Adhyaya 15

Verse 1

। सूत उवाच । ऋषभस्यानुभावोयं वर्णितः शिवयोगिनः । अथान्यस्यापि वक्ष्यामि प्रभावं शिवयोगिनः

စူတက ပြောသည်– “ဤသို့ ရှီဝယောဂီ ရိရှဘ၏ ဝိညာဉ်ရေး အာနုဘော်ကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခုလည်း အခြား ရှီဝယောဂီ တစ်ဦး၏ မဟာတန်ခိုးကို ထပ်မံ ပြောကြားမည်။”

Verse 2

भस्मनश्चापि माहात्म्यं वर्णयामि समासतः । कृतकृत्या भविष्यंति यच्छुत्वा पापिनो जनाः

ငါသည်လည်း ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ၏ မဟာတန်ခိုးကို အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြမည်။ ၎င်းကို ကြားနာလျှင် အပြစ်အလေးအနက်ရှိသူများပင် လုပ်သင့်သည့်ကိစ္စ ပြီးစီးသကဲ့သို့ ကൃതကೃತ్య ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 3

अस्त्येको वामदेवाख्यः शिवयोगी महा तपाः । निर्द्वंद्वो निर्गुणः शांतो निःसंगः समदर्शनः

ဝါမဒေဝ ဟု အမည်ရသော ရှိဝယောဂီတစ်ပါး ရှိခဲ့၏၊ မဟာတပသီဖြစ်၏။ ဒွန္ဒွမှ လွတ်ကင်း၍ ဂုဏ်သုံးပါးကို ကျော်လွန်ကာ တည်ငြိမ်သက်သာ၊ မကပ်ငြိ၊ အားလုံးကို တန်းတူမြင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 4

आत्मारामो जितक्रोधो गृहदारविवर्जितः । अतर्कितगतिर्मौनी संतुष्टो निष्प रिग्रहः

အာတ္မန်၌ ပျော်မြူးသူ၊ ဒေါသကို အနိုင်ယူသူ၊ အိမ်နှင့် ဇနီးမရှိသူ ဖြစ်၏။ လှုပ်ရှားသွားလာမှု မခန့်မှန်းနိုင်၊ မောန (တိတ်ဆိတ်) ကို ထိန်းသိမ်း၍ စန်တုဋ္ဌ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုမရှိသူ ဖြစ်၏။

Verse 5

भस्मोद्धूलितसर्वांगो जटामंडलमंडितः । वल्कलाजिनसंवीतो भिक्षामात्रपरिग्रहः

ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို ဝိဘူတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ဖြင့် လိမ်းထား၍၊ ဇဋာဝိုင်းဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ သစ်ခေါက်အဝတ်နှင့် သမင်အရေကို ဝတ်ဆင်ကာ၊ ဘိက္ခာသာကိုသာ အားကိုးယူ၏။

Verse 6

स एकदा चरंल्लोके सर्वानुग्रहतत्परः । क्रौंचारण्यं महाघोरं प्रविवेश यदृच्छया

တစ်နေ့တွင် သူသည် လောက၌ လှည့်လည်ကာ သတ္တဝါအားလုံးကို အနုဂ्रहပေးရန် တက်ကြွနေ၏။ မမျှော်လင့်ဘဲ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကရောဉ္စ တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 7

तस्मिन्निर्मनुजेऽरण्ये तिष्ठत्येकोऽतिभीषणः । क्षुत्तृषाकुलितो नित्यं यः कश्चिद्ब्रह्मराक्षसः

လူမရှိသော ထိုတောအုပ်၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါတစ်ကောင် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်၏—ဘြဟ္မရာက္ခသ တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး၊ အမြဲတမ်း ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်နေ၏။

Verse 8

तं प्रविष्टं शिवात्मानं स दृष्ट्वा ब्रह्मराक्षसः । अभिदुद्राव वेगेन जग्धंु क्षुत्परिपीडितः

ရှီဝနှင့် တစ်တည်းဖြစ်သော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားသူကို မြင်လျှင်၊ ဆာလောင်မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဘြဟ္မရာက္ခသသည် သူ့ကို မျိုစားရန် ရည်ရွယ်ကာ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာ၏။

Verse 9

व्यात्ताननं महाकायं भीमदंष्ट्रं भयानकम् । तमायांतमभिप्रेक्ष्य योगीशो न चचाल सः

ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်၍ ကိုယ်ထည်ကြီးမားကာ သွားစွယ်ကြောက်မက်ဖွယ်ရှိသော အရာသည် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သော်လည်း၊ ယောဂီရှင်သည် လုံးဝ မလှုပ်မယှက် နေ၏။

Verse 10

अथाभिद्रुत्य तरसा स घोरो वनगोचरः । दोर्भ्यां निष्पीड्य जग्राह निष्कंपं शिवयोगिनम्

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် တောတွင်းလှည့်လည်သူသည် အလျင်အမြန် တိုက်ဝင်လာ၍ မလှုပ်မယှက်ရှိသော ရှီဝယောဂီကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ကာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိနှိပ်၏။

