Sarga 62

Verse 1

स तुराक्षसशार्दूलोनिद्रामदसमाकुलः ।राजमार्गंश्रियाजुष्टंययौविपुलविक्रमः ।।6.62.1।।

ആ മഹാവിക്രമിയായ രാക്ഷസശാർദൂലൻ നിദ്രയും മദവും മൂലം മയങ്ങി, ശ്രീസമ്പന്നമായ രാജമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ മുന്നേറി.

Verse 2

राक्षसानांसहस्रैश्चवृतःपरमदुर्जयः ।गृहेभ्यःपुष्पवर्षेणकीर्यमाणस्तदाययौ ।।6.62.2।।

അപ്പോൾ പരമദുർജ്ജയനായ കുംഭകർണ്ണൻ ആയിരക്കണക്കിന് രാക്ഷസന്മാർ ചുറ്റിനിന്നിരിക്കെ, വീടുകളിൽ നിന്ന് പുഷ്പവൃഷ്ടി വീഴുമ്പോൾ മുന്നേറി വന്നു.

Verse 3

स हेमजालविततंभानुभास्वरदर्शनम् ।ददर्शविपुलंरम्यंराक्षसेन्द्रनिवेशनम् ।।6.62.3।।

അവൻ സ്വർണ്ണജാലികകളാൽ വിരിഞ്ഞതും പ്രഭാതസൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തമായി ദർശനമനോഹരവുമായ, വിശാലവും രമണീയവുമായ രാക്ഷസേന്ദ്രന്റെ നിവാസം കണ്ടു.

Verse 4

स तत्तदासूर्यइवाभ्रजालंप्रविश्यरक्षोधिपतेर्निवेशम् ।ददर्शदूरेऽग्रजमासनस्थंस्वयम्भुवंशक्रवासनस्थम् ।।6.62.4।।

പിന്നീട് സൂര്യൻ മേഘസമൂഹം ഭേദിച്ച് കടന്നുപോകുന്നതുപോലെ രക്ഷോധിപതിയുടെ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ദൂരത്തിൽ നിന്ന് സിംഹാസനസ്ഥനായ തന്റെ അഗ്രജനെ കണ്ടു—ശക്രൻ സ്വയംഭൂ ബ്രഹ്മാവിനെ സിംഹാസനത്തിൽ ദർശിക്കുന്നതുപോലെ.

Verse 5

भ्रातुस्सभवनंगच्छन्रक्षोगणसमन्विम् ।कुम्भकर्णःपदन्यासैरकम्पयतमेदिनीम् ।।6.62.5।।

സഹോദരന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് രാക്ഷസഗണങ്ങളോടൊപ്പം പോകുന്ന കുംഭകർണ്ണൻ തന്റെ പാദന്യാസങ്ങളുടെ ഭാരത്തോടെ ഭൂമിയെ തന്നെ കുലുക്കി.

Verse 6

सोऽभिगम्यगृहंभ्रातुःकक्ष्यामभिविगाह्य च ।ददर्शोद्विगन्नमासीनंविमानेपुष्पकेगुरुम् ।।6.62.6।।

അവൻ സഹോദരന്റെ ഭവനത്തിലെത്തി അന്തർകക്ഷയിൽ പ്രവേശിച്ചു; പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ ഇരുന്നിരുന്ന തന്റെ ജ്യേഷ്ഠസഹോദരനെ മനസ്സിൽ വ്യാകുലതയും ആശങ്കയും നിറഞ്ഞവനായി അവൻ കണ്ടു.

Verse 7

अथदृष्टवादशग्रीवःकुम्भकर्णमुपस्थितम् ।तूर्णमुत्थायसंहृष्टःसन्निकर्षमुपानयत् ।।6.62.7।।

അപ്പോൾ മുന്നിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്ന കുംഭകർണനെ കണ്ട ദശഗ്രീവൻ (രാവണൻ) ആനന്ദത്തോടെ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ് അവനെ അടുത്തേക്ക് ചേർത്തെടുത്തു.

Verse 8

अथासीनस्यपर्यङ्केकुम्भकर्णोमहाबलः ।भ्रातुर्ववन्देचरणौकिंकृत्यमितिचाब्रवीत् ।।6.62.8।।

പിന്നീട് മഹാബലനായ കുംഭകർണൻ സമീപത്തു ചെന്നു സഹോദരന്റെ പാദങ്ങളിൽ വന്ദനം ചെയ്ത്, “എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?” എന്നു ചോദിച്ചു.

