Adhyaya 30

Verse 1

नारद उवाच । ततः स्कन्दः सुरैः सार्धं श्वेतपर्वत मस्तकात् । उत्तीर्य तारकं हन्तुं दक्षिणां स दिशं ययौ

နာရဒက ပြောသည်—ထို့နောက် စကန္ဒသည် နတ်တို့နှင့်အတူ ရွှေတပရဝတ၏ ထိပ်မှ ဆင်းသက်၍ တာရကကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ တောင်ဘက်သို့ ချီတက်သွား၏။

Verse 2

ततः सरस्वतीतीरे यानि भूतानि नारद । ग्रहाश्चोपग्रहाश्चैव वेतालाः शाकिनी गणाः

ထို့နောက် စရஸဝတီမြစ်ကမ်း၌၊ အို နာရဒ၊ အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါတို့—ဂြဟာနှင့် ဥပဂြဟာတို့၊ ဝေတාලတို့နှင့် ရှာကိနီအဖွဲ့တို့—စုဝေးလာကြ၏။

Verse 3

उन्मादा ये ह्यपस्माराः पलादाश्च पिशाचकाः । देवैस्तेषामाधिपत्ये सोऽभ्यषिच्यत पावकिः

အရူးအမူးဖြစ်ခြင်း (ဥန္မာဒ)၊ အပစ್ಮာရကဲ့သို့သော တက်ခြင်း၊ ပလာဒာဝိညာဉ်များနှင့် ပိသာချာတို့—ထိုသူတို့အပေါင်းအပေါ်၌ နတ်တို့၏ အလိုတော်ဖြင့် ပာဝကိ (Pāvaki) ကို အရှင်အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် အဘိသိက္ခာ ခံစေခဲ့ကြ၏။

Verse 4

यथा ते नैव मर्यादां संत्यजंति दुराशयाः । एतैस्तस्मात्समाक्रांतः शरण्यं पावकिं व्रजेत्

မကောင်းသောစိတ်ရှိသူတို့သည် မိမိတို့၏ကန့်သတ်ချက်နှင့်အကျင့်ကို မစွန့်လွှတ်ကြသဖြင့် ထိုသူတို့ကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသူသည် ကာကွယ်ပေးသူ ပာဝကီ (Pāvakī) ထံသို့ သရဏံယူ၍ ခိုလှုံသင့်၏။

Verse 5

अप्रकीर्णेन्द्रियं दांतं शुचिं नित्यमतंद्रितम् । आस्तिकं स्कन्दभक्तं च वर्जयंति ग्रहादिकाः

အာရုံများ မပြန့်ကျဲဘဲ တည်ငြိမ်၍ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ သန့်ရှင်း၍ အမြဲမပျင်းမနာ၊ ဓမ္မကိုယုံကြည်သည့် အာஸ்தိက၊ စကန္ဒ (Skanda) ကိုဘက်တော်မူသူကို ဂြဟာတို့နှင့် အနှောင့်အယှက်အင်အားများက ရှောင်ကြဉ်ကြ၏။

Verse 6

महेश्वरं च ये भक्ता भक्ता नारायणं च ये । तेषां दर्शनमात्रेण नश्यंते ते विदूरतः

ထိုအင်အားများသည် မဟေရှ္ဝရ (Maheśvara) ကိုဘက်တော်မူသူဖြစ်စေ၊ နာရာယဏ (Nārāyaṇa) ကိုဘက်တော်မူသူဖြစ်စေ၊ ဘက္တတို့၏ မျက်မြင်တစ်ခဏသာဖြင့်ပင် အဝေးမှပျက်စီးသွားကြ၏။

Verse 7

ततः सर्वैः सुरैः सार्धं महीतीरं ययौ गुहः । तत्र देवैः प्रकथितं महीमाहात्म्यमुत्तमम्

ထို့နောက် ဂုဟ (Guha) သည် နတ်အားလုံးနှင့်အတူ မဟီ (Mahī) မြစ်ကမ်းသို့ သွားရောက်၏။ ထိုနေရာ၌ နတ်တို့က မဟီ၏ အမြင့်မြတ်သော မဟာတ್ಮျကို ကြေညာဟောပြောကြ၏။

Verse 8

श्रृण्वन्विसिष्मिये स्कन्दः प्रणनाम च तां नदीम् । ततो महीदक्षिणतस्तीरमाश्रित्य धिष्ठितम्

ထိုကိုကြားသော် စကန္ဒ (Skanda) သည် အံ့ဩလွန်စွာ ဖြစ်၍ ထိုမြစ်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ထို့နောက် မဟီ (Mahī) မြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းကို အားကိုး၍ ထိုနေရာ၌ ထိုင်တော်မူ၏။

Verse 9

प्रणम्य शक्रप्रमुखा गुहं वचनमब्रुवन् । अभिषिक्तं विना स्कन्द सेनापतिमकल्मषम्

ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် အိန္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် ဂုဟာအား မိန့်ကြားကြသည်— «အို စကန္ဒာ၊ သင်ကို အဘိသေက မပြုသေးလျှင် အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော စစ်တပ်မဟာဗိုလ်အဖြစ် မပြည့်စုံသေး…»

