Brahmā’s Discourse to Mohinī (Harivāsara, Desire, and the Satya-Test of Rukmāṅgada)

Verse 1

यम उवाच । प्राप्तं तात मया सार्द्धं वेदांघ्रिनमने हितम् । नाहं गच्छामि योगांतं पुनरेव जगत्पते ॥ १ ॥

ヤマは言った。「愛しき子よ、汝は我とともに益あるものを得た――ヴェーダの御足（ヴェーダの主）への恭敬なる礼拝である。おお、諸世界の主よ、我はヨーガの究竟の境地へは赴かず、再び戻って来る。」

Verse 2

प्रशासति महीं भूपेहाटकांगदसंज्ञके । तमेकं देवताश्रेष्ठं संप्राप्ते हरिवासरे ॥ २ ॥

ハータカーングダという名の王が大地を治めていた時、ハリの聖なる日が到来すると、王は近づき、ただ一柱の至上主—あらゆる神々の中で最勝なる御方—を礼拝した。

Verse 3

यदि चालयसे धैर्यात्ततोऽहं तव किंकरः । स मे शत्रुर्महान्देव तेन लुप्तः पटो मम ॥ ३ ॥

もし汝が、揺るがぬ勇気より我を動かし得るなら、我は汝のしもべとなろう。だが我が大敵は、ああ大いなる主よ、彼によって我が衣は失われたのだ。

Verse 4

तमेकं भोजयित्वा तु कार्ष्णेऽहनि महीपतिम् । कृतकृत्यो भविष्यामि गयापिंडप्रदो यथा ॥ ४ ॥

だが、カールシュナの日に、あのただ一人の地上の王を供養して食を施すなら、我は目的を成就した者となろう――ガヤーでピンダを捧げる者のように。

Verse 5

अद्य प्रभृति देवेशोयैर्नरैः संस्मृतो हरिः । उपोषितः स्तुत्वोपि न नियम्या मया हि ते ॥ ५ ॥

今日より、ああ神々の主よ、ハリを憶念し、断食（ウパヴァーサ）を守り、讃歌を捧げた人々は、まことに我によって制止され得ない。

Verse 6

हरिरिति सहसा ये संगृणंतिच्छलेन जननिजठरमार्गात्ते विमुक्ते विमुक्ता हि मर्त्याः । मम पटविलिपिं ते नो विशंति प्रवीणा दिविचरवरसंघैस्ते नमस्या भवन्ति ॥ ६ ॥

たとえ咄嗟の衝動で「ハリ（Hari）」の御名を—口実としてであっても—唱えるだけで、死すべき者は母胎を巡る道より解き放たれ、まことに解脱する。巧みなる者は我が記録と刻印の領域に入らず、天上の高貴なる群れにより礼拝されるに至る。

Verse 7

सौतिरुवाच । वैवस्वतस्य कार्येण तत्सम्मानचिकीर्षया । चिंतयामास देवेशो विरिंचिः कुशलांछनः ॥ ७ ॥

スーティは言った。ヴァイヴァスヴァタの務めに関して、また彼を敬い立てようとして、吉祥の徴を具える देव々の主ヴィリンチ（梵天ブラフマー）は思索を始めた。

Verse 8

चिंतयित्वा क्षणं देवः सर्वभूतैश्च भूषितः । भूतत्रासनमात्रं तु रूपं स जगृहे विभुः ॥ ८ ॥

しばし思案したのち、万有により飾られた主は、ただ衆生を震え上がらせるための姿を取られた。かくして遍満なる御方はその相を現した。

Verse 9

तस्मिन्नुत्पादयामास प्रमदां लोकमोहिनीम् । सर्वयोषिद्वरा देवीमनसा निर्भिता बभौ ॥ ९ ॥

その場で彼女は、諸世界を惑わすほど魅惑的な乙女を生み出した。女神は—あらゆる女の中で最上なる方—心中において不安に揺れているように見えた。

Verse 10

सा बभूवाग्रतस्तस्य सर्वालंकारभूषिता । दृष्ट्वा पितामहस्तां तु रूपद्रविणसंयुताम् ॥ १० ॥

あらゆる装身具で飾られ、彼女はその御前に立った。美と富とを備えた彼女を見て、ピターマハ（梵天ブラフマー）は彼女を見つめた。

Verse 11

प्राहेमान् पश्यतो ह्येतां स्वकान्वै काममोहितान् । प्रत्यवायभयाद्ब्रह्या चक्षुषी संन्यमीलयत् ॥ ११ ॥

自らの者たちが欲望に惑わされているのを見て、彼女は語った。しかも罪の報い（プラティヤヴァーヤ）を恐れ、尊き婦人は両の眼を閉じた。

Verse 12

सरागेणेह मनसा सरागेणेह चक्षुषा । चिंतयेद्वीक्षयेद्वापि जननीं वा सुतामपि ॥ १२ ॥

この世において、欲（ラーガ）に染まった心と欲に染まった眼で、思うこと、あるいはただ見ることさえ—たとえ自分の母や娘であっても—それは過ちとなる。欲望が視線を汚すからである。

Verse 13

वधूं वा भ्रातृजायां वा गुरोभार्यां नृपस्त्रियम् । स याति नरकं घोरं संचिंत्य श्वपचीमपि ॥ १३ ॥

嫁、兄弟の妻、師の妻、王の妻に対して、たとえ心の中であっても欲情を抱く者は、恐るべき地獄へ赴く。たとえ最下層の女を思うだけであっても同じである。

Verse 14

दृष्ट्वा हि प्रमदा ह्येता यः क्षोभं व्रजते नरः । तस्य जन्मकृतं पुण्यं वृथा भवति नान्यथा ॥ १४ ॥

まことに、これらの女を見て心がかき乱される男は、その生涯に積んだ功徳がむなしくなる。ほかのあり方はない。

Verse 15

प्रसंगे दशसाहस्रं पुण्यमायाति संक्षयम् । पुण्यस्य संक्षयात्पापी पाषाणाखुर्भवेद्ध्रुवम् ॥ १५ ॥

不相応な交わりと放縦のもつれによって、たとえ一万の功徳も滅びゆく。功徳が尽きれば、罪ある者は必ず「石鼠」として、卑しい生に堕して生まれる。

Verse 16

तस्मान्न चिंतयेत्प्राज्ञो ह्येता रागेण चक्षुषा । जनन्या अपि पादौ तु नादेयौ द्वादशाब्दिकैः ॥ १६ ॥

それゆえ、賢者は執着によって曇った目でこれらの事柄を思い煩うべきではない。12歳になった者は、母親の足であっても（欲望の対象として）触れてはならない。

Verse 17

सुतैस्त्वभ्यंगकरणे पुनर्यौवनसंस्थितैः । षष्ट्यतीतां सुतोऽभ्यंगे नियुञ्जीत विचक्षणः ॥ १७ ॥

息子たちが青春の盛りを迎えたとき、彼らは油によるマッサージ（アビヤンガ）を行うべきである。思慮分別のある息子は、六十歳を過ぎた母親のマッサージを手伝うべきである。

Verse 18

वृद्धो वापि युवा वापि न पादौ धावयेद्वधूम् । उभयोः पतनं प्रोक्तं रौरवेऽङ्गारसंचये ॥ १८ ॥

老人であれ若者であれ、嫁に足を洗わせてはならない。両者とも（罪に）落ち、ラウラヴァ地獄の燃える炭の山が彼らの運命となると言われている。

Verse 19

या वधूर्दर्शयेदंगं विवृतं श्वशुरस्य हि । पाणिपादाहता राजन् क्रिमिभक्ष्या भवेत्तु सा । वधूहस्तेन यः पापः पादशौचं करोति हि ॥ १९ ॥

王よ、義父の前で体を露わにする嫁は、手足を打たれ、虫の餌食となるであろう。また、嫁の手で足を洗わせる罪深い男も（同様に不徳を積む）。

Verse 20

स्नानं वाप्यथवाभ्यंगं तस्याप्येवंविधा गतिः । सूचीमुखैः कृष्णवक्रैःर्भुज्यते कल्पसंस्थितिम् ॥ २० ॥

入浴や単に油を塗ることさえも、同じような運命を招く。その者は劫（カルパ）の終わりまで、針のような顔と黒い口を持つ存在によって苦しめられる。

Verse 21

तस्मान्न वीक्षयेन्नारीं सुतां वापि वधूं नरः । साभिलाषेण मनसा तत्क्षणात्पतते नरः ॥ २१ ॥