Verse 9

उत्पत्यचैनंमुदितोरावणःपरिषस्वजे ।स भ्रात्रासम्परिष्वक्तोयथावच्छाभिनन्दितः ।।6.62.9।।कुम्भकर्णश्शुभंदिव्यंप्रतिपेदेवरासनम् ।

ആനന്ദത്തോടെ രാവണൻ എഴുന്നേറ്റ് അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. സഹോദരൻ ആലിംഗനം ചെയ്ത് യഥാവിധി അഭിനന്ദിച്ച കുംഭകർണൻ പിന്നെ ശുഭവും ദിവ്യവും ഉന്നതവുമായ ആസനം ഏറ്റെടുത്തു.

Verse 10

स तदासनमाश्रित्यकुम्भकर्णोमहाबलः ।।6.62.10।।संरक्तनयनःक्रोधाद्रावणंवाक्यमब्रवीत् ।

അവൻ ആ സിംഹാസനം ആശ്രയിച്ച് ഇരുന്ന മഹാബലനായ കുംഭകർണ്ണൻ, ക്രോധം മൂലം ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, രാവണനോട് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

Verse 11

किमर्थमहमादृत्यत्वयाराजन्विबोधितः ।।6.62.11।।शंसकस्माद्भयंतेऽत्रकोऽद्यप्रेतोभविष्यति ।

“ഹേ രാജാവേ, നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ അത്യാവശ്യത്തോടെ എന്തിനാണ് ഉണർത്തിയത്? പറയുക—ഇവിടെ നിനക്കു എന്ത് ഭയം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇന്നെവൻ ആണ് പ്രാണം വിടാൻ പോകുന്നത്?”

Verse 12

भ्रातरंरावणःक्रुद्धंकुम्भकर्णमवस्थितम् ।।6.62.12।।ईषत्तुपरिवृत्ताभ्यांनेत्राभ्यांवाक्यमब्रवीत् ।

ക്രോധത്തോടെ നിലകൊണ്ടിരുന്ന സഹോദരൻ കുംഭകർണ്ണനെ നോക്കി, രാവണൻ അല്പം ചലിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ വ്യാകുലനായി വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

Verse 13

अद्यतेसुमहान्कालश्शयानस्यमहाबल ।।6.62.13।।सुखितस्त्वं न जानीषेममरामकृतंभयम् ।

മഹാബലവാനേ! നീ ദീർഘകാലം സുഖമായി ശയിച്ചിരിക്കുന്നു; രാമൻ എനിക്കു വരുത്തിയ ഭയം നീ അറിയുന്നില്ല.

Verse 14

एषदाशरथीरामःसुग्रीवसहितोबली ।।6.62.14।।समुद्रंसबलस्तीर्त्वामूलंनःपरिकृन्तति ।

ദാശരഥിയായ ഈ രാമൻ സുഗ്രീവനോടുകൂടെ മഹാബലവാനായി, സൈന്യസഹിതം സമുദ്രം കടന്ന് നമ്മുടെ ശക്തിയുടെ മൂലത്തെയേ മുറിച്ചെറിയുന്നു.

Verse 15

हन्तपश्यस्वलङ्कायावनान्युपवनानि च ।।6.62.15।।सेतुनासुखमागम्यवानरैकार्णवीकृतम् ।

അയ്യോ! ലങ്കയുടെ വനങ്ങളും ഉപവനങ്ങളും നോക്കുക; സേതുവിലൂടെ എളുപ്പം വന്ന് വാനരന്മാർ അവയെ പാഴാക്കി നശിപ്പിച്ചു.

Verse 16

येराक्षसामुख्यतमाहतास्तेवानरैर्युधि ।।6.62.16।।वानराणांक्षयंयुद्धे न पश्यामिकदाचन ।नचापिवानरायुद्धेजितपूर्वाःकदाचन ।।6.62.17।।

യുദ്ധത്തിൽ വാനരന്മാർ നമ്മുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട രാക്ഷസന്മാരെ വധിച്ചു; എങ്കിലും യുദ്ധത്തിൽ വാനരന്മാർ നശിക്കുന്നതു ഞാൻ ഒരിക്കലും കാണുന്നില്ല, വാനരന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും തോറ്റിട്ടുമില്ല.

