असंख्या वारमुख्याश्च मया भुक्ता दुरात्मना । तथापि मयि कामस्य न तृप्तिः समजायत
asaṃkhyā vāramukhyāśca mayā bhuktā durātmanā | tathāpi mayi kāmasya na tṛptiḥ samajāyata
ရေတွက်မရသော ဝါရမုခ္ယာ (အပျော်အပါးမိန်းမ) များကိုလည်း ငါ—ဒုရాతမာ—ခံစားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသို့ဖြစ်စေကာမူ ငါ့အတွင်း၌ ကာမ၏ တင်းတိမ်မှု မပေါ်ပေါက်ခဲ့ချေ။
Unknown (a male narrator confessing misdeeds; not identifiable from snippet alone)
Scene: The king, surrounded by luxury and courtesans as blurred, fading forms, realizes emptiness; a small lamp of discernment glows near a rosary or śiva-liṅga symbol, indicating the turn toward śānti.
Sense-pleasure cannot satisfy kāma; indulgence increases craving and deepens bondage.
No holy place is mentioned.
None.