Opening the text

Sukta 10.13
Dual devatā (vām), broadly addressed to a paired divine power; also invokes the Viśve Devāḥ (‘all gods’) as amṛtasya putrāḥ.
Triṣṭubh (probable; requires verification).
គាថាសម្រក្សណ៍នេះភ្ជាប់ "ពាក្យបុរាណ" (បូរ្វ្យំ ព្រហ្ម) ជាមួយនឹងអំណាចទេវៈគូ (វាម) ដោយសុំឱ្យការច្រៀងដែលបានបន្សុតលើកឡើងដូចជាផ្លូវដ៏ប្រាកដសម្រាប់អ្នកហ្មឃើញដែលទទួលបដិជន្ធស្មារតី។ បន្ទាប់មកវាបែកចេញទៅកាន់ការវិភាគនិយាមនិងពិធីសម្រាប់សំដីនិងរូបភាព - ជំហានប្រាំ រង្វាស់បួនជើង និងព្យញ្ចន្តដែលមិនអាចនឹងអាចបំផ្លាញបាន (អក្សរ) - ដើម្បីតម្រឹមអ្នកច្រៀងជាមួយឫត គឺលំដាប់នៃសច្ចៈ។ រូបភាពបិទបញ្ចប់នៃស្ទ្រីមទឹកហូរទាំងប្រាំពីរនិងទ្វេភាពដែលលោតលង់បង្ហាញពីភាពពេញលេញដែលបានផ្សះផ្សានិងបានប៉ាន់ប៉ារ ដែលក្នុងនោះអំណាចដែលបំពេញគ្នាគាំទ្រការងារនៃសច្ចៈរួមគ្នា។
Mantra 1
युजे वां ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर्वि श्लोक एतु पथ्येव सूरेः । शृण्वन्तु विश्वे अमृतस्य पुत्रा आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः ॥
ខ្ញុំប្រកបបូជាមន្តបុរាណថ្វាយដល់ទ្រង់ទាំងពីរដោយកិត្តិយស សូមឲ្យការសូត្រច្បាស់លាស់ចេញទៅដូចជាមាគ៌ានៃការណែនាំរបស់អ្នកឃើញដែលទទួលបដិសេធ។ សូមឲ្យកូនក្រុមទាំងអស់នៃអមតភាពស្តាប់ ពួកដែលឈរនៅក្នុងទីលំនៅដែលពន្លឺ ដូច្នេះអំណាចខ្ពស់អាចយល់ព្រមទៅនឹងការធ្វើដំណើរឡើងលើនៃព្រលឹង។
Mantra 2
यमे इव यतमाने यदैतं प्र वां भरन्मानुषा देवयन्तः । आ सीदतं स्वमु लोकं विदाने स्वासस्थे भवतमिन्दवे नः ॥
ដូចនៅក្នុងដែនរបស់យម នៅពេលដែលមនុស្សដែលប្រាថ្នានាំយករបស់នេះទៅជួបអ្នកទាំងពីរ សូមអ្នកទាំងពីរអង្គុយនៅក្នុងលោកដែលអ្នកស្គាល់។ សូមអ្នកទាំងពីរស្ថិតនៅយ៉ាងមាំលើអាសនៈដ៏សមគួររបស់អ្នកសម្រាប់សូម៉ារបស់យើង ដើម្បីឲ្យភាពរីករាយនេះអាចទទួលបាននៅក្នុងទីសក្ការៈពិតប្រាកដក្នុងខ្លួនយើង។
Mantra 3
पञ्च पदानि रुपो अन्वरोहं चतुष्पदीमन्वेमि व्रतेन । अक्षरेण प्रति मिम एतामृतस्य नाभावधि सं पुनामि ॥
ខ្ញុំឡើងតាមរូបឆ្លងកាត់ជំហានទាំងប្រាំរបស់វា ខ្ញុំតាមដានវិធានការបួនជើងតាមច្បាប់នៃការងារដ៏ត្រឹមត្រូវ។ ដោយព្យញ្ជនៈដែលមិនអាចនឹងបំផ្លាញបាន ខ្ញុំវាស់វាឡើងវិញ នៅលើស្រីនៃឫត ខ្ញុំសំអាតនិងប្រមូលវាទុក ដើម្បីឲ្យសំដីនិងអត្ថិភាពសម្របសម្រួលគ្នាទៅកាន់មជ្ឈមណ្ឌលនៃសច្ចៈ។
Mantra 4
देवेभ्यः कमवृणीत मृत्युं प्रजायै कममृतं नावृणीत । बृहस्पतिं यज्ञमकृण्वत ऋषिं प्रियां यमस्तन्वं प्रारिरेचीत् ॥
ទ្រង់ជ្រើសរើសនរណាសម្រាប់មរណៈក្នុងចំណោមទេវតា ហើយទ្រង់មិនបានជ្រើសរើសនរណាសម្រាប់ពូជសន្តានឲ្យបាននូវអមតៈទេ? ពួកទ្រង់បានធ្វើឲ្យព្រហស្បតិជាយញ្ញៈ ជាឥសីដែលជាទីស្រឡាញ់ ព្រះយមទ្រង់បានពង្រីកព្រះកាយទ្រង់ទៅមុខ ដើម្បីបង្កើតឲ្យមានសាកសម្បើមដ៏មានកំណើតជាទីដែលកិច្ចពិសិដ្ឋអាចសំរេចនិងលើសពីនោះទៀត។
Mantra 5
सप्त क्षरन्ति शिशवे मरुत्वते पित्रे पुत्रासो अप्यवीवतन्नृतम् । उभे इदस्योभयस्य राजत उभे यतेते उभयस्य पुष्यतः ॥
ខ្សែស្រឡាយទាំងប្រាំពីរនៃកម្លាំងហូរចេញសម្រាប់កូននៃការកើតឡើង សម្រាប់ព្រះបិតាដែលមានមរុតទាំងឡាយជាមួយ កូនៗក៏បានធ្វើឲ្យសច្ចៈឬឫតរីកចលនាទៅមុខនិងមានប្រសិទ្ធភាព។ ទាំងសងខាងនៃសេចក្តីពីរោល្អរបស់ទ្រង់កំពុងរន្ធត់ ទាំងពីរខាងព្យាយាម ហើយទាំងពីរត្រូវបានចិញ្ចឹមឲ្យពេញលេញ។
The hymn addresses a paired divine power (“you two,” vām) without clearly naming the pair in the excerpt, and it also calls on the Viśve Devāḥ (all gods) as “children of immortality.” Much of the hymn points to the guiding principle of ṛta (truth-order) and the akṣara (imperishable syllable) behind effective sacred speech.
“Ṛtasya nābhi” means the “navel” or central hub of ṛta—the truth-order. In context it suggests a truth-center where speech and action are purified and gathered so the hymn becomes accurate, aligned, and effective.
These images link the hymn to Vedic ‘measure’—both the structure of metre and the disciplined steps of right performance. The idea is that inspired speech must be correctly formed and ‘measured’ (with akṣara as the stable reference) to harmonize the singer with ṛta.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.