रुद्राक्ष-माहात्म्य (Rudrākṣa Māhātmya — The Greatness of Rudraksha)

Verse 1

सूत उवाच । शौनकर्षे महाप्राज्ञ शिवरूपमहापते । शृणु रुद्रा क्षमाहात्म्यं समासात्कथयाम्यहम्

സൂതൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ശൗനകവംശജനായ മഹാപ്രാജ്ഞാ, ഹേ ശിവരൂപ മഹാപതേ! ശ്രവിക്ക; രുദ്രപരമ്പരയിൽ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട ക്ഷമയുടെ മഹാത്മ്യം ഞാൻ സംക്ഷേപമായി പറയുന്നു।

Verse 2

शिवप्रियतमो ज्ञेयो रुद्रा क्षः परपावनः । दर्शनात्स्पर्शनाज्जाप्यात्सर्वपापहरः स्मृतः

രുദ്രാക്ഷം ശിവനു അത്യന്തം പ്രിയവും പരമപാവനവും ആണെന്ന് അറിയണം. അതിന്റെ ദർശനം, സ്പർശനം, ജപത്തിൽ പ്രയോഗം—ഇവയാൽ അത് സർവ്വപാപഹരമെന്ന് സ്മൃതികൾ പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 3

पुरा रुद्रा क्षमहिमा देव्यग्रे कथितो मुने । लोकोपकरणार्थाय शिवेन परमात्मना

ഹേ മുനേ, പുരാതനകാലത്ത് ലോകോപകാരാർത്ഥം പരമാത്മാവായ ശിവൻ രുദ്രസന്നിധിയിൽ ദേവിയുടെ മുമ്പിൽ ക്ഷമയുടെ മഹാത്മ്യം ഉപദേശിച്ചു।

Verse 4

शिव उवाच । शृणु देविमहेशानि रुद्रा क्षमहिमा शिवे । कथयामि तवप्रीत्या भक्तानां हितकाम्यया

ശിവൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ ദേവി, ഹേ മഹേശാനി, ഹേ ശിവേ! ശ്രവിക്ക; നിന്റെ പ്രീതിക്കായും ഭക്തരുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ചും ഞാൻ രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം പറയുന്നു।

Verse 5

दिव्यवर्षसहस्राणि महेशानि पुनः पुरा । तपः प्रकुर्वतस्त्रस्तं मनः संयम्य वै मम

ഹേ മഹേശാനീ! പുരാതനകാലത്ത് ആയിരക്കണക്കിന് ദിവ്യവർഷങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് വിറച്ചു കലങ്ങി; എങ്കിലും, ഹേ മഹേശ്വരീ, ഞാൻ അതിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും നിയന്ത്രിച്ച് സ്ഥിരമാക്കി।

Verse 6

स्वतंत्रेण परेशेन लोकोपकृतिकारिणा । लीलया परमेशानि चक्षुरुन्मीलितं मया

ഹേ പരമേശാനീ! സ്വതന്ത്രനും പരാത്പരനും ലോകഹിതകാരിയുമായ പരമേശ്വരൻ തന്റെ ലീലകൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു।

Verse 7

पुटाभ्यां चारुचक्षुर्भ्यां पतिता जलबिंदवः । तत्राश्रुबिन्दवो जाता वृक्षा रुद्रा क्षसंज्ञकाः

പ്രഭുവിന്റെ മനോഹരമായ കണ്ണിമകളിൽ നിന്ന് ജലബിന്ദുക്കൾ വീണു; ആ കണ്ണുനീർബിന്ദുക്കളിൽ നിന്നുതന്നെ ‘രുദ്രാക്ഷ’ എന്ന പേരിലുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ ഉദിച്ചു।

Verse 8

स्थावरत्वमनुप्राप्य भक्तानुग्रहकारणात् । ते दत्ता विष्णुभक्तेभ्यश्चतुर्वर्णेभ्य एव च

ഭക്തന്മാർക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നതിനായി സ്ഥിരരൂപം (പവിത്രചിഹ്നസ്ഥിതി) പ്രാപിച്ച്, അവ വിഷ്ണുഭക്തന്മാർക്കും നാലു വർണങ്ങളിലുമുള്ളവർക്കും ദാനമായി ലഭിച്ചു।

Verse 9

भूमौ गौडोद्भवांश्चक्रे रुद्रा क्षाञ्छिववल्लभान् । मथुरायामयोध्यायां लंकायां मलये तथा

ഭൂമിയിൽ രുദ്രന്മാർ ഗൗഡദേശത്തിൽ ജനിച്ച ശിവപ്രിയ രാജാക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു; അതുപോലെ മഥുര, അയോധ്യ, ലങ്ക, മലയം പ്രദേശങ്ങളിലും (ശിവവല്ലഭ ഭരണാധികാരികളെ സ്ഥാപിച്ചു)।

Verse 10

सह्याद्रौ च तथा काश्यां दशेष्वन्येषु वा तथा । परानसह्यपापौघभेदनाञ्छ्रुतिनोदनात्

സഹ്യാദ്രിയിലോ കാശിയിലോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റു പത്ത് പുണ്യപീഠങ്ങളിലോ—ശ്രവണവും പാരായണവും ഉണർത്തുന്ന ശക്തിയാൽ സഹിക്കാനാകാത്ത പാപസമൂഹങ്ങളും തകർന്നു നശിക്കുന്നു.

Verse 11

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा जाता ममाज्ञया । रुद्रा क्षास्ते पृथिव्यां तु तज्जातीयाः शुभाक्षकाः

ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ—ഇവർ എന്റെ ആജ്ഞയാൽ ജനിച്ചു. അതുപോലെ ഭൂമിയിൽ രുദ്രാക്ഷങ്ങളും അതേ ഉദ്ഭവജാതിയായി, ശുഭനേത്രസ്വരൂപം (രുദ്രസംഭവം) ആയി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

Verse 12

श्वेतरक्ताः पीतकृष्णा वर्णाज्ञेयाः क्रमाद्बुधैः । स्वजातीयं नृभिर्धार्यं रुद्रा क्षं वर्णतः क्रमात्

ബുദ്ധിമാന്മാർ രുദ്രാക്ഷയുടെ വർണങ്ങളെ ക്രമമായി ശ്വേതം, രക്തം, പീതം, കൃഷ്ണം എന്ന്—നാലു വർണങ്ങളുടെ അനുസരണയായി—അറിയുന്നു. അതിനാൽ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ വർണത്തിന് യോജിച്ചതിനെ ആ ക്രമത്തിൽ ധരിക്കണം.

