि तत्र पूर्णतया सन्निहितानीति प्रतिपाद्यते। गङ्गास्नानं (विशेषतः कार्तिके माघे च), विश्वेश्वरशिवदर्शनं, दशाश्वमेधादि पवित्रस्थलानि, तथा वरुणा–असि–जाह्नवीसङ्गमप्रदेशस्य परिक्रमाविधिः निर्दिश्यते। पञ्चनदतीर्थस्य माहात्म्यं विशेषेण स्तूयते—युगभेदेन धर्मनदा/धूतपाप/बिन्दुतीर्थसम्बन्धोऽपि कथ्यते; तत्र तर्पणश्राद्धसंयुक्तं स्नानदानं प्रयागमाघपुण्यादपि अधिकं, दानं च अक्षयम्। अन्ते अस्य माहात्म्यस्य श्रवणपठनपारायणैः यज्ञतीर्थसमं पुण्यं लभ्यते इति, तथा दाने विवेकः—सद्भक्तेषु गुरुपरिचारकेषु दानं प्रशस्यते, कपटेषु गुरुद्रोहिषु ब्राह्मणगोविरोधिषु च दानं निन्द्यते।
Verse 1
वसुरुवाच । अथान्यते प्रवक्ष्यामि गंगामाहात्म्यमुत्तमम् । वाराणसीस्थितं भद्रे भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् ॥ १ ॥
वसुरुवाच—अथ भद्रे, वाराणसीस्थितं भुक्तिमुक्तिफलप्रदं गङ्गामाहात्म्यमुत्तमं प्रवक्ष्यामि।
Verse 2
अविमुक्ते कृतं यत्तु तदेवाक्षयतां व्रजेत् । अविमुक्तगतः कश्चिन्नरकं नैति किल्बिषी ॥ २ ॥
अविमुक्ते कृतं यत्तु तदेवाक्षयतां व्रजेत्; अविमुक्तगतः कश्चित् किल्बिषीऽपि नरकं न याति।
Verse 3
अविमुक्तकृतं यत्तु पापं वज्रं भवेच्छुभे । त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि मोक्षदानि च कृत्स्नशः ॥ ३ ॥
अविमुक्तकृतं यत्तु पापं वज्रं भवेत् शुभे; त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि मोक्षदानि च कृत्स्नशः तत्रैव सन्ति।
Verse 4
सेवंते सततं गंगां काश्यामुत्तरवाहिनीम् । दशाश्वमेधे यः स्नात्वा दृष्ट्वा विश्वेश्वरं शिवम् ॥ ४ ॥
काश्यामुत्तरवाहिनीं गङ्गां ये सततं सेवन्ते; दशाश्वमेधे स्नात्वा विश्वेश्वरं शिवं दृष्ट्वा (ते पुण्यभागिनः)।
Verse 5
सद्यो निष्पातको भूत्वा मुच्यते भवबंधनात् । गंगा हि सर्वतः पुण्या ब्रह्महत्यापहारिणी ॥ ५ ॥
सद्यः निष्पातको भूत्वा भवबन्धनात् मुच्यते; गङ्गा हि सर्वतः पुण्या ब्रह्महत्यापहारिणी।
Verse 6
वाराणस्या विशेषेण यत्र चोत्तरवाहिनी । वरणायास्तथास्याश्च जाह्नव्याः संगमे नरः ॥ ६ ॥
वाराणस्यां विशेषेण यत्र गङ्गोत्तरवाहिनी। वरणास्याश्च संगमे जाह्नव्याः स्नानतः नरः पवित्रतां विशिष्टां लभते॥
Verse 7
स्नानमात्रेण सर्वेभ्यः पातकेभ्यः प्रमुच्यते । काश्यामुत्तरवाहिन्यां गंगायां कार्तिके तथा ॥ ७ ॥
स्नानमात्रेण सर्वेभ्यः पातकेभ्यः प्रमुच्यते। काश्यामुत्तरवाहिन्यां गङ्गायां कार्तिकेऽपि च॥
Verse 8
स्नात्वा माघे च मुच्यंते महापापादिपातकैः । सर्वलोकेषु तीर्थानि यानि ख्यातानि तानि च ॥ ८ ॥
माघमासे स्नात्वा जनाः महापापादिपातकैः मुच्यन्ते। सर्वलोकेषु ख्यातानि यानि तीर्थानि तेषां फलमिह सम्यक् प्राप्यते॥
Verse 9
सर्वाण्येतानि सुभगे काश्यामायांति जाह्नवीम् । नित्यं पर्वसु सर्वेषु पुण्यैश्चायतनैः सह ॥ ९ ॥
