
Rishi: Atharvanic tradition (anukramaṇī-dependent)
Devata: The binding god (often generalized; can be aligned with Savitṛ/Prajāpati/Br̥haspati in later identifications)
Chandas: Mixed; broadly triṣṭubh/jagatī-like expansion
ഈ ചെറു അഥർവവേദീയ സൂക്തം വ്രത-മേഖലയെ (വ്രതക്കെട്ട്) പരിശുദ്ധമാക്കി, അത് ധരിക്കുന്നവനെ—പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രഹ്മചര്യവും ദീക്ഷാനിയമങ്ങളും പാലിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ—സംരക്ഷിക്കുകയും ശാസിക്കുകയും ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ബന്ധനമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ബന്ധിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി ദൈവിക ‘ബന്ധകൻ’നോടും ആദിമ ഋഷിമാരുടെ മുൻനിരൂപിത മാതൃകയോടും ബന്ധപ്പെടുത്തി, ഈ മേഖലയെ അപായനിവാരകമായ ഒരു വലയമായി മാറ്റുന്നു; യമനിലേക്കുള്ള മരണത്തിന്റെ ആകർഷണം തടഞ്ഞ്, വ്രതം സുരക്ഷിതമായി പൂർത്തിയാകാനും ശുഭകരമായ വിമോചനമുണ്ടാകാനും സഹായിക്കുന്നു.
Mantra 1
मेखलाबन्धनम्। य इ॒मां दे॒वो मेख॑लामाब॒बन्ध॒ यः सं॑न॒नाह॒ य उ॑ नो यु॒योज॑ । यस्य॑ दे॒वस्य॑ प्र॒शिषा॒ चरा॑मः॒ स पा॒रमि॑च्छा॒त् स स उ॑ नो॒ वि मु॑ञ्चात्
മേഖലാ-ബന്ധനം. ഏത് ദേവൻ ഈ മേഖല കെട്ടി, ഏത് അതിനെ മുറുകെ ബന്ധിച്ചു, ഏത് സത്യമായി ഞങ്ങളെ യോജിപ്പിച്ചു—ഏത് ദേവന്റെ പ്രശിഷാ (ആജ്ഞ) പ്രകാരമാണ് ഞങ്ങൾ നടക്കുന്നത്; ആ ദേവൻ അപ്പുറത്തെ തീരം ആഗ്രഹിക്കട്ടെ; അവൻ തന്നേ, അതെ അവൻ തന്നേ, ഞങ്ങളെ നമ്മുടെ നന്മയ്ക്കായി വേർതിരിച്ച് മോചിപ്പിക്കട്ടെ.
Mantra 2
आहु॑तास्य॒भिहु॑त॒ ऋषी॑णाम॒स्यायु॑धम्। पूर्वा॑ व्र॒तस्य॑ प्राश्न॒ती वी॑र॒घ्नी भ॑व मेखले
നീ ആഹുതയാണ്, അതെ അത്യാഹുത; നീ ഋഷിമാരുടെ ആയുധം. വ്രതത്തിന്റെ ആദിമ, ഭക്ഷിക്കുന്നവളേ—ഹേ മേഖലേ, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്നവളാകുക.
Mantra 3
मृ॒त्योर॒हं ब्र॑ह्मचा॒री यदस्मि॑ नि॒र्याच॑न् भू॒तात् पुरु॑षं य॒माय॑ । तम॒हं ब्रह्म॑णा॒ तप॑सा॒ श्रमे॑णा॒नयै॑नं॒ मेख॑लया सिनामि
മൃത്യുവിൽ നിന്ന് ഞാൻ—ബ്രഹ്മചാരിയായിരിക്കെ—പുറപ്പെടുന്നു, വിടപറയുന്നവനെപ്പോലെ; പുരുഷനെ യമന്റെ അടുക്കലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന ഭൂതശക്തിയിൽ നിന്ന്. അവനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മം (മന്ത്രബലം) കൊണ്ടും തപസ്സുകൊണ്ടും പരിശ്രമം കൊണ്ടും തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നു; ഈയാളെ ഞാൻ മേഘല (കട്ടിബന്ധം) കൊണ്ട് ഉറപ്പായി ബന്ധിക്കുന്നു.
Mantra 4
श्र॒द्धाया॑ दुहि॒ता तप॒सोऽधि॑ जा॒ता स्वस॒ ऋषी॑णां भूत॒कृतां॑ ब॒भूव॑ । सा नो॑ मेखले म॒तिमा धे॑हि मे॒धामथो॑ नो धेहि॒ तप॑ इन्द्रि॒यं च॑
ശ്രദ്ധയുടെ പുത്രി, തപസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൾ; ഭൂതകൃതന്മാരായ ഋഷിമാരുടെ സഹോദരിയായി അവൾ ആയി. ഓ മേഖലേ, ഞങ്ങൾക്ക് മതി (ചിന്ത) നല്കുക; ഞങ്ങൾക്ക് മേധ (പ്രജ്ഞ) നല്കുക; കൂടാതെ ഞങ്ങൾക്ക് തപസ്സും ഇന്ദ്രിയബലവും (ജീവശക്തി) നല്കുക.
Mantra 5
यां त्वा॒ पूर्वे॑ भूत॒कृत॒ ऋष॑यः परिबेधि॒रे। सा त्वं परि॑ ष्वजस्व॒ मां दी॑र्घायु॒त्वाय॑ मेखले
പുരാതന ഭൂതകൃത ഋഷിമാർ നിന്നെ ചുറ്റി കെട്ടിയതുപോലെ—അതേ നീ, ഓ മേഖലേ, ദീർഘായുസ്സ് നേടുന്നതിനായി എന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കൂ.
The mekhalā is the vow-girdle worn as part of disciplined observance (especially brahmacarya). In this sukta it is treated as a protective, consecrated encirclement that both restrains and safeguards.
Because the girdle is not only a symbol of discipline but also an apotropaic bond. The hymn uses brahman, tapas, and effort to ‘turn back’ a person from death’s path and prevent being led to Yama.
Both. It sanctifies the binding as a divine yoking for right conduct, and it also asks that the same divine power ‘release’ (vi-muc) the practitioner for wellbeing—especially when the vow is completed.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.