Sukta 21

Mantra 1

न्यू॒३षु वाचं॒ प्र म॒हे भ॑रामहे॒ गिर॒ इन्द्रा॑य॒ सद॑ने वि॒वस्व॑तः । नू चि॒द्धि रत्नं॑ सस॒तामि॒वावि॑द॒न्न दु॑ष्टु॒तिर्द्र॑विणो॒देषु॑ शस्यते

ഇപ്പോൾ, യുക്തമായ രീതിയിൽ, മഹാനായവനുവേണ്ടി ഞങ്ങൾ വാക്കിനെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുന്നു—വിവസ്വത്തിന്റെ സദനത്തിൽ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സ്തുതിഗീതങ്ങൾ. കാരണം അവൻ ഇപ്പോഴും നിധിയെ കണ്ടെത്തുന്നു, തേടിക്കൊണ്ടോടുന്ന മനുഷ്യർക്കായി എന്നപോലെ; എന്നാൽ ധനം നൽകുന്നവരിൽ ദുഷ്ടുതി (ദുഷ്‌സ്തുതി/ചീത്തസ്തുതി) പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നില്ല.

Mantra 2

दु॒रो अश्व॑स्य दु॒र इ॑न्द्र॒ गोर॑सि दु॒रो यव॑स्य॒ वसु॑न इ॒नस्पतिः॑ । शि॒क्षा॒न॒रः प्र॒दिवो॒ अका॑मकर्शनः॒ सखा॒ सखि॑भ्य॒स्तमि॒दं गृ॑णीमसि

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ കുതിരയുടെ വാതിൽ, നീ പശുവിന്റെ വാതിൽ; നീ യവത്തിന്റെ വാതിൽ—വസുക്കളുടെ സ്വാമി, ബലത്തിന്റെ അധിപതി. മനുഷ്യരെ ശിക്ഷിക്കുന്നവൻ, ഉയർന്ന സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന്, ഇച്ഛാനുസാരം ആകർഷിക്കുന്നവൻ; സുഹൃത്തുകൾക്ക് സുഹൃത്ത്—നിന്നെയേ ഈ സ്തുതിയാൽ ഞങ്ങൾ പാടുന്നു.

Mantra 3

शची॑व इन्द्र पुरुकृद् द्युमत्तम॒ तवेदि॒दम॒भित॑श्चेकिते॒ वसु॑ । अतः॑ सं॒गृभ्या॑भिभूत॒ आ भ॑र॒ मा त्वा॑य॒तो ज॑रि॒तुः काम॑मूनयीः

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ശചീവ (ശക്തിമാൻ), പുരുകൃത് (അനേകം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ), ദ്യുമത്തമ (അതിതേജസ്വി)—നിന്റെ ഈ വസു (സമ്പത്ത്) എല്ലാദിക്കുകളിലും വ്യക്തമായി പ്രകാശിക്കുന്നു. അതിനാൽ അതിനെ സമാഹരിച്ച്, ജയിച്ചവനായി, ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; നിന്നിലേക്കു സമീപിക്കുന്ന ജരിതൃ (സ്തുതികാരൻ)ന്റെ കാമം (ആഗ്രഹം) നിരാശപ്പെടുത്തരുത്.

Mantra 4

ए॒भिर्द्युभिः॑ सु॒मना॑ ए॒भिरिन्दु॑भिर्निरुन्धा॒नो अम॑तिं॒ गोभि॑र॒श्विना॑ । इन्द्रे॑ण॒ दस्युं॑ द॒रय॑न्त॒ इन्दु॑भिर्यु॒तद्वे॑षसः॒ समि॒षा र॑भेमहि

ഈ ദീപ്തശക്തികളാൽ—ശുഭമനസ്സോടെ—ഈ സോമബിന്ദുക്കളാൽ അമതി (അജ്ഞാനം) തടഞ്ഞുകൊണ്ട്; പശുക്കളും അശ്വങ്ങളും കൂടെ; ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സോമബിന്ദുക്കളാൽ ദസ്യുവിനെ കീറിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട്—ദ്വേഷികളോടു വിരോധമായി ഒന്നിച്ചുനിന്ന്, സമിഷാ (പോഷകാഹാരം)യും അന്നവും പൂർണ്ണമായി കൈവശമാക്കാം.

