Sukta 122

Mantra 1

वसुं न चित्रमहसं गृणीषे वामं शेवमतिथिमद्विषेण्यम् । स रासते शुरुधो विश्वधायसोऽग्निर्होता गृहपतिः सुवीर्यम् ॥

ഞാൻ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു—വസുവിനെപ്പോലെ ധനസമ്പന്നൻ, നാനാവിധ തേജസ്സോടെ ദീപ്തൻ; ശുഭകരൻ, ഇഷ്ടനീയൻ, ദ്വേഷമില്ലാത്ത അതിഥി. അവൻ സർവ്വവിധത്തിലും ശൂരമായി ഒഴുകുന്ന ധാരകളെപ്പോലെ സമൃദ്ധികൾ നൽകുന്നു—അഗ്നി, ഹോതാ, ഗൃഹപതി, സുവീര്യ (ഉത്തമ വീരശക്തി) ദാതാവ്.

Mantra 2

जुषाणो अग्ने प्रति हर्य मे वचो विश्वानि विद्वान्वयुनानि सुक्रतो । घृतनिर्णिग्ब्रह्मणे गातुमेरय तव देवा अजनयन्ननु व्रतम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, ആനന്ദത്തോടെ എന്റെ വചനം സ്വീകരിക്കണമേ; ഹേ ശുദ്ധസങ്കൽപവാനേ, നീ എല്ലാ ഉപായങ്ങളെയും (വയുനാനി) അറിയുന്നവൻ. ഘൃതത്തിന്റെ ദീപ്തി ധരിച്ച് ബ്രഹ്മ (പവിത്രസ്തുതി)ക്കായി ഒരു പാത പ്രേരിപ്പിക്ക; കാരണം ദേവന്മാർ നിന്റെ കർമ-വ്രതത്തെ അനുഗമിച്ചാണ് ജനിച്ചത്.

Mantra 3

सप्त धामानि परियन्नमर्त्यो दाशद्दाशुषे सुकृते मामहस्व । सुवीरेण रयिणाग्ने स्वाभुवा यस्त आनट् समिधा तं जुषस्व ॥

ഏഴു ധാമങ്ങളെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്ന അമരനായ അഗ്നേ, സുകൃതം ചെയ്ത ദാതാവിന് ദാനം നല്കുക; ഞങ്ങളെ മഹിമപ്പെടുത്തുക. ഹേ സ്വാഭൂ, സുവീര രയി (വീരബലമുള്ള സമ്പത്ത്)കൊണ്ട്, സമിധയുമായി നിന്നിലേക്കെത്തിയവനെ സ്വീകരിക്കണമേ.

Mantra 4

यज्ञस्य केतुं प्रथमं पुरोहितं हविष्मन्त ईळते सप्त वाजिनम् । शृण्वन्तमग्निं घृतपृष्ठमुक्षणं पृणन्तं देवं पृणते सुवीर्यम् ॥

യജ്ഞത്തിന്റെ ആദ്യ കേതുവും പുരോഹിതനും ആയി—മുന്നിൽ സ്ഥാപിതനായി—അഗ്നിയെ ഹവിഷ്മന്തരായ അർപ്പകർ ആരാധിക്കുന്നു; അവൻ സപ്ത വാജിൻ (ഏഴുമടങ്ങ് ജയശാലി) ആകുന്നു. ഞങ്ങളെ കേൾക്കുന്ന, ഘൃതപൃഷ്ഠൻ, ശക്തനായ വൃഷഭനായ അഗ്നി—പൂരക ദേവൻ—പൂരകനെ സുവീര്യം (ഉന്നത വീരബലം) കൊണ്ട് നിറയ്ക്കുന്നു.

Mantra 5

त्वं दूतः प्रथमो वरेण्यः स हूयमानो अमृताय मत्स्व । त्वां मर्जयन्मरुतो दाशुषो गृहे त्वां स्तोमेभिर्भृगवो वि रुरुचुः ॥

നീ ആദ്യ ദൂതൻ, വരണീയനും ശ്രേഷ്ഠനും; വിളിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അമൃതത്വത്തിനായി ആനന്ദിക്ക. ദാനശീലന്റെ ഗൃഹത്തിൽ മരുതുകൾ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; ഭൃഗുക്കൾ സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിന്നെ ജ്വലിപ്പിച്ച് പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 6

इषं दुहन्त्सुदुघां विश्वधायसं यज्ञप्रिये यजमानाय सुक्रतो । अग्ने घृतस्नुस्त्रिॠतानि दीद्यद्वर्तिर्यज्ञं परियन्त्सुक्रतूयसे ॥

യജ്ഞപ്രിയനേ, സുക്രതുവേ! യജമാനനുവേണ്ടി സർവ്വത്ര പോഷണം നൽകുന്ന, സുദുഘമായ സമൃദ്ധിയെ നീ ദോഹിക്കുന്നു. അഗ്നേ, ഘൃതസ്നു—നെയ്യാൽ തുളുമ്പുന്നവനേ—ത്രിഋതങ്ങളെ ദീപ്തമാക്കി, യജ്ഞത്തെ ചുറ്റി മാർഗ്ഗദർശകമായ വർത്തിയായി നീ പര്യടനം ചെയ്യുന്നു; കർമ്മം പൂർണ്ണഫലപ്രദമാകുവാൻ.

Mantra 7

त्वामिदस्या उषसो व्युष्टिषु दूतं कृण्वाना अयजन्त मानुषाः । त्वां देवा महयाय्याय वावृधुराज्यमग्ने निमृजन्तो अध्वरे ॥

ഈ ലോകത്തിന്റെ ഉഷസ്സുകളുടെ വ്യുഷ്ടികളിൽ മനുഷ്യർ നിന്നെ ദൂതനാക്കി യജന ചെയ്തു. ദേവന്മാർ നിന്നെ മഹത്തായ അഗ്രഗതിക്കായി വർദ്ധിപ്പിച്ചു, അഗ്നേ; അധ്വരത്തിൽ നെയ്യാൽ നിന്നെ അഭിഷേകിച്ച് (നിമൃജന ചെയ്ത്) രാജ്യത്വത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 8

नि त्वा वसिष्ठा अह्वन्त वाजिनं गृणन्तो अग्ने विदथेषु वेधसः । रायस्पोषं यजमानेषु धारय यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഹേ അഗ്നേ, വാജിൻ (സമൃദ്ധി-വിജേതാവേ), വിദഥങ്ങളിൽ വേധസ് (ഋഷിമാർ) ആയി സ്തുതിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വസിഷ്ഠർ നിന്നെ ഇവിടെ ആഹ്വാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. യജമാനന്മാരിൽ റായി (ധന-സമൃദ്ധി)യുടെ പോഷണം നിലനിർത്തി വർധിപ്പിക്ക; നിങ്ങളോ സ്വസ്തിഭിഃ (ക്ഷേമശക്തികളാൽ) എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക.