Devaki in the Padma Purana

देवकी श्रुतदेवी यशोदा च श्रुतिश्रवा । श्रीदेवी चोपदेवी च सुरूपा चेति सप्तमी ॥

अथ मायात्वमावास्य देवकीं या भविष्यति। तस्यां जज्ञे महाबाहुः पूर्वं स प्रजापतिः॥

बृहद्देव्यां स्वयं मन्दको नाम नामतः जज्ञे; देवकी च सप्तमं पुत्रं ‘रेमन्तम्’ इति सुतं सुषुवे।

देवक्यां वसुदेवेन तपसा पुष्करेक्षणः । चतुर्बाहुः समुत्पन्नो दिव्यरूपो जनाश्रयः ॥

अयं तु देवक्या गर्भः यावत् कंसं हनिष्यति, तावत् पृथिव्यां परमं क्षेमं भारहरणं च भविष्यति।

सर्वं यदुकुलं चैव देवलोकं नयिष्यति। भीष्म उवाच—क एष वसुदेवः, देवकी च का यशस्विनी?

अथ महाबाहुः सः देवक्याः कामान् समपूरयत्; ये तया पूर्वं कांक्षिताः, तान् तस्मात् महात्मनः अजनयत्।

द्वारवत्यां रुक्मिणी सा, वृन्दावने तथा राधा। मथुरायां देवकी प्रोक्ता, पाताले परमेश्वरी॥

तत्र भगवान् नित्यं रमते, रुद्रैः परिवारितः; तत्रैव पूर्वं हृषीकेशो विश्वात्मा देवकीसुतोऽपि (उवास)।

देवकीसूनोः श्रीकृष्णस्य प्रसादेन रात्रिरर्धेन विलीयते; किन्तु जयंतीतिथिसंप्राप्तौ ये नराधमाः भुञ्जते, ते निन्द्याः पतन्ति।

कथं वा भगवान् शङ्खचक्रगदाधरः प्रादुरभवत्? देवकीजठरे विष्णुः केन हेतुना किं कर्तुं प्रविष्टवान्?

तस्माद्गच्छ स्वयं देव कंसं हन्तुं दुरासदम् । देवकीजठरे जन्म लब्ध्वा गत्वा च गोकुलम् ॥

देवकीजठरे जन्म लेभे तत्र गदाधरः । यशोदाकुक्षिमध्यास्ते शर्वाणी मृगलोचना ॥

तदा आनकदुन्दुभिं दृष्ट्वा हर्षितुमारेभे; किन्तु कंसासुरभयत्रस्ता देवकी तदा प्रोवाच।

ततः स यदुश्रेष्ठो नन्दमन्दिरं जगाम । सुतं दत्त्वा यशोदायै तस्याः सुतां समानीयत् ॥

निजागारं ततः प्राप्य पत्न्यै प्रत्यर्पिता सुता । देवकी च प्रसूतेति वार्ता प्राप्ता सुरारिणा

बलादेनां समाकृष्य देवकी वसुदेवयोः । कंसदूतैर्गृहीत्वा सा अर्पिता तु सुरारये

देवकी मथुरायां तु जाता मे परमेश्वरी । चंद्रकूटे तथा सीता विंध्ये विंध्यनिवासिनी

श्रीवासुदेवः परंब्रह्म इति हृदये । मूलप्रकृतिरिति शिरः । महावराह इति शिखा । सूर्यवंशध्वज इति कवचम् । ब्रह्मादिकाम्यललित जगदाश्चर्य शैशव इति नेत्रम् । यथार्थखंडिताशेष इत्यस्त्रम् । नमोनारायणायेति न्यासं सर्वत्र कारयेत् । ओंनमोनारायणाय…

रेवतीरमणः पूर्वभक्तिखेदाच्युताग्रजः । देवकीवसुदेवाह्व कश्यपादितिनंदनः