Sukta 53

Mantra 1

इन्द्रापर्वता बृहता रथेन वामीरिष आ वहतं सुवीराः । वीतं हव्यान्यध्वरेषु देवा वर्धेथां गीर्भिरिळया मदन्ता ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಪರ್ವತ! ವಿಶಾಲ ರಥದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ವಾಂಮೀಃ ಇಷಃ (ಇಷ್ಟವಾದ ಪೋಷಣೆಯ ಧಾರೆಗಳು) ಮತ್ತು ಸುವೀರಾಃ (ವೀರಬಲವನ್ನು ಜನಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳು) ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಹೊತ್ತು ತರುವುದು. ಹೇ ದೇವರೇ, ಅಧ್ವರೇಷು (ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ) ಹವ್ಯಗಳನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿರಿ; ನಮ್ಮ ಗೀರ್ಭಿಃ (ಪ್ರೇರಿತ ಸ್ತುತಿವಚನಗಳಿಂದ) ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿರಿ, ಮತ್ತು ಆ ವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಾ (ಪೋಷಕ ಆನಂದ)ದಿಂದ ಮದಂತಾ (ಉಲ್ಲಾಸಭರಿತರಾಗಿ) ಕ್ರಿಯೆಯತ್ತ ಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಿರಿ.

Mantra 2

तिष्ठा सु कं मघवन्मा परा गाः सोमस्य नु त्वा सुषुतस्य यक्षि । पितुर्न पुत्रः सिचमा रभे त इन्द्र स्वादिष्ठया गिरा शचीवः ॥

ಹೇ ಮಘವನ್, ಶಾಂತಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲು; ದೂರ ಹೋಗಬೇಡ. ಈಗ ಸುಷುತ (ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಿಷಿದ) ಸೋಮಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ/ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ. ತಂದೆಯ ಪಾಲಿಗೆ ಕೈ ಚಾಚುವ ಮಗನಂತೆ, ನಿನ್ನ ಸ್ರವಿಸುವ ದಾನಧಾರೆಯತ್ತ ನಾನು ಕೈ ಚಾಚುತ್ತೇನೆ—ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಶಚೀವಃ (ಕಾರ್ಯಸಾಧಕ ಶಕ್ತಿಯ ಸ್ವಾಮಿ), ಅತಿಮಧುರ ಗಿರಾ (ವಾಣಿ)ಯಿಂದ.

Mantra 3

शंसावाध्वर्यो प्रति मे गृणीहीन्द्राय वाहः कृणवाव जुष्टम् । एदं बर्हिर्यजमानस्य सीदाथा च भूदुक्थमिन्द्राय शस्तम् ॥

ಹೇ ಅಧ್ವರ್ಯು, ನನ್ನ ಕರೆಯಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ ಮತ್ತು ಅಂಗೀಕಾರದ ವಚನವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸು: ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ನಾವು ವಾಹಃ (ಅರ್ಪಣ-ಮಾರ್ಗ/ಯಜ್ಞಪಥ)ವನ್ನು ಜುಷ್ಟ (ಪ್ರಿಯ ಹಾಗೂ ಸ್ವೀಕಾರ್ಯ)ವಾಗಿಸುವೆವು. ಯಜಮಾನನ ಈ ಬರ್ಹಿ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ)ದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೋ; ನಂತರ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಶಸ್ತ (ಯಥಾರ್ಥ ಸ್ತುತಿರೂಪ) ಉಕ್ಥ (ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ) ಉದಯಿಸಲಿ.

Mantra 4

जायेदस्तं मघवन्त्सेदु योनिस्तदित्त्वा युक्ता हरयो वहन्तु । यदा कदा च सुनवाम सोममग्निष्ट्वा दूतो धन्वात्यच्छ ॥

ಹೇ ಮಘವನ್ (ಉದಾರ ದಾತ), ಅಸ್ತಂ—ಮನೆಗೆ ಮರಳುವ ಗಮನೆ—ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ರಾಂತಿಸ್ಥಾನವಾಗಲಿ, ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಯೋನಿಯಂತೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಲಿ; ಆಗ ನಿನ್ನ ಯುಕ್ತ ಹರವಃ (ಕಪಿಲ ಅಶ್ವಗಳು) ನಿನ್ನನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಹೊತ್ತು ತರಲಿ. ಯಾವಾಗ ಯಾವಾಗ ನಾವು ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತೇವೋ, ಆಗ ಅಗ್ನಿ ನಿನ್ನ ದೂತನಾಗಿ ವಿಶಾಲ ಅಂತರಾಳಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

परा याहि मघवन्ना च याहीन्द्र भ्रातरुभयत्रा ते अर्थम् । यत्रा रथस्य बृहतो निधानं विमोचनं वाजिनो रासभस्य ॥

ಹೇ ಮಘವನ್ ಇಂದ್ರ, ಮುಂದೆ ಹೋಗು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಬಾ—ಹೇ ಭ್ರಾತಾ—ಈ ಎರಡೂ ಚಲನಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಅರ್ಥ/ಉದ್ದೇಶ ಇದೆ: ಎಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ರಥದ ನಿಧಾನ (ಸ್ಥಾಪನೆ) ಇದೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ವಾಜಿನ್ (ಬಲಿಷ್ಠ ವಾಹಕ) ರಾಸಭ (ಗರ್ಧಭ)ನ ವಿಮೋಚನ—ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವಿಕೆ—ಇದೆ.

Mantra 6

अपाः सोममस्तमिन्द्र प्र याहि कल्याणीर्जाया सुरणं गृहे ते । यत्रा रथस्य बृहतो निधानं विमोचनं वाजिनो दक्षिणावत् ॥

ಸೋಮವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಅಸ್ತಂ—ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ—ಮುಂದೆ ಹೋಗು; ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಲ್ಯಾಣೀ ಜಾಯಾ, ಸುಖಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆನಂದಮಯ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ರಥದ ನಿಧಾನ (ಸ್ಥಾಪನೆ) ಇದೆ ಮತ್ತು ವಾಜಿನ್ (ಬಲಿಷ್ಠ)ನ ವಿಮೋಚನ—ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವಿಕೆ—ಇದೆ, ದಕ್ಷಿಣಾವತ್—ಯೋಗ್ಯ ದಾನ (ದಕ್ಷಿಣಾ)ದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ.

Mantra 7

इमे भोजा अङ्गिरसो विरूपा दिवस्पुत्रासो असुरस्य वीराः । विश्वामित्राय ददतो मघानि सहस्रसावे प्र तिरन्त आयुः ॥

ಈ ಉಪಕಾರಿ ಅಂಗಿರಸರು—ಬಹುರೂಪಿಗಳು, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ದ್ಯೌವಿನ ಪುತ್ರರು, ಅಸುರ (ಪ್ರಭು)ನ ವೀರರು—ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಸಹಸ್ರ ಸವಗಳ (ಸಾವೆಗಳು/ಹಜಾರ ಹರಿವುಗಳು) ಮೂಲಕ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 8

रूपंरूपं मघवा बोभवीति मायाः कृण्वानस्तन्वं परि स्वाम् । त्रिर्यद्दिवः परि मुहूर्तमागात्स्वैर्मन्त्रैरनृतुपा ऋतावा ॥

ರೂಪದ ಮೇಲೆ ರೂಪವಾಗಿ ಮಘವಾನ್ (ಉದಾರ ದಾತ)ನು ತಾನೇ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನದೇ ತನುವನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮೂರು ಬಾರಿ ದ್ಯೌವನ್ನು ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿದನು—ತನ್ನದೇ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ; ಅನೃತ (ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ)ಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧ ರಕ್ಷಕ, ಋತ (ಸತ್ಯ-ಕ್ರಮ)ದ ಸ್ಥಾಪಕ.

Mantra 9

महाँ ऋषिर्देवजा देवजूतोऽस्तभ्नात्सिन्धुमर्णवं नृचक्षाः । विश्वामित्रो यदवहत्सुदासमप्रियायत कुशिकेभिरिन्द्रः ॥

ಮಹಾನ್ ಋಷಿ—ದೇವಜಾತ, ದೇವರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ—ನೃಚಕ್ಷಾಃ (ಮಾನವರನ್ನು ನೋಡುವವನು) ಅರ್ಣವಸಮಾನ ಸಿಂಧುವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದನು. ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಸುಧಾಸನನ್ನು ದಾಟಿಸಿ ಕರೆದಾಗ, ಕುಶಿಕರೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನು ಅಪ್ರಿಯ (ವೈರಭಾವ)ದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದನು.

