Adhyaya 11

Verse 1

कूर्म उवाच । शांडिल्य इति विख्यातः पुराहमभवं द्विजः । बालभावे मया भूप क्रीडमानेन निर्मितम्

ကူර්မက ပြောသည်—ယခင်က ငါသည် «ရှာဏ္ဍိလျ» ဟု နာမည်ကျော်သော ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏ ဖြစ်ခဲ့၏။ အို မင်းကြီး၊ ကလေးဘဝ၌ ကစားနေစဉ် ငါသည် ကိုယ့်လက်ဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

Verse 2

पुरा प्रावृषि पांशूत्थं शिवायतनमुच्छ्रितम् । जलार्द्रवालुकाप्रायं प्रांशुप्राकारशोभितम्

ရှေးက မိုးရာသီတွင် ငါသည် မြေမှုန့်နှင့် မြေသားဖြင့် ရှိဝဘုရားအာယတန (ဗိမာန်) ကို မြှောက်တင်ဆောက်လုပ်ခဲ့၏။ ရေစိုစွတ်သော သဲအများစုဖြင့် ဖြစ်ပြီး မြင့်မားသော ပရাকার (ဝန်းရံတံတိုင်း) ဖြင့် လှပစေခဲ့သည်။

Verse 3

पंचायतनविन्यासमनोहरतरं नृप । विनायकशिवासूर्यमधुसूदनमूर्तिमत्

အို မင်းကြီး၊ ထိုအရာသည် ပဉ္စာယတန စီမံတည်ဆောက်မှုကြောင့် ပိုမိုလှပစွာ စိတ်ကိုဖမ်းစား၏။ ဗိနာယက၊ ရှိဝ၊ နေဘုရားနှင့် မဓုသူဒန (ဝိෂ္ဏု) တို့၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်များကို ထင်ရှားစွာ ထားရှိခဲ့သည်။

Verse 4

पीतमृत्स्वर्णकलशं ध्वजमालाविभूषितम् । काष्ठतोरणविन्यस्तं दोलकेन विभूषितम्

ထိုဗိမာန်၌ အဝါရောင်ရွှေတောက်သည့် မြေကလသ (kalaśa) ကို ထိပ်တွင်တင်ထားပြီး အလံများနှင့် ပန်းကုံးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ သစ်သား တိုရဏ (တံခါးအလှတန်း) ကို တပ်ဆင်ကာ ဒိုလက (လှည်းခုံ/လှုပ်ခတ်ခုံ) ဖြင့်လည်း အလှဆင်ထားသည်။

Verse 5

दृढप्रांशुसमुद्भूतसोपानश्रेणिभासुरम् । सर्वाश्चर्यमयं दिव्यं वयस्यैः संवृतेन मे

အဆင့်ဆင့် မြင့်တက်လာသော ခိုင်မာမြင့်မားသည့် လှေကားတန်းကြီးကြောင့် ထိုနေရာသည် တောက်ပလင်းလက်နေ၏။ မိတ်ဆွေများ ဝိုင်းရံနေစဉ်၊ ထိုသန့်ရှင်းသည့် သေးငယ်သော ဘုရားခန်းသည် အံ့ဩဖွယ် အပြည့်အဝ ဖြစ်၏။

Verse 6

तत्र जागेश्वरं लिंगं गृत्वाथ विनिवेशितम् । बाल्यादुपलरूपं तद्वर्षावारिविशुद्विमत्

ထိုနေရာ၌ “ဇာဂေရှ္ဝရ” ဟူသော လိင်္ဂကို ယူကာ သင့်တော်သကဲ့သို့ တည်ထောင်ပူဇော်ခဲ့၏။ ကလေးဘဝကတည်းက ၎င်းသည် ကျောက်ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး မိုးရေက ပေးသည့် သန့်ရှင်းမှုကို ပိုင်ဆိုင်၏။

Verse 7

बकपुष्पैस्तथान्यैश्च केदारोत्थैः समाहृतैः । कोमलैरपरैः पुष्पैर्वृतिवल्लीसमुद्भवैः

