Adhyaya 3

Verse 1

राजोवाच । किं दृष्टं भवता ब्रह्मन्नाश्चर्यं पथि कुत्र वा । तन्ममाख्याहि येनाहं कृतकृत्यत्वमाप्नुयाम्

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ທ່ານເຫັນຄວາມອັດສະຈັນອັນໃດໃນທາງ ແລະຢູ່ທີ່ໃດ? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ບັນລຸສະພາບ ‘ກຣິຕະກຣິຕຍະ’ ຄື ສຳເລັດກິດທີ່ຄວນສຳເລັດແລ້ວ.”

Verse 2

गौतम उवाच । गोकर्णादहमागच्छन्क्वापि देशे विशांपते । जाते मध्याह्नसमये लब्ध वान्विमलं सरः

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເດີນທາງມາຈາກໂກກະນະ, ໂອ ນາຍແຫ່ງປະຊາຊົນ, ໃນດິນແດນໜຶ່ງ—ເມື່ອເຖິງເວລາທ່ຽງ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົບສະຫຼອງນ້ຳທີ່ໃສສະອາດ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ.”

Verse 3

तत्रोपस्पृश्य सलिलं विनीय च पथिश्रमम् । सुस्निग्धशीतलच्छायं न्यग्रोधं समुपाश्रयम्

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແຕະນ້ຳ ແລະອາບສະນານ ພ້ອມທັງຜ່ອນຄວາມເມື່ອຍລ້າຈາກການເດີນທາງ। ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອາໄສຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນນະຍະໂກຣທະ (ໄທ/ບັນຍັນ) ທີ່ມີຮົ່ມເຢັນນຸ່ມນວນ।

Verse 4

अथाविदूरे चांडालीं वृद्धामंधां कृशाकृतिम् । शुष्यन्मुखीं निराहारां बहुरोगनिपीडिताम्

ຕໍ່ມາ ບໍ່ໄກນັກ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຍິງຈັນດາລີຄົນໜຶ່ງ—ແກ່ຊະລາ ຕາບອດ ຮ່າງກາຍຜອມບາງ; ໃບໜ້າແຫ້ງຜາກ ບໍ່ມີອາຫານ ແລະຖືກໂລກໄພຫຼາຍຢ່າງບີບຄັ້ນ।

Verse 5

कुष्ठव्रणपरीतांगीमुद्यत्कृमिकुलाकुलाम् । पूयशोणितसंसक्तजरत्पटल सत्कटीम्

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຮ່າງກາຍຂອງນາງເຕັມໄປດ້ວຍບາດແຜຂີ້ທູດ, ມີຝູງໜອນໄຕ່ຕອມ, ຜິວໜັງທີ່ເຖົ້າແກ່ເປື້ອນໄປດ້ວຍໜອງ ແລະ ເລືອດ.

Verse 6

महायक्ष्मगलस्थेन कंठसंरोधविह्वलाम् । विनष्टदंतामव्यक्तां विलुठंतीं मुहुर्मुहुः

ທົນທຸກທໍລະມານຈາກພະຍາດໃນຄໍ ແລະ ຫາຍໃຈຝືດເຄືອງ, ແຂ້ວຫຼົ່ນໝົດ ແລະ ເວົ້າບໍ່ຈະແຈ້ງ, ນາງລົ້ມລົງເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ.

Verse 7

चंडार्ककिरणस्पृष्टखरोष्णरजसाप्लुताम् । विण्मूत्रपूयदिग्धांगीमसृग्गंधदुरासदाम्

ຖືກແຜດເຜົາດ້ວຍແສງແດດທີ່ຮ້ອນແຮງ ແລະ ປົກຫຸ້ມດ້ວຍຝຸ່ນຮ້ອນ, ແຂນຂາຂອງນາງເປື້ອນໄປດ້ວຍອາຈົມ, ຍ່ຽວ ແລະ ໜອງ, ສົ່ງກິ່ນເໝັນຄາວເລືອດ.

Verse 8

कफरोगबहुश्वासश्लथन्नाडीबहुव्यथाम् । विध्वस्तकेशावयवामपश्यं मरणोन्मुखीम्

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນນາງທົນທຸກທໍລະມານຈາກພະຍາດຂີ້ກະເທີ່ ແລະ ຫາຍໃຈຍາກ, ເສັ້ນປະສາດອ່ອນເພຍ ແລະ ເຈັບປວດຫຼາຍ, ຜົມ ແລະ ຮ່າງກາຍຊຸດໂຊມ, ນາງກຳລັງປະເຊີນໜ້າກັບຄວາມຕາຍ.

Verse 9

तादृग्व्यथां च तां वीक्ष्य कृपयाहं परिप्लुतः । प्रतीक्षन्मरणं तस्याः क्षणं तत्रैव संस्थितः

ເມື່ອເຫັນຄວາມທຸກທໍລະມານແບບນັ້ນຂອງນາງ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ; ລໍຖ້າຄວາມຕາຍຂອງນາງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຢຸດຢູ່ບ່ອນນັ້ນຊົ່ວຄາວ.

Verse 10

अथांतरिक्षपदवीं सिंचंतमिव रश्मिभिः । दिव्यं विमानमानीतमद्राक्षं शिवकिंकरैः

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວິມານທິບທີ່ບໍລິວານຂອງພຣະສິວະນຳມາ ປານດັ່ງກຳລັງພອຍພົ່ນເສັ້ນທາງແຫ່ງນະພາດ້ວຍລັດສະມີຂອງມັນ

Verse 11

तस्मिन्रवींदुवह्नीनां तेजसामिव पंजरे । विमाने सूर्यसंकाशानपश्यं शिवकिंकरान्

ໃນວິມານນັ້ນ—ດັ່ງກົງຂັງແຫ່ງສະຫວ່າງຂອງຕາເວັນ ຈັນທຣາ ແລະໄຟ—ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນບໍລິວານຂອງພຣະສິວະ ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ

Verse 12

ते वै त्रिशूलखट्वांगटंकचर्मासिपाणयः । चंद्रार्धभूषणाः सांद्रचंद्रकुंदोरुवर्चसः

ແທ້ຈິງ ພວກເຂົາຖືຕຣິສູນ ຂັດວາງຄະ ຂວານ ໂລ່ ແລະດາບ; ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາເສັ້ຽວ ລັດສະມີຂອງເຂົາໜາແນ່ນ ແລະສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ ແລະດອກກຸນດສີຂາວ

Verse 13

किरीटकुंडलभ्राजन्महाहिवलयोज्ज्वलाः । शिवानुगा मया दृष्टा श्चत्वारः शुभलक्षणाः

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຜູ້ຕາມພຣະສິວະສີ່ອົງ ຜູ້ມີລັກສະນະມົງຄຸນ; ສະຫວ່າງດ້ວຍມົງກຸດແລະຕຸ້ມຫູ ແລະຮຸ່ງໂຮງດ້ວຍກຳໄລດັ່ງວົງຂົດຂອງນາກໃຫຍ່

Verse 14

तानापतत आलोक्य विमानस्थान्सुविस्मितः । उपसृत्यांतिके वेगादपृच्छं गगने स्थितान्

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາກຳລັງລົງມາ ແຕ່ຍັງສະຖິດຢູ່ໃນວິມານ ຂ້າພະເຈົ້າພິສວົງຢ່າງຍິ່ງ; ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃກ້ດ້ວຍຄວາມໄວ ແລະຖາມຜູ້ທີ່ຍັງສະຖິດຢູ່ໃນນະພາ

Verse 15

नमोनमो वस्त्रिदशोत्तमेभ्यस्त्रिलोचनश्रीचरणानुगेभ्यः । त्रिलोकरक्षाविधिमावहद्भ्यस्त्रिशूलचर्मासिगदाधरेभ्यः

ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ທ່ານທັງຫຼາຍ—ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ເທວະ—ຜູ້ຕາມຮອຍພຣະບາດອັນສະຫງ່າງາມຂອງພຣະຜູ້ມີສາມຕາ। ທ່ານທັງຫຼາຍທຳລົງວິທີປົກປ້ອງໄຕໂລກ ຖືຕຣິຊູນ ໜັງສັດ ດາບ ແລະ ຄະທາ।

Verse 16

अतोऽस्माभिरिहानीता निरयं यातु वा न वा । अनया साधितो बाल्ये पुण्यलेशोऽस्ति वा न वा

ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງນຳນາງມາທີ່ນີ້—ນາງຈະໄປນະລົກຫຼືບໍ່ກໍຕາມ। ຈົ່ງບອກມາ: ໃນວັຍເດັກນາງເຄີຍສະສົມບຸນແມ່ນແຕ່ເສດນ້ອຍໆບໍ?

Verse 17

उत सर्वजनाघौघविजयाय कृतोद्यमाः । ब्रूत कारुण्यतो मह्यं यस्माद्यूयमिहागताः

ຫຼືວ່າທ່ານທັງຫຼາຍມາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນເພື່ອຊະນະກະແສບາບຂອງມະນຸດທັງປວງ? ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍວ່າ ເຫດໃດທ່ານຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້

Verse 18

शिवदूता ऊचुः । एषाग्रे दृश्यते वृद्धा चांडाली मरणोन्मुखी । एतामानेतुमायाताः संदिष्टा प्रभुणा वयम्

ທູດແຫ່ງພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ເບື້ອງໜ້ານີ້ເຫັນຍິງເຖົ້າຈັນດາລີ ກຳລັງຫັນໜ້າສູ່ຄວາມຕາຍ. ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຈາກພຣະຜູ້ເປັນນາຍ ໃຫ້ມານຳນາງໄປ”

Verse 19

इत्युक्ते शिवदूतैस्तैरपृच्छं पुनरप्यहम् । विस्मयाविष्टचित्तस्तान्कृतांजलिरवस्थितः

ເມື່ອທູດແຫ່ງພຣະສິວະເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຂ້ອຍກໍຖາມພວກເຂົາອີກຄັ້ງ. ໃຈຂ້ອຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົງ ແລະຂ້ອຍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາດ້ວຍມືປະນົມ

Verse 20

अहो पापीयसी घोरा चांडाली कथमर्हति । दिव्यं विमानमारोढुं शुनीवाध्वरमंडलम्

ໂອ້! ນາງຈັນດາລີຜູ້ບາບໜັກ ແລະນ່າຢ້ານນີ້ ຈະສົມຄວນຂຶ້ນວິມານທິບໄດ້ແນວໃດ—ດັ່ງໝາເພດແມ່ເຂົ້າໄປໃນມົນດົນພິທີຍັດຍະນາ।

Verse 21

आजन्मतोऽशुचिप्राया पापां पापा नुगामिनीम् । कथमेनां दुराचारां शिवलोकं निनीषथ

ນາງນີ້ແທບຈະຕະຫຼອດຊີວິດບໍ່ບໍລິສຸດ ເປັນຄົນບາບ ແລະຕາມຫຼັງບາບ—ພວກເຈົ້າຈະນຳນາງຜູ້ປະພຶດຊົ່ວນີ້ໄປສູ່ສິວະໂລກໄດ້ແນວໃດ?

Verse 22

अस्या नास्ति शिवज्ञानं नास्ति घोरतरं तपः । सत्यं नास्ति दया नास्ति कथमेनां निनीषथ

ນາງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະສິວະ ບໍ່ເຄີຍບຳເນັດຕະປະອັນເຂັ້ມຂັ້ນ; ໃນນາງບໍ່ມີສັດຈະ ບໍ່ມີເມດຕາ—ພວກເຈົ້າຈະນຳນາງໄປແນວໃດ?

Verse 23

पशुमांसकृताहारा वारुणीपूरितोदराम् । जीवहिंसारतां नित्यं कथमेनां निनीषथ

ອາຫານນາງແມ່ນເນື້ອສັດ ທ້ອງເຕັມໄປດ້ວຍເຫຼົ້າ ແລະຫມົກມຸ່ນໃນການເບຍດບຽນຊີວິດເປັນນິດ—ພວກເຈົ້າຈະນຳນາງໄປແນວໃດ?

Verse 24

न च पंचाक्षरी जप्ता न कृतं शिवपूजनम् । न ध्यातो भगवाञ्छंभुः कथमेनां निनीषथ

ນາງບໍ່ເຄີຍຈະປະມົນຕຣາປັນຈາກສະຣີ ບໍ່ເຄີຍບູຊາພຣະສິວະ; ບໍ່ເຄີຍເພ່ງພິຈາລະນາພຣະພະຄະວານ ສັມພູ—ພວກເຈົ້າຈະນຳນາງໄປແນວໃດ?

Verse 25

नोपोषिता शिवतिथिर्न कृतं शिवपूजनम् । भूतसौहृदं न जानाति न च बिल्वशिवार्पणम् । नेष्टापूर्तादिकं वापि कथमेनां निनीषथ

ນາງບໍ່ໄດ້ຖືອຸປະວາສໃນຕິຖິອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ແລະບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະສິວະເລີຍ। ນາງບໍ່ຮູ້ຈັກເມດຕາຕໍ່ສັດມີຊີວິດ ແລະບໍ່ໄດ້ຖວາຍໃບບິລວາ (bilva) ແດ່ພຣະສິວະ। ອິດຖະ–ປູຣຕ ແລະກຸສົນຕາມຈາຣີດກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດ—ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະນໍານາງໄປສູ່ປະຣະມະບົດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 26

न च स्नातानि तीर्थानि न दानानि कृतानि च । न च व्रतानि चीर्णानि कथमेनां निनीषथ

ນາງບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ ແລະບໍ່ໄດ້ໃຫ້ທານ; ນາງກໍບໍ່ໄດ້ປະພຶດພຣະຕ (vrata)—ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະນໍານາງໄປສູ່ເປົ້າໝາຍອັນສູງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 27

ईक्षणे परिहर्त्तव्या किमु संभाषणादिषु । सत्संगरहितां चंडां कथमेनां निनीषथ

ນາງຄວນຖືກຫຼີກລ້ຽງແມ່ນແຕ່ເຫັນດ້ວຍຕາ; ແລ້ວຈະເວົ້າເຖິງການສົນທະນາແລະອື່ນໆໄດ້ແນວໃດ. ນາງຂາດສັດສັງຄະ (sat-saṅga), ແຂງກະດ້າງ ແລະຕົກຕ່ຳ—ພວກເຈົ້າຈະນໍານາງໄປສູ່ທີ່ສຸດອັນສູງສຸດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 28

जन्मांतरार्जितं किंचिदस्याः सुकृतमस्ति वा । तत्कथं कुष्ठरोगण कृमिभिः परिभूयते

ນາງມີກຸສົນດີ (sukṛta) ທີ່ສະສົມມາຈາກຊາດກ່ອນໆ ບໍ? ຖ້າມີ ເປັນຫຍັງນາງຈຶ່ງຖືກທໍລະມານດ້ວຍໂລກຂີ້ທູດ (leprosy) ແລະຖືກໜອນຮຸມຮ້າຍປົກຄຸມ?

