Adhyaya 41

Verse 1

करधम उवाच । केचिच्छिवं समाश्रित्य विष्णुमाश्रित्य वेधसम् । वर्णयंति परे मोक्षं त्वं तु कस्मात्तु मन्यसे

ກະຣະທະມະ ກ່າວວ່າ: «ບາງຄົນອາໄສພຣະສິວະ, ບາງຄົນອາໄສພຣະວິສນຸ, ແລະບາງຄົນອາໄສເວທະສະ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວກ່າວເຖິງໂມກສະອັນສູງສຸດ. ແຕ່ທ່ານເຫັນວ່າ ພື້ນຖານແທ້ຂອງໂມກສະແມ່ນຫຍັງ?»

Verse 2

महाकाल उवाच । अपारवैभवा देवास्त्रयोऽप्येते नरर्षभ । योगींद्राणामपि त्वत्र चेतो मुह्यति किं मम

ມະຫາການ ກ່າວວ່າ: «ເທວະທັງສາມນີ້ມີອານຸພາບຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້, ໂອ້ຜູ້ເປັນເລີດໃນມະນຸດ. ໃນເລື່ອງນີ້ ແມ່ນແຕ່ໃຈຂອງໂຍຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍຍັງສັບສົນ—ແລ້ວຈະເວົ້າຫຍັງກັບຂ້າພະເຈົ້າ?»

Verse 3

पुरा किलैवं मुनयो नैमिषारण्यवासिनः । संदिह्यांतः श्रेष्ठतायां ब्रह्मलोकमुपागमन्

ໃນການກ່ອນແຕ່ດົນ ບັນດາມຸນີຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນໄນມິສາຣັນຍະ ເມື່ອຍັງສົງໄສເຖິງຄວາມເປັນສູງສຸດ ຈຶ່ງໄດ້ໄປຍັງພຣະພຣະຫມາໂລກ (ພຣະພຣະຫມາໂລກາ).

Verse 4

तस्मिन्क्षणे विरिंचोऽपि श्लोकं प्रह्वोऽब्रवीत्किल । अनंताय नमस्तस्मै यस्यांतो नोपलभ्यते

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ແມ່ນແຕ່ວິຣິນຈະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລ້ວກ່າວຄາຖານີ້ວ່າ: «ນະໂມແດ່ອະນັນຕະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຮູ້ພົບຂອບປາຍໄດ້»

Verse 5

महेशाय च भक्ते द्वौ कृपायेतां सदा मयि । ततः श्रेष्ठं च तं मत्वा क्षीरोदं मुनयो ययुः

“ຂໍໃຫ້ທັງສອງ—ມະເຫສະ ແລະ ຜູ້ມີພັກຕິ—ເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າເສມອ.” ແລ້ວບັນດາມຸນີເຫັນວ່າ (ພູມນັ້ນ) ປະເສີດສຸດ ແລະໄປຫາທະເລນ້ຳນົມ (ກະສີໂຣດາ)។

Verse 6

तत्र योगेश्वरः श्लोकं प्रबुध्यन्नमुमब्रवीत् । ब्रह्माणं सर्वभूतेषु परमं ब्रह्मरूपिणम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ ໄດ້ປຸກໃຫ້ປັນຍາແຈ້ງ ແລະກ່າວຄາຖານີ້ວ່າ: “ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສະຖິດໃນສັດທັງປວງ ແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະຫມັນເອງ.”

Verse 7

सदाशिवं च वंदे तौ भवेतां मंगलाय मे । ततस्ते विस्मिता विप्रा अपसृत्य ययुः पुनः

“ແລະຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາພຣະສະດາຊິວະ; ຂໍໃຫ້ທັງສອງນັ້ນເປັນມົງຄຸນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.” ແລ້ວບັນດາພຣາຫມະນະມຸນີຜູ້ປະຫລາດໃຈ ຖອນຕົວ ແລະຈາກໄປອີກຄັ້ງ।

Verse 8

कैलासे ददृशुः स्थाणुं वदंतं गिरिजां प्रति । एकादश्यां प्रनृत्यानि जागरे विष्णुसद्मनि

ໃນເຂົາໄກລາສ ພວກເຂົາເຫັນສະຖານຸ (ພຣະຊິວະ) ກ່າວກັບ ກິຣິຈາ (ພຣະປາຣະວະຕີ). ແລະໃນວັນເອກາດະຊີ ໃນພຣະສະຖານຂອງພຣະວິສນຸ ມີການຟ້ອນລຳໃນການຕື່ນຄືນບູຊາ (ຈາກະຣະ).

Verse 9

सदा तपस्यां चरामि प्रीत्यर्थं हरिवेधसोः । श्रुत्वेति चापसृत्यैव खिन्नास्ते मुनयोऽब्रुवन्

(ພຣະອົງກ່າວວ່າ:) “ຂ້າພະເຈົ້າປະພຶດຕະປະສະຍາເສມອ ເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງ ຮະຣິ ແລະ ເວທະສ (ພຣະພຣະຫມາ).” ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ບັນດາມຸນີຖອນຕົວທັນທີ ແລະເວົ້າດ້ວຍຄວາມເສົ້າໝອງ।

Verse 10

यद्वा देवा न संयांति पारं ये च परस्परम् । तत्सृष्टसृष्टसृष्टेषु गणना काऽस्मदादिषु

ຖ້າແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍບໍ່ອາດເຖິງຂອບເຂດສຸດທ້າຍຂອງກັນແລະກັນໄດ້ ແລ້ວໃນການສ້າງທີ່ສ້າງຈາກການສ້າງຊ້ອນໆ—ຈະມີການນັບ ຫຼື ການປຽບທຽບອັນໃດສໍາລັບເຮົາ?

Verse 11

उत्तमाधममध्यत्वममीषां वर्णयंति ये । असत्यवादिनः पापास्ते यांति निरयं ध्रुवम्

ຜູ້ໃດທີ່ພັນລະນາພຣະເທວະເຫຼົ່ານີ້ວ່າ ‘ສູງ, ຕໍ່າ, ຫຼື ກາງ’ ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນກ່າວຄໍາບໍ່ຈິງ ເປັນຄົນບາບ ແລະຈະໄປນະລົກແນ່ນອນ.

Verse 12

एवं ते निश्चियामासुर्नैमिषेया स्तपस्विनः । सत्यमेतच्च राजेंद्र ममापीदं मतं स्फुटम्

ດັ່ງນັ້ນ ນັກບໍາເພັນຕະບະ ພະລິດສີແຫ່ງໄນມິສະ ຈຶ່ງຕັດສິນໃຈດັ່ງນີ້. “ນີ້ແທ້ຈິງ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ; ນີ້ກໍແມ່ນຄວາມເຫັນຂອງຂ້ອຍຢ່າງແຈ້ງເຈນ”

Verse 13

जापकानां सहस्राणि वैष्मवानां तथैव च । शैवानां च विधिं विष्णुं स्थाणुं चाप्यन्वमूमुचन्

ຜູ້ປະຕິບັດຈະປະ (ສວດມົນ) ນັບພັນ—ທັງຝ່າຍໄວສະນະວະ ແລະ ຝ່າຍໄສວະ—ໄດ້ຕິດຕາມ ແລະ ບູຊາ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ), ພຣະວິສນຸ ແລະ ສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍ.

Verse 14

तस्माद्यस्य मनोरागो यस्मिन्देवे भवेत्स्फुटम् । स तं भजेद्विपापः स्यान्ममेदं मतमुत्तमम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ໃຈຂອງຄົນໜຶ່ງຖືກດຶງໄປຫາພຣະເທວະອົງໃດຢ່າງແຈ້ງເຈນ ກໍໃຫ້ບູຊາພຣະເທວະອົງນັ້ນ; ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບ. ນີ້ແມ່ນຄວາມເຫັນອັນສູງສຸດຂອງຂ້ອຍ.

Verse 15

करंधम उवाच । कानि पापानि विप्रेंद्र यैस्तु संमूढचेतसः । न वेदेषु न धर्मेषु रतिमापद्यते मनः

ກະຣັນທະມະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ບາບໃດບ້າງທີ່ເຮັດໃຫ້ໃຈຄົນຫຼົງຜິດ ຈົນບໍ່ມີຄວາມຍິນດີທັງໃນເວດ ແລະ ໃນທຳມະ?

Verse 16

महाकाल उवाच । अधर्मभेदा विज्ञेयाश्चित्तवृत्तिप्रभेदतः । स्थूलाः सूक्ष्मा असूक्ष्माश्च कोटिभेदैरनेकशः

ມະຫາກາລ ກ່າວວ່າ: ການແບ່ງປະເພດຂອງອະທຳ ພຶງເຂົ້າໃຈຕາມຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງອາການໃຈ. ມັນມີຫຼາຍ—ຫຍາບ, ລະອຽດ, ແລະກາງໆ—ເກີດເປັນຊະນິດນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 17

तत्र ये पापनिचयाः स्थूला नरकहेतवः । ते समासेन कथ्यंते मनोवाक्कायसाधनाः

ໃນນັ້ນ ບາບທີ່ສະສົມແບບຫຍາບ ເປັນເຫດໃຫ້ໄປນະລົກ ຈະຖືກກ່າວໂດຍຫຍໍ້: ແມ່ນການກະທຳທາງໃຈ, ວາຈາ, ແລະກາຍ.

Verse 18

परस्त्रीद्रव्यसंकल्पश्चेतसानिष्टचिंतनम् । अकार्याभिनिवेशश्च चतुर्द्धा कर्म मानसम्

ກຳທາງໃຈມີສີ່ປະການ: ຄິດຢາກໄດ້ເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ ຫຼື ຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ; ຄິດຄຳນຶງສິ່ງທີ່ບໍ່ດີ; ແລະ ຍຶດຕິດດື້ດຶງໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ.

Verse 19

अनिबद्धप्रलापित्वमसत्यं चाप्रियं च यत् । परापवादपैशुन्यं चतुर्धा कर्म वाचिकम्

ກຳທາງວາຈາມີສີ່ປະການ: ເວົ້າເລື່ອຍເປື່ອຍບໍ່ເປັນສາລະ; ເວົ້າຕົວະ; ເວົ້າຄຳຫຍາບຫຼືບໍ່ນ່າຟັງ; ແລະ ນິນທາວ່າຮ້າຍຜູ້ອື່ນຢູ່ລັບຫຼັງ.

Verse 20

अभक्ष्यभक्षणं हिंसा मिथ्या कामस्य सेवनम् । परस्वानामुपादानं चतुर्धा कर्म कायिकम्

ກຳທາງກາຍມີ 4 ປະການ: ກິນຂອງຕ້ອງຫ້າມ, ການເຮັດຮ້າຍ, ການເສບກາມອັນບໍ່ຄວນ, ແລະ ການເອົາຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 21

इत्येतद्द्वादशविधं कर्म प्रोक्तं त्रिसंभवम् । अस्य भेदान्पुनर्वक्ष्ये येषां फलमनंतकम्

ດັ່ງນັ້ນ ກຳ 12 ປະການນີ້—ເກີດຈາກ 3 ທາງ (ໃຈ, ວາຈາ, ກາຍ)—ໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ. ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍການແບ່ງຍ່ອຍອີກ, ຜົນຂອງມັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 22

ये द्विषंति महादेवं संसारार्णवतारकम् । सुमहात्पातकोपेतास्ते यांति नरकाग्निषु

ຜູ້ໃດທີ່ກຽດຊັງມະຫາເທວະ—ຜູ້ພາສັດທັງຫຼາຍຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສານ—ຜູ້ນັ້ນຖືກຫອບຫິ້ວບາບໃຫຍ່ຢ່າງຫນັກ ແລະ ຈະໄປສູ່ໄຟນະລົກ.

Verse 23

महांति पातकान्याहुर्निरंतरफलानि षट् । नाभिनंदंति ये दृष्ट्वा शंकरं न स्तुवंति ये

ເຂົາກ່າວວ່າ ມີບາບໃຫຍ່ 6 ປະການ ທີ່ໃຫ້ຜົນບໍ່ຂາດສາຍ. ໃນນັ້ນມີຜູ້ທີ່ເຫັນສັງກະຣະແລ້ວບໍ່ຍິນດີ ແລະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 24

यथेष्टचेष्टा निःशंकाः संतिष्ठंति रमंति च । उपचारविनिर्मुक्ताः शिवस्य गुरुसंनिधौ

ໃນສຳນັກຂອງຄູອາຈານແຫ່ງພຣະສິວະ ພວກເຂົາເຄື່ອນໄຫວຕາມໃຈປາຖະໜາ ບໍ່ມີຄວາມຫວາດກົວ—ຈະຢືນຫຼືຫຼິ້ນກໍໄດ້—ປອດຈາກພິທີການແລະມາລະຍາດພາຍນອກ.

Verse 25

शिवाचारं न मन्यंते शिवभक्तान्द्विषंति षट् । गुरुमार्त्तमशक्तं वा विदेशप्रस्थितं तथा

ມີຫົກປະເພດຜູ້ທີ່ບໍ່ນັບຖືວິໄນແຫ່ງພຣະສິວະ ແລະ ເກຽດຊັງຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະສິວະ: ຜູ້ທີ່ລະທິ້ງຄູບາອາຈານເມື່ອທ່ານທຸກຍາກ, ເມື່ອທ່ານອ່ອນແຮງ, ຫຼືເມື່ອທ່ານເດີນທາງໄປແດນໄກ ແລະອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 26

अरिभिः परिभूतं वा यस्त्यजति स पापकृत् । तद्भार्यापुत्रमित्रेषु यश्चावज्ञां करोति वा

ຜູ້ໃດລະທິ້ງຄູບາອາຈານເມື່ອທ່ານຖືກສັດຕູຫຍັບຫຍາມ ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ກໍ່ບາບ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ດູໝິ່ນພັນລະຍາ, ລູກ, ຫຼືມິດສະຫາຍ ກໍມີຄວາມຜິດເຊັ່ນກັນ.

