Sukta 30

Mantra 1

प्र देवत्रा ब्रह्मणे गातुरेत्वपो अच्छा मनसो न प्रयुक्ति । महीं मित्रस्य वरुणस्य धासिं पृथुज्रयसे रीरधा सुवृक्तिम् ॥

ദേവമാർഗത്തിലേക്ക് വാക്ക് (ബ്രഹ്മ) മുഖേന പഥം മുന്നോട്ടു പോകട്ടെ; മനസ്സിന്റെ നയിക്കപ്പെട്ട പ്രേരണപോലെ ജലങ്ങളിലേക്കു ചെല്ലുക. ദൂരഗാമിയ്ക്കായി നന്നായി പണിത സ്തുതി-വചനം സ്ഥാപിക്കുക; മിത്രനും വരുണനും മഹത്തായ ധാരണശക്തിയുള്ളവർ.

Mantra 2

अध्वर्यवो हविष्मन्तो हि भूताच्छाप इतोशतीरुशन्तः । अव याश्चष्टे अरुणः सुपर्णस्तमास्यध्वमूर्मिमद्या सुहस्ताः ॥

ഹേ അധ്വര്യുക്കളേ, ഹവിഷ് വഹിക്കുന്നവരേ, ആകാംക്ഷയോടെ തപിക്കുന്ന ആപഃ (ജലങ്ങൾ) അടുക്കലേക്ക് ചെന്നുകൊൾവിൻ. ഇന്ന് നിപുണഹസ്തങ്ങളാൽ ആ ഊർമിയെ പുറത്തേക്ക് വിടുവിൻ—മുകളിൽ നിന്ന് അരുണനായ സുപർണൻ (സുന്ദരപക്ഷി) അതിനെ നോക്കുന്നു.

Mantra 3

अध्वर्यवोऽप इता समुद्रमपां नपातं हविषा यजध्वम् । स वो दददूर्मिमद्या सुपूतं तस्मै सोमं मधुमन्तं सुनोत ॥

ഹേ അധ്വര്യുക്കളേ, ആപഃ (ജലങ്ങളുടെ) സമുദ്രത്തിലേക്ക് ചെന്നുകൊൾവിൻ; ഹവിഷാൽ അപാം നപാതിനെ യജിക്കുവിൻ. അവൻ ഇന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് സുപൂതമായ ഊർമിയെ (തരംഗത്തെ) നൽകും; അവനുവേണ്ടി മധുമന്തമായ സോമം പിഴിഞ്ഞെടുക്കുവിൻ.

Mantra 4

यो अनिध्मो दीदयदप्स्वन्तर्यं विप्रास ईळते अध्वरेषु । अपां नपान्मधुमतीरपो दा याभिरिन्द्रो वावृधे वीर्याय ॥

ഇന്ധനമില്ലാതെ ജലങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനെ—വിപ്രന്മാർ യാഗങ്ങളിൽ ആരാധിക്കുന്നു. ഹേ അപാം നപാതേ, മധുമതിയായ ആപഃ (മധുരജലങ്ങൾ) നൽകുക; അവയാൽ ഇന്ദ്രൻ വീര്യത്തിനായി വർദ്ധിക്കുന്നു.

Mantra 5

याभिः सोमो मोदते हर्षते च कल्याणीभिर्युवतिभिर्न मर्यः । ता अध्वर्यो अपो अच्छा परेहि यदासिञ्चा ओषधीभिः पुनीतात् ॥

സോമൻ പ്രിയനെന്നപോലെ ആനന്ദിച്ചു ഹർഷിക്കുന്ന—അത്തരം കല്യാണമയ യുവതികളാൽ; ഹേ അധ്വര്യു, ജലങ്ങളിലേക്കു നീങ്ങുക; നീ അവയെ കലർത്തി, ഔഷധികളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കുമ്പോൾ.

Mantra 6

एवेद्यूने युवतयो नमन्त यदीमुशन्नुशतीरेत्यच्छ । सं जानते मनसा सं चिकित्रेऽध्वर्यवो धिषणापश्च देवीः ॥

ഇങ്ങനെ യുവതികൾ യുവാവിന് നമിക്കുന്നു; ആഗ്രഹത്തോടെ അവൻ ആഗ്രഹികളായവരിലേക്കു സമീപിക്കുമ്പോൾ. മനസ്സിൽ അവർ ഒരേ ജ്ഞാനത്തിലേക്കും ഒരേ ബോധത്തിലേക്കും ഒന്നിക്കുന്നു—ഹേ അധ്വര്യുക്കളേ—ധിഷണയും ദിവ്യ ജലങ്ങളും.

