Sukta 2

Mantra 1

पितृमेधः। य॒माय॒ सोमः॑ पवते य॒माय॑ क्रियते ह॒विः । य॒मं ह॑ य॒ज्ञो ग॑च्छत्य॒ग्निदू॑तो॒ अरं॑कृतः

പിതൃമേധ. യമനുവേണ്ടി സോമം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; യമനുവേണ്ടി ഹവിഷ് ഒരുക്കപ്പെടുന്നു. അഗ്നിയെ ദൂതനാക്കി, യഥാവിധി സജ്ജമാക്കിയ യജ്ഞം സത്യമായും യമനിലേക്കു പോകുന്നു.

Mantra 2

य॒माय॒ मधु॑मत्तमं जु॒होता॒ प्र च॑ तिष्ठत । इ॒दं नम॒ ऋषि॑भ्यः पूर्व॒जेभ्यः॒ पूर्वे॑भ्यः पथि॒कृद्भ्यः॑

യമനുവേണ്ടി അത്യന്തം മധുരമായ, മധുസമമായ ഹവിസ് ഹോമം ചെയ്യുവിൻ; സന്നദ്ധരായി മുന്നിൽ നില്ക്കുവിൻ. ഈ നമസ്കാരം ഋഷിമാർക്കും, മുൻജന്മരായ പൂർവ്വജർക്കും, മുൻകാല മഹന്മാർക്കും, പഥം നിർമ്മിച്ച പഥികൃത്‌മാർക്കും ആകട്ടെ.

Mantra 3

य॒माय॑ घृ॒तव॒त् पयो॒ राज्ञे॑ ह॒विर्जु॑होतन । स नो॑ जी॒वेष्वा य॑मेद् दी॒र्घमायुः॒ प्र जी॒वसे॑

യമനുവേണ്ടിയും രാജാവിനുവേണ്ടിയും ഘൃതസമൃദ്ധമായ പാൽ ഹവിസായി ജുഹോ. ജീവിക്കുന്ന ഞങ്ങളിലേക്കു യമൻ ദീർഘായുസ്സ് ഇവിടെ വകവെക്കട്ടെ; ഞങ്ങൾ ദീർഘമായി ജീവിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 4

मैन॑मग्ने॒ वि द॑हो॒ माभि शू॑शुचो॒ मास्य॒ त्वचं॑ चिक्षिपो॒ मा शरी॑रम्। शृ॒तं य॒दा कर॑सि जातवे॒दोऽथे॑मेनं॒ प्र हि॑णुतात् पि॒तॄँरुप॑

ഹേ അഗ്നേ! അവനെ പൂർണ്ണമായി കത്തിക്കളയരുത്; അതിയായി ചുട്ടുപൊള്ളിക്കരുത്. അവന്റെ ത്വക്ക് (ചർമ്മം) പറിച്ചുകളയരുത്; അവന്റെ ശരീരം കീറിക്കളയരുത്. ഹേ ജാതവേദസേ! നീ അവനെ യഥാവിധി ശൃത (സംസ്കരിച്ച്/വെന്ത് തയ്യാറാക്കി) ചെയ്തശേഷം, അവനെ പിതൃകളുടെ അടുക്കലേക്ക് അയയ്ക്കുക—അവൻ അവരുടെ സമീപം എത്തുവാൻ.

Mantra 5

य॒दा शृ॒तं कृ॒णवो॑ जातवे॒दोऽथे॒ममे॑नं॒ परि॑ दत्तात् पि॒तृभ्यः॑ । य॒दो गच्छा॒त्यसु॑नीतिमे॒तामथ॑ दे॒वानां॑ वश॒नीर्भ॑वाति

ഹേ ജാതവേദസ് (അഗ്നി), നീ അവനെ വിധിപൂർവ്വം നന്നായി വേവിച്ചു/ചുട്ടു തയ്യാറാക്കിയാൽ, പിന്നെ ഈയാളെ മുഴുവനായും പിതൃകൾക്കു ഏല്പിക്ക. അവൻ ഈ പ്രാണ-നേതൃത്വമുള്ള ഗതിയിൽ പുറപ്പെടുമ്പോൾ, അവൻ ദേവന്മാരുടെ അധീനതയിൽ (ശാസനത്തിൽ) വരുന്നു.

Mantra 6

त्रिक॑द्रुकेभिः पवते॒ षडु॒र्वीरेक॒मिद् बृ॒हत्। त्रि॒ष्टुब् गा॑य॒त्री छन्दां॑सि॒ सर्वा॒ ता य॒म आर्पि॑ता

മൂന്ന് കദ്രു-പ്രവാഹങ്ങളാൽ അത് ശുദ്ധിയായി ഒഴുകുന്നു; ആറു വിശാല പ്രദേശങ്ങളിലൂടെ—ഒന്നേയുള്ളൂ, എങ്കിലും മഹാവിപുലം. ത്രിഷ്ടുഭ്, ഗായത്രി—ഛന്ദസ്സുകളെല്ലാം—യമനു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടവയാണ്.

Mantra 7

सूर्यं॒ चक्षु॑षा गच्छ॒ वात॑मा॒त्मना॒ दिवं॑ च॒ गच्छ॑ पृथि॒वीं च॒ धर्म॑भिः । अ॒पो वा॑ गच्छ॒ यदि॒ तत्र॑ ते हि॒तमोष॑धीषु॒ प्रति॑ तिष्ठा॒ शरी॑रैः

കണ്ണുകൊണ്ട് സൂര്യനിലേക്കു പോകുക; പ്രാണ-ആത്മാവുകൊണ്ട് വായുവിലേക്കു പോകുക; ധർമ്മവിധികളാൽ സ്വർഗത്തിലേക്കും ഭൂമിയിലേക്കും പോകുക. അല്ലെങ്കിൽ അവിടെ നിനക്കു നിശ്ചിതമായ ഹിതമുണ്ടെങ്കിൽ ജലങ്ങളിലേക്കു പോകുക; ഔഷധികളിൽ വീണ്ടും നിലകൊൾക—നിന്റെ ശരീരാംഗങ്ങളോടുകൂടെ.

Mantra 8

अ॒जो भा॒गस्तप॑स॒स्तं त॑पस्व॒ तं ते॑ शो॒चिस्त॑पतु॒ तं ते॑ अ॒र्चिः । यास्ते॑ शि॒वास्त॒न्वोऽ जातवेद॒स्ताभि॑र्वहैनं सु॒कृता॑मु लो॒कम्

അജ (അജന്മ) തപസ്സിന്റെ ഭാഗമാണ്—അത് നീ തപിപ്പിക്ക; നിന്റെ ശോചിസ് (ദഹനതേജസ്) അതിനെ തപിപ്പിക്കട്ടെ, നിന്റെ അർച്ചിസ് (ജ്വാല) അതിനെയും തപിപ്പിക്കട്ടെ. ഹേ ജാതവേദസ്, നിന്റെ ശിവ (കല്യാണകര) തനുക്കളാൽ ഈ മനുഷ്യനെ—അതെ—സുകൃത (സത്കർമ്മികളുടെ) ലോകത്തിലേക്ക് വഹിച്ചു കൊണ്ടുപോകുക.

Mantra 9

यास्ते॑ शो॒चयो॒ रंह॑यो जातवेदो॒ याभि॑रापृ॒णासि॒ दिव॑म॒न्तरि॑क्षम्। अ॒जं यन्त॒मनु॒ ताः समृ॑ण्वता॒मथेत॑राभिः शि॒वत॑माभिः शृ॒तं कृ॑धि

ഹേ ജാതവേദസ് (അഗ്നി), നിന്റെ ഏതു ജ്വാലകളോ, നിന്റെ ഏതു വേഗപ്രേരണകളോ—അവകൊണ്ട് നീ ദ്യൗവും അന്തരിക്ഷവും നിറയ്ക്കുന്നുവോ—അവ അജ (അജന്മ/അജ) പോകുമ്പോൾ അവനെ അനുഗമിക്കട്ടെ, അവന്റെ വഴി ക്രമബദ്ധമാക്കട്ടെ. പിന്നെ നിന്റെ മറ്റു, അതിശിവ, മംഗളകരമായ ശക്തികളാൽ—ഈ വരം (ദാനം) നന്നായി ലഭിച്ചതും യഥാവിധി ശ്രുത/സ്വീകൃതമായതുമായിരിക്കുമാറാക്കുക.

Mantra 10

अव॑ सृज॒ पुन॑रग्ने पि॒तृभ्यो॒ यस्त॒ आहु॑त॒श्चर॑ति स्व॒धावा॑न्। आयु॒र्वसा॑न॒ उप॑ यातु॒ शेषः॒ सं ग॑च्छतां त॒न्वा सु॒वर्चाः॑

ഹേ അഗ്നേ, അവനെ വീണ്ടും പിതൃകളുടെ അടുക്കലേക്ക് വിട്ടയക്കുക—നിനക്കു ആഹുതിയായി അർപ്പിക്കപ്പെട്ടവൻ സ്വധാവാൻ ആയി മുന്നോട്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു. ശേഷിക്കുന്നതു ആയുസ്സിനെ വസ്ത്രംപോലെ ധരിച്ചു സമീപിക്കട്ടെ; അത് ദേഹത്തോടു മുഴുവനായി, സുവർച്ചസ് (ശുഭപ്രഭ) സഹിതം ഒന്നിച്ചേരട്ടെ.

Mantra 11

अति॑ द्रव॒ श्वानौ॑ सारमे॒यौ च॑तुर॒क्षौ श॒बलौ॑ सा॒धुना॑ प॒था। अधा॑ पि॒तॄन्त्सु॑वि॒दत्रां॒ अपी॑हि य॒मेन॒ ये स॑ध॒मादं॒ मद॑न्ति

സാരമയുടെ സന്തതിയായ രണ്ടു നായകളെ—നാലുകണ്ണുള്ള, ശബല (ചിതറിയ നിറമുള്ള)—ശുഭമായ പാതയിലൂടെ കടന്ന് വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോവുക. പിന്നെ യമനോടൊപ്പം പിതൃകളുടെ അടുക്കലേക്ക് പുറപ്പെടുക—എളുപ്പത്തിൽ കണ്ടെത്താവുന്ന പിതൃകളുടെ അടുക്കലേക്ക്—അവർ സഹഭോജനത്തിന്റെ ഉത്സവത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരാകുന്നു.

Mantra 12

यौ ते॒ श्वानौ॑ यम रक्षि॒तारौ॑ चतुर॒क्षौ प॑थि॒षदी॑ नृ॒चक्ष॑सा । ताभ्यां॑ राज॒न् परि॑ धेह्येनं स्व॒स्त्यऽस्मा अनमी॒वं च॑ धेहि

ഹേ യമ, നിന്റെ രണ്ടു നായകൾ—രക്ഷകർ, നാലുകണ്ണുള്ളവർ, പാതയിൽ ഇരിക്കുന്നവർ, മനുഷ്യരെ നോക്കുന്നവർ—അവരോടൊപ്പം, ഹേ രാജാവേ, ഈ മനുഷ്യനെ ചുറ്റി പരിരക്ഷിക്കൂ. അവനു സ്വസ്തി നല്കൂ; അവനെ അനാമീവ (രോഗ-ഹാനി)യിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാക്കൂ.

Mantra 13

उ॒रू॒ण॒साव॑सु॒तृपा॑वुदुम्ब॒लौ य॒मस्य॑ दू॒तौ च॑रतो॒ जनां॒ अनु॑ । ताव॒स्मभ्यं॑ दृ॒शये॒ सूर्या॑य॒ पुन॑र्दाता॒मसु॑म॒द्येह भ॒द्रम्

വിസ്തൃത-നാസികയുള്ള, സമൃദ്ധിയിൽ തൃപ്തനായ, ഉദുംബര-ചിഹ്നിത—യമന്റെ രണ്ടു ദൂതന്മാർ—മനുഷ്യരെ പിന്തുടർന്ന് സഞ്ചരിക്കുന്നു. ആ രണ്ടുപേരും ഞങ്ങൾക്ക് ദർശനത്തിനായി, സൂര്യനുവേണ്ടി, പ്രാണശ്വാസം വീണ്ടും തിരികെ തരട്ടെ—ഇന്ന് ഇവിടെ—മംഗളകരമായ നന്മ.

Mantra 14

सोम॒ एके॑भ्यः पवते घृ॒तमेक॒ उपा॑सते । येभ्यो॒ मधु॑ प्र॒धाव॑ति॒ तां॑श्चिदे॒वापि॑ गच्छतात्

സോമൻ ചിലർക്കായി സ്വയം ശുദ്ധിയാകുന്നു; ചിലർ ഘൃതം (നെയ്യ്) ഉപാസിക്കുന്നു. ആരിലേക്കു മധുരമായ മധു (മേധ) ഒഴുകിവരുന്നുവോ—അവരിലേക്കും, അതെ അവരിലേക്കും അവൻ എത്തട്ടെ.

Mantra 15

ये चि॒त् पूर्व॑ ऋ॒तसा॑ता ऋ॒तजा॑ता ऋता॒वृधः॑ । ऋषी॒न् तप॑स्वतो यम तपो॒जां अपि॑ गच्छतात्

പൂർവ്വകാലത്തുണ്ടായിരുന്നവരും—ഋതംകൊണ്ട് ജയിക്കപ്പെട്ടവർ, ഋതത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവർ, ഋതംകൊണ്ട് വർദ്ധിച്ചവർ—ഹേ യമാ, തപസ്വികളായ ഋഷിമാരിലേക്കും, തപോജ (തപസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ചവർ) ലേക്കും അവൻ എത്തട്ടെ.

Mantra 16

तप॑सा॒ ये अ॑नाधृ॒ष्यास्तप॑सा॒ ये स्वऽर्य॒युः । तपो॒ ये च॑क्रि॒रे मह॒स्तांश्चि॑दे॒वापि॑ गच्छतात्

തപസ്സാൽ ആരെല്ലാം അനാധൃഷ്യ (അജേയ)രായിരിക്കുന്നുവോ; തപസ്സാൽ സ്വർ-ലോകത്തിലേക്കു പോയവരോ; തപസ്സാൽ മഹത്ത്വം സൃഷ്ടിച്ചവരോ—അവരിലേക്കും, അതെ അവരിലേക്കും അവൻ എത്തട്ടെ.

Mantra 17

ये युध्य॑न्ते प्र॒धने॑षु॒ शूरा॑सो॒ ये त॑नू॒त्यजः॑ । ये वा॑ स॒हस्र॑दक्षिणा॒स्तांश्चिदे॒वापि॑ गच्छतात्

പ്രധാന യുദ്ധങ്ങളിൽ പൊരുതുന്ന ശൂരന്മാർ; ദേഹം വിട്ടുപോയവർ; അല്ലെങ്കിൽ സഹസ്ര-ദക്ഷിണ (ആയിരം ദാന-ഫീ) നൽകുന്നവർ—അവരിലേക്കും, അതെ, അവരിലേക്കും അവൻ പോകട്ടെ.

Mantra 18

स॒हस्र॑णीथाः क॒वयो॒ ये गो॑पा॒यन्ति॒ सूर्य॑म्। ऋषी॒न् तप॑स्वतो यम तपो॒जां अपि॑ गच्छतात्

സഹസ്ര-നീഥ (ആയിരം മാർഗ്ഗദർശക) കവിയരിഷിമാർ സൂര്യനെ കാക്കുന്നവർ—ഹേ യമ, തപസ്വികളായ ഋഷിമാരിലേക്കും, തപോജ (തപസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച)വരിലേക്കും അവൻ പോകട്ടെ.

Mantra 19

स्यो॒नास्मै॑ भव पृथिव्यनृक्ष॒रा नि॒वेश॑नी । यच्छा॑स्मै॒ शर्म॑ स॒प्रथाः॑

ഹേ പൃഥിവീ, അവനോടു സ്യോണാ (കൃപാപൂർണ്ണ, ശുഭകര) ആയിരിക്കേണമേ; ചിതറാത്ത, അഖണ്ഡമായ, നിവേശനീ (വിശ്രമത്തിന്റെ വാസസ്ഥലം) ആയിരിക്ക. അവനു വിശാലമായി പരക്കുന്ന ശർമ (ആശ്രയം)യും ഉറപ്പുള്ള രക്ഷയും നല്കുക.

Mantra 20

अ॒सं॒बा॒धे पृ॑थि॒व्या उ॒रौ लो॒के नि धी॑यस्व । स्व॒धा याश्च॑कृ॒षे जीव॒न् तास्ते॑ सन्तु मधु॒श्चुतः॑

പൃഥിവിയുടെ അസംബാധ (അനവരോധിത), വിശാല പ്രദേശത്ത്, ഉരൗ ലോകേ (വിശാല ലോകത്തിൽ) നീ സ്ഥാപിതനാകുക. ജീവിച്ചിരിക്കെ നീ നിർമ്മിച്ച സ്വധാ—അവ നിനക്കായി മധു-ചുതഃ, തേൻപോലെ മധുരമായി തുളുമ്പട്ടെ.

Mantra 21

ह्वया॑मि ते॒ मन॑सा॒ मन॑ इ॒हेमान् गृ॒हाँ उप॑ जुजुषा॒ण एहि॑ । सं ग॑च्छस्व पि॒तृभिः॒ सं य॒मेन॑ स्यो॒नास्त्वा॒ वाता॒ उप॑ वान्तु श॒ग्माः

ഞാൻ മനസ്സുകൊണ്ട് നിന്റെ മനസ്സിനെ ഹ്വയാമി (ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു): ഇവിടെ, ഈ ഗൃഹങ്ങളിലേക്കു, സമ്മതിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ വരിക. പിന്നെ പിതൃകളോടൊപ്പം, യമനോടൊപ്പം സം ഗച്ഛസ്വ (കൂടെ പോകുക); സ്യോണാ, സഹായകവും ശക്തവുമായ വാതങ്ങൾ നിന്റെ ചുറ്റും ഉപ വാന്തു (സ്നേഹത്തോടെ വീശട്ടെ).

Mantra 22

उत् त्वा॑ वहन्तु म॒रुत॑ उदवा॒हा उ॑द॒प्रुतः॑ । अ॒जेन॑ कृ॒ण्वन्तः॑ शी॒तं व॒र्षेणो॑क्षन्तु॒ बालिति॑

മരുത്തുകൾ നിന്നെ മേലോട്ടു വഹിക്കട്ടെ—മേലോട്ടു വഹിക്കുന്നവർ, മേലോട്ടു ഉയിർക്കുന്നവർ. അജൻ (ആട്) മുഖേന ശീതളത ഉണ്ടാക്കി, മഴകൊണ്ട് നിന്നെ തളിക്കട്ടെ—അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ (ബാലിതി)।

Mantra 23

उद॑ह्व॒मायु॒रायु॑षे॒ क्रत्वे॒ दक्षा॑य जी॒वसे॑ । स्वान् ग॑च्छतु ते॒ मनो॒ अधा॑ पि॒तॄंरुप॑ द्रव

ആയുസ്സിനായി ആയുസ്സിനെ, ക്രതു (സങ്കൽപ/വിധിശക്തി)ക്കായി, ദക്ഷ (കൗശലം)ക്കായി, ജീവിക്കാൻ—ജീവനെ ഞങ്ങൾ തിരികെ വിളിക്കുന്നു. നിന്റെ മനസ്സ് തന്റെതായിടത്തേക്ക് പോകട്ടെ; പിന്നെ നീ പിതൃകളിലേക്കു വേഗം ചെല്ലുക.

Mantra 24

मा ते॒ मनो॒ मासो॒र्माङ्गा॑नां॒ मा रस॑स्य ते । मा ते॑ हास्त त॒न्वः॑१ किं च॒नेह

നിന്റെ മനസ്സ് നഷ്ടപ്പെടരുത്; നിന്റെ പ്രാണവായുവും, അവയവങ്ങളും, നിന്റെ രസം (ജീവസാരം) നഷ്ടപ്പെടരുത്. ഇവിടെ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒന്നും കുറയരുത്—അത്യല്പം പോലും അല്ല.

Mantra 25

मा त्वा॑ वृ॒क्षः सं बा॑धिष्ट॒ मा दे॒वी पृ॑थि॒वी म॒ही। लो॒कं पि॒तृषु॑ वि॒त्त्वैध॑स्व य॒मरा॑जसु

മരം (വൃക്ഷം) നിന്നെ അമർത്തരുത്; മഹാശക്തിയുള്ള ദേവി പൃഥിവിയും നിന്നെ ഭാരമായി അമർത്തരുത്. പിതൃകളുടെ ഇടയിൽ ലോകത്തെ അറിഞ്ഞ് നീ നിനക്കൊരു സ്ഥാനം നേടുക; യമരാജന്റെ ലോകങ്ങളിൽ നീ വർദ്ധിക്കട്ടെ.

Mantra 26

यत् ते॒ अङ्ग॒मति॑हितं परा॒चैर॑पा॒नः प्रा॒णो य उ॑ वा ते॒ परे॑तः । तत् ते सं॒गत्य॑ पि॒तरः॒ सनी॑डा घा॒साद् घा॒सं पुन॒रा वे॑शयन्तु

ഹേ പരേതനേ! നിന്റെ ഏത് അവയവമാണ് ദൂരെയായി തെറ്റിപ്പോയത്—നിന്റെ ഏത് അപാന, ഏത് പ്രാണമാണ് വേർപെട്ടത്—ഒരേ വാസസ്ഥലമുള്ള പിതൃകൾ അതെല്ലാം കൂട്ടിച്ചേർത്ത്, പുല്ലിൽ നിന്ന് പുല്ലിലേക്കു, അംശം അംശമായി, വീണ്ടും നിനക്കുള്ളിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 27

अपे॒मं जी॒वा अ॑रुधन् गृ॒हेभ्य॒स्तं निर्व॑हत॒ परि॒ ग्रामा॑दि॒तः । मृ॒त्युर्य॒मस्या॑सीद् दू॒तः प्रचे॑ता॒ असू॑न् पि॒तृभ्यो॑ गम॒यां च॑कार

ജീവിച്ചിരുന്നവർ ഈ പുരുഷനെ വീടുകളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചു; അവനെ ഇവിടെ നിന്ന് പുറത്തേക്ക്, ഗ്രാമപരിധിക്ക് അപ്പുറം കൊണ്ടുപോയി. യമന്റെ ദൂതനായ—ജ്ഞാനിയായ—മൃത്യു, പ്രാണങ്ങളെ പിതൃകളിലേക്കു നയിക്കുന്ന കാര്യം നിർവ്വഹിച്ചു.

Mantra 28

ये दस्य॑वः पि॒तृषु॑ प्रवि॑ष्टा ज्ञातिमु॒खा अ॑हु॒ताद॒श्चर॑न्ति । प॒रा॒पुरो॑ नि॒पुरो॒ ये भर॑न्त्य॒ग्निष्टान॒स्मात् प्र ध॑माति य॒ज्ञात्

പിതൃകളുടെ ഇടയിൽ പ്രവേശിച്ച ആ ദസ്യുക്കൾ—ജ്ഞാതി-മുഖമുള്ളവർ—അഹുത (അർപ്പിക്കാത്ത)തിന്റെ ഭോജകരായി അലഞ്ഞുനടക്കുന്നവർ; പുരോ (ദുർഗ്ഗ/കോട്ട)കൾ കൊള്ളയടിക്കുന്നവർ, പുരോ തകർക്കുന്നവർ, എടുത്തുകൊണ്ടുപോകുന്നവർ—അഗ്നി ഈ യജ്ഞത്തിൽ നിന്ന് അവരെ ഊതി പുറത്താക്കി അകറ്റി ഓടിക്കുന്നു.

Mantra 29

सं वि॑शन्त्वि॒ह पि॒तरः॒ स्वा नः॑ स्यो॒नं कृ॒ण्वन्तः॑ प्रति॒रन्त॒ आयुः॑ । तेभ्यः॑ शकेम ह॒विषा॒ नक्ष॑माणा॒ ज्योग् जीव॑न्तः श॒रदः॑ पुरू॒चीः

ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം പിതൃകൾ ഇവിടെ ഒരുമിച്ച് പ്രവേശിക്കട്ടെ; ഞങ്ങൾക്ക് സ്നേഹപൂർണ്ണമായ, ശുഭകരമായ ആശ്രയസ്ഥലം ഒരുക്കി, നമ്മുടെ ആയുസ്സിന്റെ നാശം അകറ്റട്ടെ. അവർക്കു ഹവിഷാ (അർപ്പണം) കൊണ്ടു നാം എത്തിച്ചേരാൻ കഴിവുള്ളവരാകട്ടെ; അവരുടെ കൃപ പ്രാപിച്ച്—അനേകം ശരദൃതുക്കൾ വരെ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കട്ടെ.

