Adhyaya 24

Verse 1

स्कंद उवाच । शृणु वातापि संहर्तः काश्यां पातकतंकिनी । पद्मकल्पे तु या वृत्ता दमनस्य द्विजन्मनः

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– ဗာတာပိကို သတ်ဖြတ်သူအို၊ နားထောင်လော့။ ကာသီနှင့် ဆက်နွယ်သော အပြစ်ဖျက်သိမ်းရာ ကထာတော်ကို—ပဒ္မကလ္ပ၌ ဒမန အမည်ရှိ ဒွိဇ (ဗြဟ္မဏ) အကြောင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ပုံပြင်ကို။

Verse 2

भारद्वाजस्य तनयो दमनो नाम नामतः । कृतमौंजीविधिः सोथ विद्याजातं प्रगृह्य च

ဘာရဒ္ဝါဇ၏ သားတော် ဒမန ဟူသော အမည်ရှိသူသည် မောင်္ဇီသံಸ್ಕာရ (ဥပနယန) ကို စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်ပြီး၊ ပညာသင်ကြားမှုများကို လက်ခံယူလေ၏။

Verse 3

संसारदुःखबहुलं जीवितं चापि चंचलम् । विज्ञाय दमनो विद्वान्निर्जगाम गृहान्निजात्

လောကီသံသရာ၏ ဘဝသည် ဒုက္ခများပြား၍ အသက်တာလည်း မတည်မြဲကြောင်း သိမြင်သဖြင့် ပညာရှိ ဒမန သည် မိမိအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

Verse 4

कांचिद्दिशं समालंब्य निर्वेदं परमं गतः । प्रत्याश्रमं प्रतिनगं प्रत्यब्धि प्रतिकाननम्

တစ်ဖက်တစ်လမ်းကို အားထား၍ အလွန်အမင်း ဝိရာဂျ (ငြီးငွေ့ကင်းလွတ်မှု) ရောက်ပြီးနောက်၊ အာရှရမ်မှ အာရှရမ်သို့၊ တောင်မှ တောင်သို့၊ သမုဒ္ဒရာမှ သမုဒ္ဒရာသို့၊ တောမှ တောသို့ သွားလာလေ၏။

Verse 5

प्रतितीर्थं प्रतिनदि स बभ्राम तपोयुतः । यावंत्यायतनानीह तिष्ठंति परितो भुवम्

တပဿ (အာစကေသ) ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ သူသည် တီရ္ထတိုင်း၊ မြစ်တိုင်းသို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်—အမှန်တကယ် မြေပြင်အနှံ့ တည်ရှိသော သန့်ရှင်းရာ အာယတန အားလုံးသို့ပင်။

Verse 6

अध्युवास स तावंति संयतेंद्रियमानसः । परं न मनसः स्थैर्यं क्वापि प्रापि च तेन वै

သူသည် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများစွာ၌ နေထိုင်၍ အင်ဒြိယနှင့် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း၊ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ စိတ်၏ ပြည့်စုံသော တည်ငြိမ်မှုကို မရရှိခဲ့။

Verse 7

मनोरथोपदेष्टा च कुत्रचित्क्वापि नेक्षितः । कदाचिद्दैवयोगात्स दमनो नाम तापसः

သူသည် စိတ်၏ ရည်မှန်းချက်သို့ ညွှန်ပြသင်ကြားပေးမည့် ဆရာတော်ကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ခဲ့။ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံ ဘုရားသခင်၏ အကြောင်းညီမှုကြောင့် ‘ဒမန’ အမည်ရှိ တပသီတော် (ပေါ်ထွန်းလာ)။

Verse 8

रेवातटे निरैक्षिष्ट तीर्थं चामरकंटकम् । महदायतनं पुण्यमोंकारस्यापि तत्र वै

ရေဝါမြစ်ကမ်း၌ သူသည် ‘အာမရကဏ္ဍက’ ဟုခေါ်သော တီရ္ထကို မြင်တွေ့하였다။ ထိုနေရာ၌ ‘အೋံကာရ’ အတွက်လည်း ကြီးမြတ်၍ ပုဏ္ဏသန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခု ရှိနေ하였다။

Verse 9

दृष्ट्वा हृष्टमना आसीच्चेतः स्थैर्यमवाप ह । अथ पाशुपतांस्तत्र स निरीक्ष्य तपोधनान्

ထိုအရာကို မြင်သဖြင့် သူ၏စိတ်သည် ပီတိဖြစ်၍ တည်ငြိမ်မှုကို ရရှိ하였다။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ပာရှုပတ တပသီတော်များ—တပ၏ ဓန—ကို ကြည့်ရှု၍၊

Verse 10

विभूतिभूषिततनून्कृतलिंगसमर्चनान् । विहितप्राणयात्रांश्च कृतागमविचारणान्

သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာများသည် ဗိဘူတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ဖြင့် အလှဆင်ထား၍ လိင်္ဂပူဇာ၌ မျက်နှာမလွှဲ စိုက်ထုတ်နေကြသည်။ သတ်မှတ်ထားသော ပ္ရာဏယာတြာ အကျင့်စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းကာ အာဂမ (ရှိုင်ဝ သာသနာကျမ်း) များကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေကြသည်။

Verse 11

स्वस्थोपविष्टान्स्वपुरोरग्रतोऽचलमानसान् । प्रणम्योपाविशत्तत्र तदाचार्यस्य सन्निधौ

သူတို့ကို မိမိရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး စိတ်မလှုပ်မရှား တည်ကြည်နေသည်ကို မြင်သဖြင့်၊ အရင်ဆုံး श्रद्धာဖြင့် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက် ထိုအမြတ်တန် အာচারယ၏ ရှေ့မှောက်၌ ထိုင်လေ၏။

Verse 12

प्रबद्धहस्तयुगलः प्रणमतरकंधरः । अथ पाशुपताचार्यो गर्गो नाम महामुनिः

လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်းစည်း၍ လည်ပင်းကို ဦးညွှတ်ကန်တော့နေသကဲ့သို့၊ ထိုနေရာတွင် ပာရှုပတ အာচারယ—ဂါရ္ဂဟု အမည်ရသော မဟာမုနိ—ရပ်နေ၏။

Verse 13

वार्धकेन समाक्रांतस्तपसा कृशविग्रहः । शंभोराराधनेनिष्ठः श्रेष्ठः सर्वतपस्विषु

အိုမင်းခြင်းက လွှမ်းမိုးလာပြီး တပသဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ပိန်လှီသော်လည်း၊ သူသည် သမ္ဘူ၏ အာရာဓနာ၌ မလှုပ်မရှား သစ္စာတည်၍ တပသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 14

पप्रच्छ दमनं चेति कस्त्वं कस्मादिहागतः । तरुणोपि विरक्तोसि कुतस्तद्वद सत्तम

သူသည် ဒမနကို မေးလေ၏—“သင်သည် မည်သူနည်း၊ ဤနေရာသို့ ဘယ်ကလာသနည်း။ လူငယ်ဖြစ်သော်လည်း ဝိရာဂျ (လောကကင်းဝေး) ရှိသည်—အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ဖြစ်လာသနည်း။ ပြောပါ၊ အကောင်းဆုံးသော လူသားရေ။”

