Sukta 123

Mantra 1

अयं वेनश्चोदयत्पृश्निगर्भा ज्योतिर्जरायू रजसो विमाने । इममपां संगमे सूर्यस्य शिशुं न विप्रा मतिभी रिहन्ति ॥

ഈ വേനൻ പൃശ്നിഗർഭാ (ബഹുവർണ്ണ ഗർഭങ്ങൾ/ഭവനത്തിന്റെ ഗർഭങ്ങൾ)യെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു—ജനനത്തിന്റെ ഝില്ലയിൽ ഇനിയും പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ജ്യോതി, രജസ് (മധ്യലോകം) എന്ന വിശാല വിഹായസ്സിൽ സ്ഥാപിതം. ഇവിടെ അപാം (ജലങ്ങൾ)യും സൂര്യനും സംഗമിക്കുന്നിടത്ത്, വിപ്ര (ഋഷിമാർ) തങ്ങളുടെ മതികളാൽ അതിനെ നക്കുന്നു—പുതുജാത ശിശുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 2

समुद्रादूर्मिमुदियर्ति वेनो नभोजाः पृष्ठं हर्यतस्य दर्शि । ऋतस्य सानावधि विष्टपि भ्राट् समानं योनिमभ्यनूषत व्राः ॥

സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ നിന്ന് വേനൻ ഊർമി (തിര)യെ ഉയർത്തുന്നു; നഭോജാഃ (ആകാശജന്യൻ) ആയി, ഹര്യത (സ്വർണ്ണ)ത്തിന്റെ പൃഷ്ഠം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഋതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ, ഉന്നതമായ വിഷ്ടപത്തിൽ, ദീപ്തശക്തികൾ ഒരേ സമാന യോനി ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി, സമ്മതത്തിന്റെ ഗാനം ചൊല്ലുന്നു.

Mantra 3

समानं पूर्वीरभि वावशानास्तिष्ठन्वत्सस्य मातरः सनीळाः । ऋतस्य सानावधि चक्रमाणा रिहन्ति मध्वो अमृतस्य वाणीः ॥

ഒരേ പൊതുവായ ഉറവിടത്തിലേക്ക് പുരാതന മാതാക്കൾ ഉത്സാഹത്തോടെ അടുക്കുന്നു; ഒരേ കൂടിൽ കാളക്കുട്ടിയെ ചുറ്റി ഒരുമിച്ച് നില്ക്കുന്നു. ഋതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച് അവർ അമൃതത്തിന്റെ മധുരവാണികളെ നക്കിയെടുത്തു പുറത്തെടുക്കുന്നു.

Mantra 4

जानन्तो रूपमकृपन्त विप्रा मृगस्य घोषं महिषस्य हि ग्मन् । ऋतेन यन्तो अधि सिन्धुमस्थुर्विदद्गन्धर्वो अमृतानि नाम ॥

രൂപം അറിഞ്ഞ് വിപ്രന്മാർ അതിനെ രൂപപ്പെടുത്തി; അവർ വന്യജീവിയുടെ ഘോഷത്തിലേക്കും മഹാന്റെ വിളിയിലേക്കും ചെന്നു. ഋതപ്രകാരം സഞ്ചരിച്ച് അവർ നദിപ്രവാഹത്തിന്മേൽ നിലകൊണ്ടു; ഗന്ധർവൻ അമൃതമായ നാമങ്ങളെ കണ്ടെത്തി.

Mantra 5

अप्सरा जारमुपसिष्मियाणा योषा बिभर्ति परमे व्योमन् । चरत्प्रियस्य योनिषु प्रियः सन्त्सीदत्पक्षे हिरण्यये स वेनः ॥

അപ്സരസ്, തന്റെ ജാരൻ (പ്രിയൻ) നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച്, ആ സ്ത്രീ പരമവ്യോമത്തിൽ അവനെ ധരിക്കുന്നു. പ്രിയന്റെ യോനികളിൽ സഞ്ചരിച്ച്, സ്വയം പ്രിയനായ വേനൻ സ്വർണ്ണചിറകിൽ ഇരിക്കുന്നു.

Mantra 6

नाके सुपर्णमुप यत्पतन्तं हृदा वेनन्तो अभ्यचक्षत त्वा । हिरण्यपक्षं वरुणस्य दूतं यमस्य योनौ शकुनं भुरण्युम् ॥

നാകത്തിൽ (ആകാശത്തിൽ) നീ സുപർണപക്ഷിയായി സമീപമായി പറക്കുമ്പോൾ, ഹൃദയത്തോടെ നിന്നെ തേടുന്നവർ നിന്നെ ദർശിക്കുന്നു. ഹിരണ്യപക്ഷൻ—വരുണന്റെ ദൂതൻ—യമന്റെ യോനിയിൽ ഉള്ള ശകുനം, ഭുരണ്യു (അപ്രതിഹത വേഗമുള്ളവൻ) ആയി നീ തടസ്സമില്ലാത്ത ഗതിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 7

ऊर्ध्वो गन्धर्वो अधि नाके अस्थात्प्रत्यङ्चित्रा बिभ्रदस्यायुधानि । वसानो अत्कं सुरभिं दृशे कं स्वर्ण नाम जनत प्रियाणि ॥

ഊർദ്ധ്വനായി ഗന്ധർവൻ നാകത്തിൽ അധി നില്ക്കുന്നു; അന്തർമുഖനായി തന്റെ ചിത്ര (തേജസ്വി) ആയുധങ്ങളെ ധരിക്കുന്നു. ദർശനത്തിനായി സുരഭിയായ അർക്ക/അട്ക (കിരണവസ്ത്രം) ധരിച്ചു, ‘സ്വർ’ എന്ന നാമത്താൽ പ്രിയവസ്തുക്കളെ ജനിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 8

द्रप्सः समुद्रमभि यज्जिगाति पश्यन्गृध्रस्य चक्षसा विधर्मन् । भानुः शुक्रेण शोचिषा चकानस्तृतीये चक्रे रजसि प्रियाणि ॥

ദ്രപ്സ (രസബിന്ദു) സമുദ്രത്തോട്ടു നീങ്ങുമ്പോൾ, ഗൃധ്രന്റെ ചക്ഷുസ്സുപോലെ ദൂരദൃഷ്ടിയോടെ കണ്ടുകൊണ്ട് ധർമ്മത്തെ വിധർമൻ (സ്ഥാപിച്ചു/ധരിച്ചു) നിലനിർത്തുന്നു. ഭാനു ശുക്ര ശോചിഷ് (പ്രകാശമയ ജ്വാല) കൊണ്ട് ആനന്ദിച്ച്, തൃതീയ രജസ്സിന്റെ ചക്രത്തിൽ പ്രിയവസ്തുക്കളെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.