Mantra 30

यां ते॑ धे॒नुं नि॑पृ॒णामि॒ यमु॑ ते क्षी॒र ओ॑द॒नम्। तेना॒ जन॑स्यासो भ॒र्ता योऽत्रास॒दजी॑वनः

ഞാൻ നിനക്കു അർപ്പിക്കുന്ന ധേനു (പാൽ തരുന്ന പശു)യും നിനക്കുള്ള ക്ഷീര-ഓദനം (പാൽ ചേർത്ത അന്നം/പായസം)യും—അതിനാൽ നീ ജനങ്ങളുടെ പോഷകനാകുക; ഇവിടെ നിർജീവമായി കിടന്നിരുന്നവനേ.

Mantra 31

अश्वा॑वतीं॒ प्र त॑र॒ या सु॒शेवा॒र्क्षाकं॑ वा प्रत॒रं नवी॑यः । यस्त्वा॑ ज॒घान॒ वध्यः॒ सो अ॑स्तु॒ मा सो अ॒न्यद् वि॑दत भाग॒धेय॑म्

കുതിരസമ്പന്നമായ പാത കടക്കുക—സുശേവ, ശുഭകരമായ പാത; അല്ലെങ്കിൽ വൃകസദൃശമായ ഭീതിജനകമായ കടവ്, പുതുതായ കടവ്. നിന്നെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തിയവൻ വധ്യനായിരിക്കട്ടെ; അവൻ മറ്റൊരു ഭാഗധേയം (നിശ്ചിത ഓഹരി) നേടാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 32

य॒मः परोऽव॑रो॒ विव॑स्वा॒न् ततः॒ परं॒ नाति॑ पश्यामि॒ किं च॒न। य॒मे अ॑ध्व॒रो अधि॑ मे॒ निवि॑ष्टो॒ भुवो॒ विव॑स्वान॒न्वात॑तान

യമൻ ദൂരവും അടുത്തും ആകുന്നു; വിവസ്വാൻ—അതിന് അപ്പുറം ഞാൻ ഒന്നും തന്നെയില്ലെന്ന് കാണുന്നു. യമനിൽ തന്നെയാണ് എനിക്കായി അധ്വര (യജ്ഞവിധി) സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നത്; വിവസ്വാൻ അതിനെ ലോകങ്ങളിലുടനീളം വ്യാപിപ്പിച്ചു നീട്ടിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 33

अपा॑गूहन्न॒मृतां॒ मर्त्ये॑भ्यः कृ॒त्वा सव॑र्णामदधु॒र्विव॑स्वते । उ॒ताश्विना॑वभर॒द् यत् तदासी॒दज॑हादु॒ द्वा मि॑थु॒ना स॑र॒ण्यूः

അവർ മർത്ത്യ മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് അമൃതത്തെ മറച്ചു വെച്ചു; സമരൂപമായ ഒരു പ്രതിരൂപം ഉണ്ടാക്കി അവളെ വിവസ്വാനിന്നായി സ്ഥാപിച്ചു. അവൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്തായിരുന്നുവോ അതേ അശ്വിനികൾ വീണ്ടും കൊണ്ടുവന്നു; സരണ്യൂ സത്യമായും ആ ഇരട്ടയെ—യുഗലത്തെ—വിട്ടുപോയി.

Mantra 34

ये निखा॑ता॒ ये परो॑प्ता॒ ये द॒ग्धा ये चोद्धि॑ताः । सर्वां॒स्तान॑ग्न॒ आ व॑ह पि॒तॄन् ह॒विषे॒ अत्त॑वे

ആർ അടക്കംചെയ്യപ്പെട്ടവരോ, ആർ ദൂരെയാക്കി വെച്ചവരോ, ആർ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടവരോ, ആർ വീണ്ടും എടുത്തുയർത്തപ്പെട്ടവരോ—അവരെല്ലാം, ഹേ അഗ്നേ, ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; പിതൃകളെ ഹവിഷ് ഭുജിക്കുവാൻ, അതു ഭക്ഷിക്കുവാൻ.

Mantra 35

ये अ॑ग्निद॒ग्धा ये अन॑ग्निदग्धा॒ मध्ये॑ दि॒वः स्व॒धया॑ मा॒दय॑न्ते । त्वं तान् वे॑त्थ॒ यदि॒ ते जा॑तवेदः स्व॒धया॑ य॒ज्ञं स्वधि॑तिं जुषन्ताम्

അഗ്നിയിൽ ദഹിക്കപ്പെട്ടവരോ, അഗ്നിയിൽ ദഹിക്കപ്പെടാത്തവരോ—മദ്ധ്യാകാശത്തിൽ സ്വധാ കൊണ്ടു സന്തോഷിക്കുന്നവർ—ഹേ ജാതവേദസേ, നീ അവരെ അറിയുന്നു. സ്വധയോടുകൂടെ അവർ യജ്ഞത്തിൽ, തങ്ങളുടെ സ്വധാ-ഭാഗത്തിൽ, പ്രസാദം പ്രാപിക്കട്ടെ.

Mantra 36

शं त॑प॒ माति॑ तपो॒ अग्ने॒ मा त॒न्वं॑१ तपः॑ । वणे॑षु॒ शुष्मो॑ अस्तु ते पृथि॒व्याम॑स्तु॒ यद्धरः॑

ക്ഷേമത്തിനായി ജ്വലിക്ക, ഹേ അഗ്നേ; അതിയായി ജ്വലിക്കരുത്; ശരീരത്തെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കരുത്. വനങ്ങളിൽ നിന്റെ ഉഗ്രശക്തി ഇരിക്കട്ടെ; ഭൂമിയിൽ നിന്റെ ധാരകാധാരം—നിന്റെ ധരണം—അത് നിലനില്ക്കട്ടെ.