ဘကာပန်းများနှင့် လယ်ကွင်းများမှ စုဆောင်းလာသော အခြားပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ မြေပြင်ပေါ် လျှောတက်သည့် နွယ်ပင်များမှ ပေါက်ဖွားသော နူးညံ့သည့် ပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ကန်တော့ခဲ့၏။

Verse 8

कूष्मांडैश्चैव वर्णाद्यैरुन्मत्तकुसुमायुतैः । मंदारैर्बिल्वपत्रैश्च दूर्वाद्यैश्च नवांकुरैः

ကူෂ္မာဏ္ဍပန်းများနှင့် အရောင်စုံပန်းများ၊ အုন্মတ္တကပန်းအစုအဝေးများနှင့်အတူလည်းကောင်း၊ မန္ဒာရပန်းများ၊ ဘိလ္ဝရွက်များ၊ ဒူರ್ವာနှင့် အခြား လတ်ဆတ်သော မျိုးပင်ပေါက်များဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 9

पूजा विरचिता रम्या शंभोरिति मया नृप । ततस्तांडवमारब्धमनपेक्षितसत्क्रियम्

အို မင်းကြီး၊ ငါသည် သမ္ဘူ (ရှီဝ) အတွက် လှပသည့် ပူဇော်ပွဲကို တစ်ခါတစ်ရံ စီစဉ်ခဲ့၏။ ထို့နောက် မည်သည့် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဂုဏ်ပြုမှု သို့မဟုတ် ပူဇော်နည်းစနစ်ကိုမျှ မစောင့်ဘဲ တာဏ္ဍဝအကကို စတင်ကခဲ့၏။

Verse 10

शिवस्य पुरतो बाल्याद्गीतं च स्वस्वर्जितम् । अकार्षं सकृदेवाहं बाल्ये शिशुगणावृतः

ကလေးဘဝကတည်းက သီဝရှင်၏ မျက်မှောက်တော်၌ပင် ကိုယ်ပိုင်အသံဖြင့် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တစ်ကြိမ်သာ သီဆိုခဲ့၏။ ထိုအခါ ကလေးအုပ်စုဝိုင်းရံလျက် ငယ်ရွယ်သောကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့၏။

Verse 11

ततो मृतोऽहं जातश्च विप्रो जातिस्मरो नृप । वैदिशे नगरेऽकार्षं शिवपूजां विशेषतः

ထို့နောက် ငါသေပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားကာ ဗြာဟ္မဏဖြစ်လာ၍ ယခင်ဘဝကို မှတ်မိနေသူဖြစ်၏၊ အို မင်းကြီး။ ဝိဒိသာမြို့၌ သီဝပူဇာကို အထူးသဒ္ဓါဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 12

शिवदीक्षामुपागम्यानुगृहीतः शिवागमैः । शिवप्रासाद आधाय लिंगं श्रद्धासमन्वितः

သီဝဒိက္ခာကို ခံယူပြီး သိုင်ဝအာဂမများ၏ ကရုဏာကောင်းချီးကို ရရှိကာ၊ သီဝဘုရားကျောင်းကို တည်ဆောက်၍ သဒ္ဓါတည်ကြည်စွာ လိင်္ဂကို တင်သွင်းတည်ထားခဲ့၏။

Verse 13

कल्पकोटिं वसेत्स्वर्गेयः करोति शिवालयम् । यावंति परमाणूनि शिवस्यायतने नृप

သီဝဘုရားကျောင်းကို တည်ဆောက်သူသည် ကလ္ပသန်းတစ်ဆယ်တိုင်အောင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရ၏။ အို မင်းကြီး၊ သီဝ၏ သန့်ရှင်းရာအတွင်းရှိ အဏုမြူအရေအတွက်နှင့် တူညီသမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်၏။

Verse 14

भवंति तावद्वर्षाणि करकः शिवसद्मनि । इति पौराणवाक्यानि स्मरञ्छैलं शिवालयम्

ထိုမျှနှစ်ပေါင်းများစွာပင် သီဝ၏ အိမ်တော်နှင့် ဆက်နွယ်နေမည်ဟု ဆို၏။ ဤပုရာဏဝါကျများကို မှတ်မိလျက် ငါသည် ကျောက်ဖြင့် သီဝဘုရားကျောင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့၏။

Verse 15

अकारिषमहं रम्यं विश्वकर्मविधानतः । मृन्मयं काष्ठनिष्पन्नं पाक्वेष्टं शैलमेव वा

ဗိဿဝကမ္မန်၏ လက်ရာစည်းကမ်းအတိုင်း ငါသည် လှပသော ဘုရားကျောင်းတစ်ဆောင်ကို ဆောက်လုပ်စေခဲ့၏—မြေညက်၊ သစ်သား၊ အုတ်ဖုတ်၊ သို့မဟုတ် ကျောက်ဖြင့်ပင်။

Verse 16

कृतमायतनं दद्यात्क्रमाद्दशगुणं फलम् । भस्मशायी त्रिषवणो भिक्षान्नकृतभोजनः

ပြီးစီးထားသော ဘုရားကျောင်းကို လှူဒါန်းသူ၏ ကုသိုလ်အကျိုးသည် အစဉ်လိုက် ဆယ်ဆတိုးပွား၏။ (တပသီအဖြစ်) ပြာပေါ်၌ အိပ်စက်၍ တစ်နေ့သုံးကြိမ် ဆုံချက်ကာလများတွင် ပူဇော်ကာ၊ ဆွမ်းခံရသော အစာသာ စားသုံး၏။

Verse 17

जटाधरस्तपस्यंश्च शिवाराधनतत्परः । इत्थं मे कुर्वतो जातं पुनर्भूप प्रमापणम्

ဇဋာဆံတော်ကို ထမ်း၍ တပသီကျင့်ကာ၊ ရှိဝကို ပူဇော်ရာ၌ အလွန်တက်ကြွနေစဉ်—ဤသို့နေထိုင်သောအခါ၊ အို မင်းကြီး၊ သေခြင်းသည် ငါ့ထံသို့ ထပ်မံရောက်လာ၏။

Verse 18

जातो जाति स्मरस्तत्र कारिता तृतीयेहं भवांतरे । सार्वभौमो महीपालः प्रतिष्ठाने पुरोत्तमे

အဲဒီနေရာ၌ ငါသည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီး ယခင်ဘဝများကိုလည်း မှတ်မိနေသေး၏။ ထို့ကြောင့် တတိယမြောက် နောက်ဆက်တွဲဘဝတွင်၊ အထူးမြို့တော် ပရတိဋ္ဌာန၌ အာဏာရှင် မင်းတပါးအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 19

जयदत्त इति ख्यातः सूर्यवंशसमुद्भवः । ततो मया बहुविधाः प्रासादाः कारिता नृप

ငါသည် ဇယဒတ္တ ဟူ၍ ထင်ရှားကာ နေမင်းမျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူဖြစ်၏။ ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ ငါသည် အမျိုးမျိုးသော နန်းတော်သဏ္ဍာန် ဘုရားကျောင်းများကို ဆောက်လုပ်စေခဲ့၏။

Verse 20

तस्मिन्भवांतरे शंभोराराधनपरेण च । ततो निरूपिता जाता बकपुष्पपुरस्सराः

အတိတ်ဘဝ၌ ငါသည် သမ္ဘု (Śambhu) ကို ကိုးကွယ်ပူဇော်ရာ၌ အလွန်အမင်းအာရုံစိုက်ခဲ့သဖြင့် ဘကာပန်း (bakā) များကို ဦးဆောင်သကဲ့သို့ ပူဇော်မှုအစီအစဉ်များ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 21

सौवर्णै राजतै रत्ननिर्मितैः कुसुमैर्नृप । तथाविधेऽन्नदानादि करोमि नृपसत्तम

အို မင်းကြီး၊ အုပ်စိုးရှင်တို့အထက်မြတ်သူ၊ ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပန်းများကို အသုံးပြု၍ ထိုနည်းတူ အန္နဒါန (အစားအစာလှူဒါန်း) စသည့် ကုသိုလ်ဒါနများကို ငါပြုခဲ့၏။

Verse 22

केवलं शिवलिंगानां पूजां पुष्पैः करोम्यहम् । ततो मे भगवाञ्छंभुः संतुष्टोऽथ वरं ददौ

ငါသည် ပန်းများဖြင့်သာ ရှိဝလင်္ဂ (Śiva-liṅga) များကို ပူဇော်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ဘုရားသခင် သမ္ဘု (Śambhu) သည် ငါ့အပေါ် ကျေနပ်တော်မူ၍ ဆုတောင်းတစ်ပါး ပေးတော်မူ၏။

Verse 23

अजरामरतां राजंस्तेनैव वपुषावृतः । ततस्तथाविधं प्राप्यानन्यसाधारणं वरम्

အို မင်းကြီး၊ ထိုပင်ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့်ပင် ငါသည် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကင်းသော အဇရာအမရတ (မအိုမသေ) ကို ရရှိခဲ့၏။ ထိုသို့ မည်သူနှင့်မျှ မတူညီသော အလွန်ထူးကဲသည့် ဆုတောင်းကို ရရှိပြီးနောက်—

Verse 24

विचरामि महीमेतां मदांध इव वारणः । शिवभक्तिं विहायाथ नृपोऽहं मदनातुरः

ငါသည် မူးယစ်မှုကြောင့် မျက်စိမမြင်သကဲ့သို့ ဆင်တစ်ကောင်လို ဤမြေပြင်တစ်လျှောက် လှည့်လည်ခဲ့၏။ ရှိဝဘက္တိ (Śiva-ဘက်တိ) ကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက် ငါသည် မင်းဖြစ်သော်လည်း ကာမဆန္ဒကြောင့် ပူပန်နာကျင်ခဲ့၏။

Verse 25

प्रधर्षयितुमारब्धः स्त्रियः परपरिग्रहाः । आयुषस्तपसः कीर्तेस्तेजसो यशसः श्रियः

သူတစ်ပါး၏ဇနီးများကို ငါ မတရားကျူးလွန်ရန် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုကြောင့် အသက်တာ၊ တပဿ၊ ဂုဏ်သတင်း၊ တေဇ၊ ယశ၊ နှင့် သီရိစည်းစိမ်—

Verse 26

विनाशकारणं मुख्यं परदारप्रधर्षणम् । सकर्णः श्रुतिहीनोऽसौ पश्यन्नंधो वदञ्जडः

ပျက်စီးခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သူတစ်ပါး၏ဇနီးကို မတရားကျူးလွန်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ နားရှိသော်လည်း မကြားသကဲ့သို့၊ မြင်သော်လည်း မျက်ကန်းသကဲ့သို့၊ ပြောသော်လည်း အတုံးအတိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 27

अचेतनश्चेतनावान्मूर्खो विद्वानपि स्फुटम् । तदा भवति भूपाल पुरुषः क्षणमात्रतः

အို မင်းကြီး၊ ထိုအခါ လူတစ်ယောက်သည် အသိရှိလျက်ပင် အသိမဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ ပညာရှိလျက်ပင် မိုက်မဲသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်—တစ်ခဏတည်းအတွင်း။

Verse 28

यदैव हरिणाक्षीणां गोचरं याति चक्षुषाम् । मृतस्य निरये वासो जीवतश्चेश्वराद्भयम्

မျက်လုံးက သမင်မကဲ့သို့သော မိန်းမတို့၏ မျက်စိအမြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သည့် ခဏတည်းမှာပင်၊ သေသူအတွက် နရက၌ နေရာတည်ရှိခြင်းရှိ၍၊ အသက်ရှင်သူအတွက်မူ အရှင်ဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းရှိ၏။

Verse 29

एवं लोकद्वयं हंत्री परदारप्रधर्षणा । जरामरणहीनोहमिति निश्चयमास्थितः

ထို့ကြောင့် သူတစ်ပါး၏ဇနီးကို မတရားကျူးလွန်ခြင်းကြောင့် လောကနှစ်ပါးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်လာပြီး၊ “ငါသည် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ ကင်းလွတ်၏” ဟူသော မောဟကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်နေ၏။

Verse 30

ऐहिकामुष्मिकभयं विहायांह ततः परम् । प्रधर्षयितुमारब्धस्तदा भूप परस्त्रियः

ဤလောကနှင့် ပရလောက အကျိုးဆက်တို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းအားလုံးကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ သူသည် အခြားသူတို့၏ ဇနီးများကို အနိုင်ကျင့်စော်ကားရန် စတင်လေ၏။

Verse 31

अथ मां संपरिज्ञाय मर्यादारहितं यमः । वरप्रदानादीशस्य तदंतिकसुपाययौ । व्यजिज्ञपन्मदीयं च शंभोर्धर्मव्यतिक्रमम्

ထို့နောက် ယမမင်းသည် ကျွန်ုပ်ကို စည်းကမ်းကန့်သတ်အားလုံးကို ကျော်လွန်သူဟု သိမြင်ပြီး၊ အရှင်—ကောင်းချီးပေးတော်မူသော သခင်ထံ ချဉ်းကပ်ကာ၊ ရှမ္ဘုထံသို့ ကျွန်ုပ်၏အခြေအနေနှင့် ဓမ္မလွန်ကျူးမှုကို တင်ပြလေ၏။

Verse 32

यम उवाच । नाहं तवानुभावेन गुप्तस्यास्य विनिग्रहम्

ယမမင်းက ပြောသည်—“သင်၏ မဟာတန်ခိုးအာနုဘော်ကြောင့် သူသည် ကာကွယ်ခံထားရသဖြင့်၊ ဤသူကို ကျွန်ုပ် မတားဆီးနိုင်၊ မအပြစ်ပေးနိုင်ပါ။”

Verse 33

शक्रोमि पापिनो देव मन्नियोगेऽन्यमादिश । जगदाधारूपा हि त्वयेशोक्ताः पतिव्रताः

“အို ဘုရားသခင်၊ ဤအပြစ်သားကို ကျွန်ုပ် မကိုင်တွယ်နိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ အမိန့်အာဏာအောက်ရှိ အခြားသူတစ်ဦးကို ခန့်အပ်ညွှန်ကြားတော်မူပါ။ အရှင်၊ သင်တော်မူသော ပတိဝရတား မိန်းမများသည် လောက၏ အထောက်အကူအခြေခံ ဖြစ်ကြပါသည်။”

Verse 34

गावो विप्राः सनिगमा अलुब्धा दानशीलिनः । सत्यनिष्ठा इति स्वामिंस्तेषां मुख्यतमा सती

“နွားများ၊ ဗြာဟ္မဏများ၊ ဝေဒနှင့် ၎င်း၏ အစဉ်အလာ၊ လောဘမရှိသူများ၊ လှူဒါန်းသဘောရှိသူများ၊ သစ္စာ၌ တည်ကြည်သူများ—အို အရှင်၊ ထိုအရာများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးမှာ သန့်ရှင်းသစ္စာရှိသော ဇနီး (စတီ) ဖြစ်၏။”

Verse 35

तास्तेन धर्षिता लुप्तं मदीयं धर्मशासनम् । वरदानप्रमत्तेन तवैव परिभूय माम्

ထိုအမျိုးသမီးများသည် သူ၏ စော်ကားမှုကို ခံခဲ့ရပြီး၊ အသင်ပေးသနားတော်မူသော ဆုလာဘ်ကြောင့် မာန်ယစ်နေသော သူသည် ငါ၏ တရားဓမ္မ အုပ်ချုပ်မှုကိုပင် ပစ်ပယ်ကာ ငါ့ကို မထီမဲ့မြင် ပြုခဲ့လေပြီ။

Verse 36

जयदत्तेन देवेश प्रतिष्ठानाधिवासिना । इमां धर्मस्य भगवान्गिरमाकर्ण्य कोपितः । शशाप मां समानीय वेपमानं कृतांजलिम्

နတ်တို့သခင်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ပကြိဋ္ဌာနမြို့သား ဇယဒတ္တ၏ ဓမ္မစကားကို ကြားတော်မူသောအခါ အမျက်တော်ရှကာ တုန်လှုပ်လျက် လက်အုပ်ချီနေသော ကျွန်ုပ်ကို ခေါ်ယူ၍ ကျိန်စာတိုက်တော်မူ၏။

Verse 37

ईश्वर उवाच । यस्माद्दुष्टसमाचार धर्षितास्ते पतिव्रताः

အိဿရနတ်မင်းက 'အကျင့်ယုတ်သော သင်သည် ထိုအိမ်ထောင်သစ္စာရှိသော ပတိဝြတာ အမျိုးသမီးများကို စော်ကားခဲ့သောကြောင့်...' ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 38

कामार्तेन मया शप्तस्तस्मात्कूर्मः क्षणाद्भव । ततः प्रणम्य विज्ञप्तः शापतापहरो मया

'ရာဂစိတ် နှိပ်စက်ခံရသဖြင့် သင်သည် ငါ၏ ကျိန်စာသင့်ပြီ။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်း လိပ်ဖြစ်စေသတည်း။' ထို့နောက် ဦးညွှတ်လျက် လျှောက်ထားသဖြင့် ငါသည် ထိုကျိန်စာ၏ ပူလောင်မှုကို ဖယ်ရှားပေးသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 39

प्राह षष्टितमे कल्पे विशापो भविता गणः । मदीय इति संप्रोच्य जगामादर्शनं शिवः

သီဝဘုရားက 'ခြောက်ဆယ်မြောက်သော ကမ္ဘာ၌ ဤအခြွေအရံ (ဂဏ) သည် ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်' ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 'သူသည် ငါ၏လူဖြစ်သည်' ဟု ဆိုကာ သီဝဘုရားသည် ကွယ်ပျောက်သွားလေသည်။

Verse 40

अहं कूर्मस्तदा जातो दशयोजनविस्तृतः । समुद्रसलिले नीतस्त्वयाहं यज्ञसाधने

ထိုအခါ ငါသည် ကူර්မ (လိပ်) အဖြစ် မွေးဖွား၍ အကျယ် ဒသယောဇနာ ရှိ၏။ ယဇ္ဉကို ပြီးမြောက်စေရန် သင်သည် ငါ့ကို သမုဒ္ဒရာရေထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

Verse 41

पुरस्ताद्यायजूकेन स्मरंस्तच्च बिभेमि ते । दग्धस्त्वयाहं पृष्ठेत्र व्रणान्येतानि पश्य मे

သင်ပြုခဲ့သော အတိတ်ယဇ္ဉပွဲကို သတိရတိုင်း ငါသည် ယနေ့တိုင် သင့်ကို ကြောက်ရွံ့နေဆဲ။ သင်သည် ငါ့ကျောပေါ်၌ ငါ့ကို မီးလောင်စေခဲ့၏—ဤအနာအဆာများကို ကြည့်လော့။

Verse 42

चयनानि बहून्यत्र कल्पसूत्रविधानतः । पृष्ठोपरि कृतान्यासन्निंद्रद्युम्न तदा त्वया

ဤနေရာ၌ ကလ္ပသုတ္တရ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ချယန (ယဇ္ဉဝေဒိ) များစွာကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြ၏။ အို အိန္ဒြဒျုမ္န၊ ထိုအခါ သင်သည် ထိုအရာများကို ငါ့ကျောပေါ်၌ တည်ဆောက်ခဲ့၏။

