
Odwrócenie i ochrona: zawrócenie wrogości, zapewnienie bezpieczeństwa ciała oraz ustabilizowanie życia, bydła i pragnień poprzez boski blask, zioła i porządek (ṛta). Przeciwdziałanie wrogości i magia zwrotna (pratiyātu/hetī-nivartanam). Lśniąca ochrona poprzez Sūryę, Candrę i Āpaḥ (tejas/haras/arciṣ). Rytuały apotropeiczne i uzdrawiające oparte na ziołach (Oṣadhi, Pṛśniparṇī). Paśu-saṃgraha i ochrona dobrobytu (zgromadzenie/zatrzymanie bydła). Āyuṣya: długowieczność, odwracanie jarā-mṛtyu, stabilizacja siły życiowej. Manas-karman: przymusowa atrakcja/tęsknota poprzez analogiczny przymus. Radzenie sobie z wrogością, klątwami i atakami okultystycznymi; ochrona ciąży i spożycia pokarmu; przywracanie i ochrona zdrowia oraz długowieczności; bezpieczny powrót bydła do domu; zapewnienie dobrobytu i pożądanej życzliwości.
AVŚ 2.21 to zwięzły hymn przeciwko wrogości, który przekształca blask Sūryi, haras (siłę spalającą), arciṣ (promień) i śóciḥ (płomień), w broń obracającą nienawiść przeciwko jej źródłu. Powtarzając refren „kto nas nienawidzi, kogo nienawidzimy”, przedstawia słoneczne ciepło jako moralno-rytualnego sprawcę odpłaty, palącego i odpychającego napastnika, chroniąc jednocześnie stronę recytującego.
Ten sześciowersowy zaklęcie z Atharvawedy przywołuje Candra (Księżyc) jako nosiciela haras i tejas, palącej, świetlistej potęgi, aby odwrócić wrogość i zwrócić ją przeciwko napastnikowi. Hymn wielokrotnie ujmuje ten czyn jako usprawiedliwioną odpłatę wobec "tego, kto nas nienawidzi", dążąc do odebrania wrogowi blasku, siły i skutecznej sprawczości. Jego moc jest pojmowana jako lunarne, przenoszne siła, którą można skierować z powrotem (prati-hara), by zneutralizować i ukarać wrogie zamiary lub czary.
AVŚ 2.23 to zwięzły hymn przeciwko czarom, który wzywa Wody (Āpaḥ) jako świetlistą, ognistą moc zdolną do odwrócenia wrogości. Poprzez przywołanie arciṣ (blasku), haraḥ (siły unoszącej) i tejas (skuteczności) wód, urok „odwraca” szkody i pozbawia napastnika mocy, jednocześnie niejawnie chroniąc sferę recytującego.
Ten atharwawedyjski hymn przeciwko czarom zawraca wrogie działanie na jego autora poprzez rozkazanie yātusom (czarodziejskim agentom), wystrzelonemu "pociskowi" (hetí) oraz pożerającym kīmīdinī, by powróciły do swego właściciela. Jego moc spoczywa w przymuszającym brahmanie - skutecznej mowie, która nazywa, wiąże i przekierowuje szkodę tak, by pożerała ona nadawcę, a nie zamierzoną ofiarę. Refrenowe imperatywy ("punaḥ…yantu…", "tam atta…") tworzą jurydyczne, niemal kontraktowe odwrócenie: agenci muszą pożreć tego, który ich zlecił.
AV 2.25 to zwięzły hymn leczniczo-ochronny, który wynosi Pṛśniparṇī do rangi zwycięskiej bogini-zioła, której moc może unieszkodliwić wrogie osoby, czary i siły powodujące poronienia. Poprzez werbalne „odcięcie głowy” źle nazwanym oraz wyobrażenie sobie zioła jako Agni w pościgu, hymn przekształca roślinę leczniczą w broń całkowitego neutralizowania i wspólnotowej ochrony.
AV 2.26 to paustika-rakṣā hymn do paśu-saṃgraha: wzywa bydło, by „spływało” do goṣṭha, zostało właściwie przyprowadzone do domu, a następnie mocno trzymane, by nie błądziło ani nie ginęło. Poprzez przywołanie Bṛhaspati jako znającego przewodnika, Sinīvālī jako pomyślnego przewodnika na czele, oraz Anumati jako mocy, która obdarza i zabezpiecza, sukta przekształca zagrodę dla bydła w rytualnie uszczelniony środek dobrobytu i ochrony.
AVŚ 2.27 to ochronny uzdrawiający czar skupiony na uosobionej Roślinie (Oṣadhi), podawanej w krytycznym momencie jedzenia, aby wrogie siły nie mogły „wygrać kęsa”. Powtarzając formułę „kęsa i przeciw-kęs”, hymn przekształca spożywanie w akt przeciwko czarom, czyniąc szkodników i wysysających istotę (arāsaḥ) bezsilnymi i zapewniając zwycięstwo nad wrogami w sposób na wzór Indry.
AV 2.28 to hymn āyuṣya-bhaiṣajya, który odwraca czciciela od jarā-mṛtyu (starzenia się i śmierci), umieszczając pacjenta pod wspólną, uporządkowaną opieką Mitry-Varuny, z Agnim jako świadomym pośrednikiem rytualnym. Hymn chroni prāṇa i apāna, odpędza krzywdę zarówno od przyjaciół, jak i wrogów, i kończy się błogosławieństwem długiego życia, blasku ciała i osiągnięcia starości pod opieką Aditi i wszystkich bogów.
AV 2.29 to błogosławiona formuła długowieczności i pomyślności, która "zasadza" długie życie w biorcy i stabilizuje je poprzez boskie czynniki ciepła (Agni), formowania (Tvaṣṭṛ) i pomyślnego natchnienia (Savitar). Łączy āyuṣya (długość życia) z prajā (bezpiecznym potomstwem) i rāyas-poṣa (kwitnącym wzrostem bogactwa), pieczętując błogosławieństwo twierdzeniem o przywróconej, niezepsutej witalnej sile (ūrjā) i promiennym dobrostanie (varcas).
Ten pięciowersowy czar atharwański działa poprzez przymus analogiczny: jak Wiatr porusza trawę na ziemi, tak operator "porusza" i kieruje manas celu ku sobie, wywołując tęsknotę i zapobiegając odejściu. Obok przyciągania (strīkarman/paustika-abhicārika), hymn stosuje również motyw wygnania, odsyłając niszczycielską siłę jakby wyjmując cierń z pochwy, co ukazuje atharwańską praktykę łączenia technik "przyciągania" i "odpychania" umysłu i ciała.
Reversal-and-protection: turning hostility back, securing bodily safety, and stabilizing life, livestock, and desire through divine radiance, herbs, and order (ṛta).
Handling enmity, curses, and occult attack; safeguarding pregnancy and food-intake; restoring and protecting health and longevity; bringing cattle safely home; securing prosperity and desired affection.
They combine apotropaic ‘return-to-sender’ rites against hatred and sorcery with stabilizing protections—herb-healing, longevity (āyuṣya), cattle security, and a mind-turning attraction charm.
Sūrya (2.21), Candra (2.22), and the Waters Āpaḥ (2.23) supply tejas/haras/arciṣ to send hostility back; 2.24 compels the yātus and hetī themselves to recoil.
For herb-based protection and healing: 2.25 (Pṛśniparṇī) and 2.27 (Oṣadhi). For longevity and warding jarā-mṛtyu: 2.28 (Mitra–Varuṇa with Agni) and 2.29 (life-planting prosperity-longevity blessing).