Verse 10

न शर्म लभते सेना तस्मात्त्वमभिषेचय । महीसागरसंभूतैः पुण्यैश्चापि शिवैर्जलैः

«စစ်တပ်သည် ငြိမ်းချမ်းမှု မရနိုင်သဖြင့် သင် အဘိသေကကို လက်ခံပါ— မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော မင်္ဂလာသန့်ရှင်းသော ရေများဖြင့်»

Verse 11

अभिषेक्ष्यामहे त्वां च तत्र नो द्रष्टुमर्हसि । यथा हस्तिपदे सर्वपदांतर्भाव इष्यते

«ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်ကို အဘိသေက ပြုမည်၊ သို့သော် ထိုပွဲတော်ကို မကြည့်ပါနှင့်။ ဆင်ခြေရာတစ်ခုအတွင်း အခြားခြေရာအားလုံး ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြသကဲ့သို့…»

Verse 12

सर्वतीर्थान्तरस्थानं तथार्णवमहीजले । सर्वभूतमयो यद्वत्र्यंबकः परिकीर्त्यते

ထိုနည်းတူပင် သမုဒ္ဒရာရေနှင့် မြေကြီးရေတို့အတွင်း၌ တီရ္ထာ (သန့်ရှင်းရာကူးကန်) အားလုံး၏ နေရာတည်ရှိမှု ရှိသည်— ထရျမ္ဗက (ရှီဝ) ကို သတ္တဝါအားလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသူဟု ချီးမွမ်းသကဲ့သို့။

Verse 13

सर्वतीर्थमयस्तद्वन्महीसागरसंगमः । अर्धनारीश्वरं रूपं यथा रुद्रस्य सर्वदम्

ထိုနည်းတူ မဟီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာသည် တီရ္ထာအားလုံးပါဝင်သည့် သန့်ရှင်းရာတစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရုဒြာ၏ အရဓနာရီဣရှ္ဝရ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ အကျိုးကျေးဇူးအားလုံးကို ပေးသနားတတ်သည်။

Verse 14

तथा महीसमुद्रस्य स्नानं सर्वफलप्रदम् । येनात्र पितरः स्कन्द तर्पिता भक्तिभावतः

ထိုနည်းတူ မဟီ–သမုဒ္ဒရ (ရေစုံဆုံရာ) တွင် ရေချိုးခြင်းသည် အကျိုးဖလ အားလုံးကို ပေးတတ်၏။ ထိုအကျင့်ကြောင့် အို စ္ကန္ဒ၊ ပိတೃ (Pitṛs) တို့သည် ဤနေရာ၌ ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ကျေနပ်တော်မူကြ၏။

Verse 15

तेन सर्वेषु तीर्थेषु तर्पिता नात्र संशयः । न चैतद्धृदि मंतव्यं क्षारमेतज्जलं हि यत्

ထိုအကျင့်ကြောင့် ပိတೃတို့သည် တီර්ထအားလုံး၌ တర్పဏပြုသကဲ့သို့ ကျေနပ်ကြသည်—သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် “ဤရေသည် ဆားငန်သည်” ဟူသော အတွေးကို နှလုံး၌ မထားသင့်၊ အကြောင်းမှာ ဤရေသည် ဆားငန်ရေဖြစ်သော်လည်း။

Verse 16

यथा हि कटुतिक्तादि गवा ग्रस्तं हि क्षीरदम् । एवमेतत्त्विदं तोयं पितॄणां तृप्ति दायकम्

နွားသည် စပ်ခါး၊ ခါးသက်စသည့် အရာများကို စားသော်လည်း နို့ကိုပင် ပေးနိုင်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ဤရေသည်ပင် ပိတೃတို့အား တృप्तိကို ပေးစွမ်းတတ်၏။

Verse 17

एवं ब्रुवत्सु देवेषु कपिलोऽपि मुनिर्जगौ । सत्यमेतदुमापुत्र सर्वतीर्थमयी मही

ဒေဝတားတို့က ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ် မုနိ ကပိလလည်း ဆို၏—“ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင်၊ အို ဥမာ၏ သားတော်၊ ဤမဟီသည် တီර්ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်၏။”

Verse 18

कर्दमो यस्त्वहमपि ज्ञात्वा तीर्थमहा गुणान् । सर्वां भुवं परित्यज्य कृत्वा ह्यश्रममास्तितः

“ကျွန်ုပ်—ကရ္ဒမ—လည်း ဤတီර්ထ၏ မဟာဂုဏ်တော်များကို သိမြင်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြားဒေသအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ ဤနေရာ၌ အာရှရမကို တည်ထောင်၍ နေထိုင်ခဲ့သည်။”

Verse 19

ततो महेश्वरः प्राह सत्यमेतत्सुरोदितम् । ब्रह्माद्यास्तं तथा प्राहुरत्र भूयोऽप्यथो गुरुः

ထို့နောက် မဟေရှ္ဝရသည် “ဒေဝတို့ ပြောဆိုသမျှသည် အမှန်တရားပင်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားသူတို့လည်း ထိုသို့ပင် ဆိုကြပြီး၊ ဂုရုတော်ကလည်း ဤနေရာ၌ ထပ်မံ အတည်ပြုတော်မူ၏။