Mantra 5

समि॑न्द्र रा॒या समि॒षा र॑भेमहि॒ सं वाजे॑भिः पुरुश्च॒न्द्रैर॒भिद्यु॑भिः । सं दे॒व्या प्रम॑त्या वी॒रशु॑ष्मया॒ गोअ॑ग्र॒याश्वा॑वत्या रभेमहि

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ധനത്തോടൊപ്പം, സമിഷാ (പോഷകാഹാരം)യോടൊപ്പം—ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു കൈവശമാക്കട്ടെ; വിജയപുരസ്കാരങ്ങളോടൊപ്പം, അനേകം ദീപ്തികളോടൊപ്പം, അതിപ്രബല പ്രകാശങ്ങളോടൊപ്പം. ദിവ്യ പ്രമതി (മുൻചിന്ത/പ്രജ്ഞ)യോടൊപ്പം, വീരശുഷ്മ (വീരബലം)യോടൊപ്പം, ഗോഅഗ്രയാ (പശുക്കൾ മുന്നിൽ നയിക്കുന്ന സമൃദ്ധി)യും അശ്വവതീ (അശ്വസമ്പത്ത്)യും കൂടെ—ഞങ്ങൾ കൈവശമാക്കട്ടെ.

Mantra 6

ते त्वा॒ मदा॑ अमद॒न् तानि॒ वृष्ण्या॒ ते सोमा॑सो वृत्र॒हत्ये॑षु सत्पते । यत् का॒रवे॒ दश॑ वृ॒त्राण्य॑प्र॒ति ब॒र्हिष्म॑ते॒ नि स॒हस्रा॑णि ब॒र्हयः॑

ആ മദങ്ങൾ നിന്നെ ഉല്ലസിപ്പിച്ചു—ആ വൃഷ്ണ്യ (വീര്യവത്തായ) ശക്തികൾ; ആ സോമപാനങ്ങൾ/സോമപീഡനങ്ങൾ—വൃത്രഹത്യകളിൽ, ഹേ സത്പതേ (സത്യത്തിന്റെ അധിപനേ). ഗായകനുവേണ്ടി നീ പത്ത് വൃത്രങ്ങളെ—അപ്രതി (അജേയ) —തകർത്തപ്പോൾ; ബർഹിഷ്മത് (പവിത്ര ബർഹിസ് ഉള്ളവൻ)നുവേണ്ടി ബർഹിസ്‌ന്റെ ആയിരക്കണക്കിന് തണ്ടുകൾ വിരിച്ചുവെക്കപ്പെട്ടു.

Mantra 7

यु॒धा युध॒मुप॒ घेदे॑षि धृष्णु॒या पु॒रा पुरं॒ समि॒दं हं॒स्योज॑सा । नम्या॒ यदि॑न्द्र॒ सख्या॑ परा॒वति॑ निब॒र्हयो॒ नमु॑चिं॒ नाम॑ मा॒यिन॑म्

യുദ്ധത്തിന്മേൽ യുദ്ധം നടത്തി നീ ധൈര്യത്തോടെ ഉറപ്പായി മുന്നേറുന്നു; ഈ കോട്ടയെ നീ നിന്റെ ഓജസ്സാൽ പൂർണ്ണമായി തകർത്തു നശിപ്പിക്കുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്രാ, സൗഹൃദത്തിനായി ദൂരദേശത്ത്, ‘നമുചി’ എന്ന മായാവിയെ നീ അടിച്ചമർത്തി നശിപ്പിച്ചു.

