Ayodhya in the Ramcharitmanas

ខ្ញុំថ្វាយបង្គំទីក្រុងអយុធ្យាដ៏ពិសិដ្ឋខ្លាំង និងទន្លេសរយុ ដែលបំបែកមន្ទិល្យនៃកលិយុគ បន្ទាប់មកខ្ញុំថ្វាយបង្គំបុរសនិងស្ត្រីក្នុងទីក្រុង ដែលព្រះអង្គមានសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះពួកគេមិនតិច អ្នកចោទប្រមាថនាងសីតា ព្រះអង្គបានលើកលែងឱ្យរួចពីកំណប់បាប…

ព្រះរាមបានផ្តល់ទីពឹងដល់សុគ្រីព និងវិភីសណៈ ទាំងពីរ ដូចដែលគេទាំងអស់គ្នាដឹង។ ព្រះនាមរបស់ព្រះអង្គបានឧបត្ថម្ភអ្នកក្រីក្រនានាដែលមិនអាចរាប់បាន កិត្តិយសដ៏ឧត្តមរបស់ព្រះនាមរុងរឿងទាំងក្នុងលោកិយ និងក្នុងគម្ពីរវេទ។ ព្រះរាមបានប្រមូលកងទ័ពខ្លាឃ្មុំ…

ដូច្នេះខ្ញុំបានបណ្តេញការសង្ស័យទាំងអស់ ហើយដាក់លើក្បាលនូវធូលីពីបាទព្រះគ្រូរបស់ខ្ញុំ។ ម្តងទៀតខ្ញុំសូមប្រណម្រទៅគ្រប់គ្នាដោយដៃទាំងពីរបត់ជើង សូមកុំឲ្យមានកំហុសឬការបាត់បង់ប៉ះពាល់អ្នកដែលចូលរួមក្នុងរឿងព្រះនេះ។ ឥឡូវនេះ ដោយគោរពក្រាបក្បាលទៅព្រះសិវ…

គម្ពីរវេទនិងគម្ពីរបុរាណទាំងឡាយកលាងថា ការមើលឃើញ ការប៉ះពាល់ ការងូតទឹក និងការផឹកទឹកនោះ តែងកំចាត់បាបទាំងប្រៀប។ កិត្តិយសនៃទន្លេបរិសុទ្ធនេះគឺអនន្តនិងឧត្តមក្រៃពេក សូម្បីតែសរទាដែលមានបញ្ញាស្អាតស្អំក៏មិនអាចពណ៌នាបាន។…

អ្នកស្តាប់បីប្រភេទក្នុងសភាគឺទីក្រុង ភូមិ និងនគរនៅត្រើយទាំងសងខាងនៃទន្លេ ហើយសភានៃពួកសន្តិសាចរគឺអយុធ្យាដែលគ្មានអ្វីប្រៀបផ្ទឹម ជាឫសគល់នៃមង្គលទាំងពួង

ដោយគិតដូច្នេះ ខ្ញុំបង្ហាញការភ្លាត់ភ្លើងផ្ទាល់ខ្លួន សូមព្រះអម្ចាស់អាណិតអ្នកបម្រើនៃព្រះអង្គ ហើយដកចេញនូវការភ្លាត់ភ្លើងនោះចោល អានុភាពនៃនាមរបស់ព្រះរាមគឺមិនមានទីបញ្ចប់ ពួកសន្តបុរស គម្ពីរបុរាណ និងឧបនិសាទទាំងឡាយតែងស្រដីអំពីនាមនោះ…

ទីព្រហ្មសុខ បើទ្រង់ពេញព្រះទ័យនឹងខ្ញុំ ហើយដឹងច្បាស់ថាខ្ញុំជាទាសីរបស់ទ្រង់ពិតប្រាកដ សូមព្រះម្ចាស់ទ្រង់បន្ដោរភាពមិនដឹងរបស់ខ្ញុំ ដោយទ្រង់ត្រាស់រឿងរាមក្នុងវិធីផ្សេងៗ អ្នកណាដែលមានផ្ទះស្ថិតនៅក្រោមដើមឈើបំពេញបំណង…

អ្នកមិនដឹងមិនយល់នូវអវិជ្ជារបស់ខ្លួនឯង ហើយសត្វល្ងង់ទាំងឡាយក៏ដាក់បទល្មើសនៃការភ្លេចភ្នែកទៅលើព្រះអង្គ ដូចជាអ្នកដែលមានការយល់ខុសឃើញមេឃគ្របដណ្តប់ដោយស្រទាប់ពពក ក៏និយាយថាព្រះអាទិត្យត្រូវបានគ្របដណ្តប់ ហើយដូចជាអ្នកដែលមើលដោយចុចម្រាមដៃលើភ្នែក…

នៅទីនោះ កូនសំឡាញ់ ចូរអ្នកសោយសុខភោគសុវិសាល ហើយនៅពេលដែលរយៈពេលកន្លងផុតទៅបន្តិច អ្នកនឹងកើតជាស្តេចនៃអយុធ្យា នៅពេលនោះ ខ្ញុំនឹងក្លាយជាបុត្រារបស់អ្នក

ព្រះទេវៈទាំងអស់ត្រឡប់ទៅនិវាសដ្ឋានរបស់ព្រះអង្គ ហើយផែនដីក៏ស្ងប់ព្រះទ័យ បញ្ញត្តិណាដែលព្រះព្រហ្មទ្រង់ប្រទាន ព្រះទេវៈទាំងអស់ត្រេកអរប្រតិបត្តិមិនបង្អង់ ទទួលកាយជាសត្វព្រៃលើផែនដី ហើយមានកម្លាំងនិងអានុភាពមិនអាចប្រៀបផ្ទឹម ភ្នំ ដើមឈើ…

