Adhyaya 7

Verse 1

सूत उवाच । इत्युक्ता मुनिना साध्वी सा विप्रवनिता पुनः । तं प्रणम्याथ पप्रच्छ शिवपूजाविधेः क्रमम्

စူတက ပြောသည်— မုနိက ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် သီလသမာဓိရှိသော ဗြာဟ္မဏမိန်းမသည် ထပ်မံ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ရှိဝပူဇာ၏ အစဉ်အလာနည်းလမ်းကို မေးမြန်း하였다။

Verse 2

शांडिल्य उवाच । पक्षद्वये त्रयोदश्यां निराहारो भवेद्यदा । घटीत्रयादस्तमयात्पूर्वं स्नानं समाचरेत्

ရှာဏ္ဍိလျက ပြောသည်— လဆန်းလကွယ် နှစ်ဖက်လုံး၏ တရယောဒသီနေ့တွင် အစာမစားဘဲ ဗြတကို ဆောင်ရွက်သောအခါ နေဝင်ချိန်မတိုင်မီ ဂဋီ သုံးခါ (အချိန်ကာလ) ကြိုတင်၍ ရေချိုးသန့်စင်ရမည်။

Verse 3

शुक्लांबरधरो धीरो वाग्यतो नियमान्वितः । कृतसंध्याजपविधिः शिवपूजां समारभेत्

အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ စိတ်တည်ငြိမ် သတ္တိရှိကာ စကားကို ထိန်းသိမ်း၍ ဝတ်တရားနိယမများနှင့် ပြည့်စုံလျက်၊ စန္ဓျာပူဇာနှင့် ဂျပ (မန်တရရွတ်) ကို နည်းတကျ ပြီးစီးပြီးနောက် သီဝ (Śiva) ကို ပူဇော်ခြင်းကို စတင်ရမည်။

Verse 4

देवस्य पुरतः सम्यगुपलिप्य नवांभसा । विधाय मंडलं रम्यं धौतवस्त्रादिभिर्बुधः

ဒေဝတား၏ရှေ့တွင် ပညာရှိသောဘက်တော်သည် သန့်စင်သောရေသစ်ဖြင့် နေရာကို သေချာလိမ်းသုတ်၍ သန့်ရှင်းစေကာ၊ ထို့နောက် လျှော်သန့်ထားသောအဝတ်နှင့် အခြားသန့်ရှင်းသောပစ္စည်းများဖြင့် လှပသော မဏ္ဍလကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 5

वितानाद्यैरलंकृत्य फलपुष्पनवांकुरैः । विचित्रपद्ममुद्धृत्य वर्णपंचकसंयुतम्

မိုးကာအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ သစ်သီး ပန်းများနှင့် အသစ်ပေါက်အညှိုးများဖြင့်၊ အရောင်ငါးမျိုးပါဝင်သည့် အံ့ဩဖွယ် ကြာပန်းပုံစံကို ထင်ရှားစွာ ခင်းကျင်းရမည်။

Verse 6

तत्रोपविश्य सुशुभे भक्तियुक्तः स्थिरासने । सम्यक्संपादिताशेष पूजोपकरणः शुचिः

အဲဒီနေရာတွင် လှပ၍ တည်ငြိမ်သော အာသနပေါ် ထိုင်ကာ၊ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝ၍ သန့်ရှင်းလျက်၊ ပူဇော်ပစ္စည်းအားလုံးကို မှန်ကန်စွာ စီစဉ်ပြီးနောက် အဆင်သင့်ဖြင့် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 7

आगमोक्तेन मंत्रेण पीठमामंत्रयेत्सुधीः । ततः कृत्वात्मशुद्धिं च भूतशुद्ध्यादिकं क्रमात्

အာဂမ၌ ဖော်ပြထားသော မန္တရဖြင့် ပညာရှိသော साधक သည် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးသော ပီဋ္ဌ (pīṭha) ကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် အတ္တမသုဒ္ဓိ (ကိုယ်တိုင်သန့်စင်ခြင်း) နှင့် ဘူတသုဒ္ဓိ (ဓာတ်သန့်စင်ခြင်း) စသည့် ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 8

प्राणायामत्रयं कृत्वा बीजवर्णैः सबिंदुकैः । मातृका न्यस्य विधिवद्ध्यात्वा तां देवतां पराम्

အသက်ရှုထိန်းညှိခြင်း (ပရာဏာယာမ) သုံးမျိုးကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ဘိန္ဒုသံပါသော ဘီဇအက္ခရာများကို အသုံးပြုလျက်၊ မာတೃကာ အက္ခရာများ၏ နျာသကို ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ဗိဓိအတိုင်း တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် စည်းကမ်းအတိုင်း ထိုအမြင့်မြတ်သော ဒေဝတাকে ဓ്യာန်ပြုရမည်။

Verse 9

समाप्य मातृका भूयो ध्यात्वा चैव परं शिवम् । वामभागे गुरुं नत्वा दक्षिणे गणपं नमेत्

မာတೃကာ-နျာသကို ပြီးစီးပြီးနောက်၊ ထပ်မံ၍ အမြင့်မြတ်သော ရှိဝကို ဓ്യာန်ပြုရမည်။ ထို့နောက် ဘယ်ဘက်ရှိ ဂုရုအား ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ ညာဘက်ရှိ ဂဏပတိ (ဂဏေရှ) ကိုလည်း နမස්ကာရပြုရမည်။

Verse 10

अंसोरुयुग्मे धर्मादीन्न्यस्य नाभौ च पार्श्वयोः । अधर्मादीननंतादीन्हृदि पीठे मनुं न्यसेत्

ပခုံးနှစ်ဖက်နှင့် ပေါင်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင် ဓမ္မ စသည်တို့ကို နျာသတင်၍၊ နာဗီနှင့် ဘေးနှစ်ဖက်တွင် အဓမ္မ စသည်တို့နှင့် အနန္တ စသည်တို့ကို နျာသတင်ရမည်။ ထို့နောက် နှလုံး၏ ပီဋ္ဌာနေရာ၌ မန္တရ (မနု) ကို တင်ထားရမည်။

Verse 11

आधारशक्तिमारभ्य ज्ञानात्मानमनुक्रमात् । उक्तक्रमेण विन्यस्य हृत्पद्मे साधुभाविते

အာဓာရ-ရှက္တိမှ စ၍ အစဉ်လိုက် ဉာဏ်တတ္တဝအထိ၊ ဖော်ပြထားသော အစဉ်အတိုင်း နျာသကို စီစဉ်တင်ထားရမည်—သဒ္ဓါနှင့် စာဓနာဖြင့် ကောင်းစွာ ပျိုးထောင်ထားသော နှလုံးပဒ္မအတွင်း၌။

Verse 12

नवशक्तिमये रम्ये ध्यायेद्देवमुमापतिम् । चन्द्रकोटिप्रतीकाशं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्

ရှက္တိ ကိုးပါးဖြင့် ပြည့်ဝသည့် လှပသော အတွင်းကမ္ဘာ၌ ဥမာပတိ ဒေဝကို ဓ്യာန်ပြုရမည်—လကောင်ရေ ကုဋိများကဲ့သို့ တောက်ပ၍ သုံးမျက်စိရှိသော၊ လကို မကွတ်အဖြစ် ဆောင်ထားသည့် ချန္ဒြရှေခရ ရှိဝ။