Verse 11

तदंगस्पर्शनादेव सद्यो विध्वस्तकिल्बिषः । स ब्रह्मराक्षसो घोरो विषण्णः स्मृतिमाययौ

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဘြဟ္မရာက္ခသ၏ အပြစ်များသည် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွား၏။ ထို့နောက် စိတ်နှိမ့်ချ၍ ဝမ်းနည်းကာ အမှတ်ရမှု ပြန်လည်ရရှိလာ၏။

Verse 12

यथा चिंतामणिं स्पृष्ट्वा लोहं कांचनतां व्रजेत् । यथा जंबूनदीं प्राप्य मृत्तिका स्वर्णतां व्रजेत्

ချင်တာမဏိကို ထိတွေ့သော် သံသည် ရွှေဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဂျမ္ဗူနဒီ မြစ်သို့ ရောက်လျှင် မြေညှိလည်း ရွှေရောင်အခြေအနေသို့ ရောက်သကဲ့သို့—

Verse 13

यथा मानसमभ्येत्य वायसा यांति हंसताम् । यथामृतं सकृत्पीत्वा नरो देवत्वमाप्नुयात्

မန်သာရောဝရသို့ ရောက်သော် ကျီးကန်းတို့သည် ဟင်္သာကဲ့သို့ ဖြစ်လာသကဲ့သို့၊ လူသည် အမృతကို တစ်ကြိမ်သာ သောက်လျှင်ပင် ဒေဝတဖြစ်ခြင်းကို ရရှိသကဲ့သို့—

Verse 14

तथैव हि महात्मानो दर्शनस्पर्शनादिभिः । सद्यः पुनंत्यघोपेतान्सत्संगो दुर्लभो ह्यतः

ထိုနည်းတူပင် မဟာတ္မာတို့သည် မြင်ခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း စသည့်အရာများသာဖြင့်ပင် အပြစ်အလွန်များကြောင့် ဖိစီးနေသူတို့ကို ချက်ချင်း သန့်စင်ပေးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် စတ္ဆင်္ဂ—သန့်ရှင်းသူတို့၏ အပေါင်းအသင်း—သည် အလွန်ရှားပါး၍ အဖိုးတန်လှသည်။

Verse 15

यः पूर्वं क्षुत्पिपासार्तो घोरात्मा विपिने चरः । स सद्यस्तृप्तिमायातः पूर्णानंदो बभूव ह

အရင်က ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်းကြောင့် နာကျင်၍ ကြမ်းတမ်းသောစိတ်သဘောဖြင့် တောထဲတွင် လှည့်လည်နေသူသည်—ချက်ချင်းပင် တင်းတိမ်ပြည့်ဝလာကာ ပြည့်စုံသော အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်နှက်သွား하였다။

Verse 16

तद्गात्रलग्नसितभस्मकणानुविद्धः सद्यो विधूतघनपापतमःस्वभावः । संप्राप्तपूर्वभव संस्मृतिरुग्रकार्यस्तत्पादपद्मयुगले प्रणतो बभाषे

ထိုယောဂီ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများတွင် ကပ်နေသော ဖြူစင်သည့် ဗိဘူတိ (ဘသ္မ) အမှုန်များ ပက်ဖျန်းထိမိသဖြင့်၊ အပြစ်အလွန်ထူထပ်၍ မှောင်မိုက်နေသော သူ၏သဘောသဘာဝသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အတိတ်ဘဝများ၏ မှတ်ဉာဏ်နှင့် မိမိ၏ ကြမ်းတမ်းသော လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်သတိရလာပြီး၊ သူသည် ကြာပန်းတူသော ခြေတော်နှစ်ဖက်၌ ဦးညွှတ်ပျပ်ဝပ်ကာ ပြောဆို하였다။

Verse 17

राक्षस उवाच । प्रसीद मे महायोगिन्प्रसीद करुणानिधे । प्रसीद भवतप्तानामानंदामृवारिधे

ရက္ခသက ပြောသည်— “ကျွန်ုပ်ကို ကရုဏာပြုပါ၊ အို မဟာယောဂီ; ကရုဏာပြုပါ၊ အို ကရုဏာ၏ خزانہ။ လောကဒုက္ခ၏ အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေသူတို့အတွက် အာနန္ဒ-အမృత၏ သမုဒ္ဒရာတော်၊ ကရုဏာပြုပါ။”

Verse 18

क्वाहं पापमतिर्घोरः सर्वप्राणिभयंकरः । क्व ते महानुभावस्य दर्शनं करुणात्मनः

ငါသည် ဘယ်သူနည်း—အပြစ်စိတ်ပြင်းထန်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ကြောက်ရွံ့စရာဖြစ်သူ? ထိုအပြင် သင်၏ ဒർശနာသည် အဘယ်နည်း—မဟာဂုဏ်ရှိ၍ ကရုဏာသဘောရှိသူ၏ မြင်တွေ့ခြင်း? (ငါကဲ့သို့သူက သင်ကို မည်သို့မြင်နိုင်မည်နည်း)

