Adhyaya 55

Verse 1

सूत उवाच । इति बाभ्रव्यवचनमाकर्ण्य कुरुनन्दनः । प्राणमन्नारदं भक्त्या विस्मितः पुलकान्वितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງບາບຣະວະຍະ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງກຸຣຸ ໄດ້ກ້ົມກາບນາຣະດະດ້ວຍສັດທາ—ຕື່ນຕະລຶງ ແລະຂົນລຸກດ້ວຍປີຕິ।

Verse 2

प्रशस्य च चिरं कालं पुनर्नारदमब्रवीत्

ແລ້ວເມື່ອສັນລະເສີນຢູ່ດົນນານ ລາວກໍໄດ້ກ່າວກັບນາຣະດະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ।

Verse 3

गुप्तक्षेत्रस्य माहात्म्यं शृण्वानस्त्वन्मुखान्मुने । तृप्तिं नैवाधिगच्छामि भूयस्तद्वक्तुमर्हसि

ໂອ ມຸນີເອີຍ, ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງຈາກປາກຂອງທ່ານເຖິງມະຫິມາຂອງ ກຸບຕະເກດຕຣ ແລ້ວ ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ອິ່ມໃຈ; ຂໍທ່ານເວົ້າອີກ ໃຫ້ລະອຽດກວ່າເກົ່າເຖີດ।

Verse 4

नारद उवाच । महालिंगस्य वक्ष्यामि महिमानं कुरूद्वह । गौतमेश्वर लिंगस्य सावधानः शृणुष्व तत्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເປັນຍອດໃນວົງກຸຣຸ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມະຫິມາຂອງ ມະຫາລິງຄະ—ຄື ລິງຄະ ກໍຕະເມສະວະຣ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈເຕັມທີ່।

Verse 5

अक्षपादो महायोगी गौतमाख्योऽभवन्मुनिः । गोदावरीसमानेता अहल्यायाः पतिः प्रभुः

ມີມະຫາໂຍຄີຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ ອັກສະປາດະ, ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ມຸນີ ກໍຕະມະ. ທ່ານເປັນຜູ້ສູງສົ່ງ, ເປັນສາມີຂອງ ອະຫະລະຍາ, ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ແມ່ນ້ຳ ໂຄດາວະຣີ ປາກົດຂຶ້ນ।

Verse 6

गुप्त क्षेत्रस्य माहात्म्यं स च ज्ञात्वा महोत्तमम् । योगसंसाधनं कुर्वन्नत्र तेपे तपो महत्

ເມື່ອທ່ານໄດ້ຮູ້ຈັກມະຫິມາອັນຍອດຢ່າງສູງສຸດຂອງ ກຸບຕະເກດຕຣ ແລ້ວ, ທ່ານກໍໄດ້ປະກອບການສາທະນາໂຍຄະ ແລະບຳເນັດຕະປະອັນໃຫຍ່ຢູ່ທີ່ນີ້।

Verse 7

योगसिद्धिं ततः प्राप्य गौतमेन महात्मना । अत्र संस्थापितं लिंगं गौतमेश्वरसंज्ञया

ຕໍ່ມາ ເມື່ອມະຫາຕະມະ ກໍຕະມະ ໄດ້ບັນລຸສິດທິໂຍຄະແລ້ວ, ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາ ລິງຄະ ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ແລະຕັ້ງນາມວ່າ «ກໍຕະເມສະວະຣ».

Verse 8

संस्नाप्यैतन्महालिंगं चन्दनेन विलिप्य च । संपूज्य पुष्पैर्विविधैर्गुग्गुलं दाहयेत्पुरः । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະລ້າງລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ແລ້ວທາດ້ວຍຈັນທະນະ ບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາກຫຼາຍ ແລະເຜົາທູບກຸກກຸລຸຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັກກາລະໃນໂລກຂອງຣຸດຣະ।

Verse 9

अर्जुन उवाच । योगस्वरूपमिच्छामि श्रोतुं नारद तत्त्वतः । योगं सर्वे प्रशंसंति यतः सर्वोत्तमोत्तमम्

ອາຣຊຸນກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາຣະດະ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງສະພາບແທ້ຂອງໂຍຄະຕາມຄວາມເປັນຈິງ; ເພາະທຸກຄົນສັນລະເສີນໂຍຄະວ່າເປັນສູງສຸດເໜືອສູງສຸດ.”

Verse 10

नारद उवाच । समासात्तव वक्ष्यामि योगतत्त्वं कुरूद्वह । श्रवणादपि नैर्मल्यं यस्य स्यात्सेवनात्किमु

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ກຸຣຸ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ຟັງໂດຍຫຍໍ້ເຖິງສັດຈະແຫ່ງໂຍຄະ. ຖ້າແຕ່ການຟັງຍັງນຳໃຫ້ເກີດຄວາມບໍລິສຸດ, ແລ້ວການປະຕິບັດຈະຍິ່ງເທົ່າໃດ!”

Verse 11

चित्तवृत्तिनिरोधाख्यं योगतत्त्वं प्रकीर्त्यते । तदष्टांगप्रकारेण साधयंतीह योगिनः

ຄວາມຈິງແຫ່ງໂຍຄະຖືກປະກາດວ່າ “ການຢັບຢັ້ງຄື້ນໄຫວແຫ່ງຈິດ.” ໃນໂລກນີ້ ໂຍຄີທັງຫຼາຍບັນລຸມັນໂດຍວິທີອົງປະກອບແປດປະການ।

Verse 12

यमश्च नियमश्चैव प्राणायामस्तृतीयकः । प्रत्याहारो धारणा च ध्येयं ध्यानं च सप्तमम्

ຍະມະ ແລະ ນິຍະມະ ເປັນຂັ້ນຕົ້ນ; ປຣານາຍາມະ ເປັນຂັ້ນທີສາມ. ຕໍ່ມາມີ ປຣະຕະຍາຫາຣະ ແລະ ທາຣະນາ; ແລະ ທຽຍະ (ອາຣົມທີ່ເລືອກເພື່ອພິຈາລະນາ) ກັບ ທຽານະ ເປັນຂັ້ນທີເຈັດ.

Verse 13

समाधिरिति चाष्टांगो योगः संपरिकीर्तितः । प्रत्येकं लक्षणं तेषामष्टानां शृणु पांडव

ສະມາທິ ຖືກປະກາດວ່າເປັນອົງທີ 8 ຂອງໂຍຄະ. ໂອ ປານດະວະ, ຈົ່ງຟັງລັກສະນະແຕ່ລະອົງຂອງອົງທັງ 8 ນັ້ນ.

Verse 14

अनुक्रमान्नरो येषां साधनाद्योगमश्नुते । अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यापरिग्रहौ

ເມື່ອປະຕິບັດຕາມລໍາດັບຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບຸກຄົນຍ່ອມບັນລຸໂຍຄະ. ຄື: ອະຫິງສາ, ສັດຈະ, ອະສເຕຍ, ພຣະຫມະຈະຣິຍະ, ແລະ ອະປະຣິຄຣະຫະ.

Verse 15

एते पंच यमाः प्रोक्ताः शृण्वेषामपि लक्षणम् । आत्मवत्सर्वभूतेषु यो हिताय प्रवर्तते

ທັງຫ້ານີ້ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ຍະມະ”. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງລັກສະນະຂອງມັນດ້ວຍ. ຜູ້ໃດປະພຶດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ໂດຍເຫັນພວກເຂົາເປັນດັ່ງຕົນເອງ—

Verse 16

अहिंसैषा समाख्याता वेदसंविहिता च या । दृष्टं श्रुतं चानुमितं स्वानुभूतं यथार्थतः

ນີ້ເອີ້ນວ່າ ອະຫິງສາ ແລະ ຖືກວິດາສັ່ງໄວ້ດ້ວຍ—ໃຫ້ເວົ້າຕາມຄວາມເປັນຈິງ ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເຫັນ, ໄດ້ຍິນ, ອະນຸມານ, ແລະປະສົບດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 17

कथनं सत्यमित्युक्तं परपीडाविवर्जितम् । अनादानं परस्वानामापद्यपि कथंचन

ສັດຈະ ຄືການເວົ້າຄໍາຈິງ ແລະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນເຈັບປວດ. ສ່ວນ ອະສເຕຍ ແມ່ນບໍ່ເອົາຂອງຜູ້ອື່ນເລີຍ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມພິບັດກໍຕາມ.

Verse 18

मनसा कर्मणा वाचा तदस्तेयं प्रकीर्तितम् । अमैथुनं यतीनां च मनोवाक्कायकर्मभिः

ອະເສຕະຍະ (ບໍ່ລັກ) ຖືກປະກາດວ່າເປັນການສຳລວມດ້ວຍໃຈ ຄຳເວົ້າ ແລະການກະທຳ; ສໍາລັບຍະຕີ ອະໄມຖຸນະ (ພຣະຫມະຈັນຍະ) ກໍຄວນຮັກສາດ້ວຍໃຈ ວາຈາ ແລະກາຍະກຳ।

Verse 19

ऋतौ स्वदारगमनं गेहिनां ब्रह्मचर्यता । यतीनां सर्वसंन्यासो मनोवाक्कायकर्मणा

ສໍາລັບຄົນຄອບຄົວ ການເຂົ້າຫາຄູ່ຄອງອັນຊອບທໍາຂອງຕົນ ໃນເວລາອັນເໝາະສົມ ຖືກນັບເປັນພຣະຫມະຈັນຍະ; ແຕ່ສໍາລັບຍະຕີ ການສະຫຼະທັງປວງ ຄວນຮັກສາດ້ວຍໃຈ ວາຈາ ແລະກາຍະກຳ।

Verse 20

गृहस्थानां च मनसा स्मृत एषोऽपरिग्रहः । एते यमास्तव प्रोक्ताः पंचैव नियमाञ्छृणु

ແລະສໍາລັບຄົນຄອບຄົວ ອະປະຣິຄຣະຫະ (ບໍ່ຍຶດຖື) ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນການປ່ອຍວາງໃນໃຈ. ຍະມະເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງນິຍະມະຫ້າປະການ।

Verse 21

शौचं तुष्टिस्तपश्चैव जपो भक्तिर्गुरोस्तथा । एतेषामपि पंचानां पृथक्संशृणु लक्षणम्

ສະອາດ (ເຊົາຈະ) ຄວາມພໍໃຈ (ຕຸດສະຕິ) ຕະປະ (ຕະປັສ) ຊະປະ (ການສວດຊໍ້າ) ແລະພັກຕິຕໍ່ຄູບາອາຈານ—ນີ້ແມ່ນນິຍະມະຫ້າປະການ; ຈົ່ງຟັງລັກສະນະຂອງແຕ່ລະຢ່າງແຍກກັນໄປທີລະຂໍ້।