Mantra 37

ददा॑म्यस्मा अव॒सान॑मे॒तद् य ए॒ष आग॒न् मम॒ चेदभू॑दि॒ह। य॒मश्चि॑कि॒त्वान् प्रत्ये॒तदा॑ह॒ ममै॒ष रा॒य उप॑ तिष्ठतामि॒ह

ഞാൻ അവനു ഈ വിശ്രമസ്ഥാനമർപ്പിക്കുന്നു—ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്ന ഈയാൾ സത്യത്തിൽ എന്റെവനായിരുന്നെങ്കിൽ. വിവേകിയായ യമൻ മറുപടിയായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ‘എന്റെ ഈ സമ്പത്ത്—ഇവിടെയേ വസിക്കട്ടെ, ഇവിടെയേ ഉറച്ചുനില്ക്കട്ടെ.’

Mantra 38

इ॒मां मात्रां॑ मिमीमहे॒ यथाप॑रं॒ न मासा॑तै । श॒ते श॒रत्सु॒ नो पु॒रा

ഈ അളവ് ഞങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുന്നു, പിന്നീടത് കുറയാതിരിക്കുവാൻ; ഞങ്ങൾക്കായി—നൂറു ശരദൃതുക്കളോളം—മുമ്പുപോലെ പൂർണ്ണത നിലനില്ക്കട്ടെ.

Mantra 39

प्रेमां मात्रां॑ मिमीमहे॒ यथाप॑रं॒ न मासा॑तै । श॒ते श॒रत्सु॒ नो पु॒रा

ഈ അളവ് ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ടായി അളക്കുന്നു; പിന്നെ അത് മാസങ്ങളിൽ ചെലവായി തീരാതിരിക്കട്ടെ; നൂറു ശരദൃതുക്കൾ വരെ—ഞങ്ങൾക്കായി, പണ്ടത്തെപ്പോലെ.

Mantra 40

अपे॒मां मात्रां॑ मिमीमहे॒ यथाप॑रं॒ न मासा॑तै । श॒ते श॒रत्सु॒ नो पु॒रा

ഈ അളവ് ഞങ്ങൾ അകറ്റുന്നതിനായി അളക്കുന്നു; പിന്നെ അത് മാസങ്ങളിൽ ചെലവായി തീരാതിരിക്കട്ടെ; നൂറു ശരദൃതുക്കൾ വരെ—ഞങ്ങൾക്കായി, പണ്ടത്തെപ്പോലെ.

Mantra 41

वी॒३मां मात्रां॑ मिमीमहे॒ यथाप॑रं॒ न मासा॑तै । श॒ते श॒रत्सु॒ नो पु॒रा

ഞങ്ങൾ ഈ അളവ് യഥാവിഭാഗമായി അളക്കുന്നു; പിന്നെ അത് മാസങ്ങളിലായി ക്ഷയിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾക്ക്—പുരാതനകാലത്തെപ്പോലെ—നൂറു ശരദൃതുക്കൾ വരെ.

Mantra 42

निरि॒मां मात्रां॑ मिमीमहे॒ यथाप॑रं॒ न मासा॑तै । श॒ते श॒रत्सु॒ नो पु॒रा

ഞങ്ങൾ ഈ അളവ് പുറത്തോട്ടായി അളക്കുന്നു; പിന്നെ അത് മാസങ്ങളിലായി ക്ഷയിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾക്ക്—പുരാതനകാലത്തെപ്പോലെ—നൂറു ശരദൃതുക്കൾ വരെ.

Mantra 43

उदि॒मां मात्रां॑ मिमीमहे॒ यथाप॑रं॒ न मासा॑तै । श॒ते श॒रत्सु॒ नो पु॒रा

ഞങ്ങൾ ഈ അളവ് മേലോട്ടായി അളക്കുന്നു; പിന്നെ അത് മാസങ്ങളിലായി ക്ഷയിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾക്ക്—പുരാതനകാലത്തെപ്പോലെ—നൂറു ശരദൃതുക്കൾ വരെ.

Mantra 44

समि॒मां मात्रां॑ मिमीमहे॒ यथाप॑रं॒ न मासा॑तै । श॒ते श॒रत्सु॒ नो पु॒रा

ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഈ അളക്കപ്പെട്ട ആയുസ്സിന്റെ മാത്ര അളക്കുന്നു; പിന്നത്തെ പങ്ക് മാസങ്ങളാൽ കുറയാതിരിക്കട്ടെ—പുരാതനമായി നിശ്ചയിച്ചതുപോലെ, ഞങ്ങൾക്ക് നൂറു ശരദൃതുക്കളുടെ ആയുസ്സ്.

Mantra 45

अमा॑सि॒ मात्रां॒ स्वऽरगा॒मायु॑ष्मान् भूयासम्। यथाप॑रं॒ न मासा॑तै श॒ते श॒रत्सु॒ नो पु॒रा

മാസംതോറും സ്വർഗ്ഗഗാമിയായ ആ അളക്കപ്പെട്ട പങ്ക് ഞാൻ അവകാശപ്പെടുന്നു; ഞാൻ ആയുഷ്മാനാകട്ടെ. പിന്നത്തെ പങ്ക് മാസങ്ങളാൽ കുറയാതിരിക്കട്ടെ—പുരാതനമായി നിശ്ചയിച്ചതുപോലെ, ഞങ്ങൾക്ക് നൂറു ശരദൃതുക്കളുടെ ആയുസ്സ്.

Mantra 46

प्रा॒णो अ॑पा॒नो व्या॒न आयु॒श्चक्षु॑र्दृ॒शये॒ सूर्या॑य । अप॑रिपरेण प॒था य॒मरा॑ज्ञः पि॒तॄन् ग॑च्छ

പ്രാണൻ, അപാനൻ, വ്യാനൻ; ആയുസ്സും ചക്ഷുസ്സും—ദർശനത്തിനായി, സൂര്യനായി. യമരാജന്റെ ദൂരമുള്ള പഥത്തിലൂടെ, ആ വഴിയായി, നീ പിതൃകളുടെ അടുക്കൽ ചെല്ലുക.