したがって、男は欲望に染まった心で女性を見つめてはならない。たとえそれが自分の娘や嫁であっても。その瞬間に彼は正義から転落する。

Verse 22

एवं संचिंतयित्वा च सूक्ष्मां दृष्टिं चकार ह । यदिदं वर्तुलं वक्त्रं सोन्नतं दृश्यते शुभम् ॥ २२ ॥

このように熟考した後、彼は鋭く見極めるような視線を向けた。「この丸い顔は、目鼻立ちが整っており、吉祥に見える。」

Verse 23

अस्थिपंजरमेतद्धि चर्ममांसावृतं त्विति । वसा मेदोऽथ नयने सोज्वले स्त्रीषु संस्थिते ॥ २३ ॥

実に、これは骨の檻に過ぎず、皮膚と肉で覆われている。その中には脂肪と骨髄があり、女性には明るく輝く二つの目が備わっている。

Verse 24

अत्युच्छ्रितमिदं मांसं स्तनयोः समवस्थितम् । निम्नांशतां दर्शयति त्रिवली जठरस्थिता ॥ २४ ॥

胸の間に均等に配置され、高く盛り上がったこの肉と、腹部にある三つのひだは、胴体中央の緩やかな窪みを示している。

Verse 25

पुनरेवाधिकं क्षिप्तं मांसं जघनवत्मनि । मूत्रद्वारमिदं गुह्यं यत्र मुग्धं जगत्त्रयम् ॥ २५ ॥

さらに、臀部の経路には余分な肉の塊が置かれている。この秘密の穴、排尿器官によって、三界は惑わされているのである。

Verse 26

अपानवायुना जुष्टं सदैव प्रतिकुत्सितम् । भस्त्रावर्गाधिकं क्षिप्तं मांसं जघनवर्त्मनि ॥ २६ ॥

下行の風アパーナに結びつき、常に忌まわしく、絶えず卑しむべきもの――ふいごの荷のごとく――この肉塊は臀部の道（下方の通路）へと投げ出される。

Verse 27

कृतं यद्विद्द्विधा काष्ठं तद्वज्जंघा द्विधा ध्रुवम् । शुक्रास्थिपूरितं मांसैः कथं सुन्दरतां व्रजेत् ॥ २७ ॥

割られた木片が必ず二つに分かれるように、脛もまた確かに二つである。精と骨に満ち、肉に覆われたものが、どうして真の美に至り得ようか。

Verse 28

मांसमेदोवसासारे किं सारं देहिनां वद । विष्ठामूत्रमलैः पुष्टे को देहे रज्यते नरः ॥ २८ ॥

告げよ。肉と脂と髄のみを質とするこの身に、身を受けた者にとっての真の精髄がどこにあるのか。糞尿と穢れに養われたこの身体に、誰が真実に執着し得ようか。

Verse 29

एवं विचार्य बहुधा विरिंचिर्ज्ञानचक्षुषा । धैर्यं कृत्वा च नारीं तामुवाच गजगामिनीम् ॥ २९ ॥

かくして真の知の眼をもって種々に省察し、ヴィリンチ（梵天）は心を鎮め、象のように優雅な歩みのその女に語りかけた。

Verse 30

यथाहि मनसा सृष्टा मया त्वं वरवर्णिनी । तथा भूतासि चार्वंगि मानसोन्मादकारिणी ॥ ३० ॥

「まことに、妙なる肌の佳人よ、汝は我が心において造られた。かくして、麗しき肢体の者よ、汝は心を狂わせる者として現れたのだ。」

Verse 31

तमुवाच तदा सा तु प्रणम्य चतुराननम् । पश्य मूर्छान्वत्नांथ जगत्स्थावरजंगमम् ॥ ३१ ॥

そのとき彼女は四面の主（梵天）に礼拝して言った。「ご覧ください——不動なるものも動くものも、この全世界は迷妄に覆われ、昏倒しております。」

Verse 32

मोहितं मम रूपेण सयोगि यदकल्मषम् । स नास्ति त्रिषु लोकेषु यः पुमान्मम दर्शनात् ॥ ३२ ॥