Verse 22

बाह्यमाभ्यतरं चैव द्विविधं शौचमुच्यते । बाह्यं तु मृज्जलैः प्रोक्तमांतरं शुद्धमानसम्

ຄວາມສະອາດ (ເຊົາຈະ) ກ່າວວ່າມີສອງຢ່າງ: ພາຍນອກ ແລະ ພາຍໃນ. ພາຍນອກແມ່ນການຊໍາລະດ້ວຍດິນແລະນ້ໍາ; ພາຍໃນແມ່ນໃຈທີ່ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 23

न्यायेनागतया वृत्त्या भिक्षया वार्तयापि च । संतोषो यस्य सततं सा तुष्टिरिति चोच्यते

ຄວາມພໍໃຈ ຖືກເອີ້ນວ່າ: ຜູ້ໃດພໍໃຈຢູ່ເສມອກັບຊີວິດທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍທຳ—ຈະເປັນບິນທະບາດ ຫຼືອາຊີບສຸຈິດກໍຕາມ—ນັ້ນແຫຼະເອີ້ນວ່າຄວາມອິ່ມໃຈ।

Verse 24

चांद्रायणादीनि पुनस्तपांसि विहितानि च । आहारलाघवपरः कुर्यात्तत्तप उच्यते

ຕະປະສາທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ ເຊັ່ນ ຈັນທຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ແລະອື່ນໆ ມີຢູ່ແທ້. ຜູ້ໃດປະພຶດຝຶກຕົນໂດຍເນັ້ນຄວາມເບົາບາງໃນອາຫານ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ຕະປະ’।

Verse 25

स्वाध्यायस्तु जपः प्रोक्तः प्रणवाभ्यसनादिकः । शिवे ज्ञाने गुरौ भक्तिर्गुरुभक्तिरिति स्मृता

ສະວາດະຍາຍ (svādhyāya) ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ຈະປະ (japa)—ເຊັ່ນ ການຝຶກທ່ອງພຣະນະວະ (Oṁ) ແລະອື່ນໆ. ຄວາມພັກດີບູຊາຕໍ່ພຣະສິວະ, ຕໍ່ປັນຍາອັນສັກສິດ, ແລະຕໍ່ຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ຄວາມພັກດີຕໍ່ກຸຣຸ’.

Verse 26

एवं संसाध्य नियमान्संयमांश्च विचक्षणः । प्राणायामाय संदध्यान्नान्यथा योगसाधकः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາ ເມື່ອໄດ້ສຳເລັດນິຍະມະ ແລະການສຳຍະມະ (ການຄວບຄຸມຕົນ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນຫັນໃຈໄປສູ່ ປຣານາຍາມ (prāṇāyāma); ສຳລັບຜູ້ປາດຖະໜາສຳເລັດໂຍຄະ ບໍ່ມີທາງອື່ນເລີຍ।

Verse 27

यतोऽशुचिशरीरस्य वायुकोपो महान्भवेत् । वायुकोपात्कुष्ठता च जडत्वादीनुपाश्नुते

ເນື່ອງຈາກຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍບໍ່ບໍລິສຸດ ຈະເກີດການກຳເລີບຮຸນແຮງຂອງ ວາຍຸ (vāyu) ຂຶ້ນ. ເມື່ອວາຍຸຖືກລົບກວນ ກໍນຳໄປສູ່ໂລກໄພ ເຊັ່ນ ກຸດຖະ (ພະຍາດເຮື້ອ/ເລັບໂຣຊີ) ແລະຄວາມຊາຊື່ນທຶບທື່ (jāḍya) ແລະອື່ນໆ.

Verse 28

तस्माद्विचक्षणः शुद्धं कृत्वा देहं यतेत्परम् । प्राणायामस्य वक्ष्यामि लक्षणं शृणु पांडव

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ ຄວນພາກພຽນຢ່າງເຕັມທີ່ ໂດຍເຮັດໃຫ້ກາຍບໍລິສຸດກ່ອນ. ຂ້ອຍຈະກ່າວລັກສະນະຂອງ ປຣານາຍາມະ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ປານດະວະ.

Verse 29

प्राणापाननिरोधश्च प्राणायामः प्रकीर्तितः । लघुमध्योत्तरीयाख्यः स च धीरैस्त्रिधोदितः

ປຣານາຍາມະ ຖືກກ່າວວ່າ ແມ່ນການຄວບຄຸມ ປຣານະ ແລະ ອະປານະ. ຜູ້ມີຈິດໝັ້ນຄົງກ່າວວ່າ ມັນມີສາມປະເພດ—ເບົາ, ກາງ, ແລະ ສູງສຸດ.

Verse 30

लघुर्द्वादशमात्रस्तु मात्रा निमिष उन्मिषः । द्विगुणो मध्यमश्चोक्तस्त्रिगुणश्चोत्तमः स्मृतः

ຊະນິດເບົາ ມີ 12 ມາດຣາ; ມາດຣາ ແມ່ນການກະພິບຕາ ແລະ ການບໍ່ກະພິບ. ຊະນິດກາງ ເວົ້າວ່າ ເປັນສອງເທົ່າ, ແລະ ຊະນິດສູງສຸດ ຈື່ຈຳວ່າ ເປັນສາມເທົ່າ.

Verse 31

प्रथमेन जयेत्स्वेदं मध्यमेन तु वेपथुम् । विषादं च तृतीयेन जयेद्दोषाननुक्रमात्

ດ້ວຍຂັ້ນທຳອິດ ຊະນະເຫື່ອ; ດ້ວຍຂັ້ນກາງ ຊະນະອາການສັ່ນ; ແລະດ້ວຍຂັ້ນທີສາມ ຊະນະຄວາມຫົວໃຈຫມອງ—ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຊະນະຂໍ້ບົກພ່ອງຕາມລຳດັບ.

Verse 32

पद्माख्यमासनं कृत्वा रेचकं पूरकं तथा । कुंभकं च सुखासीनः प्राणायामं त्रिधाऽभ्यसेत्

ເມື່ອຈັດອາສນະທີ່ເອີ້ນວ່າ ປັດມະ (ດອກບົວ) ແລະນັ່ງຢ່າງສະບາຍ ຄວນຝຶກປຣານາຍາມະ ສາມຢ່າງ: ເຣຈະກະ (ຫາຍໃຈອອກ), ປູຣະກະ (ຫາຍໃຈເຂົ້າ), ແລະ ກຸມພະກະ (ກັ້ນຫາຍໃຈ).

Verse 33

प्राणानामुपसंरोधात्प्राणायाम इति स्मृतः । यथा पर्वतधातूनां ध्मातानां दह्यते मलः

ເນື່ອງຈາກເປັນການກັ້ນກວດລົມຊີວິດຢ່າງໃກ້ຊິດ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ປຣານາຍາມ». ເຫມືອນແຮ່ໃນພູ ເມື່ອຖືກຫຼອມແລະພັດໄຟ ມົນທິນກໍຖືກເຜົາໝົດໄປ.

Verse 34

तथेंद्रियवृतो दोषः प्राणायामेन दह्यते । गोशतं कापिलं दत्त्वा यत्फलं तत्फलं भवेत्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຄວາມດ່າງພ້ອມທີ່ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍອິນທຣີຍະ ຖືກເຜົາດ້ວຍປຣານາຍາມ. ຜົນບຸນຈາກການຖວາຍງົວສີນ້ຳຕານຮ້ອຍຕົວ ກໍເທົ່າກັນກັບຜົນຈາກນີ້.

Verse 35

प्राणायामेन योगज्ञस्तस्मात्प्राणं सदा यमेत् । प्राणायामेन सिद्ध्यन्ति दिव्याः शान्त्यादयः क्रमात्

ດ້ວຍປຣານາຍາມ ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະ ດັ່ງນັ້ນຄວນກັ້ນກວດລົມຊີວິດເສມອ. ດ້ວຍປຣານາຍາມ ຄວາມສຳເລັດອັນທິບຍ ເລີ່ມຈາກຄວາມສະຫງົບ ສຳເລັດຕາມລຳດັບ.

Verse 36

शांतिः प्रशान्तिर्दीप्तिश्च प्रसादश्च यथाक्रमम् स । हजागंतुकामानां पापानां च प्रवर्तताम्

ຄວາມສະຫງົບ, ຄວາມສະຫງົບລຶກ, ຄວາມສະຫວ່າງໄສ ແລະ ຄວາມໂປ່ງໃສແຫ່ງພຣະກະລຸນາ ເກີດຂຶ້ນຕາມລຳດັບ; ແລະບາບທີ່ມີຢູ່ ກັບບາບທີ່ເກີດໃໝ່ ຖືກຫ້າມໄວ້.

Verse 37

वासनाशांतिरित्याख्यः प्रथमो जायते गुणः । लोभमोहात्मकान्दोषान्निराकृत्यैव कृत्स्नशः

ເມື່ອຄວາມດ່າງພ້ອມທີ່ເປັນຮູບແບບຂອງຄວາມໂລບ ແລະ ຄວາມຫຼົງ ຖືກຂັບອອກໝົດສິ້ນ ຄຸນທຳອັນທຳອິດກໍເກີດຂຶ້ນ ເອີ້ນວ່າ «ການສະຫງົບຂອງວາສະນາ» (vāsanā).

Verse 38

तपसां च यदा प्राप्तिः सा शांतिरिति चोच्यते । सर्वेन्द्रियप्रसादश्च बुद्धेर्वै मरुतामपि

ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນສຳເລັດທີ່ເກີດຈາກຕະປະ (ການບຳເນັດພະຕະ) ແລ້ວ ນັ້ນກໍເອີ້ນວ່າ «ຄວາມສະຫງົບ» ເຊັ່ນກັນ. ຄວາມແຈ້ງໃສແລະພຣະຄຸນເກີດແກ່ອິນທຣີທັງປວງ ແລະປັນຍາກໍສະຫງົບ—ດ້ວຍການຄອບຄຸມລົມຊີວິດ (ວາຍຸ) ດ້ວຍ.

