Adhyaya 285

Verse 1

(दाक्षिणात्य अधिक पाठका ३ श्लोक मिलाकर कुल ७१ ६ “लोक हैं) 3 “+(>9) #2<# # 5-7 त्रयशीर्त्याधिकद्विशततमो< ध्याय: वानर-सेनाका संगठन

Mārkaṇḍeya sprach: „Dann, an eben jenem Ort, während Rāma dort mit ihnen zusammensaß, versammelten sich auf Sugrīvas Geheiß die Vornehmsten der Vānara und traten in jener Stunde zu ihm.“

Verse 2

वृत: कोटिसहस्रेण वानराणां तरस्विनाम्‌ । श्वशुरो वालिन: श्रीमान्‌ सुषेणो राममभ्ययात्‌

Mārkaṇḍeya sprach: „Umgeben von tausend Koṭi schneller und kraftvoller Vānara trat der ruhmreiche Suṣeṇa—Vālins Schwiegervater—zu Rāma heran.“

Verse 3

कोटीशतवृतो वापि गजो गवय एव च । वानरेन्द्रौ महावीर्यों पृथक्‌ पृथगदृश्यताम्‌,फिर महापराक्रमी वानरराज “गज” और “गवय' पृथक्‌-पृथक्‌ एक-एक अरब सेनाके साथ आते दिखायी दिये

Mārkaṇḍeya sprach: „Dann erschienen—jeder für sich—zwei mächtige Herren der Vānara, Gaja und Gavaya, und jeder war von Hunderten Koṭi Gefolgsleuten umringt.“

Verse 4

षष्टिकोटिसहस्राणि प्रकर्षन्‌ प्रत्यदृश्यत । गोलाड्गूलो महाराज गवाक्षो भीमदर्शन:

Mārkaṇḍeya sprach: „O großer König, da wurde Gavākṣa sichtbar—aus der Art der Golāṅgūla (Languren), furchterregend anzusehen—und er rückte vor mit einem gewaltigen Heer von sechzigtausend Koṭi.“

Verse 5

गन्धमादनवासी तु प्रथितो गन्धमादन: । कोटीशतसहस््राणि हरीणां समकर्षत,गन्धमादन पर्वतपर रहनेवाला गन्धमादन नामसे विख्यात वानर वानरोंकी दस खरब सेना साथ लेकर आया

Mārkaṇḍeya sprach: „Da war ein weithin berühmter Affe namens Gandhamādana, der auf dem Berge Gandhamādana wohnte. Er sammelte und führte unzählige Affentruppen herbei—nach Hunderten von koṭis und Tausenden—und ließ so die Stärke des Vanara-Heeres gewaltig anschwellen.“

Verse 6

पनसो नाम मेधावी वानर: सुमहाबल: । कोटीर्दश द्वादश च त्रिंशत्‌ पञ्च प्रकर्षति,पनस नामक बुद्धिमान्‌ तथा महाबली वानर सत्तावन करोड़ सेना साथ लेकर आया

Mārkaṇḍeya sprach: „Es gab einen Affenfürsten namens Panasa—klug und von überragender Kraft. Er bot ein gewaltiges Heer auf und führte es heran, an Zahl zehn, zwölf und fünfunddreißig koṭis.“

Verse 7

श्रीमान्‌ दधिमुखो नाम हरिवृद्धो5तिवीर्यवान्‌ । प्रचकर्ष महासैन्यं हरीणां भीमतेजसाम्‌,वानरोंमें वृद्ध तथा अत्यन्त पराक्रमी श्रीमान्‌ दधिमुख भयंकर तेजसे सम्पन्न वानरोंकी विशाल सेना साथ लेकर आये

Mārkaṇḍeya sprach: „Da war ein ehrwürdiger Vānara namens Dadhimukha—glanzvoll, ein Greis unter den Affen und von außergewöhnlicher Kraft. Er zog ein gewaltiges Affenheer zusammen und führte es heran, lauter Krieger von furchterregender Energie.“

Verse 8

कृष्णानां मुखपुण्ड्राणामृक्षाणां भीमकर्मणाम्‌ | कोटीशतसहस्रेण जाम्बवानू्‌ प्रत्यदृश्यत

Da erschien Jāmbavān, begleitet von schwarzen Bären von furchtbaren Taten, deren Stirn das Zeichen der Tilaka schmückte; sie kamen zu Hunderten von koṭis und zu Tausenden.

Verse 9

एते चान्ये च बहवो हरियूथपयूथपा: । असंख्येया महाराज समीयू रामकारणात्‌,महाराज! ये तथा और भी बहुत-से वानर-यूथपतियोंके भी यूथपति, जिनकी कोई संख्या नहीं थी, श्रीरामचन्द्रजीके कार्यसे वहाँ एकत्र हुए

O großer König! Diese und viele andere—Truppenführer und selbst Führer über die Führer unter den Affen—unzählbar an Zahl, versammelten sich dort um Rāmas Auftrag willen.

Verse 10

गिरिकूटनिभाड़ानां सिंहानामिव गर्जताम्‌ | श्रूयते तुमुल: शब्दस्तत्र तत्र प्रधावताम्‌

Mārkaṇḍeya sprach: „Ihre Glieder schienen wie Berggipfel; und als sie wie Löwen brüllten und hierhin und dorthin stürmten, vernahm man überall ein tobendes Dröhnen—ein überwältigendes, furchterregendes Getöse, geboren aus ihrer gemeinsamen Bewegung.“

Verse 11

गिरिकूटनिभा: केचित्‌ केचिन्महिषसंनिभा: । शरदशभ्रप्रतीकाशा: केचिद्धिड्डुलकानना:

Mārkaṇḍeya sprach: „Einige waren hoch wie Berggipfel; andere gedrungen und dunkel wie Büffel. Manche Affen erschienen weiß wie die Herbstwolken, während andere Gesichter rot wie Zinnober trugen.“

Verse 12

उत्पतन्तः पतन्तश्न प्लवमानाश्न वानरा: । उद्धुन्वन्तो 5परे रेणून्‌ समाजग्मु: समन्ततः,वे वानर सैनिक उछलते, गिरते-पड़ते, कूदते-फाँदते और धूल उड़ाते हुए चारों ओरसे एकत्र हो रहे थे

Mārkaṇḍeya sprach: „Die Affen—empor springend, hinab stürzend und in weiten Sätzen vorwärts setzend—strömten von allen Seiten zusammen; andere schüttelten sich und wirbelten Staubwolken auf.“

Verse 13

स वानरमहासैन्य: पूर्णसागरसंनिभ: । निवेशमकरोत तत्र सुग्रीवानुमते तदा

Mārkaṇḍeya sprach: „Das gewaltige Heer der Affen, einem vollen, anschwellenden Ozean gleich, schlug dann dort sein Lager auf—mit Sugrīvas Einverständnis.“

Verse 14

ततस्तेषु हरीन्द्रेषु समावृत्तेषु सर्वश: । तिथौ प्रशस्ते नक्षत्रे मुहूर्ते चाभिपूजिते

Dann, als jene Fürsten der Affen sich von allen Seiten versammelt hatten und ein glückverheißender Mondtag, ein günstiges Sternbild und ein feierlich geehrter, heilvoller Zeitpunkt gekommen waren, brach Rāma—gemeinsam mit Sugrīva—zum Kampf auf. Es wirkte, als wollten sie mit dem in Schlachtordnung (Vyūha) aufgestellten Heer die Vernichtung über alle Welten bringen.

Verse 15

तेन व्यूढेन सैन्येन लोकानुद्)र्तयन्निव । प्रययौ राघव: श्रीमान्‌ सुग्रीवसहितस्तदा

Mārkaṇḍeya sprach: Mit jenem Heer, das in Schlachtordnung aufgestellt war, brach der ruhmreiche Rāghava damals zusammen mit Sugrīva auf, als wolle er mit dieser geordneten Streitmacht die Welten umstürzen und hinwegfegen.

Verse 16

मुखमासीत्‌ तु सैन्यस्य हनूमान्‌ मारुतात्मज: । जघनं पालयामास सौमित्रिरकुतोभय:

Mārkaṇḍeya sprach: An der Spitze des Heeres stand Hanūmān, der Sohn des Windgottes. Die Nachhut bewachte Saumitrī (Lakṣmaṇa), der keinerlei Furcht kannte, sodass die Schar von allen Seiten her geschützt blieb.

