Deity · Samaveda

Indra in the Samaveda

इन्द्रNamed in 408 verses

In this book

Named as
Maghavan, Vajrin, Śatakratu, Śakra, Vṛtrahan, Vṛtrahā)
  1. Arcika 1287
  2. Arcika 211
  3. Arcika 310
  4. Arcika 4100

Every verse that names Indra

408 verses

  1. 1.3.7.9

    My, mając wyciśniętą Somę, z rozścielonym świętym zielem, jak wody gotowe płynąć, o pogromco Vṛtry, chwalcy siedzą wokół przy wypływach z sita.

  2. 1.3.7.10

    Jakaż siła i męska potęga istnieje, Indro, wśród rodu Nahushy i wśród plemion; albo jaki blask przynależy do pięciu ludów, przynieś to wszystko tu, nieustannie, wszelkie męskie energie.

  3. 1.3.8.1

    Prawdziwie, w ten sposób, o potężny (Indro), się zbliżasz; jako obrońca pełen wigoru, nasz opiekun: albowiem, gwałtowny byku, słyszysz (nasze hymny), słynny (z wysłuchiwania) z daleka i z bliska.

  4. 1.3.8.2

    Cokolwiek uczyniłeś, o zabójco Vṛtry, czy to w dalekiej, czy w bliskiej (krainie), przeto wyciskacz Somy, dzień po dniu, zaprasza cię, Indro, promiennymi hymnami.

  5. 1.3.8.3

    Śpiewajcie, swoim głosem, ku bohaterskiemu Indrze, pośród uniesień Somy; (śpiewajcie) wielką mową, jak przystoi, (ku niemu) o szerokim umyśle, słynnemu z imienia, zdolnemu (bogu).

  6. 1.3.8.4

    Indro, który jesteś trójkątnym wsparciem, trójkątną ucieczką, użycz dla naszego dobra osłony chroniącej, dla hojnych czcicieli i dla mnie; i odpędź od nas błyskawicznych napastników.

  7. 1.3.8.5

    Jak ludzie ściskają się ku słońcu, tak wszyscy czciciele uczestniczą w Indrze; bogactwa, produkcje są wydajane przez jego wigor; nie pomniejszamy wyznaczonego udziału.

  8. 1.3.8.6

    Zaprawdę bóg nie otrzymuje tego ożywczego pokarmu na próżno; długowieczny śmiertelnik, który czci, otrzymuje go: gdy szybkie konie są zaprzężone, Indra zaprzęga swoje dwa gniade konie, by przybyć.

  9. 1.3.8.7

    Przyprowadź Indrę do naszej ofiary we wszystkich spotkaniach; czcij go w konfliktach: my, bogaci w hymny, zbliżamy się z modlitwami i z tłoczeniami Somy, jego, zabójcę Vṛtry, najwyższej potęgi.

  10. 1.3.8.8

    Twoje, Indro, zaprawdę jest nawet najmniejsze bogactwo; ty pielęgnujesz także środkową część: rządzisz nieustannie nad wszystkim, co jest najwyższe; nikt nie wybiera cię na próżno dla bydła.

  11. 1.3.8.9

    Dokąd poszedłeś? gdzież jesteś? bo twoja myśl jest w wielu miejscach. Docierasz do wszystkich, o wojowniczy trzęsiciel wrogów, niszczycielu miast: śpiewacy Gāyatry śpiewali twoją chwałę.

  12. 1.3.8.10

    My, właśnie teraz, ubłagaliśmy tutaj piorunodziercę; dlatego dzisiaj, przy tłoczeniu, przynieś wyciśniętą Somę do niego: teraz należycie czcijcie słynnego Indrę.

  13. 1.3.9.1

    On, który jest królem ludzi, który przybywa na rydwanach, niezwyciężony; najwyższy zwycięzca we wszystkich bitwach; jego, pogromcę Vṛtry, wysławiamy hymnami.

  14. 1.3.9.2

    Odkądkolwiek, o Indro, lękamy się, stąd uczyń dla nas nieustraszoność; o Maghavanie, bądź zdolny do naszego wsparcia: całkowicie pokonaj nienawidzących, pokonaj napastników.

  15. 1.3.9.3

    O panie przybytku, bądź stałym filarem naszego mieszkania; chroń zgromadzenie rytuałów Somy: Indra, lśniący, łamacz trwałych twierdz, przyjaciel mędrców.

  16. 1.3.9.5

    Zaprzężony w konie, na rydwanie, o pięknej postaci i bogaty w krowy, ten twój przyjaciel, o Indro, uczestnik męstwa, zawsze towarzyszy ci z wigorem, a z jasnym powodzeniem zbliża się do zgromadzenia.

  17. 1.3.9.6

    Choćby, o Indro, niebiosa i ziemie były w liczbie stu i stu, to jednak, o dzierżący piorun, nawet tysiąc słońc nie dorównałoby tobie; oba światy nie stworzyły niczego podobnego do ciebie.

  18. 1.3.9.7

    Gdy, o Indro, jesteś wzywany przez ludzi ze wschodu, z zachodu, z północy lub z południa, wtedy, pchnięty przez wielu czcicieli, jesteś pomocnikiem błagającego; jesteś tym, który uderza, udzielając pomocy Turwaszy.

  19. 1.3.9.8

    Kto, o Indro, choć bogaty, spośród śmiertelników odważyłby się rywalizować z tobą? Albowiem wiara w ciebie, o Maghawanie, w najwyższym niebie sprawia, że dzielny czciciel dąży do zdobycia nagrody.

  20. 1.3.9.9

    Indra i Agni, jako beznożni, poszli naprzód spośród tych, co mają stopy; porzucając głowę, językiem pełzli i poruszali się; trzydziestostopowy posuwał się naprzód.