Mantra 8

त्वं कर॑ञ्जमु॒त प॒र्णयं॑ वधी॒स्तेजि॑ष्ठयातिथि॒ग्वस्य॑ वर्त॒नी। त्वं श॒ता वङ्गृ॑दस्याभिन॒त् पुरो॑ऽनानु॒दः परि॑षूता ऋ॒जिश्व॑ना

നീ കരഞ്ജനെയും പർണയനെയും നിന്റെ അതിതീക്ഷ്ണ ശക്തിയാൽ—അതിഥിഗ്വന്റെ പാതയിൽ—വധിച്ചു. ഋജിശ്വനെ കൂട്ടാളിയായി എടുത്ത്, ചുറ്റും വളഞ്ഞിട്ടും വഴങ്ങാത്ത വംഗൃദന്റെ നൂറുകണക്കിന് കോട്ടകളെ നീ തകർത്തു.

Mantra 9

त्वमे॒तां ज॑न॒राज्ञो॒ द्विर्दशा॑ब॒न्धुना॑ सु॒श्रव॑सोपज॒ग्मुषः॑ । ष॒ष्टिं स॒हस्रा॑ नव॒तिं नव॑ श्रु॒तो नि च॒क्रेण॒ रथ्या॑ दु॒ष्पदा॑वृणक्

ഹേ ഇന്ദ്രാ! സുശ്രവസ് ദ്വി-ദശ (ഇരുപത്) മടങ്ങുള്ള ബന്ധുവുമായി സമീപിച്ചപ്പോൾ, ജനങ്ങളുടെ രാജാവിനുവേണ്ടി നീ ഈ കൃത്യം ചെയ്തു. ശ്രുതിയിൽ പ്രസിദ്ധരായ അറുപതിനായിരവും തൊണ്ണൂറ്റിയും ഒമ്പതും—അവരെല്ലാം നീ രഥമാർഗത്തിൽ, ദുഷ്പദ (ദുഷ്ടപാദസ്ഥാനം/കാൽവെപ്പ് ദുഷ്കരം) ആയ നിലത്തിൽ, ചക്രംകൊണ്ട് വീഴ്ത്തി.

Mantra 10

त्वमा॑विथ सु॒श्रव॑सं॒ तवो॒तिभि॒स्तव॒ त्राम॑भिरिन्द्र॒ तूर्व॑याणम्। त्वम॑स्मै॒ कुत्स॑मतिथि॒ग्वमा॒युं म॒हे राज्ञे॒ यूने॑ अरन्धनायः

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ സഹായങ്ങളാലും നിന്റെ രക്ഷകളാലും നീ സുശ്രവസിനെയും തൂರ್ವയാണനെയും കാത്തു. അവനുവേണ്ടി നീ കുത്സ, അതിഥിഗ്വ, ആയു എന്നിവരെ വശപ്പെടുത്തി—മഹത്തായ, യുവരാജാവിനായി, എല്ലാം കീഴടങ്ങുവാൻ.

Mantra 11

य उ॒दृची॑न्द्र दे॒वगो॑पाः॒ सखा॑यस्ते शि॒वत॑मा॒ असा॑म । त्वां स्तो॑षाम॒ त्वया॑ सु॒वीरा॒ द्राघी॑य॒ आयुः॑ प्रत॒रं दधा॑नाः

ഹേ ഇന്ദ്രാ! ഞങ്ങൾ ഉത്തരദിക്കിലുള്ളവർ, ദേവരാൽ കാക്കപ്പെടുന്ന നിന്റെ സഖാക്കൾ—ഞങ്ങളോടു ഏറ്റവും ശിവതമമായ (അത്യന്തം മംഗളകരമായ) സൗഹൃദം പുലർത്തേണമേ. നിന്നെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു; നീ കൂട്ടാളിയായിരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ സുവീര (നല്ല വീരന്മാർ സമൃദ്ധമായവർ) ആകുന്നു, ദീർഘായുസ്സും ഉത്തമഭാഗ്യവും മുന്നോട്ടു വഹിക്കുന്നു.