កៃកេយី ព្រះธិដានៃស្តេចកេកាយ និងសុមិត្រា ទាំងពីរអង្គបានប្រសូតបុត្រាដ៏ស្រស់ស្អាត សេចក្តីត្រេកអរ ទ្រព្យសម្បត្តិ រដូវកាល និងការប្រជុំនោះ សូម្បីព្រះសរស្វតី ឬសេសៈ ស្តេចនាគ ក៏មិនអាចពណ៌នាបាន នគរអយុធ្យាភ្លឺថ្លាដោយបែបនេះ…

ចូរបញ្ជូនទូតទៅកាន់នគរអយុធ្យា ដើម្បីទៅអញ្ជើញព្រះបាទទសរថ និងនាំព្រះអង្គមក ព្រះរាជាទ្រង់រីករាយហើយទ្រង់ត្រាស់ថា បានហើយ អ្នកអង្គមានព្រះហឫទ័យទូលាយ ហើយទ្រង់បញ្ជូនទូតនៅពេលនោះ បន្ទាប់មកទ្រង់បានអញ្ជើញពួកអ្នកជំនាញទាំងអស់ ពួកគេមកក្រាបបង្គំដោយគោរព…

បានឮដំណឹងហើយ ប្រមុខវង្សភ្រិគុបានមកដោយកំហឹង ហើយបានមើលមកដោយភ្នែកសាហាយក្នុងទម្រង់ជាច្រើន បានឃើញកម្លាំងរបស់រាម លោកបានប្រគល់ធ្នូរបស់ខ្លួនឲ្យរាម ហើយបន្ទាប់ពីការអង្វរដោយការនិន្ទាជាច្រើន លោកបានចាកចេញទៅកាន់ព្រៃ ម្ចាស់មហាក្សត្រ…

នៅពេលទៅ ពួកគេនិយាយ ស្លៀកពាក់សំលៀកបំពាក់ល្អ ដោយសេចក្តីសុខ ពួកគេវាយគង។ ប្រជាជនទាំងអស់បានទទួលដំណឹង ហើយក្នុងគ្រប់ផ្ទះ ពួកគេចាប់ផ្តើមអបអរសាទរ។ លោកទាំងដប់បួនបានពេញដោយសេចក្តីត្រេកអរនៅពេលអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់បុត្រីព្រះជនកនិងព្រះអង្គម្ចាស់នៃវង្សរឃុ។…

បន្ទាប់មកពិធីជប់អាហារធំត្រូវបានរៀបចំឡើងដោយម្ហូបជាច្រើនប្រភេទ ព្រះបាទជនកបានបញ្ជូនគេឲ្យហៅភ្ញៀវក្នុងពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ ក្រណាដែលគ្មានអ្វីប្រៀបបានត្រូវបានក្រាលតាមផ្លូវដូចជាគ្រឿងស្វាគមន៍ ហើយព្រះរាជាបានយាងចេញទៅជាមួយព្រះរាជបុត្រទាំងឡាយ…

អ្នកគ្រប់គ្រងនគរអយុធ្យាប្រាថ្នាចង់ចេញទៅ ចូរបញ្ជូនដំណឹងទៅក្នុងបន្ទប់ខាងក្នុង បានឮដូច្នេះ ទីប្រឹក្សា ព្រាហ្មណ៍ សមាជិកសភា និងទ្រង់ព្រះមហាក្សត្រផ្ទាល់ សុទ្ធតែមានសេចក្តីស្រឡាញ់

បន្ទាប់ពីរៀបចំគ្រឿងបរិក្ខាទាំងអស់តាមរបៀបនេះហើយ ព្រះជនកបានបញ្ជូនទៅកាន់នគរអយុធ្យា បានឮថាពលព្រះរាជដំណើរអាពាហ៍ពិពាហ៍នឹងចេញដំណើរ ព្រះមហេសីទាំងអស់សោកសៅ ដូចជាហ្វូងត្រីក្នុងទឹកតិចតួច ឱ្យព្រះនាងសីតានៅក្នុងព្រះករម្តងជាថ្មីម្តងហើយម្តងទៀត ប្រទានពរ…

បានឃើញរូបឆាយ្យាស្អាតរបស់ព្រះរាម ព្រះមហេសីទាំងឡាយក៏មានសេចក្ដីស្រឡាញ់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ហើយដោយត្រូវសេចក្ដីស្រឡាញ់គ្របសង្កត់ ក៏បានធ្លាក់ចុះក្បាលព្រះបាទម្ដងហើយម្ដងទៀត ការខ្មាសអៀនមិនមានសល់ឡើយ ដោយសារសេចក្ដីស្រឡាញ់បានគ្របសង្កត់ចិត្ត…

ពួកទេវតាបានបង្អុរផ្កាដោយចិត្តរីករាយ ហើយពួកអប្សរសួគ៌បានច្រៀង។ ព្រះម្ចាស់នៃនគរអយុធ្យាទ្រង់បានចេញដំណើរទៅកាន់នគរអយុធ្យា ដោយទ្រង់មានចិត្តរីករាយ នៅពេលគេវាយស្គរ។

ដោយឈប់តាមផ្លូវនៅទីសំណាក់ល្អៗ ពួកគេបានឲ្យសេចក្តីសុខដល់ប្រជាជននៅតាមផ្លូវ។ នៅថ្ងៃបរិសុទ្ធមួយ ពួកគេបានមកដល់ជិតនគរអយុធ្យា ទីកន្លែងកំណើតរបស់ទ្រង់។