
Rishi: Traditionally RV-derived; in AV 20 the material is largely Rigvedic reprise (Anukramaṇī attribution follows the RV hymn-source).
Devata: Indra
Chandas: Triṣṭubh (RV-style)
अथर्ववेदस्य २०.१२५ सूक्तं ऋग्वैदिकस्य पुनरुक्तिरूपं, अथर्वणप्रयोगे तु अपोत्पात-निवारणं जय-स्थापनं च कुर्वदिन्द्रस्तुतिरूपेण वर्तते। एतत् सर्वतो दिग्भ्यः शत्रून् प्रतिहन्ति, यजमानं च इन्द्रस्य ‘विस्तीर्णे’ रक्षोवरे स्थापयति। इन्द्रस्य पौराणिक-विजयान् (अश्विनोः सहाय्येन) स्मारयन् पूर्वदृष्टान्तं वर्तमान-प्रभावत्वेन परिणमयति—वैरं दूरत्वं नयति, अन्ते च कल्याणं सामाजिकं सौमनस्यं च निष्पादयति।
Mantra 1
अपे॑न्द्र॒ प्रा॑चो मघवन्न॒मित्रा॒नपापा॑चो अभिभूते नुदस्व । अपोदी॑चो॒ अप॑ शूराध॒राच॑ उ॒रौ यथा॒ तव॒ शर्म॒न् मदे॑म
अपेन्द्र प्राचो मघवन्नमित्रान्; अपापाचो अभिभूते नुदस्व। अपोदीचोऽप शूराधराच्च—उरौ यथा तव शर्मन् मदेम।
Mantra 2
कु॒विद॒ङ्ग यव॑मन्तो॒ यवं॑ चि॒द् यथा॒ दान्त्य॑नुपू॒र्वं वि॒यूय॑ । इ॒हेहै॑षां कृणुहि॒ भोज॑नानि॒ ये ब॒र्हिषो॒ नमो॑वृक्तिं॒ न ज॒ग्मुः
कुविदङ्ग यवमन्तो यवं चिद् यथा दान्त्यनुपूर्वं वियूय। इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नमोवृक्तिं न जग्मुः॥
Mantra 3
न॒हि स्थूर्यृ॑तु॒था या॒तमस्ति॒ नोत श्रवो॑ विविदे संग॒मेषु॑ । ग॒व्यन्त॒ इन्द्रं॑ स॒ख्याय॒ विप्रा॑ अश्वा॒यन्तो॒ वृष॑णं वा॒जय॑न्तः
नहि स्थूर्यृतुथा यातमस्ति नोत श्रवो विविदे संगमेषु। गव्यन्त इन्द्रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः॥
Mantra 4
यु॒वं सु॒राम॑मश्विना॒ नमु॑चावासु॒रे सचा॑ । वि॒पि॒पा॒ना शु॑भस्पती॒ इन्द्रं॒ कर्म॑स्वावतम्
युवं सुरामश्विना नमुचावासुरे सचा। विपिपाना शुभस्पती इन्द्रं कर्मस्वावतम्॥
Mantra 5
पु॒त्रमि॑व पि॒तरा॑व॒श्विनो॒भेन्द्रा॒वथुः॒ काव्यै॑र्दं॒सना॑भिः । यत् सु॒रामं॒ व्यपि॑बः॒ शची॑भिः॒ सर॑स्वती त्वा मघवन्नभिष्णक्
पुत्रमिव पितराविव, उभौ अश्विनौ—हे इन्द्र—काव्यैः दंसनाभिश्च त्वामरक्षताम्। यदा त्वं शचीभिः सुरामव्यपिबः, तदा सरस्वती, हे मघवन्, त्वां बलेनाभिष्णक्।
Mantra 6
इन्द्रः॑ सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒ अवो॑भिः सुमृडी॒को भ॑वतु वि॒श्ववे॑दाः । बाध॑तां॒ द्वेषो॒ अभ॑यं नः कृणोतु सु॒वीर्य॑स्य॒ पत॑यः स्याम
इन्द्रः सुत्रामा स्ववाँ अवोभिः सुमृडीको भवतु विश्ववेदाः। बाधतां द्वेषोऽभयं नः कृणोतु; सुवीर्यस्य पतयः स्याम।
Mantra 7
स सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒ इन्द्रो॑ अ॒स्मदा॒राच्चि॒द् द्वेषः॑ सनु॒तर्यु॑योतु । तस्य॑ व॒यं सु॑म॒तौ य॒ज्ञिय॒स्यापि॑ भ॒द्रे सौ॑मन॒से स्या॑म
स सुत्रामाः स्ववानिन्द्रोऽस्मदाराच्चिद् द्वेषः सनुतर्य् योतु। तस्य यज्ञियस्य सुमतौ वयं स्याम, अपि च भद्रे सौमनसे स्याम।
It is used to push away enemies or hostile forces from all directions and to establish the patron in Indra’s broad protection, ending with the removal of hatred and the gaining of concord.
The Aśvins’ drinking with Namuci and their aiding Indra functions as a mythic precedent: it assures that divine help can overcome difficult, even demonic, opposition in the present situation.
No required substances are stated for its basic recitation. Surā appears only in the mythic narration; the hymn’s efficacy is primarily through recitation and the directional expulsion intent.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.