Verse 13

आपिंगलजटाजूटं रत्नमौलिविराजितम् । नीलग्रीवमुदारांगं नागहारोपशोभितम्

အဝါညိုရောင် ဇဋာဆံပင်ကို ထိပ်မောင်းအဖြစ် စုပုံထား၍ ရတနာတန်ဆာဆင်သော မောက်တော်တောက်ပသည့်၊ လည်ချောင်းနီလာရောင်ရှိ၍ ကိုယ်အင်္ဂါမြတ်နိုးသည့်၊ နဂါးမော်လီဖြင့် တင့်တယ်သည့် ထိုဘုရားကို သမาธိဖြင့် စဉ်းစားပါ။

Verse 14

वरदाभयहस्तं च धारिणं च परश्वधम् । दधानं नागवलयकेयूरांगदमुद्रिकम्

ပရဟိတပေးသော လက်တော်နှင့် အဘယ (ကြောက်ရွံ့မှုကင်း) ပေးသော လက်တော်ကို ထားရှိကာ၊ ပရရှု (တံပုဆိန်) ကိုလည်း ကိုင်ဆောင်သည်။ နဂါးဝလယ၊ ကေယူးရ၊ အင်္ဂဒ နှင့် မုဒ္ရိကာ—လက်ကောက်၊ လက်မောင်းတန်ဆာ၊ လက်မောင်းအပေါ်တန်ဆာနှင့် လက်စွပ်—တို့ကို ဝတ်ဆင်တင့်တယ်သည်။

Verse 15

व्याघ्रचर्मपरीधानं रत्नसिंहासने स्थितम् । ध्यात्वा तद्वाम भागे च चिंतयेद्गिरिकन्यकाम्

ကျားအရေပြားကို ဝတ်ဆင်၍ ရတနာစင်္ဟာသနပေါ် ထိုင်တော်မူသော ထိုဘုရားကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာန်ထားပြီးနောက်၊ ထိုဘုရား၏ ဘယ်ဘက်တွင် တောင်သမီး—မယ်တော် ပါဝတီ—ကို စဉ်းစားပါ။

Verse 16

भास्वज्जपाप्रसूनाभामुदयार्कसमप्रभाम् । विद्युत्पुंजनिभां तन्वीं मनोनयननंदिनीम्

ကိုယ်လုံးပါးလျားသော မယ်တော်ဒေဝီကို သမาธိဖြင့် စဉ်းစားပါ—တောက်ပသော ဇပာပန်းကဲ့သို့ လင်းလက်၍၊ နေထွက်အလင်းကဲ့သို့ ထွန်းတောက်ကာ၊ မိုးကြိုးအစုကဲ့သို့ ပြောင်မြောက်ပြီး၊ စိတ်နှင့် မျက်စိတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသူ။

Verse 17

बालेंदु शेखरां स्निग्धां नीलकुंचितकुन्तलाम् । भृंगसंघातरुचिरां नीलालकविराजिताम्

လဝက်ငယ်ကို မောက်တော်အဖြစ် ဆောင်ထား၍ နူးညံ့တောက်ပသော မယ်တော်ကို ဓ్యာန်ထားပါ။ နီလာရောင်အမဲဆံပင်ကွေးကောက်များသည် ပျားအုပ်ကဲ့သို့ လှပ၍၊ နီလာအလက် (ဆံနွယ်) များဖြင့် တင့်တယ်စွာ တောက်ပနေသည်။

Verse 18

मणिकुंडलविद्योतन्मुखमंडलविभ्रमाम् । नवकुम्कुमपंकांक कपोलदलदर्पणाम्

ရတနာတင် နားကပ်တို့၏ တောက်ပမှုကြောင့် မျက်နှာမণ্ডလသည် လင်းလက်တောက်ပလာ၏။ ပါးနှစ်ဖက်မှာ မှန်ကဲ့သို့ တောက်ပြောင်သော ပန်းပွင့်အရွက်တော်သဖွယ် ဖြစ်ပြီး ကုင်ကုမ အသစ်၏ နီရဲသော လိမ်းအလှဖြင့် အမှတ်တင်ထား၏။

Verse 19

मधुरस्मितविभ्राजदरुणाधरपल्लवाम् । कंबुकंठीं शिवामुद्यत्कुचपंकजकुड्मलाम्

ချိုမြိန်သော အပြုံးကြောင့် နီရဲသော နှုတ်ခမ်းသည် နုနယ်သော မျိုးပင်ပေါက်ကလေးကဲ့သို့ တောက်ပ၏။ လည်ပင်းသည် သင်္ခါကဲ့သို့ဖြူဝင်းပြီး မင်္ဂလာရှိသော ရှီဝါဒေဝီ၏ မြင့်တင်သော ရင်သားတို့သည် ကြာပန်းမုံကလေးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 20

पाशांकुशाभयाभीष्टविल सत्सु चतुर्भुजाम् । अनेकरत्नविलसत्कंकणांकितमुद्रिकाम्

နာရီလေးလက်ရှိ၍ ပာရှ၊ အင်ကူရှ၊ အဘယမုဒြာနှင့် အလိုရှိသမျှ ပေးသနားသည့် မုဒြာတို့ကို ကစားသလို ဆောင်ထား၏။ လက်များမှာ ရတနာမျိုးစုံ တောက်ပသော လက်ကောက်နှင့် လက်စွပ်တို့ဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 21

वलित्रयेण विलसद्धेमकांचीगुणान्विताम् । रक्तमाल्यांबरधरां दिव्यचंदनच र्चिताम्

အလှတရားရှိသော အလိပ်သုံးဆင့်နှင့် တောက်ပသော ရွှေခါးပတ်ကြိုးဖြင့် တင့်တယ်ကာ နီရောင်ပန်းမော်လီနှင့် နီရောင်ဝတ်စုံကို ဆောင်၏။ ကိုယ်အင်္ဂါတို့ကို ဒိဗ္ဗစန္ဒန် လိမ်းအလှဖြင့် ပူဇော်အလှဆင်ထား၏။

Verse 22

सर्वसंगीतविद्यासु न मत्तोऽन्यास्ति काचन । मम योगेन तुष्यंति सर्वा अपि सुरस्त्रियः

ဂီတပညာအမျိုးမျိုးအတွင်း ငါနှင့်တူသူ အခြားမရှိ။ ငါ၏ ယောဂအာဏာကြောင့် နတ်တို့၏ ဇနီးမယားအားလုံးပင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြ၏။

Verse 23

एवं ध्यात्वा महादेवं देवीं च गिरि कन्यकाम् । न्यासक्रमेण संपूज्य देवं गंधादिभिः क्रमात्

ဤသို့ မဟာဒေဝနှင့် တောင်သမီး ဒေဝီ (ပါရဝတီ) ကို ဓ్యာနပြု၍ နျာသ အစဉ်အတိုင်း စုံလင်စွာ ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် စန္ဒန်နှင့် အခြား ဥပစာရများကို အဆင့်လိုက် တစ်ဆင့်ချင်း ဆက်ကပ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 24

पंचभिर्ब्रह्मभिः कुर्यात्प्रोक्तस्थानेषु वा हृदि । पृथक्पुष्पांजलिं देहे मूलेन च हदि त्रिधा

ဗြဟ္မာမန္တရား ငါးပါးဖြင့် ဆိုထားသော နေရာများတွင်—သို့မဟုတ် နှလုံးအတွင်း၌—ဤကర్మကို ပြုလုပ်ရမည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ပန်းအုပ် (ပုෂ္ပာဉ္ဇလီ) ကို သီးသန့်သီးသန့် ဆက်ကပ်၍၊ မူလမန္တရားဖြင့် နှလုံးအတွင်း၌ သုံးကြိမ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 25

पुनः स्वयं शिवो भूत्वा मूलमंत्रेण साधकः । ततः संपूजयेद्देवं बाह्यपीठे पुनः क्रमात्

ထို့နောက် साधक သည် မူလမန္တရားဖြင့် ကိုယ်တိုင် ရှိဝဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ ထို့နောက် ပြင်ပ ပီဋ္ဌ (ပူဇာပလ္လင်) ပေါ်တွင် အစဉ်အတိုင်း ထပ်မံ၍ ဒေဝကို စုံလင်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 26

संकल्पं प्रवदेत्तत्र पूजारंभे समाहितः । कृतांजलिपुटो भूत्वा चिंतयेद्धृदि शंकरम्

ပူဇာအစတွင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိုနေရာ၌ သင်္ကల్పကို ကြေညာရမည်။ ထို့နောက် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ၊ နှလုံးအတွင်း၌ သင်္ကရ (ရှင်ကရ) ကို စိတ်တွင် ထင်မြင်ဓ్యာနပြုရမည်။

Verse 27

ऋणपातकदौर्भाग्यदारिद्र्यविनिवृत्तये । अशेषाघविनाशाय प्रसीद मम शंकर

အကြွေး၊ အပြစ်၊ ကံမကောင်းမှုနှင့် ဆင်းရဲခက်ခဲမှုတို့ကို ဖယ်ရှားရန်၊ ထို့ပြင် အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးရန်—အို သင်္ကရ၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြု၍ ပရသီဒပါ။

Verse 28

दुःखशोकाग्निसंतप्तं संसारभयपीडितम् । बहुरोगाकुलं दीनं त्राहि मां वृषवाहन

ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း၏ မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ၊ သံသရာ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၍၊ ရောဂါများစွာဖြင့် ဝိုင်းရံကာ အလွန်အမင်း အားနည်းနေသော ကျွန်ုပ်ကို—နွားစီးရှင် (ဝೃಷဘဝာဟန) သီဝ၊ ကယ်တင်ပါ။

Verse 29

आगच्छ देवदेवेश महादेवाभयंकर । गृहाण सह पार्वत्या तव पूजां मया कृताम्

ကြွလာပါ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝရှင်၊ အဘယ (မကြောက်မရွံ့) ကို ပေးသနားသော မဟာဒေဝ; ပါဝတီနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်ပြုလုပ်ထားသော ပူဇော်မှုကို လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 30

इति संकल्प्य विधिवद्ब्राह्मपूजां समाचरेत् । गुरुं गणपतिं चैव यजेत्सव्यापसव्ययोः

ဤသို့ သင်္ကల్పကို ချမှတ်ပြီးနောက်၊ နည်းလမ်းတကျ ဘြာဟ္မပူဇာကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် သင့်လျော်သော အစဉ်အတိုင်း ကောင်းမြတ်သောဘက်နှင့် ပြန်ဘက် (ညာ/ဘယ်) တွင် ဂုရုနှင့် ဂဏပတိကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 31

क्षेत्रेशमीशकोणे तु यजेद्वास्तोष्पतिं क्रमात् । वाग्देवीं च यजेत्तत्र ततः कात्यायनीं यजेत्

ဣရှာန ထောင့်တွင် က္ෂေတ্ৰေရှကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အစဉ်အတိုင်း ဝါස්တုပတိကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာတွင် ဝါဂ္ဒေဝီကိုလည်း ပူဇော်ပြီး နောက်တစ်ဆင့် ကာတ်ယာယနီကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 32

धर्मं ज्ञानं च वैराग्यमैश्वर्यं च नमोंऽतकैः । स्वरैरीशादिकोणेषु पीठपादाननुक्रमात् । आभ्यां बिंदुविसर्गाभ्यामधर्मादीन्प्रपूजयेत्

‘နမော’ သဒ္ဒါအက္ခရာများနှင့် သရအသံများဖြင့် ဓမ္မ၊ ဉာဏ၊ ဝိုင်ရာဂျ (ဝိရာဂ) နှင့် အိုင်ရှွရျ (အာဏာတန်ခိုး) ကို ပူဇော်ရမည်—ပီဋ္ဌနှင့် ၎င်း၏ ပဒများ၏ အစဉ်အတိုင်း ဣရှာန စသည့် ထောင့်များတွင် တည်ထား၍။ ထို့ပြင် ဘိန္ဒု နှင့် ဝိသရ္ဂ ဟူသော သင်္ကေတနှစ်ပါးဖြင့် အဓမ္မ စသည့် (ဆန့်ကျင်ဘက်တတ္တဝါများ) ကိုလည်း နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်။

Verse 33

सत्त्वरूपैश्चतुर्दिक्षु मध्येऽनंतं सतारकम् । सत्त्वादींस्त्रिगुणांस्तं तु रूपान्पीठेषु विन्यसेत्

ဦးတည်ရာလေးဘက်တွင် သတ္တဝရုပ်များကို တင်ထား၍ အလယ်၌ တာရကနှင့်အတူ အနန္တကို တည်စေ။ ထို့နောက် ပီဋ္ဌာများပေါ်တွင် သတ္တဝမှ စ၍ တြိဂုဏ်ဖြင့်ဖွဲ့သော ရုပ်များကို နျာသတင်စေ။

Verse 34

अत ऊर्ध्वच्छदे मायां सह लक्ष्म्या शिवेन च

ထို့အပေါ်ဘက်၊ အပေါ်ဖုံးအုပ်ပေါ်တွင် လက္ခ္မီနှင့် ရှိဝနှင့်အတူ မာယာကို တည်စေ။

Verse 35

तदंते चांबुजं भूयः सकलं मंडलत्रयम् । पत्रकेसरकिंजल्कव्याप्तं ताराक्षरैः क्रमात्

အဆုံးတွင် ထပ်မံ၍ ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို ဖွဲ့စည်းစေ—မဏ္ဍလသုံးပါး အပြည့်အစုံပါဝင်စေ၍—အရွက်၊ ကေသရနှင့် ပန်းမှုန်တို့ကို အစဉ်လိုက် တာရက အက္ခရာများဖြင့် ပြည့်နှက်စေ။

Verse 36

पद्मत्रयं तथाभ्यर्च्य मध्ये मंडलमादरात् । वामां ज्येष्ठां च रौद्रीं च भागाद्यैर्दिक्षु पूजयेत्

ဤသို့ ကြာပန်းသုံးပွင့်ကို အဘိဓာန်ပူဇော်ပြီးနောက် အလယ်ရှိ မဏ္ဍလကို လေးစားစွာ ပူဇော်စေ။ ဦးတည်ရာများတွင် ဘာဂမှ စသော ခွဲခြားသတ်မှတ်ချက်များဖြင့် ဝါမာ၊ ဂျေဋ္ဌာ နှင့် ရော်ဒြီတို့ကို ပူဇော်စေ။

Verse 37

वामाद्या नव शक्तीश्च नवस्वरयुता यजेत् । हृदि बीजत्रयाद्येन पीठमंत्रेण चार्चयेत्

ဝါမာမှ စ၍ သရသံ (သရ) ကိုးလုံးနှင့် ယှဉ်တွဲသော ရှက္တိ ကိုးပါးကို ပူဇော်စေ။ နှလုံး (အလယ်) တွင် ဘီဇ အက္ခရာ သုံးပါးမှ စ၍ ပီဋ္ဌမန်တရဖြင့် အရ္ဓနာပြုစေ။

Verse 38

आवृत्तैः प्रथमांगैश्च पंचभिर्मूर्त्तिशक्तिभिः । त्रिशक्तिमूर्त्तिभिश्चान्यैर्निधिद्वयसमन्वितैः