Verse 29

अहो ईश्वरचर्येयं दुर्विभाव्या शरीरिणाम् । पापात्मानोऽपि नीयंते कारुण्यात्परमं पदम्

ໂອ້! ການປະພຶດຂອງພຣະເຈົ້ານີ້ ຍາກທີ່ສັດມີກາຍຈະຫຍັ່ງຮູ້ໄດ້. ໂດຍພຣະເມດຕາກະຣຸນາ ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບກໍຖືກນໍາໄປສູ່ປະຣະມະບົດ.

Verse 30

इत्युक्तास्ते मया दूता देवदेवस्य शूलिनः । प्रत्यूचुर्मामथ प्रीत्या सर्वसंशयभेदिनः

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາທູດຂອງມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ກໍຕອບຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເມດຕາ—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມສົງໄສທັງປວງ

Verse 31

शिवदूता ऊचुः । ब्रह्मन्सुमहदाश्चर्यं शृणु कौतूहलं यदि । इमामुद्दिश्य चांडालीं यदुक्तं भवताधुना

ທູດຂອງພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ! ຖ້າທ່ານມີຄວາມຢາກຮູ້ ຈົ່ງຟັງອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງນີ້—ເກືອບກ່ຽວກັບນາງຈັນດາລີນີ້ ແລະຄຳທີ່ທ່ານເພິ່ງກ່າວເຖິງນາງ”

Verse 32

आसीदियं पूर्वभवे काचिद्ब्राह्मणकन्यका । सुमित्रानाम संपूर्णसोमबिम्बसमानना

ໃນຊາດກ່ອນ ນາງເຄີຍເປັນທິດາພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ ສຸມິຕຣາ; ໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງ

Verse 33

उत्फुल्लमल्लिकादामसुकुमारांगलक्षणा । कैकेयद्विजमुख्यस्य कस्यचित्तनया सती

ອວຍະວະຂອງນາງນຸ່ມນວນ ດັ່ງຖືກປະດັບດ້ວຍພວງດອກມະລິທີ່ບານ; ນາງເປັນທິດາຜູ້ມີສິນທຳຂອງພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດຜູ້ໜຶ່ງໃນແຄວ້ນໄກເກຍ

Verse 34

तां सर्वलक्षणोपेतां रतेर्मूर्तिमिवापराम् । वर्द्धमानां पितुर्गेहे वीक्ष्यासन्विस्मिता जनाः

ເມື່ອຜູ້ຄົນເຫັນນາງ—ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ດັ່ງເປັນຮູບອີກຮູບໜຶ່ງຂອງນາງຣະຕີ—ເຕີບໃຫຍ່ໃນເຮືອນບິດາ ກໍພາກັນພິສວງຢ່າງຍິ່ງ

Verse 35

दिनेदिने वर्धमाना बंधुभिर्लालिता भृशम् । सा शनैर्यौवनं भेजे स्मरस्येव महाधनुः

ມື້ຕໍ່ມື້ ນາງເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ ໄດ້ຮັບຄວາມຮັກແພງຢ່າງຫຼາຍຈາກຍາດພີ່ນ້ອງ; ແລະຄ່ອຍໆ ເຂົ້າສູ່ວັຍໜຸ່ມ—ດັ່ງຄັນທະນູອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ສະມະຣະ (ກາມເທບ) ທີ່ຖືກຂຶ້ນສາຍເພື່ອກິດຂອງຕົນ.

Verse 36

अथ सा बंधुवर्गैश्च समेतेन कुमारिका । पित्रा प्रदत्ता कस्मैचिद्विधिना द्विजसूनवे

ຕໍ່ມາ ນາງກຸມາຣີນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ຍາດພີ່ນ້ອງ ຖືກບິດາມອບໃຫ້—ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ແກ່ບຸດຊາຍຂອງພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ.

Verse 37

सा भर्त्तारमनुप्राप्य नवयौवनशालिनी । कंचित्कालं शुभाचारा रेमे बंधुभिरावृता

ເມື່ອນາງໄດ້ເຖິງສາມີ ຜູ້ງາມສະຫງ່າດ້ວຍວັຍໜຸ່ມໃໝ່ ນາງໄດ້ຢູ່ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງດ້ວຍຄວາມປະພຶດດີ; ຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ ມີຍາດພີ່ນ້ອງລ້ອມຮອບ.

Verse 38

अथ कालवशात्तस्याः पतिस्तीव्र रुजार्दितः । रूपयौवनकांतोपि पंचत्वमगमन्मुने

ຕໍ່ມາ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງການເວລາ ສາມີຂອງນາງຖືກຄວາມເຈັບປວດຮຸນແຮງບີບຄັ້ນ; ແມ່ນວ່າມີຄວາມງາມ ວັຍໜຸ່ມ ແລະຄວາມສະຫງ່າ ໂອ້ມຸນີ, ກໍໄດ້ເຖິງສະພາບແຫ່ງທາດທັງຫ້າ (ຄື ສິ້ນຊີວິດ).

Verse 39

मृते भर्त्तरि दुःखेन विदग्धहदया सती । उवास कतिचिन्मासान्सुशीला विजितें द्रिया

ເມື່ອສາມີເສຍຊີວິດ ນາງຜູ້ມີສິນທຳນັ້ນ ຫົວໃຈຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກ ໄດ້ຢູ່ອີກຫຼາຍເດືອນ; ເປັນຜູ້ມີຄວາມປະພຶດດີ ແລະສຳລວມອິນທຣີ.

Verse 40

अथ यौवनभारेण जृंभमाणेन नित्यशः । बभूव हृदयं तस्याः कंदपर्परिकंपितम्

ແລ້ວເມື່ອນ້ຳໜັກແຫ່ງວັຍໜຸ່ມພອງຂຶ້ນທຸກມື້ ຫົວໃຈນາງກໍສັ່ນໄຫວ ຖືກກະທົບໂດຍຄວາມກະວົນຂອງກາມເທບ।

Verse 41

सा गुप्ता बन्धुवर्गेण शासितापि महोत्तमैः । न शशाक मनो रोद्धं मदनाकृष्टमंगना

ແມ່ນແຕ່ຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຄຸ້ມຄອງ ແລະໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ນາງກໍຍັງຫ້າມໃຈບໍ່ໄດ້ ເພາະຖືກມະດນະດຶງດູດ।

Verse 42

सा तीव्रमन्मथाविष्टा रूपयौवनशालिनी । विधवापि विशेषेण जारमार्गरताभवत्

ນາງຖືກກາມກຳໜັດອັນແຮງກ້າຄອບງຳ ມີຮູບງາມແລະວັຍໜຸ່ມ ແມ່ນແຕ່ເປັນແມ່ໝ້າຍ ກໍຍິ່ງໝັ້ນໃນທາງແຫ່ງຄູ່ຮັກຕ້ອງຫ້າມ।

