Deity · Padma Purana

ទេវី in the Padma Purana

देवीNamed in 88 verses

In this book

Named as
Mahādevī, Mahāmāyā, Ambikā, Jaganmātā, Bhāgavatī, Devī
  1. Khanda 110
  2. Khanda 27
  3. Khanda 33
  4. Khanda 42
  5. Khanda 515
  6. Khanda 648
  7. Khanda 73

Key chapters

The chapters where ទេវី matters most.

  1. Temptation of Sumada and the Goddess’s Boon

    Padma Purana 5.13 · 6 verses

    divine_revealer

  2. Mahāviṣṇu as Trimūrti: Creation Schema, Madhu-Kaiṭabha Episode, and the Marks of a Vaiṣṇava

    Padma Purana 7.2 · 3 verses

    supporting

  3. The Abduction/Seduction of Ahalyā and Indra’s Mark (Sahasrākṣa)

    Padma Purana 1.54 · 1 verse

    divine_revealer

  4. The Hymn to Gaṇapati (Gaṇa-aṣṭaka) and Its Merit

    Padma Purana 1.64

    supporting

Every verse that names ទេវី

88 verses

  1. 1.17.191

    នៅ សាលិគ្រាម ព្រះនាងគឺ មហាទេវី; នៅ សិវលិង្គ ព្រះនាងគឺ ជលព្រីយា។ នៅ មាយាបុរី ព្រះនាងជាកុមារីពិតប្រាកដ; ហើយក្នុងការប្រសូត្របុត្រសន្តាន ព្រះនាងគឺ លលិតា ដូចគ្នា។

  2. 1.17.321

    ឱ ព្រះនាងមុខស្រស់ នៅក្នុងទីក្រុងបុណ្យ និងក្នុងអាស្រមទាំងឡាយផង ឱ មហាទេវី និវាសរបស់ព្រះនាងមាននៅទីនោះ; ហើយក្នុងព្រៃ និងឧទ្យានព្រៃក៏ជាទីស្ថិតរបស់ព្រះនាងដែរ។

  3. 1.27.25

    នៅទីនោះឯង អ្នកប្រាជ្ញគួរតាំងព្រះព្រហ្ម ព្រះសិវៈ និងព្រះវិษ្ណុ; ហើយក្រោយពីដាក់ព្រះវិនាយក (គណេឝ) រួច ក៏ដាក់ព្រះកមលា និងព្រះអំបិកា ដូចគ្នាផងដែរ។

  4. 1.31.101

    ព្រះរុទ្រៈមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះទេវីនោះថា៖ «កិច្ចការអ្វីដែលព្រះនាងចង់មានព្រះបន្ទូល? សូមមានព្រះបន្ទូលមក ឱ ព្រះទេវីមហាមាយា អ្វីៗដែលមាននៅក្នុងព្រះហឫទ័យ»។

  5. 1.34.41

    នាងបានប៉ះហើយពោលថា «ឱ​មាតានៃលោក ទ្រង់ជាទីគោរពសក្ការៈរបស់លោកទាំងអស់» ហើយបានក្រាបបង្គំ។ បន្ទាប់មក ព្រះទេវីបានដកជើងត្រឡប់វិញ ហើយដោយដៃរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់ បានកាន់ដៃរបស់ព្រះហរិ។

  6. 1.34.155

    នៅកុណ្ឌវាពី ព្រះអង្គជា «សុភាង្គ»; នៅសារណ្យា ព្រះអង្គជា «តក្សក»។ នៅអក្សោត ព្រះអង្គជា «បាបហា»; និងនៅអំបិកា ព្រះអង្គជា «សុទර්សន»។

  7. 1.41.66

    បន្ទាប់មក មាយា បានបង្កើត មហាមាយា; ហើយដោយភ្លើងកើតពី មូរវៈ គាត់បានដុតអំណាចតាមសីនោះឲ្យរលាយ រួចបង្ហាញ “មាតានៃអណ្តាតភ្លើង” ដែលភ្លឺចែងចាំងនៅចុងយុគ។

  8. 1.44.118

    ឱ ព្រះភគវតី ជាទីពឹងរបស់អ្នកភក្តិដ៏មាំមួន ខ្ញុំបានមកដល់ជ្រកកោននៅព្រះបាទរបស់ព្រះនាង។ សូមឲ្យសមត្ថភាព និងអង្គធាតុទាំងអស់របស់ខ្ញុំនៅទីនេះ ឧទ្ទិសដល់ការស្តាប់ និងការបទពិសោធន៍ដោយផ្ទាល់នូវការបង្ហាញនៃលីឡាទេវភាពរបស់ព្រះនាង។