Mantra 7

यो वो वृताभ्यो अकृणोदु लोकं यो वो मह्या अभिशस्तेरमुञ्चत् । तस्मा इन्द्राय मधुमन्तमूर्मिं देवमादनं प्र हिणोतनापः ॥

അടഞ്ഞ നിലകളിൽ നിന്നു നിങ്ങള്ക്കായി ഒരു സ്ഥലം സൃഷ്ടിച്ചവൻ, മഹാദമനത്തിൽ നിന്നു നിങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചവൻ—ആ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി മധുമയമായ തരംഗം, ദിവ്യാനന്ദ-രസം പുറപ്പെടുവിക്കുവിൻ; ഹേ ജലങ്ങളേ, അതിനെ പ്രവഹിപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 8

प्रास्मै हिनोत मधुमन्तमूर्मिं गर्भो यो वः सिन्धवो मध्व उत्सः । घृतपृष्ठमीड्यमध्वरेष्वापो रेवतीः शृणुता हवं मे ॥

അവനുവേണ്ടി മധുമയമായ ഊർമിയെ (തിരമാലയെ) പുറപ്പെടുവിക്കുവിൻ—ഹേ സിന്ധവഃ (നദികളേ), നിങ്ങളിൽ ഉള്ള മധ്വത് ഉത്സം (മാധുര്യത്തിന്റെ ഉറവ) ഗർഭംപോലെ. ഹേ രേവതീ ആപഃ (സമൃദ്ധ ജലങ്ങളേ), എന്റെ ഹവം (ആഹ്വാനം) കേൾക്കുവിൻ; അധ്വരങ്ങളിൽ (യജ്ഞങ്ങളിൽ) ഘൃതപൃഷ്ഠം (ഘൃതംകൊണ്ട് ദീപ്ത/ആധാരിതം) ആയതു ഇഡ്യം (സ്തുത്യം) ആകുന്നു.

Mantra 9

तं सिन्धवो मत्सरमिन्द्रपानमूर्मिं प्र हेत य उभे इयर्ति । मदच्युतमौशानं नभोजां परि त्रितन्तुं विचरन्तमुत्सम् ॥

ഹേ സിന്ധവഃ (നദികളേ), ആ മത്‌സര (മദകരമായ) ഊർമിയെ പുറപ്പെടുവിക്കുവിൻ—ഇന്ദ്രപാനം (ഇന്ദ്രൻ പാനം ചെയ്ത) അത് ഉഭയ ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു. മദച്യുതം (ആനന്ദരസം ചോരുന്ന), ഔശാനം (ഉഷ്ണ/പ്രചണ്ഡ) നഭോജം (മേഘജന്യം) ആയ ആ ഉത്സം ത്രിതന്തു (ത്രിഗുണ സൂത്ര)ത്തിന്റെ ചുറ്റും വിശാലമായി വിചരിക്കുന്നു.

Mantra 10

आवर्वृततीरध नु द्विधारा गोषुयुधो न नियवं चरन्तीः । ऋषे जनित्रीर्भुवनस्य पत्नीरपो वन्दस्व सवृधः सयोनीः ॥

ഇപ്പോൾ, ഹേ ഋഷേ, ആപഃ (ജലങ്ങളെ) വന്ദിക്ക—അവ ചലിച്ചു-ചലിച്ചു മടങ്ങിവരുന്നതുപോലെ, ദ്വിധാരാ (ഇരട്ട പ്രവാഹം) ആയി ഒഴുകുന്നു; ഗോഷുയുധ (ഗോ-പ്രകാശത്തിനായി പോരാടുന്ന) യോദ്ധാക്കളെപ്പോലെ നിയവ (നിയത ലക്ഷ്യം) ദിശയിൽ നീങ്ങുന്നു. അവ ജനിത്രീ (ജന്മദാത്രി) മാതാക്കൾ, ഭുവനസ്യ പത്നീഃ (ലോകങ്ങളുടെ പത്നികൾ); സവൃധ (ഒരുമിച്ച് വർധിക്കുന്ന), സയോനീഃ (ഒരേ യോനി/ഉദ്ഭവമുള്ള) അവർക്കു നമസ്കരിക്ക.

