Sukta 23

Mantra 1

कथा महामवृधत्कस्य होतुर्यज्ञं जुषाणो अभि सोममूधः । पिबन्नुशानो जुषमाणो अन्धो ववक्ष ऋष्वः शुचते धनाय ॥

ಅವನು ಹೇಗೆ ಮಹಾನ್‌ತನಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯಿತು? ಯಾವ ಹೋತೃ (ಆಹ್ವಾನಕ)ಗಾಗಿ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ಅವನು ಹಸುವಿನ ಉದ್ದರದಂತೆ ಸೋಮದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದನು? ಕುಡಿಯುತ್ತ, ಆಸೆಪಟ್ಟು, ಪಿಷಿತ ಆನಂದ-ರಸ (ಅಂಧಃ)ವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತ, ಉನ್ನತನು (ಋಷ್ವ) ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಧನಕ್ಕಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಗೊಂಡನು.

Mantra 2

को अस्य वीरः सधमादमाप समानंश सुमतिभिः को अस्य । कदस्य चित्रं चिकिते कदूती वृधे भुवच्छशमानस्य यज्योः ॥

ಅವನ ವೀರನು ಯಾರು—ಸಧಮಾದ (ಸಾಮೂಹಿಕ ಆನಂದ)ವನ್ನು ಪಡೆದವನು, ಸುಮತಿಗಳಿಂದ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪಾಲುಗೊಂಡವನು—ಅವನವನು ಯಾರು? ಅವನ ಚಿತ್ರ (ಅದ್ಭುತ) ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಏನು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಅವನ ಊತಿ (ಸಹಾಯ) ಏನು, ಇದರಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲನಿಗಾಗಿ—ಯಜ್ಞಾರ್ಹನಿಗಾಗಿ—ಅವನು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ?

Mantra 3

कथा शृणोति हूयमानमिन्द्रः कथा शृण्वन्नवसामस्य वेद । का अस्य पूर्वीरुपमातयो ह कथैनमाहुः पपुरिं जरित्रे ॥

ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ಇಂದ್ರನು ಹೇಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ? ಕೇಳಿ ಅವನು ಅವಸ (ಸಹಾಯ)ದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ? ಅವನ ಪೂರ್ವ ಉಪಮಾತಿಗಳು (ಮಾಪು-ಮಾನದಂಡಗಳು) ಯಾವುವು? ಜರಿತ್ರ (ಸ್ತುತಿಕರ್ತ)ಗಾಗಿ ಅವನನ್ನು ‘ಪಪುರಿ’—ಪಾನಕর্ত—ಎಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?

Mantra 4

कथा सबाधः शशमानो अस्य नशदभि द्रविणं दीध्यानः । देवो भुवन्नवेदा म ऋतानां नमो जगृभ्वाँ अभि यज्जुजोषत् ॥

ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲನು ಹೇಗೆ ತನ್ನ ಧನವನ್ನು ತಲುಪಲಿ? ದೇವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅವನು ಋತದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲಿ; ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಾನು ಅರ್ಪಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಂಗೀಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

Mantra 5

कथा कदस्या उषसो व्युष्टौ देवो मर्तस्य सख्यं जुजोष । कथा कदस्य सख्यं सखिभ्यो ये अस्मिन्कामं सुयुजं ततस्रे ॥

ಹೇಗೆ, ಯಾವ ಗುಪ್ತ ತಿರುವಿನಿಂದ, ಈ ಉಷಸ್ಸಿನ ವ್ಯುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ದೇವನು ಮರಣಶೀಲನ ಸಖ್ಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ? ಮತ್ತು ಹೇಗೆ, ಯಾವ ಉಪಾಯದಿಂದ, ಇಲ್ಲಿ ದೈವೋದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಸುಯುಜಿತವಾದ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಸಖರ ನಡುವೆ ಆ ಸಖ್ಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ?

Mantra 6

किमादमत्रं सख्यं सखिभ्यः कदा नु ते भ्रात्रं प्र ब्रवाम । श्रिये सुदृशो वपुरस्य सर्गाः स्वर्ण चित्रतममिष आ गोः ॥

ಸಖರಿಗೆ ಈ ಅಳತೆಯಿಲ್ಲದ ಸಖ್ಯಬಂಧವೇನು? ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ನಿಜವಾಗಿ ನಾವು ನಿನ್ನ ಭ್ರಾತೃತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸೋಣ? ಶ್ರೀಗಾಗಿ, ಅವನ ಸು-ದೃಶ ರೂಪವು ತನ್ನ ಪ್ರವಾಹಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಸ್ವರ್ಣದಂತೆ, ಅತಿಚಿತ್ರವಾಗಿ, ಅದು ಗೋವು (ಕಿರಣಮಯ ಬೆಳಕು) ಯ ಇಷೆಯಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ.