Verse 20

अत्राभिषेकं ते वीर करिष्यामः समादिश । ततः सुविस्मितस्तत्र स्नात्वा स्कन्दो महामनाः

“ဤနေရာ၌ သင်၏ အဘိသေက (သန့်စင်အပ်နှံ) ကို ပြုလုပ်မည်၊ ရဲရင့်သူရေ—အမိန့်ပေးပါ” ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့နောက် စကန္ဒသည် စိတ်ဓာတ်ကြီးမားလျက် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ အံ့ဩနေ၏။

Verse 21

अभिषिञ्चन्तु मां देवा इति तानब्रवीद्वचः । ततोऽभिषेकसंभारान्सर्वान्संभृत्य शास्त्रतः

သူက “ဒေဝတို့သည် ငါ့ကို အဘိသေက ပြုကြပါစေ” ဟု သူတို့အား မိန့်ဆို၏။ ထို့နောက် သာස්တရ (śāstra) အတိုင်း အဘိသေကအတွက် လိုအပ်သမျှ ပစ္စည်းများကို စနစ်တကျ စုဆောင်းပြင်ဆင်ကြ၏။

Verse 22

जुहुवुर्मंत्रपूतेऽग्नौ चत्वारो मुख्यऋत्विजः । ब्रह्मा च कपिलो जीवो विश्वामित्रश्चतुर्थकः

မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော မီးအဂ္ဂနီထဲသို့ အဓိက ရ္ဋ္ဝိဇ် (ပူဇော်ဆရာ) လေးပါးက ဟောမပူဇာကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ထိုလေးပါးမှာ ဘြဟ္မာ၊ ကပိလ၊ ဇီဝ၊ နှင့် စတုတ္ထအဖြစ် ဗိශ්ဝာမိတ္တရ ဖြစ်သည်။

Verse 23

अन्ये च शतशस्तत्र मुनयो वेदपारगाः । तत्राद्भुतं महादेवो दर्शयामास भारत

ထိုနေရာ၌ ဝေဒကျမ်းတို့ကို အဆုံးတိုင်အောင် ကျွမ်းကျင်သော မုနိများ အခြားရာနှင့်ချီ၍ စုဝေးနေကြ၏။ အို ဘာရတ၊ ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝသည် အံ့ဖွယ်ကြီးမားသော အံ့ဩစရာကို ပြသတော်မူ၏။

Verse 24

यदग्निकुण्डमध्यस्थो लिंगमूर्तिर्व्यदृश्यत । अहमेवाग्निमध्यस्थो हविर्गृह्णामि नित्यशः

ထို့နောက် အရှင်သည် မီးကွန်ဒ်အလယ်၌ လင်္ဂရုပ်ဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လာ၏။ ထိုသို့ဆိုသကဲ့သို့— «ငါသည် မီးအလယ်၌ တည်ရှိ၍ ယဇ္ဉဟဝိကို အစဉ်မပြတ် လက်ခံ၏»။

Verse 25

एतत्संदर्शनार्थाय लिंगमूर्तिरभूद्विभुः । तल्लिंगमतुलं देवा नमश्चक्रुर्मुदान्विताः

ဤမြင်ကွင်းကို ပေးရန်အတွက် အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော အရှင်သည် လင်္ဂရုပ်ကို ခံယူတော်မူ၏။ ဝမ်းမြောက်သော နတ်တို့သည် ထိုမတူညီသော လင်္ဂကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ကြ၏။

Verse 26

सर्वपापापहं पार्थ सर्वकामफलप्रदम् । तत्र होमावसाने च दत्ते हिमवता शुभे

အို ပါရ္ထာ၊ ၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှား၍ တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်၏။ ထိုနေရာ၌ ဟိုးမ အဆုံးသတ်သောအခါ ဟိမဝတ်က မင်္ဂလာသော ဒါနကို ပေးအပ်၏။

Verse 27

दिव्यरत्नान्विते स्कन्दो निषण्णः परमासने । सर्वमंगलसंभारैर्विधिमंत्रपुरस्कृतम्

စ్కန္ဒသည် ဒိဗ္ဗရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အာသနပေါ်၌ ထိုင်နေ၏။ မင်္ဂလာပစ္စည်းအလုံးစုံ စုစည်းထားပြီး သန့်ရှင်းသော မန္တရများ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ပွဲတော်အခမ်းအနား ဆောင်ရွက်လျက်ရှိ၏။

Verse 28

अभ्यषिंचंस्ततो देवाः कुमारं शंकरात्मजम् । इंद्रो विष्णुर्महावीर्यो ब्रह्मरुद्रौ च फाल्गुन

ထို့နောက် နတ်တို့သည် ရှင်ကရ၏ သားတော် ကုမာရကို အဘိသေက (သန့်စင်တင်မြှောက်) ပြုကြ၏။ အိန္ဒြ၊ မဟာဗီရျ ဝိෂ္ဏု၊ ထို့ပြင် ဗြဟ္မာနှင့် ရုဒြလည်းပါဝင်သည်၊ အို ဖာလ္ဂုန။

Verse 29

आदित्याद्य ग्रहाः सर्वे तथोभावनिलानलौ । आदित्या वसवो रुद्राः साध्याश्चैवाश्विनावुभौ

အာဒိတျများအစပြုသော ဒေဝတန်ခိုးများနှင့် ဂြိုဟ်များအားလုံး၊ လေ နှင့် မီးတို့ပါဝင်၍—အာဒိတျ၊ ဝသု၊ ရုဒြ၊ သာဓျ နှင့် အရှွင်နှစ်ပါးတို့—ပူဇော်ပွဲကို ဂုဏ်ပြုရန် စုဝေးလာကြသည်။

Verse 30

विश्वेदेवाश्च मरुतो गंधर्वाप्सरसस्तथा । देवब्रह्मर्षयश्चैव वालखिल्या मरीचिपाः

ဝိශ්ဝေဒေဝာများနှင့် မရုတ်များ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ်ဆရာများလည်းကောင်း၊ ဒေဝဘြဟ္မရ္ရှီများနှင့်အတူ—ဝါလခိလျာများနှင့် မရီချိဦးဆောင်သော ရှင်တော်များ—လည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

Verse 31

विद्याधरा योगसिद्धाः पुलस्त्यपुलहादयः । पितरः कश्यपोऽत्रिश्च मरीचिर्भृगुरंगिराः

ဝိဒ္ဓျာဓရများ၊ ယောဂစိဒ္ဓများ၊ ပုလස්တျ၊ ပုလဟာတို့နှင့် အခြားသူများ; ပိတရ်များ; ကရှျပနှင့် အတြိ; မရီချိ၊ ဘೃဂု၊ အင်္ဂိရာသ—အားလုံး ထိုနေရာ၌ စုဝေးကြသည်။

Verse 32

दक्षोऽथ मनवो ये च ज्योतींषि ऋतवस्तथा । मूर्तिमत्यश्च सरितो महीप्रभृतिकास्तथा

ထို့နောက် ဒက္ရှနှင့် မနုများ၊ ကောင်းကင်အလင်းတန်းများနှင့် ရာသီများလည်းကောင်း; ထို့ပြင် ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော မြစ်များ—မဟီ (မြေမိခင်) မှစ၍ အခြားမြစ်များ—လည်း ရောက်လာကြသည်။

Verse 33

लवणाद्याः समुद्राश्च प्रभासाद्याश्च तीर्थकाः । पृथिवी द्यौर्दिशश्चैव पादपाः पार्वतास्तथा

လဝဏ (ဆားရေ) ပင်လယ်မှစသော သမုဒ္ဒရာများနှင့် ပရဘာသမှစသော တီရ္ထများ; မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်၊ အရပ်ဒిశများလည်းကောင်း; သစ်ပင်များနှင့် တောင်တန်းများပါ—ဂုဟာကို ဂုဏ်ပြုရန် အားလုံး တက်ရောက်ကြသည်။

Verse 34

आदित्याद्या मातरश्च कुर्वंत्यो गुहमंगलम् । वासुकिप्रमुखा नागास्थथोभौ गरुडारुणौ

အာဒိတျများမှ စတင်သော မာတရ်ဒေဝီတို့သည် ဂုဟာအတွက် မင်္ဂလာကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ဝါစုကိ ဦးဆောင်သော နာဂများနှင့် ဂရုဍ၊ အရုဏတို့လည်း ရိုသေစွာ တက်ရောက်ကြ၏။

Verse 35

वरुणो धनदश्चैव यमः सानुचरस्तथा । राक्षसो निरृतिश्चैव भूतानि च पलाशनाः

ဝရုဏ၊ ဓနဒ (ကူဗေရ) နှင့် ယမသည် သူ၏အနုचरများနှင့်အတူ ရောက်လာကြ၏။ ရာක්ෂသအုပ်စုများ၊ နိရဋ္ဋိနှင့် ဘူတများ၊ ကြမ်းတမ်းသော သတ္တဝါများလည်း အားလုံး စုဝေးတက်ရောက်ကြ၏။

Verse 36

धर्मो बृहस्पतिश्चैव कपिलो गाधिनंदनः । बहुलत्वाच्च ये नोक्ता विविधा देवतागणाः

ဓမ္မ၊ ဗြဟ္စပတိ၊ ကပိလနှင့် ဂာဓိ၏သား (ဝိශ්ဝာမိတ္တရ) တို့လည်း ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် အမည်မဖော်နိုင်လောက်အောင် များပြားသော မတူကွဲပြားသည့် ဒေဝတအုပ်စုများလည်း ရောက်လာကြ၏။

Verse 37

ते च सर्वे महीकूले ह्यभ्यषिंचन्मुदा गुहम् । ततो महास्वनामुग्रां देवदैत्यादिदर्पहाम्

သူတို့အားလုံးသည် မြေကမ်းပါး၌ ဝမ်းမြောက်စွာ ဂုဟာကို အဘိသေက ပြုကြ၏။ ထို့နောက် ဒေဝ၊ ဒೈತ್ಯတို့၏ မာန်ကို ချိုးဖျက်နိုင်သော ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟုန်းဟုန်းသံတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 38

ददौ पशुपतिस्तस्मै सर्वभूतमहाचमूम् । विष्णुर्ददौ वैजयंतीं मालां बलविवर्धिनीम्

ပశုပတိသည် သူ့အား သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ ကြီးမားသော စစ်တပ်ကို ပေးတော်မူ၏။ ဗိષ્ણုသည် အားနှင့် အောင်မြင်မှုကို တိုးပွားစေသော ဝိုင်ဇယန္တီ ပန်းကုံးကို ချီးမြှင့်တော်မူ၏။

Verse 39

उमा ददौ चारजसी वाससी सूर्यसप्रभा । गंगा कमंडलुं दिव्यममृतोद्भवमुत्तमम्

ဥမာသည် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလှပသော အဝတ်အစား နှစ်ထည်ကို ပေးတော်မူ၏။ ဂင်္ဂါသည် အမృతမှ ပေါ်ထွန်းလာသော သာလွန်မြတ်သော ဒိဗ္ဗ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 40

मही महानदी तस्य चाक्षमालां ससागरा । ददौ मुदा कुमाराय दंडं चैव बृहस्पतिः

မြေမိခင်သည် မြစ်ကြီးများနှင့် သမုဒ္ဒရာများနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်စွာ အက္ခမာလာ (ဂျပမလာ) ကို သူ့အား ပေးတော်မူ၏။ ထို့အပြင် ဗြဟ္စပတိသည်လည်း ကုမာရအား ဝမ်းမြောက်စွာ တောင်ဝှေးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 41

गरुडो दयितं पुत्रं मयूरं चित्रबर्हिणम् । अरुणस्ताम्रचूडं च प्रददौ चरणायुधम्

ဂရုဍသည် မိမိချစ်မြတ်နိုးသော သားတော်—အရောင်စုံအမွေးအတောင်ဖြင့် လှပသော မယူးရ (ဒေါင်း) ကို ပေးတော်မူ၏။ အရုဏသည်လည်း တာမ္ရချူဍ (ကြက်) ကို အလံပေါ်တင်ဆောင်သော သင်္ကေတအာယုဓအဖြစ် ပေးတော်မူ၏။

Verse 42

छागं च वरुणो राजा बलवीर्यसमन्वितम् । कृष्णाजिनं तथा ब्रह्मा ब्रह्मण्याय ददौ जयम्

ဗရုဏမင်းသည် အင်အားနှင့် သတ္တိဗီရိယ ပြည့်စုံသော ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့အတူ ဗြဟ္မာသည်လည်း ဗြဟ္မဏဓမ္မကို ကာကွယ်သူ (ကုမာရ) အား အောင်မြင်ခြင်းအတွက် ကృష్ణာဇိန (အနက်ရောင် သမင်အရေ) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 43

चतुरोऽनुचरांश्चैव महावीर्यान्बलोत्कटान् । नंदिसेनं लोहिताक्षं घण्टाकर्णं च मानसान्

ထို့အပြင် သူသည် အင်အားကြီးမား၍ သတ္တိဗီရိယ ထက်မြက်သော အနုချာ လေးဦးကိုလည်း ခန့်အပ်တော်မူ၏—နန္ဒိသေန၊ လောဟိတက္ခ၊ ဃဏ္ဍာကဏ္ဏ၊ နှင့် မာနသာ။

Verse 44

चतुर्थं चाप्यतिबलं ख्यातं कुसुममालिनम् । ततः स्थाणुर्ददौ देवो महापारिषदं क्रतुम्

စတုတ္ထမြောက်သော အလွန်အားကြီး၍ နာမကျော် ကုသုမမာလင် ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သ္ထာဏု (ရှီဝ) သည် မဟာဂဏပရိသဒ် အမှုထမ်း ကရတု ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 45

स हि देवासुरे युद्धे दैत्यानां भीमकर्मणाम् । जघान दोर्भ्यां संक्रुद्धः प्रयुतानि चतुर्दश

ဒေဝနှင့် အဆုရ စစ်ပွဲ၌၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အကျင့်ကြမ်းသော ဒိုင်တျယတို့ကို သူသည် ဒေါသထန်လျက် မိမိလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တစ်သောင်းလေးထောင် (၁၄ ပြယုတ) ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

Verse 46

यमः प्रादादनुचरौ यमकालोपमौ तदा । उन्माथं च प्रमाथं च महावीर्यौ महाद्युती

ထိုအခါ ယမမင်းသည် ယမနှင့် ကာလကဲ့သို့ တူညီသော အမှုထမ်းနှစ်ဦး—အွန်မာသ နှင့် ပရမာသ—ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထိုနှစ်ဦးသည် အလွန်ဗီရိယနှင့် တောက်ပလင်းလက်ကြ၏။

Verse 47

सुभ्राजौ भास्करस्यैव यौ सदा चानुयायिनौ । तौ सूर्यः कार्तिकेयाय ददौ पार्थ मुदान्वितः

ဘ္ဟာစ్కရ (နေမင်း) ၏ အမြဲတမ်းလိုက်ပါသူ အလွန်တောက်ပသော နှစ်ဦးရှိ၏။ အို ပါရ္ထ၊ နေမင်း စူရျသည် ထိုနှစ်ဦးကို ကာရ္တိကေယ အား ဝမ်းမြောက်စွာ ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 48