Mantra 11

हिनोता नो अध्वरं देवयज्या हिनोत ब्रह्म सनये धनानाम् । ऋतस्य योगे वि ष्यध्वमूधः श्रुष्टीवरीर्भूतनास्मभ्यमापः ॥

ദേവയജ്ഞത്തിന് യോഗ്യമായേ അപഃ, ഞങ്ങളുടെ അധ്വരം (യജ്ഞം) പ്രേരിപ്പിക്കുവിൻ; ധനങ്ങളുടെ ജയത്തിനായി ബ്രഹ്മം (പ്രേരിത വാക്ക്)യും പ്രേരിപ്പിക്കുവിൻ. ഋതത്തിന്റെ യോഗത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ഊധർ അഴിച്ച് ഒഴുക്കുവിൻ; അപഃ, ഞങ്ങൾക്ക് ശ്രുഷ്ടിവരീ—ശ്രവണത്തിൽ സന്നദ്ധവും പ്രതികരണത്തിൽ ത്വരിതവുമായ ശക്തികളായി—ഭവിക്കുവിൻ.

Mantra 12

आपो रेवतीः क्षयथा हि वस्वः क्रतुं च भद्रं बिभृथामृतं च । रायश्च स्थ स्वपत्यस्य पत्नीः सरस्वती तद्गृणते वयो धात् ॥

സമൃദ്ധിയാൽ സമ്പന്നമായേ അപഃ, നിങ്ങൾ വസു (നിധി/ധനം)കളായി തന്നെ വസിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ ഭദ്ര ക്രതു (ശുഭസങ്കൽപം/ഇച്ഛാശക്തി)യും അമൃതവും, ഋതവും ധരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ സുപ്പത്യ (ഉത്തമ സന്തതി/സ്വാമിത്വം)യുടെ റായയുടെ സഹചരിമാർ (പത്നിമാർ) കൂടിയാണ്; പാടുന്നവനിൽ ആ വയഃ (ജീവശക്തി)യെ സരസ്വതി സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

Mantra 13

प्रति यदापो अदृश्रमायतीर्घृतं पयांसि बिभ्रतीर्मधूनि । अध्वर्युभिर्मनसा संविदाना इन्द्राय सोमं सुषुतं भरन्तीः ॥

അപഃ സമീപിച്ചു വരുന്നതായി കാണപ്പെടുമ്പോൾ—ഘൃതവും പാലധാരകളും മധുക്കളും വഹിച്ച്—അവ അധ്വര്യുക്കളുടെ മനസ്സിലെ ഉദ്ദേശത്തോടു ചേർന്ന ചൈതന്യസമ്മതിയിൽ, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സുഷുത (നന്നായി പിഴിഞ്ഞ) സോമം കൊണ്ടുവരുന്നു: ദീപ്തശക്തിയുടെ അധിപനു ശുദ്ധാനന്ദത്തിന്റെ അർപ്പണം.

Mantra 14

एमा अग्मन्रेवतीर्जीवधन्या अध्वर्यवः सादयता सखायः । नि बर्हिषि धत्तन सोम्यासोऽपां नप्त्रा संविदानास एनाः ॥

ഈ സമൃദ്ധവും ജീവധനം നൽകുന്നതുമായ ആപഃ (ജലങ്ങൾ) ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ഹേ അധ്വര്യുക്കളേ, ഹേ സഖാക്കളേ, അവരെ ഇരുത്തുവിൻ. ഹേ സോമകർമ്മികളേ, അവരെ ബർഹിഷി (പവിത്ര കുശാസനം) മേൽ സ്ഥാപിക്കുവിൻ—പരസ്പര സംവിദാനമായി നിലകൊള്ളുന്ന, അപാം നപ്ത്രാ (ജലങ്ങളുടെ സന്താനം), യജ്ഞാർപ്പണത്തിന് സന്നദ്ധരാണ്.

Mantra 15

आग्मन्नाप उशतीर्बर्हिरेदं न्यध्वरे असदन्देवयन्तीः । अध्वर्यवः सुनुतेन्द्राय सोममभूदु वः सुशका देवयज्या ॥

ആപഃ (ജലങ്ങൾ) ഉത്സുകവും സമ്മതഭാവമുള്ളതുമായെത്തി; ദേവന്മാരെ തേടുന്നവയായി, യജ്ഞത്തിനുള്ളിൽ ഈ പവിത്ര ബർഹിഷി മേൽ ഇവിടെ ഇരുന്നിരിക്കുന്നു. ഹേ അധ്വര്യുക്കളേ, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമം പിഴിയുവിൻ; നിങ്ങളുടെ ദേവയജ്യാ (ദേവസേവയായ യജ്ഞകർമ്മം) സുസക്ഷമമായി വിജയിക്കാൻ തക്കതായി മാറിയിരിക്കുന്നു.