Verse 27

इत्येतत्पातकं ज्ञेयं गुरुनिंदासमं महत् । ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च स्तेयी च गुरुतल्पगः

ບາບນີ້ພຶງຮູ້ວ່າເປັນອາບັດໃຫຍ່ ເທົ່າກັບການນິນທາດູໝິ່ນຄູບາອາຈານ. ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ, ຜູ້ລັກຂໂມຍ, ແລະຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູບາອາຈານ—

Verse 28

महापातकिनस्त्वेते तत्संसर्गी च पंचमः । क्रोधाद्द्वेषाद्भयाल्लोभाद्ब्राह्मणस्य वदंति ये

ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆແມ່ນມະຫາຄົນບາບ (mahāpātakin) ແລະຜູ້ທີ່ຄົບຄ້າສົມສັມພັນກັບເຂົາເຈົ້າ ຖືກນັບເປັນຄົນທີ່ຫ້າ. ຜູ້ທີ່ເວົ້າຕໍ່ຕ້ານພຣາຫມັນ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດ, ຄວາມຊັງ, ຄວາມຢ້ານ, ຫຼືຄວາມໂລບ—

Verse 29

मर्मांतिकं महादोषं ब्रह्मघ्नः स प्रकीर्तितः । ब्राह्मणं यः समाहूय याचमानमकिंचनम्

ຜູ້ນັ້ນຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ—ຜູ້ກໍ່ຄວາມຜິດໃຫຍ່ອັນທະລຸຫົວໃຈ—ຄືຜູ້ທີ່ເອີ້ນພຣາຫມັນຜູ້ຂໍທານ ແລະຍາກຈົນບໍ່ມີຫຍັງເລີຍ.

Verse 30

पश्चान्नास्तीति यो ब्रूयात्स च वै ब्रह्महा स्मृतः । यश्च विद्याभिमानेन निस्तेजयति सद्द्विजम्

ຜູ້ໃດທີ່ປະຕິເສດວ່າ 'ບໍ່ມີຫຍັງ' ພາຍຫຼັງທີ່ໄດ້ສັນຍາແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຖືກຈົດຈໍາວ່າເປັນຜູ້ຂ້າພາມ. ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ຍ້ອນຄວາມທະນົງຕົວໃນຄວາມຮູ້ ໄດ້ທໍາລາຍກຽດສັກສີຂອງພາມຜູ້ຊົງຄຸນນະທໍາ.

Verse 31

उदासीनः सभामध्ये ब्रह्महा स प्रकीर्तितः । मिथ्यागुणैः स्वमात्मानं नयत्युत्कर्षतां बलात्

ຜູ້ທີ່ນັ່ງເສີຍຢູ່ທ່າມກາງກອງປະຊຸມ ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ຂ້າພາມ. ແລະ ຜູ້ທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນສູ່ຕໍາແໜ່ງສູງດ້ວຍຄຸນນະທໍາຈອມປອມ...

Verse 32

विरुद्धं गुरुभिः सार्धं ब्रह्मघ्नः स प्रकीर्तितः । क्षुत्तृष्णातप्तदेहानां द्विजानां भोक्तुमिच्छताम्

ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ກົງກັນຂ້າມກັບຄູອາຈານ ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ຂ້າພາມ. ສ່ວນພາມຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ທີ່ມີຮ່າງກາຍຮ້ອນຮົນດ້ວຍຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ ຜູ້ປາດຖະຫນາຢາກກິນ...

Verse 33

यः समाचरते विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मगातकम् । पिशुनः सर्वलोकानां छिद्रान्वेषणतत्परः

ຜູ້ທີ່ສ້າງອຸປະສັກຂັດຂວາງ ເອີ້ນວ່າເປັນຜູ້ຂ້າພາມ. ຜູ້ທີ່ມັກຟ້ອງຮ້ອງ ແລະ ຊອກຫາຄວາມຜິດຂອງຜູ້ອື່ນຢູ່ສະເໝີ...

Verse 34

उद्वेगजननः क्रूरः स च वै ब्रह्महा स्मृतः । गवां तृषाभिभूतानां जलार्थमुपसर्पताम्

ຜູ້ທີ່ໂຫດຮ້າຍ ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກໃຈ ຖືວ່າເປັນຜູ້ຂ້າພາມ ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ຂັດຂວາງງົວທີ່ຫິວນ້ໍາ ໃນຂະນະທີ່ພວກມັນເຂົ້າຫານ້ໍາ.

Verse 35

यः समाचरते विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् । परदोषं परिज्ञाय नृपकर्णे जपेत यः

ຜູ້ໃດຈົ່ງໃຈກໍ່ອຸປະສັກ ຜູ້ນັ້ນເຂົາເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ»; ແລະຜູ້ໃດຮູ້ຄວາມຜິດຂອງຄົນອື່ນ ແລ້ວກະຊິບເປັນມົນລັບໃສ່ຫູພຣະຣາຊາ ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 36

पापीयान्पिशुनः क्रूरस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् । न्यायेनोपार्जितं विप्रैस्तद्द्रव्यहरणं च यत्

ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຊົ່ວ ຜູ້ບາບໜັກ ແລະໂຫດຮ້າຍ ເຂົາເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ»; ແລະການຊິງເອົາຊັບທີ່ພຣາຫມັນໄດ້ມາໂດຍທຳນຽມຍຸດຕິທຳ ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 37

छद्मना वा बलाद्वापि ब्रह्महत्यासमं मतम् । अधीत्य यश्च शास्त्राणि परित्यजति मूढधीः

ຈະໂດຍການຫລອກລວງ ຫຼືໂດຍກຳລັງກໍຕາມ ການກະທຳແບບນັ້ນເຂົາເຫັນວ່າເທົ່າກັບ «ພຣາຫມະຫັດຍາ»। ແລະຜູ້ໃດຮຽນຊາສະຕຣາແລ້ວ ແຕ່ລະທິ້ມໄປດ້ວຍປັນຍາຫຼົງ ກໍມີໂທດເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 38

सुरापानसमं ज्ञेयं जीवनायैव वा पठेत् । अग्निहोत्रपरित्यागः पंचयज्ञोपकर्मणाम्

ຄວນຮູ້ວ່າ ມັນເທົ່າກັບການດື່ມສຸລາ—ເມື່ອຜູ້ໃດອ່ານຄຳພີເພື່ອຫາຊີວິດເທົ່ານັ້ນ। ແລະການລະທິ້ມອັກນິໂຫຕຣະ ພ້ອມທັງພິທີປະຕິບັດທີ່ເກືອບກັບມະຫາຍັດ 5 ປະການ ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 39

मातृपितृपरित्यागः कूटसाक्षी सुहृद्वधः । अभक्ष्यभक्षणं वन्यजंतूनां काम्यया वधः

ການລະທິ້ມແມ່ພໍ່, ການເປັນພະຍານປອມ, ການຂ້າມິດສະຫາຍ, ການກິນຂອງຕ້ອງຫ້າມ, ແລະການຂ້າສັດປ່າດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບາບໜັກ।

Verse 40

ग्रामं वनं गवावासं यश्च क्रोधेन दीपयेत् । इति घोराणि पापानि सुरापानसमानि च

ຜູ້ໃດໃນຄວາມໂກດ ໄດ້ຈຸດໄຟເຜົາບ້ານ ປ່າ ຫຼືຄອກງົວ—ບາບອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ຖືກນັບເທົ່າກັບການດື່ມເຫຼົ້າ.

Verse 41

दीनसर्वस्वहरणं नरस्त्रीगजवाजिनाम् । गोभूरत्नसुवर्णानामौषधीनां रसस्य च

ການປົດປິ້ນເອົາຊີວິດທັງໝົດຂອງຜູ້ອ່ອນແອ—ການເອົາຊາຍ ຍິງ ຊ້າງ ມ້າ; ງົວ ດິນ ແກ້ວມະນີ ແລະຄຳ; ຢາ ແລະນ້ຳສານອັນມີຄ່າ—ເປັນບາບຫນັກ.

Verse 42

चंदनागरुकर्पूरकस्तूरीपट्टवाससाम् । हस्तन्यासापहरणं स्कमस्तेयसमं स्मृतम्

ການລັກເອົາໄມ້ຈັນ ໄມ້ອາກາຣູ ກາມຟໍ ມັດສະກ໌ ແລະຜ້າໄໝອັນປະນີດ—ພ້ອມທັງການລັກຂອງທີ່ຖືກວາງໄວ້ໃນມືຜູ້ອື່ນດ້ວຍຄວາມໄວ້ວາງໃຈ—ຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບການລັກອັນຮ້າຍແຮງ.

Verse 43

कन्यानां वरयोग्यानामदानं सदृशे वरे । पुत्रमित्रकलत्रेषु गमनं भगिनीषु च

ການບໍ່ຍົກຍ້າຍກຸມາຣີຜູ້ຄວນແຕ່ງງານໃຫ້ແກ່ເຈົ້າບ່າວທີ່ເໝາະສົມ—ແລະການປະພຶດຜິດທາງເພດກັບເມຍຂອງລູກຊາຍ ເມຍຂອງໝູ່ ຫຼືນ້ອງສາວຂອງຕົນ—ເປັນບາບຫນັກ.

Verse 44

कुमारीसाहसं घोरमंत्यजस्त्रीनिषेवणम् । सवर्णायाश्च गमनं गुरुतल्पसमं स्मृतम्

ການຂົ່ມຂືນກຸມາຣີຢ່າງນ່າຢ້ານ, ການຄົບຫາກັບຍິງຈາກຊົນຊັ້ນຕ່ຳສຸດ, ແລະການເຂົ້າໄປຫາຍິງໃນວົງຍາດໃກ້ຊິດຂອງຕົນ—ຖືກຈື່ຈຳວ່າໜັກເທົ່າກັບບາບການລ່ວງລະເມີດຕຽງອາຈານ.

Verse 45

द्विजायार्थं प्रतिश्रुत्य न प्रयच्छति यः पुनः । न च चस्मारयते विप्रं तुल्यं तदुपपपातकम्

ຜູ້ໃດໄດ້ສັນຍາຈະຖວາຍສິ່ງໃດແກ່ «ທະວິຊະ» (ພຣາຫມັນ) ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ ແລະບໍ່ເຕືອນຫຼືປະຕິບັດຕາມກັບພຣາຫມັນ ນັ້ນຖືກນັບເປັນອຸປະປາຕະກະອັນຮ້າຍແຮງຊະນິດດຽວກັນ.

Verse 46

अभिमानोतिकोपश्च दांभिकत्वं कृतघ्नता । अत्यंतविषयासक्तिः कार्पण्यं शाठ्यमत्सरम्

ຄວາມທະນົມຕົນ ແລະຄວາມໂກດແຮງ, ຄວາມຫຼອກລວງແບບຄົນດີ ແລະຄວາມອະກະຕັນຍູ; ການຕິດຫຼົງຢ່າງຫນັກໃນອາລົມສຳຜັດ, ຄວາມຕະໜີ, ຄວາມຄົດຄຽວ ແລະຄວາມອິດສາ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກຕຳນິວ່າເປັນນິໄສທີ່ຄວນຕິຕຽນ.

Verse 47

भृत्यानां च परित्यागः साधुबंधुतपस्विनाम् । गवां क्षत्रियवैश्यानां स्त्रीशूद्राणां च ताडनम्

ການປະຖິ້ມຜູ້ພຶງພາ, ການຫຼີກຫ່າງຈາກຄົນດີ ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະຕະປະສະວິນ; ແລະການຕີງົວ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ແມ່ຍິງ ແລະຊູດຣະ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກຕຳນິວ່າເປັນການກະທຳທີ່ຄວນຕິຕຽນ.

Verse 48

शिवाश्रमतरूणां च पुष्पारामविनाशनम् । अयाज्यानां याजनं चाप्ययाच्यानां च याचनम्

ການທຳລາຍຕົ້ນໄມ້ໃນອາສຣົມຂອງພຣະສິວະ ແລະການທຳລາຍສວນດອກໄມ້; ການປະກອບຍັດຍະໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບພິທີ, ແລະການຂໍທານຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ຄວນຂໍ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກຕຳນິວ່າເປັນການກະທຳທີ່ຄວນຕິຕຽນ.

Verse 49

यज्ञारामतडागादिदारापत्यस्य विक्रयः । तीर्थयात्रोपवासानां व्रतायतनकर्मणाम्

ການຂາຍສວນຍັດຍະ, ສະຫວ່າງນ້ຳ (ຕະດາກ) ແລະອື່ນໆ, ກະທັ້ງຂາຍເມຍແລະລູກ; ແລະການນຳການເດີນທາງສູ່ທີ່ສັກສິດ, ການອົດອາຫານ, ແລະວຽກງານທີ່ເກີ່ຍວກັບວຣະຕະ ແລະສະຖານສັກສິດຂອງມັນໄປເຮັດເປັນການຄ້າ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກນັບເປັນພຶດຕິກຳທີ່ຄວນຕິຕຽນ.