Mantra 10

हंसा इव कृणुथ श्लोकमद्रिभिर्मदन्तो गीर्भिरध्वरे सुते सचा । देवेभिर्विप्रा ऋषयो नृचक्षसो वि पिबध्वं कुशिकाः सोम्यं मधु ॥

ಹಂಸಗಳಂತೆ ನೀವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ರೂಪಿಸಿರಿ; ಅದ್ರಿ (ಸೋಮಪಿಷಣ-ಕಲ್ಲುಗಳು) ಮತ್ತು ಗೀರ್ಭಿಃ (ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳು)ಗಳಿಂದ ಮದಮತ್ತರಾಗಿ, ಸೋಮ ಸುತವಾಗುವ ಅಧ್ವರ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಇರಿ. ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಋಷಿಗಳೇ, ನೃಚಕ್ಷಸರೆ—ದೇವರೊಂದಿಗೆ, ಹೇ ಕುಶಿಕರೇ, ಸೌಮ್ಯವಾದ ಮಧುರ ಸೋಮಮಧುವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾನಮಾಡಿರಿ.

Mantra 11

उप प्रेत कुशिकाश्चेतयध्वमश्वं राये प्र मुञ्चता सुदासः । राजा वृत्रं जङ्घनत्प्रागपागुदगथा यजाते वर आ पृथिव्याः ॥

ಮುಂದೆ ಸಾಗಿರಿ, ಹೇ ಕುಶಿಕರೇ; ನಿಮ್ಮ ಚೇತನೆಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿರಿ; ರಾಯ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಗಾಗಿ ಅಶ್ವವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿರಿ—ಹೇ ಸುಧಾಸ. ರಾಜನು ವೃತ್ರ (ಆವರಣಕಾರ)ನನ್ನು ಮುಂದೆ, ಹಿಂದೆ, ಮೇಲಕ್ಕೆ—ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ—ಚೂರುಮಾಡಿದನು; ನಂತರ ಭೂಮಿಯ ವಿಶಾಲತೆಯಿಂದ ಆಯ್ದ ವರ (ವರದಾನ)ಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಯಜ್ಞಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 12

य इमे रोदसी उभे अहमिन्द्रमतुष्टवम् । विश्वामित्रस्य रक्षति ब्रह्मेदं भारतं जनम् ॥

ಈ ಎರಡು ರೋದಸೀ (ದ್ಯು ಮತ್ತು ಪೃಥ್ವಿ)ಯನ್ನು ಧರಿಸುವವನು—ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಬಲಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಬ್ರಹ್ಮ (ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿ) ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಭಾರತ ಜನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 13

विश्वामित्रा अरासत ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे । करदिन्नः सुराधसः ॥

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರು ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮ (ವಾಣಿ/ಮಂತ್ರ)ವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಕರ್ಮವೇ ನಮಗೆ ಸು-ದಾನದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸಮೃದ್ಧ ಹಾಗೂ ಸುಂದರ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ.

Mantra 14

किं ते कृण्वन्ति कीकटेषु गावो नाशिरं दुह्रे न तपन्ति घर्मम् । आ नो भर प्रमगन्दस्य वेदो नैचाशाखं मघवन्रन्धया नः ॥

ಕೀಕಟರೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತವೆ? ಅಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು ಸಮೃದ್ಧ ಸಾರವನ್ನು ಹಾಲಾಗಿ ಕಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಘೃತದ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನೂ ತಾಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಕ್ರವಾದ ಸುಗಂಧದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನಿಂದ ನಿಜವಾದ ವೇದ (ಜ್ಞಾನ)ವನ್ನು ನಮಗೆ ತಂದುಕೊಡು; ಮತ್ತು ಹೇ ಮಘವನ್, ಯಥಾವಂಶಕ್ಕೆ ಸೇರದ ಶಾಖೆಯಿಲ್ಲದ/ಪರಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ವಶಪಡಿಸು.

Mantra 15

ससर्परीरमतिं बाधमाना बृहन्मिमाय जमदग्निदत्ता । आ सूर्यस्य दुहिता ततान श्रवो देवेष्वमृतमजुर्यम् ॥

ಸಸರಪರೀ ಅಯೋಗ್ಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿ, ಬೃಹತ್‌ (ಮಹತ್ತನ್ನು) ಅಳೆಯಿತು; ಜಮದಗ್ನಿದತ್ತ, ಸೂರ್ಯನ ಪುತ್ರಿ, ದೇವರೊಳಗೆ ಅಮೃತ, ಅಜರವಾದ ಶ್ರವಣ-ಯಶಸ್ಸನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.

Mantra 16

ससर्परीरभरत्तूयमेभ्योऽधि श्रवः पाञ्चजन्यासु कृष्टिषु । सा पक्ष्या नव्यमायुर्दधाना यां मे पलस्तिजमदग्नयो ददुः ॥

ಸಸರಪರೀ ವೇಗವಾಗಿ ಐದುಜನ್ಯ ಕೃಷ್ಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಶ್ರವಃ—ಪ್ರೇರಿತ ಶ್ರವಣ-ಯಶಸ್ಸನ್ನು—ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು. ಆಕೆ ಪಂಖವತಿಯಾಗಿ, ನವ್ಯ ಆಯುಃ (ಜೀವನಬಲ)ವನ್ನು ಧರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವವಳು—ಪಲಸ್ತಿ-ಜಮದಗ್ನಿ ಅಗ್ನಿಗಳು ನನಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದ ಆಕೆಯೇ.

Mantra 17

स्थिरौ गावौ भवतां वीळुरक्षो मेषा वि वर्हि मा युगं वि शारि । इन्द्रः पातल्ये ददतां शरीतोररिष्टनेमे अभि नः सचस्व ॥

ಯುಗ್ಮ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ; ಅಕ್ಷವು ದೃಢವಾಗಿರಲಿ; ಹಗ್ಗಗಳು ಜಾರದೆ ಇರಲಿ, ಯುಗವು ಚೂರುಚೂರಾಗದೆ ಇರಲಿ. ಅಸಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ; ಹೇ ಅಖಂಡ ನಾಭಿಯವನೇ, ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸೇರಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸಾಗು.

Mantra 18

बलं धेहि तनूषु नो बलमिन्द्रानळुत्सु नः । बलं तोकाय तनयाय जीवसे त्वं हि बलदा असि ॥

ನಮ್ಮ ತನೂಗಳಲ್ಲಿ ಬಲವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು, ಹೇ ಇಂದ್ರ; ನಮ್ಮ ಅಖಂಡ ಉತ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಬಲವನ್ನು. ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತೋಕಕ್ಕೆ, ತನಯಕ್ಕೆ ಬಲವನ್ನು ನೀಡು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಬಲದಾತನು.

Mantra 19

अभि व्ययस्व खदिरस्य सारमोजो धेहि स्पन्दने शिंशपायाम् । अक्ष वीळो वीळित वीळयस्व मा यामादस्मादव जीहिपो नः ॥

ಖದಿರದ ಸಾರವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಗ್ರಹಿಸು; ಶಿಂಶಪಾ-ಮರದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಓಜಸ್ಸು (ಬಲ)ವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸು. ಹೇ ಅಕ್ಷ (ಧುರಿ), ದೃಢವಾಗಿರು—ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ನಿನ್ನ ದೃಢತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸು; ಈ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಜಾರಿ ಹೋಗಬೇಡ; ಹೇ ಚಲನೆಯನ್ನು ಧರಿಸುವವನೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಡ.

Mantra 20

अयमस्मान्वनस्पतिर्मा च हा मा च रीरिषत् । स्वस्त्या गृहेभ्य आवसा आ विमोचनात् ॥

ಈ ವನಸ್ಪತಿ-ಪತಿ (ಅರಣ್ಯದ ಅಧಿಪತಿ) ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ—ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದಿರಲಿ, ನಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ. ಸ್ವಸ್ತಿ ಸಹಿತವಾಗಿ, ಆಶ್ರಯ-ರಕ್ಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ವಿಮೋಚನದೊಂದಿಗೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮ ಗೃಹಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲಿ.