Mantra 47

ये अग्र॑वः शशमा॒नाः प॑रे॒युर्हि॒त्वा द्वेषां॒स्यन॑पत्यवन्तः । ते द्यामु॒दित्या॑विदन्त लो॒कं नाक॑स्य पृ॒ष्ठे अधि॒ दीध्या॑नाः

അഗ്രഗണ്യരായി, പരിശ്രമിച്ച്, അതീതമായി കടന്നവർ—ദ്വേഷങ്ങളെ പിന്നിൽ വിട്ട്, സന്താനമില്ലാത്തവരായിരുന്നാലും—അവർ ഉദിത്യനോടൊപ്പം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഒരു ലോകം കണ്ടെത്തി; നാകത്തിന്റെ പൃഷ്ഠത്തിൽ, പരമവ്യോമത്തിന്റെ കാന്തിൽ, തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചു നിന്നു.

Mantra 48

उ॒द॒न्वती॒ द्यौर॑व॒मा पी॒लुम॒तीति॑ मध्य॒मा। तृ॒तीया॑ ह प्र॒द्यौरिति॒ य॑स्यां पि॒तर॒ आस॑ते

‘ഉദന്വതീ’ ഏറ്റവും താഴെയുള്ള ദ്യൗ ആണ്; മദ്ധ്യമത്തെ ‘പീലുമതീ’ എന്നു വിളിക്കുന്നു. മൂന്നാമത്തേത് സത്യമായി ‘പ്രദ്യൗ’—അവിടെയാണ് പിതൃകൾ സ്ഥിരമായി ആസീനരായിരിക്കുന്നത്.

Mantra 49

ये न॑ पि॒तुः पि॒तरो॑ ये पि॑ताम॒हा य आ॑विवि॒शुरु॒र्व॑१न्तरि॑क्षम्। य आ॑क्षि॒यन्ति॑ पृथि॒वीमु॒त द्यां तेभ्यः॑ पि॒तृभ्यो॒ नम॑सा विधेम

ഞങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ പിതാക്കന്മാരും പിതാമഹന്മാരും, വിശാലമായ അന്തരിക്ഷത്തിൽ പ്രവേശിച്ചവരും; ഭൂമിയിലും ദ്യൗ (സ്വർഗ്ഗ)ത്തിലും വസിക്കുന്നവരും—ആ പിതൃകൾക്ക് ഞങ്ങൾ നമസ്കാരത്തോടെ യജ്ഞസേവ അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 50

इ॒दमिद् वा उ॒ नाप॑रं दि॒वि प॑श्यसि॒ सूर्य॑म्। मा॒ता पु॒त्रं यथा॑ सि॒चाभ्येऽनं भूम ऊर्णुहि

ഇതുതന്നെ സത്യമാണ്: ദിവിയിൽ നീ സൂര്യനെക്കാൾ വേറൊന്നും കാണുന്നില്ല. അമ്മ തന്റെ മകനെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റംകൊണ്ട് മൂടുന്നതുപോലെ, ഹേ ഭൂമീ, ഈ മനുഷ്യനെ മൂടുക.

Mantra 51

इ॒दमिद् वा उ॒ नाप॑रं ज॒रस्य॒न्यदि॒तोऽप॑रम्। जा॒या पति॑मिव॒ वास॑सा॒भ्येऽनं भूम ऊर्णुहि

ഇതുതന്നെ സത്യമാണ്: ക്ഷയിക്കുന്ന ജരയിൽ ഇതിന് അപ്പുറം മറ്റൊന്നുമില്ല. ഭാര്യ തന്റെ ഭർത്താവിനെ വസ്ത്രംകൊണ്ട് മൂടുന്നതുപോലെ, ഹേ ഭൂമീ, ഈ മനുഷ്യനെ മൂടുക.

Mantra 52

अ॒भि त्वो॑र्णोमि पृथि॒व्या मा॒तुर्वस्त्रे॑ण भ॒द्रया॑ । जी॒वेषु॑ भ॒द्रं तन्मयि॑ स्व॒धा पि॒तृषु॒ सा त्वयि॑

പൃഥിവീ മാതാവിന്റെ ഭദ്രമായ വസ്ത്രംകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ പൊതിയുന്നു. ജീവന്മാരിൽ ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ—ആ ക്ഷേമം എന്നിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ; പിതൃകളിൽ സ്വധാ ഉണ്ടാകട്ടെ—ആ സ്വധാ നിന്നിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ.

Mantra 53

अग्नी॑षोमा॒ पथि॑कृता स्यो॒नं दे॒वेभ्यो॒ रत्नं॑ दधथु॒र्वि लो॒कम्। उप॒ प्रेष्य॑न्तं पू॒षणं॒ यो वहा॑त्यञ्जो॒यानैः॑ प॒थिभि॒स्तत्र॑ गच्छतम्

ഹേ അഗ്നിയും സോമവും, പഥം നിർമ്മിക്കുന്നവരേ, നിങ്ങൾ ദേവന്മാർക്കായി സ്യോനമായ (സുഖകരമായ) രത്നനിധി സ്ഥാപിക്കുകയും ലോകം (ഗമനമാർഗം) വ്യാപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മുന്നോട്ട് അയക്കപ്പെടുന്ന പൂഷനെ സമീപിക്കുവിൻ; അവൻ കൂടുതൽ നേരായ പഥങ്ങളിലൂടെ (മൃതനെ) കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ—അവനോടൊപ്പം അവിടേക്ക് പോകുവിൻ.

Mantra 54

पू॒षा त्वे॒तश्च्या॑वयतु॒ प्र वि॒द्वानन॑ष्टपशु॒र्भुव॑नस्य गो॒पाः । स त्वै॒तेभ्यः॒ परि॑ ददत् पि॒तृभ्यो॒ऽग्निर्दे॒वेभ्यः॑ सुविद॒त्रिये॑भ्यः

എല്ലാം അറിയുന്നവനും ലോകത്തിന്റെ ഗോപാവും, അനഷ്ടപശു (കന്നുകാലി നഷ്ടമാകാത്തവൻ) ആയ പൂഷൻ നിന്നെ ഈ വഴിയിൽ മുന്നോട്ട് നയിക്കട്ടെ. അവൻ നിന്നെ ഇവിടെ നിന്ന് കൊണ്ടുപോയി പിതൃകളിൽ ഏല്പിക്കട്ടെ; അഗ്നി നിന്നെ ദേവന്മാർക്ക്—സുവിദാത്രി (ഉദാര ദാതാക്കൾ) ആയ ദേവന്മാർക്ക്—ഏല്പിക്കട്ടെ.