सुभगे, सर्वाण्येतानि तीर्थशक्तयः पुण्यायतनैः सह नित्यं सर्वेषु पर्वसु च काश्यां जाह्नवीं प्रति आयान्ति॥
Verse 10
उत्तराभिमुखीं गंगां काश्यामायांति चान्वहम् । महापातकदोषादिदुष्टानां स्पर्शनोद्भवम् ॥ १० ॥
काश्यामुत्तराभिमुखीं गङ्गां जनाः अन्वहं आयान्ति। महापातकदोषादिदुष्टानां तस्या स्पर्शमात्रेण शुद्धिरुद्भवति॥
Verse 11
व्यपोहितुं स्वपापं च जंतुपापविमुक्तये । जन्मांतरशतेनापि सत्कर्मनिरतस्य च ॥ ११ ॥
स्वपापव्यपोहाय च जन्तूनां पापविमुक्तये च—सत्कर्मनिरतस्यापि—जन्मान्तरशतेनापि शुद्धिर्न सुलभा भवति ॥
Verse 12
अन्यत्र सुधिया भद्रे मोक्षो लभ्येत वा न वा । एकेन जन्मना त्वत्र गंगायां मरणेन च ॥ १२ ॥
अन्यत्र सुधिया भद्रे मोक्षो लभ्येत वा न वा; अत्र तु एकेन जन्मना गङ्गायां मरणेन च मोक्षः सुलभः ॥
Verse 13
मोक्षस्तु लभ्यते काश्यां नरेणावलितात्मना । ख्यातो धर्मनदो नाम ह्रदस्तत्रैव सुंदरि ॥ १३ ॥
काश्यां तु नरेणावलितात्मना मोक्षः निश्चयेन लभ्यते; तत्रैव सुन्दरि ‘धर्मनद’ इति ख्यातो ह्रदः पवित्रः ॥
Verse 14
धर्म एव स्वरूपेण महापातकनाशनः । धूली च धूतपापा सा सर्वतीर्थमयी शुभा ॥ १४ ॥
धर्म एव स्वरूपेण महापातकनाशनः; सा च धूली धूतपापा शुभा सर्वतीर्थमयी भवति ॥
Verse 15
हरेन्महापापसंघान्कूलजानिव पादपान् । किरणा धूतपापा च पुण्यतोया सरस्वती ॥ १५ ॥
पुण्यतोया सरस्वती किरणा इव धूतपापा; सा तु महापापसंघान् कूलजानिव पादपान् हरति ॥
Verse 16
गंगा च यमुना चैव पंच नद्यः प्रकीर्तिताः । अतः पञ्चनदं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥ १६ ॥
गङ्गा च यमुना चैव पञ्चनद्यः प्रकीर्तिताः । अतः पञ्चनदं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥
Verse 17
तत्राप्लुतो न गृह्णीयाद्देहितां पांचभौतिकीम् । अस्मिन्पंचनदीनां तु संगमेऽघौघभेदने ॥ १७ ॥
तत्राप्लुतो न गृह्णीयाद्देहितां पाञ्चभौतिकीम् । अस्मिन्पञ्चनदीनां तु सङ्गमेऽघौघभेदने ॥
Verse 18
स्नानमात्रान्नरो याति भित्वा ब्रह्मांडमंडपम् । प्रयागे माघमासे तु सम्यक् स्नानस्य यत्फलम् ॥ १८ ॥
स्नानमात्रान्नरो याति भित्वा ब्रह्माण्डमण्डपम् । प्रयागे माघमासे तु सम्यक् स्नानस्य यत्फलम् ॥
Verse 19
तत्फलं स्याद्दिनैकेन काश्यां पंचनदे ध्रुवम् । स्नात्वा पंचनदे तीर्थे कृत्वा च पितृतर्पणम् ॥ १९ ॥
तत्फलं स्याद्दिनैकेन काश्यां पञ्चनदे ध्रुवम् । स्नात्वा पञ्चनदे तीर्थे कृत्वा च पितृतर्पणम् ॥
Verse 20
विष्णुं माधवमभ्यर्च्य न भूयो जन्मभाग्भवेत् । यावत्संख्यास्तिला दत्ताः पितृभ्यो जलतर्पणे ॥ २० ॥
विष्णुं माधवमभ्यर्च्य न भूयो जन्मभाग्भवेत् । यावत्सङ्ख्यास्तिला दत्ताः पितृभ्यो जलतर्पणे ॥
Verse 21
पुण्ये पञ्चनदे तीर्थे तृप्तिः स्यात्तावदाब्दिकी । श्रद्धया यैः कृतं श्राद्धं तीर्थे पञ्चनदे शुभे ॥ २१ ॥