Verse 43

भूयः संतापिता यज्ञैः पृथिवी पृथिवीपते । सुस्राव सर्वतीर्थानां सारं साऽभून्महीनदी

ယဇ္ဉများကြောင့် မြေကြီးသည် ထပ်မံ ပူလောင်လောင်ကျွမ်းခဲ့၏၊ အို မြေရှင်မင်း။ ထို့နောက် သူမသည် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများအားလုံး၏ အနှစ်သာရကို စီးဆင်းစေ၍ «မဟီနဒီ» ဟုခေါ်သော မြေမြစ်အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 44

तस्यां च स्नानमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते । ततो नैमित्तिके कस्मिन्नपि प्रलय आगतः

ထိုမြစ်၌ ရေချိုးခြင်းသာဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ရ၏။ ထို့နောက် နိမိတ္တိက (အခါအားလျော်စွာ) လောကပျက်ကွက်မှုတစ်ခါ၌ ပရလယ ဖြစ်ပွားလာ၏။

Verse 45

प्लवमानमिदं राजन्मानसं शतयोजनम् । षट्पंचाशत्प्रमाणेन कल्पा मम पुरा नृप

အို မင်းကြီး၊ ဤ မာနသ (ရေကန်/ဒေသ) သည် လှုပ်ရှားလျက် မျောနေပြီး ယောဇနာ တစ်ရာအတိုင်းအတာရှိ၏။ အတိတ်ကာလ၌ အို အုပ်စိုးရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ ကလ္ပများကို ငါးဆယ့်ခြောက် အတိုင်းအတာဖြင့် ရေတွက်ခဲ့၏။

Verse 46

व्यतीता इह चत्वारः शेषे मोक्षस्ततः परम् । एवमायुरिदं दीर्घमेवं शापाच्च कूर्मता

ဤနေရာ၌ ကာလ လေးခု ကုန်လွန်ပြီးပြီ; ကျန်ရှိသည့်အပိုင်း၌ ထို့နောက် မောက္ခ ရောက်လာမည်။ ထို့ကြောင့် ဤအသက်တာသည် ရှည်လျားလာ၏—ထို့အတူပင် ကျိန်စာကြောင့် ငါ၏ အဏ္ဏကာ (လိပ်) အခြေအနေ ဖြစ်လာ၏။

Verse 47

ममाभूदीश्वरस्यैव सतीधर्मद्रुहो नृप । ब्रूहि किं क्रियतां शत्रोरपि ते गृहगामिनः

အို မင်းကြီး၊ အရှင်၏ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်သော ငါသည် သီလဝန်တို့၏ ဓမ္မကို ချိုးဖောက်သူ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ပြောပါ—သင့်အိမ်သို့ လာရောက်သော သင့်ရန်သူကိုပင် မည်သို့ ပြုရမည်နည်း။

Verse 48

मम पृष्ठिश्चिरं भूप त्वया दग्धाग्निनाऽपुरा । अहं ज्वलंतीमिव तां पश्याम्यद्यापि सत्रिणा

အို မင်းကြီး၊ အတိတ်ကာလရှည်လျားစွာက ငါ၏ကျောကို သင်သည် မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့၏။ ယနေ့တိုင် ငါသည် ယဇ္ဉာကိစ္စ၌ ပါဝင်သူအဖြစ်၊ ထိုအရာကို မီးလောင်နေသကဲ့သို့ မြင်နေရဆဲ။

Verse 49

इदं विमानमायातं त्वया कस्मान्निराकृतम् । देवदूतसमायुक्तं भुंक्ष्व भोगान्निजार्जितान्

ဤကောင်းကင်ယာဉ်သည် သင့်အတွက် လာရောက်ပြီး နတ်တမန်တို့နှင့်အတူရှိသည်ကို သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ပယ်ချခဲ့သနည်း။ သင်၏ ကုသိုလ်ကံဖြင့် ရရှိထားသော အာနိသင်နှင့် အပျော်အပါးတို့ကို ခံစားပါ။

Verse 50

इंद्रद्युम्न उवाच । चतुर्मुखेन तेनाहं स्वर्गान्निर्वासितः स्वयम् । विलक्ष्योन प्रयास्यामि पाताधिक्यादिदूषिते

ဣန္ဒြဒျုမ္န မိန့်တော်မူသည်။ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာကြောင့် ငါသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကိုယ်တိုင်ပင် နှင်ထုတ်ခံရ၏။ အရှက်ကွဲ၍ ကျဆုံးခြင်းတို့၏ အာဏာကြီးမားမှုကြောင့် အညစ်အကြေးကပ်နေသော ထိုနေရာသို့ မသွားလိုတော့။

Verse 51

तस्माद्विवेकवैराग्यमविद्यापापनाशनम् । आलिंग्याहं यतिष्यामि प्राप्य बोधं विमुक्तये

ထို့ကြောင့် ငါသည် အကဲခတ်သိမြင်မှု (ဝိဝေက) နှင့် အလိုမရှိခြင်း (ဝైరागျ) ကို ချုပ်ကိုင်ပွေ့ဖက်မည်။ ထိုနှစ်ပါးသည် အဝိဇ္ဇာနှင့် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် ဗောဓိကို ရရန် ကြိုးပမ်းမည်။

Verse 52

तन्मे गृहगतस्याद्य यथातिथ्यकरो भवान् । तदादिश यथाऽपारपारदः कोपि मे गुरुः

ယနေ့ သင်သည် ငါ့အိမ်သို့ ရောက်လာ၍ အတိഥိအဖြစ် ငါ့ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ယခု ငါ့ကို ညွှန်ကြားပါ။ အဆုံးမရှိသော သံသရာပင်လယ်ကို ကူးလွန်စေမည့် ဂုရုတစ်ပါး မည်သူမဆို ငါ့အတွက် ဖြစ်ပါစေ။

Verse 53

कूर्म उवाच । लोमशोनाम दीर्घायुर्मत्तोऽप्यस्ति महामुनिः । मया कलापग्रामे स पूर्वं दृष्टः क्वचिन्नृप

ကူර්မ မိန့်တော်မူသည်။ လောမရှ အမည်ရှိသော မဟာမုနိတစ်ပါး ရှိ၏၊ အသက်ရှည်လှ၍ ငါထက်ပင် ပိုရှည်၏။ အို မင်းကြီး၊ အတိတ်ကာလ၌ ကလာပ ရွာ၌ သူ့ကို ငါတစ်ခါ မြင်ဖူး၏။

Verse 54

इंद्रद्युम्न उवाच । तस्मादागच्छ गच्छामस्तमेव सहितावयम् । प्राहुः पूततमां तीर्थादपि सत्संगतिं बुधाः

ဣန္ဒြဒျုမ္န မိန့်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် လာပါ—ငါတို့နှစ်ယောက် အတူတကွ သူ့ထံ သွားကြစို့။ ပညာရှိတို့က သတ္တပုရုသတို့နှင့် ပေါင်းသင်းခြင်း (သတ္စင်္ဂ) သည် တီရ္ထထက်ပင် ပို၍ သန့်စင်စေသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 55

इत्थं निशम्य नृपतेर्वचनं तदानीं सर्वेऽपि ते षडथ तं मुनिमुख्यमाशु । चित्ते विधाय मुदिताः प्रययुर्द्विजेंद्रं जिज्ञासवः सुचिरजीवितहेतुमस्य

ထိုအခါ မင်း၏စကားကို ထိုသို့ကြားပြီးနောက် သူတို့ခြောက်ယောက်လုံးသည် အမြန်ဆုံး မဟာမုနိအထွတ်အမြတ်ထံသို့ ထွက်ခွာကြသည်။ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လျက် ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်ထံသို့ သွားကာ သူ၏ အလွန်ရှည်လျားသော အသက်တော်၏ အကြောင်းရင်းကို သိလိုကြသည်။