Verse 13

वर्णैस्तु तत्फलं धार्यं भुक्तिमुक्तिफलेप्सुभिः । शिवभक्तैर्विशेषेण शिवयोः प्रीतये सदा

അതിനാൽ ഭോഗവും മോക്ഷവും എന്ന ഫലങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വിധിപ്രകാരം ആ പവിത്രചിഹ്നം ധരിക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച് ശിവഭക്തർ ശിവ-ശിവയുടെ നിത്യപ്രീതിക്കായി എപ്പോഴും അത് ധരിക്കണം.

Verse 14

ॐ ह्रीं नमः १ ॐ नमः २ ॐ क्लीं नमः ३ ॐ ह्रीं नमः ४ ॐ ह्रीं नमः ५ ॐ ह्रीं हुं नमः ६ ॐ हुंनमः ७ ॐ हुं नमः ८ ॐ ह्रीं हुं नमः ९ ॐ ह्रीं नमः नमः १० ॐ ह्रीं हुं नमः ११ ॐ क्रौं क्षौं रौं नमः १२ ॐ ह्रीं नमः १३ ॐ नम

ഈ ബീജമന്ത്രങ്ങളാൽ പുനഃപുനഃ നമസ്കാരം അർപ്പിച്ച് പൂജയും ന്യാസവും ചെയ്യണം—“ഓം ഹ്രീം നമഃ”, “ഓം നമഃ”, “ഓം ക്ലീം നമഃ”, “ഓം ഹ്രീം ഹും നമഃ”, “ഓം ക്രൗം ക്ഷൗം റൗം നമഃ”; ലിംഗത്തിലും സ്വന്തം ദേഹചൈതന്യത്തിലും വിശ്വേശ്വര ശിവനെ ആവാഹനം ചെയ്ത് ആരാധിക്കണം।

Verse 15

अधमं चणमात्रं स्यात्प्रक्रियैषा परोच्यते । शृणु पार्वति सुप्रीत्या भक्तानां हितकाम्यया

ഈ ക്രമത്തിന്റെ അത്യല്പമായൊരു ഭാഗം പോലും—ഒരു ധാന്യമാത്രം മാത്രമായാലും—പരമഫലപ്രദമെന്നു പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹേ പാർവതി! സന്തോഷത്തോടെ കേൾക്കുക; ഭക്തരുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ചാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്।

Verse 16

बदरीफलमात्रं च यत्स्यात्किल महेश्वरि । तथापि फलदं लोके सुखसौभाग्यवर्द्धनम्

ഹേ മഹേശ്വരി, അർപ്പണം വെറും ബദരിഫലത്തിന്റെ അളവിലായാലും, അത് ഈ ലോകത്തിൽ ഫലദായകമായി സുഖവും സൗഭാഗ്യവും വർധിപ്പിക്കുന്നു।

Verse 17

धात्रीफलसमं यत्स्यात्सर्वारिष्टविनाशनम् । गुंजया सदृशं यत्स्यात्सर्वार्थफलसाधनम्

ധാത്രിഫലത്തിന്റെ അളവുള്ള (രുദ്രാക്ഷം) എല്ലാ അరిష്ടങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു; ഗുഞ്ചാബീജത്തിന്റെ അളവുള്ളത് എല്ലാ അഭിലഷിത ലക്ഷ്യഫലങ്ങളും സിദ്ധമാക്കുന്നു।

Verse 18

यथा यथा लघुः स्याद्वै तथाधिकफलप्रदम् । एकैकतः फलं प्रोक्तं दशांशैरधिकं बुधैः

നിശ്ചയമായി, ആചരണമെത്ര ലഘുവായാലോ അത്ര അധിക ശ്രേഷ്ഠഫലം നൽകുന്നു. ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു—ഒന്നൊന്നായി ഓരോന്നിന്റെയും ഫലം പത്തിലൊന്ന് അധികമായി വർധിക്കുന്നു।

Verse 19

रुद्रा क्षधारणं प्रोक्तं पापनाशनहेतवे । तस्माच्च धारणी यो वै सर्वार्थसाधनो ध्रुवम्

രുദ്രാക്ഷധാരണം പാപനാശത്തിനുള്ള കാരണമെന്നു പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് യഥാർത്ഥത്തിൽ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നവൻ നിശ്ചയമായി എല്ലാ ധർമ്മോചിത ലക്ഷ്യങ്ങളും സിദ്ധിപ്പിക്കും.

Verse 20

यथा च दृश्यते लोके रुद्रा क्षफलदः शुभः । न तथा दृश्यतेऽन्या च मालिका परमेश्वरि

ഹേ പരമേശ്വരീ! ഈ ലോകത്തിൽ മംഗളകരമായ രുദ്രാക്ഷം ഫലം നൽകുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ, മറ്റൊരു മാലയും അങ്ങനെ ഫലദായിനിയായി കാണപ്പെടുന്നില്ല.

Verse 21

समाः स्निग्धा दृढाः स्थूलाः कंटकैः संयुताः शुभाः । रुद्रा क्षाः कामदा देवि भुक्तिमुक्तिप्रदाः सदा

ഹേ ദേവീ! സമമായും മിനുക്കമുള്ളതും ദൃഢവും വലുതും മംഗളകരവുമായ, സ്വാഭാവിക കണ്ഠകസദൃശ രേഖാ-ഉയർച്ചകളോടുകൂടിയ രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റി, എപ്പോഴും ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.

Verse 22

क्रिमिदुष्टं छिन्नभिन्नं कंटकैर्हीनमेव च । व्रणयुक्तमवृत्तं च रुद्रा क्षान्षड्विवर्जयेत्

രുദ്രാക്ഷയുടെ ആറു തരങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം—പുഴുക്കൾ കെടുത്തിയതു, മുറിഞ്ഞതോ പൊട്ടിയതോ, സ്വാഭാവിക കണ്ഠകസദൃശ രേഖാ-ഉയർച്ചകളില്ലാത്തതു, മുറിവ്/പാടുള്ളതു, കൂടാതെ ശരിയായി വൃത്താകാരമല്ലാത്തതു.