पुण्ये पञ्चनदे तीर्थे श्रद्धया यैः कृतं श्राद्धं, तेषां पितॄणां तृप्तिः संवत्सरपर्यन्तं भवति, शुभे पञ्चनदतीर्थे।
Verse 22
तेषां पितामहा मुक्तानानायोनिगता अपि । यमलोके पितृगणैर्गार्थयं परिगीयते ॥ २२ ॥
तेषां पितामहाः मुक्ताः सन्तोऽपि नानायोनिगता अपि, यमलोके पितृगणैः गाथाभिः परिगीयन्ते।
Verse 23
महिमानं पांचनदं दृष्ट्वा श्राद्धविधानतः । अस्माकमपि वंश्योऽत्र कश्चिच्छ्राद्धं करिष्यति ॥ २३ ॥
पञ्चनदस्य महिमानं दृष्ट्वा श्राद्धविधानतः, अस्माकमपि वंशे कश्चिदत्र कदाचित् श्राद्धं करिष्यति।
Verse 24
काश्यां पञ्चनदं प्राप्य येन मुच्यामहे वयम् । तत्र पञ्चनदे तीर्थे यत्किंचिद्दीयते वसु ॥ २४ ॥
काश्यां पञ्चनदं प्राप्य येन वयं मुच्यामहे, तस्मिन् पञ्चनदतीर्थे यत्किञ्चिदपि वसु दत्तं फलवद्भवति।
Verse 25
कल्पक्षयेऽपि न भवेत्तस्य पुण्यस्य संक्षयः । वंध्यापि वर्षपर्यंतं स्नात्वा पञ्चनदे ह्रदे ॥ २५ ॥
कल्पक्षयेऽपि तस्य पुण्यस्य न संक्षयः; पञ्चनदह्रदे संवत्सरपर्यन्तं स्नात्वा वंध्यापि पुण्यभाग्भवति।
Verse 26
समर्च्य मंगलां गौरीं पुत्रं जनयति ध्रुवम् । जलैः पांचनदैः पुण्यैर्वाससा परिशोधितैः ॥ २६ ॥
मङ्गलां गौरीं समर्च्य पञ्चनदपुण्यजलैः परिशोधितवस्त्रैश्च विधिवत् कृत्वा ध्रुवं पुत्रं जनयति।
Verse 27
महाफलमवाप्नोति स्नापयित्वेह दिक्श्रुताम् । पञ्चामृतानां कलशैरष्टोत्तरशतोन्मितैः ॥ २७ ॥
इह दिक्श्रुतां देवतां पञ्चामृतैः पूर्णैः कलशैरष्टोत्तरशतेन स्नापयित्वा महाफलमवाप्नोति।
Verse 28
तुलितोऽधिकतां प्राप्तो बिंदुः पांचनदस्तु सः । पंचकूर्चेन पीतेन यात्र शुद्धिरुदाहृता ॥ २८ ॥
तुलने सति पञ्चनदात् अप्यधिकतां प्राप्तोऽयं बिन्दुः; पञ्चकूर्चं पीत्वा यात्राशुद्धिरिति शुद्धिरुदाहृता।
Verse 29
सा शुद्धिः श्रद्धया प्राश्य बिन्दुं पञ्चनदांभसाम् । भवेदथ ह्रदस्नानाद्राजसूयाश्वमेधयोः ॥ २९ ॥
श्रद्धया पञ्चनदाम्भसां बिन्दुमेकं प्राश्य सा शुद्धिर्भवेत्; तथा ह्रदस्नानात् राजसूयाश्वमेधयोः फलमवाप्यते।
Verse 30
यत्फलं तच्छतगुणं स्मृतं पञ्चनदांबुना । राजसूयाश्वमेधौ च भवेतां स्वर्गसाधने ॥ ३० ॥
यत्फलं कर्मणः क्वचित्, तत् पञ्चनदाम्बुना शतगुणं स्मृतम्; तेन राजसूयाश्वमेधौ स्वर्गसाधने भवेताम्।
Verse 31
आब्रह्मपट्टिकाद्वंद्वान्मुक्तिः पञ्चनदांबुभिः । स्वर्गनद्यभिषेकोऽपि न तथा संमतः सताम् ॥ ३१ ॥
आब्रह्मपट्टिकाद्वन्द्वान्मुक्तिः पञ्चनदाम्भुभिः प्राप्यते इति श्रूयते; तथापि स्वर्गनद्यभिषेकोऽपि सतां मते तद्वत् परममूल्यं न लभते।
Verse 32
अभिषेकः पांचनदो यथानन्यो वरप्रदः । शतं समास्तपस्तप्त्वा कृते यत्प्राप्यते फलम् ॥ ३२ ॥
अभिषेकः पाञ्चनदः सर्वथा अनुपमः वरप्रदः; कृते शतं समास्तपस्तप्त्वा यत्फलं प्राप्यते, तत् अस्मिन्नेव लभ्यते।
Verse 33