Verse 39

प्रसाद इति स प्रोक्तः प्राप्यमेवं चतुष्टयम् । एवंफलं सदा योगी प्राणायामं समभ्यसेत्

ນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າ «ປຣະສາດ» (prasāda) ແມ່ນພຣະຄຸນອັນແຈ້ງໃສ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການບັນລຸສີ່ປະການ; ເພາະຮູ້ຜົນເຊັ່ນນີ້ ໂຍຄີຄວນຝຶກປຣານາຍາມ (prāṇāyāma) ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 40

मृदुत्वं सेव्यमानास्तु सिंहशार्दूलकुंजराः । यथा यान्ति तथा प्राणो वश्यो भवति साधितः

ເຫມືອນດັ່ງສິງ ເສືອ ແລະຊ້າງ ເມື່ອຖືກຝຶກແລະດູແລຢ່າງດີ ກໍກາຍເປັນອ່ອນໂຍນ; ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ປຣານ (prāṇa) ກໍກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ ເມື່ອຖືກຝຶກຝົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 41

प्राणायामस्त्वयं प्रोक्तः प्रत्याहारं ततः शृणु । विषयेषु प्रवृत्तस्य चेतसो विनिवर्तनम्

ດັ່ງນັ້ນ ປຣານາຍາມ (prāṇāyāma) ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງກ່ຽວກັບ ປຣະຕະຍາຫາຣ (pratyāhāra). ມັນແມ່ນການດຶງຈິດທີ່ໄຫຼໄປຫາອາຣົມວັດຖຸ ໃຫ້ກັບຄືນ.

Verse 42

प्रत्याहारं विनिर्दिष्टतस्य संयमनं हि यत् । प्रत्याहारस्त्वयं प्रोक्तो धारणालक्षणं शृणु

ແລະການຄວບຄຸມ (ສັງຍະມະນະ) ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນ ປຣະຕະຍາຫາຣ (pratyāhāra). ດັ່ງນັ້ນ ປຣະຕະຍາຫາຣ ໄດ້ຖືກສອນແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງລັກສະນະຂອງ ທາຣະນາ (dhāraṇā) ຄືການຕັ້ງຈິດໃຫ້ໝັ້ນ.

Verse 43

यथा तोयार्थिनस्तोयं पत्रनालादिभिः शनैः । आपिबेयुस्तथा वायुं योगी नयति साधितम्

ເຫມືອນຄົນຜູ້ຫານ້ຳ ດື່ມນ້ຳຊ້າໆຜ່ານທໍ່ໃບໄມ້ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງນັ້ນ ໂຍຄີຜູ້ຝຶກສຳເລັດ ນຳພາແລະຊຶມຊັບລົມຊີວິດ (ປຣານ/ວາຍຸ) ຢ່າງອ່ອນໂຍນ.

Verse 44

प्राग्नाभ्यां हृदये वायुरथ तालौ भ्रुवोंऽतरे । चतुर्दले षड्दशे च द्वादशे षोडशद्विके

ກ່ອນອື່ນ ໂຍຄີນຳລົມຊີວິດຈາກບ່ອນສະດື່ເຂົ້າສູ່ຫົວໃຈ; ຕໍ່ມານຳໄປຫາເພດານປາກ ແລະລະຫວ່າງຄິ້ວ—ເຂົ້າສູ່ສູນດອກບົວທີ່ມີ 4 ກີບ, 16 ກີບ, 12 ກີບ ແລະ 32 ກີບ.

Verse 45

आकुंचनेनैव मूर्द्धमुन्नीय पवनं शनैः । मूर्धनि ब्रह्मरंध्रे तं प्राणं संधारयेत्कृती

ດ້ວຍການຫົວຫຍໍ້ (ākuñcana) ແຕ່ຢ່າງດຽວ ຍົກລົມຫາຍໃຈຂຶ້ນສູ່ສະໝອງຢ່າງຊ້າໆ; ຜູ້ຊຳນານຄວນຮັກສາປຣານນັ້ນໄວ້ທີ່ຍອດສະໝອງ ໃນຮູຮະພຣະພຣະຫມ (brahmarandhra).

Verse 46

प्राणायामा दश द्वौ च धारणैषा प्रकीर्त्यते । दशैता धारणाः स्थाप्य प्राप्नोत्यक्षरसाम्यताम्

ດາຣະນານີ້ ກ່າວກັນວ່າປະກອບດ້ວຍປຣານາຍາມ 12 ຄັ້ງ. ເມື່ອສ້າງຕັ້ງດາຣະນາ 10 ປະການນີ້ໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ຜູ້ນັ້ນຈະບັນລຸຄວາມເທົ່າທຽມກັບອັກສະຣະ—ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 47

धारणास्थस्य यद्ध्येयं तस्य त्वं शृणु लक्षणम् । ध्येयं बहुविधं पार्थ यस्यांतो नोपलभ्यते

ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາ ລັກສະນະກຳນົດຂອງສິ່ງທີ່ຄວນເພັ່ງພິຈາລະນາ ສຳລັບຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນດາຣະນາ. ສິ່ງທີ່ຄວນເພັ່ງມີຫຼາຍປະເພດ ໂອ ປາຣຖະ, ແລະຂອບເຂດຂອງມັນບໍ່ອາດຈັບໄດ້ທັງໝົດ.

Verse 48

केचिच्छिवं हरिं केचित्केचित्सूर्यं विधिं परे । केचिद्देवीं महद्भूतामुत ध्यायन्ति केचन

ບາງຄົນພິຈາລະນາພຣະສິວະ; ບາງຄົນພິຈາລະນາພຣະຫຣິ; ບາງຄົນພິຈາລະນາພຣະອາທິດ ແລະບາງຄົນພິຈາລະນາພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ສ້າງ). ບາງຄົນຍັງພິຈາລະນາພຣະເທວີ ອຳນາດດັ້ງເດີມອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ດັ່ງນັ້ນການພິຈາລະນາຂອງຜູ້ຄົນຈຶ່ງແຕກຕ່າງກັນໄປ।

Verse 49

तत्र यो यच्च ध्यायेत स च तत्र प्रलीयते । तस्मात्सदा शिवं देवं पंचवक्त्रं हरं स्मरेत्

ຜູ້ໃດຈະພິຈາລະນາສິ່ງໃດ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະລະລາຍເຂົ້າໄປໃນຄວາມເປັນຈິງນັ້ນເອງ. ດັ່ງນັ້ນຄວນລະລຶກພຣະສິວະເທວະ—ພຣະຫຣະ (Hara) ຜູ້ມີຫ້າພະພັກ—ເປັນນິດ.

Verse 50

पद्मासनस्थं तं गौरं बीजपूरकरं स्थितम् । दशहस्तं सुप्रसन्नवदनं ध्यानमास्थितम्

ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງວ່າ ປະທັບນັ່ງໃນທ່າດອກບົວ, ມີຮັດສະມີຂາວຜ່ອງ, ຖືຜົນບີຊະປູຣ (citron) ໃນພະຫັດ; ມີສິບພະຫັດ, ພະພັກສະຫງົບຜ່ອງໃສຢ່າງຍິ່ງ, ສະຖິດໃນການພິຈາລະນາອັນເລິກຊຶ້ງ.

Verse 51

ध्येयमेतत्तव प्रोक्तं तस्माद्ध्यानं समाचरेत् । ध्यानस्य लक्षणं चैतन्निमेषार्धमपि स्फुटम्

ອາລົມແຫ່ງການພິຈາລະນານີ້ ໄດ້ກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງປະພຶດການພິຈາລະນາ (ທຽນ). ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍອັນຊັດແຈ້ງຂອງການພິຈາລະນາ—ແມ່ນແຕ່ພຽງຄື່ງການກະພິບຕາກໍປາກົດຊັດ.

Verse 52

न पृथग्जायते ध्येयाद्धारणां यः समास्थितः । एवमेतां दुरारोहां भूमिमास्थाय योगवित्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນທາຣະນາ (dhāraṇā) ຢ່າງໝັ້ນຄົງ, ຄວາມແຍກອອກຈາກອາລົມແຫ່ງການພິຈາລະນາບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ນັກຮູ້ໂຍຄະ ເມື່ອຂຶ້ນສູ່ພື້ນທີ່ອັນຍາກຈະເຖິງນີ້…

Verse 53

न किंचिच्चिंतयेत्पश्चात्समाधिरिति कीर्त्यते । समाधेर्लक्षणं सम्यग्ब्रुवतो मे निशामय

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອບໍ່ຄິດຫຍັງເລີຍ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ສະມາທິ». ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າ ເມື່ອຂ້າເວົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເຖິງລັກສະນະແທ້ຂອງສະມາທິ.

Verse 54

शब्दस्पर्शरसैर्हीनं गंधरूपविवर्जितम् । परं पुरुषं संप्राप्तः समाधिस्थः प्रकीर्तितः

ປາດສະຈາກສຽງ ການສຳຜັດ ແລະລົດຊາດ ພ້ອມທັງພົ້ນຈາກກິ່ນ ແລະຮູບຮ່າງ—ຜູ້ໃດບັນລຸເຖິງພຣະບຸລຸດສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຖືກກ່າວວ່າຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ.

Verse 55

तां तु प्राप्य नरो विघ्नैर्नाभिभूयेत कर्हिचित् । समाधिस्थश्च दुःखेन गुरुणापि न चाल्यते

ເມື່ອບັນລຸສະພາບນັ້ນແລ້ວ ມະນຸດບໍ່ຖືກອຸປະສັກໃດໆຄອບງຳໄດ້ເລີຍ. ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ ບໍ່ຖືກສັ່ນຄອນແມ່ນແຕ່ໂດຍຄວາມທຸກອັນໜັກ.

Verse 56

शंखाद्याः शतशस्तस्य वाद्यन्ते यदि कर्णयोः । भेर्यश्च यदि हन्यंते शब्दं बाह्यं न विंदति

ແມ່ນແຕ່ມີຫອຍສັງຂ໌ ແລະເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆ ນັບຮ້ອຍບັນລະຫຼິ້ນຢູ່ຂ້າງຫູຂອງລາວ, ແມ່ນແຕ່ກອງໃຫຍ່ຖືກຕີ, ລາວກໍບໍ່ຮັບຮູ້ສຽງພາຍນອກ.

Verse 57

कशाप्रहाराभिहतो वह्निदग्धतनुस्तथा । शीताढ्येव स्थितो घोरे स्पर्शं बाह्यं न विन्दति

ແມ່ນແຕ່ຖືກຟາດດ້ວຍແສ້, ແມ່ນແຕ່ກາຍຖືກໄຟເຜົາ, ຫຼືຢືນຢູ່ທ່າມກາງຄວາມໜາວອັນນ່າຢ້ານ, ລາວກໍບໍ່ຮັບຮູ້ການສຳຜັດພາຍນອກ—ເພາະຈິດຈົມຢູ່ໃນຄວາມນິ່ງພາຍໃນ.

Verse 58

रूपे गंधे रसे बाह्ये तादृशस्य तु का कथा । दृष्ट्वा य आत्मनात्मानं समाधिं लभते पुनः

ຖ້າເຂົາບໍ່ຖືກກະທົບແມ່ນແຕ່ການສຳຜັດພາຍນອກ ແລ້ວຈະຕ້ອງເວົ້າຫຍັງອີກເຖິງຮູບ ກິ່ນ ແລະລົດຊາດພາຍນອກ? ເມື່ອໄດ້ເຫັນອາດຕະດ້ວຍອາດຕະ ເຂົາກໍໄດ້ບັນລຸສະມາທິອີກຄັ້ງ।

Verse 59

तृष्णा वाथ बुभुक्षा वा बाधेते तं न कर्हिचित्

ບໍ່ວ່າຄວາມຫິວນ້ຳ ຫຼືຄວາມຫິວອາຫານ ກໍບໍ່ເຄີຍລົບກວນເຂົາເລີຍ।

Verse 60

न स्वर्गे न च पाताले मानुष्ये क्व च तत्सुखम् । समाधिं निश्चलं प्राप्य यत्सुखं विंदते नरः

ຄວາມສຸກນັ້ນບໍ່ມີໃນສະຫວັນ ບໍ່ມີໃນປາຕາລາ (ໂລກໃຕ້) ແລະບໍ່ມີທີ່ໃດໃນໂລກມະນຸດ; ເພາະຄວາມປິຕິສຸກທີ່ມະນຸດພົບເມື່ອໄດ້ບັນລຸສະມາທິອັນໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 61

एवमारूढयोगस्य तस्यापि कुरुनदन । पंचोपसर्गाः कटुकाः प्रवर्तंते यथा शृणु

ໂອ ບຸດແຫ່ງຕະກູນກຸຣຸ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຂຶ້ນສູ່ເສັ້ນທາງໂຍຄະດັ່ງນີ້ ກໍຍັງມີອຸປະສັກຂົມຂື່ນຫ້າປະການເກີດຂຶ້ນ. ຈົ່ງຟັງວ່າມັນເຄື່ອນໄຫວໄປແນວໃດ।

Verse 62

प्रातिभः श्रावणो दैवो भ्रमावर्तोऽथ भीषणः । प्रतिभा सर्वशास्त्राणां प्रातिभोऽयं च सात्त्विकः

ອຸປະສັກທັງຫ້າແມ່ນ: ປຣາຕິພະ (Prātibha), ສຣາວະນະ (Śrāvaṇa), ໄດວະ (Daiva), ພຣະມາວັດຕະ (Bhramāvarta) ວົງວຽນແຫ່ງຄວາມຫຼົງ, ແລະ ພີສະນະ (Bhīṣaṇa) ອັນນ່າຢ້ານ. ‘ປຣາຕິພະ’ ແມ່ນພະລັງອັນລະອຽດແບບສັດຕະວິກ (sāttvic) ເປັນປັນຍາຢັ່ງຮູ້ຕໍ່ຊາສຕຣະທັງປວງ।

Verse 63

तेन यो मदमादद्याद्योगी शीघ्रं च चेतसः । योजनानां सहस्रेभ्यः श्रवणं श्रावणस्तु सः

ເນື່ອງຈາກປຣາຕິພະ (Prātibha) ນັ້ນ ຖ້າໂຍຄີເກີດຄວາມເມົາມານາຢ່າງວ່ອງໄວ ຈິດກໍຖືກກວນ. ການໄດ້ຍິນຈາກໄກເປັນພັນໂຍຊະນະ—ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ສຣາວະນະ» (ອຸປະສັກ).

Verse 64

द्वितीयः सात्विकश्चायमस्मान्मत्तो विनश्यति । अष्टौ पश्यति योनीश्च देवानां दैव इत्यसौ

ອຸປະສັກທີສອງນີ້ກໍເປັນສາດຕະວິກ ແຕ່ເມື່ອກາຍເປັນຄວາມເມົາມານາກໍພິນາດ. ຜູ້ໃດເຫັນຍົນີທິບທັງແປດຂອງເທວະ—ນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ໄດວະ» (Daiva) ອຸປະສັກ.

Verse 65

अयं च सात्त्विको दोषो मदादस्माद्विनश्यति । आवर्त इव तोयस्य जनावर्ते यदाकुलः

ນີ້ກໍເປັນຄວາມບົກພ່ອງແບບສາດຕະວິກ ແລະຖືກທຳລາຍໂດຍຄວາມມານາທີ່ເກີດຈາກມັນ—ເຫມືອນວົງນ້ຳວຽນໃນນ້ຳ ທີ່ປັ່ນປ່ວນໃນກະແສວຽນວົງ.

Verse 66

आवर्ताख्यस्त्वयं दोषो राजसः स महाभयः । भ्राम्यते यन्निरालम्बं मनो दोषैश्च योगिनः

ຄວາມບົກພ່ອງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອາວັດຕະ» ນີ້ເປັນຣາຊະສະ ແລະນ່າຢ້ານຢິ່ງ. ເນື່ອງຈາກຄວາມບົກພ່ອງເຫຼົ່ານີ້ ຈິດຂອງໂຍຄີທີ່ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ຈຶ່ງຫມຸນວຽນແລະຫຼົງທາງ.

Verse 67

समस्ताधारविभ्रंशाद्भ्रमाख्यस्तामसो गुणः । एतैर्नाशितयोगाश्च सकला देवयोनयः

ເມື່ອຖານຮອງຮັບທຸກຢ່າງຖືກທຳໃຫ້ປັ່ນປ່ວນ ຄຸນຕາມະສະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພຣາມະ» (ຄວາມຫຼົງ) ກໍເກີດຂຶ້ນ. ໂດຍຄວາມກວນເຫຼົ່ານີ້ ໂຍຄະຖືກທຳລາຍ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດໃນລຳດັບເທວະທັງປວງ.

Verse 68

उपसर्गैर्महाघोरैरावर्त्यंते पुनः पुनः । प्रावृत्य कंबलं शुक्लं योगी तस्मान्मनोमयम्

ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງອີກ ໂດຍອຸປະສັກອັນນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຫຼາຍ ຈິດຖືກໃຫ້ຫມຸນວຽນຢູ່ເລື້ອຍໆ. ດັ່ງນັ້ນ ໂຍຄີຄວນຫໍ່ກາຍດ້ວຍຜ້າຫົ່ມສີຂາວ ແລະເຂົ້າສູ່ວິໄນທີ່ເກີດຈາກຈິດ ຄືການພິຈາລະນາພາຍໃນ។

Verse 69

चिंतयेत्परमं ब्रह्म कृत्वा तत्प्रवणं मनः । आहाराः सात्त्विकाश्चैव संसेव्याः सिद्धिमिच्छता

ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ແລະເຮັດໃຫ້ຈິດໂນ້ມໄປຫາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ຜູ້ປາດຖະນາຄວາມສຳເລັດ ຄວນບໍລິໂພກອາຫານສາດຕະວິກເທົ່ານັ້ນ.

Verse 70

राजसैस्तामसैश्चैव योगी सिद्धयेन्न कर्हिचित् । श्रद्दधानेषु दांतेषु श्रोत्रियेषु महात्मसु

ດ້ວຍວິທີທີ່ເປັນຣາຊະສິກ ແລະ ຕາມະສິກ ໂຍຄີບໍ່ອາດບັນລຸຄວາມສຳເລັດໄດ້ເລີຍ. ຄວນອາໄສແລະຄົບຫາຜູ້ມີສັດທາ ມີວິໄນ ຮູ້ວິທະຍາເວດ ແລະມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 71

स्वधर्मादनपेतेषु भिक्षा याच्या च योगिना । भैक्षं यवान्नं तक्रं वा पयो यावकमेव वा

ໂຍຄີຄວນຂໍບິນທະບາດຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກທຳຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ. ອາຫານບິນທະບາດອາດເປັນອາຫານຂ້າວບາເລ (ຢະວະ) ຫຼືນ້ຳນົມສົ້ມ (ຕັກຣະ) ຫຼືນ້ຳນົມ ຫຼືຂ້າວຕົ້ມຢາວະກະແຕ່ຢ່າງດຽວ.

Verse 72

फलमूलं विपक्वं वा कणपिण्याकसक्तवः । श्रुता इत्येत आहारा योगिनां सिद्धिकारकाः

ຜົນໄມ້ແລະຮາກໄມ້ທີ່ສຸກແລ້ວ ຫຼືເມັດທັນຍາຫານ ແລະອາຫານທີ່ເຮັດຈາກຮຳແລະແປ້ງຮຳ—ເຫຼົ່ານີ້ ຕາມທີ່ຖືກຖ່າຍທອດໃນປະເພນີ ແມ່ນອາຫານທີ່ນຳໃຫ້ໂຍຄີບັນລຸຄວາມສຳເລັດ.

Verse 73

मृत्युकालं विदित्वा च निमित्तैर्योगसाधकः । योगं युञ्जीत कालस्य वंचनार्थं समाहितः

ເມື່ອຮູ້ເວລາແຫ່ງຄວາມຕາຍດ້ວຍນິມິດສັນຍາ ຜູ້ປະຕິບັດໂຍຄະຜູ້ມີໃຈສະຫງົບ ຄວນປະກອບໂຍຄະເພື່ອຫຼີກລ້ຽງແລະຊະນະກາລະ (ມະຣະນະ)។

Verse 74

निमित्तानि च वक्ष्यामि मृत्युं यो वेत्ति योगवित् । रक्तकृष्णांबरधरा गायंतीह सती च यम्

ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງນິມິດທີ່ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະໃຊ້ເພື່ອຮູ້ຄວາມຕາຍ: ເຊັ່ນ ນາງຜູ້ມີສິນ ນຸ່ງຜ້າສີແດງແລະດຳ ຮ້ອງເພງຢູ່ນີ້ (ໃນນິມິດ/ຄວາມຝັນ)។

Verse 75

दक्षिणाशां नयेन्नारी स्वप्ने सोऽपि न जीवति । नग्नं क्षपणकं स्वप्ने हसमानं प्रदृश्य च

ຖ້າໃນຄວາມຝັນ ມີນາງຜູ້ໜຶ່ງນຳໄປທາງທິດໃຕ້ ຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ຕໍ່. ແລະຖ້າເຫັນໃນຄວາມຝັນ ນັກບວດກະສະປະນະຜູ້ເປືອຍກາຍ ກຳລັງຫົວເຮາະ ນັ້ນກໍເປັນນິມິດດ້ວຍ.

Verse 76

एनं च वीक्ष्य वल्गन्तं तं विद्यान्मृत्युमागतम् । ऋक्षवानरयुग्यस्थो गायन्यो दक्षिणां दिशम्

ເມື່ອເຫັນເຂົາກະໂດດວິ່ງວຸ້ນ ຄວນຮູ້ວ່າຄວາມຕາຍໄດ້ມາເຖິງ. ແລະອີກຢ່າງ ຜູ້ທີ່ຂີ່ພາຫະນະທີ່ຜູກຄູ່ດ້ວຍຫມີແລະລີງ ຮ້ອງເພງໄປທາງທິດໃຕ້ ກໍເປັນລາງບອກເຊັ່ນກັນ.

Verse 77

याति मज्जेदधौ पंके गोमये वा न जीवति । केशांगारैस्तथा भस्मभुजंगैर्निजलां नदीम्

ຖ້າໃນຄວາມຝັນ ຜູ້ໜຶ່ງໄປແລ້ວຈົມລົງໃນນົມສົ້ມ, ໃນຕົມ, ຫຼືໃນຂີ້ງົວ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ລອດຊີວິດ. ແລະຖ້າເຫັນແມ່ນ້ຳທີ່ນ້ຳບໍ່ແມ່ນນ້ຳແທ້ ເຕັມໄປດ້ວຍຜົມ, ຖ່ານໄຟ, ແລະງູທີ່ເຮັດຈາກຂີ້ເທົ່າ ນັ້ນກໍເປັນນິມິດແຫ່ງຄວາມຕາຍ.

Verse 78

एषामन्यतमैः पूर्णां दृष्ट्वा स्वप्ने न जीवति । करालैर्विकटै रूक्षैः पुरुषैरुद्यतायुधैः

ຖ້າໃນຄວາມຝັນເຫັນທາງໜ້າເຕັມໄປດ້ວຍຄົນນ່າຢ້ານ ຮູບຮ່າງພິລຶກ ແຂງກະດ້າງ ຖືອາວຸດຊູງ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ອາດມີຊີວິດຢູ່ໄດ້।

Verse 79

पाषाणैस्ताडितः स्वप्ने सद्यो मृत्युं भजेन्नरः । सूर्योदये यस्य शिवा क्रोशंती याति सम्मुखम्

ຖ້າໃນຄວາມຝັນຜູ້ຊາຍຖືກຕີດ້ວຍຫີນ ຍ່ອມພົບຄວາມຕາຍໃນທັນທີ. ແລະເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ ຖ້າໝາປ່າ (ຊິວາ) ຮ້ອງແລ້ວມາຕົງໜ້າ ນັ້ນກໍເປັນນິມິດແຫ່ງມະລະນະເຊັ່ນກັນ।

Verse 80

विपरीतं परीतं वा स सद्यो मृत्युमृच्छति । दीपाधिगंधं नो वेत्ति वमत्यग्निं तथा निशि

ຖ້າເຫັນສິ່ງຕ່າງໆກັບຄືນ ຫຼືຜິດປົກກະຕິໃນຄວາມຝັນ ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງຄວາມຕາຍໄວ. ຖ້າບໍ່ຮູ້ກິ່ນຂອງຕະກຽງ ແລະກາງຄືນອາເມັນໄຟ ນັ້ນກໍເປັນນິມິດແຫ່ງມະລະນະ.

Verse 81

नात्मानं परनेत्रस्थं वीक्षते न स जीवति । शक्रायुधं चार्धरात्रे दिवा वा ग्रहणं तथा

ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ອາດເຫັນເງົາຕົນໃນດວງຕາຂອງຜູ້ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ອາດມີຊີວິດຢູ່. ເຊັ່ນດຽວກັນ ການເຫັນອາວຸດຂອງອິນທຣາ (ວັດຊຣະ) ໃນກາງຄືນ ຫຼືເຫັນຄຣາສໃນກາງວັນ ກໍເປັນນິມິດແຫ່ງມະລະນະ.

Verse 82

दृष्ट्वा मन्येत स क्षीणमात्मजीवितमाप्तवान् । नासिका वक्रतामेति कर्णयोर्न्नमनोन्नती

ເມື່ອເຫັນນິມິດເຫຼົ່ານີ້ ຄວນຮູ້ວ່າຊີວິດຂອງຕົນກຳລັງຫຼຸດຖອຍ. ເມື່ອດັ່ງຈົມູກຄົດ ແລະຫູທັງສອງມີການຕົກຂຶ້ນລົງບໍ່ສະໝ່ຳເສມ ນັ້ນແມ່ນໝາຍເຖິງຊີວິດທີ່ອ່ອນລົງ.

Verse 83

नेत्रं च वामं स्रवति यस्य तस्यायुरुद्गतम् । आरक्ततामेति मुखं जिह्वा चाप्यसिता यदा

ຖ້າຕາຊ້າຍມີນ້ຳຕາໄຫຼ ອາຍຸຂອງຜູ້ນັ້ນດຸດອອກໄປແລ້ວ. ເມື່ອໃບໜ້າແດງຂຶ້ນ ແລະລີ້ນກໍຄ່ຳດຳ ນັ້ນແມ່ນນິມິດແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ໃກ້ມາ।

Verse 84

तदा प्राज्ञो विजानीयादासन्नं मृत्युमात्मनः । उष्ट्ररासभयानेन स्वप्ने यो याति दक्षिणाम्

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຮູ້ວ່າ ຄວາມຕາຍຂອງຕົນໃກ້ມາ. ຖ້າໃນຄວາມຝັນໄດ້ເດີນທາງໄປທາງທິດໃຕ້ ໂດຍຂີ່ອູດ ຫຼື ລາ ນັ້ນກໍເປັນນິມິດນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 85

दिशं कर्णौ पिधायापि निर्घोषं शृणुयान्न च । न स जीवेत्तथा स्वप्ने पति तस्य पिधीयते

ແມ່ນແຕ່ປິດຫູໄວ້ ຖ້າຍັງບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງໃດໆ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ອາດດຳລົງຊີວິດໄດ້. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຖ້າໃນຄວາມຝັນ ນາຍ/ຜົວຂອງເຂົາຖືກປິດກັ້ນ ຫຼື ຂາດຫາຍ ນັ້ນກໍເປັນນິມິດແຫ່ງຄວາມຕາຍ.

Verse 86

द्वारं न चोत्तिष्ठति च शुभ्रा दृष्टिश्च लोहिता । स्वप्नेऽग्निं प्रविशेद्यश्च न च निष्क्रमते पुनः

ຖ້າປະຕູບໍ່ຕັ້ງຂຶ້ນ ຫຼື ບໍ່ປາກົດດີ ແລະສາຍຕາກາຍເປັນຂາວຈາງແລ້ວແດງ ນັ້ນແມ່ນນິມິດອັນອັບມົງຄົນ. ແລະຜູ້ໃດໃນຄວາມຝັນເຂົ້າໄປໃນໄຟ ແລ້ວບໍ່ອອກມາອີກ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ລອດຊີວິດ.

Verse 87

जलप्रवेशादपि वा तदंतं तस्य जीवितम् । यश्चाभिहन्यते दुष्टैर्भूतै रात्रावथो दिवा

ຈະເປັນການເຂົ້ານ້ຳກໍດີ ຫຼື ດ້ວຍວິທີອື່ນໃດກໍດີ ຊີວິດຂອງຜູ້ນັ້ນກໍສິ້ນສຸດລົງ. ແລະຜູ້ໃດຖືກວິນຍານຊົ່ວຮ້າຍທຳຮ້າຍ ທັງກາງຄືນຫຼືກາງວັນ ກໍພົບຈຸດຈົບຕາມກຳນົດນັ້ນ.

Verse 88

प्रकृतैर्विकृतैर्वापि तस्यासन्नौ यमांतकौ । देवतानां गुरूणां च पित्रोर्ज्ञानविदां तथा

ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍທຳມະດາ ຫຼືເຄື່ອງໝາຍຜິດປົກກະຕິ ຍະມະ ແລະ ອັນຕະກະ ຜູ້ນຳຄວາມຕາຍທັງສອງ ກໍເຂົ້າມາໃກ້ຜູ້ນັ້ນ; ພ້ອມທັງມີນິມິດຮ້າຍກ່ຽວກັບເທວະດາ ຄູອາຈານ ພໍ່ແມ່ ແລະຜູ້ຮູ້ປັນຍາທາງທຳອັນສັກສິດດ້ວຍ।

Verse 89

निन्दामवज्ञां कुरुते भक्तो भूत्वा न जीवति । एवं दृष्ट्वा निमित्तानि विपरीतानि योगवित्

ຜູ້ໃດເມື່ອເປັນຜູ້ມີພັກຕິແລ້ວ ແຕ່ກັບນິນທາ ແລະດູໝິ່ນ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຢູ່ຍືນຍາວ. ເມື່ອເຫັນນິມິດທີ່ຜິດກັນເຊັ່ນນີ້ ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະພຶງປະພຶດດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ।

Verse 90

धारणां सम्यगास्थाय समाधावचलो भवेत् । यदि नेच्छति ते मृत्युं ततो नासौ प्रपद्यते

ເມື່ອຕັ້ງທິດທາງຂອງທະຣະນາ (ການຈົ່ງໃຈ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ພຶງເປັນຜູ້ໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວໃນສະມາທິ. ຖ້າຄວາມຕາຍບໍ່ “ປາຖະໜາ” ເຈົ້າໃນຂະນະນັ້ນ ມັນກໍບໍ່ອາດຄອບງຳເຈົ້າໄດ້।

Verse 91

विमुक्तिमथवा वांछेद्विसृजेद्ब्रह्ममूर्धनि । संति देहे विमुक्ते च उपसर्गाश्च ये पुनः

ຜູ້ປາຖະໜາວິມຸກຕິ ພຶງປ່ອຍຈິດ/ລົມປານະ ອອກໄປທາງຮູພຣະພຣະຫມ (ທີ່ກະຫຼອດສະຫວັນ) ຢູ່ກາງກະໂຫຼກ. ແຕ່ກໍຍັງມີອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນອີກ ທັງໃນຂະນະຍັງມີກາຍ ແລະແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະຫຼຸດພົ້ນດ້ວຍ।

Verse 92

योगिनं समुपायांति शृणु तानपि पांडव । ऐशान्ये राक्षसपुरे यक्षो गन्धर्व एव च

ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເຂົ້າມາໃກ້ຫາໂຍຄີ—ຈົ່ງຟັງເຖິງພວກມັນດ້ວຍ ໂອ ປານດະວະ. ໃນທິດອີສານ ໃນນະຄອນຂອງຣາກສະສະ ມີຍັກສະ ແລະ ຄັນທະວະ (gandharva) ຢູ່ດ້ວຍ ຜູ້ກ່ຽວພັນກັບການປະສົບ/ອຸປະສັກເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 93

ऐन्द्रे सौम्ये प्रजापत्ये ब्राह्मे चाष्टसु सिद्धयः । भवंति चाष्टौ शृणु ताः पार्थिवी या च तैजसी

ໃນອິນທຣະ (Aindra) ໃນໂສມະ (Saumya) ໃນປຣາຊາປະຕະຍະ (Prājāpatya) ແລະໃນພຣາຫມະ (Brāhma) ສິດທິ (siddhi) ເກີດເປັນຊຸດລະແປດ. ມັນເປັນແປດປະເພດ—ຈົ່ງຟັງ: ປະເພດ ‘ທາດດິນ’ ແລະ ‘ທາດໄຟ’ ດ້ວຍ.

Verse 94

वायवी व्योमात्मिका चैव मानसाहम्भवा मतिः । प्रत्येकमष्टधा भिन्ना द्विगुणा द्विगुणा क्रमात

ອີກທັງຍັງມີສິດທິປະເພດລົມ, ປະເພດອາກາດ/ເອເທີ (ether), ແລະສິດທິທີ່ເກີດຈາກຈິດ ແລະອະຫັງກາຣ (ego). ແຕ່ລະຢ່າງແບ່ງເປັນແປດ ແລະເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ ແລ້ວສອງເທົ່າອີກ ຕາມລຳດັບ.

Verse 95

पूर्वे चाष्टौ चतुःषष्टिरन्ते शृणुष्व तद्यथा । स्थूलता ह्रस्वता बाल्यं वार्धक्यं योवनं तथा

ເບື້ອງຕົ້ນມີແປດ ແລະເບື້ອງທ້າຍມີຫົກສິບສີ່—ຈົ່ງຟັງຕາມທີ່ມັນເປັນ: ຄວາມໃຫຍ່, ຄວາມນ້ອຍ, ວັຍເດັກ, ວັຍເຖົ້າ, ແລະວັຍໜຸ່ມດ້ວຍ.

Verse 96

नानाजाति स्वरूपं च चतुर्भिर्देहधारणम् । पार्थिवांशं विना नित्यमष्टौ पार्थिवसिद्धयः

ການຮັບເອົາຮູບຮ່າງຕາມຊາດ/ກຳເນີດຫຼາຍຢ່າງ ແລະການຄົງຮ່າງກາຍໂດຍທາດສີ່—ແຕ່ຖ້າຂາດ ‘ສ່ວນທາດດິນ’ ແລ້ວ ຍ່ອມມີສິດທິທາດດິນແປດປະການຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 97

विजिते पृथिवीतत्त्वे यदैशान्ये भवन्ति च । भूमाविव जले वासो नातुरोऽर्णवमापिबेत्

ເມື່ອຊະນະທາດດິນ (pṛthivī-tattva) ແລະເມື່ອໄດ້ບັນລຸສະພາບດັ່ງອີສານະ (Īśāna) ອັນເປັນອຳນາດ, ການຢູ່ໃນນ້ຳກໍເປັນທຳມະດາເຫມືອນຢູ່ເທິງດິນ; ແມ່ນແຕ່ມະຫາສະໝຸດກໍບໍ່ອາດກົດຂີ່ ຫຼືເຮັດອັນຕະລາຍແກ່ຜູ້ນັ້ນໄດ້.

Verse 98

सर्वत्र जलप्राप्तिश्च अपि शुष्कं द्रवं फलम् । त्रिभिर्देहस्य धरणं नदीर्वा स्थापयेत्करे

ນ້ຳຍ່ອມຫາໄດ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ແມ່ນແຕ່ໝາກໄມ້ແຫ້ງກໍຍັງໃຫ້ນ້ຳ. ດ້ວຍອຳນາດສາມປະການນີ້ ສາມາດຄ້ຳຈຸນກາຍ ແລະຍັງອາດຈັບຢຸດ ຫຼືຈັດວາງແມ່ນ້ຳດ້ວຍມືໄດ້.

Verse 99

अव्रणत्वं शरीरस्य कांतिश्चाथाष्टकं स्मृतम् । अष्टौ पूर्वा इमाश्चाष्टौ राक्षसानां पुरे स्मृताः

ຄວາມບໍ່ມີບາດແຜໃນກາຍ ແລະຄວາມສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ—ນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຊຸດແປດ. ແປດກ່ອນນັ້ນ ແລະແປດນີ້ ກ່າວກັນວ່າເປັນສິດທິສຳເລັດໃນນະຄອນຂອງຣາກະສະ.

Verse 100

देहादग्निविनिर्माणं तत्तापभयवर्जनम् । शक्तिदत्वं च लोकानां जलमध्येग्निज्वालनम्

ຈາກກາຍຂອງຕົນ ສາມາດສ້າງໄຟໄດ້; ຄວາມຮ້ອນຂອງມັນບໍ່ນຳຄວາມຢ້ານ ຫຼືຄວາມເຈັບປວດ. ສາມາດປະທານພະລັງແກ່ສັດທັງຫຼາຍ ແລະຍັງຈຸດໄຟໃນກາງນ້ຳໄດ້.

Verse 101

अग्निग्रहश्च हस्तेन स्मृतिमात्रेण पावनम् । भस्मीभूतस्य निर्माणं द्वाभ्यां देहस्य धारणम्

ສາມາດຈັບໄຟດ້ວຍມື ແລະການຊຳລະກໍເກີດຂຶ້ນໂດຍພຽງແຕ່ລະລຶກ. ສາມາດສ້າງຄືນສິ່ງທີ່ກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ; ແລະດ້ວຍອຳນາດສອງປະການ ກາຍກໍຖືກຄ້ຳຈຸນ.

Verse 102

पूर्वाः षोडश चाप्यष्टौ तेजसो यक्षसद्मनि । मनोगतित्वं भूतानामन्तर्निवेशनं तथा

ສິບຫົກກ່ອນນັ້ນ ແລະແປດນີ້ດ້ວຍ ກ່າວກັນວ່າເປັນຂອງແດນແຫ່ງເຕຊັສ (Tejas) ໃນສຳນັກຂອງຍັກສະ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີ: ການເຄື່ອນໄຫວໄວດັ່ງຄວາມຄິດຂອງສັດທັງຫຼາຍ ແລະການເຂົ້າໄປພາຍໃນ (ຜູ້ອື່ນ) ດ້ວຍ.

Verse 103

पर्वतादिमहाभारवहनं लीलयैव च । लघुत्वं गौरवत्वं च पाणिभ्यां वायुवारणम्

ການແບກພາລະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ເຊັ່ນ ພູເຂົາ ເປັນເພີງແຕ່ການຫຼິ້ນ. ຈະເຮັດໃຫ້ກາຍເບົາ ຫຼື ໜັກຕາມໃຈ ແລະດ້ວຍມືກໍຍັງສາມາດກັ້ນລົມໄດ້.

Verse 104

अंगुल्यग्रनिपातेन भूमेः सर्वत्र कम्पनम् । एकेन देहनिष्पत्तिर्गांधर्वे वांति सिद्धयः

ພຽງແຕ່ປ່ອຍປາຍນິ້ວລົງນ້ອຍໆ ກໍເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວໄດ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ດ້ວຍອຳນາດອັນດຽວ ກໍສາມາດປະກົດກາຍຕາມໃຈ—ສິດທິເຫຼົ່ານີ້ກ່າວວ່າ ມີຢູ່ໃນໂລກຄັນທະວະ.

Verse 105

चतुर्विंशतिः पूर्वाश्चाप्यष्टावेताश्च सिद्धयः । गन्धर्वलोके द्वात्रिंशदत ऊर्ध्वं निशामय

ສິດທິ 24 ປະການທີ່ກ່າວມາກ່ອນ ຮ່ວມກັບສິດທິ 8 ປະການນີ້—ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກຄັນທະວະມີທັງໝົດ 32. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຕໍ່ເຖິງສິ່ງທີ່ຢູ່ເທິງກວ່ານັ້ນ.

Verse 106

छायाविहीननिष्पत्तिरिंद्रियाणामदर्शनम् । आकाशगमनं नित्यमिंद्रियादिशमः स्वयम्

ສາມາດດຳລົງຢູ່ໂດຍບໍ່ມີເງົາ ແລະອິນທຣີຍທັງຫຼາຍກໍກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ປາກົດ. ສາມາດເດີນທາງໃນອາກາດໄດ້ເປັນນິດ ແລະດ້ວຍຕົນເອງບັນລຸຄວາມສະງົບ ແລະການຄອບຄຸມອິນທຣີຍເປັນຕົ້ນ.

Verse 107

दूरे च शब्दग्रहणं सर्वशब्दावगाहनम् । तन्मात्रलिंगग्रहणं सर्वप्राणिनिदर्शनम्

ສາມາດຮັບຟັງສຽງໄດ້ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກ, ເຂົ້າໃຈສຽງທຸກປະເພດ, ຈັບຮູ້ເຄື່ອງໝາຍອັນລະອຽດຂອງຕັນມາຕຣາ, ແລະເຫັນສັດມີຊີວິດທັງປວງ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສຳເລັດຜົນໂຍຄະອັນພິເສດທີ່ກ່າວໄວ້.

Verse 108

अष्टौ वातात्मिकाश्चैन्द्रे द्वात्रिंशदपि पूर्वकाः । यथाकामोपलब्धिश्च यथाकामविनिर्गमः

ໃນໂລກຂອງພຣະອິນທຣາ ກ່າວວ່າມີອຳນາດທາດລົມ 8 ແລະ 32 ອັນເກົ່າ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີການໄດ້ມາຕາມປາຖະນາ ແລະການອອກໄປຕາມປາຖະນາ.

Verse 109

सर्वत्राभिभवश्चैव सर्वगुह्यनिदर्शनम् । संसारदर्शनं चापि मानस्योऽष्टौ च सिद्धयः

ການຊະນະໄດ້ທົ່ວທຸກບ່ອນ; ການເຫັນຄວາມລັບທັງປວງ; ແລະການເຫັນເສັ້ນທາງແຫ່ງສັງສານໂດຍກົງ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍແມ່ນສິດທິທາງໃຈ 8 ປະການ.

Verse 110

चत्वारिंशच्च पूर्वाश्च सोमलोके स्मृतास्त्विमाः । छेदनं तापनं बन्धः संसारपरिवर्तनम्

ໃນໂລກພຣະຈັນ (ໂສມໂລກ) ຈື່ຈຳກັນວ່າມີ 40 ປະການ ພ້ອມກັບອັນເກົ່າ: ການຕັດຂາດອຸປະສັກ, ການເຜົາໃຫ້ທຸກທ້ອນ, ການຜູກມັດ, ແລະການຫັນປ່ຽນສະພາບໂລກີຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 111

सर्वभूत प्रसादत्वं मृत्युकालजयस्तथा । अहंकारोद्भवश्चाष्टौ प्राजापत्ये च पूर्विकाः

ການໄດ້ຮັບຄວາມໂປຣດປານຈາກສັດທັງປວງ; ແລະການຊະນະເວລາແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ກຳນົດ; ພ້ອມທັງອຳນາດ 8 ທີ່ເກີດຈາກອະຫັງກາຣ—ເຫຼົ່ານີ້ພ້ອມກັບອັນເກົ່າ ກ່າວວ່າຢູ່ໃນໂລກພຣະປຣະຊາປະຕິ.

Verse 112

आकारेण जगत्सष्टिस्तथानुग्रह एव च । प्रलयस्याधिकारं च लोकचित्रप्रवर्तनम्

ການສ້າງຈັກກະວານດ້ວຍຮູບຫຼືເຈດຈຳນົງພຽງຢ່າງດຽວ; ການປະທານພຣະກຸນ; ອຳນາດເຖິງການພິນາດ (ປຣະລະຍະ); ແລະການເຮັດໃຫ້ເກີດການສະແດງອັນພິສົດໃນໂລກທັງປວງ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອຳນາດທີ່ຖືກນັບໄວ້.

Verse 113

असादृश्यमिदं व्यक्तं निर्वाणं च पृथक्पृथक् । शुभेतरस्य कर्तृत्वमष्टौ बुद्धिभवास्त्वमी

ຄວາມເປັນເອກະລັກອັນປາກົດ ບໍ່ອາດປຽບທຽບ; ນິຣວານະຖືກປະສົບແບບແຍກຕ່າງຫາກຕາມທາງຂອງມັນ; ແລະຄວາມເປັນຜູ້ກະທຳຕໍ່ທັງສິ່ງມົງຄຸນແລະອັມົງຄຸນ—ນີ້ແມ່ນສິດທິ 8 ທີ່ເກີດຈາກພຸດທິ (buddhi) ດັ່ງກ່າວໄວ້।

Verse 114

षट्पंचाशत्तथा पूर्वाश्चतुःषष्टिरिमे गुणाः । ब्राह्मये पदे प्रवर्तंते गुह्यमेतत्तवेरितम्

ຫ້າສິບຫົກ ແລະທັງສິ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ຄຸນ 64 ເຫຼົ່ານີ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນພະພົຣະມະສະຖານ (Brahmā-pada)។ ນີ້ແມ່ນຄຳສອນລັບ ທີ່ທ່ານໄດ້ປະກາດໄວ້।

Verse 115

जीवतो देहभेदे वा सिद्ध्यश्चैतास्तु योगिनाम् । संगो नैव विधातव्यो भयात्पतनसंभवात्

ສິດທິເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂອງພວກໂຍຄີ—ຈະໃນຂະນະຍັງມີຊີວິດ ຫຼືເມື່ອແຍກອອກຈາກຮ່າງກາຍກໍຕາມ। ແຕ່ບໍ່ຄວນຍຶດຕິດ ເພາະການຍຶດຕິດອາດນຳໄປສູ່ການຕົກຕ່ຳ।

Verse 116

एतान्गुणान्निराकृत्य युञ्जतो योगिनस्तदा । सिद्धयोऽष्टौ प्रवर्तंते योगसंसिद्धिकारकाः

ເມື່ອໂຍຄີຝຶກປະຕິບັດ ໂດຍປະລະຄຸນເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ ໃນເວລານັ້ນ ສິດທິ 8 ຈະເກີດຂຶ້ນ—ອັນເປັນຜູ້ກ່ອງໃຫ້ໂຍຄະສຳເລັດສົມບູນ।

Verse 117

अणिमा लघिमा चैव महिमा प्राप्तिरेव च । प्राकाम्यं च तथेशित्वं वशित्वं च तथापरे

ອະນິມາ (ຄວາມລະອຽດນ້ອຍ), ລະຄິມາ (ຄວາມເບົາ), ມະຫິມາ (ຄວາມໃຫຍ່), ແລະ ປຣາປຕິ (ການບັນລຸ/ໄດ້ຮັບ) ຖືກກ່າວເຖິງ; ອີກທັງ ປຣາກາມຍະ (ສຳເລັດປາຖະໜາບໍ່ມີອຸປະສັກ), ອີຊິດວະ (ຄວາມເປັນເຈົ້າ), ແລະ ວະຊິດວະ (ອຳນາດຄອບຄຸມ)—ພ້ອມທັງສິດທິອື່ນໆອີກດ້ວຍ।

Verse 118

यत्र कामावसायित्वं माहेश्वरपदस्थिताः । सूक्ष्मात्सूक्ष्मत्वमणिमा शीघ्रत्वाल्लघिमा स्मृता

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນສະຖານະມາເຫສະວະຣະ (ສະຖານະຂອງພຣະສິວະ) ມີ kāmāvasāyitva ແມ່ນການສໍາເລັດເຈດຈໍານົງຢ່າງສົມບູນ. ການເປັນລະອຽດກວ່າລະອຽດທີ່ສຸດ ເອີ້ນວ່າ aṇimā; ແລະໂດຍຄວາມໄວ ເຂົາເອີ້ນວ່າ laghimā।

Verse 119

महिमा शेषपूज्यत्वात्प्राप्तिर्नाप्राप्यमस्य यत् । प्राकाम्यमस्य व्यापित्वादीशित्वं चेश्वरो यतः

Mahimā ເອີ້ນຢ່າງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການຂອງຜູ້ອື່ນທັງປວງ; prāpti ແມ່ນພາວະທີ່ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດໄດ້ມາ. prākāmya ເປັນຂອງຜູ້ທີ່ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ; ແລະ īśitva ເປັນຂອງທ່ານ ເພາະທ່ານແມ່ນພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອົງອິດສະວະຣະແທ້.

Verse 120

वशित्वाद्वशिता नाम सप्तमी सिद्धिरुत्तमा । यत्रेच्छा तत्र च स्थानं तत्र कामावसायिता

ຈາກ vaśitva ເກີດຂຶ້ນສິດທິທີ່ເອີ້ນວ່າ Vaśitā ເປັນອໍານາດທີ່ເຈັດ ແລະຍອດຢ່າງ. ບ່ອນໃດທີ່ມີຄວາມປາດຖະໜາ ບ່ອນນັ້ນແມ່ນທີ່ຕັ້ງ; ແລະທີ່ນັ້ນ ເຈດຈໍານົງກໍສໍາເລັດສົມບູນ.

Verse 121

ऐश्वरं पदमाप्तस्य भवंत्येताश्च सिद्धयः । ततो न जायते नैव वर्धते न विनश्यति

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນລຸສະຖານະອະຍິດສະວະຣະ (aiśvara-pada) ສິດທິເຫຼົ່ານີ້ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແທ້. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທ່ານບໍ່ເກີດອີກ; ບໍ່ເຕີບໃຫຍ່ ແລະບໍ່ສູນສະລາຍ.

Verse 122

एष मुक्त इति प्रोक्तो य एवं मुक्तिमाप्नुयात् । यथा जलं जलेनैक्यं निक्षिप्तमुपगच्छति

ຜູ້ເຊັ່ນນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າ “ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນ” ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນລຸມຸກຕິດ້ວຍວິທີນີ້. ເຫມືອນນ້ໍາ ເມື່ອຖອກລົງໃນນ້ໍາ ຍ່ອມເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນອັນດຽວກັນ.

Verse 123

तथैवं सात्म्यमभ्येति योगिनामात्मा परात्मना । एवं ज्ञात्वा फलं योगी सदा योगं समभ्यसेत्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ອັດຕາຂອງໂຍຄີ ເຂົ້າສູ່ຄວາມກົງກັນ ແລະການຮ່ວມປະສານຢ່າງສົມບູນກັບ ປະຣະມາດຕາ. ຮູ້ຜົນນີ້ແລ້ວ ໂຍຄີຄວນຝຶກໂຍຄະເປັນນິດ।

Verse 124

अत्रोपमां व्याहरंति योगार्थं योगिनोऽ मलाः । शशांकरश्मिसंयोगादर्ककांतो हुताशनम्

ໃນນີ້ ເພື່ອອະທິບາຍໂຍຄະ ໂຍຄີຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ໄດ້ກ່າວອຸປະມາໜຶ່ງ: ເມື່ອຮັດສະມີຈັນທຣາມາຮ່ວມກັນ ແກ້ວອາຣກະ-ການຕະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດໄຟໄດ້।

Verse 125

समुत्सृजति नैकः सन्नुपमा सास्ति योगिनः । कपिंजलाखुनकुला वसंति स्वामिव द्गृहे

ບໍ່ແມ່ນມີພຽງອຸປະມາອັນດຽວ—ສໍາລັບໂຍຄີ ມີອຸປະມາຫຼາຍປະການ. ເຫມືອນນົກກະປິນຈະລາ, ໜູ, ແລະພັງພອນ (ນຸກຸລາ) ອາໄສໃນເຮືອນ ດຸຈັງເປັນເຮືອນຂອງນາຍຂອງຕົນ.

Verse 126

ध्वस्ते यांत्यन्यतो दुःखं न तेषां सोपमा यतेः । मृद्देहकल्पदेहोऽपि मुखाग्रेण कनीयसा

ເມື່ອມັນຖືກທໍາລາຍ ພວກນັ້ນຈະໄປທີ່ອື່ນດ້ວຍຄວາມທຸກ—ອຸປະມານັ້ນບໍ່ເໝາະກັບຍະຕິ (ໂຍຄີ). ແມ່ນແຕ່ກາຍຈະເປັນດັ່ງດິນເຜົາ ຫຼືເປັນກາຍດັ່ງກາຍບັນດານພອນ ກໍຍັງຕໍ່າກວ່າສິ່ງທີ່ສູງສຸດ (ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ).

Verse 127

करोति मृद्भागचयमुपदेशः स योगिनः । पशुपक्षिमनुष्याद्यैः पत्रपुष्पफलान्वितम्

ດ້ວຍຄໍາຊີ້ນໍາຂອງໂຍຄີ ກໍ່ເກີດກອງສ່ວນດິນເຜົາຂຶ້ນ ມີໃບ ດອກ ແລະຜົນຄົບຖ້ວນ; ແລະມັນກາຍເປັນເຄື່ອງບູຊາສໍາລັບສັດ ນົກ ມະນຸດ ແລະອື່ນໆ.