Mantra 55

आयु॑र्वि॒श्वायुः॒ परि॑ पातु त्वा पू॒षा त्वा॑ पातु॒ प्रप॑थे पु॒रस्ता॑त्। यत्रास॑ते सु॒कृतो॒ यत्र॒ त ई॒युस्तत्र॑ त्वा दे॒वः स॑वि॒ता द॑धातु

ആയു—വിശ്വായു—നിന്നെ എല്ലാദിക്കിലും സംരക്ഷണത്തോടെ ചുറ്റിപ്പറ്റട്ടെ; പൂഷൻ മുന്നോട്ടുള്ള പഥത്തിൽ, മുൻപായി പോകുന്നവനായി, നിന്നെ കാക്കട്ടെ. സുകൃതർ (സത്കർമികൾ) ഇരിക്കുന്നിടത്തും അവർ പോയിടത്തും—അവിടെ ദേവൻ സവിതാവ് നിന്നെ ദൃഢമായി സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

Mantra 56

इ॒मौ यु॑नज्मि ते॒ वह्नी॒ असु॑नीताय॒ वोढ॑वे । ताभ्यां॑ य॒मस्य॒ साद॑नं॒ समि॑ती॒श्चाव॑ गच्छतात्

ഈ രണ്ടു വാഹകരെ ഞാൻ നിനക്കായി യോജിപ്പിക്കുന്നു—ആത്മാവിനെ മുന്നോട്ട് നയിക്കാൻ (അസുനീതായ)യും നിന്നെ വഹിച്ച് കൊണ്ടുപോകാൻയും. ആ ഇരുവരാൽ അവൻ യമന്റെ സദനത്തിലേക്കും, സഭകളിലേക്കും, ഇറങ്ങി ചെന്നെത്തട്ടെ.

Mantra 57

ए॒तत् त्वा॒ वासः॑ प्रथ॒मं न्वाग॒न्नपै॒तदू॑ह यदि॒हाबि॑भः पु॒रा। इ॒ष्टा॒पू॒र्तम॑नु॒संक्रा॑म वि॒द्वान् यत्र॑ ते द॒त्तं ब॑हु॒धा विब॑न्धुषु

ഈ വസ്ത്രം ഇപ്പോൾ ആദ്യമായി നിനക്കെത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇതിനെ ധരിച്ചു കൊണ്ടുപോകുക, ഇവിടെ പണ്ടുമുതൽ നിന്നെ പിടിച്ചിരുന്ന ഭയവും നീക്കി കൊണ്ടുപോകുക. അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, നിന്റെ ഇഷ്ടാ-പൂർതത്തെ അനുഗമിച്ച് മുന്നോട്ട് കടക്കുക—നിന്റെ ദാനങ്ങൾ പലവിധമായി, പല ബന്ധുക്കളിൽ, വിതരണം ചെയ്ത് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നിടത്തേക്ക്.

Mantra 58

अ॒ग्नेर्वर्म॒ परि॒ गोभि॑र्व्ययस्व॒ सं प्रोर्णु॑ष्व॒ मेद॑सा॒ पीव॑सा च । नेत् त्वा॑ धृ॒ष्णुर्हर॑सा॒ जर्हृ॑षाणो द॒धृग् वि॑ध॒क्षन् प॑री॒ङ्खया॑तै

അഗ്നിയുടെ വർമ്മം (കവചം) പശുക്കളാൽ നിന്റെ ചുറ്റും ചുറ്റിക്കെട്ടുക; അതിനെ വ്യാപിപ്പിക്കുക; മേദസ് (കൊഴുപ്പ്)യും പീവസ (ഘന സ്നിഗ്ധരസം/അഭിഷേകം)യും കൊണ്ട് നിന്നെ പൂർണ്ണമായി പൊതിയുക. അങ്ങനെ, ചൂടിൽ ഉന്മത്തനായ ധൃഷ്ണു (ധൈര്യശാലിയായ) ആക്രമകൻ—ഹിംസകൻ, ദഹിപ്പിക്കുന്നവൻ—നിന്നെ അടിക്കാൻ ചുറ്റിവളയാൻ കഴിയുകയില്ല.

Mantra 59

द॒ण्डं हस्ता॑दा॒ददा॑नो ग॒तासोः॑ स॒ह श्रोत्रे॑ण॒ वर्च॑सा॒ बले॑न । अत्रै॒व त्वमि॒ह व॒यं सु॒वीरा॒ विश्वा॒ मृधो॑ अ॒भिमा॑तीर्जयेम

ശ്വാസം വിട്ടവന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ദണ്ഡം കൈക്കൊണ്ടുകൊണ്ട്—ശ്രവണശക്തിയോടും തേജസ്സോടും ബലത്തോടും കൂടി—ഇവിടെയേ, അതെ ഇവിടെയേ, നീ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുക; ഇവിടെയായി ഞങ്ങൾ, സുവീരർ (നല്ല വീരന്മാരാൽ സമൃദ്ധർ) ആയി, എല്ലാ ആക്രമണങ്ങളെയും എല്ലാ ദുഷ്ട അഭിമാതികളെയും (ദുരുദ്ദേശ കുതന്ത്രങ്ങളെയും) ജയിക്കട്ടെ.

Mantra 60

धनु॒र्हस्ता॑दा॒ददा॑नो मृ॒तस्य॑ स॒ह क्ष॒त्रेण॒ वर्च॑सा॒ बले॑न । स॒मागृ॑भाय॒ वसु॒ भूरि॑ पु॒ष्टम॒र्वाङ्त्वमेह्युप॑ जीवलो॒कम्

മൃതന്റെ കൈയിൽ നിന്നു ധനുസ്സു എടുത്തുകൊണ്ട്, ക്ഷത്രശക്തിയോടും തേജസ്സോടും ബലത്തോടും കൂടി—സമൃദ്ധവും പുഷ്ടികരവുമായ ധനം (വസു) ധാരാളമായി ഒരുമിച്ചു ഗ്രഹിക്ക; ഇങ്ങോട്ടു വരിക, ജീവലോകത്തോടു സമീപിക്ക.