तत्कार्तिके पञ्चन्दे सकृत्स्नानेन लभ्यते । इष्टापूर्तेषु धर्मेषु यावज्जन्मकृतेषु यत् ॥ ३३ ॥
तत् कार्तिके पञ्चन्दे सकृत्स्नानेनैव लभ्यते; इष्टापूर्तधर्मेषु यावज्जन्मकृतेषु यत्पुण्यं, तत्सर्वं तेन सिध्यति।
Verse 34
अन्यत्र स्यात्फलं तस्याधिकं पञ्चनदांबुभिः । न धूतपापसदृशं तीर्थं क्वापि महीतले ॥ ३४ ॥
अन्यत्र तस्य फलम् अधिकं स्यात् पञ्चनदाम्भुभिः; तथापि महीतले क्वापि धूतपापसदृशं तीर्थं न विद्यते।
Verse 35
यदेकस्नानतो नश्येदघं जन्मत्रयार्जितम् । कृते धर्मंनदं नाम त्रेतायां धूतपातकम् ॥ ३५ ॥
यदेकस्नानतो नश्येदघं जन्मत्रयार्जितम्; कृते ‘धर्मनदा’ नाम, त्रेतायां ‘धूतपातकम्’ इति विश्रुतम्।
Verse 36
द्वापरे बिंदुतीर्थँ च कलौ पञ्चनदं स्मृतम् । बिंदुतीर्थे नरो दत्वा कांचनं कृष्णकलोन्मितम् ॥ ३६ ॥
द्वापरे युगे बिन्दुतीर्थं प्रधानं प्रकीर्तितम्, कलौ तु पञ्चनदं स्मृतम्। बिन्दुतीर्थे कृष्णकलोन्मितं काञ्चनं यो नरः ददाति, स महान् धर्मपुण्यं लभते॥
Verse 37
न दरिद्रो भवेत्क्वापि न सुखेन वियुज्यते । गोभूतिलहिरण्याश्ववासोन्नस्थानभूषणम् ॥ ३७ ॥
स कदाचिदपि क्वापि न दरिद्रो भवति, न च सुखेन वियुज्यते। गोभूमितिलहिरण्याश्ववासोत्तमस्थानभूषणादीनि च लभते॥
Verse 38
यत्किंचिद्बिंदुतीर्थेऽत्र दत्वाक्षयमवाप्नुयात् । एकामप्याहुतिं कृत्वा समिद्धेऽग्नौ विधानतः ॥ ३८ ॥
अत्र बिन्दुतीर्थे यत्किञ्चिद्दत्तं तदक्षयफलदं भवति। समिद्धेऽग्नौ विधानतः एकामप्याहुतिं कृत्वा अपि अव्ययं फलं प्राप्नुयात्॥
Verse 39
पुण्ये धर्मनदीतीर्थे कोटिहोमफलं लभेत् । न पंचनदतीर्थस्य महिमानमनंतकम् ॥ ३९ ॥
पुण्ये धर्मनदीतीर्थे कोटिहोमफलं लभेत। पञ्चनदतीर्थस्य तु महिमा अनन्तकः, न केनापि पूर्णं वर्णयितुं शक्यते॥
Verse 40
कोऽपि वर्णयितुं शक्तश्चतुर्वर्गशुभौकसः । इति ते कथितं भद्रे काशीमाहात्म्यमुत्तमम् ॥ ४० ॥
काशीं चतुर्वर्गशुभौकसं पूर्णतया वर्णयितुं कश्चिदपि न शक्तः। अतः भद्रे, ते उत्तमं काशीमाहात्म्यं मया कथितम्॥
Verse 41
सुखदं मोक्षदं नॄणां महापातकनाशनम् । ब्रह्मघ्नो मधुपः स्वर्णस्तेयी च गुरुतल्पगः ॥ ४१ ॥
एतत् सुखदं मोक्षदं नॄणां महापातकनाशनम्। ब्रह्मघ्नो मधुपः स्वर्णस्तेयी च गुरुतल्पगश्चापि एतेन शुद्धिमाप्नुवन्ति॥
Verse 42
महापातकयुक्तोऽपि संयुक्तोऽप्युपपातकैः । अविमुक्तस्य माहात्म्यश्रवणाच्छुद्धिमाप्नुयात् ॥ ४२ ॥
महापातकयुक्तोऽपि उपपातकैः संयुक्तोऽपि, अविमुक्तस्य माहात्म्यश्रवणात् शुद्धिमाप्नुयात्॥
Verse 43
ब्राह्मणो वेदविद्वान्स्यात्क्षत्त्रियो विजयी रणे । वैश्यो धनपतिः शूद्रो विष्णुभक्तसमागमी ॥ ४३ ॥
ब्राह्मणो वेदविद्वान् स्यात्, क्षत्त्रियो विजयी रणे। वैश्यो धनपतिः स्यात्, शूद्रो विष्णुभक्तसमागमी॥
Verse 44
श्रवणादस्य सुभगे भूयात्पठनतोऽपि वा । सर्वयज्ञेषु यत्पुण्यं सर्वतीर्थेषु यत्फलम् ॥ ४४ ॥