Verse 15

इति प्रणयपूर्वं स निशम्य दमनोऽब्रवीत् । भगोः पाशुपताचार्य सर्वज्ञाराधनप्रिय

ဤသို့ ချစ်ခင်စွာ ခေါ်ဆိုသံကို ကြားပြီး ဒမနက ပြန်လည်ဆို၏—“အရှင်ဘဂဝန်၊ ပာရှုပတ အာচারယ၊ အလုံးစုံသိတော်မူသော प्रभုကို အာရာဓနာပြုခြင်းကို ချစ်မြတ်နိုးသူ…”

Verse 16

कथयामि यथार्थं ते निजचेतोविचेष्टितम् । अहं ब्राह्मणदायादो वेदशास्त्रकृतश्रमः

ကျွန်ုပ်၏ကိုယ်ပိုင်စိတ်၏အလုပ်လုပ်ပုံကို အမှန်တကယ်ဖြင့် သင်အား ပြောပြမည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဗြာဟ္မဏ မျိုးရိုးဖြစ်ပြီး ဝေဒနှင့် သာஸ္တရကို လေ့လာရာတွင် အလွန်ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

Verse 17

संसारासारतां ज्ञात्वा वानप्रस्थमशिश्रियम् । अनेनैव शरीरेण महासिद्धिमभीप्सता

လောကီသံသရာ၏ အနှစ်သာရမရှိမှုကို သိမြင်ပြီးနောက် ကျွန်ုပ်သည် ဝါနပရස්ထ အာရှ్రమကို ခံယူကာ တောတွင်းနေထိုင်သူအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဤကိုယ်ခန္ဓာတည်းဖြင့် မဟာစိဒ္ဓိကို ရယူလိုသော ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

Verse 18

स्नातं बहुषु तीर्थेषु मंत्रा जप्तास्तु कोटिशः । देवताः सेविता बह्व्यो हवनं च कृतं बहु

ကျွန်ုပ်သည် တီရ္ထများစွာတွင် ရေချိုးသန့်စင်ခဲ့ပြီး မန္တရကို ကုဋိပေါင်းများစွာ အကြိမ်ကြိမ် ဂျပ်ခဲ့သည်။ ဒေဝတာများစွာကို ပူဇော်ဝတ်ပြုခဲ့ပြီး ဟောမ—မီးပူဇော်ပွဲ—ကိုလည်း များစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 19

शुश्रूषिताश्च गुरवो बहवो बह्वनेहसम् । महाश्मशानेषु निशा भूयस्योप्यतिवाहिताः

ကျွန်ုပ်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဂုရုများစွာကို ရိုသေစွာ ဝတ်ပြုကူညီခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မဟာသ္မသာန—သင်္ချိုင်းမီးသဂြိုလ်ရာကြီး—များတွင်လည်း ညများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။

Verse 20

शिखराणि गिरींद्राणां मया चाध्युषितान्यहो । दिव्यौषधि सहस्राणि मया संसाधितान्यपि

အို၊ ကျွန်ုပ်သည် တောင်မင်းကြီးများ၏ ထိပ်ဖျားများပေါ်တွင်တောင် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ပြင် အံ့ဩဖွယ် ဒိဗ္ယအော်သဓိ ဆေးမြက်များ ထောင်ပေါင်းများစွာကိုလည်း လေ့ကျင့်ကာ ကျွမ်းကျင်အောင် ပြုခဲ့သည်။

Verse 21

रसायनानि बहुशः सेवितानि मया पुनः । महासाहसमालंब्य सिद्धाध्युषितकंदराः

ကျွန်ုပ်သည် ရသာယန အမృతဆေးတော်များကို အကြိမ်ကြိမ် သောက်သုံးခဲ့၏။ ထို့ပြင် မဟာသတ္တိကို အားကိုးကာ စိဒ္ဓာတို့ နေထိုင်ရာ ဂူများနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့၏။

Verse 22

मया प्रविष्टा बहुशः कृतांतवदनोपमाः । तपश्चापि महत्तप्तं बहुभिर्नियमैर्यमैः

ကျွန်ုပ်သည် သေမင်း၏ ပါးစပ်ကဲ့သို့ ထင်ရသော နေရာများထဲသို့ အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် ယမနှင့် နိယမ အမျိုးမျိုးကို ထိန်းသိမ်းကာ မဟာတပဿာကိုလည်း ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။

Verse 23

परं किंचित्क्वचिन्नैक्षि सिद्ध्यंकुरमपि प्रभो । इदानीं त्वामनुप्राप्य महीं पर्यटता मया

သို့သော်လည်း အရှင်ဘုရား၊ မည်သည့်နေရာ၌မျှ အောင်မြင်မှု၏ အစေ့ပင်ပေါက်တစ်စင်းတောင် မမြင်ရခဲ့ပါ။ ယခုမူ မြေပြင်တစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာရင်း သင့်ထံ ရောက်လာသောအခါ မျှော်လင့်ချက် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 24

मनसः स्थैर्यमापन्नमिव संप्राप्तसिद्धिना । अवश्यं त्वन्मुखांभोजाद्यद्वचो निःसरिष्यति

ကျွန်ုပ်၏ စိတ်သည် စိဒ္ဓိရရှိပြီးသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်ခိုင်မာလာသည်ဟု ခံစားရ၏။ အမှန်တကယ် သင်၏ ကြာပန်းသဖွယ် မျက်နှာမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် ဝचनတော်တို့သည် မဖြစ်မနေ အကျိုးသက်ရောက်မည်။

Verse 25

तेनैव महती सिद्धिर्भवित्री मम नान्यथा । तद्ब्रूहि सूपदेशं च कथं सिद्धिर्भवेन्मम

ထိုနည်းလမ်းဖြင့်သာ ကျွန်ုပ်၏ မဟာစိဒ္ဓိ ဖြစ်ပေါ်မည်၊ အခြားနည်းမဟုတ်။ ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံး ဥပဒေသကို မိန့်ကြားပါ—ကျွန်ုပ်အတွက် စိဒ္ဓိ မည်သို့ ပေါ်ထွန်းမည်နည်း။

Verse 26

अनेनैव शरीरेण पार्थिवेन प्रथीयसी । दमनस्य निशम्येति गर्गाचार्यो वचस्तदा

ဒမနာ၏စကားကိုကြားသော် အာచာရျ ဂർဂာက ထိုခဏကဆိုသည်— “ဤမြေဓာတ်ကိုယ်ခန္ဓာတည်းဟူသော ဤကိုယ်ဖြင့်ပင် သင်သည် အမှန်တကယ် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပြည့်စုံမှုကို ရောက်လိမ့်မည်”။

Verse 27

प्रत्यक्षदृष्टं प्रोवाच महदाश्चर्यमुत्तमम् । सर्वेषां शृण्वतां तत्र शिष्याणां स्थिरचेतसाम् । मुमुक्षूणां धृतवतां महापाशुपतं व्रतम्

ထို့နောက် သူသည် ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့သက်သေခံထားသော အလွန်မြင့်မြတ်၍ အံ့ဩဖွယ် သင်ခန်းစာကို ကြေညာ하였다။ ထိုနေရာ၌ စိတ်တည်ငြိမ်သော တပည့်များ—မောက္ခကိုလိုလားသူများ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာသူများ—အားလုံး နားထောင်နေစဉ်၊ အကြောင်းအရာမှာ မဟာပာရှုပတ ဝရတ ဖြစ်သည်။