わが姿に魅せられたそのヨーギーは罪垢を離れる。三界において、わたしを見てなお、そのように変容しない者は一人もいない。

Verse 33

भवंतमादितः कृत्वा न क्षोभं याति पद्मज । आत्मस्तुतिर्न कर्तव्या केनचिच्छुभमिच्छता ॥ ३३ ॥

おお蓮華より生まれし者（梵天）よ、尊ぶべき主をまず第一に据えるなら、心は動揺しない。ゆえに真の吉祥を願う者は、決して自己を讃えてはならぬ。

Verse 34

स्तवनान्नरकं याति विशुद्धोऽपि च मानवः । तथापि स्तवनं ब्रह्मन् कर्तव्यं कार्यहेतुना ॥ ३४ ॥

ただのへつらいの讃辞によって、たとえ清らかな人であっても地獄に堕ち得る。されど婆羅門よ、正しき目的のためになされるなら、讃嘆は行うべきである。

Verse 35

साहं सृष्टा त्वया ब्रह्मन् कस्यचित्क्षोभणाय वै । तमादिश जगन्नाथ क्षोभयिष्ये न संशयः ॥ ३५ ॥

「婆羅門よ、わたしはまことに、ある者を動揺させるためにあなたによって創られました。ゆえに宇宙の主よ、彼についてわたしに命じてください。疑いなく、わたしは彼を揺り動かしましょう。」

Verse 36

मां दृष्ट्वापि क्षितौ देव भूधरश्चापि मुह्यति । किं पुनश्चेतनोपेतः श्वासोच्छासी नरस्त्विति ॥ ३६ ॥

おお主よ。大地の山でさえ、ただ我を見ただけでよろめくであろう。ましてや、意識を備え、吸って吐く息により動く人間が、いかに惑わぬことがあろうか。

Verse 37

तथा चोक्तं पुराणेषु नारीवीक्षणवर्णनम् । उन्मादकरणं नॄणां दुश्चरव्रतनाशनम् ॥ ३७ ॥

またプラーナにはこう説かれる。女人を見つめることを語り描けば、男は狂乱を招き、苦行によって辛く守った難しい誓戒さえも破ってしまう。

Verse 38

सन्मार्गे तावदास्ते प्रभवति पुरुषस्तावदेवेंद्रियाणां लज्जां तावद्विधत्ते विनयमपि समालंबते तावदेव । भ्रूचापाक्षेपयुक्ताः श्रवणपथगता नीलपक्ष्माण एते यावल्लीलावतीनां न हृदि धृतिमुषो दृष्टिबाणाः पतंति ॥ ३८ ॥

人が正しき道にとどまり、諸根を制し、慎みと自制を保てるのは――ただ、戯れる女たちの「視線の矢」が、眉を弓として放たれ、耳の道を伝い、濃い青の睫毛をまとって心に落ち、堅固な心を奪い去るまでのこと。

Verse 39

धिक्तस्य मूढमनसः कुकवेः कवित्वं यः स्त्रीमुखं च शशिनं च समीकरोति । भ्रूक्षेपविस्मितकटाक्षनिरीक्षनिरीक्षितानि कोपप्रसादहसितानि कुतः शशांके ॥ ३९ ॥

恥ずべきかな、鈍き悪しき詩人の「詩才」よ。女の顔を月に等しいとするとは。おお月よ、汝のどこにそれがあるのか――幾度も見返される眼差し、眉のしぐさ、驚きを帯びた横目、そして怒り・慈しみ・笑いのさまは。

Verse 40

पीतं हि मद्यं मनुजेन नाथ करोति मोहं सुविचक्षणस्य । स्मृता च दृष्टा युवती नरेण विमोहयेदेव सुराधिका हि ॥ ४० ॥

主よ、人が酒を飲めば、分別ある者でさえ迷いに沈む。まして若き女は――思い出すだけでも、ただ目にするだけでも――酒にも勝って男を惑わせることがある。

Verse 41

मोहनार्थं त्वया सृष्टा नराणां प्रपितामह । तमादिशजगन्नाथ त्रैलोक्यं मोहयाम्यहम् ॥ ४१ ॥