Verse 17

बद्धगोधाडुलित्राणौ राघवौ तत्र जम्मतुः । वृतौ हरिमहामात्रै श्वन्द्रसूर्यों ग्रहैरिव

Mārkaṇḍeya sprach: Dort zogen die beiden Sprosse des Raghu—Śrī Rāma und Lakṣmaṇa—weiter, die Hände durch Handschuhe aus Waranhaut geschützt. Umgeben von den großen Ministern des Vānara-Heeres schritten sie dahin wie Mond und Sonne, von ihren Planeten umkreist.

Verse 18

प्रबभौ हरिसैन्यं तत्‌ सालतालशिलायुधम्‌ | सुमहच्छालिभवनं यथा सूर्योदयं प्रति

Mārkaṇḍeya sprach: „Jenes Heer der Hari leuchtete auf—bewaffnet mit Sāla- und Tāla-Bäumen und mit Felsblöcken—wie eine gewaltige, prächtige Palaststadt, die dem Sonnenaufgang entgegen glänzt.“

Verse 19

श्रीरामचन्द्रजीके सम्मुख साल, ताल और शिलारूपी आयुध लिये वे समस्त वानर सैनिक सूर्योदयके समय पके हुए धानके विशाल खेतोंके समान जान पड़ते थे ।।

Mārkaṇḍeya sprach: Vor Śrī Rāmacandra erschien das gesamte Heer der Affenkrieger, die Sāla- und Tāla-Bäume sowie gewaltige Felsbrocken als Waffen trugen, beim Sonnenaufgang wie weite Felder reifen Reises. Von Nala, Nīla, Aṅgada, Krātha, Mainda und Dvivida beschützt und geführt, zog dieses riesige Heer voran, um Rāghavas Vorhaben zu vollenden.

Verse 20

विविधेषु प्रशस्तेषु बहुमूलफलेषु च । प्रभूतमधुमूलेषु वारिमत्सु शिवेषु च

Mārkaṇḍeya sprach: Von einem glückverheißenden Ort zum nächsten ziehend—über Berggipfel, gerühmt für Fülle an Früchten und Wurzeln, reich an Honig und essbaren Knollen und gut mit Wasser versehen—schlug das Affenheer ohne Hindernis seine Lager auf und näherte sich schließlich dem salzigen Meer.

Verse 21

निवसन्ती निराबाधा तथैव गिरिसानुषु । उपायाद्धरिसेना सा क्षारोदमथ सागरम्‌

Mārkaṇḍeya sprach: Ungehindert auf den Hängen und Graten der Berge lagernd, zog das Heer Haris—die Vānara—weiter und erreichte schließlich den salzigen Ozean.

Verse 22

द्वितीयसागरनिभं तद्‌ बल॑ बहुलध्वजम्‌ | वेलावनं समासाद्य निवासमकरोत्‌ तदा

Mārkaṇḍeya sprach: Jenes Heer, dicht von zahllosen Bannern, glich einem zweiten Ozean. Als es den Wald am Meeresufer erreichte, schlug es dort sogleich sein Lager auf.

Verse 23

ततो दाशरथि: श्रीमान्‌ सुग्रीव॑ प्रत्यभाषत । मध्ये वानरमुख्यानां प्राप्तकालमिदं वच:,तत्पश्चात्‌ मुख्य-मुख्य वानरोंके बीचमें बैठे हुए दशरथनन्दन भगवान्‌ श्रीरामने सुग्रीवसे यह समयोचित बात कही--

Daraufhin wandte sich Rāma, der ruhmreiche Sohn Daśarathas, an Sugrīva. Inmitten der vornehmsten Vānara-Führer sitzend, sprach er Worte, die der Stunde angemessen waren.

Verse 24

उपाय: को नु भवतां मतः सागरलड्घने । इयं हि महती सेना सागरश्नातिदुस्तर:

Mārkaṇḍeya sprach: „Welches Mittel, nach eurem Urteil, soll zum Überschreiten des Ozeans ergriffen werden? Denn dieses Heer ist wahrlich gewaltig, und das Meer vor uns ist überaus schwer zu durchqueren.“

Verse 25

तत्रान्ये व्याहरन्ति सम वानरा बहुमानिन: । समर्था लड्घने सिन्धोर्न तु तत्‌ कृत्स्नकारकम्‌

Dort erhoben auch andere Affen—stolz und selbstgewiss—das Wort: „Wir vermögen den Ozean zu überspringen; doch die ganze Aufgabe in ihrer Gesamtheit können wir nicht vollbringen.“

Verse 26

केचिन्नौभिव्यवस्यन्ति केचिच्च विविधै: प्लवै: । नेति रामस्तु तान्‌ सर्वान्‌ सान्त्वयन्‌ प्रत्यभाषत

Einige beschlossen, den Ozean mit großen Schiffen zu überqueren; andere schlugen allerlei Flöße und Schwimmgeräte vor. Doch Rāma wies all diese Vorschläge zurück; indem er alle tröstete, sprach er zu ihnen mit beruhigenden Worten.

Verse 27

शतयोजन विस्तारं न शक्ता: सर्ववानरा: । क्रान्तुं तोयनिधिं वीरा नैषा वो नैप्ठेकी मति:

„O Helden! Nicht alle Affen sind stark genug, den Ozean zu überspringen, der sich über hundert Yojanas erstreckt. Darum kann euer Entschluss nicht als ein tragfähiger, allgemein verlässlicher Grundsatz gelten.“

Verse 28

नावो न सन्ति सेनाया बह्वदयस्तारयितुं तथा । वणिजामुपघातं च कथमस्मद्विधश्चरेत्‌

„Wir haben nicht genügend Boote, um ein so großes Heer hinüberzubringen. Und wenn man vorschlüge, die Schiffe der Kaufleute zu nutzen: Wie könnte ein Mann wie ich um seines eigenen Zweckes willen den Erwerb und das Gewerbe der Händler schädigen?“

Verse 29

विस्तीर्ण चैव नः सैन्यं हन्याच्छिद्रेण वै पर: । प्लवोडुपप्रतारश्न नैवात्र मम रोचते

„Zudem: Wenn wir in kleinen Booten und auf Flößen übersetzen, wird unser Heer auseinandergerissen und über weite Strecke auseinandergezogen. Dann könnte der Feind, sobald er eine Lücke findet, zuschlagen und es vernichten. Darum behagt mir der Plan nicht, hier in Kähnen und Booten sitzend hinüberzufahren.“

Verse 30

अहं त्विमं जलनिर्धि समारप्स्याम्युपायतः । प्रतिशेष्याम्युपवसन्‌ दर्शयिष्यति मां ततः

Mārkaṇḍeya sprach: „Ich werde, auf irgendeine Weise, mit der Besänftigung eben dieses Ozeans beginnen. Fastend werde ich in standhafter Wache an seinem Ufer sitzen und Speise wie Wasser entsagen. Dann wird er mir gewiss seine Erscheinung gewähren und danach einen Weg nach vorn offenbaren.“

Verse 31

न चेद्‌ दर्शयिता मार्ग धक्ष्याम्पेनमहं ततः । महास्त्रैरप्रतिहतैरत्यग्निपवनोज्ज्वलै:

„Und wenn er sich nicht zeigt und keinen Weg weist, dann werde ich ihn mit großen göttlichen Waffen, unaufhaltsam, heller lodernd als Feuer und Wind, verbrennen und zu Asche machen!“

Verse 32

इत्युक्त्वा सह सौमित्रिरुपस्पृश्याथ राघव: । प्रतिशिश्ये जलनिधिं विधिवत्‌ कुशसंस्तरे,ऐसा कहकर लक्ष्मणसहित श्रीरामचन्द्रजीने आचमन करके समुद्रके तटपर कुशकी चटाई बिछाकर उसपर लेटकर विधिपूर्वक धरना दे दिया

Nachdem er so gesprochen hatte, vollzog Rāghava—zusammen mit Saumitrī—die vorgeschriebene Reinigung, indem er Wasser schlürfte. Dann breitete er am Ufer des Ozeans eine Matte aus Kuśa-Gras aus und legte sich rituell darauf, um in rechter Form die dharṇā zu übernehmen: ein Gelübde fester Entschlossenheit und Selbstzucht.

Verse 33

सागरस्तु ततः स्वप्ने दर्शयामास राघवम्‌ | देवो नदनदीभर्ता श्रीमान्‌ यादोगणैर्वृत:,तब नदों और नदियोंके स्वामी श्रीमान्‌ समुद्रदेवने जल-जन्तुओंके साथ प्रकट होकर स्वप्नमें श्रीरामचन्द्रजीको दर्शन दिया

Daraufhin offenbarte sich der Ozean Rāghava im Traum. Der ruhmreiche Meeresgott—Herr der Flüsse und Ströme—erschien, umgeben von Scharen wasserlebender Wesen, und gewährte Rāma seine Schau.

