Sukta 77

Mantra 1

आ स॒त्यो या॑तु म॒घवां॑ ऋजी॒षी द्रव॑न्त्वस्य॒ हर॑य॒ उप॑ नः । तस्मा॒ इदन्धः॑ सुषुमा सु॒दक्ष॑मि॒हाभि॑पि॒त्वं क॑रते गृणा॒नः

സത്യവാൻ വരട്ടെ—മഘവാൻ ഇന്ദ്രൻ, പിഴിയലിന്റെ (ഋജീഷീ) സഹചാരി; അവന്റെ തവിട്ടുനിറമുള്ള കുതിരകൾ ഞങ്ങളിലേക്കു ഓടിവരട്ടെ. അവനുവേണ്ടി തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ സോമരസം (അന്ധഃ) നന്നായി പിഴിഞ്ഞത്, ക്രമപ്പെടുത്തി; ഇവിടെ, ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ, അവൻ പാനം തന്റെതാക്കട്ടെ.

Mantra 2

अव॑ स्य शू॒राध्व॑नो॒ नान्ते॒ऽस्मिन् नो॑ अ॒द्य सव॑ने म॒न्दध्यै॑ । शंसा॑त्यु॒क्थमु॒शने॑व वे॒धाश्चि॑कि॒तुषे॑ असु॒र्याऽय मन्म॑

ഹേ ശൂര (വീരാ), പഥത്തിന്റെ അറ്റത്ത് അവൻ ഞങ്ങളെ കൈവിടരുതേ; ഇന്നത്തെ ഈ സവന-പീഡനത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ഉല്ലാസത്തിനായി (അവൻ സഹായിക്കട്ടെ). പ്രചോദിതനായ ഋഷി ഉശനയെപ്പോലെ ഉക്തം/സ്തോത്രം പ്രസ്താവിക്കുന്നു; വിവേകിയ്ക്കായി പവിത്രസങ്കൽപ്പം—അസുര്യ (പ്രഭുത്വശക്തി)യ്ക്കായുള്ള ഈ മനനം.

Mantra 3

क॒विर्न नि॒ण्यं वि॒दथा॑नि॒ साध॒न् वृषा॒ यत् सेकं॑ विपिपा॒नो अर्चा॑त्। दि॒व इ॒त्था जी॑जनत् स॒प्त का॒रूनह्ना॑ चिच्चक्रुर्व॒युना॑ गृ॒णन्तः॑

കവിയെപ്പോലെ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രഹസ്യങ്ങളെയും വിധി-കർമ്മങ്ങളെയും സാദ്ധ്യമാക്കുന്ന ആ വൃഷഭൻ—ആഴത്തിൽ കുടിച്ചു സ്തുതിഗാനം പാടുമ്പോൾ—ഇങ്ങനെ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ഏഴ് ഗായകർ (സപ്ത കാരു) ജനിച്ചു; അവർ പകലിലും ക്രമബദ്ധമായ ഉപായങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിച്ച്, ഉച്ചത്തിൽ സ്തുതിച്ചു പാടുകയായിരുന്നു.

Mantra 4

स्व॑१र्यद् वेदि॑ सु॒दृशी॑कम॒र्कैर्महि॒ ज्योती॑ रुरुचु॒र्यद्ध॒ वस्तोः॑ । अ॒न्धा तमां॑सि॒ दुधि॑ता वि॒चक्षे॒ नृभ्य॑श्चकार॒ नृत॑मो अ॒भिष्टौ॑

സ്തുതിഋച്ചകളാൽ അവൻ കാണാൻ മനോഹരമായ സ്വർഗത്തെ കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ; പ്രഭാതത്തിൽ മഹത്തായ ജ്യോതി പ്രകാശിച്ചപ്പോൾ—അവൻ കുലുക്കി അകറ്റപ്പെട്ട അന്ധമായ ഇരുട്ടുകളുടെ മറകൾ വ്യക്തമായി കണ്ടു; മനുഷ്യർക്കായി ഏറ്റവും വീരനായവനായി സഹായം (അഭിഷ്ടി) ഒരുക്കി.