Verse 43

न ज्ञाता केनचिदपि जारिणीति विचक्षणा । जुगूहात्मदुराचारं कंचित्कालमसत्तमा

ດ້ວຍຄວາມສະຫຼາດ ບໍ່ມີໃຜຮູ້ວ່ານາງເປັນຜູ້ຄົບຊູ້; ນາງຜູ້ອະທຳນັ້ນໄດ້ປິດບັງຄວາມປະພຶດຊົ່ວຂອງຕົນໄວ້ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ।

Verse 44

तां दोहदसमाक्रांतां घननीलमुखस्तनीम् । कालेन बंधुवर्गोपि बुबोध विटदूषिताम्

ຕໍ່ມາຕາມການເວລາ ຍາດພີ່ນ້ອງກໍຮູ້ວ່ານາງ—ຖືກອາການຢາກຂອງຄົນຖືພາຄອບງຳ ໃບໜ້າແລະຖັນຄ້ຳຄືເມກຄຣາມ—ໄດ້ຖືກຊາຍສຳສ່ອນທຳໃຫ້ເສື່ອມມົນທິນ।

Verse 45

इति भीतो महाक्लेशाच्चिंता लेभे दुरत्ययाम् । स्त्रियः कामेन नश्यंति ब्राह्मणा हीनसेवया

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວຢ້ານກົວດ້ວຍທຸກຂ໌ໃຫຍ່ ແລະຕົກຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນອັນຍາກຈະຂ້າມພົ້ນວ່າ: “ແມ່ຍິງພິນາດເພາະກາມຕັນຫາ ແລະພຣາຫມັນພິນາດເພາະຮັບໃຊ້ຜູ້ບໍ່ສົມຄວນ (ຈົນຕົກໃນການພຶ່ງພາອັນຕ່ຳ)”

Verse 46

राजानो ब्रह्मदंडेन यतयो भोगसंग्रहात् । लीढं शुना तथैवान्नं सुरया वार्पितं पयः

ກະສັດທັງຫຼາຍຖືກກົດຂີ່ໂດຍດັນດາ (ໄມ້ທັນທະ) ຂອງພຣາຫມັນ ແລະຍະຕິ (ນັກບຳເພັນຕະບະ) ຕົກຕ່ຳເພາະການສະສົມຄວາມເພີດເພີນ. ດັ່ງນັ້ນອາຫານທີ່ຫມາເລຍ ແລະນົມທີ່ຖືກປົນເປື້ອນດ້ວຍສຸລາ ກໍຄວນນັບວ່າບໍ່ບໍລິສຸດ

Verse 47

रूपं कुष्ठरुजाविष्टं कुलं नश्यति कुस्त्रिया । इति सर्वे समालोच्य समेताः पतिसोदराः

“ຄວາມງາມຖືກຄອບງຳໂດຍຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງໂລກຂີ້ກະດົງ; ຕະກູນພິນາດເພາະແມ່ຍິງຊົ່ວ.” ເມື່ອພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພີ່ນ້ອງຊາຍຂອງຜົວທັງໝົດກໍມາຊຸມນຸມກັນ

Verse 48

तत्यजुर्गोत्रतो दूरं गृहीत्वा सकचग्रहम् । सघटोत्सर्गमुत्सृष्टा सा नारी सर्वबन्धुभिः

ເຂົາເຈົ້ານຳນາງໄປພ້ອມຂອງໃຊ້ ແລ້ວຂັບໄລ່ໃຫ້ໄກຈາກໂຄດຣະ (ຕະກູນ). ບັນດາຍາດພີ່ນ້ອງທັງໝົດໄດ້ປະກອບພິທີຂັບອອກຕາມປະເພນີ ແລ້ວຂັບນາງອອກໄປ

Verse 49

विचरंती च शूद्रेण रममाणा रतिप्रिया । सा ययौ स्त्री बहिर्यामा दृष्टा शूद्रेण केनचित्

ນາງເດີນທາງເລື້ອຍໆກັບຊູດຣະຄົນໜຶ່ງ ມົວເມົາໃນຣະຕິສຸກ ແລະຮັກໃນຄວາມເພີດເພີນແຫ່ງກາມ. ນາງອອກໄປຂ້າງນອກຍາມຄ່ຳຄືນ ແລະຖືກຊູດຣະຄົນໜຶ່ງເຫັນເຂົ້າ

Verse 50

स तां दृष्ट्वा वरारोहां पीनोन्नतपयोधराम् । गृहं निनाय साम्ना च विधवां शूद्रनायकः । सा नारी तस्य महिषी भूत्वा तेन दिवानिशम्

ເມື່ອເຂົາເຫັນນາງ—ຮູບງາມສົມສ່ວນ ອົກເຕັມແລະຍົກສູງ—ຫົວໜ້າຊູດຣະໄດ້ເວົ້າຫວານຊັກຊວນແມ່ມ້າຍນັ້ນ ແລ້ວນຳນາງເຂົ້າເຮືອນຂອງຕົນ। ນາງໄດ້ເປັນພັນລະຍາຂອງເຂົາ ຢູ່ກັບເຂົາທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ।

Verse 51

रममाणा क्वचिद्देशे न्यवसद्गृहवल्लभा । तत्र सा पिशिताहारा नित्यमापीतवारुणी

ນາງໄດ້ຢູ່ອາໄສຢ່າງສຸກສົມໃນບາງຖິ່ນ ເປັນຜູ້ຮັກຂອງເຮືອນນັ້ນ। ທີ່ນັ້ນນາງກາຍເປັນຜູ້ກິນເນື້ອ ແລະດື່ມສຸລາຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 52

लेभे सुतं च शूद्रेण रममाणा रतिप्रिया । कदाचिद्भर्त्तरि क्वापि याते पीतसुरा तु सा

ນາງຜູ້ຫຼົງໃນຄວາມສຸກແຫ່ງກາມ ໄດ້ມີບຸດຊາຍຄົນໜຶ່ງກັບຊູດຣະນັ້ນດ້ວຍ। ຄັ້ງໜຶ່ງເມື່ອຜົວໄປບ່ອນໃດໜຶ່ງ ນາງກໍດື່ມສຸລາ।

Verse 53

इयेष पिशिताहारं मदिरामदविह्वला । अथ मेषेषु बद्धेषु गोभिः सह बहिर्व्रजे

ເມົາສຸລາຈົນມືດມົນ ນາງເກີດຄວາມຢາກກິນເນື້ອ। ແລ້ວເມື່ອແກະຖືກມັດໄວ້ ນາງກໍອອກໄປນອກຄອກສັດ ພ້ອມກັບຝູງງົວ।

Verse 54

ययौ कृपाणमादाय सा तमींधे निशामुखे । अविमृश्य मदावेशान्मेषबुद्ध्यामिषप्रिया

ໃນຕອນເລີ່ມຄ່ຳ ນາງຖືມີດແລ້ວເຂົ້າໄປໃນຄວາມມືດ। ຖືກອຳນາດເມົາຄອບງຳ ບໍ່ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງ—ຜູ້ຮັກເນື້ອ—ນາງຈຶ່ງກະທຳໄປໂດຍເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນແກະ।

Verse 55

एकं जघानं गोवत्सं क्रोशंतं निशि दुर्भगा । निहतं गृहमानीय ज्ञात्वा गोवत्समंगना

ໃນຕອນກາງຄືນ, ຍິງຜູ້ໂຊກຮ້າຍຄົນນັ້ນໄດ້ຂ້າລູກງົວທີ່ກຳລັງຮ້ອງໄຫ້; ແລະ ເມື່ອນຳເອົາລູກງົວທີ່ຖືກຂ້ານັ້ນເຂົ້າມາໃນເຮືອນ, ນາງກໍຈື່ໄດ້ວ່າມັນແມ່ນລູກງົວ.

