Brahmastra

ចិត្តរបស់គាត់រីករាយយ៉ាងខ្លាំង; ហើយក្រោយបានទទួលព្រហ្មាស្ត្រ ដែលគេគោរពយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់ ពីព្រះរាមា គាត់ក៏ក្លាយជាអ្នកលើសលប់ក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងឡាយ។

ព្រោះគាត់ជាអ្នកល្អឯកក្នុងចំណោមអ្នកដឹងប្រាហ្មវិទ្យា ហើយក៏គ្មានអ្នកប្រៀបបានក្នុងព្រះអាវុធព្រហ្មាស្ត្រ។ ដូច្នេះ ទ្រូណៈបានឈ្នះខ្ញុំជាក់ស្តែង ក្នុងជម្លោះដែលកើតឡើងរវាងមិត្ត។

តាមព្រះបន្ទូលគ្រូ ខ្ញុំបានបណ្តុះបណ្តាលយ៉ាងពេញលេញក្នុងអាវុធព្រះព្រហ្ម (ប្រាហ្មអស្ត្រ) និងអាវុធប៉ៅរន្ទរ (បೌរន្ទរ​អស្ត្រ)។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំឈរនៅក្នុងសមរភូមិដើម្បីឈ្នះអ្នក—ឱ វីរបុរស ចូរមានចិត្តមាំមួន។

ព្រះអង្គយកស្មៅដರ್ಭៈមួយសន្លឹកពីកម្រាល ហើយប្រកបជាព្រហ្មាស្ត្រ; វាឆេះភ្លឺដូចភ្លើងកាលបញ្ចប់កល្ប៍ ហោះត្រង់ទៅរកបក្សីនោះ។

ឱ រាឃវៈ! ខ្ញុំនឹងប្រគល់ឲ្យអ្នក “ចក្រ​ទណ្ឌៈ” ដ៏ធំ និងទិព្វ។ បន្ទាប់មក ឱ វីរបុរស ខ្ញុំប្រគល់ “ចក្រ​ធម៌” “ចក្រ​កាល” ហើយ “ចក្រ​វិષ્ણុ” ដ៏សាហាវខ្លាំង—ព្រមទាំងអាស្ត្រារបស់ឥន្ទ្រៈផងដែរ។ ឱ មនុស្សល្អឥតខ្ចោះ ខ្ញុំក៏ប្រគល់អាវុធវជ្រៈ…

បុត្រព្រះព្រហ្មទ្រង់លេបយកអាវុធទាំងអស់ដោយដំបងទ្រង់។ លុះអាវុធទាំងនោះស្ងប់ហើយ បុត្រគាថីទើបបាញ់ព្រហ្មាស្ត្រ។

បន្ទាប់មក អ្នកមានកម្លាំងលើសលប់នោះ—កូនប្រុសរបស់ម៉ាន្ធាត្រ អ្នកឈ្នះលោកទាំងមូល—បានត្រៀមសម្លាប់ តារកៈ មេដាណវៈ។ កាន់ធ្នូឡើង ហើយលើកអាវុធព្រះព្រហ្ម (Brahmāstra)។

ចូរដឹងថា កងទ័ពដ៏មិនងាយឈ្នះយ៉ាងខ្លាំង ចំនួនដប់កោដិ ត្រូវទេវតាសម្លាប់រួចហើយ។ ចូរបញ្ចេញភ្លាមៗ អាវុធព្រះព្រហ្ម (ព្រហ្មាស្ត្រ) ដែលទប់ទល់អាវុធទាំងអស់។

ភ្លាមៗនោះ គាត់បានប្រើ «អាវុធព្រះព្រហ្ម» ដែលទប់ស្កាត់អាវុធទាំងអស់; ដោយអំណាចនោះ «អាវុធរោទ្រ» ដ៏គួរភ័យខ្លាចចំពោះលោកទាំងឡាយ ក៏បានស្ងប់ស្ងាត់។

ព្រះព្រហ្មបានប្រទាន ព្រហ្មាស្ត្រ; ព្រះវរុណបានប្រទាន បាសដ៏ឧត្តម។ ហើយមានស័ង្ខមួយភ្លឺដូចតេជៈព្រះចន្ទ សូរស័ង្ខនោះជាមង្គល។

បន្ទាប់មក នៅថ្ងៃទីដប់បី ការប្រយុទ្ធបានចាប់ផ្តើមជាមួយអក្សៈ និងអ្នកផ្សេងទៀត។ នៅថ្ងៃទីដប់បួន ស្វាហនុមានត្រូវបានចងដោយអាវុធរបស់ព្រហ្មដែលបានប្រើដោយឝក្រជិត។

ទើបព្រះរាជា វីរមណី ដែលទ្រង់ក្រោធាខ្លាំងណាស់ ទ្រង់ទទួលយកនូវអាវុធព្រហ្ម—ជាអាវុធអស្ចារ្យដែលដុតបំផ្លាញសត្រូវ។