Mantra 5

व॒व॒क्ष इन्द्रो॒ अमि॑तमृजि॒ष्यु॑१भे आ प॑प्रौ॒ रोद॑सी महि॒त्वा। अत॑श्चिदस्य महि॒मा वि रे॑च्य॒भि यो विश्वा॒ भुव॑ना ब॒भूव॑

ഇന്ദ്രൻ വളർന്നു—അളവറ്റ, നേരെ പാഞ്ഞുചെല്ലുന്നവൻ; തന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് അവൻ ഇരുലോകങ്ങളെയും (രോദസീ) നിറച്ചു. അതുകൊണ്ട് അവന്റെ മഹിമയും അളവിന് അതീതമായി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു—സകല ഭൂത-ഭുവനങ്ങളിലുമെല്ലാം വ്യാപിച്ചവൻ അവൻ തന്നേ.

Mantra 6

विश्वा॑नि श॒क्रो नर्या॑णि वि॒द्वान॒पो रि॑रेच॒ सखि॑भि॒र्निका॑मैः । अश्मा॑नं चि॒द् ये बि॑भि॒दुर्वचो॑भिर्व्र॒जं गोम॑न्तमु॒शिजो॒ वि व॑व्रुः

ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ), പുരുഷോചിതമായ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും അറിയുന്നവൻ, ഇഷ്ടാനുസരണം സഖാക്കളോടൊപ്പം ജലങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചു. വചനങ്ങളാൽ കല്ലും പിളർത്തി; ഉത്സുകർ (ഉശിജർ) ഗോസമ്പന്നമായ വ്രജം (ഗോശാലാ-വേലി) തുറന്നു.

Mantra 7

अ॒पो वृ॒त्रं व॑व्रि॒वांसं॒ परा॑ह॒न् प्राव॑त् ते॒ वज्रं॑ पृथि॒वी सचे॑ताः । प्रार्णां॑सि समु॒द्रिया॑ण्यैनोः॒ पति॒र्भवं॒ छव॑सा शूर धृष्णो

ജലങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന വൃത്രനെ അവൻ അകറ്റി വധിച്ചു; ഭൂമി സമ്മതിച്ച് നിനക്കായി വജ്രത്തെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചു. സമുദ്രസദൃശമായ പ്രളയധാരകൾ പുറപ്പെട്ടു പാഞ്ഞു; ഹേ ശൂരാ, ധൃഷ്ടഹൃദയാ, ബലത്താൽ അവയുടെ പതി (അധിപതി) ആകുക.

Mantra 8

अ॒पो यदद्रिं॑ पुरुहूत॒ दर्द॑रा॒विर्भु॑वत् स॒रमा॑ पू॒र्व्यं ते॑ । स नो॑ ने॒ता वाज॒मा द॑र्षि॒ भूरिं॑ गो॒त्रा रु॒जन्नङ्गि॑रोभिर्गृणा॒नः

ഹേ പുരുഹൂത (അനേകർ വിളിക്കുന്നവനേ), നീ പർവ്വതശില പിളർത്തിയപ്പോൾ അപഃ (ജലധാരകൾ) ദൃശ്യമാകെ പുറപ്പെട്ടു; സരമയും പ്രത്യക്ഷമായി—ഇത് നിന്റെ പുരാതന കൃത്യമാണ്. നീ ഞങ്ങളുടെ നേതാവാകുക; ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് ധാരാളം വാജ (വിജയധനം) കാണിച്ചുതരിക; അങ്കിരസുകൾ പുകഴ്ത്തുമ്പോൾ, ഗോത്രങ്ങൾ (ഗോശാല/ഗോവാടങ്ങൾ, മറഞ്ഞ ഗോസ്ഥലങ്ങൾ) തകർത്തുകൊണ്ട് (ഞങ്ങൾക്ക്) സമൃദ്ധി നൽകുക.