
The First Collection
បូវ៌រារ្សិកា ("ការប្រមូលផ្តុំដំបូង") គឺជាអារ្សិកាគ្រឹះនៃសាមវេទ ដែលរក្សាទុកនូវកម្រងគាថាប្រភពរិគវេទចំនួន ៥៨៥ កម្រងគាថាទាំងនេះដើរតួជាយោនិ (ម្រាមប្រភព) សម្រាប់ចម្រៀងសាមនិងការពង្រីកគានៈក្រោយៗទៀត។ ត្រូវបានរៀបចំជា ៦ ប្របាធកៈ វាបន្តដោយសារធាតុទេវតាតាមលំដាប់បុណ្យ: អាគ្នេយ (អគ្គី) បង្កើតនូវការបូជានិងគោលការណ៍ហោត៌នៃពិធីរៀបចំល្អ; អានិទ្រ (ឥន្ទ្រ) គ្រប់គ្រងផ្នែកកណ្តាលជាអំណាចឈ្នះដែលត្រូវបានអញ្ជើញដោយសោម ដើម្បីទទួលបានការការពារ ភា�ល្អ និងជោគជ័យ; និងផ្នែកបវមានបង្ហាញសោមជាអ្នកបន្សុតលាភាល័យខ្លួនឯង ឆ្លងកាត់បវិត្រដើម្បីក្លាយជាសមរម្យសម្រាប់ការបូជា។ ជាការប្រមូលផ្តុំ វាមិនមែនជាធណានុក្រមរឿងប្រលោមលោកទេ ប៉ុន្តែជាឃ្លាំងសម្ភារៈពិធីបូជាដែលបានរើសសិនយកដោយប្រុងប្រយ័ត្ន: កម្រងគាថាត្រូវបានជ្រើសរើសនិងដាក់ទីតាំងដើម្បីគាំទ្រលំដាប់ស្តោត្រ ការអញ្ជើញសោម និងការបង្កើនអានុភាពនៃការបូជាយ៉ាងទៀតទាត់ពីការដុតភ្លើងរហូតដល់ជ័យជម្នូរហូតដល់ការបន្សុត។ អត្ថបទយោនិចម្បងសម្រាប់ការបង្កើតសាមសាមវេទ: កម្រងគាថារិគវេទដែលបានជ្រើសរើសសម្រាប់ការបត់បែនចម្រៀងនិងការពង្រីកគានៈ ធាតុទេវតាត្រីភាគពាសពេញទាំងមូល: អាគ្នេយ → អានិទ្រ → បវមាន/សោម ឆ្លុះបញ្ចាំងពីការរីកចម្រើននៃពិធី ទស្សនៈគ្រប់គ្រងដោយសោម-យជ្ញៈ: កម្រងគាថាជាច្រើនសមសក្កសម្រាប់បរិបទស្តោត្រនិងការអញ្ជើញ/សរសើរសោម (ជាពិសេងចក្រវដ្តអានិទ្រនិងបវមាន) ការរៀបចំតាមលំដាប់ប្របាធកៈគាំទ្រការប្រើប្រាស់ចម្រៀងជាក់ស្តែង (ប្លុកស្តោត្រនិងលំនាំអញ្ជើញដដែលៗ) ការសង្កត់ធ្ងន់លើទេវវិទ្យាជ័យជម្ន�ូ/ការការពារដែលមានឥន្ទ្រជាមូលដ្ឋានជាចំណុចសំខាន់នៃការប្រមូលផ្តុំ
អារ្សិកា ១ ប្របាដកៈ ១ បើកលំដាប់អាគ្នេយ៍ដោយតម្កើតព្រះអគ្នីជាភ្ញៀវយញ្ញជាដែលត្រូវអញ្ជើញមុនគេ និងជាគោលហត្រីដែលស្ថាបនាព្រះតា និងធ្វើឲ្យយញ្ញប្រព្រឹត្តទៅដោយគ្មានឧបសគ្គ។ តាមរយៈទសតិទាំងដប់របស់ខ្លួន ឃ្លាធម្មជាតិច្រើនលើកឡើងព្រះអគ្នីជាប្រភពតភ្ជាប់រវាងបំណងមនុស្ស និងការសំរេចព្រហ្មញ្ញ - ពេលបង្កប់នៅលើអាសនា ព្រះអគ្នីក្លាយជាអ្នកនាំយកនូវយញ្ញវត្ថុ វាចា និងលំដាប់។ ចលនារបស់ជំពូកនេះបញ្ចប់ដោយការបត់ទៅអាំទ្រយ៉ាងសង្ខេប ដែលកម្លាំងស្រវឹងសោមរបស់ព្រះឥន្ទ្រត្រូវបានអញ្ជើញជាកម្លាំងគាំទ្រដល់ពិធីរួចរាល់ដែលមានព្រះអគ្នីជាមូលដ្ឋាន។ ជារួម ប្របាដកៈនេះមានមុខងារជាការបញ្ឆេះពិធីបុណ្យ: វាកំណត់លក្ខណៈពិធី និងសូរស័ព្ទសម្រាប់សិល្បារ្សិកាទាំងឡាយដោយយកសេចក្តីសរសើរ ការការពារ និងសេចក្តីចម្រុងចម្រើនមកតាំងនៅក្នុងវត្តមានព្រះអគ្នី។ ការបើកអាគ្នេយ៍ជាគ្រឹះ: ព្រះអគ្នីត្រូវបានចាត់ទុកជាគោលការណ៍ដំបូងរបស់ពិធី (ហត្រី/ភ្ញៀវ) និងជាអ្នកធានាព្រះតា។ ការណែនាំយ៉ាងខ្លាំងអំពីសុវត្ថិភាពពិធី និងការនាំយញ្ញទៅសំរេច: ព្រះអគ្នីជាអ្នកនាំយញ្ញទៅកាន់ទេវតា។ ការបញ្ចប់ដោយការបត់ទៅអាំទ្រក្នុងជំពូកដែលមានព្រះអគ្នីគ្រប់គ្រង ដោយលើកឡើងថាអំណាចសោមជាកម្លាំងគាំទ្រ។ ស្រមោលកម្មវិធីសម្រាប់អារ្សិកា: កំណត់លំដាប់អញ្ជើញ ភាពជាម្ចាស់ផ្ទះយញ្ញ និងការចាប់ផ្តើមល្អ។
អារ្សិកា ១ ប្របាដកៈ ២ (អៃន្ទ្រ) ប្រមូលសាមន៍ទាំងឡាយដែលមានឥន្ទ្រជាមជ្ឈដ្ឋាន ដើម្បីរក្សាពិធីបុជាសោមឲ្យមានសុវត្ថិភាពតាមពិធី និងនាំទៅរកជ័យជម្នះ ការពារ និងអំណាចដ៏រន្ទឺ។ ព្រះអគ្គីត្រូវបានអញ្ជើញជាអ្នកថែរក្សាពិធីដ៏យក់ខ្លាំង ខណៈព្រះឥន្ទ្រដែលទទួលកម្លាំងពីសោម បានបង្ហាញខ្លួនជាចិត្តដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងជាអ្នកកម្ចាត់វ្រត្រ ដែលទម្លាយឧបសគ្គ និងបញ្ចេញពន្លឺនិងកម្លាំងឲ្យអ្នកធ្វើពិធី។ វត្តមានរបស់អាទិត្យគ្រប់គ្រងសកម្មភាពនៅក្នុងឫត ដោយបង្ហាញលំដាប់សកលជាការការពារចុងក្រោយនៅពីក្រោយប្រសិទ្ធភាពពិធី។ នៅទូទាំងទសតិទាំងដប់របស់ជំពូកនេះ មានមុខងារជាអាវុធធម្មបទសម្រាប់លើកលែងគ្រោះថ្នាក់ ធ្វើឲ្យពិធីបុជាមានស្ថិរភាព និងបញ្ជាក់អំណាចរបស់ព្រះឥន្ទ្រលើការបំភ្លឺ។ ការផ្តោតលើអៃន្ទ្រយ៉ាងខ្លាំង: ព្រះឥន្ទ្រជាអ្នកការពារដែលទទួលកម្លាំងពីសោម ជាអ្នកឈ្នះ និងជាអ្នកបំភ្លឺ ការសង្កត់ធ្ងន់លើការការពារពិធីបុជា: ការកំណត់ជាញឹកញាប់នូវពិធីបុជាថាត្រូវបានការពារដោយការថែរក្សាដ៏សក្តិសិទ្ធិព្រះអគ្គី និងឫតអាទិត្យ ទំនាក់ទំនងរវាងទេវកថានិងពិធីបុជា: រូបភាពនៃការកម្ចាត់វ្រត្រ និងការទម្លាយឧបសគ្គត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងការឈ្នះនិងការការពារយជ្ញៈ ចរិតសុវត្ថិភាពនិងជ័យជម្នះនៅទូទាំងទសតិ: ដំណើរទៅមុខដែលស៊ីសង្វាក់គ្នាពីការថែរក្សាពិធីរហូតដល់ជ័យជម្នះនិងពន្លឺសម្រាប់អ្នកធ្វើពិធីបុជា
អារ្សិកា ១ ប្របាដកៈ ៣ ស្ថិតក្នុងចក្រីយ៍អៃន្ទ្រ ហើយត្រូវបានរចនាជាលំដាប់សូម-ស្តោត្រដែលអញ្ជើញព្រះឥន្ទ្រាឡើយទៅកាន់សូមដែលទើបតែគ្រប់គ្រងថ្មីៗ។ នៅទូទាំងទសតិទាំងដប់របស់វា ព្រះឥន្ទ្រាត្រូវបានសរសើរថាជាអ្នកការពារយជ្ញៈដ៏មានជ័យ - អ្នកសម្លាប់វ្រត្រ អ្នកប្រគល់ពន្លឺនិងបញ្ញាដែលបានទទួលការបំផុសគំនិត និងជាអ្នកផ្តល់ទ្រព្យនិងកម្លាំងដែលអាចទុកចិត្តបាន។ ចលនារបស់ជំពូកនេះគឺពីការអញ្ជើញនិងការតាំងខ្លួននៅក្នុងពិធីរាបទៅកាន់ការធានានូវជ័យជម្នះ ការការពារ និងការផ្តល់នូវពរដល់អ្នកឧបត្ថម្ភនិងអ្នកច្រៀង។ ជាជំពូកសាម វាត្រូវបានរចនាសម្រាប់ការសម្តែងដោយការច្រៀង បំលែងការសរសើរតាមឫគ្វេទទៅជាលទ្ធិភាពដែលមានចង្វាក់ដែលនាំយកព្រះឥន្ទ្រាមកតាមរយៈសំឡេង។ នេះជាចក្រីយ៍សូម-ស្តោត្រអៃន្ទ្រដែលប្រមូលផ្តុំ: រូបមន្តអញ្ជើញនិងបញ្ជាក់ឡើងវិញជាញឹកញាប់ដែលប្រគល់ទៅព្រះឥន្ទ្រនៅពេលគ្រប់គ្រង ការរំលឹកខ្លាំងលើព្រះឥន្ទ្រាជាអ្នកការពារយជ្ញៈ (យជ្ញស្យ គោបា) និងអ្នកការពារដ៏មានជ័យ មិនមែនគ្រាន់តែជាអ្នកទទួលការសរសើរទេ គោលបំណងនៃការបំភ្លឺ: ព្រះឥន្ទ្រាជាម្ចាស់នៃពន្លឺនិងចិត្តដ៏សក្តិសិទ្ធិ ដោយភ្ជាប់ជ័យជម្នះសង្រ្គាមជាមួយភាពច្បាស់លាស់ខាងក្នុងនិងសំដីដែលបានបំផុសគំនិត ព្រះសង្ខ្គីពិធីដែលស៊ីសង្វាក់គ្នាសមស្របសម្រាប់ការច្រៀងជាប់គ្នា: ការអញ្ជើញ → ការមកដល់/អាសនៈ → ការរីករាយដោយសូម → ជ័យជម្នះ/ពរ
អារ្សិក ១ ប្របាដក ៤ ស្ថិតនៅក្នុងវដ្តអានទ្រ និងផ្តោតលើសោម-ស្តុតិដែលឧទ្ទិសដល់ឥន្ទ្រជាគំនិតដ៏សក្តិសិទ្ធិដែលបានភ្ញាក់រលឹក និងអំណាចឈ្នះដែលសកម្មក្នុងពិធីបូជា។ ក្នុងដសតិទាំងដប់របស់ខ្លួន ទំនុកតម្កើងហៅសោមទៅកាន់ឥន្ទ្រម្តងហើយម្តងទៀត ពណ៌នាព្រះជាអ្នកសម្លាប់វត្រ អ្នកប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិ និងព្រះអម្ចាស់នៃការបំភ្លឺដែលធ្វើឱ្យពិធីបូជាមានប្រសិទ្ធភាព។ ចលនារបស់ជំពូកគឺពីការអញ្ជើញនិងការសរសើរទៅកាន់ការធានានៃជ័យជម្នះនិងវិបុលធម៌ ដោយភ្ជាប់ភាពច្បាស់លាស់ខាងក្នុងជាមួយនឹងជ័យជម្នះខាងក្រៅ។ ក្នុងការសម្តែងសាមន ការលើកទឹកចិត្តស្ថិតនៅលើទឹកដ្ឋានដែលផ្តោតលើការលើកទឹកចិត្ត សមស្របសម្រាបងខាងយុទ្ធសាស្ត្រប៉ុន្តែមានគុណធម៌របស់ឥន្ទ្រនៅក្នុងពិធីបឺតសោម។ លំដាប់សោម-ស្តុតិដែលផ្តោតខ្លាំងលើឥន្ទ្រ ជាមួយនឹងគំរូហៅសោមម្តងហើយម្តងទៀត ឥន្ទ្របានបង្ហាញមិនត្រឹមតែជាអ្នកសម្លាប់វត្រប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាគំនិតដ៏សក្តិសិទ្ធិ គឺការបំភ្លឺនិងចេតនាត្រឹមត្រូវក្នុងពិធីបូជា ប្រធានបទប្រសិទ្ធភាពពិធីបូជា៖ ការមកដល់របស់ឥន្ទ្រត្រូវបានកំណត់ជាការធ្វើឱ្យការបូជាសោមឈ្នះនិងប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិ ធ្វើឱ្យមានធ្នូស៊ីម៉ាតពីការហៅទៅកាន់ជ័យជម្នះនិងវិបុលធម៌ សមស្របសម្រាប់ការសម្តែងសាមនដែលមានថាមពលខ្ពស់។
អារ្សិកៈ ១ ប្រាបាដកៈ ៥ ស្ថិតនៅក្នុងស្រទាប់អៃន្ទ្រ ដោយសរសើរព្រះឥន្ទ្រជាអធិបតីដែលមានអំណាចពីសោម ដែលអំណាចគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ត្រូវបានធានាដោយស្តោត្រដែលមានលំដាប់ និងគន្លងស្របច្បាប់ និងដោយកម្លាំងបរិសុទ្ធនៃបវមាន។ គាថាផ្សេងៗបានភ្ជាប់កម្លាំងការពារការសម្លាប់វ្រត្ររបស់ព្រះឥន្ទ្រជាមួយនឹងការបំភ្លឺនៃចិត្តដ៏សក្តិសិទ្ធ (មេធា) ដោយបង្ហាញជ័យជម្នះជាផ្លែផ្កានៃភាពថ្លាថ្លៃខាងក្នុង និងពាក្យសម្តីដែលបានបរិសុទ្ធតាមពិធី។ ព្រះឥន្ទ្រត្រូវបានអញ្ជើញជាអ្នកការពារត្រត ជាអ្នកប្រទានកម្លាំង និងពន្លឺ និងជាអ្នកធ្វើឲ្យផ្លូវរបស់អ្នកប្រាថ្នាមិនមានឧបសគ្គ។ ក្នុងទសតិទាំងដប់របស់ជំពូកនេះ គ្នានៅតែរក្សាទិសដៅតែមួយគត់៖ ការសរសើរដែលជាការបរិសុទ្ធក៏ដូចជាការបន្តុះបន្តុំកម្លាំង ដូច្នេះអំណាចគ្រប់គ្រង ពន្លឺ និងការការពារកើតឡើងទន្ទឹមគ្នា។ ការផ្ចង់អារម្មណ៍លើអៃន្ទ្រយ៉ាងច្បាស់៖ ព្រះឥន្ទ្រត្រូវបានសរសើរមិនមែនជាអ្នកគ្រប់គ្រងដ៏ឆ្ងាយទេ ប៉ុន្តែជាកម្លាំងនៃចិត្តដែលមានជ័យជម្នះ និងកម្លាំងពន្លឺដ៏ជិតស្និទ្ធ។ ការភ្ជាប់ខ្លាំងរវាងការសរសើរព្រះឥន្ទ្រជាមួយរូបភាពបវមាន៖ ការបរិសុទ្ធត្រូវបានចាត់ទុកជាលក្ខខណ្ឌសម្រាប់អំណាចគ្រប់គ្រង និងជ័យជម្នះដែលមានប្រសិទ្ធភាព។ ការផ្តោតលើការសរសើរដែលមានលំដាប់៖ ជំពូកនេះបង្ហាញការរៀបចំត្រឹមត្រូវ និងការវាស់វែងថាមានប្រសិទ្ធភាពខាងសាសនា។ ម៉ូតីហ្វនៃការសម្លាប់វ្រត្រ និងការប្រទានពន្លឺដែលកើតឡើងញឹកញាប់ ដែលបង្ហាញព្រះឥន្ទ្រជាអ្នកដកចេញនូវឧបសគ្គ និងជាអ្នកបើកបង្ហាញនូវការបំភ្លឺ។