Verse 34

कौसल्यामातरित्येवमाभाष्य मधुरं वच: । इदमित्याह रत्नानामाकरै: शतशो वृत:,वह सैकड़ों रत्नके आकरोंसे घिरा हुआ था। उसने “कौसल्यानन्दन” कहकर श्रीरामको सम्बोधित किया और मधुर वाणीमें इस प्रकार कहा--

Er war ringsum von Hunderten von Schatzstätten und Quellen kostbarer Edelsteine umgeben. Süß redend sprach er Rāma als „Sohn der Kausalyā“ an und sagte mit sanfter Stimme: „Hier ist es.“

Verse 35

ब्रृहि कि ते करोम्यत्र साहाय्यं पुरुषर्षभ । ऐक्ष्वाको हास्मि ते ज्ञातिरिति रामस्तमब्रवीत्‌

Rama sprach zu ihm: „Sage mir, du Stier unter den Menschen: Welche Hilfe soll ich dir hier leisten? Ich stamme aus dem Geschlecht der Ikṣvāku und bin dein Verwandter; darum sprich ohne Zögern.“ In diesem Wortwechsel versteht Rama Beistand nicht als bloße Gunst, sondern als Pflicht, gegründet auf gemeinsame Abstammung und dharmische Verbundenheit.

Verse 36

मार्गमिच्छामि सैन्यस्य दत्तं नदनदीपते । येन गत्वा दशग्रीवं हन्यां पौलस्त्यपांसनम्‌

Mārkaṇḍeya sprach: „O Herr der Flüsse und Ströme, ich begehre den Weg, den du meinem Heer gewährt hast, damit ich auf ihm ziehe und Daśagrīva (Rāvaṇa), die Geißel des Pulastya-Geschlechts, erschlage.“

Verse 37

यद्येवं याचतो मार्ग न प्रदास्यति मे भवान्‌ | शरैस्त्वां शोषयिष्यामि दिव्यास्त्रप्रतिमन्त्रितै:

Mārkaṇḍeya sprach: „Wenn du mir, trotz meiner Bitte, den Durchgang nicht gewährst, dann werde ich dich mit Pfeilen austrocknen, die durch göttliche Waffen geweiht und mit ihren Gegen-Mantras geladen sind.“

Verse 38

इत्येवं ब्रुवत: श्रुत्वा रामस्य वरुणालय: । उवाच व्यथितो वाक्यमिति बद्धाञ्जलि: स्थित:,श्रीरामचन्द्रजीका यह वचन सुनकर वरुणालय समुद्र व्यथित हो उठा और खड़े हुए हाथ जोड़कर बोला--

Mārkaṇḍeya sprach: Als der Ozean—Vāruṇas Wohnstatt—Ramas Worte so vernahm, erbebte er in Beklommenheit. Da stand er mit gefalteten Händen und redete Rama mit diesen Worten an—

Verse 39

नेच्छामि प्रतिघातं ते नास्मि विघ्नकरस्तव । शृणु चेदं वचो राम श्रुत्वा कर्तव्यमाचर

Mārkaṇḍeya sprach: „O Rama, ich wünsche dir nicht entgegenzutreten, und ich bin keiner, der Hindernisse auf deinen Weg legt. Höre diese Worte von mir, Rama; und nachdem du sie vernommen hast, handle so, wie es die Pflicht nach dem Dharma gebietet.“

Verse 40

यदि दास्यामि ते मार्ग सैन्यस्य व्रजतो55ज्ञया । अन्ये>प्याज्ञापयिष्यन्ति मामेवं धनुषो बलात्‌

Mārkaṇḍeya sprach: „Wenn ich auf deinen Befehl hin deinem marschierenden Heer den Weg wiese, dann würden auch andere beginnen, mir auf dieselbe Weise Befehle zu erteilen — allein durch die Macht des Bogens. Ein einziges Nachgeben vor Zwang lädt eine Welt ein, in der Stärke das Recht ersetzt.“

Verse 41

अस्ति त्वत्र नलो नाम वानर: शिल्पिसम्मत: । त्वष्टदेंवस्य तनयो बलवान विश्वकर्मण:,“तुम्हारी सेनामें एक नल नामक वानर है जो शिल्पियोंके लिये भी आदरणीय है। बलवान्‌ नल देवशिल्पी विश्वकर्माका पुत्र है

Mārkaṇḍeya sprach: „Unter euch ist ein Affe namens Nala, geachtet selbst von Meisterhandwerkern. Er ist mächtig, der Sohn des göttlichen Werkmeisters Viśvakarman, geboren aus dem Gott Tvaṣṭṛ.“

Verse 42

स यत्‌ काष्ठ तृणं वापि शिलां वा क्षेप्स्यते मयि । सर्व तद्‌ धारयिष्यामि स ते सेतुर्भविष्यति

Mārkaṇḍeya sprach: „Was immer er in mich wirft — Holz, einen Grashalm oder einen Stein —, ich werde alles auf den Wassern tragen. Eben diese Masse wird euch zur Brücke werden.“

Verse 43

इत्युक्त्वान्तरहिते तस्मिन्‌ रामो नलमुवाच ह । कुरु सेतु समुद्रे त्वं शक्तो हसि मतो मम

Nachdem das Meer so gesprochen hatte, verschwand es aus dem Blick. Da wandte sich Rāma an Nala: „Baue einen Dammweg über den Ozean. Nach meinem Urteil besitzt du die Kraft und das Können, dies zu vollbringen.“

Verse 44

तेनोपायेन काकुत्स्थ: सेतुबन्धमकारयत्‌ । दशयोजनविस्तारमायतं शतयोजनम्‌,उसी उपायसे रघुनाथजीने समुद्रपर सौ योजन लंबा और दस योजन चौड़ा पुल तैयार कराया

Mārkaṇḍeya sprach: „Auf eben diese Weise ließ Kakutstha (Rāma) einen Dammweg über das Meer errichten — hundert Yojanas lang und zehn Yojanas breit.“

Verse 45

नलसेतुरिति ख्यातो योडद्यापि प्रथितो भुवि | रामस्थाज्ञां पुरस्कृत्य निर्यातो गिरिसंनिभ:

Jene Brücke ist als „Nalas Damm“ berühmt und bis heute auf Erden weithin bekannt. Rāmas Gebot ehrend, trug der Ozean auf sich jene berggleiche Brücke.

Verse 46

तत्रस्थं स तु धर्मात्मा समागच्छद्‌ विभीषण: । भ्राता वै राक्षसेन्द्रस्य चतुर्भि: सचिवै: सह

Während Śrī Rāma dort am Meeresufer weilte, kam Vibhīṣaṇa, von rechtschaffener Seele—Bruder des Herrn der Rākṣasas (Rāvaṇa)—zu ihm, begleitet von vier Ministern.

Verse 47

7 जन ] ४! । (/9,|।। #//7+7) ९३४४ ।। प्रतिजग्राह समस्तं स्वागतेन महामना: । सुग्रीवस्य तु शड्काभूत्‌ प्रणिधि: स्यादिति सम ह,महामना श्रीरामने स्वागतपूर्वक उन्हें अपनाया। उस समय सुग्रीवके मनमें यह शंका हुई कि “कहीं यह शत्रुका कोई गुप्तचर न हो”

Der Großherzige (Rāma) empfing sie alle mit gebührenden Worten des Willkommens. Doch in Sugrīvas Sinn regte sich Zweifel: „Könnte dies ein Spion des Feindes sein?“

Verse 48

राघव: सत्यचेष्टाभि: सम्यक्‌ च चरितेज्डितै: । यदा तत्त्वेन तुष्टो$भूत्‌ तत एनमपूजयत्‌

Rāghava (Śrī Rāma) prüfte sorgfältig Vibhīṣaṇas wahrhaftige Bemühungen, sein aufrechtes Verhalten und die Aufrichtigkeit, die sich in Gesten und Miene zeigte. Als er über dessen wahre Absicht völlig Gewissheit erlangt hatte, erwies er ihm, auf dieses Urteil gegründet, die gebührende Ehre.

Verse 49

सर्वराक्षसराज्ये चाप्यभ्यषिज्चद्‌ विभीषणम्‌ । चक्रे च मन्त्रसचिवं सुहृदं लक्ष्मणस्थ च

Mārkaṇḍeya sprach: „Und über das ganze Reich der Rākṣasas weihte er Vibhīṣaṇa zum König; und auch Lakṣmaṇa—seinen vertrauten Freund—setzte er als Minister und Ratgeber ein. So wurde nach dem Sieg die Herrschaft nicht durch bloße Gewalt begründet, sondern durch rechtmäßige Einsetzung, klugen Rat und treue Freundschaft.“

Verse 50

विभीषणमते चैव सोउत्यक्रामन्महार्णवम्‌ । ससैन्य: सेतुना तेन मासेनैव नराधिप,नरेश्वरर विभीषणकी सलाहसे श्रीरामचन्द्रजीने उसी सेतुद्वारा एक ही महीनेमें सेनासहित महासागरको पार कर लिया

Mārkaṇḍeya sprach: „Dem Rat Vibhīṣaṇas folgend, überschritt er den gewaltigen Ozean. O König, mit seinem ganzen Heer durchquerte er ihn über jene Brücke und vollendete die Überfahrt binnen eines einzigen Monats.“

Verse 51

ततो गत्वा समासाद्य लड़कोद्यानान्यनेकश: । भेदयामास कपिभिर्महान्ति च बहूनि च,तत्पश्चात्‌ उन्होंने लंकाकी सीमामें पहुँचकर वानरोंद्वारा वहाँके बहुत-से बड़े-बड़े उद्यानोंको छिन्न-भिन्न करा दिया

Darauf zog er weiter und erreichte die vielen Lustgärten Laṅkās; und er ließ sie durch die Vānara zerschlagen und verwüsten, zahlreiche große Parkanlagen dort dem Erdboden gleichmachend.

Verse 52

ततस्तौ रावणामात्यौ मन्त्रिणौ शुकसारणौ । चरौ वानररूपेण तौ जग्राह विभीषण:

Da drangen die beiden Minister Rāvaṇas — Śuka und Sāraṇa — als Spione ein, in Vānara-Gestalt verkleidet. Vibhīṣaṇa erkannte sie und nahm beide fest.

Verse 53

प्रतिपन्नौ यदा रूप॑ राक्षसं तौ निशाचरौ । दर्शयित्वा तत: सैन्यं राम: पश्चादवासृजत्‌

Mārkaṇḍeya sprach: „Als jene beiden nächtlich umherstreifenden Wesen die Gestalt von Rākṣasa annahmen, zeigte Rāma ihnen zuerst das Heer und ließ sie erst danach ziehen.“

Verse 54

जब वे दोनों निशाचर अपने राक्षसरूपमें प्रकट हुए, तब श्रीरामने उन्हें अपनी सेनाका दर्शन कराकर छोड़ दिया ।।

Als jene beiden Nachtwesen in ihrer Rākṣasa-Gestalt hervortraten, ließ Rāma sie sein Heer schauen und entließ sie daraufhin. Dann lagerte er das Vānara-Heer im Hain nahe der Stadt Laṅkā und sandte Śrī Rāma, von kluger Voraussicht geleitet, den weisen Vānara Aṅgada als Gesandten zu Rāvaṇa.

Verse 59

साथ ही उन्हें समस्त राक्षसोंके राज्यपर अभिषिक्त कर दिया और लक्ष्मणका सुहृद्‌ तथा अपना सलाहकार बना लिया

Mārkaṇḍeya sprach: Zugleich weihte er sie durch die feierliche Abhiṣeka zur Herrschaft über das gesamte Reich der Rākṣasas und machte Lakṣmaṇa sowohl zu einem vertrauten Freund als auch zu seinem eigenen Ratgeber—so festigte er die Regierung durch rechtmäßige Investitur und kluge Führung.

Verse 283

इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि रामोपाख्यानपर्वणि सेतुबन्धने त्रयशीत्यधिकद्धिशततमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्ााभारत वनपर्वके अन्तर्गत रामोपाख्यानपर्वमें सेतुबन्धविषयक दो सौ तिरासीवाँ अध्याय पूरा हुआ

So endet im Śrī Mahābhārata, innerhalb des Vana Parva, im Abschnitt namens Rāmopākhyāna, das Kapitel über den Bau der Brücke (nach Laṅkā) — es ist das zweihundertdreiundachtzigste Kapitel. Das Kolophon vermerkt den Abschluss dieser Erzähleinheit und hebt den gerechten Entschluss und die disziplinierte Anstrengung hervor, durch die eine rechte Sache mittels gemeinsamen Handelns und standhafter Führung vorangetrieben wird.