Verse 56

भीता शिवशिवेत्याह केनचित्पुण्यकर्मणा । सा मुहूर्तमिति ध्यात्वा पिशितासवलालसा

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ, ນາງໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ “ພະສິວະ, ພະສິວະ!” ຍ້ອນຜົນບຸນເກົ່າ; ແຕ່ຫຼັງຈາກຄິດຢູ່ຊົ່ວຄາວ, ດ້ວຍຄວາມຢາກຊີ້ນແລະເຫຼົ້າ, ນາງກໍກັບໄປເຮັດຕາມຄວາມຕັ້ງໃຈເດີມ.

Verse 57

छित्त्वा तमेव गोवत्सं चकाराहारमीप्सितम् । गोवत्सार्धशरीरेण कृताहाराथ सा पुनः

ນາງໄດ້ຊຳແຫລະລູກງົວໂຕນັ້ນ ແລ້ວປຸງແຕ່ງເປັນອາຫານທີ່ນາງຕ້ອງການ; ແລະ ຫຼັງຈາກກິນຊີ້ນຈາກເຄິ່ງຮ່າງກາຍຂອງລູກງົວແລ້ວ, ນາງກໍດຳເນີນການຕໍ່ໄປ.

Verse 58

तदर्धदेहं निक्षिप्य बहिश्चुक्रोश कैतवात् । अहो व्याघ्रेण भग्नोऽयं जग्धो गोवत्सको व्रजे

ນາງໂຍນຮ່າງກາຍເຄິ່ງໜຶ່ງອອກໄປຂ້າງນອກ ແລ້ວແກ້ງຮ້ອງຂຶ້ນດ້ວຍເລ່ຫຼ່ຽມວ່າ: “ໂຖ່! ໃນຄອກງົວນີ້ ລູກງົວໂຕນີ້ຖືກເສືອທຳຮ້າຍແລະກິນເສຍແລ້ວ!”

Verse 59

इति तस्याः समाक्रंदः सर्वगेहेषु शुश्रुवे । अथ सर्वे शूद्रजनाः समागम्यांतिके स्थिताः

ດັ່ງນັ້ນ ສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງນາງຈຶ່ງໄດ້ຍິນໄປທົ່ວທຸກເຮືອນ. ຈາກນັ້ນ ຊາວຊູດຣາທັງຫຼາຍກໍມາເຕົ້າໂຮມກັນ ແລະຢືນຢູ່ໃກ້ໆ.

Verse 60

हतं गोवत्समालोक्य व्याघ्रेणेति शुचं ययुः । गतेषु तेषु सर्वेषु व्युष्टायां च ततो निशि

ເມື່ອເຫັນລູກງົວຖືກຂ້າ ພວກເຂົາກໍເສົ້າໂສກ ແລະຄິດວ່າ “ເສືອເປັນຜູ້ຂ້າ.” ເມື່ອທຸກຄົນຈາກໄປ ແລະຄືນນັ້ນຜ່ານພົ້ນຈົນຮຸ່ງອາລຸນ ເລື່ອງກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປ।

Verse 61

तद्भर्ता गृहमागत्य दृष्टवान्गृहविड्वरम् । एवं बहुतिथे काले गते सा शूद्ववल्लभा

ຜົວຂອງນາງກັບມາເຮືອນ ແລະເຫັນຄວາມສົກປົກພາຍໃນເຮືອນ। ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຊູດຣານັ້ນ ກໍ (ເຖິງຄາວຊະຕາກຳ)।

Verse 62

कालस्य वशमापन्ना जगाम यममंदिरम् । यमोपि धर्ममालोक्य तस्याः कर्म च पौर्विकम्

ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງກາລະ (ເວລາ) ນາງກໍໄປສູ່ວິຫານຂອງພຣະຍົມ। ພຣະຍົມກໍພິຈາລະນາຕາມທຳມະ ແລະເບິ່ງກຳເກົ່າຂອງນາງ (ເພື່ອຕັດສິນ)।

Verse 63

निर्वत्र्य निरयावासाञ्चक्रे चंडालजातिकाम् । सापि भ्रष्टा यमपुराच्चांडालीगर्भमाश्रिता

ພຣະຍົມໄດ້ກຳນົດໃຫ້ນາງຢູ່ໃນທີ່ພຳນັກແຫ່ງນະລົກ ແລະໃຫ້ນາງເກີດເປັນຊາດຈັນດາລາ। ແລະນາງເອງ ເມື່ອຖືກຂັບຕົກຈາກເມືອງຂອງພຣະຍົມ ກໍເຂົ້າໄປອາໄສໃນຄັນຂອງຍິງຈັນດາລີ।

Verse 64

ततो बभूव जात्यंधा प्रशांतांगारमेचका । तत्पिता कोपि चांडालो देशे कुत्रचिदास्थितः

ຕໍ່ມານາງເກີດມາຕາບອດແຕ່ກຳເນີດ ຜິວຄ່ຳດັ່ງຖ່ານທີ່ດັບແລ້ວ। ບິດາຂອງນາງເປັນຈັນດາລາຄົນໜຶ່ງ ອາໄສຢູ່ໃນດິນແດນໃດໜຶ່ງ।

Verse 65

तां तादृशीमपि सुतां कृपया पर्यपोषयत् । अभोज्येन कदन्नेन शुना लीढेन पूतिना

ແມ່ນແຕ່ລູກສາວຢູ່ໃນສະພາບນ່າສົງສານປານນັ້ນ ລາວກໍຍັງອຸ້ມຊູດ້ວຍຄວາມເມດຕາ; ໃຫ້ນາງກິນອາຫານທີ່ບໍ່ຄວນກິນ ຕໍ່າຊ້າ ປົນເປື້ອນ ເໝັນເນົ່າ ທີ່ຫມາໄດ້ເລຍແລ້ວ।

Verse 66

अपेयैश्च रसैर्मात्रा पोषिता सा दिनेदिने । जात्यंधा सापि कालेन बाल्ये कुष्ठरुजार्दिता

ມື້ຕໍ່ມື້ ແມ່ຂອງນາງຍັງຄ້ຳຈຸນນາງ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍນ້ຳຫຼືຂອງເຫຼວທີ່ດື່ມບໍ່ໄດ້। ນາງຕາບອດແຕ່ເກີດ ແລະເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ຍັງຢູ່ໃນວັຍເດັກ ກໍຖືກທຸກຂ໌ເຈັບປວດຈາກໂລກຂີ້ທູດ (ກຸສຖ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 67

ऊढा न केनचिद्वापि चांडालेनातिदुर्भगा । अतीतबाल्ये सा काले विध्वस्तपितृमातृका

ນາງຜູ້ອັບໂຊກຢ່າງຍິ່ງ ບໍ່ມີໃຜແຕ່ງງານກັບນາງເລີຍ; ມີແຕ່ຈັນຑາລາຄົນໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນທີ່ຮັບນາງໄປ. ເມື່ອພົ້ນວັຍເດັກໄປຕາມການ ນາງກໍກາຍເປັນຜູ້ສູນເສຍພໍ່ແມ່—ທັງສອງດັບສູນ।