អារ្សិកា ១ ប្របាដកៈ ៦ ស្ថិតក្នុងចក្របវមាន និងបង្ហាញសូមជាអំណាចស្វយំបរិសុទ្ធ ស្វយំប្រាបដឹកនាំដែលឆ្លងកាត់បវិត្រ (តម្រង) ដើម្បីក្លាយជាសមរម្យសម្រាប់ការបូជា។ នៅក្នុងទសតីទាំងប្រាំបួន ជំពូកនេះភ្ជាប់លំហូរស្រឡះស្អាតរបស់សូមជាមួយការបង្កើតតា (របៀបចក្រវាល) និងការដឹកនាំសេចក្តីព្រះបន្ទូលបំផុត និងប្រសិទ្ធភាពពិធីបូជា។ សូមដែលបានបរិសុទ្ធត្រូវបានអបអរសាទរជាទឹកដែលផ្តល់កម្លាំងដល់ឥន្ទ្រ ធានាជ័យជម្នះ ទ្រព្យសម្បត្តិ និងការការពារសម្រាប់អ្នកបូជា។ ប្របាដកៈនេះកំណត់ការបរិសុទ្ធមិនត្រឹមតែជាការតម្រងខាងរាងកាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាការផ្លាស់ប្តូរទៅតាមទេវវិជ្ជាដែលផ្តល់សក្តិដល់ទេវតា និងមនុស្សតាមរយៈពិធីបូជាដែលមានលំដាប់ត្រឹមត្រូវ។ ការផ្តោតលើបវមាន៖ ចលនារបស់សូមតាមរយៈបវិត្រត្រូវបានចាត់ទុកជាធធម្មជាតិនៃពិធីបូជា។ ភាសាតាខ្លាំង៖ ការបរិសុទ្ធត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយរបៀបចក្រវាល និងប្រសិទ្ធភាពនៃការនាំយកសច្ចៈ។ ការផ្តោតលើឥន្ទ្រ៖ សូមដែលបរិសុទ្ធត្រូវបានកំណត់ជាញឹកញាប់ជាភាគហ៊ុនរបស់ឥន្ទ្រដែលនាំជ័យជម្នះ និងទ្រព្យសម្បត្តិ។ រូបភាពពិធីបូជាគីណេទិក៖ ការហូរ ការទ压 ការតម្រង និងការធ្វើឲ្យស្រឡះស្អាតគឺជាគ្រឿងសំខាន់ៗនៃកំណាព្យក្នុងជំពូកនេះ។
The Pūrvārcika is the first and foundational ārcika of the Sāmaveda, containing 585 Rigvedic ṛcas arranged in 6 prapāṭhakas. These verses serve as yoni (source) texts from which Sāman melodies and gāna expansions are formed for ritual chanting.
It is organized chiefly by deity-currents aligned to ritual function: an opening Āgneya section centered on Agni (establishing and protecting the rite), a large middle Āindra span centered on Indra (Soma invitation, victory, protection), and a concluding Pavamāna section centered on Soma’s purification through the filter.
Pavamāna hymns present Soma as self-purifying as it passes through the pavitra (filter), becoming fit for offering. In the Pūrvārcika they provide the culminating purification register of the Soma-sacrifice, complementing the earlier Agni establishment and Indra victory/invitation sequences.