Verse 128

वृक्षं विलुप्यमानं च लब्ध्वा सिध्यंति योगिनः । रुरुगात्रविषाणाग्रमालक्ष्य तिलकाकृतिम्

ໄດ້ພົບຕົ້ນໄມ້ທີ່ກໍາລັງຖືກລອກອອກ ບັນດາໂຍຄີຍ່ອມບັນລຸສິດທິ; ແລະເມື່ອພິຈາລະນາປາຍເຂົາກວາງ ກໍເຫັນເຄື່ອງໝາຍຮູບຕິລະກະ។

Verse 129

सह तेन विवर्धेत योगी सिद्धिमुपाश्नुते । द्रव्यं पूर्णमुपादाय पात्रमारोहते भुवः

ເມື່ອເຕີບໃຫຍ່ຮ່ວມກັບນິມິດ/ການປະຕິບັດນັ້ນ ໂຍຄີຍ່ອມບັນລຸສິດທິ. ຍົກພາຊະນະທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສານະວັດຖຸ ແລ້ວລອຍຂຶ້ນຈາກພື້ນດິນ।

Verse 130

तुंगमार्गं विलोक्यैवं विज्ञातं कि न योगिनाम् । तद्गेहं यत्र वसति तद्भोज्यं येन जीवति

ເມື່ອໄດ້ເຫັນເສັ້ນທາງສູງສົ່ງແບບນີ້ ມີສິ່ງໃດບໍ່ຮູ້ສໍາລັບໂຍຄີ? ພວກເຂົາຮູ້ເຮືອນທີ່ຜູ້ໃດອາໄສ ແລະຮູ້ອາຫານທີ່ຜູ້ນັ້ນດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍມັນ।

Verse 131

येन निष्पाद्यते चार्थः स्वयं स्याद्योगसिद्धये । तथा ज्ञानमुपासीत योगी यत्कार्यसाधकम्

ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ເປົ້າໝາຍສໍາເລັດຈິງ ແລະໃຫ້ສິດທິແຫ່ງໂຍກະເກີດຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ—ໂຍຄີຄວນບໍາເພັນຄວາມຮູ້ນັ້ນ ຄວາມຮູ້ທີ່ສໍາເລັດການງານແທ້ໆ।

Verse 132

ज्ञानानां बहुता येयं योगविघ्नकरी हि सा । इदं ज्ञेयमिदं ज्ञेयमिति यस्तृषितश्चरेत्

ຄວາມຮູ້ຫຼາຍເກີນໄປນີ້ ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນອຸປະສັກຕໍ່ໂຍກະ. ຜູ້ໃດພະເດີນພະເດີນດ້ວຍຄວາມຫິວກະຫາຍ—“ນີ້ຕ້ອງຮູ້, ນີ້ຕ້ອງຮູ້”—ຜູ້ນັ້ນຖືກຂັດຂວາງໂດຍມັນເອງ।

Verse 133

अपि कल्पसहस्रायुर्नैव ज्ञेयमवाप्नुयात् । त्यक्तसंगो जितक्रोधो लब्धाहारो जितेंद्रियः

ແມ່ນແຕ່ມີອາຍຸຢູ່ໄດ້ໜຶ່ງພັນກັລປະ ກໍບໍ່ອາດເຖິງສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້ໄດ້ດ້ວຍການສະສົມຢ່າງດຽວ. ຄວນປ່ອຍວາງຄວາມຍຶດຕິດ ຊະນະຄວາມໂກດ ກິນອາຫານທີ່ໄດ້ມາພໍຄວນ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ.

Verse 134

पिधाय बुद्ध्या द्वाराणि मनो ध्याने निवेशयेत् । आहारं सात्त्विकं सेवेन्न तं येन विचेतनः

ໃຊ້ປັນຍາປິດປະຕູແຫ່ງອິນທຣີຍະ ແລ້ວນໍາໃຈເຂົ້າສູ່ສະມາທິ. ຄວນບໍລິໂພກອາຫານສາດຕະວິກ ຢ່າກິນອາຫານທີ່ເຮັດໃຫ້ມືດມົນ ແລະຂາດສະຕິ.

Verse 135

स्यादयं तं च भुंजानो रौरवस्य प्रियातिथिः । वाग्दण्डः कर्मदण्डश्च मनोदंडश्च ते त्रयः

ຜູ້ໃດກິນອາຫານນັ້ນ ຈະເປັນແຂກທີ່ຮໍຣະວະ (ນະລົກ) ຍິນດີຕ້ອນຮັບ. ດັນດາສາມປະການນີ້ແມ່ນໄມ້ຄໍາປະພຶດ: ຄວບຄຸມວາຈາ, ຄວບຄຸມການກະທໍາ, ແລະຄວບຄຸມໃຈ.

Verse 136

यस्यैते नियता दंडाः स त्रिदंडी यतिः स्मृतः । अनुरागं जनो याति परोक्षे गुणकीर्तनम्

ຜູ້ໃດທີ່ຄວບຄຸມດັນດາເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຜູ້ນັ້ນຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນ ຍະຕິ ຕຣິດັນດີ. ຜູ້ຄົນເກີດສັດທາຮັກໃຄ່ ແລະແມ່ນແຕ່ເມື່ອລາວບໍ່ຢູ່ ກໍຍັງສັນລະເສີນຄຸນງາມຂອງລາວ.

Verse 137

न बिभ्यति च सत्त्वानि सिद्धेर्लक्षणमुच्यते

ສັດທັງຫຼາຍບໍ່ຢ້ານກົວລາວອີກ—ນີ້ແມ່ນຖືກກ່າວວ່າເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສິດທິ (siddhi).

Verse 138

अलौल्यमारोग्यमनिष्ठुरत्वं गंधः शुभो मूत्रपुरीषयोश्च । कांतिः प्रसादः स्वरसौम्यता च योगप्रवृत्तेः प्रथमं हि चिह्नम्

ຄວາມບໍ່ຟຸ້ງຊ່ານ, ສຸຂະພາບດີ, ຄວາມອ່ອນໂຍນ, ກິ່ນຫອມດີແມ່ນແຕ່ປັດສະວະແລະອຸຈາລະ, ຄວາມສະຫວ່າງໄສ, ຄວາມແຈ້ງຊັດໃນຖ້ອຍຄໍາ, ແລະສຽງອ່ອນຫວານ—ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ແມ່ນໝາຍສັນຍາທໍາອິດຂອງການເກີດຂຶ້ນແຫ່ງການປະຕິບັດໂຍຄະ.

Verse 139

समाहितो ब्रह्मपरोऽप्रमादी शुचिस्तथैकांतरतिर्जितेन्द्रियः । समाप्नुयाद्योगमिमं महामना विमुक्तिमाप्नोति ततश्च योगतः

ຜູ້ມີໃຈຕັ້ງໝັ້ນ ອຸທິດແດ່ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ບໍ່ປະມາດ ບໍລິສຸດ ຍິນດີໃນຄວາມສະຫງົບໂດດດ່ຽວ ແລະຊະນະອິນທຣີ—ຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ເຊັ່ນນັ້ນຍ່ອມບັນລຸໂຍຄະນີ້; ແລະໂດຍໂຍຄະນັ້ນ ຍ່ອມເຖິງໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 140

कुलं पवित्रं जननी कृतार्था वसुन्धरा भाग्यवती च तेन । अवाह्यमार्गे सुखसिन्धुमग्नं लग्नं परे ब्रह्मणि यस्य चेतः

ດ້ວຍຜູ້ນັ້ນ ຕະກູນກໍບໍລິສຸດ ແມ່ກໍສຳເລັດຄວາມໝາຍ ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນ—ຜູ້ທີ່ໃຈຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະຫວັນແຫ່ງຄວາມສຸກ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ອັນເກີນກວ່າທາງໂລກທັງປວງ.

Verse 141

विशुद्धबुद्धिः समलोष्टकांचनः समस्तभूतेषु वसन्समो हि यः । स्थानं परं शाश्वतमव्ययं च यतिर्हि गत्वा न पुनः प्रजायते

ຜູ້ທີ່ປັນຍາບໍລິສຸດ ເຫັນກ້ອນດິນແລະຄໍາເປັນດັ່ງກັນ ແລະຢູ່ກັບສັດທັງປວງດ້ວຍໃຈເທົ່າທຽມ—ຍະຕິ (ນັກບວດ) ເຊັ່ນນັ້ນ ໄດ້ເຖິງສະຖານະສູງສຸດ ອັນຖາວອນ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະບໍ່ເກີດອີກ.

Verse 142

इदं मया योगरहस्यमुक्तमेवंविधं गौतमः प्राप योगम् । तेनैतच्च स्थापितं पार्थ लिंगं संदर्शनादर्चनात्कल्मषघ्नम्

ດັ່ງນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມລັບແຫ່ງໂຍຄະ. ໃນວິທີນີ້ແທ້ ໂກຕະມະ (Gautama) ໄດ້ບັນລຸໂຍຄະ. ເພາະສະນັ້ນ ໂອ ປາຣຖະ (Pārtha) ທ່ານໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະ (Liṅga) ນີ້—ຊໍາລະບາບໄດ້ແມ່ນແຕ່ເຫັນ ແລະດ້ວຍການບູຊາ.

Verse 143

यश्चाश्विने कृष्णचतुर्दशीदिने रात्रौ समभ्यर्चति लिंगमेतन् । स्नात्वा अहल्यासरसि प्रधाने श्रद्धाय सर्वं प्रविधाय भक्तितः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນຄືນວັນຈະຕຸຣທະສີ (ວັນທີ 14) ແຫ່ງຂ້າງແຮມ ໃນເດືອນອາສວິນ ບູຊາລິງຄະນີ້—ໄດ້ອາບນ້ຳໃນສະຣະອະຫະລະຍາອັນປະເສີດ ແລະປະຕິບັດທຸກຢ່າງດ້ວຍສັດທາແລະພັກຕິ—

Verse 144

महोपकारेण विमुक्तपापः स याति यत्रास्ति स गौतमो मुनिः

ດ້ວຍອຸປະການອັນໃຫຍ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບ ແລະໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ມີມຸນີ ໂກຕະມະ ສະຖິດຢູ່।

Verse 145

इदं मया पार्थ तव प्रणीतं गुप्तस्य क्षेत्रस्य समासयोगात् । माहात्म्यमेतत्सकलं शृणोति यः स स्याद्विशुद्धः किमु वच्मि भूयः

ໂອ ປາຣຖະ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖວາຍແກ່ເຈົ້າ ເປັນຄຳສະຫຼຸບຂອງເຂດສັກສິດທີ່ຖືກປິດບັງ. ຜູ້ໃດຟັງມາຫາດມະຍະນີ້ທັງໝົດ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດ—ຈະກ່າວອັນໃດອີກເລົ່າ?

Verse 146

य इदं शृणुयाद्भक्त्या गौतमाख्यानमुत्तमम् । पुत्रपौत्रप्रियं प्राप्य स याति पदमव्ययम्

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ນິທານອັນປະເສີດຂອງໂກຕະມະນີ້—ໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ຮັກໃນລູກແລະຫຼານ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ສະຖານະອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।