Sukta 10.30
प्रास्मै हिनोत मधुमन्तमूर्मिं गर्भो यो वः सिन्धवो मध्व उत्सः । घृतपृष्ठमीड्यमध्वरेष्वापो रेवतीः शृणुता हवं मे ॥
prā́ asmai hinota mádhumantam ū́rmiṃ gárbho yó vaḥ síndhavo mádhva ú́tsaḥ | ghṛtá-pṛṣṭham ī́ḍyam adhvaréṣv ā́po revatīḥ śṛṇutā́ hávaṃ me ||
അവനുവേണ്ടി മധുമയമായ ഊർമിയെ (തിരമാലയെ) പുറപ്പെടുവിക്കുവിൻ—ഹേ സിന്ധവഃ (നദികളേ), നിങ്ങളിൽ ഉള്ള മധ്വത് ഉത്സം (മാധുര്യത്തിന്റെ ഉറവ) ഗർഭംപോലെ. ഹേ രേവതീ ആപഃ (സമൃദ്ധ ജലങ്ങളേ), എന്റെ ഹവം (ആഹ്വാനം) കേൾക്കുവിൻ; അധ്വരങ്ങളിൽ (യജ്ഞങ്ങളിൽ) ഘൃതപൃഷ്ഠം (ഘൃതംകൊണ്ട് ദീപ്ത/ആധാരിതം) ആയതു ഇഡ്യം (സ്തുത്യം) ആകുന്നു.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.