Verse 23

स्वयमेव कृतद्वारं रुद्रा क्षं स्यादिहोत्तमम् । यत्तु पौरुषयत्नेन कृतं तन्मध्यमं भवेत्

ഈ ലോകത്തിൽ സ്വയം രൂപപ്പെട്ട രന്ധ്രം (ദ്വാരം) ഉള്ള രുദ്രാക്ഷം ഉത്തമമാണ്. എന്നാൽ മനുഷ്യശ്രമത്തോടെ തുളച്ചത് മധ്യമമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 24

रुद्रा क्षधारणं प्राप्तं महापातकनाशनम् । रुद्र संख्याशतं धृत्वा रुद्र रूपो भवेन्नरः

രുദ്രാക്ഷധാരണം മഹാപാതകനാശിനിയെന്ന് പ്രസിദ്ധം. രുദ്രസംഖ്യപ്രകാരം നൂറ് രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ രുദ്രസ്വരൂപനാകുന്നു।

Verse 25

इति श्रीशिवमहापुराणे प्रथमायां विद्येश्वरसंहितायां साध्यसाधनखण्डे रुद्रा क्षमहात्म्यवर्णनोनाम पञ्चविंशोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീശിവമഹാപുരാണത്തിലെ ആദ്യമായ വിദ്യേശ്വരസംഹിതയിലെ സാധ്യസാധനഖണ്ഡത്തിൽ ‘രുദ്രാക്ഷമഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।

Verse 26

शतार्द्धेन युतैः पंचशतैर्वै मुकुटं मतम् । रुद्रा क्षैर्विरचेत्सम्यग्भक्तिमान्पुरुषो वरः

അഞ്ഞൂറ് രുദ്രാക്ഷങ്ങളോടൊപ്പം കൂടി അർദ്ധശതം ചേർത്ത് മുകുടം നിർമ്മിക്കണമെന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഭക്തിയുള്ള ശ്രേഷ്ഠപുരുഷൻ അത് രുദ്രാക്ഷകളാൽ തന്നെ വിധിപൂർവ്വം നിർമ്മിക്കട്ടെ.

Verse 27

त्रिभिः शतैः षष्टियुक्तैस्त्रिरावृत्त्या तथा पुनः । रुद्रा क्षैरुपवीतं व निर्मीयाद्भक्तितत्परः

മുന്നൂറ് അറുപത് രുദ്രാക്ഷകളാൽ, വീണ്ടും വീണ്ടും മൂന്നു വട്ടമായി (ത്രിസൂത്രമായി) ഉപവീതം നിർമ്മിക്കണം. ഭക്തിയിൽ തൽപരനായ ഭക്തൻ അത് വിധിപൂർവ്വം ഒരുക്കട്ടെ.

Verse 28

शिखायां च त्रयं प्रोक्तं रुद्र क्षाणां महेश्वरि । कर्णयोः षट् च षट्चैव वामदक्षिणयोस्तथा

ഹേ മഹേശ്വരീ, രുദ്രാക്ഷങ്ങളിൽ ശിഖയിൽ മൂന്ന് ധരിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; കൂടാതെ കാതുകളിൽ ഇടത്തും വലത്തും—ആറ് ആറ് വീതം.

Verse 29

शतमेकोत्तरं कंठे बाह्वोर्वै रुद्र संख्यया । कूर्परद्वारयोस्तत्र मणिबंधे तथा पुनः

കണ്ഠത്തിൽ നൂറ്റൊന്ന് മണികളുള്ള മാല ധരിക്കണം. ഇരുകൈകളിലും രുദ്ര-സംഖ്യപ്രകാരം, മുട്ടുകൈ സംധികളിലും പിന്നെയും മണിക്കട്ടുകളിലും ധരിക്കണം.

Verse 30

उपवीते त्रयं धार्यं शिवभक्तिरतैर्नरैः । शेषानुर्वरितान्पंच सम्मितान्धारयेत्कटौ

ശിവഭക്തിയിൽ രതനായ പുരുഷൻ മൂന്നു ഉപവീതങ്ങൾ ധരിക്കണം. ശേഷിക്കുന്ന അഞ്ചെണ്ണം നിയമപ്രകാരം അളന്ന് ഒരുക്കി കട്ടിയിൽ (അരയിൽ) ധരിക്കണം.

Verse 31

एतत्संख्या धृता येन रुद्रा क्षाः परमेश्वरि । तद्रू पं तु प्रणम्यं हि स्तुत्यं सर्वैर्महेशवत्

ഹേ പരമേശ്വരി! ഈ എണ്ണത്തിൽ ധരിക്കുന്ന രുദ്രാക്ഷങ്ങളാൽ ലഭിക്കുന്ന ഏതു രൂപവും മഹേശ്വരനെപ്പോലെ എല്ലാവർക്കും നമസ്കരിക്കപ്പെടേണ്ടതും സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ്.

Verse 32

एवंभूतं स्थितं ध्याने यदा कृत्वासनैर्जनम् । शिवेति व्याहरंश्चैव दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते

ഒരു വ്യക്തി ശരിയായ ആസനത്തിൽ ഇരുന്ന് ഇത്തരത്തിലുള്ള ധ്യാനസ്ഥിതിയിൽ നിലകൊണ്ട് ‘ശിവ’ എന്നു ആവർത്തിച്ച് ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ, ശിവദർശനം ലഭിച്ച് അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകുന്നു.

Verse 33

शतादिकसहस्रस्य विधिरेष प्रकीर्तितः । तदभावे प्रकारोन्यः शुभः संप्रोच्यते मया

നൂറുകളും ആയിരങ്ങളും (ജപം) ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഈ വിധി പ്രസ്താവിച്ചു. അത് സാധ്യമല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു മംഗളകരമായ രീതിയെ വിശദീകരിക്കുന്നു.

Verse 34

शिखायामेकरुद्रा क्षं शिरसा त्रिंशतं वहेत् । पंचाशच्च गले दध्याद्बाह्वोः षोडश षोडश

ശിഖയിൽ ഒരു രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കണം. ശിരസ്സിൽ മുപ്പത്, കഴുത്തിൽ അമ്പത്, ഇരുകൈകളിലും പതിനാറ് പതിനാറ് രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ ധരിക്കണം।

Verse 35

मणिबंधे द्वादशद्विस्कंधे पंचशतं वहेत् । अष्टोत्तरशतैर्माल्यमुपवीतं प्रकल्पयेत्

മണിബന്ധത്തിൽ (മണിക്കട്ടിൽ) പന്ത്രണ്ട് രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കണം; ഉർദ്ധ്വബാഹുക്കളിൽ അഞ്ചുനൂറ് ധരിക്കണം. കൂടാതെ നൂറ്റെട്ട് രുദ്രാക്ഷങ്ങളാൽ മാലയും ഉപവീതവും ഒരുക്കി ധരിക്കണം।

Verse 36

एवं सहस्ररुद्रा क्षान्धारयेद्यो दृढव्रतः । तं नमंति सुराः सर्वे यथा रुद्र स्तथैव सः

ഇങ്ങനെ ദൃഢവ്രതനായി സഹസ്ര രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ ധരിക്കുന്നവനെ എല്ലാ ദേവന്മാരും നമസ്കരിക്കും; അവനും രുദ്രനോടു തുല്യനാകും।