Verse 68

दुर्भगेति परित्यक्ता बंधुभिश्च सहोदरैः । ततः क्षुधार्दिता दीना शोचन्ती विगतेक्षणा

ຖືກຕິດປ້າຍວ່າ “ຜູ້ອັບໂຊກ” ນາງຖືກຍາດພີ່ນ້ອງ ແມ່ນແຕ່ພີ່ນ້ອງຮ່ວມເລືອດທອດທິ້ງ. ແລ້ວນາງຖືກຄວາມຫິວທຳລາຍ ທຸກຍາກໂສກເສົ້າ ໄຮ້ສາຍຕາ ພາຕົນເອງເດີນພະເນຈອນໄປ।

Verse 69

गृहीतयष्टिः कृच्छ्रेण संचचाल सलोष्टिका । पत्तनेष्वपि सर्वेषु याचमाना दिनेदिने

ນາງຈັບໄມ້ເທົ້າ ເດີນໄປຢ່າງລຳບາກ ພ້ອມຫໍ່ນ້ອຍໆຂອງນາງ. ໃນທຸກເມືອງ ແລະທຸກທ່າເຮືອ ນາງຂໍທານມື້ຕໍ່ມື້।

Verse 70

चांडालोच्छिष्टपिंडेन जठराग्निमतर्पयत् । एवं कृच्छ्रेण महता नीत्वा सुबहुलं वयः

ນາງໃຊ້ແຕ່ຄຳເຂົ້າທີ່ເຫຼືອຈາກຈັນດາລາ ຈຶ່ງພໍປະຄອງໄຟໃນທ້ອງໃຫ້ຢູ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງໃຫຍ່ ນາງຈຶ່ງມີອາຍຸຍືນຍາວ.

Verse 71

जरया ग्रस्तसर्वांगी दुःखमाप दुरत्ययम् । निरन्नपानवसना सा कदाचिन्महाजनान्

ຄວາມແກ່ຊະລາກິນກວ້າງທົ່ວຮ່າງ ນາງຕົກຢູ່ໃນທຸກຂ໌ອັນຍາກຈະອົດທົນ. ບໍ່ມີອາຫານ ນ້ຳດື່ມ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງ ໃນຄາວໜຶ່ງນາງໄດ້ພົບຝູງຊົນໃຫຍ່.

Verse 72

आयास्यंत्यां शिवतिथौ गच्छतो बुबुधेऽध्वगान् । तस्यां तु देवयात्रायां देशदेशांतयायिनाम्

ໃນວັນຕິຖິອັນສັກສິດແດ່ພຣະສິວະ ເມື່ອຂະບວນຍາຕຣາກຳລັງອອກເດີນທາງ ນາງເຫັນຜູ້ເດີນທາງຢູ່ຕາມຖະໜົນ. ເພື່ອເທວະຍາຕຣານັ້ນ ຜູ້ຄົນເດີນທາງມາຈາກແຄວ້ນຕ່າງໆ ແລະດິນແດນໄກ.

Verse 73

विप्राणां साग्निहोत्राणां सस्त्रीकाणां महात्मनाम् । राज्ञां च सावरोधानां सहस्तिरथवाजिनाम्

ທີ່ນັ້ນມີພຣາຫມັນຜູ້ມີໃຈຍິ່ງ ຜູ້ຮັກສາພິທີອັກນິໂຫຕຣາ ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ; ແລະມີພຣະຣາຊາທັງຫຼາຍພ້ອມຝ່າຍໃນ ມີຊ້າງ ລົດຮົບ ແລະມ້າຕິດຕາມ.

Verse 74

सपरीवारघोषाणां यानच्छत्रादिशोभिनाम् । तथान्येषां च विट्शूद्रसंकीर्णानां सहस्रशः

ຂະບວນແຫ່ດັງກ້ອງດ້ວຍສຽງອື້ອອຶງຂອງຜູ້ຕິດຕາມ ງາມສະຫງ່າດ້ວຍພາຫະນະ ສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫຼອງສະຫຼອງ ແລະສິ່ງປະດັບອື່ນໆ. ຍັງມີຄົນອື່ນອີກນັບພັນ—ຝູງຊົນປະປົນ ມີທັງໄວສະຍະ ແລະຊູດຣະ—ຢູ່ດ້ວຍ.

Verse 75

हसतां गायतां क्वापि नृत्यतामथ धावताम् । जिघ्रतां पिबतां कामाद्गच्छतां प्रतिगर्जताम्

ບາງຄົນຫົວເຮາະ, ບາງຄົນຮ້ອງເພງຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ; ອື່ນໆເຕັ້ນລຳແລ້ວກໍວິ່ງວຸ້ນ. ບາງຄົນດົມກິ່ນ, ບາງຄົນດື່ມຕາມໃຈ; ອີກພວກໜຶ່ງເດີນຕໍ່ໄປພ້ອມຕະໂກນໂຕ້ຕອບກັນກຶກກ້ອງ.

Verse 76

संप्रयाणे मनुष्याणां संभ्रमः सुमहानभूत् । इति सर्वेषु गच्छत्सु गोकर्णं शिवमंदिरम्

ເມື່ອມະນຸດທັງຫຼາຍອອກເດີນທາງ ກໍເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍຢ່າງໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນເມື່ອທຸກຄົນກຳລັງໄປ ກໍມຸ່ງໜ້າໄປຫາໂກກັນ—ພຣະວິຫານຂອງພຣະສິວະ.

Verse 77

पश्यंति दिविजाः सर्वे विमानस्थाः सकौतुकाः । अथेयमपि चांडाली वसनाशनतृष्णया

ເທວະທັງປວງນັ່ງຢູ່ໃນວິມານ ເບິ່ງດ້ວຍຄວາມພິສົງແລະຢາກຮູ້. ແລ້ວນາງຈັນດາລີຜູ້ນີ້ກໍ—ຖືກຄວາມຫິວໃຈຢາກໄດ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແລະອາຫານຜັກດັນ—ອອກເດີນທາງໄປ.

Verse 78

महाजनान्याचयितुं चचाल च शनैःशनैः । करावलंबेनान्यस्याः प्राग्जन्मार्जितकर्मणा । दिनैः कतिपयैर्याती गोकर्णं क्षेत्रमाययौ

ເພື່ອຂໍທານຈາກຝູງຊົນ ນາງເດີນໄປຊ້າໆ ທີລະນ້ອຍ ໂດຍອາໄສມືຂອງຜູ້ອື່ນພະຍຸງ—ດ້ວຍອຳນາດກຳທີ່ສະສົມແຕ່ຊາດກ່ອນ. ເມື່ອເດີນທາງໄດ້ບໍ່ກີ່ມື້ ນາງກໍມາຮອດກະເຂດສັກສິດແຫ່ງໂກກັນ.

Verse 79

ततो विदूरे मार्गस्य निषण्णा विवृतांजलिः । याचमाना मुहुः पांथान्बभाषे कृपणं वचः

ຕໍ່ມານາງນັ່ງຢູ່ໄກຈາກທາງເດີນເລັກນ້ອຍ ກາງມືເປີດອອກໃນທ່າຂໍວິ່ງວອນ. ນາງຂໍທານຈາກຜູ້ເດີນທາງຊ້ຳໆ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນນ່າສົງສານ.

Verse 80

प्राग्जन्मार्जितपापौघैः पीडितायाश्चिरं मम । आहारमात्रदानेन दयां कुरुत भो जनाः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທົນທຸກທໍລະມານມາດົນນານ ຍ້ອນບາບກຳໃນຊາດກ່ອນ. ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍການໃຫ້ອາຫານພຽງເລັກນ້ອຍແດ່ທ້ອນ.

Verse 82

वसनाशनहीनायां स्वपितायां महीतले । महापांसुनिमग्नायां दयां कुरुत भो जनाः

ປາສະຈາກເສື້ອຜ້າ ແລະ ອາຫານ, ນອນຢູ່ພື້ນດິນ, ຈົມຢູ່ໃນຂີ້ຝຸ່ນ - ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງສະແດງຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າແດ່ທ້ອນ.

Verse 83

महाशीतातपार्त्तायां पीडितायां महारुजा । अन्धायां मयि वृद्धायां दयां कुरुत भो जनाः

ທົນທຸກທໍລະມານຈາກຄວາມໜາວເຢັນ ແລະ ຄວາມຮ້ອນເອົ້າ, ເຈັບປວດຢ່າງສາຫັດ, ຕາບອດ ແລະ ແກ່ຊະລາ - ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າແດ່ທ້ອນ.

Verse 84

चिरोपवासदीप्तायां जठराग्निविवर्धनैः । संदह्यमानसर्वांग्यां दयां कुरुत भो जनाः

ດ້ວຍໄຟໃນທ້ອງທີ່ລຸກໄໝ້ຍ້ອນການອົດອາຫານມາດົນນານ, ເຜົາຜານໄປທົ່ວຮ່າງກາຍ - ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າແດ່ທ້ອນ.

Verse 85

अनुपार्जितपुण्यायां जन्मांतरशतेष्वपि । पापायां मंदभाग्यायां दयां कुरुत भो जनाः

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຜ່ານມາຫຼາຍຮ້ອຍຊາດ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ສ້າງບຸນກຸສົນ; ເປັນຄົນບາບ ແລະ ໂຊກຮ້າຍ - ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າແດ່ທ້ອນ.

Verse 86

एवमभ्यर्थयंत्यास्तु चांडाल्याः प्रसृतेंऽजलौ । एकः पुण्यतमः पांथः प्राक्षिपद्बिल्वमंजरीम्

ເມື່ອນາງຈັນດາລີນັ້ນອ້ອນວອນດ້ວຍອັນຈະລີທີ່ປະນົມຮອງຮັບ ນັກເດີນທາງຜູ້ມີບຸນຍິ່ງຄົນໜຶ່ງໄດ້ໂຍນຊໍ່ດອກບິລວະລົງໃນຝາມືທີ່ນາງຍື່ນອອກໄປ

Verse 87

तामंचलौ निपतितां सा विमृश्य पुनः पुनः । अभक्ष्येत्येव मत्वाथ दूरे प्राक्षिपदातुरा

ເມື່ອເຫັນມັນຕົກຢູ່ໃນອັນຈະລີ ນາງກໍພິຈາລະນາຊ້ຳໆ; ແລ້ວຄິດວ່າ “ນີ້ແມ່ນອະພັກຊະ ບໍ່ຄວນກິນ” ນາງຜູ້ທຸກໃຈຈຶ່ງໂຍນມັນໄປໄກ

Verse 88

तस्याः करेण निर्मुक्ता रात्रौ सा बिल्वमंजरी । पपात कस्यचिद्दिष्ट्या शिवलिंगस्य मस्तके

ຊໍ່ບິລວະນັ້ນທີ່ຫຼຸດອອກຈາກມືນາງໃນຍາມຄ່ຳ—ໂດຍວາສນາດີຂອງຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ—ໄດ້ຕົກລົງເທິງຍອດຂອງສິວະລິງຄະ

Verse 89

सैवं शिवचतुर्दश्यां रात्रौ पांथजनान्मुहुः । याचमानापि यत्किंचिन्न लेभे दैवयोगतः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຄືນສິວະຈະຕຸຣະທະສີ (ສິວະຣາຕຣີ) ແມ່ນແຕ່ນາງຈະຂໍຈາກນັກເດີນທາງຊ້ຳໆ ແຕ່ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວາສນາ ນາງກໍບໍ່ໄດ້ສິ່ງໃດເລີຍ

Verse 90

तत्रोषितानया रात्रिर्भद्रकाल्यास्तु पृष्ठतः । किंचिदुत्तरतः स्थानं तदर्धेनातिदूरतः

ນາງໄດ້ພັກຄ້າງຄືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ດ້ານຫຼັງສະຖານບູຊາພັດຣະກາລີ—ຢູ່ຈຸດທີ່ເບື້ອງເໜືອນິດໜ່ອຍ ບໍ່ໄກນັກ ປະມານຄຶ່ງໜ່ວຍວັດ

Verse 91

ततः प्रभाते भ्रष्टाशा शोकेन महताप्लुता । शनैर्निववृते दीना स्वदेशायैव केवला

ຕໍ່ມາເມື່ອຮຸ່ງອອກ ຄວາມຫວັງຂອງນາງແຕກສະລາຍ ແລະຖືກຄວາມໂສກໃຫຍ່ທ່ວມທັບ; ນາງຜູ້ນ່າສົງສານນັ້ນຄ່ອຍໆຫັນກັບ—ຢູ່ຜູ້ດຽວ—ໄປຫາແຜ່ນດິນຂອງຕົນເອງ.

Verse 92

श्रांता चिरोपवासेन निपतन्ती पदेपदे । क्रंदंती वहुरोगार्ता वेपमाना भृशातुरा

ນາງເມື່ອຍລ້າຈາກການອົດອາຫານດົນນານ ລົ້ມລົງທຸກກ້າວ; ຮ້ອງໄຫ້ດັງໆ ຖືກໂລກໄພຫຼາຍຢ່າງບີບຄັ້ນ ສັ່ນສະທ້ານ ແລະທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ.

Verse 93

दह्यमानार्कतापेन नग्नदेहा सयष्टिका । अतीत्यैतावतीं भूमिं निपपात विचेतना

ນາງຖືກແດດຮ້ອນເຜົາໄໝ້ ກາຍເປົ່າແລະພຶງໄມ້ເທົ້າ; ເມື່ອຜ່ານໄປໄດ້ແຕ່ເທົ່ານັ້ນ ນາງກໍລົ້ມລົງຢ່າງໝົດສະຕິ.

Verse 94

अथ विश्वेश्वरः शंभुः करुणामृतवारिधिः । एनामानयतेत्त्यस्मान्युयुजे सविमानकान्

ແລ້ວພຣະສັມພູ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ດັ່ງມະຫາສະມຸດແຫ່ງອະມຣິດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ໄດ້ຈັດໃຫ້ນຳນາງອອກຈາກທີ່ນັ້ນ ໂດຍມອບໝາຍເທວະບໍລິວານພ້ອມວິມານທິບ.

Verse 96

एषा प्रवृत्तिश्चांडाल्यास्तवेह परिकीर्त्तिता । तथा संदर्शिता शंभोः कृपणेषु कृपालुता । कर्मणः परिपाकोत्थां गतिं पश्य महामते । अधमापि परं स्थानमारोहति निरामयम्

ເລື່ອງລາວທັງໝົດຂອງນາງຈັນດາລີນີ້ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຢູ່ນີ້ແລ້ວ. ໃນນັ້ນ ຄວາມເມດຕາກະລຸນາຂອງພຣະສັມພູຕໍ່ຜູ້ອ່ອນແອໄຮ້ທີ່ພຶ່ງ ປາກົດຊັດເຈນ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ຈົ່ງເບິ່ງຄະຕິທີ່ເກີດຈາກການສຸກງອມແຫ່ງກຳ: ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍທີ່ສຸດ ກໍອາດຂຶ້ນສູ່ສະຖານະສູງສຸດອັນປອດທຸກໄດ້.