श्रवणादस्य सुभगे भूयात् पठनतोऽपि वा। सर्वयज्ञेषु यत् पुण्यं सर्वतीर्थेषु यत् फलम्॥
Verse 45
तत्सर्वं समवाप्नोति पठनाच्छ्रवणादपि । विद्यार्थी लभते विद्यां धनार्थी लभते धनम् ॥ ४५ ॥
तत् सर्वं समवाप्नोति पठनात् श्रवणादपि। विद्यार्थी लभते विद्यां धनार्थी लभते धनम्॥
Verse 46
भार्यार्थी लभते भार्यां सुतार्थी पुत्रमाप्नुयात् । अविमुक्तस्य माहात्म्यं मया ते परिकीर्तितम् ॥ ४६ ॥
भार्यार्थी भार्यां लभते, सुतार्थी पुत्रमाप्नुयात्। अविमुक्तस्य माहात्म्यं मया ते सम्यक् परिकीर्तितम्॥
Verse 47
विष्णुभक्ताय दातव्यं शिवभक्तिरताय च । जगज्जननिभक्ताय सूर्यहेरंबसेविने ॥ ४७ ॥
विष्णुभक्ताय दातव्यं शिवभक्तिरताय च। जगज्जननीभक्ताय सूर्यहेरम्बसेविने॥
Verse 48
गुरुशुश्रूषवे दत्वा तीर्थास्नानफलं लभेत् । शठाय निंदकायापि गोविप्रसुरविद्विषे । गुरुद्रुहेऽसूयकाय दत्वा मृत्युमवाप्नुयात् ॥ ४८ ॥
गुरुशुश्रूषवे दत्त्वा तीर्थस्नानफलं लभेत्। शठाय निन्दकायापि गोविप्रसुरविद्विषे॥ गुरुद्रुहेऽसूयकाय दत्त्वा मृत्युमवाप्नुयात्॥
Verse 49
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे वसुमोहिनीसंवादे काशीमाहात्म्ये एकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥ ५१ ॥
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे वसुमोहिनीसंवादे काशीमाहात्म्ये एकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः॥
The chapter frames Avimukta as a mokṣa-kṣetra where merit is imperishable and where liberation is promised decisively—especially through Gaṅgā-contact and dying on the Gaṅgā—contrasting other places where liberation is described as uncertain even for the discerning.
Pañcanada is presented as a confluence-based purifier whose waters multiply merit (often said to become hundredfold), equal or surpass famed pilgrimage results (including Prayāga’s Māgha merit), and are especially efficacious when paired with tarpaṇa and śrāddha, producing long-lasting satisfaction for ancestors and inexhaustible fruit for gifts.
It elevates śravaṇa/pāṭha to a sacramental act: hearing, reading, or reciting the Avimukta/Kāśī-māhātmya is said to confer the merit of all sacrifices and all tīrthas and to purify even those burdened with major sins (mahāpātakas) and subsidiary faults.
Dāna is recommended to worthy recipients—devotees of Viṣṇu, Śiva, the Mother (Śakti), Sūrya, and Heraṃba (Gaṇeśa), especially those devoted to serving the Guru—while giving to deceitful, slanderous, guru-betraying, or anti-cow/brāhmaṇa/deva persons is condemned as spiritually dangerous.