Sukta 15

Mantra 1

इममू षु वो अतिथिमुषर्बुधं विश्वासां विशां पतिमृञ्जसे गिरा । वेतीद्दिवो जनुषा कच्चिदा शुचिर्ज्योक्चिदत्ति गर्भो यदच्युतम् ॥

ഇവൻ നിങ്ങളുടെ അതിഥി—ഉഷസ്സിനോടൊപ്പം ഉണർന്നവൻ, എല്ലാ വിശകളുടെയും പതി—അവനെ നിങ്ങൾ ഗിരാ (സ്തുതിവാക്ക്) കൊണ്ടു അലങ്കരിക്കുന്നു. ദിവത്തിൽ നിന്നുള്ള ജന്മം കൊണ്ടു അവൻ അറിയുന്നു; ശുചിയായവൻ, ഇപ്പോഴും വരുന്നു: മറഞ്ഞ ഗർഭം അച്യുതത്തെയും ഭക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 2

मित्रं न यं सुधितं भृगवो दधुर्वनस्पतावीड्यमूर्ध्वशोचिषम् । स त्वं सुप्रीतो वीतहव्ये अद्भुत प्रशस्तिभिर्महयसे दिवेदिवे ॥

മിത്രനെപ്പോലെ, ഭൃഗുക്കൾ ഉറച്ചതായി സ്ഥാപിച്ചവനെ—വനസ്പതിയുടെ സ്വാമിയിൽ ആരാധ്യനായി, ഊർധ്വശോചിഷ്മാൻ ജ്വാലകളോടെ—അങ്ങനെയുള്ള നീ, അത്ഭുത അഗ്നേ, ഹവ്യത്തിൽ സുപ്രീതനായി, ഞങ്ങളുടെ പ്രശസ്തികളാൽ ദിനംപ്രതി മഹിമപ്പെടുന്നു.

Mantra 3

स त्वं दक्षस्यावृको वृधो भूरर्यः परस्यान्तरस्य तरुषः । रायः सूनो सहसो मर्त्येष्वा छर्दिर्यच्छ वीतहव्याय सप्रथो भरद्वाजाय सप्रथः ॥

നീ ദക്ഷതയുടെ അക്ഷയ രക്ഷകൻ, വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ; പുറത്തുള്ളതും ഉള്ളിലുള്ളതുമായ തടസ്സങ്ങളെ ജയിക്കുന്ന ആര്യ (ഉദാത്ത) ശക്തി. ഹേ സഹസിന്റെ പുത്രനേ, മർത്ത്യരിൽ വീതഹവ്യ—വിശാലവ്യാപി—ക്കും ഭരദ്വാജ—വിശാലവ്യാപി—ക്കും വേണ്ടി സമൃദ്ധിയുടെ ആശ്രയം (ഛർദി) വ്യാപിപ്പിക്ക; റായ (ധനം-സമ്പത്ത്) നൽകുക.

Mantra 4

द्युतानं वो अतिथिं स्वर्णरमग्निं होतारं मनुषः स्वध्वरम् । विप्रं न द्युक्षवचसं सुवृक्तिभिर्हव्यवाहमरतिं देवमृञ्जसे ॥

പ്രകാശമുള്ള സ്തുതികളാൽ നിങ്ങൾ അഗ്നിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു—ദീപ്തനായ അതിഥി, സ്വർണമയ (ജ്യോതിര്മയ) നേതാവ്, മനുഷ്യരുടെ ഹോതൃ, സത്യയാഗത്തിന്റെ (സ്വധ്വര) പുരോഹിതൻ. ദീപ്തവാകുള്ള വിപ്രനെപ്പോലെ, സുവൃക്തികളാൽ നിങ്ങൾ ദേവനായ അഗ്നിയെ അലങ്കരിക്കുന്നു—ഹവ്യവാഹൻ, ക്ഷീണമില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ദിവ്യശക്തി.

Mantra 5

पावकया यश्चितयन्त्या कृपा क्षामन्रुरुच उषसो न भानुना । तूर्वन्न यामन्नेतशस्य नू रण आ यो घृणे न ततृषाणो अजरः ॥

പാവക ജ്വാലയാൽ—ബോധത്തെ ഉണർത്തുന്നതാൽ—അവൻ രാത്രികളിലൂടെ ഉഷസ്സിന്റെ കിരണത്തെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. പഥത്തിൽ തൂർവൻ (വേഗവാൻ) അശ്വംപോലെ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞുചെല്ലുന്നു; ഇപ്പോൾ രണ (യുദ്ധ)ത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു—ഘൃണേ (തപ്ത തേജസ്) പോലെയായി, ഒരിക്കലും തൃപ്തനാകാത്ത, അജര (അജര/അവൃദ്ധ) പ്രകാശം.