Mantra 7

द्रुहं जिघांसन्ध्वरसमनिन्द्रां तेतिक्ते तिग्मा तुजसे अनीका । ऋणा चिद्यत्र ऋणया न उग्रो दूरे अज्ञाता उषसो बबाधे ॥

ಇಂದ್ರವಿಲ್ಲದ ದ್ರೋಹವನ್ನೂ ಉಗ್ರ ಧಾವನವನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಲು ಅವನು ತೀಕ್ಷ್ಣ, ದೀಪ್ತ ಅಣಿಯ ಮುಂಭಾಗಗಳನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶತ್ರುರೂಪ ಋಣಗಳು (ಭಾರಗಳು) ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಿದರೂ, ಆ ಉಗ್ರ ಶಕ್ತಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಅಜ್ಞಾತ ಉಷಸ್ಸುಗಳನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ ಹಾಕುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಸತ್ಯ ಉಷಸ್ಸು ಭೇದಿಸಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 8

ऋतस्य हि शुरुधः सन्ति पूर्वीॠतस्य धीतिर्वृजिनानि हन्ति । ऋतस्य श्लोको बधिरा ततर्द कर्णा बुधानः शुचमान आयोः ॥

ಋತದವೇ ಪ್ರಾಚೀನ ದೃಢ ಕೋಟೆಗಳು; ಋತದ ಧೀ (ಚಿಂತನೆ) ವಕ್ರತೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಋತದ ಶ್ಲೋಕವು ಕಿವುಡುತನವನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತದೆ; ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿ, ಆಯು (ಜೀವಶಕ್ತಿ) ಯ ಲೋಹಸಮಾನ ಕಠೋರ ಸಹನದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 9

ऋतस्य दृळ्हा धरुणानि सन्ति पुरूणि चन्द्रा वपुषे वपूंषि । ऋतेन दीर्घमिषणन्त पृक्ष ऋतेन गाव ऋतमा विवेशुः ॥

ಋತದ ಆಧಾರಗಳು ದೃಢವಾಗಿವೆ; ಅದರ ಪ್ರಕಟನೆಗಾಗಿ ಅನೇಕ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ರೂಪಗಳಿವೆ. ಋತದಿಂದ ಬಲವಂತರು ಪ್ರೇರಣೆಯ ದೀರ್ಘ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಋತದಿಂದ ಗಾವು (ಜ್ಞಾನಕಿರಣಗಳು) ಋತದಲ್ಲೇ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 10

ऋतं येमान ऋतमिद्वनोत्यृतस्य शुष्मस्तुरया उ गव्युः । ऋताय पृथ्वी बहुले गभीरे ऋताय धेनू परमे दुहाते ॥

ಋತವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು ಋತವನ್ನೇ ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಋತದ ಶೌರ್ಯವು ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಗವ್ಯು—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಗೋವುಗಳು/ಕಿರಣಗಳ ಧನವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತದೆ. ಋತಕ್ಕಾಗಿ ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿ ಬಹುಳವಾಗಿ, ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಆಗುತ್ತದೆ; ಋತಕ್ಕಾಗಿ ಪರಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಧೇನುಗಳು ಹಾಲು ದೋಹುತ್ತವೆ—ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

ಈಗ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೇ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಈಗ ಗಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೇ, ಜರಿತ್ರ (ಗಾಯಕ)ನಿಗೆ ಇಷ್ (ಪ್ರೇರಣೆ/ಪೋಷಣೆ)ಯನ್ನು ನದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಉಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ನೀನು ಉಬ್ಬಿಸು. ಹೇ ಹರಿವೋ (ಹರಿತ ಅಶ್ವಗಳ ಸ್ವಾಮಿ), ನಿನಗಾಗಿ ನವ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮ—ಹೊಸ ಮಂತ್ರವಚನ—ರಚಿತವಾಗಿದೆ; ಧಿಯಾ (ದೃಷ್ಟಿ-ಚಿಂತನೆ)ಯಿಂದ ನಾವು ಸದಾ ರಥ್ಯ—ಯಾತ್ರೆಯೂ ಯುದ್ಧಮಾರ್ಗವೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರೋಣ.