Brahmā’s Discourse to Mohinī
Harivāsara, Desire, and the Satya-Test of Rukmāṅgada
न करिष्यति चार्वंगि तदा वाच्यं परं वचः । यदि न त्यजसे राजन्नुपवासं हरेर्दिने ॥ ६८ ॥
na kariṣyati cārvaṃgi tadā vācyaṃ paraṃ vacaḥ | yadi na tyajase rājannupavāsaṃ harerdine || 68 ||
美しき肢体の貴婦人よ、もし彼が従わないならば、さらに強い言葉を語るべきである。『王よ、もしあなたがハリの聖なる日の断食をおやめにならないのであれば……』
Narada (narrative instruction within a dialogue; addressing a woman and warning the King regarding Hari-vrata)
Vrata: Hari-vrata (fast on Hari’s day; likely Ekādaśī/Dvādaśī context but not explicit here)
Rasa: {"primary_rasa":"bhakti","secondary_rasa":"vira","emotional_journey":"Escalates from counsel to firm religious warning, centering the inviolability of fasting on Hari’s day."}
It emphasizes steadfastness in Hari’s sacred-day observance: the vow (upavāsa) is treated as a serious dharmic commitment that should not be casually abandoned.
Bhakti here is expressed as disciplined practice—honoring Hari through vrata and fasting—showing devotion not only by emotion but by firm adherence to sacred commitments.
It points to ritual discipline (kalpa-style vrata procedure): maintaining the upavāsa specifically “on Hari’s day,” implying correct observance by the proper sacred calendar day.