Verse 37

एकं शिखायां रुद्रा क्षं चत्वारिंशत्तु मस्तके । द्वात्रिंशत्कण्ठदेशे तु वक्षस्यष्टोत्तरं शतम्

ശിഖയിൽ ഒരു രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കണം; മസ്തകത്തിൽ നാല്പത്, കണ്ഠപ്രദേശത്ത് മുപ്പത്തിരണ്ട്, വക്ഷസ്ഥലത്ത് നൂറ്റെട്ട് രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ ധരിക്കണം।

Verse 38

एकैकं कर्णयोः षट्षड्बाह्वोः षोडश षोडश । करयोरविमानेन द्विगुणेन मुनीश्वर

ഹേ മുനീശ്വരാ! രണ്ടു ചെവികൾക്ക് ഓരോന്നായി; രണ്ടു ഭുജങ്ങൾക്ക് ആറാറായി; മറ്റു അവയവങ്ങൾക്ക് പതിനാറ് പതിനാറായി; രണ്ടു കൈകൾക്ക് അതിന്റെ ഇരട്ടിയായി—ഇതാണ് യഥോചിത ക്രമം.

Verse 39

संख्या प्रीतिर्धृता येन सोपि शैवजनः परः । शिववत्पूजनीयो हि वंद्यस्सर्वैरभीक्ष्णशः

സംഖ്യാവിധിയോടുകൂടിയ ഭക്തിയെ ദൃഢമായി ധരിച്ചവൻ പരമ ശൈവജനൻ. അവൻ ശിവനെപ്പോലെ പൂജ്യൻ; എല്ലാവരാലും വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദ്യൻ.

Verse 40

शिरसीशानमंत्रेण कर्णे तत्पुरुषेण च । अघोरेण गले धार्यं तेनैव हृदयेपि च

ഈശാന മന്ത്രംകൊണ്ട് ശിരസ്സിനെ സ്പർശിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം; തത്പുരുഷ മന്ത്രംകൊണ്ട് രണ്ടു ചെവികളെയും. അഘോര മന്ത്രംകൊണ്ട് കണ്ഠത്തിൽ ധരിക്കണം; അതേ അഘോര മന്ത്രംകൊണ്ട് ഹൃദയത്തിലും ന്യാസം ചെയ്യണം।

Verse 41

अघोरबीजमंत्रेण करयोर्धारयेत्सुधीः । पंचदशाक्षग्रथितां वामदेवेन चोदरे

സുധീ সাধകൻ അഘോര ബീജമന്ത്രംകൊണ്ട് രണ്ടു കൈകളിലും ധാരണ/ന്യാസം ചെയ്യണം. പിന്നെ വാമദേവ മന്ത്രംകൊണ്ട് പതിനഞ്ചക്ഷരങ്ങളാൽ നെയ്ത മന്ത്രത്തെ ഉദരത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം।

Verse 42

पंच ब्रह्मभिरंगश्च त्रिमालां पंचसप्त च । अथवा मूलमंत्रेण सर्वानक्षांस्तुधारयेत्

പഞ്ചബ്രഹ്മ മന്ത്രങ്ങളാൽ അഭിമന്ത്രിച്ച് ശരീരാംഗങ്ങളിൽ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കണം. മൂന്ന് മാലകൾ—അഥവാ അഞ്ച്, ഏഴ്—ധരിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ മൂലമന്ത്രംകൊണ്ട് എല്ലാ രുദ്രാക്ഷങ്ങളും ശുദ്ധീകരിച്ച് ധരിക്കണം।

Verse 43

मद्यं मांसं तु लशुनं पलाण्डुं शिग्रुमेव च । श्लेष्मांतकं विड्वराहं भक्षणे वर्जयेत्ततः

അതുകൊണ്ട് മദ്യം, മാംസം, വെളുത്തുള്ളി, ഉള്ളി, മുരിങ്ങ, കൂടാതെ കഫം വർധിപ്പിക്കുന്നതും അശുദ്ധമെന്നു കരുതപ്പെടുന്നതുമായ ആഹാരം—ഉദാ. വരാഹമാംസം മുതലായവ—ഭക്ഷിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം; ശിവപൂജയ്ക്കായി ദേഹം-മനം ശുദ്ധമായി നിലനിൽക്കാൻ.

Verse 44

छिन्नं खंडितं भिन्नं विदीर्ण । ततो वैश्यैर्धार्यं प्रतिदिवसभावश्यकमहो तथा कृष्णं शूद्रै ः श्रुतिगदितमार्गोयमगजे

അത് മുറിഞ്ഞാലും, പൊട്ടിയാലും, ഖണ്ഡിതമായാലും, പിളർന്നാലും—അപ്പോൾ വൈശ്യർ അത് പ്രതിദിനാവശ്യ കർമമായി കരുതി വീണ്ടും പുതുക്കി വിധിപൂർവ്വം ധരിക്കണം. അതുപോലെ, ഹേ അഗജ (ഗണേശ), ശൂദ്രരും ശ്രുതിയിൽ പ്രസ്താവിച്ച മാർഗ്ഗം അനുസരിച്ച് അതിന്റെ ലളിതമായ ‘കൃഷ്ണ’ (സാധാരണ) രൂപം ധരിക്കണം.

Verse 45

वर्णी वनी गृहयतीर्नियमेन दध्यादेतद्र हस्यपरमो न हि जातु तिष्ठेत् । रुद्रा क्षधारणमिदं सुकृतैश्च लभ्यं त्यक्त्वेदमेतदखिलान्नरकान्प्रयांति

ബ്രഹ്മചാരി, വാനപ്രസ്ഥൻ, ഗൃഹസ്ഥൻ, യതി—എല്ലാവരും നിയമത്തോടെ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കണം. ഈ പരമ രഹസ്യത്തിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവൻ അതിനെ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കരുത്. രുദ്രാക്ഷധാരണം മഹാപുണ്യത്താൽ മാത്രമേ ലഭിക്കൂ; അതിനെ ത്യജിക്കുന്നവർ സകല നരകങ്ങളിലേക്കും പതിക്കുന്നു.

Verse 46

आदावामलकात्स्वतो लघुतरा रुग्णास्ततः कंटकैः संदष्टाः कृमिभिस्तनूपकरणच्छिद्रे ण हीनास्तथा । धार्या नैव शुभेप्सुभिश्चणकवद्रुद्रा क्षमप्यंततो रुद्रा क्षोमम लिंगमंगलमुमे सूक्ष्मं प्रशस्तं सदा

ഹേ ഉമാ! ആദ്യം തന്നെ സ്വഭാവത്തിൽ അത്യന്തം ലഘുവായതും, പിന്നെ രോഗബാധിതമായതും, മുള്ളുകൾകൊണ്ട് കുത്തപ്പെട്ട/ചീർന്നതും, പുഴുക്കൾ തിന്നതും, അല്ലെങ്കിൽ ഉപകരണത്തിന്റെ തുളയാൽ ക്ഷയിച്ചതുമായ രുദ്രാക്ഷമണികൾ ശുഭം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ കടലപോലും ധരിക്കരുത്. എന്നാൽ അഖണ്ഡവും ദോഷരഹിതവും സൂക്ഷ്മവും സുസംഘടിതവുമായ രുദ്രാക്ഷം ശിവലിംഗാരാധനയ്ക്ക് സദാ മംഗളകരമെന്നു പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 47

सर्वाश्रमाणां वर्णानां स्त्रीशूद्रा णां शिवाज्ञया । धार्याः सदैव रुद्रा क्षा यतीनां प्रणवेन हि

ശിവാജ്ഞപ്രകാരം എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളിലെയും വർണങ്ങളിലെയുംവർ—സ്ത്രീകളും ശൂദ്രരും ഉൾപ്പെടെ—എപ്പോഴും രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കണം. യതികൾ പ്രണവം (ഓം) കൊണ്ട് സംസ്കരിച്ച് ധരിക്കണം.

Verse 48

दिवा बिभ्रद्रा त्रिकृतै रात्रौ विभ्रद्दिवाकृतैः । प्रातर्मध्याह्नसायाह्ने मुच्यते सर्वपातकैः

പകൽ ത്രിവിധവിധിപ്രകാരം ധരിച്ചു, രാത്രി പകലിലെ വിധിപോലെ ധരിക്കുന്നവൻ പ്രഭാതം, മധ്യാഹ്നം, സായാഹ്നം—എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.

Verse 49

ये त्रिपुण्ड्रधरा लोके जटाधारिण एव ये । ये रुद्रा क्षधरास्ते वै यमलोकं प्रयांति न

ഈ ലോകത്ത് ത്രിപുണ്ഡ്രം ധരിക്കുന്നവർ, ജടാധാരികൾ, രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നവർ—അത്തരം ഭക്തർ സത്യമായും യമലോകത്തിലേക്ക് പോകുകയില്ല.

Verse 50

रुद्रा क्षमेकं शिरसा बिभर्ति तथा त्रिपुण्ड्रं च ललाटमध्ये । पंचाक्षरं ये हि जपंति मंत्रं पूज्या भवद्भिः खलु ते हि साधवः

ശിരസ്സിൽ ഒരു രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചു, നെറ്റിയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ ത്രിപുണ്ഡ്രം ധരിച്ചു, പഞ്ചാക്ഷര മന്ത്രം ജപിക്കുന്നവർ—അവർ സത്യമായും সাধു-ഭക്തർ; അവർ നിങ്ങളുടെ പൂജയ്ക്ക് അർഹർ.

Verse 51

यस्याण्गे नास्ति रुद्रा क्षस्त्रिपुण्ड्रं भालपट्टके । मुखे पंचाक्षरं नास्ति तमानय यमालयम्

ആരുടെ ശരീരത്തിൽ രുദ്രാക്ഷമില്ല, നെറ്റിയിൽ ത്രിപുണ്ഡ്രമില്ല, വായിൽ പഞ്ചാക്ഷരിയില്ല—അവനെ യമാലയത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.

Verse 52

ज्ञात्वा ज्ञात्वा तत्प्रभावं भस्मरुद्रा क्षधारिणः । ते पूज्याः सर्वदास्माकं नो नेतव्याः कदाचन

അതിന്റെ പ്രഭാവമഹിമ വീണ്ടും വീണ്ടും അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, ഭസ്മവും രുദ്രാക്ഷവും ധരിക്കുന്നവർ ഞങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും പൂജ്യരാണ്; അവരെ ഒരിക്കലും പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോകരുത്।

Verse 53

एवमाज्ञापयामास कालोपि निजकिण्करान् । तथेति मत्त्वा ते सर्वे तूष्णीमासन्सुविस्मिताः

ഇങ്ങനെ കാലനും തന്റെ ഭൃത്യന്മാരോട് ആജ്ഞാപിച്ചു. ‘തഥേതി’ എന്നു കരുതി അവർ എല്ലാവരും അത്യന്തം വിസ്മയത്തോടെ മൗനമായി നിന്നു।

Verse 54

अत एव महादेवि रुद्रा क्षोत्यघनाशनः । तद्धरो मत्प्रियः शुद्धोऽत्यघवानपि पार्वति

അതുകൊണ്ട്, ഹേ മഹാദേവീ! രുദ്രാക്ഷം പാപനാശിനിയാണ്. അത് ധരിക്കുന്നവൻ എനിക്ക് പ്രിയൻ; ഹേ പാർവതി, മഹാപാപിയും ശുദ്ധനാകുന്നു।

Verse 55

हस्ते बाहौ तथा मूर्ध्नि रुद्रा क्षं धारयेत्तु यः । अवध्यः सर्वभूतानां रुद्र रूपी चरेद्भुवि

കൈകളിലും ഭുജങ്ങളിലും മസ്തകത്തിലും രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നവൻ സർവ്വഭൂതങ്ങൾക്കും അവധ്യനായി, രുദ്രരൂപം ധരിച്ചു ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Verse 56

सुरासुराणां सर्वेषां वंदनीयः सदा स वै । पूजनीयो हि दृष्टस्य पापहा च यथा शिवः

അവൻ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവർക്കും എപ്പോഴും വന്ദനീയൻ. അവനെ കണ്ടാൽ തന്നെ അവൻ പൂജ്യനാകുന്നു; ശിവനെപ്പോലെ പാപഹരനും ആകുന്നു.