Verse 50

स्त्रीधनान्युपजीवंति स्त्रीभिरत्यंतनिर्जिताः । अरक्षणं च नारीणां मद्यपस्त्रीनिषेवणम्

ການດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຊັບສິນຂອງແມ່ຍິງ, ຖືກແມ່ຍິງຄອບງຳຢ່າງສິ້ນເຊີງເນື່ອງຈາກຂາດການຄວບຄຸມຕົນ, ບໍ່ປົກປ້ອງນາຣີ, ດື່ມເຫຼົ້າມຶນເມົາ, ແລະຄົບຫານາຣີ—ທັງໝົດນີ້ເປັນກິລິຍາທີ່ຖືກຕຳນິປະນາມ।

Verse 51

ऋणानामप्रदानं च मिथ्याघृद्ध्युपजीवनम् । निंदितानां धनादानं साद्वीकन्योक्तिदूषणम्

ບໍ່ຊຳລະໜີ້, ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄຳຕົວະແລະຄວາມໂລບ, ໃຫ້ຊັບແກ່ຜູ້ຖືກຕຳນິຄືຄົນຊົ່ວ, ແລະການດູຖູກບິດເບືອນຄຳຂອງນາຣີຜູ້ມີສິນທຳຫຼືກະນຍາຜູ້ບໍລິສຸດ—ທັງໝົດນີ້ເປັນກິລິຍາທີ່ຖືກປະນາມ।

Verse 52

विषमारणयंत्राणां प्रोयगो मूलकर्मणाम् । उच्चाटनाभिचाराश्च रागविद्वेषणक्रिया

ການນຳໃຊ້ເຄື່ອງມືເພື່ອວາງຢາພິດແລະຂ້າຟັນ, ການປະຕິບັດມົນຕຣາອາຖັນທີ່ອາໄສຮາກພືດ, ພິທີຂັບໄລ່ແລະມົນດຳ, ແລະການກະທຳເພື່ອປຸກເພີ່ມຕັນຫາຫຼືຄວາມຊັງ—ທັງໝົດນີ້ຖືກປະນາມວ່າເປັນກິລິຍາຊົ່ວ।

Verse 53

जिह्वाकामोपभो गार्थं यस्यारंभः स्वकर्मसु । मूल्येनाध्यापयेद्यस्तु मूल्येनाधीयते च ये

ຜູ້ໃດເລີ່ມການງານຂອງຕົນເພື່ອຄວາມເພີດເພີນຂອງລີ້ນແລະກາມຕັນຫາເທົ່ານັ້ນ; ແລະຜູ້ທີ່ສອນເພື່ອຄ່າຈ້າງ ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ຮຽນເພື່ອຄ່າຈ້າງ—ທັງໝົດນີ້ຖືກນັບເປັນວິທີປະຕິບັດທີ່ຖືກຕຳນິ।

Verse 54

व्रात्यता व्रतसंत्यागः सर्वाहारनिषेवणम् । असच्छास्त्राभिगमनं शुष्कतर्काव लंबनम्

ການດຳລົງຊີວິດເປັນຄົນນອກວິໄນແຫ່ງເວດ, ການລະທິ້ງວຣະຕະອັນສັກສິດ, ການກິນອາຫານທຸກຢ່າງໂດຍບໍ່ເລືອກ, ການເຂົ້າຫາຄຳພີປອມ, ແລະການຍຶດຕິດກັບຕັກກະທີ່ແຫ້ງແລ້ງບໍ່ເກີດຜົນ—ທັງໝົດນີ້ຖືກປະນາມວ່າເປັນວິຖີຊີວິດບໍ່ບໍລິສຸດ।

Verse 55

देवाग्निगुरुसाधूनां निंदा गोब्राह्मणस्य च । प्रत्यक्षं वा परोक्षं वा राज्ञां मंडलिनामपि

ການດ່າທໍາລາຍພຣະເທວະ, ໄຟບູຊາ(ອັກນິ), ຄູອາຈານ ແລະ ນັກບຸນ; ພ້ອມທັງດ່າງົວ ແລະ ພຣາຫມັນ—ຈະຕໍ່ໜ້າຫຼືລັບຫຼັງ—ແມ່ນກຳມະບາບ; ແມ່ນກະທັ້ງກ່າວຮ້າຍຕໍ່ກະສັດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງກໍຖືກຕຳນິ.

Verse 56

उत्सन्नपतृदेवेज्याः स्वकर्मत्यागिनश्च ये । दुःशीला नास्तिकाः पापा न सदा सत्यवादिनः

ຜູ້ໃດປ່ອຍໃຫ້ການບູຊາບັນພະບຸລຸດ ແລະ ພຣະເທວະຖືກລະເລີຍ, ຜູ້ທີ່ລະທິ້ງໜ້າທີ່ຂອງຕົນ, ມີນິໄສຊົ່ວ, ບໍ່ເຊື່ອຖື(ນາສະຕິກ), ເປັນຄົນບາບ ແລະ ບໍ່ມັ່ນຄົງໃນຄວາມຈິງ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຖືກປະນາມ.

Verse 57

पर्वकाले दिवा चाप्सु वियोनौ पशुयोनिषु । रजस्वलास्वयोनौ च मैथुनं यः समाचरेत्

ຜູ້ໃດປະພຶດເມຖຸນະໃນເວລາຕ້ອງຫ້າມ, ໃນຕອນກາງວັນ, ໃນນ້ຳ, ໃນທາງທີ່ຜິດທຳມະຊາດ, ກັບສັດ, ຫຼືກັບຍິງມີປະຈຳເດືອນ—ການກະທຳນັ້ນຖືກຕຳນິວ່າເປັນບາບ.

Verse 58

स्त्रीपुत्रमित्रसुहृदामाशाच्छेदकराश्च ये । जनस्याप्रियवक्तारः क्रूराः समयभेदिनः

ຜູ້ທີ່ຕັດຂາດຄວາມຫວັງຂອງເມຍ, ລູກ, ໝູ່ມິດ ແລະ ຜູ້ຫວັງດີ; ຜູ້ທີ່ເວົ້າຄຳທີ່ຄົນບໍ່ຮັກ; ຜູ້ທີ່ໂຫດຮ້າຍ; ແລະ ຜູ້ທີ່ລະເມີດສັນຍາ ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງແຫ່ງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຖືກນັບວ່າເປັນບາບ.

Verse 59

भेत्ता तडागकूपानां संक्रमाणांरसस्य च । एकपंक्तिस्थितानां च पाकभेदं करोति यः

ຜູ້ໃດທຳລາຍຫຼືເຮັດໃຫ້ເສຍຫາຍຫນອງນ້ຳ ແລະ ບໍ່ນ້ຳ, ລົບກວນທາງຂ້າມສາທາລະນະ ແລະ ງານນ້ຳສາທາລະນະ; ຫຼືກໍ່ໃຫ້ເກີດການແບ່ງແຍກໃນການກິນຮ່ວມແຖວດຽວ ໂດຍແຍກການປຸງແຕ່ງ/ສ່ວນອາຫານ—ຄົນນັ້ນຖືກປະນາມ.

Verse 60

इत्येतैश्च नराः पापैरुपपातकिनः स्मृताः । युक्तास्तदुनकैः पापैः पापिनस्तान्निबोध मे

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍບາບເຫຼົ່ານີ້ ມະນຸດຖືກຮູ້ຈັກວ່າເປັນ upapātakin (ຜູ້ກະທຳອາບັດຮອງ)។ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຈາກຂ້ອຍວ່າ ຜູ້ທີ່ຜູກພັນກັບບາບເຫຼົ່ານີ້ ແລະບາບຄ້າຍຄື ຄວນນັບເປັນຄົນບາບ।

Verse 61

ये गोब्राह्मणकन्यानां स्वामिमित्रतपस्विनाम् । अन्तरं यांति कार्येषु ते स्मृताः पापिनो नराः

ຜູ້ໃດເຂົ້າໄປແຊກແຊງໃນກິດຈະການຂອງງົວ, ພຣາຫມັນ, ແລະສາວພຣົມຈັນ; ແລະຜູ້ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຕກແຍກ ຫຼືອຸປະສັກໃນເລື່ອງຂອງນາຍ, ມິດ, ແລະນັກຕະປະ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຄົນບາບ।

Verse 62

परश्रियाभितप्यंते हीनां सवंति ये स्त्रियाम् । पंक्त्यर्थं ये न कुर्वंति दानयज्ञादिकाः क्रियाः

ຜູ້ທີ່ໄໝ້ໃນຄວາມອິດສາຕໍ່ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຜູ້ອື່ນ, ຜູ້ທີ່ໃຫ້ກຳເນີດລູກໃນຍິງທີ່ຖືກຫ້າມ ຫຼືຕ່ຳຊັ້ນ, ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ປະກອບກິດຈະການເຊັ່ນ ທານ ແລະຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ເພື່ອໜ້າທີ່ທຳອັນຮ່ວມ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຕຳນິຕິຕຽນ।

Verse 63

गोष्ठाग्निजलरथ्यासु तरुच्छायानगेषु च । त्यजंति ये पुरीषाद्यमारामायतनेषु च

ຜູ້ໃດຂັບຖ່າຍ—ອຸຈາລະແລະອື່ນໆ—ໃນຄອກງົວ, ໃກ້ໄຟ, ໃນນ້ຳ, ຕາມຖະໜົນ, ໃຕ້ຮົ່ມໄມ້, ຕາມພູ, ແລະໃນສວນກັບເຂດວັດ—ຖືກຕຳນິວ່າມີມົນທິນ ແລະບາບ।

Verse 64

गीतवाद्यरता नित्या मत्ताः किलकिलापराः । कूटवेषक्रियाचाराः कूटसंव्यवहारिणः

ຜູ້ທີ່ຫຼົງໃຫຼໃນການຮ້ອງເພງແລະດົນຕີຢູ່ເປັນນິດ, ເມົາມາຍບໍ່ຂາດ ແລະມົວແຕ່ຮ້ອງໂຮຮາບໍ່ມີສາລະ; ຜູ້ທີ່ແຕ່ງກາຍປອມ ແລະປະພຶດຫຼອກລວງ, ທຳທຸລະກຳດ້ວຍການສໍ້ໂກງ—ຖືກປະນາມວ່າເປັນຜູ້ເສື່ອມທຳມະ।

Verse 65

कूटशासनकर्तारः कूटयुद्धकराश्च ये । निर्दयोऽतीव भृत्येषु पशूनां दमनश्च यः

ຜູ້ທີ່ວາງກົດລະບຽບຫຼອກລວງ ແລະກໍ່ສົງຄາມທຸຈະລິດ; ຜູ້ທີ່ໂຫດຮ້າຍຕໍ່ຂ້າຮັບໃຊ້; ແລະຜູ້ທີ່ບີບຄັ້ນທໍລະມານສັດ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຕໍ່ຕ້ານລະບຽບແຫ່ງທຳມະ।

Verse 66

मिथ्याप्रसादितो वाक्यमाकर्णयति यः शनैः । चपलश्चापिमायावी शठो मिथ्याविनीतकः

ຜູ້ທີ່ຖືກຊັກຈູງດ້ວຍຄໍາຍ້ອງຍໍອັນບໍ່ຈິງ ແລະຟັງຄໍາຕັກເຕືອນຢ່າງຊ້າ; ຜູ້ທີ່ວອກແວກ ມີມາຍາ ເຈົ້າເລ່ຫຼ່ຽມ ແລະເຮັດທ່າຖ່ອມຕົນ—ປັນຍາຊົນຕິຕຽນວ່າບໍ່ເໝາະກັບຊີວິດແຫ່ງທຳມະ।

Verse 67

यो भार्यापुत्रमित्राणि बालवृद्धकृशातुरान् । भृत्यानतिथिबंधूंश्च त्यक्त्वाश्राति बुभुक्षितान्

ຜູ້ໃດລະທິ້ງເມຍ ລູກ ແລະມິດສະຫາຍ; ບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ເດັກນ້ອຍ ຄົນເຖົ້າ ຄົນຜອມແຫ້ງ ແລະຄົນເຈັບໄຂ້; ທິ້ງຂ້າຮັບໃຊ້ ແຂກ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ແລ້ວກິນເອງໃນຂະນະທີ່ເຂົາຫິວ—ຜູ້ນັ້ນລະເມີດທຳມະຂອງຄົນຄອບຄົວ।

Verse 68

यः स्वयं मृष्टमश्राति विप्रायान्यत्प्रयच्छति । वृथापाकः स विज्ञेयो ब्रह्मवादिविगर्हितः

ຜູ້ໃດກິນອາຫານດີລະອຽດດ້ວຍຕົນເອງ ແຕ່ໃຫ້ຂອງຕໍ່າກວ່າແກ່ພຣາຫມັນ—ຈົ່ງຮູ້ເຖິງຜູ້ນັ້ນວ່າການປຸງອາຫານຂອງເຂົາເປັນການເສຍເປົ່າ ແລະຖືກຜູ້ຖືສັດທຳຕິຕຽນ।

Verse 69

नियमान्स्वयमादाय ये त्यजंत्यजितेंद्रियाः । ये ताडयंति गां नित्यं वाहयंति मुहुर्मुहुः

ຜູ້ທີ່ຮັບເອົາຂໍ້ວິນັຍປະພຶດທາງທຳມະແລ້ວກໍລະທິ້ງ ເນື່ອງຈາກບໍ່ຊະນະອິນທຣີ; ແລະຜູ້ທີ່ຕີງົວເປັນນິດ ຂັບໃຫ້ລາກພາຢູ່ເລື້ອຍໆ—ການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນຖືກປະກາດວ່ານ່າຕໍານິ ແລະຂັດກັບທຳມະອັນມີວິນັຍ।

Verse 70

दुर्बलान्नैव पुष्णंति प्रणष्टार्था द्विषंति च । पीडयन्त्यभिचारेण सक्षतान्वाहयंति च

ເຂົາເຈົ້າບໍ່ອຸປະຖຳຜູ້ອ່ອນແອ; ເມື່ອຊັບສິນສູນເສຍ ກໍເກີດຄວາມຊັງ. ເຂົາເຈົ້າທຳຮ້າຍຜູ້ອື່ນດ້ວຍພິທີອາບມົນ ແລະບັງຄັບຜູ້ບາດເຈັບໃຫ້ແບກພາລະ—ຄົນເຊັ່ນນີ້ຕົກສູ່ອະທຳອັນໜັກ.

Verse 71

तेषा मदत्त्वा चाश्रंति चिकित्संति न रोगिणः । अजाविको माहिषिकः समुद्री वृषलीपतिः

ເຂົາເຈົ້າດື່ມຈົນເມົາແລ້ວຮ້ອງໄຫ້; ບໍ່ຮັກສາຄົນເຈັບ. ໃນບົດນີ້ຍັງກ່າວເຖິງອາຊີບ/ຊີວິດທີ່ຕົກຕ່ຳ: ຜູ້ເລີ້ຍງແບ້ແລະແກະ, ຜູ້ເລີ້ຍງຄວາຍ, ຜູ້ເດີນທາງທະເລ, ແລະຜົວຂອງຍິງຊູດຣາ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມເສື່ອມ.

Verse 72

हीनवर्णात्मवृत्तिश्च वैद्यो धर्मध्वजी च यः । यश्च शास्त्रमतिक्रम्य स्वेच्छयैवाहरेत्करम्

ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຊີບຂອງວັນນະຕ່ຳ; ແພດທີ່ບໍ່ຢູ່ໃນຂອບເຂດທຳ; ຜູ້ໜ້າໄຫວ້ຫຼັງຫຼອກທີ່ຊູສາສະໜາເປັນທຸງ; ແລະຜູ້ລະເມີດຊາສະຕຣາ ເກັບພາສີຕາມໃຈຕົນ—ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະນາມວ່າລະເມີດທຳ.

Verse 73

सदा दण्डरुचिर्यश्च यो वा दण्डरुचिर्न हि । उत्कोचकैरधिकृतैस्तस्करैस्च प्रपीड्यते

ບໍ່ວ່າຜູ້ໃດຈະຫຼົງໃນການລົງໂທດຢູ່ເສມອ ຫຼືບໍ່ຫຼົງໃນການລົງໂທດເລີຍ—ກໍຖືກລົບກວນ ແລະຖືກກົດຂີ່ໂດຍເຈົ້າໜ້າທີ່ຮັບສິນບົນ ແລະໂຈນ.

Verse 74

यस्य राज्ञः प्रजा राष्ट्रे पच्यते नरकेषु सः । अचौरं चौरवत्पश्येच्चौरं वाऽचौररूपिणम्

ກະສັດຜູ້ໃດທີ່ປະຊາໃນອານາຈັກຂອງຕົນຖືກທໍລະມານດັ່ງຖືກ “ຕົ້ມ” ໃນນະລົກ—ກະສັດນັ້ນແຫຼະທີ່ເຫັນຄົນບໍ່ແມ່ນໂຈນເປັນໂຈນ ຫຼືເຫັນໂຈນເປັນຄົນບໍ່ແມ່ນໂຈນ (ປອມຮູບຄວາມບໍ່ຜິດ).

Verse 75

आलस्योपहतो राजा व्यसनी नरकं व्रजेत् । एवमादीनि चान्यानि पापान्याहुः पुराविदः

ກະສັດຜູ້ຖືກຄວາມຂີ້ຄ້ານຄອບງໍາ ແລະຜູ້ຕິດຕາມກິເລດຊົ່ວ ຈະໄປສູ່ນະລົກ. ນັກຮູ້ຕໍານານໂບຮານຍັງກ່າວເຖິງບາບອື່ນໆທໍານອງນີ້ອີກດ້ວຍ.

Verse 76

यद्वातद्वा परद्रव्यमपि सर्षपमात्रकम् । अपहृत्य नरः पापो नारकी नात्र संशयः

ບໍ່ວ່າຈະເປັນສິ່ງໃດ—ຖ້າຄົນບາບລັກຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍເທົ່າເມັດຜັກກາດ ກໍເປັນຜູ້ມຸ່ງສູ່ນະລົກ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 77

एवमाद्यैर्नरः पापैरुत्क्रान्तैः समनंतरम् । शरीरं यातनार्थाय पूर्वाकारमवाप्नुयात्

ເມື່ອຄົນໜຶ່ງຈາກໄປຈາກຊີວິດດ້ວຍບາບເຊັ່ນນີ້ ແລະອື່ນໆທໍານອງດຽວກັນ ລາວຈະໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍແບບເກົ່າຄືນມາໃນທັນທີ ເພື່ອຮັບທຸກທໍລະມານ.

Verse 78

तस्मात्त्रिविधमप्येतन्नारकीयं विवर्जयेत् । सदाशिवं च शरणं व्रजेत्सच्छ्रद्धया युतः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຫຼີກເວັ້ນການປະພຶດສາມປະການທີ່ນໍາໄປສູ່ນະລົກນີ້ ແລະດ້ວຍສັດທາອັນແທ້ ຈົ່ງເຂົ້າໄປພຶ່ງພາພຣະສະດາຊິວະ (Sadāśiva) ເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 79

नमस्कारः स्तुतिः पूजा नामसंकीर्तनं तथा । संपर्कात्कौतुकाल्लोभान्न तस्य विफलं भवेत्

ການນົບນ້ອມ, ການສັນລະເສີນ, ການບູຊາ, ແລະການຮ້ອງຂັບພຣະນາມ—ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ເຄີຍເປັນໄຮ້ຜົນ ແມ່ນແຕ່ເຮັດໂດຍການໄດ້ສຳຜັດ, ໂດຍຄວາມຢາກຮູ້, ຫຼືແມ່ນແຕ່ໂດຍຄວາມໂລບ.

Verse 80

करंधम उवाच । संक्षेपाच्छिवपूजाया विधानं वक्तुमर्हसि । कृतेन येन मनुजः शिवपूजाफलं लभेत्

ກະຣັນທະມະ ກ່າວວ່າ: «ຂໍພຣະອົງຈົ່ງອະທິບາຍໂດຍຫຍໍ້ ວິທີບູຊາພຣະສິວະທີ່ຖືກຕ້ອງ; ເຮັດຕາມນັ້ນແລ້ວ ມະນຸດຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການບູຊາພຣະສິວະ»។

Verse 81

महाकाल उवाच । प्रातर्मध्याह्नसायाह्ने शंकरं सर्वदा भजेत् । दर्शनात्स्पर्शनान्मर्त्यः कृततृत्यो भवेत्स्फुटम्

ມະຫາກາລ ກ່າວວ່າ: «ໃນຍາມເຊົ້າ ຍາມທ່ຽງ ແລະຍາມແລງ ຄວນບູຊາພຣະສັງກະຣະເປັນນິດ. ໂດຍການເຫັນພຣະອົງ ແລະໂດຍການສຳຜັດ (ສັນຍາ/ລິງຄະ) ມະນຸດຜູ້ເປັນມະຕະ ຈະເປັນຜູ້ສຳເລັດພັນທະຢ່າງແນ່ຊັດ»។

Verse 82

आदौ स्नानं प्रकुर्वित भस्मस्नानमथापि वा । आपद्गतः कण्ठस्नानं मन्त्रस्नानमथापि वा

ເບື້ອງຕົ້ນ ຄວນອາບນ້ຳຊຳລະ—ອາບດ້ວຍນ້ຳ ຫຼືອາບດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (ພະສະມະ) ກໍໄດ້. ຖ້າຕົກຢູ່ໃນຄວາມລຳບາກ ອາດເຮັດ ‘ອາບຄໍ’ (ຊຳລະບາງສ່ວນ) ຫຼືແມ່ນ ‘ອາບມັນຕຣະ’ ຄືຊຳລະດ້ວຍມັນຕຣະ.

Verse 83

आविकं परिदध्याच्च ततो वासः सितं च वा । धातुरक्तमथो नव्यं मलिनं संधितं न च

ຄວນນຸ່ງເຄື່ອງຂົນແກະກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງນຸ່ງເຄື່ອງສີຂາວ. ອາດໃຊ້ເຄື່ອງທີ່ຍ້ອມສີແດງດ້ວຍແຮ່ທາດໄດ້; ແຕ່ຕ້ອງເປັນຂອງໃໝ່ ບໍ່ເປື້ອນ ແລະບໍ່ແມ່ນຂອງທີ່ເຢັບປະສານ/ປະຕິດຊ່ອມ.

Verse 84

उत्तरीयं च संदध्याद्विना तन्निष्फलार्चनम् । भस्मत्रिपुण्ड्रधारी च ललाटे हृति चांसयोः

ຄວນນຸ່ງຜ້າຄຸມບ່າ (ອຸດຕະຣີຍະ) ດ້ວຍ; ຖ້າບໍ່ມີ ການບູຊາຈະໄຮ້ຜົນ. ຜູ້ທີ່ຖືກປະດັບດ້ວຍຕຣິປຸນດຣະຈາກຂີ້ເຖົ່າ ຄວນປະທັບໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ທີ່ອົກ ແລະທີ່ບ່າທັງສອງ.

Verse 85

पूजयेद्यो महादेवं प्रीतः पश्यति तं मुहुः । सर्वदोषान्बहिः क्षिप्य शिवायतनमाविशेत्

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະມະຫາເທວະ ແລະດ້ວຍໃຈປິຕິຍິນດີເບິ່ງພຣະອົງຊ້ຳໆ—ຂັບໄລ່ຄວາມຜິດທັງປວງອອກນອກ—ຈຶ່ງຄວນເຂົ້າສູ່ອາໄສຂອງພຣະສິວະ (ວັດ)។

Verse 86

प्रविश्य च प्रणम्येशं ततो गर्भगृहं विशेत् । पाणी प्रक्षाल्य तच्चित्तो निर्माल्यमवरोपयेत्

ເຂົ້າໄປແລ້ວກໍກາບນົບພຣະເຈົ້າ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ກັຣພະຄຣຶຫະ (ຫ້ອງສັກສິດພາຍໃນ)។ ລ້າງມື ແລະຕັ້ງໃຈໃຫ້ແນ່ ຈຶ່ງຍົກອອກນິຣມາລະຍະ (ເຄື່ອງບູຊາເກົ່າ)។

Verse 87

येन रुद्रायते भक्त्या कुरुते मार्जनक्रियाम् । तस्मान्मार्जयते त्वेवं स्थाणुनैतत्परस्परम्

ດ້ວຍພັກຕິທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ບູຊາ “ເປັນດັ່ງຣຸດຣະ” ແລະປະກອບກິລິຍາການປັດກວາດຊຳລະ, ດ້ວຍພັກຕິນັ້ນເອງ ພຣະສະຖານຸ—ຜູ້ອະຈົນບໍ່ເຄື່ອນ—ຖືກຊຳລະ “ດັ່ງກັບ” ຖືກຊຳລະ; ແຕ່ໂດຍຄວາມຈິງ ບໍ່ແມ່ນການຊຳລະກັນແບບຕົວຈິງ.

Verse 88

रुद्रभक्त्या च संतिष्ठेनमालिन्यं मार्जयेत्ततः । भक्तिर्देवस्य तिष्ठेन्न मालिन्यं मार्जतः सदा

ຢືນຫມັ້ນໃນພັກຕິຕໍ່ຣຸດຣະ ແລ້ວຈຶ່ງຊຳລະຄວາມມົນທິນອອກ. ເພາະພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າຍັງຄົງຢູ່; ແລະຄວາມມົນທິນບໍ່ຄົງຢູ່ກັບຜູ້ທີ່ຊຳລະຮັບໃຊ້ຢູ່ເສມອ.

Verse 89

गडुकान्पूरयेत्पश्चान्निर्मलेन जलेन वै । गडुकास्तु समाः सर्वे सर्वे च शुभदर्शनाः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງເຕີມນ້ຳບໍລິສຸດໃສ່ຫມໍ້ນ້ຳ (gaḍuka) ທັງຫຼາຍ. ຫມໍ້ນ້ຳທຸກໃບຄວນເທົ່າກັນ ແລະທຸກໃບຄວນມີຮູບລັກມົງຄຸນນ່າເບິ່ງ.

Verse 90

निर्व्रणाः सौम्यरूपाश्च सर्वे चोदकपूरिताः । वस्त्रपूतजलैः पूर्णागन्धधूपैश्च वासिताः

ຄວນເປັນພາຊະນະທີ່ບໍ່ມີຮອຍແຕກຫຼືຕຳໜິ ມີຮູບຮ່າງອ່ອນໂຍນນ່າເບິ່ງ ແລະທຸກໃບໃຫ້ເຕັມນ້ຳ—ເຕັມນ້ຳທີ່ກັ່ນຜ່ານຜ້າ ແລະອົບດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະທູບຄວັນຫອມ।

Verse 91

क्षालिताः पूरिता नीताः षडक्षरजपेन च । गडुकाष्चशतं कुर्यादथवाप्यष्टविंशतिः

ໃຫ້ລ້າງໃຫ້ສະອາດ ເຕີມນ້ຳ ແລະນຳໄປ (ເພື່ອບູຊາ) ພ້ອມກັບການສວດມົນຕຣາຫົກພະຍາງ; ຄວນຈັດກະດຸກາ (gaḍuka) ໃຫ້ໄດ້ໜຶ່ງຮ້ອຍ ຫຼືຢ່າງນ້ອຍສອງສິບແປດ।

Verse 92

अष्टादशापि चतुरस्ततोन्यूनं न कारयेत् । पयो दधि घृतं चैव क्षौद्रमिक्षुरसं तथा

ຫຼືຈະເຮັດເປັນສິບແປດ ຫຼືສີ່ກໍໄດ້ ແຕ່ຢ່າເຮັດໃຫ້ນ້ອຍກວ່ານັ້ນ. (ຄວນຕຽມ) ນົມ, ນົມສົ້ມ, ເນີຍໃສ (ghee), ນ້ຳເຜິ້ງ ແລະນ້ຳອ້ອຍດ້ວຍ.

Verse 93

एवं सर्वं च तद्द्रव्यं वामतः संन्यसेद्भवात् । ततो बहिर्विनिष्क्रम्य पूजयेत्प्रतिहारकान्

ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ວາງວັດຖຸທັງໝົດນັ້ນໄວ້ທາງຊ້າຍຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ພະພະວະ Bhava). ແລ້ວອອກໄປຂ້າງນອກ ແລະບູຊາຜູ້ອາລັກ/ຜູ້ເຝົ້າປະຕູ (pratihāraka).

Verse 94

सर्वेषां वाचका मन्त्राः कथ्यंतेऽतः परं क्रमात्

ບັດນີ້ ມົນຕຣາທີ່ເອີ້ນເຊີນ ແລະຊີ້ບອກນັຍຂອງທຸກສິ່ງ (ເທວະດາ ແລະອົງປະກອບພິທີ) ຈະຖືກກ່າວປະກາດຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 95

ओंगं गणपतये नमः ओंक्षां क्षेत्रपालाय नमः ओंगं गुरुभ्यो नमः इति आकाशे ओंकौं कुलदेव्यै नमः ॐ नंदिने नमः ओंमहाकालाय नमः ओंधात्रे विधात्रै नमः । ततः प्रविस्य लिंगाच्च किञ्चिद्दक्षिणतः शुचिः । उदङ्मुखः क्षणं ध्यायेत्समकायासनस्थितः

«ໂອມງັມ ນະໂມ ແດ່ ພຣະຄະນະປະຕິ; ໂອມກສາມ ນະໂມ ແດ່ ຜູ້ພິທັກສະຖານສັກສິດ; ໂອມງັມ ນະໂມ ແດ່ ຄູບາອາຈານ» ເຊັ່ນນີ້. ຕໍ່ມາ ໃນທ້ອງຟ້າໂລ່ງ ກ່າວວ່າ «ໂອມເກົາມ ນະໂມ ແດ່ ເທວີປະຈຳຕະກູນ» ແລະ «ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ນັນດິນ; ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ມະຫາກາລ; ໂອມ ນະໂມ ແດ່ ທາຕຣະ ແລະ ວິທາຕຣະ»។ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຂົ້າສູ່ສະຖານບູຊາ ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ຢືນຢູ່ຂ້າງຂວາຂອງລິງຄະເລັກນ້ອຍ ແລ້ວຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ນັ່ງອາສນະດ້ວຍກາຍຕັ້ງມັ່ນ ແລະ ພິຈາລະນາສະມາທິຊົ່ວຄາວໜຶ່ງ।

Verse 96

दर्भादिभिः परिवृतं मध्यपद्मार्कमंडलम् । सोममण्डलमध्यस्थं ध्यायेद्वै वह्निमंडलम्

ໃຫ້ພິຈາລະນາມະນະດົນ ເຫັນມະນະດົນພຣະອາທິດ ເປັນດອກບົວຢູ່ກາງ ແລະ ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຫຍ້າດັບພະ (darbha) ແລະ ສິ່ງບໍລິສຸດອື່ນໆ; ແລ້ວໃນກາງມະນະດົນພຣະຈັນ ໃຫ້ເພ່ງສະມາທິເຖິງມະນະດົນໄຟອັນເຈີດຈ້າ।

Verse 97

तन्मध्ये विश्वरूपं च वामाद्यष्टादिशक्तिकम् । पंचवक्त्रं दशभुजं त्रिनेत्रं चंद्रभूषितम्

ໃນກາງນັ້ນ ໃຫ້ພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າໃນຮູບສາກົນ (ວິດສະວະຣູປະ) ພ້ອມດ້ວຍພະລັງອຳນາດແຫ່ງທິດທັງ 8 ເລີ່ມຈາກ ວາມາ; ມີ 5 ໜ້າ, 10 ແຂນ, 3 ຕາ, ແລະ ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ।

Verse 98

वामांकगिरिजं देवं ध्यायेत्सिद्धैः स्तुतं मुहुः । ततः पूर्वं प्रदद्याच्च पाद्यार्घं शंभवे नृप

ໃຫ້ພິຈາລະນາຊ້ຳໆ ພຣະເທວະຜູ້ມີ ຄິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ຢູ່ຂ້າງຊ້າຍ ເປັນຜູ້ທີ່ບັນດາສິດທະສັນລະເສີນຢູ່ເນື່ອງໆ. ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ກ່ອນອື່ນໃຫ້ຖວາຍ ປາດຍະ (ນ້ຳລ້າງພຣະບາດ) ແລະ ອັຣຄະຍະ ແດ່ ພຣະສັມພູ (Śambhu).