  9. 1.54.50

    «ដោយពររបស់ខ្ញុំ អង្គជាតិរបស់អ្នកនឹងក្លាយដូចពងស្វាសរបស់ចៀមឈ្មោល»។ ព្រះមាតានៃលោកទាំងមូលមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះហើយ ក៏អន្តរធាននៅទីនោះតែម្តង។

  10. 1.62.61

    ឱ មហាទេវី ឱ ភាគីរថី សូមបរិសុទ្ធខ្ញុំដោយអម្រឹត។ អ្នកណាដែលងូតទឹកក្នុងទឹកជាហ្នវី (គង្គា) ខណៈសូត្របីស្លោកដ៏ប្រសើរនេះ នឹងបានសុទ្ធសាធ។

  11. 2.62.45

    លើស្លឹកនោះ មហាទេវីបានដាក់មារកណ្ឌេយៈឲ្យស្ថិតនៅ។ ទោះកេសវៈ (វិṣṇុ) កំពុងសម្រាកក៏ដោយ នៅទីនេះមិនមានភ័យសម្រាប់អ្នកឡើយ។

  12. 2.62.49

    «ក្នុងបុរាណៈ គេបានពោលថា នាងគឺ មហាមាយា (Mahāmāyā) អំណាចមាយាដ៏ធំ ដែលបំភាន់លោក»។ និយាយដូច្នេះហើយ ព្រះទេវីបានចាកចេញ និងលាក់ខ្លួនបាត់ទៅ; ពិតប្រាកដណាស់ បានអន្តរធាននៅក្បែរដើមពិពល (អស្វត្ថ)។

  13. 2.92.35

    មហាទេវី មាតានៃទីរថទាំងអស់ អ្នកបំផ្លាញគំនរបាប—មនុស្សណាដែលស្នាក់នៅកន្លែងណាក៏ដោយ រវាងច្រាំងទាំងពីររបស់នាង នៅទីនោះគេរស់នៅដោយសុខសាន្ត។

  14. 2.102.4

    ព្រះស្រីមហាទេវៈមានព្រះវាចា៖ «ដូច្នោះហើយ ឱ មហាទេវី។ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញអ្នកនូវ នន្ទនៈ ដែលពោរពេញដោយទេវតា—បរិសុទ្ធ និងជាទីស្នាក់សេវារបស់សិទ្ធមុនី និងទ្វិជៈ (ព្រាហ្មណ៍) អ្នកគួរគោរព»។

  15. 2.120.39

    បន្ទាប់មក ការគេង—មហាមាយា—ធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់អវយវៈរបស់គាត់; នាងស្ថិតនៅក្នុងបេះដូង នៅបំពង់ក នៅមាត់ និងនៅចុងច្រមុះ។

  16. 2.121.25

    អសុរៈអាក្រក់នោះ ដែលត្រូវព្រួញនៃកាមតណ្ហាបង្ខំទុក្ខ បាននឹកចាំឡើងវិញអំពីមហាមាយារបស់ព្រះវិษ្ណុ ដែលគេធ្លាប់បានឃើញមុនមក។

  17. 2.125.30

    នៅទីនោះ គួរបូជាព្រះវិឃ្នេឝ (Vighneśa) ហើយបូជាព្រះសារទា (Śāradā) ព្រះនាងអធិរាជនៃទេវតាទាំងឡាយ; ព្រមទាំងបូជាព្រះជាតវេដា (Jātavedā) មហាមាយា ចណ្ឌិកា និងព្រះអធិបតីអ្នកការពារនៃក្សេត្របរិសុទ្ធនោះ។

  18. 3.14.25

    ភរិយារបស់គាត់គឺជា មហាទេវី ហើយតាមនាម គេហៅថា អនោបម្យា—អ្នកមិនអាចប្រៀបបាន។

  19. 3.20.28

    ព្រះទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាទេវី អ្នកមិនទាន់យល់ទេ—នេះបានកើតឡើងដោយកម្លាំងនៃកំហឹង។ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញសេចក្តីពិតដូចដែលវាជាក់ស្តែង ហើយខ្ញុំនឹងធ្វើអ្វីដែលអ្នកស្រឡាញ់ផងដែរ»។

  20. 3.33.10

    នៅទីនោះ ឱ មហាទេវី មហាត្មាទាំងឡាយស្នាក់នៅ ដោយកាន់វ្រតរបស់ខ្ញុំដោយសទ្ធាភក្តិ ហើយតាំងខ្លួនមាំមួនក្នុងវិន័យដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។