Mantra 6

अग्निमग्निं वः समिधा दुवस्यत प्रियम्प्रियं वो अतिथिं गृणीषणि । उप वो गीर्भिरमृतं विवासत देवो देवेषु वनते हि वार्यं देवो देवेषु वनते हि नो दुवः ॥

അഗ്നിയെ—അഗ്നിയെ—നിങ്ങൾ സമിധാ (ഇന്ധനം)കൊണ്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും സേവിക്കുവിൻ; എപ്പോഴും പ്രിയനായ അതിഥി, പ്രിയതമനെ സ്തുതിച്ചുപാടുവിൻ. നിങ്ങളുടെ ഗീര്ഭിഃ (വചനങ്ങൾ)കൊണ്ട് സമീപിച്ചു അമൃതൻ (അമരൻ)ക്കായി ഇടം ഒരുക്കുവിൻ; ദേവൻ ദേവന്മാരിൽ ഇഷ്ടവരങ്ങൾ നേടുന്നു; ദേവൻ ദേവന്മാരിൽ നമ്മുടെ സേവയും അതിന്റെ സിദ്ധിയും നേടുന്നു.

Mantra 7

समिद्धमग्निं समिधा गिरा गृणे शुचिं पावकं पुरो अध्वरे ध्रुवम् । विप्रं होतारं पुरुवारमद्रुहं कविं सुम्नैरीमहे जातवेदसम् ॥

സമിധയാൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ട അഗ്നിയെ ഞാൻ സമിധയും ഗീരാ (വചനവും)കൊണ്ട് സ്തുതിക്കുന്നു—ശുചി, പാവക, അധ്വര (യജ്ഞ)ത്തിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് സ്ഥാപിതൻ, ധ്രുവൻ. വിപ്രൻ, ഹോതാവ്, പുരുവാരൻ (വിപുലദാനി), അദ്രുഹൻ (അഹിംസകൻ/അനപകാരി), കവി—അത്തരം ജാതവേദസിനെ ഞങ്ങൾ സുമ്നൈഃ (കൃപകളോടെ) അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

Mantra 8

त्वां दूतमग्ने अमृतं युगेयुगे हव्यवाहं दधिरे पायुमीड्यम् । देवासश्च मर्तासश्च जागृविं विभुं विश्पतिं नमसा नि षेदिरे ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്നെ—അമൃത (അമര) ദൂതനെ—യുഗേ യുഗേ ഹവ്യവാഹൻ (ഹവി വഹിക്കുന്നവൻ), പായു (രക്ഷകൻ), ഈഡ്യ (ആരാധ്യൻ) ആയി സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ദേവന്മാരും മർത്ത്യരും—ഇരുവരും—ജാഗ്രതനായ, വിഭു (സർവ്വവ്യാപി), വിശ്പതി (ജനാധിപൻ) ആയ നിന്നെ നമസ്കാരത്തോടെ ഇരുത്തിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 9

विभूषन्नग्न उभयाँ अनु व्रता दूतो देवानां रजसी समीयसे । यत्ते धीतिं सुमतिमावृणीमहेऽध स्मा नस्त्रिवरूथः शिवो भव ॥

ഹേ അഗ്നേ, നീ ശോഭയാൽ വിഭൂഷിതനായി, ഇരുവിധ വ്രതങ്ങളെയും അനുഗമിച്ച്, ദേവന്മാരുടെ ദൂതനായി, രണ്ടു രജസ്സുകൾ—ആകാശവും ഭൂമിയും—ഇവയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ നിന്റെ ധീതി (പ്രേരിത ചിന്ത)യും സുമതി (സദ്ബുദ്ധി/ശുഭമനസ്)യും ഞങ്ങള്ക്കായി വരിക്കുന്നതിനാൽ, ഇനി ഞങ്ങൾക്ക് ത്രിവരൂഥം—മൂന്നിരട്ട അഭയം—ആയി, ശിവനായി, മംഗളകരനും കൃപാനിധിയുമായിരിക്കുക.

Mantra 10

तं सुप्रतीकं सुदृशं स्वञ्चमविद्वांसो विदुष्टरं सपेम । स यक्षद्विश्वा वयुनानि विद्वान्प्र हव्यमग्निरमृतेषु वोचत् ॥

ആ സൂപ്രതീകം—സുന്ദരമുഖൻ, സുദൃശം—സുന്ദരദർശനൻ, സ്വഞ്ചം—നേരെ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ—അവനെ ഞങ്ങൾ, അറിയാത്തവരായിട്ടും, കൂടുതൽ അറിയുന്നവനായി അനുഗമിക്കട്ടെ. അവൻ വിദ്വാനായി എല്ലാ വയുനാനി—വിവേകപൂർവമായ ഉപായങ്ങൾ/കർമ്മങ്ങൾ—നിറവേറ്റട്ടെ; അഗ്നി അമൃതേഷു—അമരന്മാരുടെ ഇടയിൽ—ഹവ്യം മുന്നോട്ടു പ്രസ്താവിക്കട്ടെ.

Mantra 11

तमग्ने पास्युत तं पिपर्षि यस्त आनट् कवये शूर धीतिम् । यज्ञस्य वा निशितिं वोदितिं वा तमित्पृणक्षि शवसोत राया ॥

ഹേ അഗ്നേ, അവനെ നീ കാക്കുകയും അവനെ കടത്തിവിടുകയും ചെയ്യുന്നു—ആർ നിന്റെ അടുക്കൽ, ഹേ ശൂര-കവി, ധീതി (പ്രേരിത ചിന്ത)യോടെ എത്തിച്ചേരുന്നുവോ. യജ്ഞത്തിന്റെ നിശിതി (തീക്ഷ്ണത) ആയാലും അതിന്റെ ഉദിതി (ഉന്നത ഉദയം) ആയാലും—അവനെ തന്നേ നീ ശവസ് (ബലം)യും റായാ (അന്തരംഗ സമ്പത്ത്/സമൃദ്ധി)യും കൊണ്ട് നിറയ്ക്കുന്നു.

Mantra 12

त्वमग्ने वनुष्यतो नि पाहि त्वमु नः सहसावन्नवद्यात् । सं त्वा ध्वस्मन्वदभ्येतु पाथः सं रयिः स्पृहयाय्यः सहस्री ॥

ഹേ അഗ്നേ, സേവനത്തിനായി പരിശ്രമിക്കുന്നവനെ നീ കാത്തുകൊൾക; ഹേ സഹസാവൻ (മഹാബലവാൻ), ഞങ്ങളെ അവദ്യ (ദോഷം) മുതൽ രക്ഷിച്ച് നിർദോഷരാക്കുക. ധ്വസ്മൻവത് (തടസ്സജയി) ശക്തിയുള്ള പഥം നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ചേർന്നുവരട്ടെ; ആത്മാവിന് പ്രിയമായ സഹസ്രഗുണ റയി (സമ്പത്ത്) ഞങ്ങളിലേക്കു സമാഹരിക്കപ്പെടട്ടെ.

Mantra 13

अग्निर्होता गृहपतिः स राजा विश्वा वेद जनिमा जातवेदाः । देवानामुत यो मर्त्यानां यजिष्ठः स प्र यजतामृतावा ॥

അഗ്നി ഹോതൃവാണ്, ഗൃഹപതിയാണ്, അവൻ രാജാവാണ്; ജാതവേദസ് എല്ലാ ജന്മങ്ങളെയും ഉദ്ഭവങ്ങളെയും അറിയുന്നു. ദേവന്മാർക്കും മർത്ത്യർക്കും യജിഷ്ഠ (അത്യുത്തമ യജ്ഞകർതാവ്) ആയവൻ—ആ ഋതാവാൻ (ഋതധാരകൻ) ഹവിയെ മുന്നോട്ടു നയിക്കട്ടെ.

Mantra 14

अग्ने यदद्य विशो अध्वरस्य होतः पावकशोचे वेष्ट्वं हि यज्वा । ऋता यजासि महिना वि यद्भूर्हव्या वह यविष्ठ या ते अद्य ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഇന്ന് അധ്വര-യാത്രയുടെ ഹോതൃ, ഹേ പാവകശോചേ (പവിത്രപ്രകാശമുള്ളവനേ), നീ ജനങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ—നീ യജ്വാ, സത്യമായ യജ്ഞകർതാവാണ്. ഋതങ്ങളാൽ നീ യജന ചെയ്യുന്നു; മഹിമയാൽ നീ വിശാലനും ബഹുരൂപനും ആകുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഹേ യവിഷ്ഠ (അത്യന്ത യുവൻ), ഇന്ന് നിനക്കുള്ള ഹവ്യങ്ങളെ വഹിക്ക.

Mantra 15

अभि प्रयांसि सुधितानि हि ख्यो नि त्वा दधीत रोदसी यजध्यै । अवा नो मघवन्वाजसातावग्ने विश्वानि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम ॥

ഹേ അഗ്നേ, സുസ്ഥാപിതമായ മുന്നേറ്റങ്ങൾ നിന്റെ ദിശയിലേക്കു തിരിയുന്നു; നീ പ്രസ്ഫുടനാണ്. യജ്ഞകർമ്മത്തിനായി ദ്യാവാ-പൃഥിവി നിന്നെ ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഹേ മഘവൻ, വാജസാതയിൽ ദാതാവായ അഗ്നേ, നിന്റെ അവസ് (രക്ഷ) കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ താങ്ങുക; ഞങ്ങൾ എല്ലാ ദുരിതങ്ങളെയും അതിക്രമിക്കട്ടെ—അതെ, അവയെ അതിക്രമിക്കട്ടെ, അതിക്രമിക്കട്ടെ, നിന്റെ സഹായത്തോടെ അതിക്രമിക്കട്ടെ.

Mantra 16

अग्ने विश्वेभिः स्वनीक देवैरूर्णावन्तं प्रथमः सीद योनिम् । कुलायिनं घृतवन्तं सवित्रे यज्ञं नय यजमानाय साधु ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഒരേ ദീപ്തമുഖമുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരോടും കൂടി, ഊനാൽ ആവൃതനായി ആദ്യം യോനി-ആസനത്തിൽ ഇരിക്ക. കൂടൊരുക്കുന്നവനേ, ഘൃതവന്തൻ (ഘൃതസമൃദ്ധൻ) ആയ നീ—സവിതൃക്കായി, യജമാനനായി, യജ്ഞത്തെ നല്ലതും നേരായതുമായ വഴിയിൽ ശരിയായി നയിക്ക.

Mantra 17

इममु त्यमथर्ववदग्निं मन्थन्ति वेधसः । यमङ्कूयन्तमानयन्नमूरं श्याव्याभ्यः ॥

ഈ അഗ്നിയെയേ, അഥർവൻ ചെയ്തതുപോലെ, വേധസർ (ജ്ഞാനികൾ) മഥനം ചെയ്ത് പ്രസ്ഫുടിപ്പിക്കുന്നു. മഥനത്തിൽ വളരുന്ന അവനെ അവർ—അകൂയമാന (അവിമൂഢൻ) ആയി—ശ്യാവ്യ (ഇരുണ്ട) ആവരണങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്തു മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 18

जनिष्वा देववीतये सर्वताता स्वस्तये । आ देवान्वक्ष्यमृताँ ऋतावृधो यज्ञं देवेषु पिस्पृशः ॥

ദേവങ്ങളുടെ ആഗമനത്തിനും സർവ്വസിദ്ധിക്കും നമ്മുടെ സ്വസ്തിക്കും നീ ജനിക്ക. ഹേ ഋതത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്നവനേ, അമൃതദേവന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; യജ്ഞം ദേവന്മാരിൽ സ്പർശിച്ച് പ്രവേശിക്കുമാറാക്കുക.

Mantra 19

वयमु त्वा गृहपते जनानामग्ने अकर्म समिधा बृहन्तम् । अस्थूरि नो गार्हपत्यानि सन्तु तिग्मेन नस्तेजसा सं शिशाधि ॥

ഹേ ഗൃഹപതി അഗ്നേ, മനുഷ്യരുടെ അധിപനേ, സമിധയാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ മഹത്താക്കി. ഞങ്ങളുടെ ഗാർഹപത്യാഗ്നികൾ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമായിരിക്കട്ടെ; നിന്റെ തീക്ഷ്ണ തേജസ്സാൽ ഞങ്ങളുടെ ഊർജത്തെ യഥോചിത തീവ്രതയിൽ മൂർച്ചപ്പെടുത്തി ഏകാഗ്രമാക്കുക.