Verse 28

गर्ग उवाच । अनेनैवेह देहेन यदि त्वं सिद्धिकामुकः । शृणुष्वावहितो भूत्वा तदा ते कथयाम्यहम्

ဂർဂာက ဆိုသည်— “ဤနေရာ၌ပင် ဤကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် စိဒ္ဓိကို လိုလားပါက သတိထား၍ နားထောင်လော့; ထိုအခါ ငါသည် သင့်အား ရှင်းပြမည်”။

Verse 29

अविमुक्ते महाक्षेत्रे सर्वसिद्धिप्रदे सताम् । धर्मार्थकाममोक्षाख्य रत्नानां परमाकरे

“အဝိမုက္တ မဟာက்ஷೇತ್ರ၌—သဒ္ဓါရှိသူတို့အား စိဒ္ဓိအားလုံး ပေးသနားသော အရှင်မြတ်တို့၏ နယ်မြေ—ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခ ဟူသော ရတနာတို့၏ အမြင့်ဆုံး သတ္တုတွင်း ရှိသည်”။

Verse 30

समाश्रितानां जंतूनां सर्वेषां सर्वकर्मणाम् । शलभानां प्रदीपाभे तमःस्तोम महाद्विपि

“ထိုနေရာ၌ ခိုလှုံလာသော သတ္တဝါအားလုံးအတွက်—အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါနှင့် အမျိုးမျိုးသော ကမ္မရှိသူတို့အတွက်—အဝိမုက္တသည် ပိုးဖလံတို့အတွက် မီးအလင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ အမှောင်အစုအဝေးများကို နင်းချေဖျက်ဆီးသော မဟာဆင်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်”။

Verse 31

कर्मभूरुह दावाग्नौ संसाराब्ध्यौर्वशोचिपि । निर्वाणलक्ष्मी क्षीराब्धौ सुखसंकेतसद्मनि

အို ကာသီ! သင်သည် ကမ္မသစ်ပင်ကို လောင်ကျွမ်းစေသော တောမီးကဲ့သို့၊ သံသရာသမုဒ္ဒရာကို လောင်စေသော အောက်ပင်လယ်မီးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မောက္ခသုခကို ညွှန်ပြသော သန့်ရှင်းသည့် ဓာမဖြစ်၍ နိဗ္ဗာဏလက္ခမီကို ဆောင်ထားသော နို့သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 32

दीर्घनिद्रा प्रसुप्तानां परमोद्बोधदायिनि । यातायातश्रमापन्नप्राणिमार्गमहीरुहि

အို ကာသီ! အဝိဇ္ဇာအိပ်မက်ရှည်တွင် အိပ်ပျော်နေသူတို့အား အမြင့်ဆုံး နိုးကြားမှုကို ပေးသနားသူ။ မွေးဖွားသေဆုံး အဆုံးမရှိ သွားလာမှုကြောင့် ပင်ပန်းသော သတ္တဝါတို့၏ လမ်းခရီးကို အရိပ်အာရုံပေးသော မဟာသစ်ပင်ကဲ့သို့ သင်ဖြစ်၏။

Verse 33

अनेकजन्मजनित महापापाद्रिवज्रिणि । नामोच्चारकृतां पुंसां महाश्रेयो विधायिनि

အို ကာသီ! များစွာသော ဘဝများမှ စုဆောင်းလာသော မဟာအပြစ်တောင်ကို ခွဲဖျက်သော ဝဇ္ဇရကဲ့သို့ သင်ဖြစ်၏။ သင်၏ နာမကိုသာ ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့်ပင် လူတို့အား အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုး (မဟာရှ్రేయ) ကို ပြုစုပေးသူဖြစ်၏။

Verse 34

विश्वेशितुः परेधाम्नि सीम्नि स्वर्गापवर्गयोः । स्वर्धुनी लोलकल्लोला नित्यक्षालित भूतले

ဝိශ්ဝေရှ္ဝရ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဓာမ၌၊ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အပဝဂ္ဂ (လွတ်မြောက်မှု) တို့၏ နယ်စပ်တန်းပေါ်တွင်—အဲဒီနေရာ၌ လှုပ်ရှားလှိုင်းများ ကစားနေသော စွဝရဓုနီ ဂင်္ဂါမြစ်သည် မြေပြင်ကို အမြဲတမ်း ဆေးကြောလျက်ရှိ၏။

Verse 35

एवंविधे महाक्षेत्रे सर्वदुःखौघहारिणि । प्रत्यक्षं मम यद्वृत्तं तद्ब्रवीमि महामते

ဤသို့သော မဟာက்ஷೇತ್ರ၌၊ ဒုက္ခအစုအဝေး၏ ရေလွှမ်းမိုးမှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော နေရာ၌—အို မဟာမတေ! ယခု ငါ့အပေါ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို၊ ငါကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် သိမြင်ခဲ့သည့်အတိုင်း ပြောကြားမည်။

Verse 36

यत्र कालभयं नास्ति यत्र नास्त्येनसो भयम् । तत्क्षेत्रमहिमानं कः सम्यग्वर्णयितुं क्षमः

ကာလ (အချိန်) ကို မကြောက်ရသောနေရာ၊ အပြစ်ကိုလည်း မကြောက်ရသောနေရာ—ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ မဟိမာကို မှန်ကန်စွာ မည်သူဖော်ပြနိုင်မည်နည်း။

Verse 37

तीर्थानि यानि लोकेस्मिञ्जंतूनामघहान्यहो । तानि सर्वाणि शुद्ध्यर्थं काशीमायांति नित्यशः

ဤလောက၌ သတ္တဝါတို့၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော တီရ္ထများအားလုံး—အမှန်တကယ် အားလုံးပင်—မိမိတို့၏ သန့်စင်ခြင်းအတွက် နေ့စဉ် ကာရှီသို့ လာရောက်ကြသည်။

Verse 38

अपि काश्यां वसेद्यस्तु सर्वाशी सर्वविक्रयी । स यां गतिं लभेन्मर्त्यो यज्ञैर्दानैर्न सान्यतः

လူတစ်ယောက်က ကာရှီ၌ နေထိုင်ပြီး မည်သည့်အရာမဆို စားသောက်ကာ မည်သည့်အရာမဆို ရောင်းချနေသော်လည်း၊ ထိုမရဏလူသား ရရှိသော ဂတိကို အခြားနေရာတွင် ယဇ္ဉနှင့် ဒါနဖြင့်ပင် မရနိုင်။

Verse 39

रागबीजसमुद्भूतः संसारविटपो महान् । दीर्घस्वाप कुठारेण च्छिन्नः काश्यां न वर्धते

တွယ်တာမှု (ရာဂ) ၏ မျိုးစေ့မှ ပေါက်ဖွားလာသော သံသရာအပင်ကြီးကို ရှည်လျားသော (ဝိညာဉ်ရေး) အိပ်စက်ခြင်း၏ ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်လှဲပြီးနောက် ကာရှီ၌ ထပ်မံ မကြီးထွားတော့။

Verse 40

सर्वेषामूषराणां तु काशी परम ऊषरः । वप्तुर्बीजमिदं तस्मिन्नुप्तं नैव प्ररोहति

အပင်မပေါက်သော မြေပြင်များအားလုံးအနက် ကာရှီသည် အလွန်ဆုံး မပေါက်မြေဖြစ်၏; ထိုနေရာ၌ ‘မျိုးစေ့ပျိုးသူ’ (ကမ္မ) ပျိုးထားသော မျိုးစေ့သည်ပင် အလုံးစုံ မပေါက်ထွက်။

Verse 41

स्मरिष्यंतीह ये काशीमवश्यं तेपि साधवः । तेप्यघौघ विनिर्मुक्ता यास्यंति गतिमुत्तमाम्

ဤနေရာ၌ နေထိုင်စဉ် ကာရှီကို မလွဲမသွေ သတိရစွာ စမရင်ပြုသူတို့သည်လည်း တကယ့်သဒ္ဓုသူတော်ကောင်းများ ဖြစ်လာကြသည်။ အပြစ်၏လှိုင်းလုံးကြီးများမှ လွတ်မြောက်၍ အမြင့်ဆုံး မောက္ခအခြေအနေသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 42

विभूतिः सर्वलोकानां सत्यादीनां सुभंगुरा । अभंगुरा विमुक्तस्य सा तु लभ्या शिवाज्ञया

လောကအားလုံး၏ ဂုဏ်ရောင်—စတျယလောက စသည့်အရာများတောင်—ပျက်စီးနိုင်သော အနိစ္စဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် လွတ်မြောက်သူအတွက် ထိုဂုဏ်ရောင်သည် မပျက်မယွင်းဘဲ ရှိနေပြီး၊ ရှိဝ၏ အမိန့်နှင့် ကရုဏာတော်ဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 43

कृमिकीटपतंगानामविमुक्ते तनुत्यजाम् । विभूतिर्दृश्यते या सा क्वास्ति ब्रह्मांडमंडले

အဝိမုတ္တ၌ ပိုးကောင်၊ ပိုးမွှားနှင့် ပျံသန်းသတ္တဝါများက ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သော်လည်း ဂုဏ်ရောင်တစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းသည်ကို မြင်ရသည်။ ဗြဟ္မာဏ္ဍမဏ္ဍလ အနှံ့တွင် ထိုသို့သော မဟိမားကို အခြားဘယ်မှာ ရှိမည်နည်း။

Verse 44

वाराणसी यदा प्राप्ता कदाचित्कालपर्ययात् । स उपायो विधातव्यो येन नो निष्क्रमो बहिः

ကံကြမ္မာ၏ လှည့်ကွက်ကြောင့် အချိန်တစ်ခါတစ်ရံ ဝါရာဏသီသို့ ရောက်လာသော်၊ ထိုနေရာမှ အပြင်သို့ မထွက်ရအောင် ဖြစ်စေမည့် နည်းလမ်းကို လက်ခံကျင့်သုံးသင့်သည်။

Verse 45

पूर्वतो मणिकर्णीशो ब्रह्मेशो दक्षिणे स्थितः । पश्चिमे चैव गोकर्णो भारभूतस्तथोत्तरे

အရှေ့ဘက်၌ မဏိကဏ္ဏီဣရှ၊ တောင်ဘက်၌ ဗြဟ္မေဣရှ တည်ရှိသည်။ အနောက်ဘက်၌ ဂိုကဏ္ဏ၊ မြောက်ဘက်၌လည်း ဘာရဘူတ တည်ရှိသည်။

Verse 46

इत्येतदुत्तमं क्षेत्रमविमुक्ते महाफलम् । मणिकर्णी ह्रदे स्नात्वा दृष्ट्वा विश्वेश्वरंविभुम्

ဤသို့ပင် ‘အဝိမုတ္တ’ ဟူသော အမြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာကွင်းသည် မဟာအကျိုးပေး၏။ မဏိကဏ္ဏီ ရေကန်၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီး စကြဝဠာလုံးဝ ပျံ့နှံ့တော်မူသော ဝိရှ္ဝေရှ္ဝရ ဘုရားကို ဖူးမြင်လျှင် (ကုသိုလ်ရသည်)။

Verse 47

क्षेत्रं प्रदक्षिणीकृत्य राजसूयफलं लभेत् । तत्र श्राद्धप्रदातुश्च मुच्यंते प्रपितामहाः

သန့်ရှင်းရာကွင်းကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်လည်လျှင် ရာဇသူယ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရသည်။ ထိုနေရာ၌ ရှရာဒ္ဓ ပူဇော်သူအတွက် ဘိုးဘွားအဆက်ဆက် (ပရပိတာမဟ) တိုင်အောင်ပင် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 48

अविमुक्त समं क्षेत्रमपि ब्रह्मांडगोलके । न विद्यते क्वचित्सत्यं सत्यं साधकसिद्धिदम्

ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ လောကဂိုလ်တစ်လုံးလုံးတွင် ‘အဝိမုတ္တ’ နှင့်တူသော သန့်ရှင်းရာကွင်း မည်သည့်နေရာ၌မျှ မရှိ—ဤသည်မှာ အမှန်တရား၊ အမှန်တရားပင်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် সাধကတို့အား စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ပေးတော်မူ၏။

Verse 49

रक्षंति सततं क्षेत्रं यत्र पाशासिपाणयः । महापारिषदा उग्राः क्रूरेभ्योऽक्रूरबुद्धयः

ထိုသန့်ရှင်းရာကွင်းကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ကြိုးချည် (ပါଶ) နှင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကြမ်းတမ်းသည့် မဟာပါရိသဒ်တို့ရှိ၍—ကြမ်းကြုတ်သူတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း စိတ်ရင်း၌ မကြမ်းကြုတ်သော ဉာဏ်ရှိကြသည်။

Verse 50

प्राग्द्वारमट्टहासश्च गणकोटिपरीवृतः । रक्षेदहर्निशं क्षेत्रं दुर्वृत्तेभ्यो विभीषणः

အရှေ့တံခါး၌ ‘အဋ္ဌဟာသ’ သည် ဂဏများ ကုဋိကုဋိဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိပြီး၊ နေ့ညမပြတ် သန့်ရှင်းရာကွင်းကို စောင့်ရှောက်ကာ မကောင်းသဘောရှိသူတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်စေသည်။

Verse 51

तथैव भूतधात्रीशः क्षेत्रदक्षिणरक्षकः । गोकर्णः पश्चिमद्वारं पाति कोटिगणावृतः

ထိုနည်းတူပင် ဘူတဓာတရီဣရှ သည် ကာရှီ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ တောင်ဘက်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်၏။ ကောကဏ္ဏ သည် ဂဏာများ ကောဋိကောဋိ ဝန်းရံလျက် အနောက်တံခါးကို ကာကွယ်၏။

Verse 52

उदग्द्वारं तथा रक्षेद्घंटाकर्णो महागणः । ऐशंकोणं छागवक्त्रो भीषणो वह्निदिग्दलम्

ထိုနည်းတူ မဟာဂဏာ ဟုခေါ်သော ဂဏ္ဍာကဏ္ဏ သည် မြောက်တံခါးကို စောင့်ရှောက်၏။ ထို့ပြင် ကြောက်မက်ဖွယ် ချာဂဝက္ထရ သည် မီး၏ဦးတည်ရာနှင့် ဆက်စပ်သော အီရှာနထောင့် (အရှေ့မြောက်ထောင့်) ကို ကာကွယ်၏။