Mantra 21

इन्द्रोतिभिर्बहुलाभिर्नो अद्य याच्छ्रेष्ठाभिर्मघवञ्छूर जिन्व । यो नो द्वेष्ट्यधरः सस्पदीष्ट यमु द्विष्मस्तमु प्राणो जहातु ॥

ಇಂದ್ರನು ಇಂದು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತನ್ನ ಬಹು ಸಹಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉಪಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಲಿ; ಹೇ ಮಘವನ್, ಹೇ ಶೂರ, ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಿಸು. ಯಾರು ನಮ್ಮನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಧರ (ನೀಚ) ಚೇತನೆಯವನು—ಅವನು ಕುಸಿದು ಬೀಳಲಿ; ಯಾರನ್ನು ನಾವು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೇವೋ, ಅವನ ಪ್ರಾಣವೇ ಅವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ.

Mantra 22

परशुं चिद्वि तपति शिम्बलं चिद्वि वृश्चति । उखा चिदिन्द्र येषन्ती प्रयस्ता फेनमस्यति ॥

ಪರಶುವನ್ನೂ (ಕೊಡಲಿಯನ್ನೂ) ಅವಳು ದಹಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಶಿಂಬಲವನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇ ಇಂದ್ರ! ಉಖಾ (ಚೂಲಿಯ ಪಾತ್ರೆ) ಕೂಡ, ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿಸಿದಾಗ, ಫೇನವನ್ನು (ನುರಿಯನ್ನು) ಎಸೆದುಬಿಡುತ್ತದೆ—ಅದೇ ರೀತಿ ನಿನ್ನ ಬಲವು ಜಡ ಸಾಧನಗಳನ್ನೂ ಚೇತನಗೊಳಿಸಿ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವಿಜಯಶೀಲವಾಗಲಿ.

Mantra 23

न सायकस्य चिकिते जनासो लोधं नयन्ति पशु मन्यमानाः । नावाजिनं वाजिना हासयन्ति न गर्दभं पुरो अश्वान्नयन्ति ॥

ವಿವೇಕಿಗಳಾದ ಜನರು ಸಾಯಕನನ್ನು (ತೀಕ್ಷ್ಣಬುದ್ಧಿಯನ್ನು) ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ; ಪಶುವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಲೋಧನನ್ನು (ಮಂದಬುದ್ಧಿಯನ್ನು) ನಾಯಕನಾಗಿ ಮುಂದೆ ಕಳುಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬಲವಂತನನ್ನು ಬಲವಂತನೇ ಹಾಸ್ಯಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅಶ್ವಗಳ ಮುಂದೆ ಗರ್ದಭನನ್ನು (ಕತ್ತೆಯನ್ನು) ಇಡುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 24

इम इन्द्र भरतस्य पुत्रा अपपित्वं चिकितुर्न प्रपित्वम् । हिन्वन्त्यश्वमरणं न नित्यं ज्यावाजं परि णयन्त्याजौ ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ! ಭರತನ ಈ ಪುತ್ರರು ಅಪಪಿತ್ವವನ್ನು (ಹಿಂದೆ ಬೀಳದಿರುವುದನ್ನು) ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಪ್ರಪಿತ್ವವನ್ನು (ಅವನತಿಯನ್ನು) ಅಲ್ಲ. ಅವರು ಅರಣ ಅಶ್ವವನ್ನು (ಅಥಾಕ ಕುದುರೆಯನ್ನು) ಓಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಿತ್ಯ ವಿಫಲವಾಗುವದನ್ನು ಅಲ್ಲ; ಆಜೌ (ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ) ಅವರು ಜ್ಯಾವಾಜ (ಧನುಷ್ಯ-ಬಲವಂತ) ಪೂರ್ಣತೆಯ ಬಲವನ್ನು ವಿಜಯದ ಕಡೆಗೆ ಪರಿ-ನಯಂತಿ—ಸುತ್ತಿಸಿ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.