कैलासश्रृङ्गसंकाशौ श्वेतमाल्यानुलेपनौ । सोमोऽप्यनुचरौ प्रादान्मणिं सुमणिमेव च

ကೈလာသ တောင်ထိပ်များကဲ့သို့ ထင်ရှား၍ အဖြူရောင် ပန်းကုံးနှင့် အဖြူရောင် လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားကြ၏။ စိုးမ (လ) သည်လည်း အမှုထမ်းနှစ်ဦး—မဏိ နှင့် စုမဏိ—ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 49

ज्वालजिह्वं ज्योतिषं च ददावग्निर्महाबलौ । परिघं च बलं चैव भीमं च सुमहाबलम्

အဂ္နိသည် အင်အားကြီးသော နှစ်ဦး—ဇွာလဇိဟ္ဝ နှင့် ဂျျိုတိရှ—ကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ပရိဃ၊ ဘလ နှင့် အလွန်အင်အားကြီးသော ဘီမ ကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။

Verse 50

स्कंदाय त्रीननुचरान्ददौ विष्णुरुरुक्रमः । उत्क्रोशं पंचजं चैव वज्रदण्डधरावुभौ

အဝေးသို့ ခြေလှမ်းကျယ်သော သခင် ဗိဿဏုသည် စကန္ဒအား အနုချာ သုံးဦး—ဥတ္ကရိုးရှ၊ ပဉ္စဇ—နှင့် ဗဇ္ရနှင့် ဒဏ္ဍကို ကိုင်ဆောင်သော နှစ်ဦးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 51

ददौ महेशपुत्राय वासवः परवीरहा । तौ हि शत्रून्महेन्द्रस्य जघ्नतुः समरे बहून्

ရန်သူဗီရသူရဲများကို သတ်ဖြတ်သူ ဝါသဝ (အိန္ဒြ) သည် မဟေရှ၏ သားတော်အား ထိုသူတို့ကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုနှစ်ဦးသည် စစ်မြေပြင်၌ မဟေန္ဒြ၏ ရန်သူများကို အများအပြား ချေမှုန်းခဲ့ကြ၏။

Verse 52

वर्धनं बंधनं चैव आयुर्वेदविशारदौ । स्कन्दाय ददतुः प्रीतावश्विनौ भरतर्षभ

ပျော်ရွှင်စိတ်ဖြင့် အရှ္ဝိန်နှစ်ပါးသည် စကန္ဒအား ဝර්ဓန နှင့် ဘန္ဓန ကို ပေးတော်မူ၏—နှစ်ဦးစလုံး အာယုရ்வேဒ၌ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြ၏၊ အို ဘာရတတို့အနက် နွားထီးအမြတ်။

Verse 53

बलं चातिबलं चैव महावक्त्रौ महाबलौ । प्रददौ कार्तिकेयाय वायुश्चानुचरावुभौ

လေဒေဝတား ဝါယုသည် ကာရ္တိကေယအား အနုချာ နှစ်ဦး—ဘလ နှင့် အတိဘလ—ကို ပေးတော်မူ၏။ သူတို့သည် မျက်နှာသွင်ပြင်ကြီးမား၍ အင်အားပြင်းထန်ကာ မဟာသန်စွမ်းမှုဖြင့် ပြည့်စုံကြ၏။

Verse 54

घसं चातिघसं वीरौ वरुणश्च ददौ प्रभुः । सुवर्चसं महात्मानं तथैवाप्यतिवर्चसम्

အရှင် ဝရုဏ သည် သူရဲကောင်း ဃသ နှင့် အတိဃသ တို့ကို ပေးသနားတော်မူပြီး၊ မဟာအတ္တမန် စုဝရ္စသ နှင့် အတိဝရ္စသ ကိုလည်း ထူးကဲသော တောက်ပမှုဖြင့် ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 55

हिमवान्प्रददौ पार्थ साक्षाद्दौहित्रकाय वै । कांचनं च ददौ मेरुर्मेघमालिनमेव च

အို ပါရ္ထ၊ ဟိမဝန်သည် မိမိ၏ မြေးတော်ထံသို့ တိုက်ရိုက် အမှုထမ်းတစ်ပါးကို ပေးသနားတော်မူ၏။ ထို့အပြင် မေရုတောင်သည် ကာဉ္စန နှင့် မေဃမာလိန် ကိုလည်း ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 56

उच्छ्रितं चातिशृंगं च महापाषाणयोधिनौ । स्वाहेयाय ददौ प्रीतः स विंध्यः पार्षदौ शुभौ

ဝိန္ဓျတောင်သည် ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်၍ စွာဟေယ (စကန္ဒ) ထံသို့ မင်္ဂလာရှိသော အမှုထမ်းနှစ်ပါး—ဥစ္ဆ္ရိတ နှင့် အတိရှೃင်္ဂ—ကြီးမားသော ကျောက်တုံးများဖြင့် တိုက်ခိုက်သော စစ်သူရဲများကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 57