Verse 57

ध्यानज्ञानावमुक्तोपि रुद्रा क्षं धारयेत्तु यः । सर्वपापविनिर्मुक्तः स याति परमां गतिम्

ധ്യാനവും ജ്ഞാനവും ഇല്ലാത്തവനായാലും, ആരെങ്കിലും രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചാൽ, അവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായി ശിവപ്രസാദത്താൽ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 58

रुद्रा क्षेण जपन्मन्त्रं पुण्यं कोटिगुणं भवेत् । दशकोटिगुणं पुण्यं धारणाल्लभते नरः

രുദ്രാക്ഷമാലയാൽ മന്ത്രജപം ചെയ്താൽ പുണ്യം കോടി ഗുണം വർധിക്കും; രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നതുമാത്രം കൊണ്ടുതന്നെ മനുഷ്യൻ ദശകോടി ഗുണം പുണ്യം നേടുന്നു।

Verse 59

यावत्कालं हि जीवस्य शरीरस्थो भवेत्स वै । तावत्कालं स्वल्पमृत्युर्न तं देवि विबाधते

ജീവൻ സത്യമായി ശരീരത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി നിലകൊള്ളുന്നത്രകാലം, ഹേ ദേവീ, അത്രകാലം അകാലമരണം അവനെ ഒരിക്കലും പീഡിപ്പിക്കുകയില്ല।

Verse 60

त्रिपुंड्रेण च संयुक्तं रुद्रा क्षाविलसांगकम् । मृत्युंजयं जपंतं च दृष्ट्वा रुद्र फलं लभेत्

പവിത്രഭസ്മത്തിന്റെ ത്രിപുണ്ഡ്രം ധരിച്ചു, രുദ്രാക്ഷമാലയാൽ അംഗങ്ങൾ ശോഭിച്ചു, മൃത്യുഞ്ജയ മന്ത്രജപത്തിൽ ലീനനായ ഭക്തനെ കണ്ടാൽ രുദ്രഫലം (കൃപാഫലം) ലഭിക്കുന്നു।

Verse 61

पंचदेवप्रियश्चैव सर्वदेवप्रियस्तथा । सर्वमन्त्राञ्जपेद्भक्तो रुद्रा क्षमालया प्रिये

ഹേ പ്രിയേ, രുദ്രാക്ഷമാല ധരിച്ചു മന്ത്രജപം ചെയ്യുന്ന ഭക്തൻ പഞ്ചദേവന്മാർക്കും പ്രിയനും, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും പ്രിയനും ആകുന്നു; അതേ രുദ്രാക്ഷമാലയാൽ അവൻ എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടെയും ജപം സഫലമായി നടത്താം।

Verse 62

विष्ण्वादिदेवभक्ताश्च धारयेयुर्न संशयः । रुद्र भक्तो विशेषेण रुद्रा क्षान्धारयेत्सदा

വിഷ്ണു മുതലായ ദേവന്മാരുടെ ഭക്തരും സംശയമില്ലാതെ അവ ധരിക്കാം. എന്നാൽ രുദ്രഭക്തൻ പ്രത്യേകമായി എപ്പോഴും രുദ്രാക്ഷമാല ധരിക്കണം.

Verse 63

रुद्रा क्षा विविधाः प्रोक्तास्तेषां भेदान्वदाम्यहम् । शृणु पार्वति सद्भक्त्या भुक्तिमुक्तिफलप्रदान्

രുദ്രാക്ഷങ്ങൾ പലവിധമാണെന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ അവയുടെ ഭേദങ്ങൾ ഞാൻ പറയുന്നു. ഹേ പാർവതി, സദ്ഭക്തിയോടെ ശ്രവിക്കൂ—അവ ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഫലപ്രദങ്ങളാണ്.

Verse 64

एकवक्त्रः शिवः साक्षाद्भुक्तिमुक्तिफलप्रदः । तस्य दर्शनमात्रेण ब्रह्महत्या व्यपोहति

ഏകവക്ത്രനായ ശിവൻ സാക്ഷാൽ പരബ്രഹ്മം തന്നേ; ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഫലപ്രദൻ. അവന്റെ ദർശനമാത്രം കൊണ്ടുതന്നെ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപവും അകന്നു പോകുന്നു.

Verse 65

यत्र संपूजितस्तत्र लक्ष्मीर्दूरतरा न हि । नश्यंत्युपद्र वाः सर्वे सर्वकामा भवंति हि

എവിടെ ശിവനെ വിധിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നുവോ അവിടെ ലക്ഷ്മി ഒരിക്കലും ദൂരെയല്ല. അവിടെ എല്ലാ ഉപദ്രവങ്ങളും നശിച്ച്, എല്ലാ ന്യായകാമനകളും സിദ്ധിക്കുന്നു.

Verse 66

द्विवक्त्रो देवदेवेशस्सर्वकामफलप्रदः । विशेषतः स रुद्रा क्षो गोवधं नाशयेद्द्रुतम्

ദ്വിവക്ത്രനായ ദേവദേവേശൻ എല്ലാ കാമനകളുടെയും ഫലം നൽകുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ആ രുദ്രാക്ഷം ഗോവധപാപം വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 67

त्रिवक्त्रो यो हि रुद्रा क्षः साक्षात्साधनदस्सदा । तत्प्रभावाद्भवेयुर्वै विद्याः सर्वाः प्रतिष्ठिताः

ത്രിമുഖമായ രുദ്രാക്ഷം എപ്പോഴും സാക്ഷാൽ സാധനദായകമാണ്. അതിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ साधകനിൽ എല്ലാ വിദ്യകളും ദൃഢമായി പ്രതിഷ്ഠിതമാകുന്നു.

Verse 68

चतुर्वक्त्रः स्वयं ब्रह्मा नरहत्यां व्यपोहति । दर्शनात्स्पर्शनात्सद्यश्चतुर्वर्गफलप्रदः

ചതുര്മുഖ രുദ്രാക്ഷം നരഹത്യാപാപം സ്വയം ബ്രഹ്മാവും നീക്കുന്നതായി പറയുന്നു. ഇതിന്റെ ദർശനവും സ്പർശവും മാത്രം മതി—ഉടൻ തന്നെ ചതുര്വർഗ്ഗഫലം (ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം) നൽകുന്നു.

Verse 69

पंचवक्त्रः स्वयं रुद्र ः कालाग्निर्नामतः प्रभुः । सर्वमुक्तिप्रदश्चैव सर्वकामफलप्रदः

പഞ്ചവക്ത്രനായ സ്വയം രുദ്രൻ ‘കാലാഗ്നി’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധനായ പ്രഭുവാകുന്നു. അവൻ സർവ്വവിധ മോക്ഷവും നല്കുകയും ധർമ്മസമ്മതമായ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഫലവും അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 70

अगम्यागमनं पापमभक्ष्यस्य च भक्षणम् । इत्यादिसर्वपापानि पंचवक्त्रो व्यपोहति

അഗമ്യസ്ഥലത്തിലേക്ക് പോകുന്നതും അഭക്ഷ്യം ഭക്ഷിക്കുന്നതും—ഇത്യാദിയായ എല്ലാ പാപങ്ങളും പഞ്ചവക്ത്രൻ (പഞ്ചമുഖ ശിവൻ) അകറ്റുന്നു.