Verse 99

पानीयमक्षता दर्भा गंधपूष्पं ससर्पिषम् । क्षीरं दधि मधु पुनर्नवांगोऽर्घः प्रकीर्तितः

ນ້ຳ, ອັກສະຕະ (ເຂົ້າເມັດບໍ່ແຕກ), ຫຍ້າດັບພະ, ກິ່ນຫອມ ແລະ ດອກໄມ້ ພ້ອມກັບ ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee); ແລະອີກຄັ້ງ ນົມ, ດາທິ (ນົມສົ້ມ), ແລະ ນ້ຳເຜິ້ງ—ນີ້ແມ່ນອັຣຄະຍະ 9 ປະການ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 100

ततः श्रद्धार्द्रचित्तस्य स्नानं लिंगस्य चाचरेत् । गृहीत्वा गडुकं पूर्वं मलस्नानं समाचरेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ອ່ອນນ້ອມດ້ວຍສັດທາ ພຶງປະກອບພິທີອາບນ້ຳລິງຄະ. ກ່ອນອື່ນໃຫ້ຖືພາຊະນະນ້ຳ (gaḍuka) ແລ້ວເຮັດການອາບນ້ຳຊຳລະມົນທິນ (malasnāna).

Verse 101

अर्द्धेन स्नापयेत्पूर्वं कुर्याच्च मलघर्षणम् । सर्वेण स्नापयेत्पश्चात्पूजयेत्स्नापयेत्ततः

ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳພຽງບາງສ່ວນ ແລ້ວຖູຂັດຊຳລະມົນທິນ. ຕໍ່ມາຈຶ່ງອາບນ້ຳໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ແລ້ວບູຊາ—ແລະອາບນ້ຳອີກຄັ້ງຕາມພິທີ.

Verse 102

प्रणम्य च ततो भक्त्या स्नापयेन्मूलमंत्रतः । ओंहूं विश्वमूर्तये शिवाय नम । इति द्वादशाक्षरो मूलमंत्रः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ກາບນົບດ້ວຍພັກຕິ ແລ້ວອາບນ້ຳ (ລິງຄະ) ດ້ວຍມູລະມັນຕຣະ: «ໂອມ ຮູ່ມ ວິດສະວະມູຣຕະເຢ ຊິວາຍ ນະມະ». ນີ້ແມ່ນມູລະມັນຕຣະ 12 ພະຍາງ.

Verse 103

वारिक्षरदधिक्षौद्रघृतेनेक्षुरसेन च । स्नापयेन्मूलमन्त्रेण जलधूपार्चनात्पृथक्

ດ້ວຍນ້ຳ, ນ້ຳຕານ, ດາຫິ (ນົມສົ້ມ), ນ້ຳເຜິ້ງ, ກີ (ghee), ແລະນ້ຳອ້ອຍ ພຶງອາບນ້ຳ (ລິງຄະ) ດ້ວຍມູລະມັນຕຣະ—ແຍກຕ່າງຫາກຈາກການຖວາຍນ້ຳ, ຖວາຍທູບ, ແລະການບູຊາຕາມພິທີ.

Verse 104

गडुकैः स्नापयेत्सर्वैः स्नातं गन्धैर्विरूक्षयेत्

ພຶງອາບນ້ຳ (ເທວະ) ດ້ວຍພາຊະນະນ້ຳ (gaḍuka) ທັງໝົດ; ແລ້ວເມື່ອອາບແລ້ວ ພຶງເຮັດໃຫ້ແຫ້ງຢ່າງອ່ອນໂຍນ ດ້ວຍຂອງຫອມ.

Verse 105

विरूक्षितं ततः स्नाप्य श्रीखण्डेन विलेपयेत् । पूजयेद्विविधैः पुष्पैर्विधिना येन तच्छृणु

ແລ້ວເມື່ອໃຫ້ແຫ້ງແລ້ວ ຈຶ່ງອາບນ້ຳອີກຄັ້ງ ແລະທາດ້ວຍຄຣີມຈັນທະນາ. ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ຈົ່ງຟັງວິທີນັ້ນ.

Verse 106

आग्नेयपादे ओंधर्माय नमः नैरृतके ओंज्ञानाय नमः वायव्ये ओंवैराग्याय नमः ईशानपादे ओंऐश्वर्याय नमः पूर्वपादे ओंअधर्माय नमः दक्षिणे ओंअज्ञानाय नमः पश्चिमे ओंअवैराग्याय नमः उत्तरे ओंअनैश्वर्याय नमः ओंअनन्ताय नमः ओंपद्माय नमः ओंअर्कमण्डला नमः ओंसोममण्डलाय नमः ओंवह्निमण्डला नमः ओंवामाज्येष्ठादिपंचमन्त्रशक्तिभ्यो नमः ओंपरमप्रकृत्यै देव्यै नमः ओंईशानतत्पुरुषाघोरवामदेवसद्योजातपञ्चवक्त्राय रुद्रसाध्यवस्वादित्यविश्वेदेवादिदेवविश्वरूपाय अण्डजस्वेदजोद्भिज्जजरायुजरूपस्थावरजङ्गममूर्तये परमेश्वराय ओंहूं विश्वमूर्तये शिवाय नमस्त्रिशूलधनुःखड्गकपालदण्डकुठारेभ्यः

ທີ່ຕີນທາງອາຄເນຍ: «ໂອມ ນະມະ ແດ່ ທັມມະ»; ທາງໄນຣຶຕ: «ໂອມ ນະມະ ແດ່ ຍານະ»; ທາງວາຍະວຽ: «ໂອມ ນະມະ ແດ່ ໄວຣາກຍະ»; ທາງອີສານ: «ໂອມ ນະມະ ແດ່ ໄອສະວະຣະຍະ»។ ທາງຕາເວັນອອກ: «ໂອມ ນະມະ ແດ່ ອະທັມມະ»; ທາງໃຕ້: «ໂອມ ນະມະ ແດ່ ອະຍານະ»; ທາງຕາເວັນຕົກ: «ໂອມ ນະມະ ແດ່ ອະໄວຣາກຍະ»; ທາງເໜືອ: «ໂອມ ນະມະ ແດ່ ອະໄນສະວະຣະຍະ»។ ນະມະແດ່ ອະນັນຕະ; ນະມະແດ່ ປັດມະ; ນະມະແດ່ ມົນດົນພະອາທິດ ມົນດົນພະຈັນ ແລະ ມົນດົນໄຟ; ນະມະແດ່ ພະລັງສັກຕິຂອງມົນຕຣາຫ້າ ເລີ່ມຈາກ ວາມາ ແລະ ເຈຍດຖາ; ນະມະແດ່ ເທວີ ຜູ້ເປັນ ປະກຣິຕິ ສູງສຸດ; ນະມະແດ່ ພຣະຜູ້ມີຫ້າພັກ—ອີສານ ຕັດປຸຣຸສ ອະໂຄຣ ວາມະເທວ ສັດໂຍຊາຕ—ຜູ້ເປັນຮູບສາກົນ ເທວະເຫນືອເທວະ ຮວມຮູບສັດທັງປວງ ທີ່ເຄື່ອນແລະຢຸດ ເກີດຈາກໄຂ່ ເຫື່ອ ງອກ ແລະຄັນ; ນະມະແດ່ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຈັກກະວານ ພ້ອມດ້ວຍ ຕຣິສູລ ຄັນທະນູ ດາບ ກະໂຫຼກ ໄມ້ທ່ອນ ແລະ ຂວານ।

Verse 107

ततो जलाधारमुखे चण्डीश्वराय नमः । एवं संपूज्य विधिवत्ततोऽर्घं संनिवेशयेत्

ແລ້ວທີ່ປາກຂອງພາຊະນະຮອງນ້ຳ ຈົ່ງຖວາຍວ່າ: «ນະມະແດ່ ຈັນຑີອີສະວະຣະ». ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງວາງອາຣະຄະຍະ (arghya) ຖວາຍ.

Verse 108

पानीयमक्षताः पुष्पमेतैर्युक्तं फलोत्तमैः । गृहाणार्घ्यं महादेव पूजासंपूर्तिहेतवे

ນ້ຳ, ອັກສະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ແລະດອກໄມ້—ພ້ອມດ້ວຍໝາກໄມ້ອັນປະເສີດ—ຖວາຍຂຶ້ນ. ໂອ ມະຫາເທວະ, ຂໍພຣະອົງຮັບອາຣະຄະຍະນີ້ ເພື່ອໃຫ້ການບູຊາສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

Verse 109

अर्घादनंतरं शक्तः पूजयेद्वसुपूजया । धूपं दीपं च नैवेद्यं क्रमात्पश्चान्निवेदयेत्

ຫຼັງຈາກອາຣະຄະຍະແລ້ວ ຖ້າມີກຳລັງ ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍ «ວະສຸບູຊາ» (ບູຊາແດ່ວະສຸ/ເທວະຜູ້ຕິດຕາມ). ແລ້ວຕາມລຳດັບ ຈົ່ງຖວາຍທູບ, ໂຄມໄຟ, ແລະ ໄນເວດຍະ (ອາຫານຖວາຍ).

Verse 110

घण्टां च वादयेत्तत्र ततो नीराजनं चरेत् । भ्रामयेद्देवदेवस्य शंखवादित्रनिःस्वनैः

ທີ່ນັ້ນຄວນຕີກະດິ່ງກ່ອນ; ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດນີຣາຈະນະ (ວຽນໄຟບູຊາ). ດ້ວຍສຽງສັງຂ໌ ແລະ ດົນຕີກັງວານ ຄວນວຽນບູຊາຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 111

नीराजनं च यः पश्ये द्देवदेवस्य शूलिनः । स मुच्येत्पातकैः सर्वैः किं पुनर्यः करिष्यति

ຜູ້ໃດເຫັນນີຣາຈະນະຂອງເທວະເທວະ ພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິສູນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ແລ້ວຜູ້ທີ່ເຮັດເອງຈະໄດ້ບຸນຫຼາຍພຽງໃດ!

Verse 112

नृत्यं गीतं च वाद्यं च अलीकमपि यश्चरेत् । तस्य तुष्येदनंतंहि गीतवाद्यफलं यतः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຈະຟ້ອນ ຮ້ອງເພງ ແລະ ບັນເລງດົນຕີ ຢ່າງບໍ່ສົມບູນກໍຕາມ ອະນັນຕະກໍພໍພຣະໄທຕໍ່ຜູ້ນັ້ນ; ເພາະຜົນແຫ່ງການຮ້ອງເພງແລະດົນຕີບູຊາຍ່ອມເກີດຈາກນັ້ນ।

Verse 113

स्तोत्रैस्ततश्च संस्तूय दण्डवत्प्रणमेद्भुवि । क्षमापयेच्च देवेशं सुकृतं कुकृतं क्षम

ແລ້ວຈຶ່ງສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະໂຕຕຣະ ແລະ ກ້ມກາບແບບດັນດະວັດ (ນອນກາບເຕັມຕົວ) ລົງກັບພື້ນ. ຈາກນັ້ນຂໍອະໄພຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງວ່າ: «ຂໍຈົ່ງອະໄພທັງກຸສົນແລະອະກຸສົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»।

Verse 114

य एवं यजते रुद्रमस्मिंल्लिंगे विशेषतः । पितरं पितामहं चैव तथैव प्रपितामहम्

ຜູ້ໃດບູຊາຣຸດຣະໃນລິງຄະນີ້ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສເປັນພິເສດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຮັດໃຫ້ບິດາ ປູ່ ແລະ ປູ່ທວດ (ປະພິຕາມະຫະ) ຂອງຕົນ ພໍໃຈ ແລະ ໄດ້ຮັບການຍົກຂຶ້ນ।

Verse 115

सर्वात्पापात्समुत्तार्य रुद्रलोके वसेच्चिरम् । एवं माहेश्वरो भूत्वा सदाचारव्रतस्थितः

ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລ້ວພັກອາໄສຢູ່ໃນໂລກຂອງຣຸດຣະເປັນເວລາຍາວ. ດັ່ງນັ້ນ ເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະມາເຫສະວະຣະ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນວຣະຕະແຫ່ງຄວາມປະພຶດດີ ຈຶ່ງບັນລຸສະພາບນັ້ນ।

Verse 116

पशुपाशविमोक्षार्थं पूजयेत्तन्मना यदि । य एवं यजते रुद्रं तेनैतत्तर्पितं जगत्

ຖ້າມີໃຈຈົ່ງຈ່ອງຢູ່ໃນພຣະອົງ ແລະບູຊາເພື່ອປົດປ່ອຍປະສຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ຈາກປາສ (ພັນທະ) — ຜູ້ໃດບູຊາຣຸດຣະດັ່ງນີ້ ໂລກທັງປວງກໍເຫມືອນຖືກທຳໃຫ້ອິ່ມເຕັມ ແລະຫຼ້ຽງດູໂດຍຜູ້ນັ້ນ।

Verse 117

किं त्वेतत्सफलं राजन्नाचारयो न लंघयेत् । आचारात्फलते धर्मो ह्याचारात्स्वर्गमश्नुते

ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ມັນເກີດຜົນ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ຢ່າລ່ວງລະເມີດຄວາມປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງ. ຈາກອາຈາຣະ ທຳມະຈຶ່ງອອກຜົນ; ແທ້ຈິງ ໂດຍອາຈາຣະ ຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ।

Verse 118

आचाराल्लभते ह्यायुराचारो हंत्यलक्षणम् । यज्ञदानतपांसीह पुरुषस्य न भूतये

ຈາກອາຈາຣະອັນດີ ຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຍືນ; ອາຈາຣະອັນດີທຳລາຍອັປະມົງຄຸນ. ແຕ່ຍັດ, ທານ, ແລະຕະປະ ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ນຳໃຫ້ບຸລຸດເຈີຣິນຢ່າງແທ້ ຫາກຂາດອາຈາຣະ.

