Sukta 11

Mantra 1

अनड्वान् अ॒न॒ड्वान् दा॑धार पृथि॒वीमु॒त द्याम॑न॒ड्वान् दा॑धारो॒र्व१न्तरि॑क्षम्। अ॒न॒ड्वान् दा॑धार प्र॒दिशः॒ षडु॒र्वीर॑न॒ड्वान् विश्वं॒ भुव॑न॒मा वि॑वेश

അനഡ്വാൻ—അതെ, അനഡ്വാൻ (ഉഴവെരുമ) ഭൂമിയെ ധരിച്ചു; അനഡ്വാൻ ദ്യാം (ആകാശത്തെ) ധരിച്ചു. അനഡ്വാൻ ഉർവീ അന്തരിക്ഷം (വിശാലമായ മദ്ധ്യാകാശം) ധരിച്ചു; അനഡ്വാൻ ഷട് പ്രദിശഃ (ആറ് വിശാല ദിക്കുകൾ/പ്രദേശങ്ങൾ) ധരിച്ചു. അനഡ്വാൻ ഈ സമസ്ത വിശ്വ-ഭുവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അതെല്ലാം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

Mantra 2

अ॒न॒ड्वानिन्द्रः॒ स प॒शुभ्यो॒ वि च॑ष्टे त्र॒यां छ॒क्रो वि मि॑मीते॒ अध्व॑नः । भू॒तं भ॑वि॒ष्यद् भुव॑ना॒ दुहा॑नः॒ सर्वा॑ दे॒वानां॑ चरति व्र॒तानि॑

ഇന്ദ്രൻ അനഡ്വാൻ (ജൂതെരുത്) ആകുന്നു; അവൻ പശുക്കൾക്കായി ക്രമം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ചക്രം ത്രിവിധത്തെ അളക്കുന്നു, പാതകളെ നിർണ്ണയിക്കുന്നു. ഭൂതവും ഭവിഷ്യവും ആയ ഭുവനങ്ങളെ ദോഹിച്ച്, അവൻ ദേവന്മാരുടെ എല്ലാ വ്രതങ്ങളും അനുസരിക്കുന്നു.

Mantra 3

इन्द्रो॑ जा॒तो म॑नु॒ष्येऽष्व॒न्तर्घ॒र्मस्त॒प्तश्च॑रति॒ शोशु॑चानः । सु॒प्र॒जाः सन्त्स उ॑दा॒रे न स॑र्ष॒द्यो नाश्नी॒यादन॒डुहो॑ विजा॒नन्

മനുഷ്യരിൽ ജനിച്ച ഇന്ദ്രൻ, ഘർമ (തപ്ത പാനം) പോലെ, കുതിരയ്ക്കുള്ളിൽ ദഹിച്ചുകൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു. സുപ്രജാഃ ആയി, അവൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോകുകയില്ല—ബോധമുള്ളവൻ അനഡുഹ (ജൂതെരുത്)യുടെ മാംസം ഭക്ഷിക്കാതിരുന്നാൽ.

Mantra 4

अ॒न॒ड्वान् दु॑हे सुकृ॒तस्य॑ लो॒क ऐनं॑ प्याययति॒ पव॑मानः पु॒रस्ता॑त्। प॒र्जन्यो॒ धारा॑ म॒रुत॒ ऊधो॑ अस्य य॒ज्ञः पयो॒ दक्षि॑णा॒ दोहो॑ अस्य

അനഡ്വാൻ പുണ്യലോകത്തിൽ ദോഹിക്കപ്പെടുന്നു; പുരസ്താത് നിലകൊള്ളുന്ന പവമാനൻ (ശുദ്ധീകരകൻ) അവനെ വളർത്തുന്നു. പർജന്യൻ അവന്റെ ധാര; മരുതുകൾ അവന്റെ ഉദർ; യജ്ഞം അവന്റെ പയ (പാൽ), ദക്ഷിണ അവന്റെ ദോഹനം.

Mantra 5

यस्य॒ नेशे॑ य॒ज्ञप॑ति॒र्न य॒ज्ञो नास्य॑ दा॒तेशे॒ न प्र॑तिग्रही॒ता। यो वि॑श्व॒जिद् वि॑श्व॒भृद् वि॒श्क॑र्मा घ॒र्मं नो॑ ब्रूत यत॒मश्चतु॑ष्पात्

യജ്ഞപതിക്ക് യജ്ഞത്തിൽ അധിപത്യമില്ലാത്തവന് യജ്ഞമില്ല; ദാതാവിന് ദാനം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശമില്ല, യോഗ്യനായ പ്രതിഗ്രാഹകനുമില്ല—സർവജിത്, സർവഭൃത്, വിശ്വകർമാ ആയവനേ, ഞങ്ങൾക്ക് ‘ഘർമ’ത്തെ പ്രസ്താവിക്കൂ: ആ നാലുകാലിയൻ ആരാണ്?

Mantra 6

येन॑ दे॒वाः स्वरारुरु॒हुर्हि॒त्वा शरी॑रम॒मृत॑स्य॒ नाभि॑म्। तेन॑ गेष्म सुकृ॒तस्य॑ लो॒कं घ॒र्मस्य॑ व्र॒तेन॒ तप॑सा यश॒स्यवः॑

ഏതിനാൽ ദേവന്മാർ സ്വർഗത്തിലേക്ക് കയറി—ശരീരം വിട്ട്, അമൃതത്തിന്റെ നാഭി-കേന്ദ്രത്തെ (ആധാരത്തെ) പ്രാപിച്ചു—അതേ മാർഗ്ഗത്താൽ ഞങ്ങൾ സുകൃതത്തിന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കട്ടെ; ഘർമത്തിന്റെ വ്രതത്താൽ, തപസ്സാൽ—യശസ്സിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ.

Mantra 7

इन्द्रो॑ रू॒पेणा॒ग्निर्वहे॑न प्र॒जाप॑तिः परमे॒ष्ठी वि॒राट्। वि॒श्वान॑रे अक्रमत वैश्वान॒रे अ॑क्रमतान॒दुह्य॑क्रमत । सोऽदृंहयत॒ सोऽधारयत

ഇന്ദ്രൻ രൂപമായി, അഗ്നി വാഹകനായി; പ്രജാപതി—പരമേഷ്ഠി—വിരാട്. വൈശ്വാനരത്തിൽ അവൻ പ്രവേശിച്ചു, വൈശ്വാനരത്തിൽ അവൻ പ്രവേശിച്ചു; അനുദുഹ്യ (പാൽ തരുന്ന കാള) യിൽ അവൻ പ്രവേശിച്ചു. അതിനാൽ അവൻ അതിനെ ദൃഢമാക്കി; അതിനാൽ അവൻ അതിനെ ധരിച്ചു നിലനിർത്തി.

Mantra 8

मध्य॑मे॒तद॑न॒डुहो॒ यत्रै॒ष वह॒ आहि॑तः । ए॒ताव॑दस्य प्रा॒चीनं॒ यावा॑न् प्र॒त्यङ् स॒माहि॑तः

ഇത് അനഡുഹ് (വലിക്കുന്ന കാള)ന്റെ മദ്ധ്യഭാഗമാണ്; ഇവിടെ അതിന്റെ വഹന-ശക്തി സ്ഥാപിതമാണ്. എത്രത്തോളം അതിന്റെ മുൻഭാഗമോ, അത്രത്തോളം തന്നെ പിന്നിലേക്കും അത് സംഹിതമായി സമാഹിതമാണ്.

Mantra 9

यो वेदा॑न॒डुहो॒ दोहा॑न्त्स॒प्तानु॑पदस्वतः । प्र॒जां च॑ लो॒कं चा॑प्नोति॒ तथा॑ सप्तऋ॒षयो॑ विदुः

അനഡുഹിന്റെ ഏഴ് ‘ദോഹ’ങ്ങളെ—ഉപജ/ദോഹണം—ക്രമമായി പടിപടിയായി അറിയുന്നവൻ പ്രജയും ലോകവും നേടുന്നു; ഇങ്ങനെ സപ്തഋഷികൾ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

Mantra 10

प॒द्भिः से॒दिम॑व॒क्राम॒न्निरां॒ जङ्घा॑भिरुत्खि॒दन्। श्रमे॑णान॒ड्वान् की॒लालं॑ की॒नाश॑श्चाभि ग॑च्छतः

കാലുകളാൽ അവൻ പടിയിടുന്നു; അവയവങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഉയരുന്നു; തുടകളാൽ മണ്ണിനെ ഉഴുതി പൊട്ടിക്കുന്നു. പരിശ്രമത്തോടെ അനഡ്വാൻ (വലിക്കുന്ന കാള)യും കീനാശ (ഉഴവൻ/കർഷകൻ)യും ഒരുമിച്ച് മധുരമായ വിളവിലേക്കു പോകുന്നു.

Mantra 11

द्वाद॑श॒ वा ए॒ता रात्री॒र्व्रत्या॑ आहुः प्र॒जाप॑तेः । तत्रोप॒ ब्रह्म॒ यो वेद॒ तद् वा अ॑न॒डुहो॑ व्र॒तम्

ഈ പന്ത്രണ്ടു രാത്രികളെയാണ് ജനങ്ങൾ ‘വ്രാത്യ’ എന്നു വിളിക്കുന്നത്—പ്രജാപതിയുടേതായി. അവിടെ സമീപസ്ഥമായ ബ്രഹ്മത്തെ ആരറിയുന്നുവോ—അതുതന്നെ സത്യമായി അനഡുഹ (വൃഷഭ)ന്റെ വ്രതം.

Mantra 12

दु॒हे सा॒यं दु॒हे प्रा॒तर्दु॒हे म॒ध्यंदि॑नं॒ परि॑ । दोहा॒ ये अ॑स्य सं॒यन्ति॒ ता॑न् वि॒द्मानु॑पदस्वतः

സന്ധ്യയിൽ അത് പാൽ തരുന്നു; പ്രഭാതത്തിൽ അത് പാൽ തരുന്നു; മധ്യാഹ്നത്തിനടുത്തും അത് പാൽ തരുന്നു. അതിന്റെ ഏതു ദോഹനങ്ങളാണ് (പാൽ കറക്കലുകൾ) നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതോ—അവയെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു, ക്രമബദ്ധമായ പടിയിലും അനുക്രമത്തിലും.