Verse 54

कालाक्षोरण भद्रस्तु कौलेयः कालकंपनः । एते पूर्वेण रक्षंति गंगापारे स्थिता गणाः

ကာလာက္ရှ၊ အိုရဏဘဒြ၊ ကောလေယ နှင့် ကာလကမ္ပန—ဤဂဏာတို့သည် ဂင်္ဂါမြစ်၏ အခြားဖက်ကမ်းတွင် တည်ရှိ၍ အရှေ့ဘက်ကို ကာကွယ်ကြ၏။

Verse 55

वीरभद्रो नभश्चैव कर्दमालिप्तविग्रहः । स्थूलकर्णो महाबाहुरसिपारे व्यवस्थिताः

ဗီရဘဒြ နှင့် နဘသ၊ ထို့ပြင် ကဒမားလိပ္တဝိဂ္ဂရဟ၊ စထူလကဏ္ဏ နှင့် မဟာဗာဟု—ဤအားလုံးသည် အစိမြစ်၏ အခြားဖက်ကမ်းတွင် တပ်စွဲထားကြ၏။

Verse 56

विशालाक्षो महाभीमः कुंडोदरमहोदरौ । रक्षंति पश्चिमद्वारं देहलीदेशसंस्थिताः

ဝိသာလာက္ရှ၊ မဟာဘီမ၊ ကုဏ္ဍိုဒရ နှင့် မဟောဒရ—ဒေဟလီဒေသ၌ တည်ရှိ၍ အနောက်တံခါးကို ကာကွယ်ကြ၏။

Verse 57

नंदिसेनश्च पंचालः खरपादकरंटकः । आनंदोगोपको बभ्रू रक्षंति वरणातटे

နန္ဒိသေန၊ ပဉ္စာလ၊ ခရပာဒကရဏ္ဍက၊ အာနန္ဒိုဂိုပက နှင့် ဘဗ္ရူ တို့သည် ဝရဏာမြစ်ကမ်းပါးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြသည်။

Verse 58

तस्मिन्क्षेत्रे महापुण्ये लिंगमोंकारसंज्ञकम् । तत्र सिद्धिं परां प्राप्ता देहेनानेन साधकाः

အလွန်ပုဏ္ဏမြင့်သော သန့်ရှင်းကွင်း၌ ‘အောံကာရ’ ဟုခေါ်သော လင်္ဂ တည်ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ စာဓကတို့သည် ဤကိုယ်ခန္ဓာဖြင့်ပင် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိကြ၏။

Verse 59

कपिलश्चैव सावर्णिः श्रीकंठः पिगलोंशुमान् । एते पाशुपताः सिद्धास्तल्लिंगाराधनेन हि

ကပိလ၊ သာဝဏ္ဏိ၊ သရီကဏ္ဍ နှင့် ပိဂလိုံရှုမာန်—ဤပာရှုပတ ဘက္တတို့သည် ထိုလင်္ဂကို အာရာဓနာပြုခြင်းကြောင့် အမှန်တကယ် စိဒ္ဓ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 60

एकदा तस्य लिंगस्य कृत्वा पंचापिपूजनम् । नृत्यतः सहुडुत्कारं तस्मिंल्लिंगे लयं ययुः

တစ်ကြိမ်တွင် ထိုလင်္ဂကို ပဉ္စဝిధ ပူဇော်ပြီး ‘ဟုဍု!’ ဟုအော်ဟစ်ကာ ကပြ၍ ထိုလင်္ဂထဲသို့ပင် လယ့်ဝင်သွားကြ၏။

Verse 61

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तत्र यद्वृत्तमद्भुतम् । निशामय महाबुद्धे दमन द्विजसत्तम

ထို့ပြင် နောက်တစ်ခုကိုလည်း ငါပြောမည်—ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အံ့ဩဖွယ် အဖြစ်အပျက်ကို။ အာရုံစိုက်၍ နားထောင်လော့၊ မဟာဉာဏ်ရှိသော ဒမန၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။

Verse 62

एका भेकी मुने तत्र चरंती लिंग सन्निधौ । प्रदक्षिणं सदा कुर्यान्निर्माल्याक्षतभक्षिणी

အို မုနိ၊ ထိုနေရာ၌ သီဝလင်္ဂ၏ အနီးအပါးတွင် လှုပ်ရှားသွားလာနေသော ဖားမတစ်ကောင်ရှိ၏။ ၎င်းသည် အမြဲ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ၊ သို့ရာတွင် နိရ္မာလျနှင့် အက္ခတ (ဆန်စေ့) ကို စားသောက်လေ၏။

Verse 63

सा तत्र मृत्युं न प्राप शिवनिर्माल्यभक्षणात् । क्षेत्रादन्यत्र मरणं जातं तस्यास्तदेनसः

သီဝ၏ နိရ္မာလျကို စားသောက်ခဲ့သောကြောင့် ထိုပဝిత్రက்ஷೇತ್ರအတွင်း၌ ၎င်းသည် မရဏကို မတွေ့ရ။ သို့သော် က္ෂೇತ್ರအပြင်ဘက်တွင် ထိုပင်အပြစ်ကြောင့် မရဏဖြစ်ပေါ်လေ၏။

Verse 64

वरं विषमपिप्राश्यं शिवस्वं नैव भक्षयेत् । विषमेकाकिनं हंति थिवस्वं पुत्रपौवकम्

အဆိပ်ကို သောက်သုံးခြင်းက ပိုကောင်း၏၊ သို့သော် သီဝ၏ ပိုင်ဆိုင်ရာကို မစားသောက်ရ။ အဆိပ်သည် သောက်သူတစ်ဦးတည်းကိုသာ ဖျက်ဆီးသော်လည်း၊ သီဝ၏ ပစ္စည်းကို လုယူစားသောက်ခြင်းသည် သားမြေးနှင့်တကွ ဖျက်ဆီးလေ၏။

Verse 65

शिवस्य परिपुष्टांगाः स्पर्शनीया न साधुभिः । तेन कर्मविपाकेन ततस्ते रौरवौकसः

သီဝ၏ ပိုင်ဆိုင်ရာဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ ပိုမိုပြည့်ဝလာသူတို့ကို သီလရှိသူများက မထိမတွေ့သင့်။ ထိုကမ္မ၏ အကျိုးပွင့်ရင့်လာသဖြင့် နောက်တဖန် ရောရဝ နရက၌ နေထိုင်သူများ ဖြစ်ကြလေ၏။

Verse 66

कश्चित्काकः समालोक्य मंडूकीं तामितस्ततः । पोप्लूयमानामादाय चंच्वा क्षेत्राद्बहिर्गतः

ကာကတစ်ကောင်သည် ထိုဖားမကို မြင်၍ ၎င်းက ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေစဉ် ချွန်ဖြင့် ဖမ်းယူကာ ပဝిత్రက்ஷેત્ર၏ နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်သို့ ပျံထွက်သွားလေ၏။

Verse 67

वर्षाभ्वी तेन सा क्षिप्ता काकेन क्षेत्रबाह्यतः । अथ सा कालतो भेकी तत्रैव क्षेत्रसत्तमे

မိုးရာသီတွင် ထိုကျီးက နတ်မြေကွင်း (က்ஷೇತ್ರ) ၏ အပြင်ဘက်သို့ သူမကို ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကာလကြာလာသဖြင့် ထိုဖားမသည် ထိုနေရာတည်းမှာပင် အဆုံးသတ်သွားသည်—ကွင်းသည် အလွန်ပင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော်လည်း။