おおプṛピターマハよ、私は人々を迷わせるためにあなたによって創られた。ゆえに、宇宙の主よ、私に命じ給え——三界を惑わすために。

Verse 42

ब्रह्मोवाच । सत्यमुक्तं त्वया देवि नासाध्यं भुवनत्रये । नागनासोरु सुभगे मत्तमातंगगामिनि ॥ ४२ ॥

ブラフマーは言った。「女神よ、汝の言葉はまことに真実である。三界において、汝に成し得ぬことはない。吉祥なる者よ、象の鼻のごとき腿をもち、酔える雌象のように歩む者よ。」

Verse 43

या त्वं दूषयसे चेतो ममापि वरवर्णिनि । तन्मया सुगृहीतं तु कृतं ज्ञानांकुशेन हि ॥ ४३ ॥

美しき肌の女よ、汝が汚そうとするこの我が心を、私は霊的智慧の鉤（あんくしゃ）によって固く捉え、抑え込んだ。

Verse 44

सा त्वं कथं न लोकानां चेतांस्यपहरिष्यसि । सत्यमेतद्विशालाक्षि तव रूपं विमोहनम् ॥ ४४ ॥

どうして汝が人々の心を奪わずにいられようか。まことに、大いなる眼の者よ、汝の姿は人を魅了し、迷わせる。

Verse 45

सामरं हि जगत्सर्वं निश्चेष्टमपि लक्षये । यन्निमित्तं मया सृष्टा तत्साधय वरानने ॥ ४५ ॥

まことに、全世界は争いに満ちているのに、なお動きなきもののように見える。美しき顔の者よ、我が汝を創ったその目的を成就せよ。

Verse 46

वैदिशे नगरे राजा नाम्ना रुक्मांगदः क्षितौ । यस्य सन्ध्यावली भार्या तव रूपोपमा शुभे ॥ ४६ ॥

地上のヴァイディシャの都に、ルクマーングダという王がいた。その王妃はサンディヤーヴァリー――吉祥なる方――であり、その美しさは汝の姿に比肩した。

Verse 47

यस्यां धर्मांगदो जातो पितुरत्यधिकः सुतः । दशनागायु तबलः प्रतापेन रविर्यथा ॥ ४७ ॥

彼女からダルマーングダが生まれた。父をも凌ぐ王子で、万象のごとき力を備え、武威は太陽のように輝いた。

Verse 48

यः क्षांत्या धरया तुल्यो गांभीर्ये सांगरोपमः । तेजसा वह्निवद्द्वीप्तः क्रोधे वैवस्वतोपमः ॥ ४८ ॥

忍耐は大地のごとく、深みは大海のごとく、光輝は火のように燃え、ひとたび怒ればヴァイヴァスヴァタ（ヤマ）のごとく厳しかった。

Verse 49

त्यागे वैरौचनिर्यद्वद्गतौ हि पवनोपमः । सौम्यत्वे शशितुल्यस्तु रूपवान् मन्मथो यथा ॥ ४९ ॥

捨離においてはヴィローチャナの子バリのごとく、動きは風のごとし。温和さは月に等しく、容姿の麗しさは恋神マンマタのようであった。

Verse 50

जीवभार्गवयोस्तुल्यो यो नीतौ राजनन्दनः । पित्रा भुक्तं समस्तैकं जंबूद्वीपं वरानने ॥ ५० ॥

おお麗しき面差しの方よ、その王子—国を喜ばせる者—は政道（ニーティ）においてジーヴァとバールガヴァに比肩した。さらにその父は、ジャンブードヴィーパ全土を一つの分かたれぬ王国として治めていた。

Verse 51

धर्मांगदेन द्वीपानि संजितान्यपराण्यपि । पित्रोस्तु व्रीडया येन न ज्ञातं प्रमदासुखम् ॥ ५१ ॥

ダルマーングダは他の島々をも征服したが、両親への慎みと敬いゆえに、女との戯れの快楽に決して溺れなかった。

Verse 52

स्वयं प्राप्ताः परित्यक्ता येन भार्याः सहस्रशः । यो न वाक्याद्विचलते सहैव हि पितुर्गृहे ॥ ५२ ॥

自ら寄り来たる幾千の妻をも彼は捨て去り、授けた誓いの言葉から決して揺らがず、父の家にあってもなお堅固であった。

Verse 53

यस्य वै त्रीणि सुभगे मातॄणां चारुहासिनि । शतानि कनकाभासे त्वविशेषेण पश्यति ॥ ५३ ॥

幸いなる者よ、麗しく微笑む女よ、黄金の輝きの者よ――三百のマートリ（母神）を分け隔てなく観ずる者は、その霊視を得たとされる。

Verse 54

तस्य धर्मप्रधानस्य पुत्ररत्नांचितस्य च । समीपं गच्छ चार्वंगि मंदरे पर्वतोत्तमे ॥ ५४ ॥

美しき肢体の女よ、マンダラという最勝の山にて、ダルマを第一とし、宝玉のごとき子らに飾られたその人のもとへ近づけ。

Verse 55

तत्र वत्स्यति राजा वै तुरगेणातिवाहितः । तव गीतेन चार्वंगि मोहितोऽश्वं विहाय च ॥ ५५ ॥

そこに王は駿馬により疾く運ばれつつ留まるであろう。だが美しき肢体の女よ、汝の歌に心を奪われ、馬さえも捨て去るであろう。

Verse 56

अधिरुह्य गिरेः पृष्ठं स संगं यास्यति त्वया । तत्र देवि त्वयावाच्यं मिलित्वा भूभुजा त्विह ॥ ५६ ॥

山の背に乗り上げてのち、彼は汝とともに定められた会合の地へ赴くであろう。そこで、女神よ、ここにて王と相まみえた後、この言葉を王に伝えよ。

Verse 57

अहं भार्या भविष्यामि तव राजन्न संशयः । यद्ब्रवीमि ह्यहं नाथ तत्कार्यं हि त्वया ध्रुवम् ॥ ५७ ॥

王よ、疑いなく我は汝の妃となろう。主よ、我が言うことは必ず汝が成し遂げねばならぬ。

Verse 58

मोहितस्तव रूपेण तथैव प्रतिपद्यते । यतस्तं शपथैर्धृत्वा दक्षिणेन करेण वै ॥ ५८ ॥

汝の姿に惑わされ、彼はそのままに振る舞う。ゆえに、厳かな誓いによって彼を縛り、まことに右手を取ったのである。

Verse 59

वाच्यः कतिपयैः सुभ्रु दिनैरपगतैस्त्विति । सुरते तव चार्वंगि यदा मुग्धो हि लक्ष्यते ॥ ५९ ॥

「幾日か過ぎたなら、麗しき眉の者よ、こう告げよ。愛の交わりにおいて彼が汝に深く迷い染めていると明らかに見える時、しなやかな肢体の女よ……」

Verse 60

तदा प्रहस्य राज्ञो वै स्मारणीयं पुरा वचः । यस्त्वया शपथो राजन्कृतो मद्वाक्यपालने ॥ ६० ॥

そのとき彼は微笑みつつ、王に昔の言葉を思い起こさせた。「王よ、汝は我が言葉を守ると誓ったではないか。」

Verse 61

तत्पालयमहीपाल मन्येऽहं समयस्त्विति । एवमुक्ते त्वया मुग्धो राजा वै सत्यगौरवात् ॥ ६१ ॥

ゆえに、大地の王よ、それを守り給え――我はこれを正しき盟約、定められた務めと思う。汝がかく語るとき、素朴なる王は真実への敬いゆえに承諾した。

Verse 62

पालयामि न संदेहो ब्रूहि किं ते ददाम्यहम् । एवमुक्ते तु वचने त्वया वाच्यो वरानने ॥ ६२ ॥

「汝を守らん、疑いなし。告げよ、汝に何を与えようか。」かく言葉が発せられたなら、美しき面影の者よ、その時こそ願いを述べるべし。

Verse 63

रुक्मांगदो महीपालो धर्मांगदपिता शुभे । नोपवासस्त्वया कार्यो जातु वै हरिवासरे ॥ ६३ ॥

吉祥なる者よ、地の王ルクマーングダ――ダルマーングダの父――は宣した。「ハリの聖日（ハリヴァーサラ）に断食してはならぬ、決して。」

Verse 64

सुरतस्रं सकारी मे ह्युपवासो भवेत्प्रिय । सुमुग्धां यौवनोपेतां स्वभार्यां यो न सेवते ॥ ६४ ॥