Verse 119

भवन्ति यः सदाचारं समुल्लंघ्य प्रवर्तते । तस्य किञ्चित्समुद्देशं वक्ष्ये तं श्रृणु पार्थिव

ສ່ວນຜູ້ໃດທີ່ລະເລີຍຄວາມປະພຶດດີ ແລະເຮັດຕາມໃຈຕົນ—ກ່ຽວກັບຄົນແບບນັ້ນ ຂ້າຈະກ່າວເລື່ອງສັ້ນໆ; ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ້ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ.

Verse 120

त्रिवर्गसाधने यत्नः कर्तव्यो गृहमेधिना । तत्संसिद्धौ गृहस्थस्य सिद्धिरत्र परत्र च

ຄົນຄອບຄົວພຶງພາຍາຍາມເພື່ອບັນລຸຈຸດປະສົງສາມປະການ (ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ)។ ເມື່ອສຳເລັດດີ ຄົນຄອບຄົວຍ່ອມສຳເລັດທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ।

Verse 121

ब्राह्मे मुहूर्ते बुध्येन धर्मार्थौ चापि चिन्तयेत् । समुत्थाय तथाचम्य दंतधावनपूर्वकम्

ໃນເວລາພຣາຫມະມູຮູຕະ ດ້ວຍຈິດໃສ ພຶງຄິດຄຳນຶງເຖິງທັມມະແລະອັດຖະ. ແລ້ວຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນ ກະທຳອາຈະມະນະ (ācamana) ໂດຍເລີ່ມຈາກການຖູແຂ້ວຊຳລະ.

Verse 122

सन्ध्यामुपासीत बुधः संशांतः प्रयतः शुचिः । पूर्वां सन्ध्यां सनक्षत्रां पश्चिमां सदिवाकराम्

ຜູ້ຮູ້ປັນຍາ ຜູ້ສະຫງົບ ມີວິໄນ ແລະບໍລິສຸດ ພຶງບູຊາສັນທະຍາ (sandhyā). ສັນທະຍາເຊົ້າໃຫ້ເຮັດໃນຍາມທີ່ດາວຍັງປາກົດ; ສັນທະຍາແລງໃຫ້ເຮັດໃນຍາມທີ່ຕາເວັນຍັງຢູ່.

Verse 123

उपासीत यथान्यायं नैनां जह्यादनापदि । वर्जयेदनृतं चासत्प्रलापं परुषं तथा

ພຶງປະຕິບັດຕາມຫຼັກທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະຢ່າລະເລີຍເມື່ອບໍ່ມີເຫດຈຳເປັນ. ພຶງຫຼີກລ້ຽງຄຳຕົວະ ຄຳເວົ້າເລື່ອນເລີຍບໍ່ຈິງ ແລະຄຳເວົ້າຫຍາບຄາຍດ້ວຍ.

Verse 124

असत्सेवां ह्यसद्वादं ह्यसच्छास्त्रं च पार्थिव । आदर्शदर्शनं दंतधावनं केशसाधनम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຶງຫຼີກລ້ຽງການຄົບຄົນຊົ່ວ, ຄຳເວົ້າບໍ່ຈິງ, ແລະຄຳສອນທີ່ຫຼອກລວງ. ອີກທັງພຶງງົດການກະທຳທີ່ບໍ່ຄວນຫຼືບໍ່ຖືກກາລະ ເຊັ່ນ ເບິ່ງກະຈົກ, ຖູແຂ້ວ, ແລະຈັດແຕ່ງຜົມ.

Verse 125

देवार्चनं च पूर्वाह्णे कार्याण्याहुर्महर्षयः । पालाशमासनं चैव पादुके दंतधावनम् । वर्जयेदासनं चैव पदा नाकर्षयेद्बुधः

ບັນດາມະຫາລິສີກ່າວວ່າ ການບູຊາເທວະດາຄວນເຮັດໃນຍາມເຊົ້າກ່ອນທ່ຽງ. ຄວນນັ່ງເທິງອາສນະໄມ້ປາລາຊະ ສວມເກີບສັນດານ ແລະຖູແຂ້ວຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ຜູ້ຮູ້ຄວນຫຼີກການບໍ່ເຄົາລົບຕໍ່ອາສນະ ແລະບໍ່ຄວນລາກອາສນະດ້ວຍຕີນ.

Verse 126

जलमग्निं च निनयेद्यगपन्न विचक्षणः

ຜູ້ມີປັນຍາພິຈາລະນາ ບໍ່ຄວນນໍານ້ໍາໃຫ້ໄປຖືກໄຟຢ່າງປະມາດ ແລະບໍ່ຄວນປະພຶດຢ່າງລະສ່ຳລະສາຍ ຫຼືບໍ່ຖືກກົດລະບຽບ.

Verse 127

पादौ प्रसारयेन्नैव गुरुदेवाग्निसंमुखौ । चतुष्पथं चैत्यतरुं देवागारं तथा यतिम्

ບໍ່ຄວນຍືດຕີນອອກໄປຕໍ່ໜ້າ ໃນທິດທາງຂອງຄູອາຈານ, ເທວະດາ, ຫຼືໄຟອັນສັກສິດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນສຳນຶກຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ສີ່ແຍກ, ຕົ້ນໄມ້ສັກສິດແຫ່ງສະຖານບູຊາ, ເທວາລັຍ, ແລະຜູ້ບຳເນັດ (ຍະຕິ).

Verse 128

विद्याधिकं गुरुं वृद्धं कुर्यादेतान्प्रदक्षिणान्

ຄວນເດີນວຽນຂວາ (ປະທັກສິນາ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຕໍ່ຜູ້ທີ່ເກັ່ງກ້າດ້ານວິຊາ, ຕໍ່ຄູອາຈານ, ແລະຕໍ່ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ອັນນ່າເຄົາລົບ.

Verse 129

आहारनीहारविहारयोगाः सुसंवृता धर्मविदानुकार्याः । वाग्बुद्धिवीर्याणि तपस्तथैव वार्तायुषी गुप्ततमे च कार्ये

ອາຫານ, ການຂັບຖ່າຍ ແລະກິດວັດປະຈໍາກາຍ, ການພັກຜ່ອນ ແລະການຝຶກວິໄນ/ໂຍຄະ ຄວນຖືກຄວບຄຸມໃຫ້ດີ ຕາມແນວທາງຂອງຜູ້ຮູ້ທຳ. ຄໍາເວົ້າ, ປັນຍາ ແລະກໍາລັງ ຄວນຖືກປົກຄອງ; ຄວນປະພຶດຕະປະ, ເວົ້າຄໍາທີ່ເປັນປະໂຫຍດ, ແລະຮັກສາເລື່ອງລັບອັນລຶກຊຶ້ງໃຫ້ປອດໄພ.

Verse 130

उभे मूत्रपुरीषे तु दिवा कुर्यादुदङ्मुखः । दक्षिणाभिमुखो रात्रौ ह्येवमायुर्न रिष्यते

ທັງການປັດສະວະ ແລະ ຂັບຖ່າຍ ໃນຕອນກາງວັນ ຄວນຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ; ໃນຕອນກາງຄືນ ຄວນຫັນໜ້າໄປທາງໃຕ້. ດັ່ງນີ້ ພະລັງຊີວິດ ແລະ ອາຍຸຍືນ ບໍ່ຖືກທຳລາຍ.

Verse 131

प्रत्यग्निं प्रति सूर्यं च प्रति गां व्रतिनं प्रति । प्रति सोमोदकं सन्ध्यां प्रज्ञा नश्यति मेहतः

ຖ້າຜູ້ໃດປັດສະວະໂດຍຫັນໜ້າໄປຫາໄຟບູຊາ (ອັກນິ), ພະອາທິດ, ງົວ, ຜູ້ຖືວຣະຕະ, ນ້ຳສົມະອັນສັກສິດ, ຫຼື ພິທີສັນທະຍາ ປັນຍາຈະຖືກກ່າວວ່າສູນສິ້ນ.

Verse 132

भोजने शयने स्थाने उत्सर्गे मलमूत्रयोः । रथ्याचंक्रमणे चार्द्रपञ्चकश्चाचमेत्सदा

ຫຼັງຈາກກິນເຂົ້າ, ຫຼັງຈາກນອນ, ເມື່ອຍ້າຍສະຖານທີ່, ຫຼັງຈາກຂັບຖ່າຍອຸຈາລະຫຼືປັດສະວະ, ແລະຫຼັງຈາກເດີນຕາມຖະໜົນ ຄວນເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ແລະ “ຫ້າຢ່າງຊຸ່ມ” ຄືການຊຳລະດ້ວຍນ້ຳຕາມພິທີ ຢູ່ເສມອ.

Verse 133

न नद्यां मेहनं कुर्यान्न श्मशाने नभस्मनि । न गोमये न कृष्टे च नैवालूने न शाड्वले

ບໍ່ຄວນປັດສະວະໃນແມ່ນ້ຳ, ບໍ່ຄວນໃນປ່າຊ້າ, ບໍ່ຄວນເທິງຂີ້ເຖົ່າ; ບໍ່ຄວນເທິງຂີ້ງົວ, ບໍ່ຄວນເທິງດິນທີ່ໄຖແລ້ວ; ບໍ່ຄວນເທິງພືດທີ່ຍັງບໍ່ຕັດ ແລະບໍ່ຄວນເທິງຫຍ້າຂຽວ.

Verse 134

उद्धृत्ताभिस्तथाद्भिस्तु शौचं कुर्याद्विचक्षणः । अंतर्जलाद्देवकुलाद्वल्मीकान्मूषकस्थलात्

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນເຮັດການຊຳລະ (ຊາວຈະ) ໂດຍໃຊ້ດິນທີ່ຕັກຂຶ້ນ ແລະນ້ຳ. ໂດຍສະເພາະ ເມື່ອຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດເກີດຈາກນ້ຳພາຍໃນເຮືອນ, ຈາກບໍລິເວນເທວະສະຖານ, ຈາກຈອມປວກ, ຫຼືຈາກບ່ອນທີ່ໜູມັກໄປມາ.

Verse 135

अपविद्धापशौचाश्च वर्जयेत्पंच मृत्तिकाः । गन्धलेपापहरणं शौचं कुर्यात्तथा बुधः

ຄວນຫຼີກເວັ້ນດິນຊໍາລະລ້າງທັງຫ້າ ເມື່ອມັນປົ່ນເປື້ອນ ຫຼືຖືກຖິ້ມຢ່າງບໍ່ຖືກ; ຜູ້ຮູ້ຄວນກະທໍາການຊໍາລະໃຫ້ກິ່ນ ແລະຄຣາບລົບອອກໄປ។

Verse 136

नात्मानं ताडयेन्नैव दद्याद्दुः खेभ्य एव च । उभाभ्यामपि पाणिभ्यां कण्डूयेन्नात्मनः शिरः

ບໍ່ຄວນຕີຕົນເອງເລີຍ ແລະບໍ່ຄວນມອບຕົນໃຫ້ແກ່ຄວາມໂສກ; ອີກທັງບໍ່ຄວນຂີດຫົວຂອງຕົນດ້ວຍມືທັງສອງ.

Verse 137

रक्षेद्दारांस्त्यजेदीष्यां तासु निष्कारणं बुधः । सूर्यास्तं न विनाकाश्चित्क्रिया नैवाचरेत्तथा

ຜູ້ຮູ້ຄວນປົກປ້ອງພັນລະຍາ ແລະລະທິ້ງຄວາມຫຶງຫວງທີ່ບໍ່ມີເຫດຜົນຕໍ່ນາງ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ບໍ່ຄວນປະກອບພິທີ ຫຼືກິດຈະກໍາໃດໆ ໂດຍບໍ່ຄໍານຶງເຖິງເວລາຕາເວັນຕົກ ແລະຄວາມສົມຄວນ.

Verse 138

अद्रोहेणैव भूतानामल्पद्रोहेण वा पुनः । शिवचित्तोर्जयोद्वित्तं न चातिकृपणो भवेत्

ໂດຍບໍ່ມີຈິດປອງຮ້າຍຕໍ່ສັດທັງປວງ—ຫຼືຢ່າງນ້ອຍຫຼຸດຜ່ອນການເຮັດຮ້າຍ—ຄວນຊະນະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍຈິດທີ່ອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ; ແລະບໍ່ຄວນເປັນຄົນຕະໜີເກີນໄປ.

Verse 139

नेर्ष्युः स्यान्न कृतघ्नः स्यान्न परद्रोहकर्मधीः । न पाणिपादचपलो न नेत्रचपलोऽनृजुः

ຄວນປາດສະຈາກຄວາມອິດສາ, ບໍ່ເປັນຄົນອົບອຸ່ນບໍ່ຮູ້ບຸນຄຸນ, ແລະບໍ່ຄິດກະທໍາຮ້າຍຜູ້ອື່ນ. ຢ່າໃຫ້ມືແລະຕີນກະວົນກະວາຍ, ຢ່າໃຫ້ສາຍຕາຫວັ່ນໄຫວ, ແລະຢ່າໃຫ້ຄວາມປະພຶດຄົດຄ້ຽວ.

Verse 140

न च वागङ्गचपलो न चाशिष्टस्य गोचरः । न शुष्कवादं कुर्वीत शुष्क्रवैरं तथैव च

ບໍ່ຄວນຫວັ່ນໄຫວໃນຄໍາເວົ້າ ແລະອາການກາຍ; ບໍ່ຄວນໄປຄົບຄືນກັບຜູ້ບໍ່ມີມາລະຍາດ. ບໍ່ຄວນເວົ້າຄໍາວ່າງເປົ່າ ແລະບໍ່ຄວນກໍ່ສັດຕູໂດຍບໍ່ຈໍາເປັນ.

Verse 141

उपायैः साधयेदर्थान्दण्डस्त्वगतिका गतिः । भिन्नाशनं भिन्नशय्यां वर्जयेद्भिन्नभाजनम्

ຄວນສໍາເລັດກິດການດ້ວຍວິທີທີ່ຖືກຄວນ; ການລົງໂທດເປັນທາງໄປກໍ່ຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີທາງອື່ນ. ຄວນຫຼີກເວັ້ນບ່ອນນັ່ງທີ່ແຕກ, ບ່ອນນອນທີ່ແຕກ, ແລະພາຊະນະທີ່ແຕກບິ່ນ.

Verse 142

अंतरेण न गच्छेन द्वयोर्ज्वलनलिंगयोः । नाग्न्योर्न विप्रयोश्चैव न दंपत्योर्नृपोत्तम

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ບໍ່ຄວນເດີນຜ່ານກາງລະຫວ່າງໄຟສອງກອງ; ບໍ່ຄວນຜ່ານກາງລະຫວ່າງໄຟບູຊາອັນສັກສິດສອງກອງ; ບໍ່ຄວນຜ່ານກາງລະຫວ່າງພຣາຫມັນສອງຄົນ; ແລະບໍ່ຄວນຜ່ານກາງລະຫວ່າງຜົວເມຍ.

Verse 143

न सूर्यव्योमयोर्नैव हरस्य वृषभस्य च । एतेषामंतरं कुर्वन्यतः पापमवाप्नुयात्

ບໍ່ຄວນວາງຕົນໃນກາງລະຫວ່າງດວງອາທິດ ແລະຟ້າກວ້າງ; ແລະບໍ່ຄວນຢູ່ກາງລະຫວ່າງຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະງົວວຶຣະພະຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ໃດກໍ່ການແຍກກັນໃນເຫຼົ່ານີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບບາບ.

Verse 144

नैकवस्त्रश्च भुंजीत नाग्नौ होममथाचरेत् । न चार्चयेद्द्विजान्नैव कुर्याद्देवार्चनं बुधः

ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນກິນໃນຂະນະທີ່ນຸ່ງຜ້າພຽງຜືນດຽວ; ແລະບໍ່ຄວນປະກອບພິທີຖວາຍໄຟ (ໂຮມ) ຢ່າງບໍ່ຖືກວິທີ. ໃນສະພາບທີ່ຂັດກັບວິໄນແຫ່ງວຣະຕະມາເຫສະວະຣະ ບໍ່ຄວນບູຊາດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ເປັນພິທີ ແລະບໍ່ຄວນປະກອບການບູຊາເທວະຢ່າງເປັນທາງການ.

Verse 145

खंडनं पेषणं मार्ष्टिं जलसंशोधनं तथा । रंधनं भोजनं स्वाप उत्थानं गमनं क्षुतम्

ການຕັດ, ການບົດ, ການກວາດຖູ ແລະການກັ່ນ/ຊໍາລະນ້ໍາໃຫ້ບໍລິສຸດ; ການປຸງອາຫານ, ການກິນ, ການນອນ, ການລຸກ, ການເດີນ, ແລະການເກີດຄວາມຫິວ—ກິດຈະກໍາປະຈໍາວັນເຫຼົ່ານີ້ ຄວນຖືກຄວບຄຸມຢ່າງລະມັດລະວັງ ສໍາລັບຜູ້ຖືວິນັຍມາເຫສະວະຣະ।

Verse 146

कार्यारंभं समाप्तिं च वचः प्रोच्य तथा प्रियम् । पिबञ्जिघ्रन्स्पृशञ्छृण्वन्विवक्षुर्मैथुनं तथा

ການເລີ່ມວຽກ ແລະການສໍາເລັດວຽກ; ການເວົ້າຄໍາ—ແມ່ນແຕ່ຄໍາທີ່ໄພຣະ; ການດື່ມ, ການດົມກິ່ນ, ການສຳຜັດ, ການຟັງ, ຄວາມປາດຖະໜາຈະເວົ້າ, ແລະການຮ່ວມເພດ—ທັງໝົດນີ້ກໍຄວນຖືກຂັດເກົ່າ ແລະຄວບຄຸມໃນວິນັຍມາເຫສະວະຣະ।

Verse 147

शुचित्वं च जपं स्थाणुं यः कुर्याद्विंशतिं तथा । माहेश्वरः स विज्ञेयः शेषोन्यो नामधारकः

ຜູ້ໃດຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ແລະເຮັດຊະປະ (japa) ແດ່ພຣະສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ຈໍານວນຊາວຄັ້ງຕາມທີ່ກໍານົດ—ຜູ້ນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນມາເຫສະວະຣະແທ້; ຄົນອື່ນໆເປັນແຕ່ຜູ້ຖືຊື່ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 148

स वै रुद्रमयो भूत्वा ततश्चांते शिवं व्रजेत् । परस्त्रियं नाभिभाषेत्तथा संभाषयेद्यदि

ເມື່ອເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍສະພາບຂອງຣຸດຣະ ແລ້ວ ໃນບັ້ນປາຍຊີວິດ ຈະໄດ້ເຖິງພຣະສິວະ. ບໍ່ຄວນເວົ້າກັບພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ; ແຕ່ຖ້າຈໍາເປັນຕ້ອງເວົ້າ ກໍໃຫ້ເວົ້າດ້ວຍຄວາມສໍາລວມ ແລະຄວາມເໝາະສົມ।

Verse 149

मातः स्वसरथो पुत्रि आर्येति च वदेद्बुधः । उचछिष्टो नालभेत्किंचिन्न च सूर्यं विलोकयेत्

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນເອີ້ນ (ຍິງ) ດ້ວຍຄໍາຄາລະວະວ່າ “ແມ່”, “ເອື້ອຍ/ນ້ອງສາວ”, “ລູກສາວ”, ຫຼື “ນາງອາຣະຍາ”. ໃນຂະນະທີ່ຍັງຢູ່ໃນສະພາບຫຼັງກິນ (ມີເຫຼືອຄ້າງ/ບໍ່ບໍລິສຸດ) ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງສິ່ງໃດໆ ແລະບໍ່ຄວນເບິ່ງພຣະອາທິດ।

Verse 150

नेन्दुं न तारकाश्चैव नादयेन्नात्मनः शिरः । स्वस्रा दिहित्रा मात्रा वा नैकांतासन माचरेत्

ບໍ່ຄວນຈ້ອງເບິ່ງດວງຈັນ ຫຼືດາວທັງຫຼາຍ ແລະບໍ່ຄວນຕີຫົວຕົນເອງດ້ວຍຄວາມຫວັ່ນໄຫວ. ບໍ່ຄວນນັ່ງຢູ່ໂດດດ່ຽວກັບເອື້ອຍນ້ອງ ລູກສາວ ຫຼືແມ່.

Verse 151

दुर्जयो हींद्रियग्रामो मुह्यते पंडितोऽपि सन् । गुरुमभ्यागतं गेहे स्वयमुत्थाय यत्नतः

ຝູງອິນທຣີຍະ (ອະວະຮັບຮູ້) ແມ່ນຍາກຈະຊະນະ; ແມ່ນແຕ່ຄົນຮູ້ກໍອາດຫຼົງໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ມາຮອດເຮືອນ ຄວນລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຕົນເອງ ແລະຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 152

आसनं कल्पयेत्तस्य कुर्यात्पादाभिवंदनम् । नोदक्छिराः स्वपेज्जातु न च प्रत्यक्छिरा बुधः

ຄວນຈັດອາສນະໃຫ້ທ່ານ (ກຸຣຸ) ແລະກົ້ມນົບບູຊາທີ່ພຣະບາດ. ຜູ້ຮູ້ບໍ່ຄວນນອນໃຫ້ຫົວຫັນໄປທາງເໜືອ ແລະບໍ່ຄວນຫັນຫົວໄປທາງຕາເວັນຕົກ.

Verse 153

शिरस्यगस्त्यमाधाय तथैव च पुरंदरम् । उदक्यादर्शनं स्पर्शं वर्ज्यं संभाषणं तथा

ໃຫ້ລະລຶກເຖິງອະກັດສະຕະຍະ ແລະພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ເປັນແບບຢ່າງທີ່ນັບຖື; ຄວນຫຼີກລ້ຽງການເຫັນຜູ້ຍິງມີປະຈໍາເດືອນ, ຫຼີກລ້ຽງການສຳຜັດ, ແລະຫຼີກລ້ຽງການສົນທະນາໃນໄລຍະຂໍ້ຈຳກັດນັ້ນ.

Verse 154

नाप्सु मूत्रं पुरीषं वा मैथुनं वा समाचरेत् । कृत्वा विभवतो देवमनुष्यर्षिसमर्चनाम्

ບໍ່ຄວນປັດສະວະ ຫຼືຂັບຖ່າຍອຸຈາລະໃນນ້ຳ ແລະບໍ່ຄວນປະພຶດເມຖຸນ (ເພດສຳພັນ) ໃນນ້ຳ. ຈາກນັ້ນ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນບູຊາຢ່າງຖືກຄວນແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ, ມະນຸດຜູ້ຄວນນັບຖື, ແລະລຶສີທັງຫຼາຍເປັນອັນດັບທຳອິດ.

Verse 155

पितॄणां च ततः शेषं भोक्तुं माहेश्वरोऽर्हति । वाग्यतः शुचिराचांतः प्राङ्मुखोदङ्मुखोऽपि वा

ຫຼັງຈາກຖວາຍບູຊາແກ່ປິຕຣະແລ້ວ ອາຫານທີ່ເຫຼືອນັ້ນ ເໝາະສົມໃຫ້ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະມະເຫສະວະຣະຮັບປະທານ. ຄວນສຳລວມວາຈາ ຊຳລະກາຍໃຈ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳບໍລິສຸດ) ແລ້ວກິນໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຫຼືທາງເໜືອກໍໄດ້.

Verse 156

अन्तर्जानुश्च तच्चित्तो भुञ्जीतान्नमकुत्सयन् । नोपघातं विना दोषान्न तस्योदाहरेद्बुधः

ດຶງເຂົ່າເຂົ້າມາ ແລະຕັ້ງໃຈໃຫ້ແນ່ວແນ່ ຄວນຮັບປະທານອາຫານໂດຍບໍ່ດູຖູກ. ນັກປັນຍາບໍ່ຄວນກ່າວເຖິງຂໍ້ບົກພ່ອງ ເວັ້ນແຕ່ມີອັນຕະລາຍຈິງໆ.

Verse 157

नग्नस्नानं न कुर्वीत न शयीत व्रजेत वा । दुष्कृतं न गुरोर्ब्रूयात्क्रुद्धं चैनं प्रसादयेत्

ບໍ່ຄວນອາບນ້ຳແບບເປືອຍກາຍ ບໍ່ຄວນນອນ ຫຼືເດີນໄປມາຢ່າງບໍ່ສົມຄວນ. ບໍ່ຄວນເວົ້າເຖິງການກະທຳຊົ່ວຕໍ່ໜ້າຄູບາອາຈານ; ແລະຖ້າຄູບາອາຈານໂກດ ຄວນພະຍາຍາມປະລອມໃຫ້ທ່ານພໍໃຈ.

Verse 158

परिवादं न श्रृमुयादन्येषामपि जल्पताम् । सदा चा कर्णयेद्धमास्त्यक्त्वा कृत्यशतान्यपि

ບໍ່ຄວນຟັງຄຳນິນທາ ແມ່ນແຕ່ຄົນອື່ນກຳລັງເວົ້າຢູ່ກໍຕາມ. ແຕ່ຄວນວາງວຽກອື່ນໆແມ່ນຮ້ອຍຢ່າງໄວ້ ແລ້ວຟັງຄຳສອນແຫ່ງທຳມະເສມອ.

Verse 159

नित्यं नित्यं हि संमार्ष्टि गेहदर्पणयोरिव । शुक्लायां च चतुर्दश्यां नक्तभोजी सदा भवेत्

ທຸກມື້ທຸກມື້ ຄວນຊຳລະໃຫ້ສະອາດຢູ່ເສມືອນການຖູເຮືອນແລະຂັດກະຈົກ. ແລະໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກສະ) ຄວນຖືວິໄນກິນອາຫານແຕ່ຕອນກາງຄືນເສມອ.

Verse 160

तिस्रो रात्रीर्न शक्तश्चेदेवं माहेश्वरो भवेत् । संयावकृशरामांसं नात्मानमुपसाधयेत्

ຖ້າບໍ່ສາມາດຮັກສາວິນັຍໄດ້ສາມຄືນ ກໍຍັງອາດຖືກນັບເປັນ “ມາເຮສະວະຣະ” ຕາມວິທີນີ້. ແຕ່ບໍ່ຄວນປະຄອງຕົນດ້ວຍອາຫານຫຼູຫຼາ ເຊັ່ນ saṃyāva, kṛśarā ແລະ ຊີ້ນ.

Verse 161

सायंप्रातश्च भोक्तव्यं कृत्वा ह्यतिथि भोजनम् । स्वप्नाध्ययनभोज्यानि संध्ययोश्च विवर्जयेत्

ຄວນກິນໃນຕອນແລງ ແລະ ຕອນເຊົ້າ ໂດຍໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ແຂກກ່ອນ. ແລະໃນເວລາສັນທະຍາ (sandhyā) ທັງສອງ ຄວນຫຼີກເວັ້ນການນອນ, ການຮຽນ, ແລະການກິນ.

Verse 162

भुंजानः संध्ययोर्मोहादसुरावसथो भवेत् । स्नातो न धूनयेत्केशान्क्षुते निष्ठीवितेऽध्वनि

ຖ້າດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ກິນໃນເວລາສັນທະຍາ ຈະກາຍເປັນທີ່ພັກຂອງອະສຸຣາ. ຫຼັງອາບນ້ຳ ບໍ່ຄວນສັ່ນຜົມ; ແລະເມື່ອຈາມ ຫຼືຖົ່ມນ້ຳລາຍໃນທາງ ຄວນຮັກສາຄວາມສຸພາບແລະຄວາມສະອາດ.

Verse 163

आलभेद्दक्षिणं कर्णं सर्वभूतानि क्षामयेत् । न चापि नीलीवासाः स्यान्न विपर्यस्तवस्त्रधृक्

ຄວນແຕະຫູຂວາ ແລະຂໍອະໄພຈາກສັດທັງປວງ. ບໍ່ຄວນນຸ່ງເຄື່ອງສີຟ້າ/ສີນ້ຳເງິນ ແລະບໍ່ຄວນນຸ່ງຜ້າກັບດ້ານ ຫຼືນຸ່ງຢ່າງບໍ່ຖືກລະບຽບ.

Verse 164

वर्ज्यं च मलिनं वस्त्रं दशाभिश्च विवर्जितम् । प्रक्षाल्य मुखहस्तौ च पादौ चाप्युपविश्य च

ຄວນຫຼີກເວັ້ນຜ້າທີ່ເປື້ອນ ແລະຜ້າທີ່ຂາດຂອບ/ຂາດຊາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອລ້າງໜ້າແລະມື ພ້ອມທັງລ້າງຕີນແລ້ວ ຈຶ່ງນັ່ງຢ່າງສົມຄວນ.

Verse 165

अंतजानुस्त्रिराचामेद्दिर्मुखं परिमार्जयेत् । तोयेन स्पर्शयेत्खानि स्वमूर्धानं तथैव च

ນັ່ງກອດເຂົ່າໃຫ້ຊິດ ຄວນເຮັດອາຈະມະນະ 3 ເທື່ອ ແລ້ວເຊັດໜ້າຢ່າງລະມັດລະວັງ. ດ້ວຍນ້ຳ ຄວນແຕະຮູອາຍະຕະນະ ແລະແຕະສີສະຂອງຕົນເອງດ້ວຍ.

Verse 166

आचम्य पुनराचम्य क्रियाः कुर्वीत सर्वशः । क्षुते निष्ठीविते चैव दंतलग्ने तथैव च

ເມື່ອເຮັດອາຈະມະນະແລ້ວ ແລະເຮັດຊ້ຳອີກຕາມຄວາມຈຳເປັນ ຄວນປະຕິບັດພິທີທັງປວງ. ອີກທັງ ຫຼັງຈາກຈາມ, ຫຼັງຈາກຖົ່ມນ້ຳລາຍ, ແລະເມື່ອມີສິ່ງຕິດຢູ່ຊ່ອງຟັນ ກໍຄວນຊຳລະໃໝ່.

Verse 167

पतितानां च संभाषे कुर्यादाचमनिक्रियाम् । अध्येतव्या त्रयी नित्यं भवितव्यं विपश्चिता

ແລະຫຼັງຈາກສົນທະນາກັບຜູ້ຕົກຈາກທຳມະ ຄວນເຮັດພິທີອາຈະມະນະ. ຄວນສຶກສາໄຕຣເວດະໃນທຸກມື້ ແລະພະຍາຍາມໃຫ້ເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 168

धर्मतो धनमाहार्य यष्टव्यं चापि यत्नतः । हीनेभ्योपि न युंजीत त्वंकारं कर्हिचिद्बधः । त्वंकारो वा वधो वापि गुरूणामुभयं समम्

ຄວນຫາຊັບສິນດ້ວຍທາງທຳມະ ແລະຄວນປະກອບຍັດຍະ (ຍະຊະ) ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແລະລະມັດລະວັງ. ຢ່າໃຊ້ຄຳເວົ້າດູຖູກ “ເຈົ້າ!” ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຜູ້ຕ່ຳກວ່າ—ການເວົ້າແບບ tvaṃkāra ນີ້ເປັນການເຈັບປວດຊະນິດໜຶ່ງ. ສຳລັບຄູອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ການເອີ້ນຢ່າງຫຍາບຄາຍ ແລະການທຳຮ້າຍຈິງ ມີໂທດໜັກເທົ່າກັນ.

Verse 169

सत्यं वाच्यं नित्यमैत्रेण भाव्यं कार्यं त्याज्यं नित्यमायासकारि । लोकेऽमुष्मिन्यद्दिनं स्यात्तथास्मिन्नात्मा योगे येजनीयो गभीरैः

ຄວນເວົ້າຄວາມຈິງເສມອ ຄວນບຳລຸງໃຈໃຫ້ເປັນມິດຢູ່ເສມອ ແລະຄວນລະທິ້ງການກະທຳທີ່ເຮັດໃຫ້ເມື່ອຍລ້າ ແລະກະວົນກະວາຍຢູ່ເສມອ. ວັນເວລາໃນໂລກນີ້ຜ່ານໄປແນວໃດ ກໍປັ້ນແຕ່ງໂລກໜ້າແນວນັ້ນ—ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວນນະມັດສະການອາດຕະພາຍໃນ ດ້ວຍໂຍຄະອັນເລິກຊຶ້ງ.

Verse 170

तीर्थस्नानैः सोपवासैर्व्रतैश्च पात्रे दानैर्होमजप्यैश्चयज्ञैः । भवार्चनैर्देवपूजाविशेषैरात्मा नित्यं शोधनीयो मलाक्तः

ໂດຍການອາບນ້ຳໃນທີ່ທິດສັກສິດ, ໂດຍການອົບວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະວຣະຕະ, ໂດຍການໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ຄວນ, ໂດຍໂຮມະ ແລະຈະປະ ແລະຍັດຍະ, ໂດຍການບູຊາພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ແລະພິທີບູຊາພິເສດ—ດັ່ງນັ້ນ ອາດຕະມານທີ່ຖືກມົນທິນຄວນຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດທຸກມື້।

Verse 171

यत्रापि कुर्वतो नात्मा जुगुप्सामेति पार्थिव । तत्कर्तव्यसमसंगेन यन्नगोप्यं महाजने

ໂອ ພະຣາຊາ, ການກະທຳໃດທີ່ເຮັດແລ້ວບໍ່ໃຫ້ໃຈຕົນເອງຫວາດຫວັນຫຼືລະອາຍຮັງກຽດ—ຈົ່ງເຮັດການນັ້ນຄຽງຄູ່ກັບສິ່ງທີ່ຄວນ; ແລະຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປິດບັງຕໍ່ມະຫາຊົນ।

Verse 172

इति ते वै समुद्देशः कीर्तितः किंचिदेव च । शेषः स्मृतिपुराणेभ्यस्त्वया श्रोतव्य एव च

ດັ່ງນີ້ ຂ້າໄດ້ກ່າວປະກາດແກ່ເຈົ້າເປັນແນວສັງເຂບເພີຍເລັກນ້ອຍ. ສ່ວນທີ່ເຫຼືອນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຈົ້າຄວນຟັງຈາກສະມຣິຕິ ແລະປຸຣານະທັງຫຼາຍ।

Verse 173

एवमाचरतो धर्मं महेशस्य गृहे सतः । धर्मार्थकामसंप्राप्तौ परत्रेह च शोभनम्

ຜູ້ໃດຢູ່ໃນເຮືອນຂອງມະເຫສະ (ເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ພຣະອົງ) ແລະປະພຶດທຳມະຕາມນີ້—ການບັນລຸ ທັມມະ, ອັດຖະ, ແລະກາມະ ຍ່ອມແນ່ນອນ; ແລະເປັນມົງຄຸນທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ।

Verse 174

एवं नानाविधान्धर्मान्महाकालस्य फाल्गुन । वदतो ध्वनिराकाशे सुमहानभ्यजायत

ເມື່ອມະຫາກາລະໄດ້ກ່າວເຖິງທຳມະຫຼາຍປະເພດດັ່ງນີ້, ໂອ ຟາລກຸນ, ສຽງກ້ອງກັງວານອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນອາກາດ।

Verse 175

यावत्पश्यंति ये तत्र समाजग्मुः श्रृणुष्व तान् । ब्रह्मा विष्णुः स्वयं रुद्रो दे वी रुद्रगणास्तथा

ໃນທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍເບິ່ງຢູ່—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ຜູ້ໃດມາຊຸມນຸມ: ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະຣຸດຣະເອງ, ພຣະເທວີ ແລະ ຝູງພຣະຣຸດຣະທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 176

इंद्रादयस्तथा देवा वसिष्ठाद्या मुनीश्वराः । तुंबरुप्रवराश्चापि गंधर्वाप्सरसां गणाः

ອິນທຣະ ແລະ ເທວະອື່ນໆກໍມາດ້ວຍ; ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເລີ່ມຈາກ ວະສິດຖະ; ແລະຍັງມີຝູງຄະນະຂອງ ຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ ໂດຍມີ ຕຸມບຸຣຸ ເປັນຜູ້ນຳ.

Verse 177

तान्महेशमुखान्सर्वान्महाकालो महामतिः । अर्चयामास बहुधा भक्त्युद्रेकातिपूरितः

ແລ້ວມະຫາກາລ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ບູຊານົບນ້ອມພວກທ່ານທັງປວງ—ມະເຫສະ ແລະ ອື່ນໆ—ດ້ວຍຫຼາຍວິທີ, ເພາະຄວາມພັກດີເພີ່ມພູນຈົນເຕັມລົ້ນ.

Verse 178

ततो ब्रह्मादिभिर्देवैर्वरे रत्नमयासने । उपविष्टोऽभिषिक्तश्च महीसागरसंगमे

ຕໍ່ມາ ໂດຍເທວະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເຊີນພຣະອົງນັ່ງເທິງອາສນະອັນປະເສີດທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວຮັດຕະນະ ແລະ ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແຜ່ນດິນກັບທະເລ.

Verse 179

ततो देव्या समालिंग्य नीत्वोत्संगं स्वकं मुदा । पुत्रत्वे कल्पितः पार्थ महाकालो महामतिः

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີໄດ້ກອດພຣະອົງ ແລະ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໄດ້ນຳໄປວາງໄວ້ໃນຕັກຂອງນາງເອງ; ມະຫາກາລ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່ ຖືກຮັບເປັນບຸດ—ໂອ ປາຣຖະ.

Verse 180

उक्तञ्च यावद्ब्रह्माण्डमिदमास्ते शिवव्रत । तावत्तिष्ठ शिवस्थाने शिववच्छिवभक्तितः

ແລະໄດ້ປະກາດວ່າ: «ຕາບໃດທີ່ຈັກກະວານນີ້ຍັງດໍາລົງຢູ່, ໂອ ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະຂອງພຣະສິວະ, ຈົ່ງພໍານັກໃນສະຖານຂອງພຣະສິວະ ດ້ວຍພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ເຫມືອນພຣະສິວະເອງ»।

Verse 181

देवेन च वरो दत्तस्त्वल्लिंगं योऽर्चयिष्यति । जितेन्द्रियः शुचिर्भूत्वा ऊर्ध्वं मल्लोकमेष्यति

ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານພອນວ່າ: «ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະຂອງເຈົ້າ, ເມື່ອເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີ, ຈະໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ»។

Verse 182

दर्शनं स्तवनं पूजा प्रणामश्च ततो जपः । दानं चात्र कृतं लिंगे ममातितृप्तिकारणम्

ການເຫັນ, ການສັນລະເສີນ, ການບູຊາ, ການກົດກະບົດກາບໄຫວ້, ແລ້ວຈຶ່ງຈະປະ (ສວດມົນ); ແລະທານທີ່ເຮັດໃນທີ່ນີ້ແດ່ລິງຄະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຫດໃຫ້ເຮົາພໍໃຈຢ່າງສູງສຸດ।

Verse 183

इत्युक्ते विस्मिता देवाः साधु साध्विति ते जगुः । ब्रह्मविष्णुमुखाश्चैव महाकालं प्रतुष्टुवुः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຕື່ນຕະລຶງ ແລະຮ້ອງວ່າ «ດີແທ້! ດີແທ້!» ແລະພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍພຣະວິສນຸ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະຫາກາລາ।

Verse 184

ततः सुरैःस्तूयमानो वंद्यमानश्च चारणैः । नृत्यद्भिरप्सरोभिश्च कीतैर्गंधर्वजैः शुभैः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງຖືກເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ແລະຖືກຈາຣະນະທັງຫຼາຍກາບໄຫວ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ໃນຂະນະທີ່ອັບສະຣາທັງຫຼາຍຟ້ອນລໍາ ແລະຄັນທະວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນຂັບຮ້ອງບົດກີຕາ ເພື່ອສັກກາລະພຣະອົງ।

Verse 185

कोटिकोटिगणैश्चैव स्तुवद्भिः सर्वतो वृतः

ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກທິດໂດຍຫມູ່ຄະນະນັບໂກຕິໆ ທັງປວງຂັບສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ।

Verse 186

महाकालो रुद्रभवनं गतो भवपुरस्सरः । एवमेतन्महालिंगमुत्पन्नं कुरुनंदन

ມະຫາກາລ ໂດຍມີ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ໄປຍັງພຣະວິຫານຂອງຣຸດຣະ। ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຊື່ນຊົມຂອງກຸຣຸ ລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ຈຶ່ງປະກົດກຳເນີດ।

Verse 187

कूपश्चापि सरः पुण्यं महाकालस्य सिद्धिदम् । अत्र ये मनुजाः पार्थ लिंगस्याराधने रताः

ທີ່ນີ້ມີທັງບໍ່ນ້ຳ ແລະ ສະຫຼະນ້ຳອັນສັກສິດ—ເປັນບຸນສະຖານ ແລະ ໃຫ້ຄວາມສຳເລັດແກ່ມະຫາກາລ। ໂອ ປາຣຖະ ມະນຸດຜູ້ຢູ່ທີ່ນີ້ ແລະ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາລິງຄະ—

Verse 188

महाकालः समालिंग्य ताञ्छिवाय निवेदयेत् । एतदत्यद्भुतं लिंगं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

ມະຫາກາລ ກອດພວກເຂົາໄວ້ ແລ້ວນຳໄປທູນຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ। ລິງຄະອັນອັດສະຈັນຍິ່ງນີ້ ໂດງດັງໃນສາມໂລກທັງປວງ।

Verse 189

दृष्टं स्पृष्टं पूजितं च गतास्ते भवसद्म तत् एवमेतानि लिंगानि सप्त जातानि फाल्गुन

ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນ ໄດ້ແຕະຕ້ອງ ແລະ ໄດ້ບູຊາມັນ ແລ້ວຈຶ່ງໄປຍັງພຣະສຳນັກຂອງພະພະວະ (ພຣະສິວະ)। ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຟາລກຸນ ລິງຄະທັງເຈັດນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ।

Verse 190

ये श्रृण्वंति गृणंत्येतत्तेपि धन्या नरोत्तमाः

ຜູ້ໃດຟັງເລື່ອງນີ້ ແລະຜູ້ໃດສວດທ່ອງມັນ—ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນ ເປັນຜູ້ມີພອນຢ່າງແທ້ຈິງ।