Verse 68

प्रदक्षिणीकरणतो लिंगस्यस्पर्शनादपि । पुण्यापुण्यवतीजाता कन्यापुष्पबटोर्गृहे

လင်္ဂကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ခြင်းကြောင့်—လင်္ဂကို ထိတွေ့ခြင်းကြောင့်ပင်—သူမသည် ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် နှစ်မျိုးလုံး၏ အကျိုးကို ဆောင်လာပြီး၊ ကညာပုဿပဗဋု ဟုခေါ်သော ဗြဟ္မစာရီ၏ အိမ်တွင် မိန်းကလေးအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 69

शुभावयवसंस्थाना शुभलक्षणलक्षिता । परं गृध्रमुखी जाता निर्माल्याक्षतभक्षणात्

သူမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများ သပ်ရပ်လှပ၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာများဖြင့် ထင်ရှားသော်လည်း၊ နိရ္မာလျနှင့် အက္ခတကို စားသုံးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဂဠိဒ္ဓ (လင်းတ) မျက်နှာဖြင့် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 70

सम्यग्गीतरहस्यज्ञा नितरां मधुरस्वरा । सप्तस्वरास्त्रयो ग्रामा मूर्च्छनास्त्वैकविंशतिः

သူမသည် သီချင်း၏ လျှို့ဝှက်သဘောတရားကို ကောင်းစွာသိပြီး အသံသည် အလွန်ချိုမြိန်သည်—သရ ၇ မျိုး၊ ဂြာမ ၃ မျိုး၊ နှင့် မူရ္ဍ္ဍချနာ ၂၁ မျိုး။

Verse 71

ताना एकोनपंचाश ताला एकोत्तरंशतम् । रागाः षडेव तेषां तु पंचपंचापि चांगनाः

တားနာ ၄၉ မျိုးရှိ၍ တာလ ၁၀၁ မျိုးရှိသည်။ ရာဂာ အဓိက ၆ မျိုးရှိပြီး၊ ရာဂာတစ်မျိုးစီအတွက်လည်း ‘အင်္ဂနာ’ ဟုခေါ်သော အနုရာဂာများကို ငါးနှင့်ငါး စီ ထပ်မံရှိသည်။

Verse 72

षड्विंशद्रागरागिण्य इति रागि मुदावहाः । देशकाल विभेदेन पंचषष्टिस्तथा पराः

ရသာကိုသိသောသူတို့ကို ပီတိပေးသော အဓိက ရာဂနှင့် ရာဂိဏီ ၂၆ မျိုးရှိ၏။ ထို့ပြင် ဒေသနှင့် ကာလ ကွဲပြားမှုအလိုက် ထပ်မံ ၆၅ မျိုးသော အပြောင်းအလဲများလည်း ရှိ၏။

Verse 73

यावंत एव तालाः स्यु रागास्तावंत एव हि । इति गीतोपनिषदा प्रत्यहं सा शुभव्रता

တားလ (လေး) မည်မျှရှိသနည်း၊ ရာဂလည်း ထိုမျှပင် အမှန်တကယ်ရှိ၏။ ‘ဂီတောပနိရှဒ်’၏ ဤသင်ကြားချက်ကို ခံယူ၍ မင်္ဂလာဝရတကို ထိန်းသိမ်းသော ထိုမိန်းမသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လေ့ကျင့်ကျင့်သုံးခဲ့၏။

Verse 74

माधवी मधुरालापा सदोंकारं समर्चयेत् । प्राप्याप्यनर्घ्यतारुण्यं सा तु पुष्पबटोः सुता

မాధဝီသည် စကားချိုမြိန်သူဖြစ်၍ အိုံကာရကို အမြဲတမ်း ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့၏။ တန်ဖိုးမတွက်နိုင်သော ယောဝနကို ရရှိခဲ့သော်လည်း ပုဿပဗဋ၏ သမီးဖြစ်သူမသည် ထိုပူဇော်မှု၌ သစ္စာတည်မြဲနေခဲ့၏။

Verse 75

प्राग्जन्मवासनायोगादोंकारं बह्वमंस्त वै । स्वभाव चंचलं चेतस्तस्यास्तल्लिंग सेवनात्

အတိတ်ဘဝများမှ ဝါသနာအာရုံ၏ အင်အားကြောင့် မသည် အိုံကာရကို အလွန်အမင်း စိတ်တည်၍ ဆင်ခြင်ခဲ့၏။ စိတ်သည် သဘာဝအားဖြင့် လှုပ်ရှားတတ်သော်လည်း ထိုလင်္ဂကို ဆည်းကပ်ပြုစုခြင်းကြောင့် မ၏ စိတ်သည် တည်ငြိမ်လာခဲ့၏။

Verse 76

दमनस्थैर्यमगमद्योगेनेव महात्मनः । न दिवा बाधयांचक्रे क्षुत्तृण्निद्रा क्षपा सुताम्

မသည် မဟာတ္မာ၏ ယောဂကဲ့သို့ပင် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်သော တည်ကြည်မှုကို ရရှိခဲ့၏။ နေ့ခင်းအခါ၌ ဆာလောင်မှု၊ ရေငတ်မှုနှင့် အိပ်ငိုက်မှုတို့သည် က္ෂပါ၏ သမီးဖြစ်သူမကို မနှောင့်ယှက်နိုင်ခဲ့။

Verse 77

अतंद्रितमना आसीत्सा तल्लिंग निरीक्षणे । अक्ष्णोर्निमेषा यावंतस्तस्या आसन्दिवानिशम्

သူမသည် ထိုလိင်္ဂကို စူးစိုက်ကြည့်ရာတွင် စိတ်မပင်ပန်းခဲ့။ မျက်တောင်ခတ်ခြင်းသည်—ဘယ်လောက်ရှိစေကာမူ—နေ့ညတလျှောက် အလွန်နည်းပါးသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သူမ မျက်စိမလှည့်ခဲ့။

Verse 78

तावत्कालस्तया साध्व्या महान्विघ्नोऽनुमीयते । निमेषांतरितः कालो यो यो व्यथोंगतो मम । लिंगानवेक्षणात्तत्र प्रायश्चित्तं कथं भवेत

ထိုကြောင့်ပင် သီလရှင်မသည် အနည်းငယ်သောအချိန်တောင် မဟာအတားအဆီးဟု ထင်မြင်하였다။ “မျက်တောင်ခတ်တစ်ခါကွာခြားသည့်တိုင် လိင်္ဂကို မကြည့်ဘဲ ကျွန်မအတွက် ကုန်လွန်သွားသော ခဏတိုင်းအတွက် ပရాయశ്ചित्त မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း” ဟု။

Verse 79

इति संचितयंत्येव सेवां तत्याज नोंकृतेः । जलाभिलाषिणी सा तु लिंगनामामृतं पिबेत्

ဤသို့ စဉ်းစားလျက် သူမသည် “အိုမ်ကෘတိ” (အိုမ် သံတော်) အတွက်ဟုဆိုကာလည်း မိမိ၏ ဆေဝါကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့။ ရေကို တောင့်တသော်လည်း လိင်္ဂ၏ နာမအမృతကိုပင် သောက်ခဲ့သည်။

Verse 80

नान्य द्दिदृक्षिणी तस्या अक्षिणी श्रुतिगे अपि । विहाय लिंगमोंकारं हृद्विहायः स्थितं सताम्

သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အခြားအရာကို မမြင်လိုခဲ့၊ အခြားအသံများ နားထဲသို့ ရောက်လာသော်လည်း။ သီလရှိသူတို့၏ နှလုံးသားအာရုံခိုရာဖြစ်သော ရှိဝ—အိုမ်ကာရ-လိင်္ဂကို သူမ မည်သို့ စွန့်လွှတ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 81

तस्याः शब्दग्रहौ नान्य शब्दग्रहणतत्परौ । अतीव निपुणौ जातौ तत्सन्माल्यकरौकरौ

သူမ၏ “အသံဖမ်းယူ” အင်္ဂါရပ်များသည် အခြားအသံကို မဖမ်းယူဘဲ သန့်ရှင်းသော နာဒသံကိုသာ လက်ခံရန် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်များလည်း အလွန်ကျွမ်းကျင်လာပြီး—ထိုလက်များက ထိုဘုရားအတွက် လှပသော ပန်းမാലာများကို ချည်ထိုးပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 82

नान्यत्र चरणौ तस्याश्चरतः सुखवांछया । त्यक्त्वोंकाराजिरक्षोणीं क्षुण्णां निर्वाणपद्मया

သုခကို မျှော်လင့်၍ သူမသည် အခြားနေရာ၌ ခြေမချဘဲ; အိုံကာရ၏ သန့်ရှင်းသော မျဉ်းကြောင်းဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်ထားသော မြေကို စွန့်ကာ၊ နိဗ္ဗာန်ပဒ္မကဲ့သို့ ခြေဖျားအောက်တွင် နင်းချေသွား၏။

Verse 83

ओंकारं प्रणवं सारं परब्रह्मप्रकाशकम् । शब्दब्रह्मत्रयीरूपं नादबिंदुकलालयम्

အိုံကာရ—ပရဏဝ—သည် အနှစ်သာရဖြစ်၍ ပရဗြဟ္မကို ထွန်းလင်းဖော်ပြ၏; ၎င်းသည် သဗ္ဒ-ဗြဟ္မရূপ သုံးဝေဒဖြစ်ပြီး နာဒ၊ ဘိန္ဒု၊ ကလာတို့၏ အာလယဖြစ်၏။

Verse 84

सदक्षरं चादिरूपं विश्वरूपं परावरम् । वरं वरेण्यं वरदं शाश्वतं शांतमीश्वरम्

ထိုသည် အမှန်တကယ် အက္ခရာ (မပျက်မယွင်း) ဖြစ်၍ အာဒိရূপ၊ ဗိශ්ဝရূপ၊ အမြင့်အနိမ့်နှစ်ပါးလုံးကို ကျော်လွန်၏; အထူးမြတ်၊ ရွေးချယ်ထိုက်၊ ဆုတောင်းပေးသူ—အနန္တ၊ ငြိမ်းချမ်း၍ အီශ්ဝရဖြစ်၏။

Verse 85

सर्वलोकैकजनकं सर्वलोकैकरक्षकम् । सर्वलोकैकसंहर्तृ सर्वलोकैकवंदितम्

အလုံးစုံသော လောကတို့၏ တစ်ပါးတည်းသော ဖခင်၊ အလုံးစုံသော လောကတို့၏ တစ်ပါးတည်းသော ကာကွယ်ရှင်; အလုံးစုံသော လောကတို့၏ တစ်ပါးတည်းသော ပြန်လည်သိမ်းယူရှင်၊ လောကအားလုံးက ဝတ်ပြုချီးမွမ်းသော အရှင်။

Verse 86

आद्यंतरहितं नित्यं र्शिवं शंकरमव्ययम् । एकगुणत्रयातीतं भक्तस्वांतकृतास्पदम्

အစမရှိ အဆုံးမရှိ နိစ္စ—ရှီဝ၊ ရှင်ကရ၊ မပျက်မယွင်း; သုံးဂုဏ်ကို ကျော်လွန်သော်လည်း ဘက္တတို့၏ သန့်စင်သော နှလုံးသားအတွင်း၌ အာသနတင်၍ နေထိုင်တော်မူ၏။

Verse 87

निरुपाधिं निराकारं निर्विकारं निरंजनम् । निर्मलं निरहंकारं निष्प्रपंचं निजोदयम्

ထိုအရှင်သည် ကန့်သတ်သည့် အခြေအနေများမှ ကင်းလွတ်၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်မရှိ၊ ပြောင်းလဲမှုမရှိ၊ အညစ်အကြေးမရှိ; သန့်ရှင်း၍ အဟံကာရမရှိ၊ လောကပေါင်းစုံကို ကျော်လွန်ကာ မိမိအလင်းဖြင့် ကိုယ်တိုင်ထွန်းလင်းတော်မူ၏။

Verse 88

स्वात्माराममनंतं च सर्वगं सर्वदर्शिनम् । सर्वदं सर्वभोक्तारं सर्वं सर्वसुखास्पदम्

ထိုအရှင်သည် မိမိအတ္တမ၌ ပျော်မြူးတော်မူသော အနန္တ; အရာအားလုံးတွင် ပျံ့နှံ့၍ အရာအားလုံးကို မြင်တော်မူ၏; အရာအားလုံးကို ပေးတော်မူသူ၊ အရာအားလုံးကို ခံစားတော်မူသူ; အရာအားလုံးကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်မှုအားလုံး၏ အာသ్రယဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 89

वागिंद्रियं तदीयं च प्रोच्चरत्तदहर्निशम् । नामांतरं न गृह्णाति क्वचिदन्यस्यकस्यचित्

သူမ၏ ဝါဂိန္ဒြိယ (စကားပြောအင်္ဂါ) သည် အရှင်၏ပိုင်ဆိုင်မှုအပြည့်အဝဖြစ်၍ နေ့ညမပြတ် ထို(နာမ)ကိုသာ ရွတ်ဆိုနေခဲ့သည်; မည်သူမဆို၏ အခြားနာမတစ်ခုကိုမျှ မယူမထားခဲ့။

Verse 90

एतन्नामाक्षररसं रसयंती दिवानिशम् । रसना नैव जानाति तस्या अन्यद्रसांतरम्

ဤနာမ-အက္ခရာ၏ အမృతတူသော အနှစ်သာရကို နေ့ညမပြတ် အရသာခံစားနေသဖြင့် သူမ၏ လျှာသည် အခြားအရသာတစ်မျိုးမျိုးကို မသိတော့ပေ။

Verse 91

संमार्जनं रंगमालाः प्रासादं परितः सदा । विदध्यान्माधवी तत्र तथार्चा पात्रशोधनम्

မာဓဝီသည် ဘုရားစင်ပတ်လည်ကို အမြဲတမ်း လှည်းသုတ်သန့်ရှင်းစေပြီး အလှပန်းမော်လေးများကိုလည်း တပ်ဆင်စီစဉ်တော်မူ၏; ထိုနေရာတွင်ပင် ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ကာ ပူဇော်ပစ္စည်းအိုးခွက်များကိုလည်း သန့်စင်တော်မူ၏။

Verse 92

तत्र पाशुपता ये वै प्रणवेशार्चने रताः । तांश्च शुश्रूषयेन्नित्यं पितृबुद्ध्याति भक्तितः

ထိုနေရာ၌ ပာရှုပတ ဘက္တများသည် ပ္ရဏဝေရှ (အိုံကာရ၏ အရှင်) ကို ပူဇော်အာရ္ဍနာ၌ မျှော်မှန်းလျက် ရှိကြသဖြင့်၊ ထိုသူတို့ကို မိမိ၏ ဖခင်များကဲ့သို့ ထင်မြင်ကာ အလွန်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် နေ့စဉ် ဆောင်ရွက်၍ ပြုစုရမည်။

Verse 93

वैशाखस्य चतुर्दश्यामेकदा सा तु माधवी । रात्रौ जागरणं कृत्वा दिवोपवसान्विता

တစ်ခါက ဝိုင်ရှာခ လ၏ ဆယ့်လေးရက်တိထိတွင် မာဓဝီသည် နေ့ခင်းတွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုကာ ညလုံးပေါက် ဂါရဏ် (နိုးကြားစောင့်) ကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 94

यात्रामिलितभक्तेषु प्रातर्यातेषु सर्वतः । संमार्जनादिकं कृत्वा लिंगमभ्यर्च्य हर्षतः

ယာထရာ စီတန်းပွဲအတွက် စုဝေးလာသော ဘက္တများသည် မနက်ခင်းတွင် အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ သူမသည် လှည်းတံမြက်ဖြင့် သန့်ရှင်းရေး စသည့် ဝန်ဆောင်မှုများကို ပြုလုပ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ လိင်္ဂကို ပူဇော်အာရ္ဍနာ ပြု하였다။

Verse 95

गायंती मधुरं गीतं नृत्यंती निजलीलया । ध्यायंती लिंगमोंकारं तत्र लिंगे लयं ययौ

ချိုမြိန်သော သီချင်းများကို သီဆို၍ မိမိ၏ သဘာဝဘက္တိလီလာဖြင့် ကပြကာ၊ လိင်္ဂကို အိုံကာရအဖြစ် သမาธိပြုလျက်၊ ထိုနေရာ၌ ထိုလိင်္ဂထဲသို့ လယ (ပေါင်းစည်းလျက် ပျောက်ကွယ်ခြင်း) ကို ရောက်하였다။

Verse 96

अनेनैव शरीरेण पार्थिवेन महामतिः । अस्मदाचार्यमुख्यानां पश्यतां च तपस्विनाम्

ထိုမဟာမတိရှိသူ (မာဓဝီ) သည် ဤပဋိဗ္ဗိက ကိုယ်ခန္ဓာတော်တင်ဖြင့်ပင်—ကျွန်ုပ်တို့၏ အဓိက အာချာရျများနှင့် တပသ္ဝီများ မြင်တွေ့နေစဉ်—ဒိဗ္ဗအခြေအနေကို ရောက်ရှိ하였다။

Verse 97

प्रादुर्बभूव यल्लिंगाज्ज्योतिर्जटिलितांबरम् । तत्र ज्योतिषि सा बाला ज्योतिर्मय्यपि साप्यभूत्

ထို လိင်္ဂမှ တောက်ပသော ဒိဗ္ဗရောင်ခြည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ မိုးကောင်းကင်တိုင်အောင် အလင်းဖြင့် ယက်ကန်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုရောင်ခြည်အတွင်း၌ ထိုမိန်းကလေးလည်း အလင်းသဘောတရား—အလင်းရূপ ဖြစ်လာ၏။

Verse 98

राधशुक्लचतुर्दश्यामद्यापि क्षेत्रवासिनः । तत्र यात्रां प्रकुर्वंति महोत्सवपुरःसराः

ရాధာလ၏ လဆန်း ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် ယနေ့တိုင် က္ෂೇತ್ರ (ကာသီ) နေထိုင်သူတို့သည် ထိုနေရာသို့ မဟာပွဲတော်ကို ဦးဆောင်ကာ ယာတြာပြုကြ၏။

Verse 99

तत्र जागरणं कृत्वा चतुर्दश्यामुपोषिताः । प्राप्नुवंति परं ज्ञानं यत्रकुत्रापि वै मृताः

ထိုနေရာ၌ ညအိပ်မပျော်ဘဲ စောင့်နိုး (ဇာဂရဏ) ပြု၍ ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် ဥပဝါသ် ထားသူတို့သည် အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာကို ရရှိကြ၏—ဘယ်နေရာတွင်ပင် သေဆုံးသော်လည်း။

Verse 100

ब्रह्मांडोदर मध्ये तु यानि तीर्थानि सर्वतः । तानि वैशाखभूतायामायांत्योंकृति दर्शने

ဘ्रह्माण्ड၏ အတွင်းဝမ်းတစ်လျှောက်ရှိ တီရ္ထများ အားလုံးသည် အိုံကာရ-သဘောရূপကို ဒർശနပြုရာ၌ မဟာသကာလ (ဝိုင်ရှာခ) လတွင် မိမိတို့ကဲ့သို့ စုဝေးလာကြသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 110

सर्वाण्यायतनान्याशु साब्धीनि स गिरीण्यपि । स नदीनि स तीर्थानि स द्वीपानि ययुस्ततः

ထို့နောက် လျင်မြန်စွာ အာယတနများအားလုံး၊ သမုဒ္ဒရာများ၊ တောင်တန်းများပါ—မြစ်များ၊ တီရ္ထများနှင့် ကျွန်းများအပါအဝင်—ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြ၍ ထိုဒိဗ္ဗပေါင်းဆုံရာသို့ ဆွဲငင်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 120

ये निंदंति महादेवं क्षेत्रं निंदंति येऽधियः । पुराणं ये च निंदंति ते संभाष्या न कुत्रचित्

မဟာဒေဝကို မနာလိုစော်ကားသူများ၊ လမ်းလွဲသောစိတ်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ (ကာသီ) ကို မနာလိုစော်ကားသူများ၊ ပုရာဏကို မနာလိုစော်ကားသူများ—ထိုသူတို့နှင့် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ စကားမပြောသင့်။

Verse 121

ओंकारसदृशं लिंगं न क्वचिज्जगतीतले । इति गौर्यै समाख्यातं देवदेवेन निश्चितम्

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အိုံကာရပုံသဏ္ဌာန်နှင့် တူညီသော လိင်္ဂ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မရှိ။ ဤအရာကို ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်က ဂေါရီအား အတည်ပြုသော သစ္စာတရားအဖြစ် မိန့်ကြားခဲ့သည်။

Verse 122

इममध्यायमाकर्ण्य नरस्तद्गतमानसः । विमुक्तः सर्वपापेभ्यः शिवलोकमवाप्नुयात्

ဤအခန်းကို နားထောင်ပြီး စိတ်ကို ထိုအကြောင်း၌ တည်မြဲစွာ စူးစိုက်ထားသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ ရှိဝလောက (Shivaloka) ကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 853

रक्षः काष्ठां शंकुकर्णो दृमिचंडो मरुद्दिशम् । इत्थं क्षेत्रं सदा पांति गणा एतेऽति भास्वराः

ရက္ခသ (Rākṣasa) ဦးတည်ရာကို ရှင်ကူကဏ္ဏ (Śaṅkukarṇa) က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပြီး၊ လေဒေဝ (Marut) ၏ ဦးတည်ရာကို ဒြမိချဏ္ဍ (Dṛmicaṇḍa) က စောင့်ရှောက်သည်။ ဤသို့ အလွန်တောက်ပသော ဂဏ (Gaṇa) များသည် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ (ကာသီ) ကို အမြဲကာကွယ်ကြသည်။