Verse 19

उद्धरोद्धर मां घोरे पतितं दुःखसागरे । तव सन्निधिमात्रेण महानंदोऽभिवर्धते

ကယ်တင်ပါ—ကယ်တင်ပါ—ငါသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒုက္ခပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်နေပြီ။ သင်၏ အနီးကပ်ရှိခြင်းသာဖြင့် ငါ့အတွင်း မဟာအာနန္ဒ ပိုမိုတိုးပွားလာသည်။

Verse 20

वामदेव उवाच । कस्त्वं वनेचरो घोरो राक्षसोऽत्र किमास्थितः । कथमेतां महाघोरां कष्टां गतिमवाप्तवान्

ဝာမဒေဝ မိန့်တော်မူသည်– သင်သည် ဘယ်သူနည်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ် တောလှည့်သူ? ရာක්ෂသဖြစ်လျက် ဤနေရာ၌ အဘယ်ကြောင့် တည်နေသနည်း? ထို့ပြင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်၍ ဆင်းရဲဒုက္ခပေးသော ဤအခြေအနေကို မည်သို့ရောက်ရှိလာသနည်း?

Verse 21

राक्षस उवाच । राक्षसोऽहमितः पूर्वं पंचविंशतिमे भवे । गोप्ता यवनराष्ट्रस्य दुर्जयो नाम वीर्यवान्

ရာක්ෂသက ပြောသည်– ယခင်က၊ ဤအရာမတိုင်မီ—ငါ၏ ၂၅ ကြိမ်မြောက် ဘဝ၌—ငါသည် ရာක්ෂသဖြစ်ခဲ့၏။ ယဝနနိုင်ငံ၏ ကာကွယ်သူ၊ ဒုရ္ဇယ အမည်ရှိ အင်အားကြီးသူဖြစ်၏။

Verse 22

सोऽहं दुरात्मा पापीयान्स्वैरचारी मदोत्कटः । दंडधारी दुराचारः प्रचंडो निर्घृणः खलः

ငါသည် ထိုဒုရ္အာတ္မာ၊ အလွန်အပြစ်ကြီးသူ—စိတ်ကြိုက်ပြုလုပ်သူ၊ မူးယစ်မာနဖြင့် ထွားထွားထောင်ထောင်။ တုတ်ကိုင်နှိပ်စက်သူ၊ အကျင့်ပျက်သူ၊ ကြမ်းတမ်းသူ၊ ကရုဏာမဲ့သူ၊ ယုတ်မာသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 23

युवा बहुकलत्रोऽपि कामासक्तोऽजितेंद्रियः । इमां पापीयसीं चेष्टां पुनरेकां गतोऽस्म्यहम्

ငါသည် ငယ်ရွယ်ပြီး ဇနီးမယားများစွာ ရှိသော်လည်း ကာမဂုဏ်၌ စွဲလမ်းကာ အာရုံများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအလွန်အပြစ်ကြီးသော အကျင့်ကို ငါထပ်မံကျူးလွန်ခဲ့သည်။

Verse 24

प्रत्यहं नूतनामन्या नारीं भोक्तुमनाः सदा । आहृताः सर्वदेशेभ्यो नार्यो भृत्यैर्मदाज्ञया

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ငါသည် အမျိုးသမီးအသစ်တစ်ဦးနှင့် ပျော်ပါးလိုစိတ်ရှိခဲ့သည်။ ငါ၏အမိန့်ဖြင့် အစေခံများသည် အရပ်ရပ်မှ အမျိုးသမီးများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

Verse 25

भुक्त्वाभुक्त्वा परित्यक्तामेकामेकां दिनेदिने । अन्तर्गृहेषु संस्थाप्य पुनरन्याः स्त्रियो धृताः

သူတို့ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပျော်ပါးပြီးနောက် တစ်နေ့လျှင် တစ်ယောက်ကျစီ စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။ အတွင်းဆောင်များတွင် ထားရှိပြီးနောက် အခြားအမျိုးသမီးများကို ထပ်မံရယူခဲ့သည်။

Verse 26

एवं स्वराष्ट्रात्परराष्ट्रतश्च देशाकरग्रामपुरव्रजेभ्यः । आहृत्य नार्यो रमिता दिनेदिने भुक्वा पुनः कापि न भुज्यते मया

ဤသို့ဖြင့် ငါ၏နိုင်ငံနှင့် အခြားနိုင်ငံများမှ ဒေသများ၊ သတ္တုတွင်းများ၊ ကျေးရွာများ၊ မြို့များနှင့် ရပ်ကွက်များမှ အမျိုးသမီးများကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး နေ့စဉ် ပျော်ပါးခဲ့သည်။ တစ်ကြိမ် ပျော်ပါးပြီးနောက် မည်သူ့ကိုမျှ ငါထပ်မံ မထိတွေ့တော့ပေ။

Verse 27

अथान्यैश्च न भुज्यंते मया भुक्तास्तथा स्त्रियः । अन्तर्गृहेषु निहिताः शोचंते च दिवानिशम्

ထို့နောက် ငါပျော်ပါးခဲ့သော ထိုအမျိုးသမီးများကို အခြားသူများလည်း ပျော်ပါးခွင့်မရခဲ့ပေ။ အတွင်းဆောင်များတွင် ချုပ်နှောင်ထားသဖြင့် သူတို့သည် နေ့ညမပြတ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့ကြသည်။