Verse 17

येराक्षसामुख्यतमाहतास्तेवानरैर्युधि ।।6.62.16।।वानराणांक्षयंयुद्धे न पश्यामिकदाचन ।नचापिवानरायुद्धेजितपूर्वाःकदाचन ।।6.62.17।।

യുദ്ധത്തിൽ വാനരന്മാർ നമ്മുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട രാക്ഷസന്മാരെ വധിച്ചു; എങ്കിലും യുദ്ധത്തിൽ വാനരന്മാർ നശിക്കുന്നതു ഞാൻ ഒരിക്കലും കാണുന്നില്ല, വാനരന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും തോറ്റിട്ടുമില്ല.

Verse 18

तदेतद्भयमुत्पन्नंत्रायस्वेमांमहबल ।नाशयत्वमिमानद्यतदर्थंबोधितोभवान् ।।6.62.18।।

ഇങ്ങനെ ഭയം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു; മഹാബലവാനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ. ഇന്നുതന്നെ അവരെ നശിപ്പിക്കൂ—അതിന്നായിട്ടാണ് നിന്നെ ഉണർത്തിയത്.

Verse 19

सर्वक्षपितकोशं च स त्वमभ्यवपद्यमाम् ।त्रायस्वेमांपुरींलङ्कांबालवृद्धावशेषिताम् ।।6.62.19।।

എന്റെ സകല നിധിയും വിഭവങ്ങളും പൂർണ്ണമായി ക്ഷയിച്ചു; അതുകൊണ്ട് നീ എന്നെ ആശ്രയിച്ച് പ്രത്യാക്രമണം ചെയ്‌ക. കുട്ടികളും വൃദ്ധരുമാത്രം ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ലങ്കാപുരിയെ രക്ഷിക്കേണമേ.

Verse 20

भ्रातुरर्थेमहाबाहो कुरुकर्मसुदुष्करम् ।मयैवंनोक्तपूर्वोहिकश्चिद्भ्रातः परन्तप ।।6.62.20।।

ഹേ മഹാബാഹു സഹോദരാ! സഹോദരന്റെ ഹിതത്തിനായി ഈ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ കര്‍മ്മം നിർവഹിക്കൂ. ഹേ പരന്തപ സഹോദരാ! ഇതുപോലെ ഒന്നും ഞാൻ മുമ്പെ ഒരിക്കലും നിന്നോട് അപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല.

Verse 21

त्वय्यस्तिममस्नेहःपरासम्भावना च मे ।दैवासुरेषुयुद्धेषुबहुशोराक्षसर्षभ ।।6.62.21।।त्वयादेवाःप्रतिव्यूह्यनिर्जिताश्चासुरायुधि ।

എനിക്ക് നിന്നോടു സ്നേഹവും നിന്നെക്കുറിച്ചു പരമ ബഹുമാനവും ഉണ്ട്, ഹേ രാക്ഷസർഷഭ! ദേവാസുര യുദ്ധങ്ങളിൽ പലവട്ടം നീ വ്യൂഹം തകർത്തു ജയിച്ചിരിക്കുന്നു—ദേവന്മാരെയും, അസുരന്മാരുടെ സ്വന്തം യുദ്ധത്തിൽ അസുരന്മാരെയും.

Verse 22

तदेतत्सर्वमातिष्ठवीर्यंभीमपराक्रम ।।6.62.22।।न हितेसर्वभूतेषुदृश्यतेसदृशोबली ।

അതുകൊണ്ട്, ഭീമപരാക്രമനായ വീരാ, നിന്റെ സർവ്വശക്തിയും ഉറപ്പോടെ സമാഹരിക്ക; സർവ്വഭൂതങ്ങളിലുമെങ്ങും നിനക്കു തുല്യനായ ബലവാൻ ആരെയും കാണുന്നില്ല.

Verse 23

कुरुष्वमेप्रियहितमेतदुत्तमंयथाप्रियंप्रियरणबान्धवप्रिय ।स्वतेजसाविधमसपत्नवाहिनींशरद्घनंपवनइवोद्यतोमहान् ।।6.62.23।।

പ്രിയനേ, യുദ്ധപ്രിയനും ബന്ധുക്കൾക്കു പ്രിയനും ആയവനേ, എനിക്കായി ഇതു പരമോന്നതമായ ഹിതകർമ്മം—എനിക്കു പ്രിയമായവിധം—നിർവഹിക്ക. നിന്റെ സ്വതേജസ്സാൽ ശത്രുസൈന്യത്തെ ചിതറിക്കളക; ശരദ്കാലത്തിലെ ഘനമേഘങ്ങളെ മഹാവാതം ഉയർന്ന് ഓടിക്കുന്നതുപോലെ.