Verse 71

षड्वक्त्रः कार्तिकेयस्तुधारणाद्दक्षिणे भुजे । ब्रह्महत्यादिकैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः

വലത് ഭുജത്തിൽ ധരിക്കുന്നതിലൂടെ (സാധകൻ) ഷഡ്വക്ത്ര കാർത്തികേയനെപ്പോലെ അനുഗ്രഹിതനാകുന്നു; ബ്രഹ്മഹത്യാദി പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

Verse 72

सप्तवक्त्रो महेशानि ह्यनंगो नाम नामतः । धारणात्तस्य देवेशिदरिद्रो पीश्वरो भवेत्

ഹേ മഹേശാനി, ‘അനംഗ’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധനായ സപ്തവക്ത്ര മഹേശ്വരൻ ഉണ്ട്. ഹേ ദേവേശി, ആ ദിവ്യനാമം മനസ്സിൽ ധാരണമാക്കിയാൽ ദരിദ്രനും ഐശ്വര്യവും പ്രഭുത്വവും ലഭിച്ച സ്വാമിയാകും.

Verse 73

रुद्रा क्षश्चाष्टवक्त्रश्च वसुमूर्तिश्च भैरवः । धारणात्तस्य पूर्णायुर्मृतो भवति शूलभृत्

രുദ്രാക്ഷം, അഷ്ടവക്ത്രൻ, വസുമൂർത്തി, ഭൈരവൻ—ഇവ ശൂലധാരിയായ പ്രഭുവിന്റെ നാമരൂപങ്ങളാണ്. ആ രുദ്രാക്ഷം ധരിച്ചാൽ ആയുസ്സ് ക്ഷയിച്ചവനും വീണ്ടും പൂർണ്ണായുസ്സ് പ്രാപിക്കും.

Verse 74

भैरवो नववक्त्रश्च कपिलश्च मुनिः स्मृतः । दुर्गा वात दधिष्ठात्री नवरूपा महेश्वरी

അവൻ ഭൈരവൻ, നവവക്ത്രൻ, മുനി കപിലൻ എന്നിങ്ങനെ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അവൾ ദുർഗ്ഗ—വാതം (പ്രാണവായു) എന്നതിന്റെ അധിഷ്ഠാത്രി, ധാരണ-പോഷണം ചെയ്യുന്നവൾ, ഒൻപതു രൂപങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന മഹേശ്വരി.

Verse 75

तं धारयेद्वामहस्ते रुद्रा क्षं भक्तितत्परः । सर्वेश्वरो भवेन्नूनं मम तुल्यो न संशयः

ഭക്തിയിൽ ഏകാഗ്രനായി ആ രുദ്രാക്ഷം ഇടത് കൈയിൽ ധരിക്കുന്നവൻ നിശ്ചയമായും സർവേശ്വരനാകും; അവൻ എനിക്കു തുല്യനാകും—സംശയമില്ല.

Verse 76

दशवक्त्रो महेशानि स्वयं देवो जनार्दनः । धारणात्तस्य देवेशि सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ഹേ മഹേശാനി, സ്വയം ജനാർദനദേവൻ ദശവക്ത്രനാണ്. ഹേ ദേവേശി, അതിനെ ധരിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പ്രാപിക്കും.

Verse 77

एकादशमुखो यस्तु रुद्रा क्षः परमेश्वरि । स रुद्रो धारणात्तस्य सर्वत्र विजयी भवेत्

ഹേ പരമേശ്വരീ! ഏകാദശമുഖമായ രുദ്രാക്ഷം സാക്ഷാൽ രുദ്രനാണ്; അതിനെ ധരിക്കുന്നവൻ എല്ലായിടത്തും വിജയിയാകും.

Verse 78

द्वादशास्यं तु रुद्रा क्षं धारयेत्केशदेशके । आदित्याश्चैव ते सर्वेद्वादशैव स्थितास्तथा

ദ്വാദശമുഖ രുദ്രാക്ഷം കേശദേശത്ത് (ശിരസ്സിൽ) ധരിക്കണം. അതിൽ ദ്വാദശ ആദിത്യർ—പന്ത്രണ്ടുപേരും—അങ്ങനെ തന്നെ അധിഷ്ഠിതരായിരിക്കുന്നു.

Verse 79

त्रयोदशमुखो विश्वेदेवस्तद्धारणान्नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सौभाग्यं मंगलंलभेत्

ത്രയോദശമുഖനായ വിശ്വദേവനെ ഇപ്രകാരം ധ്യാനധാരണ ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ അവനെ പ്രാപിക്കുന്നു. ആ ധാരണയാൽ അവൻ എല്ലാ കാമ്യഫലങ്ങളും നേടി സൗഭാഗ്യവും മംഗളവും ലഭിക്കുന്നു.

Verse 80

चतुर्दशमुखो यो हि रुद्रा क्षः परमः शिवः । धारयेन्मूर्ध्नि तं भक्त्या सर्वपापं प्रणश्यति

ചതുര്ദശമുഖമായ രുദ്രാക്ഷം സാക്ഷാൽ പരമശിവൻ തന്നെയാണ്. ഭക്തിയോടെ അതിനെ ശിരസ്സിൽ ധരിക്കുന്നവന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു.

Verse 81

इति रुद्रा क्षभेदा हि प्रोक्ता वै मुखभेदतः । तत्तन्मंत्राञ्छृणु प्रीत्या क्रमाच्छैल्लेश्वरात्मजे

ഇങ്ങനെ മുഖഭേദപ്രകാരം രുദ്രാക്ഷഭേദങ്ങൾ പ്രസ്താവിച്ചു. ഇനി, ഹേ ശൈലേശ്വരാത്മജേ, ഓരോന്നിന്റെയും മന്ത്രങ്ങൾ ക്രമമായി പ്രീതിയോടെ ശ്രവിക്കൂ.

Verse 82

भक्तिश्रद्धा युतश्चैव सर्वकामार्थसिद्धये । रुद्रा क्षान्धारयेन्मंत्रैर्देवनालस्य वर्जितः

ഭക്തിയും ശ്രദ്ധയും യുക്തനായി, സകല ധർമ്മ്യകാമനകളുടെയും ലക്ഷ്യസിദ്ധിക്കായി, മന്ത്രജപത്തോടുകൂടെ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കണം; ‘ദേവനാല’ തരം ഒഴിവാക്കണം.

Verse 83

विना मंत्रेण हो धत्ते रुद्रा क्षं भुवि मानवः । स याति नरकं घोरं यावदिन्द्रा श्चतुर्दश

മന്ത്രമില്ലാതെ ഭൂമിയിൽ രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ നിലനിൽക്കുന്ന കാലംവരെ ഭയങ്കര നരകത്തിൽ പതിക്കുന്നു.

Verse 84

रुद्रा क्षमालिनं दृष्ट्वा भूतप्रेतपिशाचकाः । डाकिनीशाकिनी चैव ये चान्ये द्रो हकारकाः

രുദ്രാക്ഷമാല ധരിച്ച രുദ്രനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭൂതം, പ്രേതം, പിശാച്, ഡാകിനി-ശാകിനി എന്നിവരും മറ്റു ദ്രോഹകാരികളും ഭയന്ന് അടങ്ങി.

Verse 85

कृत्रिमं चैव यत्किंचिदभिचारादिकं च यत् । तत्सर्वं दूरतो याति दृष्ट्वा शंकितविग्रहम्

കൃത്രിമമായതൊക്കെയും, അഭിചാരാദി ദുഷ്ക്രിയകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതൊക്കെയും—ശിവന്റെ ജാഗ്രതയുള്ള (ശങ്കിത) രൂപം കണ്ടമാത്രത്തിൽ ദൂരെയ്ക്ക് പിന്മാറുന്നു.

Verse 86

रुद्रा क्षमालिनं दृष्ट्वा शिवो विष्णुः प्रसीदति । देवीगणपतिस्सूर्यः सुराश्चान्येपि पार्वति

ഹേ പാർവതി, രുദ്രാക്ഷമാല ധരിച്ച ഭക്തനെ കണ്ടാൽ രുദ്രന്മാർ പ്രസന്നരാകുന്നു; ശിവനും വിഷ്ണുവും പ്രസന്നരാകുന്നു; ദേവി, ഗണപതി, സൂര്യൻ എന്നിവരും മറ്റു ദേവന്മാരും കൃപാപൂർവ്വം അനുഗ്രഹിക്കുന്നു।

Verse 87

एवं ज्ञात्वा तु माहात्म्यं रुद्रा क्षस्य महेश्वरि । सम्यग्धार्यास्समंत्राश्च भक्त्याधर्मविवृद्धये

ഹേ മഹേശ്വരീ! രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെ ഈ മഹാത്മ്യം ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ്, അതിനെ വിധിപൂർവ്വം ധരിക്കണം; നിശ്ചിത മന്ത്രങ്ങളോടുകൂടിയും—ഭക്തിയാൽ ധർമ്മം വർദ്ധിച്ചു പുഷ്ടിയാകുവാൻ.

Verse 88

इत्युक्तं गिरिजाग्रे हि शिवेन परमात्मना । भस्मरूद्रा क्षमाहात्म्यं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

ഇങ്ങനെ പരമാത്മാവായ ശിവൻ ഗിരിജയുടെ സന്നിധിയിൽ ഭസ്മം, രുദ്രാക്ഷം, ക്ഷമ എന്നിവയുടെ മഹാത്മ്യം അരുളിച്ചെയ്തു—അത് ഭുക്തിയും മുക്തിയും എന്ന ഇരുവിധ ഫലവും നൽകുന്നതാണ്.

Verse 89

शिवस्यातिप्रियौ ज्ञेयौ भस्मरुद्रा क्षधारिणौ । तद्धारणप्रभावद्धि भुक्तिर्मुक्तिर्न संशयः

ഭസ്മവും രുദ്രാക്ഷവും ധരിക്കൽ ശിവനു അതിപ്രിയമാണെന്ന് അറിയുക. അവ ധരിക്കുന്ന പ്രഭാവത്താൽ ഭുക്തിയും മുക്തിയും—ഇരണ്ടും ലഭിക്കുന്നു; സംശയമില്ല.

Verse 90

भस्मरुद्रा क्षधारी यः शिवभक्तस्स उच्यते । पंचाक्षरजपासक्तः परिपूर्णश्च सन्मुखे

ഭസ്മവും രുദ്രാക്ഷവും ധരിക്കുന്നവൻ ശിവഭക്തനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. പഞ്ചാക്ഷര മന്ത്രജപത്തിൽ ആസക്തനായി അവൻ പരിപൂർണ്ണനായി പ്രഭുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 91

विना भस्मत्रिपुंड्रेण विना रुद्रा क्षमालया । पूजितोपि महादेवो नाभीष्टफलदायकः

പവിത്രഭസ്മത്തിന്റെ ത്രിപുണ്ഡ്രവും രുദ്രാക്ഷമാലയും ഇല്ലാതെ മഹാദേവനെ പൂജിച്ചാലും, അവൻ അഭീഷ്ടഫലം നൽകുകയില്ല।

Verse 92

तत्सर्वं च समाख्यातं यत्पृष्टं हि मुनीश्वर । भस्मरुद्रा क्षमाहात्म्यं सर्वकामसमृद्धिदम्

ഹേ മുനീശ്വരാ! നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ സമ്യകമായി വിശദീകരിച്ചു—പവിത്ര ഭസ്മം, രുദ്രാക്ഷം, ക്ഷമയുടെ മഹാത്മ്യം; ഇവ സകല ധാർമ്മിക ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും സിദ്ധിയും സമൃദ്ധിയും നൽകുന്നു।

Verse 93

एतद्यः शृणुयान्नित्यं माहात्म्यपरमं शुभम् । रुद्रा क्षभस्मनोर्भक्त्यासर्वान्कामानवाप्नुयात्

രുദ്രാക്ഷത്തോടും പവിത്ര ഭസ്മത്തോടും ഭക്തിയോടെ ഈ പരമ മംഗളകരമായ മഹാത്മ്യം നിത്യമായി ശ്രവിക്കുന്നവൻ, അഭിലഷിതമായ എല്ലാ ഫലങ്ങളും പ്രാപിക്കും।

Verse 94

इह सर्वसुखं भुक्त्वा पुत्रपौत्रादिसंयुतः । लभेत्परत्र सन्मोक्षं शिवस्यातिप्रियो भवेत्

ഈ ലോകത്തിൽ എല്ലാ സുഖവും അനുഭവിച്ച്, പുത്ര-പൗത്രാദികളോടെ സമ്പന്നനായി, പരലോകത്തിൽ സത്യ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുകയും, ഭഗവാൻ ശിവനു അത്യന്തം പ്രിയനാകുകയും ചെയ്യും।

Verse 95

विद्येश्वरसंहितेयं कथिता वो मुनीश्वराः । सर्वसिद्धिप्रदा नित्यं मुक्तिदा शिवशासनात्

ഹേ മുനീശ്വരന്മാരേ! ഈ വിദ്യേശ്വരസംഹിത നിങ്ങളോട് ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; ശിവന്റെ ശാസനപ്രകാരം ഇത് നിത്യമായി എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുകയും മോക്ഷം പ്രദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു।