അഗ്നിദേവൻ in the Rig Veda

ഞാൻ അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുന്നു—യജ്ഞത്തിന്റെ പുരോഹിതനായി മുൻപിൽ സ്ഥാപിതനായ ദേവൻ, ഋത്വിജ്; ഹോതാവ്, രത്നധാതമൻ—അന്തരത്തിലെ രത്നങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ.

അഗ്നി പുരാതന ഋഷിമാരാലും നവീന ഋഷിമാരാലും ആരാധ്യൻ; അവൻ ദേവന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരും—പ്രകാശമയ ശക്തികളെ നമ്മുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആകർഷിച്ചു കൊണ്ടുവരും.

അഗ്നിയാൽ മനുഷ്യൻ റയി—അന്തരധനം—പ്രാപിക്കട്ടെ; പോഷണം ദിനംപ്രതി വർധിക്കട്ടെ; യശസ്സുള്ളത്, വീര്യസമ്പന്നമായ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം.

ഹേ അഗ്നേ, നീ സർവ്വദിക്കുകളിലും നിന്നു ചുറ്റിപ്പറ്റി അധിപതിയായി നിലകൊള്ളുന്ന യജ്ഞവും അധ്വരവും—അർപ്പണത്തിന്റെ പരിശുദ്ധ യാത്ര—ആ ശക്തിയാൽ തന്നേ യജമാനൻ (മാനവസാധകൻ) ദേവന്മാരിലേക്കു, പ്രകാശമയ ദേവശക്തികളിലേക്കു, എത്തിച്ചേരുന്നു.

അഗ്നി—ഹോതാ, കവി-ക്രതു (ഋഷിയുടെ ഇച്ഛപോലെയുള്ള സംകല്പമുള്ളവൻ)—സത്യസ്വരൂപൻ, ചിത്രശ്രവസ്തമ (പ്രകാശമയ പ്രചോദനങ്ങളിൽ അത്യന്തം സമൃദ്ധൻ)—ആ ദിവ്യശക്തി മറ്റു ദേവശക്തികളോടുകൂടെ ഇവിടെ വരട്ടെ.

ഹേ അഗ്നേ, ദാശുഷേ—അർപ്പണം ചെയ്യുന്ന ദാതാവിന്—നീ ഏതു ഭദ്രമായ കല്യാണം രൂപപ്പെടുത്തി നൽകുമോ; ഹേ അങ്കിരസ്, അതുതന്നെ നിന്റെ സത്യകർമ്മം—നിന്റെ വാഗ്ദത്ത അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളിലകത്ത് ഉറച്ച യാഥാർത്ഥ്യമായി മാറുന്നു.

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ ദിനംപ്രതി നിന്റെ അടുക്കൽ സമീപിക്കുന്നു; രാത്രിയിലും ഉഷസ്സിന്റെ വരവിലും ജാഗ്രതധിയോടെ നിനക്കരികേ വരുന്നു; നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, നിന്റെ തേജോമയ സാന്നിധ്യത്തിലും മാർഗ്ഗദർശനത്തിലും പ്രവേശനം തേടുന്നു.

അധ്വരങ്ങളുടെ രാജസതേജസ്സായി, ഋതത്തിന്റെ ഗോപനായി, ദീദിവിതമായി പ്രകാശിക്കുന്നവൻ—അഗ്നി—സ്വദമത്തിൽ (നമ്മുടെ അന്തരത്തിൽ) നിരന്തരം വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്ക് പുത്രനോടുള്ള പിതാവുപോലെ—സുലഭമായി സമീപിക്കാവുന്നവനും നയിക്കാൻ സന്നദ്ധനുമായവനായി—ഭവിക്ക; ഞങ്ങളുടെ സ്വസ്തിക്കായി ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്നു നിൽക്കുക, ഋതത്തിന്റെ യഥാക്രമത്തിൽ ആത്മാവിന്റെ സുരക്ഷിത വളർച്ചയ്ക്കായി.

നമ്മുടെ പോഷണത്തിനും രക്ഷയ്ക്കുമായി ഞങ്ങൾ അഗ്നിയെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു—സുരൂപനും അകൃത്നു (അഖണ്ഡ) ശക്തിയുമായ അവനെ—പ്രകാശത്തിന്റെ ദോഹനത്തിനായി സമൃദ്ധമായി പാൽ തരുന്ന പശുവിനെ കറക്കാൻ വിളിക്കുന്നതുപോലെ; ദിനംപ്രതി ഞങ്ങൾ ജുഹൂവിലൂടെ ഹവനം അർപ്പിക്കുന്നു.

ഞങ്ങൾ അഗ്നിയെ ദൂതനായി വരിക്കുന്നു—ദിവ്യത്തിന്റെ അന്തർദൂതൻ—ആഹ്വാനപുരോഹിതനായ ഹോതാവ്, വിശ്വവേദസ്; ഈ യജ്ഞത്തിനായി അവൻ സുക്രതു—പ്രകാശമുള്ളതും ശരിയായി ഫലപ്രദവുമായ ദിവ്യസങ്കൽപം—ആകട്ടെ.

അഗ്നിയെ അഗ്നിയെ—ഹവിഷുകളാൽ—വീണ്ടും വീണ്ടും സദാ ആഹ്വാനിക്കുവിൻ; വിശ്പതിയെ, വാസസ്ഥാനത്തിന്റെയും ജനസമൂഹത്തിന്റെയും അധിപതിയെ, ഹവ്യവാഹനെ, അനേകർക്ക് പ്രിയനായ (അഗ്നി)യെ.

ഹേ അഗ്നേ, ദേവന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; വിരിച്ച ബർഹിഷുള്ള യാഗത്തിനായി പുതുതായി ജനിച്ചവനായി, നീ ഞങ്ങളുടെ ഹോതാ—അന്തരാരാധനയ്ക്ക് യോഗ്യൻ.

പ്രകാശത്തേക്കു ആകാംക്ഷയുള്ള ആ ദേവന്മാരെ ഉണർത്തുക, ഹേ അഗ്നേ, നീ ദൂത്യത്തിലേക്കു പോകുമ്പോൾ; ദേവന്മാരോടൊപ്പം നീ ബർഹിഷിൽ ഇരിപ്പിടം ഏറ്റെടുക്കുന്നു.

ഘൃതാഹവനേ, ദീപ്തിമാനായ അഗ്നേ! ആക്രമിച്ചു വരുന്ന ശത്രുബലങ്ങളെ പിന്നോട്ടു ദഹിപ്പിക്ക; ഹേ അഗ്നേ, നീ രക്ഷകനാണ്—വികൃതിയുടെയും തമസ്സിന്റെയും ശക്തികൾക്കെതിരെ.

അഗ്നിയാൽ അഗ്നി തന്നെ പ്രജ്വലിക്കുന്നു—കവി, ഗൃഹപതി, യുവാവ്; ഹവ്യവാഹൻ, ജുഹ്വാ-മുഖനായ, അർപ്പണം വഹിക്കുന്ന ബലവാൻ.

അധ്വരത്തിൽ സത്യധർമ്മനായ കവി അഗ്നിയെ സമീപിച്ചു സ്തുതിക്ക; ദേവൻ, അമീവാ-ചാതന—അന്തരത്തിലെ രോഗവും അക്രമവും അകറ്റുന്നവൻ.

ഹേ അഗ്നേ, ഹവിഷ്പതി (ഹവിഷിന്റെ അധിപൻ) ആയ യാരെങ്കിലും നിന്നെ ദേവദൂതനായി സേവിക്കുന്നുവോ, അവനു നീ നിശ്ചയമായും മുന്നേ നടന്ന് കാക്കുന്ന രക്ഷകനും വഴിയിലെ സഹായിയും ആകുക.

ഹവിഷിൽ സമൃദ്ധനായിട്ട് ദേവന്മാരുടെ വരവും ആസ്വാദനവും വേണ്ടി യാരെങ്കിലും അഗ്നിയെ ആഹ്വാനിക്കുന്നുവോ, അവനു ഹേ പാവക, കൃപയും പ്രസാദവും നല്കുക.

അതുകൊണ്ട് ഹേ പാവക, ദീപ്തിമാൻ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്കായി ദേവന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തോടും ഹവിഷോടും അടുത്തുവരിക—ഈ അന്തർകൃത്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അതിനെ പരിപൂർണമാക്കുക.