संग्रहं विग्रहं चैव समुद्रोऽपि गधाधरौ । प्रददौ पार्षदौ विरौ महीनद्या समन्वितः

သမုဒ္ဒရာသည်လည်း မြစ်ကြီးများနှင့်အတူ၊ ဂဒါကိုင်ဆောင်သော သူရဲကောင်း အမှုထမ်းနှစ်ပါး—သံဂ္ရဟ နှင့် ဝိဂ္ရဟ—ကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 58

उन्मादं पुष्पदंतं च शंकुकर्णं तथैव च । प्रददावग्निपुत्राय पार्वती शुभदर्शना

မျက်နှာတော်လှပသော ပါရဝတီမယ်တော်သည် မီးမှဖွားသော သားတော် (စကန္ဒ) ထံသို့ အုန္မာဒ၊ ပုဿပဒန္တ နှင့် ရှင်ကူကဏ္ဏ ကိုလည်း ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 59

जयं महाजयं चैव नागौ ज्वलनसूनवे । प्रददुर्बलिनां श्रेष्ठौ सुपर्णः पार्षदावुभौ

သုပဏ္ဏ (ဂရုဍ) သည် မီး၏သား ဇွလန၏သားထံသို့ နာဂပရိဝါရ နှစ်ပါး—ဇယ နှင့် မဟာဇယ—ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထိုနှစ်ပါးသည် အင်အားကြီးသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 60

एवं साध्याश्च रुद्राश्च वसवः पितरस्तथा । सर्वे जगति ये मुख्या ददुः स्कंदाय पार्षदान्

ဤသို့ စာဓျာတို့၊ ရုဒြာတို့၊ ဝသုတို့နှင့် ပိတೃတို့—ကမ္ဘာလောက၌ အထင်ကရအမြတ်ဆုံးဖြစ်သော သတ္တဝါတို့အားလုံး—သည် စကန္ဒထံသို့ ပရိဝါရများကို ပေးအပ်ကြ၏။

Verse 61

नानावीर्यान्महावीर्यान्नानायुधविभूषणान् । बहुलत्वान्न शक्यंते संख्यातुं ते च फाल्गुन

အမျိုးမျိုးသော အာနုဘော်၊ မဟာဝီရတရားနှင့် အမျိုးမျိုးသော လက်နက်အလှဆင်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံကြသဖြင့်၊ အရေအတွက် များလွန်း၍ မရေတွက်နိုင်ကြ—အို ဖာလ္ဂုနာ။

Verse 62

मातश्च ददुस्तस्मै तदा मातृगणान्प्रभो । याभिर्व्याप्तास्त्रयो लोकाः कल्याणीभिश्चराचराः

ထို့နောက် အို သခင်၊ မိခင်ဒေဝီတို့သည် သူ့ထံသို့ မာတೃကာအဖွဲ့များကို ပေးအပ်ကြ၏။ ထိုကောင်းမြတ်သော ဒေဝီတို့ကြောင့် လောကသုံးပါးသည် လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးနှင့်တကွ ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 63

प्रभावती विशालाक्षी गोपाला गोनसा तथा । अप्सुजाता बृहद्दंडी कालिका बहुपुत्रका

«(သူတို့မှာ) ပရဘာဝတီ၊ မျက်လုံးကျယ်သော ဝိသာလာက္ရှီ၊ ဂိုပါလာနှင့် ဂိုနာသာ၊ ရေမှ မွေးဖွားသူ အပ္စုဇာတာ၊ တုတ်ကြီးကို ဆောင်သူ ဗృဟဒ္ဒဏ္ဍီ၊ ကာလိကာ၊ နှင့် သားများစွာ၏ မိခင် ဘဟုပုတ္ရကာ» ဟူ၏။

Verse 64

भयंकरी च चक्रांगी तीर्थनेमिश्च माधवी । गीतप्रिया अलाताक्षी चटुला शलभामुखी

ထို့ပြင် ဘယံကရီ (ကြောက်မက်ဖွယ်သူ), စက္ကရာင်ဂီ (စက်ကရအမှတ်ရှိသူ), တီရ္ထနేమိ, မာဓဝီ, ဂီတပရိယာ (သန့်ရှင်းသီချင်းကိုချစ်သူ), အလာတာက္ခီ (မီးတောက်ကဲ့သို့မျက်စိရှိသူ), စတုလာ (လျင်မြန်သွက်လက်သူ), နှင့် သလဘမုခီ (ပိုး/ကျိုင်းမျက်နှာရှိသူ) တို့ရှိသည်။

Verse 65

विद्युज्जिह्वा रुद्रकाली शतोलूखलमेखला । शतघंटाकिंकिणिका चक्राक्षी चत्वरालया

ထို့ပြင် ဝိဒျုဇ္ဇိဟ္ဝာ (မိုးကြိုးလျှာရှိသူ), ရုဒ్రကာလီ, သတောလူခလမေခလာ (အုတ်ခလတစ်ရာခါးပတ်ပတ်သူ), သတဃဏ္ဍာကိင်္ကိဏိကာ (ခေါင်းလောင်းတစ်ရာနှင့် တင်တင်မြည်သံအလှဆင်ရှိသူ), စက္ကရာက္ခီ (စက်ကရမျက်စိရှိသူ), နှင့် စတ್ವರာလယာ (လမ်းဆုံ/စတုရန်းတွင်နေသူ) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 66

पूतना रोदना त्वामा कोटरा मेघवाहिनी । ऊर्ध्ववेणीधरा चैव जरायुर्जर्जरानना

ထို့ပြင် ပူတနာ, ရောဒနာ (ငိုကြွေးသူ), တွာမာ, ကိုဋရာ (အပေါက်အဝတွင်နေသူ), မေဃဝါဟိနီ (မိုးတိမ်ပေါ်စီးသူ), ဦර්ဓ္ဝဝေဏီဓရာ (ဆံပင်ကိုအပေါ်သို့ချည်ထုံးထားသူ), ဇရာယုḥ, နှင့် ဇర్జရာနနာ (မျက်နှာပျက်ယွင်းခြောက်သွေ့သူ) တို့ရှိသည်။

Verse 67

खटखेटी दहदहा तथा धमधमा जया । बहुवेणी बहुशीरा बहुपादा बहुस्तनी

ထို့ပြင် ခဋခေဋီ, ဒဟဒဟာ, ဓမဓမာ, နှင့် ဇယာ; ဘဟုဝေဏီ (ဆံပင်ချည်ထုံးများစွာရှိသူ), ဘဟုရှိရာ (ခေါင်းများစွာရှိသူ), ဘဟုပာဒါ (ခြေများစွာရှိသူ), နှင့် ဘဟုစတနီ (ရင်သားများစွာရှိသူ) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 68

शतोलूकमुखी कृष्णा कर्णप्रावरणा तथा । शून्यालया धान्यवासा पशुदा धान्यदा सदा

ထို့ပြင် သတောလူကမုခီ (ဇီးကွက်မျက်နှာရှိသူ), ကృష్ణာ (အမှောင်ရောင်သူ), ကර්ဏပြာဝရဏာ (နားကိုဖုံးအုပ်သူ), သုညာလယာ (လူကင်းနေရာတွင်နေသူ), ဓာနျဝာသာ (စပါးသီးနှံအတွင်းတည်နေသူ), ပశုဒါ (နွားတိရစ္ဆာန်ပေးသနားသူ), နှင့် အစဉ် ဓာနျဒါ (သီးနှံပေးသနားသူ) တို့ရှိသည်။

Verse 69

एताश्चान्याश्च बह्व्यश्च मातरो भरतर्षभ । बहुलत्वादहं तासां न संख्यातुमिहोत्सहे

ဤမိခင်များနှင့် အခြားမိခင်များစွာတို့သည်၊ အို ဘာရတမျိုး၏ နွားထီးကဲ့သို့သော သူရဲကောင်းရေ၊ အရေအတွက်မရေတွက်နိုင်လောက်အောင် များလှ၏။ များလွန်းသဖြင့် ဤနေရာတွင် အမည်များကို မရေတွက်ဖော်ပြရန် မရဲတတ်။

Verse 70

वृक्षचत्वरवासिन्यश्चतुष्पथनिवेशनाः । गुहास्मशानवासिन्यः शैलप्रस्रवणालयाः

အချို့သည် သစ်တောအုပ်များနှင့် လူထုရင်ပြင်တို့၌ နေထိုင်ကြ၏။ အချို့သည် လမ်းဆုံလမ်းခွတို့၌ တည်ကြ၏။ အချို့သည် ဂူများနှင့် မီးသင်္ဂြိုဟ်မြေတို့၌ နေကြ၏။ အချို့သည် တောင်ရေစီးပေါက်နှင့် ရေတံခွန်အနီးကို အိမ်ရာပြုကြ၏။

Verse 71

नानाभरणवेषास्ता नानामूर्तिधरास्तथा । नानाभाषायुधधराः परिवव्रुस्तदा गुहम्

သူတို့သည် အလှဆင်ပစ္စည်းမျိုးစုံနှင့် ဝတ်စုံမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ ရုပ်သဏ္ဍာန်မျိုးစုံကို ဆောင်ကြ၏။ ဘာသာစကားမျိုးစုံဖြင့် ပြောဆို၍ လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ထိုအခါ ဂုဟ (စကန္ဒ) ကို အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဝိုင်းရံကြ၏။

Verse 72

ततः स शुशुभे श्रीमान्गुहो गुह इवापरः । सैनापत्ये चाभिषिक्तो देवैर्नानामुनीश्वरैः

ထို့နောက် ဂုဟာအရှင်မြတ်သည် အခြားဂုဟတစ်ပါးကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့ပြင် နတ်တို့နှင့် မုနိအရှင်ကြီးများစွာတို့က သူ့ကို စစ်တပ်အကြီးအကဲအဖြစ် အဘိသေကပြု၍ ခန့်အပ်ကြ၏။

Verse 73

ततः प्रणम्य सर्वांस्ता नेकैकत्वेन पावकिः । व्रियतां वर इत्याह भवब्रह्मपुरोगमान्

ထို့နောက် ပာဝကီသည် သူတို့အားလုံးကို တစ်ဦးချင်းစီ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ ဘဝ (ရှီဝ) နှင့် ဘြဟ္မာတို့ ဦးဆောင်သောသူတို့ထံသို့ “အလိုရှိသော ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ကြပါစေ” ဟု ဆို၏။