Sukta 102

Mantra 1

प्र ते रथं मिथूकृतमिन्द्रोऽवतु धृष्णुया । अस्मिन्नाजौ पुरुहूत श्रवाय्ये धनभक्षेषु नोऽव ॥

പുരൂഹൂതനായ ഇന്ദ്രാ! ധൃഷ്ണു ശക്തിയാൽ ജോടിയോടത്തിനായി ഒരുക്കപ്പെട്ട നിന്റെ രഥത്തെ മുന്നോട്ട് കാത്തരുളേണമേ. ഈ ആജയിൽ, ശ്രവസ്സു നൽകുന്ന യുദ്ധങ്ങളിലും ധനവിഭാഗങ്ങളിലും ഞങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കണമേ.

Mantra 2

उत्स्म वातो वहति वासोऽस्या अधिरथं यदजयत्सहस्रम् । रथीरभून्मुद्गलानी गविष्टौ भरे कृतं व्यचेदिन्द्रसेना ॥

കാറ്റ് ഉയർന്നു; അവൾ ആയിരം ജയിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ വസ്ത്രം രഥത്തിന്മേൽ ഒഴുകിപ്പോയി. ഗവിഷ്ടി—ഗോസംധാനം, പശുക്കളുടെ തേടലിൽ—മുദ്ഗലാനീ രഥിയായി; ഭരത്തിൽ ഇന്ദ്രസേന നിർവഹിക്കപ്പെട്ട കൃത്യം വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

Mantra 3

अन्तर्यच्छ जिघांसतो वज्रमिन्द्राभिदासतः । दासस्य वा मघवन्नार्यस्य वा सनुतर्यवया वधम् ॥

മഘവൻ ഇന്ദ്രാ! ഹിംസയ്ക്കായി പാഞ്ഞുവരുന്നവന്റെ വജ്രത്തെ നീ ഉള്ളിൽ തന്നേ തടഞ്ഞരുളേണമേ; ദാസനിൽ നിന്നായാലും ആര്യനിൽ നിന്നായാലും ഉയരുന്ന പ്രഹാരത്തെ ദൂരത്തേക്ക് തള്ളുക, യവയു (അന്വേഷകൻ) കടന്നുപോയി സുരക്ഷിതനാകേണ്ടതിന്.

Mantra 4

उद्नो ह्रदमपिबज्जर्हृषाणः कूटं स्म तृंहदभिमातिमेति । प्र मुष्कभारः श्रव इच्छमानोऽजिरं बाहू अभरत्सिषासन् ॥

ആനന്ദോന്മേഷത്തോടെ അവൻ ജലങ്ങളുടെ തടാകം പാനം ചെയ്തു; അവൻ കൂറ്റം (ശിഖരം/മലയൊരുക്കം) തകർത്തു, പീഡകമായ വൈരതയ്‌ക്കെതിരെ മുന്നേറി. ബലത്തിന്റെ ഭാരം വഹിച്ച്, ആത്മകീർത്തി ആഗ്രഹിച്ചു, ജയലാലസയിൽ വേഗമുള്ള ഭുജങ്ങളെ മുന്നോട്ടെടുത്തു.

Mantra 5

न्यक्रन्दयन्नुपयन्त एनममेहयन्वृषभं मध्य आजेः । तेन सूभर्वं शतवत्सहस्रं गवां मुद्गलः प्रधने जिगाय ॥

അടുത്തെത്തി അവർ വിളിച്ചുകൂക്കി അവനെ മുന്നോട്ട് ഓടിച്ചു; ആജേ (മത്സരം)യുടെ നടുവിൽ അവർ വൃഷഭനെ തന്റെ ബലം വിടുവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ആ ശക്തിയാൽ മുദ്ഗലൻ പ്രധന (നിർണായക യുദ്ധം)ത്തിൽ സമൃദ്ധമായ ലാഭം—നൂറുകളും ആയിരങ്ങളും ആയ ഗോകുലം—ജയിച്ചു.

Mantra 6

ककर्दवे वृषभो युक्त आसीदवावचीत्सारथिरस्य केशी । दुधेर्युक्तस्य द्रवतः सहानस ऋच्छन्ति ष्मा निष्पदो मुद्गलानीम् ॥

കകർദവ (കഠിന പാത)യിൽ വൃഷഭൻ യുക്തനായി (കെട്ടിയിണക്കപ്പെട്ടവനായി) നിന്നു; അവന്റെ കേശീ (ദീർഘകേശൻ) സാരഥി അവനെ വിളിച്ചു ഹാകി. യുക്തൻ ഓടുമ്പോൾ, രഥത്തോടൊപ്പം, നിഷ്പദ (പാദമില്ലാത്ത സഹായികൾ) മുദ്ഗലാനിയിലേക്കെത്തുന്നു—യുക്തശക്തിയുടെ പാച്ചിലാൽ വലിക്കപ്പെട്ട്.