Verse 97

यदेतया पूर्वभवे नान्नदानादिकं कृतम् । क्षुत्पिपासादिभिः क्लेशैस्तस्मादिह निपीड्यते

ເນື່ອງຈາກໃນຊາດກ່ອນ ນາງບໍ່ໄດ້ກະທຳທານບຸນ ເຊັ່ນ ການໃຫ້ອາຫານເປັນທານ ແລະອື່ນໆ ດັ່ງນັ້ນໃນຊາດນີ້ ຈຶ່ງຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍທຸກຂ໌ເຊັ່ນ ຄວາມຫິວ ຄວາມກະຫາຍ ແລະອື່ນໆ

Verse 98

यदेषा मदवेगांधा चक्रे पापं महोल्बणम् । कर्मणा तेन जात्यंधा बभूवात्रैव जन्मनि

ເນື່ອງຈາກນາງຖືກຄວາມເມົາມົນບັງຕາ ໄດ້ກະທຳບາບອັນໜັກຫນ່ວງ; ດ້ວຍກຳນັ້ນເອງ ໃນຊາດນີ້ນາງຈຶ່ງເປັນຄົນຕາບອດແຕ່ກຳເນີດ

Verse 99

अपि विज्ञाय गोवत्सं यदेषाऽभक्षयत्पुरा । कर्मणा तेन चांडाली बभूवेह विगर्हिता

ແມ່ນແຕ່ນາງຮູ້ວ່າເປັນລູກງົວ ແຕ່ຄັ້ງກ່ອນນາງກໍກິນມັນ; ດ້ວຍກຳນັ້ນ ໃນຊາດນີ້ນາງຈຶ່ງເປັນຍິງຈັນດາລີຜູ້ຖືກດູໝິ່ນ

Verse 100

यदेषार्यपथं हित्वा जारमार्गरता पुरा । तेन पापेन केनापि दुर्वृत्ता दुर्भगापि वा

ເນື່ອງຈາກນາງລະທິ້ງທາງອັນສູງສົ່ງຂອງອາຣະຍະ ແລ້ວໃນກ່ອນໄດ້ຫຼົງໃຫຍ່ໃນທາງແຫ່ງຊູ້ຮັກຜິດທຳ; ດ້ວຍບາບນັ້ນ ໃນຊາດນີ້ນາງຈຶ່ງເປັນຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ແລະອັບໂຊກດ້ວຍ

Verse 101

यदाश्लिष्य मदाविष्टा जारेण विधवा पुरा । तेन पापेन महता बहुकुष्ठव्रणान्विता

ເນື່ອງຈາກໃນກ່ອນ ແມ່ຍິງໝ້າຍຜູ້ຖືກຄວາມເມົາຄອບງຳ ໄດ້ກອດກຸມຊູ້ຮັກ; ດ້ວຍມະຫາບາບນັ້ນ ໃນຊາດນີ້ນາງຈຶ່ງຖືກທຸກຂ໌ດ້ວຍແຜກຸດຖະຫຼາຍບາດ

Verse 110

बुधो न कुरुते पापं यदि कुर्यात्स आत्महा । देहोऽयं मानुषो जंतोर्बहुकर्मैकभाजनम्

ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ເຮັດບາບ; ຖ້າເຮັດກໍເຫມືອນຂ້າຕົນເອງ. ກາຍມະນຸດນີ້ແມ່ນພາຊະນະອັນດຽວສໍາລັບສັດໂລກໃນການກະທໍາກຳແລະສະສົມບຸນຫຼາຍປະເພດ.

Verse 120

अथापि नरकावासं प्रायशो नेयमर्हति । किंतु गोवत्सकं हत्वा विमृश्यागतसाध्वसा

ແມ່ນແທ້ ໂດຍທົ່ວໄປນາງບໍ່ຄວນໄດ້ຢູ່ນະລົກ; ແຕ່ເມື່ອຂ້າລູກງົວແລ້ວ ແລະໄດ້ຄິດທົບທວນ ຄວາມຢ້ານ (ຄວາມສຳນຶກຜິດ) ກໍຄອບງຳນາງ.

Verse 130

श्रीगोकर्णे शिवतिथावुपोष्य शिवमस्तके । कृत्वा जागरणं ह्येषा चक्रे बिल्वार्पणं निशि

ທີ່ໂກກັນນະອັນສັກສິດ ໃນວັນຕິຖິອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະສິວະ ນາງໄດ້ຖືອຸໂປສະຖ; ຕື່ນຢູ່ຕະຫຼອດຄືນ ແລ້ວຖວາຍໃບບິລວະໄວ້ເທິງພຣະເສຍະຂອງພຣະສິວະ (ລິງຄະ).

Verse 140

अहो ईश्वरपूजाया माहात्म्यं विस्मयावहम् । पत्रमात्रेण संतुष्टो यो ददाति निजं पदम्

ໂອ້! ມະຫິມາແຫ່ງການບູຊາພຣະອີສະວະຊ່າງນ່າພິສົດ; ພຽງໃບໄມ້ໃບດຽວກໍພໍໃຈ ແລະປະທານພຣະຖານອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 150

प्रत्याहारासन ध्यानप्राणसंयमनादिभिः । यत्र योगपथैः प्राप्तुं यतते योगिनः सदा

ພາວະອັນສູງສຸດນັ້ນ ທີ່ໂຍຄີທັງຫຼາຍພາກພຽນສະເໝີເພື່ອບັນລຸຕາມທາງໂຍຄະ—ໂດຍປະຕິຍາຫາຣະ, ອາສນະ, ທຽນ (ສະມາທິ) ແລະການສຳຣວມປຣານ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 160

इत्यामन्त्र्य मुनिः प्रीत्या गौतमो मिथिलां ययौ । सोऽपि हृष्टमना राजा गोकर्णं प्रत्यपद्यत

ດັ່ງນັ້ນ ມຸນີ ໂກຕະມະ ໄດ້ອໍາລາດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວເດີນທາງໄປມິຖິລາ। ພະຣາຊານັ້ນກໍມີໃຈຊື່ນບານ ມຸ່ງໄປກົກກະນະ।

Verse 164

इति कथितमशेषं श्रेयसामादिबीजं भवशतदुरितघ्नं ध्वस्तमोहांधकारम् । चरितममरगेयं मन्मथारेरुदारं सततमपि निषेव्यं स्वस्तिमद्भिश्च लोकैः

ດັ່ງນີ້ໄດ້ເລົ່າຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເປັນເມັດພັນແຫ່ງຄວາມສະຫວັດດີທັງປວງ ທໍາລາຍບາບແຫ່ງການເກີດຫຼາຍຮ້ອຍ ແລະຂັບໄລ່ຄວາມມືດແຫ່ງໂມຫະ; ຄືຈະຣິຍາອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງມັນມະຖະ ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຂັບຂານ; ຄວນໃຫ້ຊົນຜູ້ດີງາມຍຶດຖື ບູຊາ ແລະປະພຶດຕາມເປັນນິດ.