「愛しき者よ、我にとっては夫婦の交わりを慎むこと自体が一種の斎（さい）となる。みずからの妻――可憐にして青春の盛りなる者――に愛をもって近づかず、いたわらぬ者は、家住の法（グリハスタ・ダルマ）に背く。」

Verse 65

पर्वापेक्षी दुराचारः स याति नरकं ध्रुवम् । त्रिरात्रमपविद्धाहं त्वया भूप उपोषणात् ॥ ६५ ॥

祭日のためだけに斎を行うような邪なる者は、必ずや地獄に堕ちる。王よ、汝の断食ゆえに、我は三夜のあいだ遠ざけられ（顧みられず）た。

Verse 66

नाहं निमेषमप्येकं स्थातुं शक्ता त्वया विना । श्राद्धकाले तु संप्राप्ते उपाविष्टैर्द्विजैः किल ॥ ६६ ॥

私は瞬きする間さえも、あなたなしではいられません。誠に、シュラッダ（祖霊祭）の時が至り、再生族（バラモンたち）が着座したその時……

Verse 67

याचते संगमं भार्या यदि भोग्या तदैव सा । एवं संबोध्यमानोऽपि यदा राजा वचस्तव ॥ ६७ ॥

もし妻が和合を求め、彼女が近づくのにふさわしい状態であれば、まさにその時に彼女に近づくべきである。このように諭されてもなお、王があなたの言葉を口にするならば……

Verse 68

न करिष्यति चार्वंगि तदा वाच्यं परं वचः । यदि न त्यजसे राजन्नुपवासं हरेर्दिने ॥ ६८ ॥

美しき肢体の貴婦人よ、もし彼が従わないならば、さらに強い言葉を語るべきである。『王よ、もしあなたがハリの聖なる日の断食をおやめにならないのであれば……』

Verse 69

स्वहस्तेन शिरश्च्छित्वा स्वपुत्रस्य वरासिना । धर्मांगदस्य राजेंद्र ममोत्संग्क्षिप स्वयम् ॥ ६९ ॥

王よ、この優れた剣を用いて、ご自身の手でご子息ダルマーンガダの首を切り落とし、それをご自身で私の膝の上に置いてください。

Verse 70

यद्येतन्मत्प्रियं त्वं हि न करोषि महीपते । धर्मक्षीणो भवान् गंता नरके नात्र संशयः ॥ ७० ॥

王よ、もしあなたが私にとって愛しいこの行いをなされないならば、あなたのダルマ（徳）は尽き果て、地獄へと落ちるでしょう。そこに疑いの余地はありません。

Verse 71

श्रुत्वा त्वदीयं वचनं वरांगने न हिंस्यते प्राणसमं च पुत्रम् । संगृह्य वाक्यं वसुधामराणां सम्भोक्ष्यते माधववासंरेऽसौ ॥ ७१ ॥

ああ、麗しき肢体の女よ。汝の言葉を聞いて、彼女は命にも等しく愛する我が子を害することはない。地上における諸天の勧めを抱き、マーダヴァの住処に住して、神聖なる福楽を味わうであろう。

Verse 72

ततो जनो यास्यति पूर्ववच्च यमांतिकं किंकरपाशबद्धः । लिपिप्रमाणं नरकाधिवासी भविष्यते साधु कृतं त्वया हि ॥ ७२ ॥

そののち、その者は以前と同じく、ヤマの使者の縄に縛られてヤマの御前へ連れ去られる。地獄に住し、書き記された業の記録を証として突きつけられる—まことに、汝の言は正しい。

Verse 73

अथ यदि निहंति तनयं राजा सत्येन संयुतः श्रीमान् । निःशेषामरपूज्यं व्रजति पदं पद्मनाभस्य ॥ ७३ ॥

もし栄光ある王が真実に堅く結ばれ、たとえ我が子をも殺すことがあっても、彼はパドマナーバ（ヴィシュヌ）の住処に至る。そこは一切の不死なる神々が敬い礼拝する境地である。

Verse 74

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीं प्रति ब्रह्मवाक्यं नाम सप्तमोऽध्यायः ॥ ७ ॥

かくして、聖なる『ブリハン・ナーラディーヤ・プラーナ』後分（ウッタラ・バーガ）における「モーヒニーに対するブラフマーの説示」と題する第七章は終わる。