ထို (စဒါရှီဝ) ကို ပထမအဝရဏစက်ဝိုင်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသကဲ့သို့—မူရတိအဖြစ် ထင်ရှားသော စက္တိ ၅ ပါးနှင့်၊ စက္တိ ၃ ပါးပါဝင်သော အခြား မူရတိ-စက္တိများ၊ ထို့ပြင် နိဓိ နှစ်ပါးနှင့်တကွ—ဟူ၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 39

अनंताद्यैः परीताश्च मातृभिश्च वृषादिभिः । सिद्धिभिश्चाणिमाद्याभिरिंद्राद्यैश्च सहायुधैः

ပုဂ္ဂိုလ်တော်ကို အနန္တနှင့် အခြားသူများ၊ မာတೃကာ မိခင်ဒေဝီများ၊ ဝೃಷ နှင့် အခြားသူများ၊ အဏိမာမှ စသော စိဒ္ဓိများ၊ ထို့ပြင် အိန္ဒြာနှင့် အခြား ဒေဝတားများကို မိမိတို့၏ လက်နက်များနှင့်တကွ ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ မြင်ယောင်စေရမည်။

Verse 40

वृषभक्षेत्रचंडेशदुर्गाश्च स्कंदनंदिनौ । गणेशः सैन्यपश्चैव स्वस्वलक्षणलक्षिताः

ဝೃಷဘ၊ က్షೇತ್ರပာလ၊ ခဏ္ဍေရှ နှင့် ဒုರ್ಗာ; စကန္ဒ နှင့် နန္ဒိန်; ဂဏေရှ နှင့် စစ်တပ်မူး (စေနာပတိ) တို့လည်း—တစ်ပါးချင်းစီကို မိမိတို့၏ သင်္ကေတနှင့် လက္ခဏာအလိုက် တည်ထောင်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 41

अणिमा महिमा चैव गरिमा लघिमा तथा । ईशित्वं च वशित्वं च प्राप्तिः प्राकाम्यमेव च

အဏိမာနှင့် မဟိမာ၊ ဂရိမာနှင့် လဃိမာ; ဣဿိတွ နှင့် ဝသိတွ; ပရာပ്തိ နှင့် ပရာကာမ្យ တို့လည်း—ဤသည်တို့သည် စဉ်းစားသမားတော်မူရမည့် (၈) စိဒ္ဓိများ ဖြစ်သည်။

Verse 42

अष्टैश्वर्याणि चोक्तानि तेजोरूपाणि केवलम् । पंचभिर्ब्रह्मभिः पूर्वं हृल्लेखाद्यादिभिः क्रमात

ဤသို့ အိုင်ရှွရျ (အာဏာတန်ခိုး) ၈ ပါးကို ကြေညာထားသည်—အကုန်လုံးသည် တေဇောမယ ရုပ်သဏ္ဍာန်များသာ ဖြစ်သည်။ ထိုတို့မတိုင်မီ အစဉ်အတိုင်း ဟృလ္လေခ မှ စသော ဗြဟ္မာ ၅ ပါး ရှိသည်။

Verse 43

अंगैरुमाद्यैरिंद्राद्यैः पूजोक्ता मुनिभिस्तु तैः । उमाचंडेश्वरादींश्च पूजयेदुत्तरादितः

ထိုပူဇော်မှုကို မုနိတို့က သင်ကြားထားသည်—ဥမာမှစသော ဒေဝအင်္ဂများနှင့် အိန္ဒြမှစသော ဒေဝတော်များအားဖြင့်။ ထို့နောက် အစဉ်လိုက်အတိုင်း ဥမာ၊ စဏ္ဍေရှ္ဝရ နှင့် အခြားတို့ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 44

एवमावरणैर्युक्तं तेजोरूपं सदाशिवम् । उमया सहितं देवमुपचारैः प्रपूजयेत्

ဤသို့ အာဝရဏ (ဝန်းရံစည်းကာ) များကို စီစဉ်ပြီးနောက်၊ သန့်ရှင်းသော တေဇောရုပ်ဖြစ်သည့် စဒါရှီဝကို ဥမာနှင့်အတူ၊ ဥပစာရ (ပူဇော်ဝတ္ထု) အပြည့်အစုံဖြင့် ကောင်းစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 45

सुप्रतिष्ठितशंखस्य तीर्थैः पंचामृतैरपि । अभिषिच्य महादेवं रुद्रसूक्तैः समाहितः

ကောင်းစွာ တည်ထားသော သင်္ခ (ခွံ) မှတဆင့်၊ တီရ္ထရေများနှင့် ပဉ္စာမృతဖြင့်လည်း မဟာဒေဝကို အဘိသေက ပြုလုပ်ရမည်။ ရုဒ္ရ-သုက္တများကို ရွတ်ဖတ်စဉ် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အာရုံစိုက်ထားရမည်။

Verse 46

कल्पयेद्विविधैर्मंत्रैरासनाद्युपचारकान् । आसनं कल्पयेद्धैमं दिव्यवस्त्रसमन्वितम्

မန်တရမျိုးစုံဖြင့် အာသနမှစသော ဥပစာရများကို သင့်တော်သလို စီစဉ်ပြင်ဆင်ရမည်။ ဒိဗ္ဗဝတ်စုံဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားသော ရွှေအာသနကို တပ်ဆင်ရမည်။

Verse 47

अर्घ्यमष्टगुणोपेतं पाद्यशुद्धोदकेन च । तेनैवाचमनं दद्यान्मधुपर्कं मधूत्तरम्

မင်္ဂလာအင်္ဂ ၈ ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော အရ္ဃျကို ဆက်ကပ်၍၊ သန့်ရေဖြင့် ပာဒျကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။ ထိုရေတူတူဖြင့် အာစမန ပေးပြီးနောက်၊ ပျားရည်ဖြင့် အထူးကောင်းမွန်စေသော မဓုပရ္ကကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 48

पुनराचमनं दत्त्वा स्नानं मंत्रै प्रकल्पयेत् । उपवीतं तथा वासो भूषणानि निवेदयेत् । गंधमष्टांगसंयुक्तं सुपूतं विनिवेदयेत्

ထပ်မံ အာစမနာကို ပူဇော်ပြီး မန္တရများဖြင့် သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်မှုကို စီစဉ်ရမည်။ ထို့နောက် ဥပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး)၊ ဝတ်စုံနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်၍ မင်္ဂလာရှစ်ပါးပါဝင်သော အလွန်သန့်ရှင်းသည့် မွှေးရနံ့ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 49

ततश्च बिल्वमंदारकह्लारसरसीरुहम् । धत्तूरकं कर्णिकारं शणपुष्पं च मल्लिकाम्

ထို့နောက် ဘီလ္ဝရွက်၊ မန္ဒာရပန်း၊ ကဟ္လာရပန်းနှင့် ကန်ထဲမှ ကြာပန်းတို့ကို ဆက်ကပ်၍၊ ထို့ပြင် ဓတ္တူရာပန်း၊ ကර්ဏိကာရပန်း၊ သဏပန်းနှင့် မလ္လိကာ (စံပယ်) ပန်းတို့ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 50

कुशापामार्गतुलसीमाधवीचंपकादिकम् । बृहतीकरवीराणि यथालब्धानि साधकः

စાધကသည် ရရှိသမျှအတိုင်း ကုရှမြက်၊ အပာမာရ္ဂ၊ တုလစီ၊ မာဓဝီ၊ ချမ္ပက စသည့်အရာများနှင့်အတူ ဘృဟတီ နှင့် ကရဝီရ တို့ကိုလည်း—ရနိုင်သမျှ—ဆက်ကပ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 51

निवेदयेत्सुगंधीनि माल्यानि विविधानि च । धूपं कालागरूत्पन्नं दीपं च विमलं शुभम्

မွှေးကြိုင်သော ပန်းမော်လီမျိုးစုံကို ဆက်ကပ်ပူဇော်၍၊ ကာလာဂုရု (kālāguru) မှ ပြုလုပ်သော မီးခိုး (ဓူပ) နှင့် သန့်ရှင်း၍ မင်္ဂလာရှိသော မီးအလင်း (ဒီပ) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 52

विशेषकम् । अथ पायसनैवेद्यं सघृतं सोपदंशकम् । मोदकापूपसंयुक्तं शर्करागुडसंयुतम्

အထူးပူဇော်အဖြစ် ဂျီ (ghee) ပါသော ချိုမြိန်ပိုင်သ (pāyasa) ကို နైవေဒျအဖြစ် ဆက်ကပ်၍ အဖော်ဟင်းလျာများနှင့်တကွ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် သကြားနှင့် ဂုဍ (jaggery) ဖြင့် ချိုမြိန်စေထားသော မိုဒက နှင့် အာပူပ ကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 53

मधुनाक्तं दधियुतं जलपानसमन्वितम् । तेनैव हविषा वह्नौ जुहुयान्मंत्रभाविते

ပျားရည်လိမ်းထား၍ နို့ချဉ်နှင့်ရောကာ သောက်ရေပါအတူ—ထိုဟဝိစ်ကို မန္တရဖြင့်သန့်စင်ပြီး မီးထဲသို့ အာဟုတီအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 54

आगमोक्तेन विधिना गुरुवाक्यनियंत्रितः । नैवेद्यं शंभवे भूयो दत्त्वा तांबूलमुत्तमम्

အာဂမတွင်ဆိုထားသောနည်းလမ်းအတိုင်း၊ ဂုရု၏အမိန့်ကိုလိုက်နာ၍ ထိန်းသိမ်းနေကာ၊ ထပ်မံ၍ ရှမ္ဘုထံ နိုင်ဝေဒျ (naivedya) ကိုပူဇော်ပြီး အကောင်းဆုံး တမ်းဘူလ (ကွမ်း) ကိုဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 55

धूपं नीराजनं रम्यं छत्रं दर्पणमुत्तमम् । समर्पयित्वा विधिवन्मंत्रैर्वेदिकतांत्रिकैः

နံ့သာမီး (ဓူပ)၊ လှပသော နီရာဇန (မီးလှည့်ပူဇော်ခြင်း)၊ ထီး (ฉัตร) နှင့် အကောင်းဆုံး မှန်ကို စည်းကမ်းတကျ ဆက်ကပ်ပြီး၊ ဝေဒိကနှင့် တန်တရ မန္တရများဖြင့် အခမ်းအနားကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 56

यद्यशक्तः स्वयं निःस्वो यथाविभवमर्चयेत् । भक्त्त्या दत्तेन गौरीशः पुष्पमात्रेण तुष्यति

မိမိအင်အားမရှိ၍ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူဖြစ်လျှင်လည်း မိမိတတ်နိုင်သမျှအတိုင်း ပူဇော်ပါစေ။ ဂေါရီ၏အရှင် (Gaurīśa) သည် ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်သောအရာ—ပန်းတစ်ပွင့်တည်းဖြစ်စေ—နှင့်ပင် ပျော်ရွှင်တော်မူသည်။

Verse 57

अथांगभूतान्सकलान्गणेशादीन्प्रपूजयेत् । स्तवैर्नानाविधैः स्तुत्वा साष्टांगं प्रणमेद्बुधः

ထို့နောက် ဂဏေရှာမှစ၍ ပူဇော်ပွဲ၏ အင်္ဂအစိတ်အပိုင်းများနှင့် အကူအညီပေးသူအားလုံးကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်။ မျိုးစုံသော စတဝ (ချီးမွမ်းဂါထာ) များဖြင့် ချီးမွမ်းပြီးနောက် ဉာဏ်ရှိသော ဘက္တသည် စာဋ္ဌာင်္ဂ ပရဏာမ (ကိုယ်အပြည့်အစုံလဲကျကန်တော့ခြင်း) ပြုရမည်။

Verse 58

ततः प्रदक्षिणीकृत्य वृषचंडेश्वरादिकान् । पूजां समर्प्य विधिवत्प्रार्थयेद्गिरिजापतिम्

ထို့နောက် ဝೃષ၊ ခဏ္ဍေရှဝရ နှင့် ရှိဝ၏ အခြားအဖော်အပါများကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ၊ ဝိဓိတော်အတိုင်း ပူဇာကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ ဂိရိဇာပတိ—ပါရဝတီ၏ အရှင်ထံ ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုရမည်။

Verse 59

जय देव जगन्नाथ जय शंकर शाश्वत । जय सर्व सुराध्यक्ष जय सर्वसुरार्चित

အောင်မြင်ပါစေ၊ အို ဒေဝ၊ ဇဂန္နာထ—လောက၏ အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ၊ အို ရှင်ကရ၊ ထာဝရ! အောင်မြင်ပါစေ၊ ဒေဝတားအားလုံး၏ အဓိပတိ! အောင်မြင်ပါစေ၊ ဒေဝတားအားလုံးက ပူဇာအာရ္ဍနာပြုသော အရှင်!

Verse 60

जय सर्वगुणातीत जय सर्ववरप्रद । जय नित्य निराधार जय विश्वंभराव्यय

အောင်မြင်ပါစေ၊ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးကို လွန်ကဲသော အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ၊ ဆုတောင်းအပေးအယူ အားလုံးကို ပေးသနားသော အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ၊ နိစ္စ၊ အားကိုးရာမလိုသော အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ၊ ဝိශ්ဝံဘရ—ကမ္ဘာကို ထမ်းဆောင်သော၊ မပျက်မယွင်းသော အရှင်!

Verse 61

जय विश्वैकवेद्येश जय नागेंद्रभूषण । जय गौरीपते शंभो जय चंद्रार्धशेखर

အောင်မြင်ပါစေ၊ ကမ္ဘာလောက၏ တစ်ခုတည်းသော သစ္စာတရားအဖြစ် သိမြင်နိုင်သော အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ၊ နာဂေန္ဒြ—မြွေဘုရင်ကို အလှဆင်ထားသော အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ၊ ဂေါရီ၏ ပတိ၊ ရှမ္ဘု! အောင်မြင်ပါစေ၊ ခေါင်းမောင်းပေါ်၌ လဝက်တင်ထားသော ခန္ဒြာရ္ဓ-ရှေခရ!

Verse 62

जय कोट्यर्कसंकाश जयानंतगुणाश्रय

အောင်မြင်ပါစေ၊ ကုဋိပေါင်းများစွာသော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ၊ အနန္တဂုဏ်တို့၏ အာသ్రယ—တည်ရာအိမ်တော်!

Verse 63

जय रुद्र विरूपाक्ष जयाचिंत्य निरंजन । जय नाथ कृपासिंधो जय भक्तार्तिभञ्जन । जय दुस्तरसंसारसागरोत्तारण प्रभो

အောင်မြင်ပါစေ ရုဒ္ဒရ၊ မျက်စိကျယ်သော အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ စိတ်မမှီနိုင်သော နိရဉ္ဇန (အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်း) အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ နာထ၊ ကရုဏာပင်လယ် အရှင်! အောင်မြင်ပါစေ ဘက္တတို့၏ ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးသူ! အောင်မြင်ပါစေ သံသာရပင်လယ်ကို ခက်ခဲစွာကူးမြောက်စေသော ပရဘု!

Verse 64

प्रसीद मे महादेव संसारार्त्तस्य खिद्यतः । सर्वपापभयं हृत्वा रक्ष मां परमेश्वर

အို မဟာဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုပါ; သံသာရဒုက္ခကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်၍ ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့်လည်း မောပန်းနေပါသည်။ အပြစ်အားလုံးမှ ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှား၍ အို ပရမေရှွရ၊ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ။

Verse 65

महादारिद्र्यमग्नस्य महापापहतस्य च । महाशोकविनष्टस्य महारोगातुरस्य च

(ကရုဏာပြုပါ) အလွန်ဆင်းရဲမွဲတေမှုထဲ နစ်မြုပ်နေသူနှင့် အပြစ်ကြီးကြောင့် ထိခိုက်ကျရောက်သူကို; အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် ပျက်စီးသူနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရောဂါကြီးကြောင့် နာကျင်သူကို။

Verse 66

ऋणभारपरीतस्य दह्यमानस्य कर्मभिः । ग्रहैः प्रपीड्यमानस्य प्रसीद मम शंकर

အို ရှင်ကရ၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုပါ—ကျွန်ုပ်သည် အကြွေးအလေးချိန်ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရ၍၊ ကံ၏အကျိုးဖလကြောင့် လောင်ကျွမ်းနာကျင်နေပြီး၊ မကောင်းသော ဂြိုဟ်သက်ရောက်မှုကြောင့်လည်း နှိပ်စက်ခံနေရပါသည်။

Verse 67

दरिद्रः प्रार्थयेदेवं पूजांते गिरिजापतिम् । अर्थाढ्यो वापि राजा वा प्रार्थयेद्देवमीश्वरम्

ဤသို့ပင် ပူဇော်ပွဲအဆုံးတွင် ဆင်းရဲသူသည် ဂိရီဇာပတိ (ဂိရီဇာ၏ခင်ပွန်း) ထံ ဤပုံစံဖြင့် ဆုတောင်းရမည်။ ထို့အတူ ချမ်းသာသူဖြစ်စေ မင်းဖြစ်စေ အားလုံးသည် အီရှွရ—အမြင့်ဆုံးအုပ်စိုးရှင်ထံ ဆုတောင်းသင့်သည်။

Verse 68

दीर्घमायुः सदारोग्यं कोशवृद्धिर्बलोन्नतिः । ममास्तु नित्यमानन्दः प्रसादात्तव शंकर

အို သင်္ကရဘုရား၊ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်အား အသက်ရှည်ခြင်း၊ အမြဲကျန်းမာခြင်း၊ ငွေကြေးဥစ္စာတိုးပွားခြင်းနှင့် အင်အားမြင့်တက်ခြင်းတို့ ရရှိပါစေ။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်အတွင်း၌ နిత్యအာနန္ဒာ တည်မြဲပါစေ။

Verse 69

शत्रवः संक्षयं यांतु प्रसीदन्तु मम ग्रहाः । नश्यन्तु दस्यवो राष्ट्रे जनाः संतु निरापदः

ကျွန်ုပ်၏ရန်သူတို့ ပျက်စီးပါစေ။ ကျွန်ုပ်၏ဂြိုဟ်များ (ဇာတာအတွင်း) ကောင်းမွန်၍ မင်္ဂလာဖြစ်ပါစေ။ နိုင်ငံအတွင်း ဒস্যုများ ပျောက်ကွယ်ပါစေ။ ပြည်သူများလည်း အန္တရာယ်ကင်းစွာ နေထိုင်နိုင်ပါစေ။

Verse 70

दुर्भिक्षमारीसंतापाः शमं यांतु महीतले । सर्वसस्यसमृद्धिश्च भूयात्सुखमया दिशः

မြေပြင်ပေါ်တွင် အစာရှားပါးမှု၊ ကပ်ရောဂါနှင့် ဒုက္ခပူပန်မှုတို့ ငြိမ်းချမ်းပါစေ။ သီးနှံအမျိုးမျိုး စိုပြည်ကြွယ်ဝပါစေ။ အရပ်လေးမျက်နှာလည်း ကောင်းကျိုးချမ်းသာဖြင့် ပြည့်စုံပါစေ။

Verse 71

एवमाराधयेद्देवं प्रदोषे गिरिजापतिम् । ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्दक्षिणाभिश्च तोषयेत्

ဤသို့ပင် ပရဒိုးရှအချိန်၌ ဂိရီဇာ၏ခင်ပွန်းတော်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။ ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးကာ ဒက္ခိဏာ (လှူဒါန်းခြင်း) ဖြင့် စိတ်ချမ်းသာစေ ရမည်။

Verse 72

सर्वपापक्षयकरी सर्वदारिद्र्यनाशिनी । शिवपूजा मया ख्याता सर्वाभीष्टवरप्रदा

ကျွန်ုပ်က ကြေညာထားသော ဤရှီဝပူဇာသည် အပြစ်အားလုံးကို ချေဖျက်ပေးပြီး ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု အမျိုးမျိုးကို ဖယ်ရှားပေးကာ လိုလားသမျှ ဆုတောင်းအလိုတော်များကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 73

महापातकसंघातमधिकं चोपपातकम् । शिवद्रव्यापहरणादन्यत्सर्वं निवारयेत्

မဟာအပြစ်များစုပုံနှင့် အပြစ်ငယ်များတောင် ပယ်ဖျက်နိုင်သော်လည်း—ရှီဝ၏ပစ္စည်းကို ခိုးယူခြင်းကိုသာ မတားဆီးနိုင်။

Verse 74

ब्रह्महत्यादिपापानां पुराणेषु स्मृतिष्वपि । प्रायश्चित्तानि दृष्टानि न शिवद्रव्यहारिणाम्

ဗြဟ္မဟတ္တျာ စသည့်အပြစ်များအတွက် ပုရာဏနှင့် စမృతိများတွင် ပြစ်လျော်နည်းများ တွေ့ရသော်လည်း—ရှီဝ၏ပစ္စည်းကို ခိုးယူသူများအတွက် မတွေ့ရ။

Verse 75

बहुनात्र किमुक्तेन श्लोकार्धेन ब्रवीम्यहम् । ब्रह्महत्याशतं वापि शिवपूजा विनाशयेत्

အများကြီးပြောရန် မလိုပါ—ကျွန်ုပ်သည် ကဗျာတစ်ပိုဒ်၏ တစ်ဝက်ဖြင့် ဆိုမည်: ရှီဝပူဇာသည် ဗြဟ္မဟတ္တျာ တစ်ရာကြိမ်တောင် ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

Verse 76

मया कथितमेतत्ते प्रदोषे शिवपूजनम् । रहस्यं सर्वजंतूनामत्र नास्त्येव संशयः

ငါသည် သင့်အား ပြောပြီးပြီ—ပရဒိုးရှအချိန်၌ ရှီဝပူဇာသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် လျှို့ဝှက်သော (အလွန်အစွမ်းထက်) သင်ခန်းစာဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 77

एताभ्यामपि बालाभ्यामेवं पूजा विधीयताम् । अतः संवत्सरादेव परां सिद्धिमवाप्स्यथ

ဤပူဇာကို ဤနည်းအတိုင်း ငယ်ရွယ်သူနှစ်ဦးကပင် ဆောင်ရွက်စေပါ; ထို့ကြောင့် တစ်နှစ်အတွင်းပင် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။

Verse 78

इति शांडिल्यवचनमाकर्ण्य द्विजभामिनी । ताभ्यां तु सह बालाभ्यां प्रणनाम मुनेः पदम्

ရှာဏ္ဍိလျ မုနိ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏ မိန်းမသည် ကလေးယောက်ျားနှစ်ယောက်နှင့်အတူ မုနိ၏ ခြေတော်၌ ရိုသေစွာ ဦးချခဲ့သည်။

Verse 79

विप्रस्त्र्युवाच । अहमद्य कृतार्थास्मि तव दर्शनमात्रतः । एतौ कुमारौ भगवंस्त्वामेव शरणं गतौ

ဗြာဟ္မဏ မိန်းမက ပြောသည်—“ယနေ့ မိမိသည် သင်၏ ဒർശနကိုသာ မြင်ရခြင်းဖြင့်ပင် ပြည့်စုံကာ ကృతार्थ ဖြစ်ပါပြီ။ အို ဘဂဝန်၊ ဤကလေးယောက်ျားနှစ်ယောက်သည် သင်တော်မူရာကိုသာ အားကိုး၍ ရှရဏာဝင်လာကြပါသည်။”

Verse 80

एष मे तनयो ब्रह्मञ्छुचिव्रत इतीरितः । एष राजसुतो नाम्ना धर्मगुप्तः कृतो मया

“အို ဘြဟ္မဏ၊ ဤသူသည် မိမိ၏ သားဖြစ်၍ ‘ရှုချီဝြတ’ ဟု လူသိများပါသည်။ ဤသူကတော့ မင်းသားဖြစ်ပြီး မိမိက ‘ဓမ္မဂုပ္တ’ ဟု အမည်ပေးထားပါသည်။”

Verse 81

एतावहं च भगवन्भवच्चरणकिंकराः । समुद्धरास्मिन्पतितान्घोरे दारिद्र्यसागरे

“အို ဘဂဝန်၊ ဤကလေးနှစ်ယောက်နှင့် မိမိသည် သင်၏ ခြေတော်အောက်၌ အမှုထမ်းများဖြစ်ကြပါသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ကျရောက်နေသော ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ပါ။”

Verse 82

इति प्रपन्नां शरणं द्विजांगनामाश्वास्य वाक्यैरमृतोपमानैः । उपादिदेशाथ तयोः कुमारयोर्मुनिः शिवाराधनमंत्र विद्याम्

ဤသို့ ရှရဏာဝင်လာသော ဗြာဟ္မဏ မိန်းမကို အမృతတူသော စကားများဖြင့် သက်သာစေပြီးနောက် မုနိသည် ကလေးယောက်ျားနှစ်ယောက်အား ရှိဝကို အာရాధနာပြုရန် သန့်ရှင်းသော မန္တရ-ဝိဒ္ယာကို သင်ကြားပေး하였다။

Verse 83

अथोपदिष्टौ मुनिना कुमारौ ब्राह्मणी च सा । तं प्रणम्य समामंत्र्य जग्मुस्ते शिवमंदिरात्

ထို့နောက် ရသီမုနိက ကလေးနှစ်ယောက်နှင့် ဗြာဟ္မဏီမိန်းမကို ဩဝါဒပေး၏။ သူတို့သည် မုနိအား ဦးချကန်တော့၍ လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ကာ ရှိဝဘုရားကျောင်းသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 84

ततः प्रभृति तौ बालौ मुनिवर्योपदेशतः । प्रदोषे पार्वतीशस्य पूजां चक्रतुरंजसा

ထိုအချိန်မှစ၍ မုနိအထူး၏ ဩဝါဒအတိုင်း ကလေးနှစ်ယောက်သည် ပရဒိုးရှအချိန်၌ ပါဝတီ၏ အရှင် (ပါဝတီရှ) ကို လွယ်ကူစွာ ပူဇော်ကြ၏။

Verse 85

एवं पूजयतोर्देवं द्विजराजकुमारयोः । सुखेनैव व्यतीयाय तयोर्मासचतुष्टयम्

ဤသို့ ဘုရားကို ပူဇော်နေကြသော ဗြာဟ္မဏသားနှင့် မင်းသားတို့အတွက် လေးလသည် သက်သာချမ်းသာစွာပင် ကုန်လွန်သွား၏။

Verse 86

कदाचिद्राजपुत्रेण विनासौ द्विजनंदनः । स्नातुं गतो नदीतीरे चचार बहुलीलया

တစ်ခါတစ်ရံ မင်းသားမပါဘဲ ထိုဗြာဟ္မဏသားသည် မြစ်ကမ်းသို့ ရေချိုးရန် သွားပြီး ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်ကစားကာ လှည့်လည်သွားလာ၏။

Verse 87

तत्र निर्झरनिर्घातनिर्भिन्ने वप्र कुट्टिमे । निधानकलशं स्थूलं प्रस्फुरंतं ददर्श ह

ထိုနေရာ၌ ရေတံခွန်၏ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်မှုကြောင့် ပွင့်ကွဲသွားသော တောင်ပို့၏ ကျောက်ခင်းအတွင်း၌ တောက်ပလင်းလက်နေသော အရွယ်ကြီး နိဓာန်အိုးတစ်လုံးကို သူမြင်တွေ့၏။

Verse 88

तं दृष्ट्वा सहसागत्य हर्षकौतुकविह्वलः । दैवोपपन्नं मन्वानो गृहीत्वा शिरसा ययौ

ထိုအရာကို မြင်လျှင် သူသည် ချက်ချင်းပြေးလာ၍ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် အံ့ဩခြင်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။ ကောင်းကင်မှ ပေးသနားသော လက်ဆောင်ဟု ထင်ကာ ဦးခေါင်းပေါ်၌ ရိုသေစွာ တင်ပြီး ယူဆောင်သွား၏။

Verse 89

ससंभ्रमं समानीय निधाय कलशं बलात् । निधाय भवनस्यांते मातरं समभाषत

စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြီးစွာဖြင့် သူသည် အမြန်ယူလာပြီး အားထုတ်ကာ ကလသ (အိုး) ကို ချထား၏။ အိမ်အနားစွန်းတွင် ထားပြီးနောက် မိခင်အား ပြောဆိုလေ၏။

Verse 90

मातर्मातरिमं पश्य प्रसादं गिरिजापतेः । निधानं कुम्भरूपेण दर्शितं करुणात्मना

“အမေ အမေ—ဒီကိုကြည့်ပါ၊ ဂိရိဇာပတိ မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ၏ ပရသာဒ ဖြစ်တယ်။ ကရုဏာတော်ကြောင့် နိဓာန်ကို အိုးပုံစံဖြင့် ထင်ရှားစေတော်မူပြီ။”

Verse 91

अथ सा विस्मिता साध्वी समाहूय नृपात्मजम् । स्वपुत्रं प्रतिनंद्याह मानयन्ती शिवार्चनम्

ထို့နောက် သီလရှိသော မိန်းမသည် အံ့ဩသွား၍ မင်းသားကို ခေါ်လာ၏။ ကိုယ့်သားကို ကောင်းချီးပေးကာ ရှီဝပူဇာကို ဂုဏ်ပြုလျက် သူမက ပြောလေ၏။

Verse 92

शृणुतां मे वचः पुत्रौ निधानकलशीमिमाम् । समं विभज्य गृह्णीतं मम शासनगौरवात्

“သားတို့၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ကြ: ဒီနိဓာန်အိုးကို တန်းတူခွဲဝေပြီး လက်ခံကြ၊ ငါ့အမိန့်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လေးစား၍။”

Verse 93

इति मातुर्वचः श्रुत्वा तुतोष द्विज नंदनः । प्रत्याह राजपुत्रस्तां विस्रब्धः शंकरार्चने

မိခင်၏စကားကိုကြားသော် ဒွိဇ၏သားသည် ဝမ်းမြောက်လေ၏။ ထို့နောက် ရှင်ကရာကို ပူဇော်ရာ၌ ယုံကြည်တည်ငြိမ်စွာ မင်းသားက မိခင်အား တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏။

Verse 94

मातस्तव सुतस्यैव सुकृतेन समागतम् । नाहं ग्रहीतुमिच्छामि विभक्तं धनसंच यम्

အမေ၊ ဤအရာသည် သင်၏သား၏ ကုသိုလ်ကံကြောင့်သာ ရရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။ ဤစုဆောင်းထားသော ဥစ္စာထဲမှ ခွဲဝေထားသော အစိတ်အပိုင်းကို ကျွန်ုပ် မယူလိုပါ။

Verse 95

आत्मनः सुकृताल्लब्धं स्वयमेव भुनक्त्वसौ । स एव भगवानीशः करिष्यति कृपां मयि

သူ၏ ကုသိုလ်ကံဖြင့် ရရှိသမျှကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ခံစားပါစေ။ ထိုဘဂဝန် ဣဿာ သခင်တော်သည် ကျွန်ုပ်ပေါ်သို့လည်း မလွဲမသွေ ကရုဏာပြုတော်မူမည်။

Verse 96

एवमर्चयतोः शंभुं भूयोपि परया मुदा । संवत्सरो व्यतीयाय तस्मिन्नेव गृहे तयोः

ဤသို့ သူတို့နှစ်ဦးသည် အမြင့်မားဆုံးသော ပီတိဖြင့် ရှမ္ဘူကို ထပ်တလဲလဲ ပူဇော်နေကြရာ၊ ထိုအိမ်တော်၌ပင် တစ်နှစ်ပြည့် ကာလလွန်သွားလေ၏။

Verse 97

अथैकदा राजसूनुः सह तेन द्विजन्मना । वसंतसमये प्राप्ते विजहार वनां तरे

ထို့နောက် တစ်နေ့တွင် နွေဦးရာသီ ရောက်လာသောအခါ မင်းသားသည် ထိုဒွိဇမွေးဖွားသူ မိတ်ဆွေနှင့်အတူ တောအနားသို့ သွား၍ ပျော်ရွှင်စွာ လည်ပတ်ကစားလေ၏။

Verse 98

अथ दूरं गतौ क्वापि वने द्विजनृपात्मजौ । गन्धर्वकन्याः क्रीडंती शतशस्तावपश्यताम्

ထို့နောက် အဝေးတစ်နေရာရှိ တောအတွင်းသို့ သွားရောက်ကြသော ဗြာဟ္မဏ၏သားနှင့် မင်းသား၏သားတို့သည် ထိုနေရာ၌ ဂန္ဓဗ္ဗသမီးများ ရာချီကစားမြူးနေသည်ကို မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 99

ताः सर्वाश्चारुसर्वांग्यो विहरंत्यो मनोहरम् । दृष्ट्वा द्विजात्मजो दूरादुवाच नृपनंदनम्

သူမတို့အားလုံး အင်္ဂါအလှပြည့်စုံ၍ စိတ်ကိုဖမ်းစားသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်ကစားနေကြသည်ကို မြင်သော် ဗြာဟ္မဏ၏သားက အဝေးမှ မင်းသားအား ပြောဆိုလေ၏။

Verse 100

इतः पुरो न गंतव्यं विहरंत्यग्रतः स्त्रियः । स्त्रीसंन्निधानं विबुधास्त्यजंति विमलाशयाः

“ဤနေရာမှ ရှေ့သို့ မသွားသင့်၊ ရှေ့တွင် မိန်းမတို့ ကစားမြူးနေကြသည်။ စိတ်ထားသန့်ရှင်းသော ပညာရှိတို့သည် မိန်းမတို့၏ နီးကပ်သော အတူနေမှုကို ရှောင်ကြဉ်ကြ၏။”

Verse 110

तत्र गत्वा वनं सर्वाः संचीय कुसुमोत्करम् । भवत्यः पुनरायांतु तावत्तिष्ठाम्यहं त्विह

“သင်တို့အားလုံး ထိုတောထဲသို့ သွား၍ ပန်းများကို အစုအဝေးကြီးများအဖြစ် စုဆောင်းကြလော့။ ထို့နောက် ပြန်လာကြ; ထိုအချိန်ထိ ငါသည် ဤနေရာ၌ စောင့်နေမည်။”

Verse 120

अस्त्येको द्रविकोनाम गंधर्वाणां कुलाग्रणीः । तस्याहमस्मि तनया नाम्ना चांशुमती स्मृता

“ဂန္ဓဗ္ဗတို့အနက် ဒြဝိက ဟူသောသူတစ်ဦးရှိ၍ သူသည် မျိုးရိုး၏ အထွဋ်အမြတ် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်၏။ ငါသည် သူ၏သမီးဖြစ်ပြီး အံရှုမတီ ဟူသောနာမဖြင့် မှတ်မိကြ၏။”

Verse 130

गच्छ स्वभवनं कांत परश्वः प्रातरेव तु । आगच्छ पुनरत्रैव कार्यमस्ति च नो मृषा

ချစ်သူရေ၊ မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွားလော့။ သို့သော် မနက်ဖြန်မဟုတ်၊ နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောမှာ ဒီနေရာကို ပြန်လာပါ။ အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စရှိသည်—မုသာမဟုတ်။

Verse 140

तस्य त्वमपि साहाय्यं कुरु गन्धर्वसत्तम । अथासौ निजराज्यस्थो हतशत्रुर्भविष्यति

သင်လည်း၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သူ့ကို ကူညီပေးလော့။ ထို့နောက် သူသည် မိမိနိုင်ငံတော်၌ တည်မြဲမည်၊ ရန်သူတို့လည်း ဖျက်ဆီးခံရမည်။

Verse 150

अस्त्राणां च सहस्राणि तूणी चाक्षय्यसायकौ । अभेद्यं वर्म सौवर्णं शक्तिं च रिपुमर्दिनीम्

[သူသည်] လက်နက်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ရရှိ၏။ မြားမကုန်သော မြားအိတ်နှစ်လုံး၊ ထိုးဖောက်မရသော ရွှေကာဝတ်၊ နှင့် ရန်သူကို ချေမှုန်းသော သက္တိလှံကိုလည်း ရရှိ၏။

Verse 160

एवमन्ये समाराध्य प्रदोषे गिरिजापतिम् । लभंतेभीप्सितान्कामान्देहांते तु परां गतिम्

ဤသို့ပင် အခြားသူတို့လည်း ပရဒိုးရှအချိန်၌ ဂိရိဇာပတိ သခင်ရှီဝကို နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ အာရాధနာပြုလျှင် လိုအင်ဆန္ဒတို့ကို ရရှိကြ၏။ ကိုယ်ခန္ဓာအဆုံး၌လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်ကြ၏။

Verse 164

ये प्राप्य दुर्लभतरं मनुजाः शरीरं कुर्वंति हंत परमेश्वरपादपूजाम् । धन्यास्त एव निजपुण्यजितत्रिलोकास्तेषां पदांबुजरजो भुवनं पुनाति

အလွန်ရှားပါးသော လူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိပြီးနောက်တောင်—အို—အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပရမေရှဝရ၏ ခြေတော်ကို ပူဇော်ကြသော လူတို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူများ ဖြစ်ကြ၏။ မိမိပုဏ္ဏားအားဖြင့် တ్రိလောကကို အောင်မြင်ကြပြီး၊ ထိုသို့သော ဘက္တတို့၏ ခြေတော်ကြာပန်းမှ မြေမှုန့်သည် လောကတစ်ခုလုံးကို သန့်စင်စေ၏။