Mantra 7

उत प्रधिमुदहन्नस्य विद्वानुपायुनग्वंसगमत्र शिक्षन् । इन्द्र उदावत्पतिमघ्न्यानामरंहत पद्याभिः ककुद्मान् ॥

അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ ചക്രത്തിന്റെ പ്രധി (അറ്റം) അടിച്ചു, ചലിക്കുന്ന ഭാഗം യോജിപ്പിച്ചു—ഇവിടെ തന്നേ കൌശലം അഭ്യസിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ അഘ്ന്യാ (അഹിംസ്യ) പശുക്കളുടെ അധിപനെ ഉയർത്തി, പാദങ്ങളാൽ അവനെ വേഗവാനാക്കി—ഉന്നത-ശിഖരമുള്ള പരാക്രമശാലി.

Mantra 8

शुनमष्ट्राव्यचरत्कपर्दी वरत्रायां दार्वानह्यमानः । नृम्णानि कृण्वन्बहवे जनाय गाः पस्पशानस्तविषीरधत्त ॥

സുഖത്തോടെ കപർദീ (ജടാധാരി/വേണിധാരി) മുന്നേറി; പട്ടയാൽ മരദണ്ഡത്തോട് (ശാഫ്റ്റ്) ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവൻ. അനേകം ജനങ്ങൾക്ക് നൃമ്ണ (വീരപരാക്രമ)ങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു, പശുക്കളെ (കിരണങ്ങളെ) സ്പർശിച്ചു, തന്റെ ഉള്ളിൽ തവീഷി (ബലം) സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 9

इमं तं पश्य वृषभस्य युञ्जं काष्ठाया मध्ये द्रुघणं शयानम् । येन जिगाय शतवत्सहस्रं गवां मुद्गलः पृतनाज्येषु ॥

ഇവനെ നോക്കുക—വൃഷഭത്തിന്റെ യോക്താവിനെ (യോജിപ്പിക്കുന്നവനെ)—കാഷ്ഠത്തിന്റെ നടുവിൽ മരക്കൊമ്പുപോലെ കിടക്കുന്നവനെ. അവനാൽ മുദ്ഗലൻ പൃതനാജ്യേഷു (യുദ്ധ-മത്സരങ്ങളിൽ) പശുക്കളെ നൂറുകളായി, ആയിരങ്ങളായി ജയിച്ചു.

Mantra 10

आरे अघा को न्वित्था ददर्श यं युञ्जन्ति तम्वा स्थापयन्ति । नास्मै तृणं नोदकमा भरन्त्युत्तरो धुरो वहति प्रदेदिशत् ॥

അരെ, അഘാ (ദുര്ഭാഗ്യം) അകലെ പോകട്ടെ—ഇങ്ങനെ അതിനെ ആരെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ആരെയാണോ അവർ നുകത്തിൽ കെട്ടുന്നത്, അവനെയേ അവർ വീണ്ടും നിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അവനു പുല്ലും വെള്ളവും കൊണ്ടുവരുന്നില്ല; മുകളിലെ ധുരം/ദണ്ഡം ഭാരമേറ്റു മുന്നോട്ടുള്ള വഴി കാണിക്കുന്നു.

Mantra 11

परिवृक्तेव पतिविद्यमानट् पीप्याना कूचक्रेणेव सिञ्चन् । एषैष्या चिद्रथ्या जयेम सुमङ्गलं सिनवदस्तु सातम् ॥

വഴിതെറ്റിയവളെപ്പോലെ, അറിയപ്പെട്ട ഭർത്താവിനെ തേടി അവൾ നിലവിളിച്ചു; വീർപ്പോടെ, ചെറിയ ചക്രംകൊണ്ട് തളിക്കുന്നതുപോലെ അവൾ തളിച്ചു. ഈ റോഡിലെ വരവ്-പോക്കും ഉള്ള റഥ്യയിലുപോലും ഞങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ; സിദ്ധി സുമംഗളമായിരിക്കട്ടെ—‘സിനാ’പോലെ സമൃദ്ധി നൽകുന്ന വിജയം ആകട്ടെ.

Mantra 12

त्वं विश्वस्य जगतश्चक्षुरिन्द्रासि चक्षुषः । वृषा यदाजिं वृषणा सिषाससि चोदयन्वध्रिणा युजा ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ സർവ്വ ജഗത്തിന്റെ ചക്ഷുസ്—ദർശകന്റെ ദർശനത്തിനും ചക്ഷുസ്. നീ ശക്തനായ വൃഷഭനായി, ശക്തജോഡിയെ കൂട്ടി അജിയെ പ്രേരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, യുക്തശക്തിയാൽ ഓടിച്ചു, ഞങ്ങളിലൊരു വിജയഗതി ഉണർത്തുന്നു.