Verse 28

ब्रह्मविट्क्षत्रशूद्राणां यदा नार्यो मया हृताः । मम राज्ये स्थिता विप्राः सह दारैः प्रदुद्रुवुः

ဗြာဟ္မဏ၊ ဝိုင်ရှျ၊ က္ෂတ္တရိယ နှင့် ရှူဒ္ဒရတို့၏ မိန်းမများကို ငါ လုယူခေါ်ဆောင်ခဲ့သောအခါ၊ ငါ့နိုင်ငံအတွင်းနေထိုင်သော ဝိပရ (ဗြာဟ္မဏ) တို့သည် မိမိတို့၏ ဇနီးများနှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့၍ ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

Verse 29

सभर्तृकाश्च कन्याश्च विधवाश्च रजस्वलाः । आहृत्य नार्यो रमिता मया कामहतात्मना

ခင်ပွန်းရှိသော မိန်းမများ၊ ကညာများ၊ မုဆိုးမများ၊ ထို့ပြင် လစဉ်သွေးဆင်းနေသော မိန်းမများတိုင်အောင်—သူတို့ကို ဖမ်းယူခေါ်ဆောင်ပြီး ကာမရဂါကြောင့် စိတ်ပျက်စီးသွားသော ငါသည် သူတို့နှင့် အာရုံပျော်ပါး၍ ဆက်ဆံခဲ့၏။

Verse 30

त्रिशतं द्विजनारीणां राजस्त्रीणां चतुःशतम् । षट्शतं वैश्यनारीणां सहस्रं शूद्रयोषिताम्

ဒွိဇ မိန်းမ သုံးရာ၊ ရာဇဝင်အဆင့် မိန်းမ လေးရာ၊ ဝိုင်ရှျ မိန်းမ ခြောက်ရာ၊ ရှူဒ္ဒရ မိန်းမ တစ်ထောင်—ဤသည်တို့သည် ကာမအမူးအမောထဲ၌ ငါ လွန်ကျူးညှဉ်းပန်းခဲ့သော အရေအတွက်ဖြစ်၏။

Verse 31

शतं चांडालनद्गीर्णा पुलिंदीनां सहस्रकम् । शैलूषीणां पंचशतं रजकीनां चतुःशतम्

ချန်ဒာလ အသိုင်းအဝိုင်းမှ မိန်းမ တစ်ရာ၊ ပုလိန္ဒီ မိန်းမ တစ်ထောင်၊ ရုပ်ပြသမားမိန်းမ (ရှိုင်လူးရှီ) ငါးရာ၊ နှင့် အဝတ်လျှော်မိန်းမ (ရဇကီ) လေးရာ—ဤတို့ကိုလည်း ငါ ပြစ်မှားခဲ့သူများအဖြစ် ရေတွက်ခဲ့၏။

Verse 32

असंख्या वारमुख्याश्च मया भुक्ता दुरात्मना । तथापि मयि कामस्य न तृप्तिः समजायत

ရေတွက်မရသော ဝါရမုခ္ယာ (အပျော်အပါးမိန်းမ) များကိုလည်း ငါ—ဒုရాతမာ—ခံစားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသို့ဖြစ်စေကာမူ ငါ့အတွင်း၌ ကာမ၏ တင်းတိမ်မှု မပေါ်ပေါက်ခဲ့ချေ။

Verse 33

एवं दुर्विषयासक्तं मत्तं पानरतं सदा । यौवनेपि महारोगा विविशुर्यक्ष्मकादयः

ဤသို့လျှင် ယုတ်ညံ့သော အာရုံကာမဂုဏ်တို့၌ တပ်မက်လျက် မူးယစ်လျက် သေရည်သောက်စားခြင်း၌ အစဉ်မပြတ် မွေ့လျော်နေသဖြင့် ပျိုရွယ်စဉ်ကာလ၌ပင် အဆုတ်ရောဂါ အစရှိသော ရောဂါကြီးတို့သည် ဝင်ရောက် နှိပ်စက်ကြကုန်၏။

Verse 34

रोगार्दितोऽनपत्यश्च शत्रुभिश्चापि पीडितः । त्यक्तोमात्यैश्च भृत्यैश्च मृतोऽहं स्वेन कर्मणा

ရောဂါဝေဒနာ ခံစားရခြင်း၊ သားသမီးမရှိခြင်း၊ ရန်သူတို့ နှိပ်စက်ခြင်းတို့ကို ခံရပြီး အမတ်တို့သည် လည်းကောင်း၊ အစေခံတို့သည် လည်းကောင်း စွန့်ပစ်ထားကြသဖြင့် မိမိပြုသော ကံကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရ၏။

Verse 35

आयुर्विनश्यत्ययशो विवर्धते भाग्यं क्षयं यात्यतिदुर्गतिं व्रजेत् । स्वर्गाच्च्यवंते पितरः पुरातना धर्मव्यपेतस्य नरस्य निश्चितम्

တရားဓမ္မမှ ဖယ်ခွာသောသူအား အသက်တမ်း ကုန်ဆုံးခြင်း၊ အသရေပျက်ခြင်း၊ ကံကုန်ခြင်းတို့ ဖြစ်လတ္တံ့။ ထိုသူသည် အလွန်ဆင်းရဲသော ဘဝသို့ ရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ရှေးဘိုးဘေးတို့သည်လည်း နတ်ပြည်မှ ကျရကုန်၏။ ဤကား ဧကန်အမှန်တည်း။

Verse 36

अथाहं किंकरैर्याम्यैर्नीतो वैवस्वतालयम् । ततोऽहं नरके घोरे तत्कुण्डे विनिपातितः

ထို့နောက် ယမမင်း၏ တမန်တို့သည် ငါ့ကို ယမမင်း၏ နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြကုန်၏။ ထိုမှတဖန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငရဲအိုးကြီးထဲသို့ ပစ်ချခြင်း ခံရလေသည်။

Verse 37

तत्राहं नरके घोरे वर्षाणामयुतत्रयम् । रेतः पिबन्पीड्यमानो न्यवसं यमकिंकरैः

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငရဲ၌ နှစ်ပေါင်း သုံးသောင်းတိုင်တိုင် ယမမင်း၏ တမန်တို့ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းသဖြင့် သုတ်ရည်ကို သောက်လျက် နေခဲ့ရ၏။

Verse 38

ततः पापावशेषेण पिशाचो निर्जने वने । सहस्रशिश्नः संजातो नित्यं क्षुत्तृषयाकुलः

ထို့နောက် အပြစ်၏ကျန်ရစ်သောအကျိုးကြောင့် တိတ်ဆိတ်သောတောအတွင်း၌ ငါသည် ပိသာစ (piśāca) ဖြစ်လာ၍—«အင်္ဂါတစ်ထောင်ရှိသူ» ဟူသောရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းကာ—အမြဲတမ်း ဆာလောင်မှုနှင့် ရေငတ်မှုကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်နေခဲ့သည်။

Verse 39

पैशाचीं गतिमाश्रित्य नीतं दिव्यं शरच्छतम् । द्वितीयेहं भवे जातो व्याघ्रः प्राणिभयंकरः

ပိသာစ၏အခြေအနေကို အားထား၍ ငါသည် ဒေဝတန်ခိုးရှိသော ဆာရတ်ရာသီ တစ်ရာကို ဖြတ်သန်းခဲ့၏; ထို့နောက် ဤနေရာ၌ ဒုတိယဘဝတွင် ငါသည် ကျားအဖြစ် မွေးဖွားကာ သတ္တဝါတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 40

तृतीयेऽजगरो घोरश्चतुर्थेऽहं भवे वृकः । पंचमे विड्वराहश्च षष्ठेऽहं कृकलासकः

တတိယဘဝတွင် ငါသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အဇဂရ (မြွေကြီး) ဖြစ်လာ၏; စတုတ္ထဘဝတွင် ငါသည် ဝံပုလွေ ဖြစ်၏။ ပဉ္စမဘဝတွင် ငါသည် ဝရာဟ (ဝက်) ဖြစ်လာပြီး ဆဋ္ဌမဘဝတွင် ငါသည် ကရိကလာသ (လိပ်ပြာမဟုတ်၊ လိပ်ပြာမဟုတ်) မဟုတ်ဘဲ လိပ်ပြာမဟုတ်—လိပ်ပြာမဟုတ်—အိမ်မြှောင်/လိပ်ပြာမဟုတ်—အိမ်မြှောင် ဖြစ်လာ၏။

Verse 41

सप्तमेऽहं सारमेयः सृगालश्चाष्टमे भवे । नवमे गवयो भीमो मृगोऽहं दशमे भवे

သတ္တမဘဝတွင် ငါသည် ခွေး ဖြစ်လာ၏; အဋ္ဌမဘဝတွင် ငါသည် မြေခွေး/ကျားခွေး (စೃဂာလ) ဖြစ်၏။ နဝမဘဝတွင် ငါသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဂဝယ (တောနွား) ဖြစ်လာပြီး ဒသမဘဝတွင် ငါသည် သမင် ဖြစ်လာ၏။

Verse 42

एकादशे मर्कटश्च गृध्रोऽहं द्वादशे भवे । त्रयोदशेऽहं नकुलो वायसश्च चतु र्दशे

တစ်ဆယ့်တစ်မြောက်ဘဝတွင် ငါသည် မျောက် ဖြစ်လာ၏; တစ်ဆယ့်နှစ်မြောက်ဘဝတွင် ငါသည် ဂစ်ဓ (လင်းတ) ဖြစ်လာ၏။ တစ်ဆယ့်သုံးမြောက်ဘဝတွင် ငါသည် နကူလ (မြွေဖမ်းကောင်/မုန်ဂူးစ်) ဖြစ်လာပြီး တစ်ဆယ့်လေးမြောက်ဘဝတွင် ငါသည် ကျီးကန်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 43

अच्छभल्लः पंचदशे षोडशे वनकुक्कुटः । गर्दभोऽहं सप्तदशे मार्जारोष्टादशे भवे

ပဉ္စဒသမဘဝ၌ ငါသည် အစ္ဆဘလ္လ ဖြစ်ခဲ့၏; ဆဋ္ဌဒသမဘဝ၌ တောကြက် ဖြစ်၏။ သတ္တဒသမဘဝ၌ မြည်း၊ အဋ္ဌဒသမဘဝ၌ ကြောင် ဖြစ်ခဲ့၏။

Verse 44

एकोनविंशे मण्डूकः कूर्मो विंशतिमे भवे । एकविंशे भवे मत्स्यो द्वाविंशे मूषकोऽभवम्

ကိုးတစ်ဆယ်မဘဝ၌ ငါသည် ဖား ဖြစ်၏; နှစ်ဆယ်မဘဝ၌ လိပ် ဖြစ်၏။ နှစ်ဆယ်တစ်မဘဝ၌ ငါသည် ငါး ဖြစ်၍၊ နှစ်ဆယ်နှစ်မဘဝ၌ ကြွက် ဖြစ်ခဲ့၏။

Verse 45

उलूकोहं त्रयोविंशे चतुर्विशे वनद्विपः । पंचविंशे भवे चास्मिञ्जातोहं ब्रह्मराक्षसः

နှစ်ဆယ်သုံးမဘဝ၌ ငါသည် ငှက်ည (owl) ဖြစ်၏; နှစ်ဆယ်လေးမဘဝ၌ တောဆင် ဖြစ်၏။ နှစ်ဆယ်ငါးမဘဝ၌ ဤနေရာ၌ ငါသည် ဘြဟ္မရာက္ခသ (brahmarākṣasa) အဖြစ် မွေးဖွားခဲ့၏။

Verse 46

क्षुत्परीतो निराहारो वसाम्यत्र महावने । इदानीमागतं दृष्ट्वा भवंतं जग्धुमुत्सुकः । त्वद्देहस्पर्शमात्रेण जाता पूर्वभवस्मृतिः

ဆာလောင်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ အစာမရှိသဖြင့် ငါသည် ဤမဟာတောအတွင်း နေထိုင်၏။ ယခု သင်ရောက်လာသည်ကို မြင်၍ သင့်ကို စားသောက်လိုစိတ် ထက်သန်လာသော်လည်း၊ သင့်ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် အတိတ်ဘဝများ၏ မှတ်ဉာဏ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 47

गतजन्म सहस्राणि स्मराम्यद्य त्वदंतिके । निर्वेदश्च परो जातः प्रसन्नं हृदयं च मे

ယနေ့ သင့်အနီး၌ ငါသည် အတိတ်ဘဝ ထောင်ပေါင်းများကို မှတ်မိလာ၏။ ငါ့အတွင်း၌ နက်ရှိုင်းသော ဝိရာဂျ (vairāgya) ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ငါ့နှလုံးလည်း ကြည်လင်၍ ငြိမ်းချမ်းလာ၏။

Verse 48

ईदृशोऽयं प्रभावस्ते कथं लब्धो महामते । तपसा वापि तीव्रेण किमु तीर्थनिषेवणात्

အို မဟာမတိ၊ သင်၏ ထူးကဲသော ဝိညာဉ်အာနုဘော်သည် မည်သို့ ရရှိလာသနည်း။ ပြင်းထန်သော တပဿာဖြင့်လား၊ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (ဘုရားဖူးနေရာ) များကို သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်ခြင်းကြောင့်လား။

Verse 49

योगेन देवशक्त्या वा मंत्रैर्वानंतशक्तिभिः । तत्त्वतो ब्रूहि भगवंस्त्वामहं शरणं गतः

ယောဂဖြင့်လား၊ ဒေဝ-သက္တိဖြင့်လား၊ သို့မဟုတ် အနန္တအာနုဘော်ရှိသော မန္တရများဖြင့်လား။ အို ဘဂဝန်၊ တတ္တဝအတိုင်း အမှန်တရားကို ပြည့်စုံစွာ မိန့်ကြားပါ; ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ အရိပ်အာဝါသသို့ ခိုလှုံလာပါသည်။

Verse 50

वामदेव उवाच । एष मद्गात्रलग्नस्य प्रभावो भस्मनो महान् । यत्संपर्कात्तमोवृत्तेस्तवेयं मतिरुत्तमा

ဝာမဒေဝက မိန့်သည်– ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ကပ်လျက်ရှိသော သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ၏ မဟာအာနုဘော်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် အမှောင်ဘက်သို့ လှည့်နေခဲ့သော သင်၏ စိတ်သည် ယခု အမြင့်ဆုံးသော ဉာဏ်သို့ ပြန်လှည့်လာပြီ။

Verse 51

को वेद भस्मसामर्थ्यं महादेवा दृते परः । दुर्विभाव्यं यथा शंभोर्माहात्म्यं भस्मनस्तथा

မဟာဒေဝမှတပါး ဘသ္မ၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ ရှಂಭု၏ မဟိမကို အပြည့်အဝ မခန့်မှန်းနိုင်သကဲ့သို့ ဘသ္မ၏ မဟိမလည်း ထိုနည်းတူပင် နက်နဲလှသည်။

Verse 52

पुरा भवादृशः कश्चिद्ब्राह्मणो धर्मवर्जितः । द्राविडेषु स्थितो मूढः कर्मणा शूद्रतां गतः

ယခင်က သင်နှင့်တူသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးရှိခဲ့သော်လည်း ဓမ္မကင်းမဲ့သူ ဖြစ်၏။ ဒြာဝိဍဒေသ၌ နေထိုင်ရင်း ထိုမိုက်မဲသူသည် မိမိ၏ ကံကြောင့် ရှူဒြအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွား하였다။

Verse 53

चौर्यवृत्तिर्नैष्कृतिको वृषलीरतिलालसः । कदाचिज्जारतां प्राप्तः शूद्रेण निहतो निशि

သူသည် ခိုးယူခြင်းဖြင့် အသက်မွေးကာ မကောင်းသော အပြစ်ကမ္မများကို ပြုလုပ်၍ နိမ့်ဝါဒနာရီ၏ အပေါင်းအဖော်ကို လိုလားတပ်မက်နေ하였다။ တစ်ခါတစ်ရံ မတရားဆက်ဆံသူ ဖြစ်လာပြီးနောက် ညအချိန်တွင် ရှူဒြတစ်ဦး၏ လက်ဖြင့် သတ်ခံရ하였다။

Verse 54

तच्छवस्य बहिर्ग्रामा त्क्षिप्तस्य प्रेतकर्मणः । चचार सारमेयोंऽगे भस्मपादो यदृच्छया

သူ၏အလောင်းကို သေသူအတွက် ထိုက်သင့်သော ပရေတကမ္မ (သင်္ဂြိုဟ်ပူဇော်) မပြုဘဲ ရွာပြင်သို့ ပစ်ချလိုက်ကြသည်။ ထိုအခါ ကံတရားအလိုက် ခြေဖဝါးတွင် ပြာလိမ်းနေသော ခွေးတစ်ကောင်က မတော်တဆ သူ၏ကိုယ်ပေါ်ကို လှည့်လည်နင်းကျော်သွား하였다။

Verse 55

अथ तं नरके घोरे पतितं शिवकिंकराः । निन्युर्विमानमारोप्य प्रसह्य यमकिंकरान्

ထို့နောက် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရက၌ ကျရောက်သွားသောအခါ၊ ရှိဝ၏ ကင်ကရာများက သူ့ကို ဝိမာနပေါ်သို့ တင်မြှောက်ကာ ယမ၏ ဒူးတများကို အင်အားဖြင့် အနိုင်ယူ၍ ခေါ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 56

शिवदूतान्समभ्येत्य यमोपि परिपृष्टवान् । महापातककर्त्तारं कथमेनं निनीषथ

ရှိဝဒူးတများထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော ယမမင်းက ကိုယ်တိုင်မေးမြန်း하였다— “ဤသူသည် မဟာပာတက (အပြစ်ကြီး) ကို ပြုသူဖြစ်၏; သင်တို့သည် မည်သို့ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လိုကြသနည်း?”

Verse 57

अथोचुः शिवदूतास्ते पश्यास्य शवविग्रहम् । वक्षोललाटदोर्मूलान्यंकितानि सुभस्मना

ထို့နောက် ရှိဝဒူးတတို့က ပြန်လည်ဆို하였다— “သူ၏ အလောင်းကို ကြည့်ပါ။ ရင်ဘတ်၊ နဖူးနှင့် လက်မောင်းအမြစ်တို့၌ မင်္ဂလာရှိသော ဘသ္မ (သန့်ရှင်းပြာ) ဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်ကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ အမှတ်အသားများ ရှိနေသည်။”

Verse 58

अत एनं समानेतुमागताः शिवशासनात् । नास्मान्निषेद्धुं शक्तोसि मास्त्वत्र तव संशयः

ထို့ကြောင့် သီဝ၏ အမိန့်တော်အရ သူ့ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ လာခဲ့သည်။ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မတားဆီးနိုင်—ဤအပေါ် သံသယ မထားပါနှင့်။

Verse 59

इत्याभाष्य यमं शंभोर्दूतास्तं ब्राह्मणं ततः । पश्यतां सर्वलोकानां निन्युर्लोकमनामयम्

ဤသို့ ယမမင်းအား ပြောပြီးနောက် သမ္ဘူ၏ သံတမန်တို့သည် ထိုဗြာဟ္မဏကို—သတ္တဝါအားလုံး မြင်ကြသည့်အတိုင်း—ဒုက္ခနှင့် ရောဂါကင်းသော လောကသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

Verse 60

तस्मादशेषपापानां सद्यः संशोधनं परम् । शंभोर्विभूषणं भस्म सततं ध्रियते मया

ထို့ကြောင့် အပြစ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ သန့်စင်ရန်—ချက်ချင်းနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ်—ကျွန်ုပ်သည် သမ္ဘူ၏ သန့်ရှင်းသော အလှဆင်ဖြစ်သော ဘသ္မကို အမြဲတမ်း ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Verse 61

इत्थं निशम्य माहात्म्यं भस्मनो ब्रह्मराक्षसः । विस्तरेण पुनः श्रोतु मौत्कंठ्यादित्यभाषत

ဤသို့ ဘသ္မ၏ မဟာတန်ခိုးကို ကြားသိပြီးနောက် ဘြဟ္မရာက္ခသသည် စိတ်လှုပ်ရှားသော ဆန္ဒဖြင့် ထပ်မံပြောသည်—“ပိုမိုအသေးစိတ် ကျယ်ပြန့်စွာ နားထောင်လိုပါသည်။”

Verse 62

साधुसाधु महायोगिन्धन्योस्मि तव दर्शनात् । मां विमोचय धर्मात्मन्घोरादस्मात्कुजन्मनः

“သာဓု သာဓု၊ မဟာယောဂီအရှင်! အရှင်၏ ဒർശနကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးပါ၏။ ဓမ္မစိတ်ရှိသူအရှင်၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ် ဆိုးယုတ်သော မွေးဖွားခြင်းမှ ကျွန်ုပ်ကို လွတ်မြောက်စေပါ။”

Verse 63

किंचिदस्तीह मे भाति मया पुण्यं पुराकृतम् । अतोहं त्वत्प्रसादेन मुक्तोस्म्यद्य द्विजोत्तम

အရင်ကာလတွင် ငါသည် ကုသိုလ်တစ်စုံတစ်ရာ ပြုခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ငါ့စိတ်၌ ထင်မြင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အမြတ်ဆုံးသော ဒွိဇာတမ၊ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ယနေ့ ငါ လွတ်မြောက်ပြီ။

Verse 65

यमेनापि तदैवोक्तं पंचविंशतिमे भवे । कस्यचिद्योगिनः संगान्मोक्ष्यसे संसृतेरिति

ထိုအချိန်တည်းက ယမမင်းတော်ကလည်း ငါ့အား မိန့်ကြားခဲ့သည်– “သင်၏ ၂၅ မြောက်ဘဝတွင် ယောဂီတစ်ဦးနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်းကြောင့် သံသရာမှ လွတ်မြောက်မည်” ဟု။

Verse 66

तदद्य फलितं पुण्यं यत्किंचित्प्राग्भवार्जितम् । अतो निर्मनुजारण्ये संप्राप्तस्तव संगमः

ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် အရင်ဘဝများ၌ ငါရရှိခဲ့သမျှ ကုသိုလ်သည် ဖူးပွင့်အကျိုးပေးလာပြီ။ ထို့ကြောင့် လူမရှိသော ဤတောအုပ်၌ သင်၏အဖော်အပေါင်းကို ငါ ရရှိလာသည်။

Verse 67

अतो मां घोरपाप्मानं संसरंतं कुजन्मनि । समुद्धर कृपासिन्धो दत्त्वा भस्म समंत्रकम्

ထို့ကြောင့် ကရုဏာသမုဒ္ဒရာတော်၊ အလွန်အမင်း အပြစ်အနာဂတ်များဖြင့် လေးလံကာ ကုဇန్మ၌ လှည့်လည်နေသော ငါ့ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ပါ။ မန္တရနှင့်တကွ ဘသ္မကို ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 68

कथं धार्यमिदं भस्म को मंत्रः को विधिः शुभः । कः कालः कश्च वा देशः सर्वं कथय मे गुरो

ဤဘသ္မကို မည်သို့ သယ်ဆောင်/လိမ်းရမည်နည်း။ မန္တရသည် မည်သည်နည်း၊ မင်္ဂလာရှိသော နည်းလမ်းသည် မည်သို့နည်း။ အချိန်မည်သည်၊ နေရာမည်သည်နည်း။ ဂုရုတော်၊ အားလုံးကို ငါ့အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 69

भवादृशा महात्मानः सदा लोकहिते रताः । नात्मनो हितमिच्छंति कल्पवृक्षसधर्मिणः

သင်တို့ကဲ့သို့ မဟာသတ္တဝါတို့သည် အမြဲတမ်း လောကအကျိုးအတွက် စိတ်အားထက်သန်ကြသည်။ ကလ္ပဝೃက္ခ သဖွယ်၊ ကိုယ့်အကျိုးတစ်ခုတည်းကို မလိုလားကြ။

Verse 70

सूत उवाच । इत्युक्तस्तेन योगीशो घोरेण वनचारिणा । भूयोपि भस्ममाहात्म्यं वर्णयामास तत्त्ववित्

စူတက ပြောသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် တောနေ တပသီ၏ မေးမြန်းစကားကြောင့် ယောဂီတို့၏ အရှင်—တတ္တဝသိ—သည် သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ၏ မဟာတန်ခိုးကို ထပ်မံ ရှင်းလင်းဟောကြား하였다။

Verse 99

एकस्मै शिवभक्ताय तस्मिन्पार्थिवजन्मनि । भूमिर्वृत्तिकरी दत्ता सस्यारामान्विता मया

ထိုလောကီဘဝ၌ ငါသည် ရှိဝဘုရားကို ကိုးကွယ်သော ဘက္တတစ်ဦးအား အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဖြစ်စေသော မြေယာကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး စပါးနှံလယ်ကွင်းများနှင့် ဥယျာဉ်အာရမ်များပါဝင်စေ하였다။