Skanda Upanishad 2: Verse 2

Sanskrit (Devanagari)

न निजं निजवद्भाति अन्तःकरणजृम्भणात् । अन्तःकरणनाशेन संविन्मात्रस्थितो हरिः ॥२॥

Padapatha (Word Split)

न । निजम् । निज-वत् । भाति । अन्तः-करण-जृम्भणात् । अन्तः-करण-नाशेन । संवित्-मात्र-स्थितः । हरिः ॥

Sanskrit recitationSkanda Upanishad 2

IAST Transliteration

na nijaṃ nijavad bhāti antaḥkaraṇajṛmbhaṇāt | antaḥkaraṇanāśena saṃvinmātrasthito hariḥ ||2||

Translation

اپنا حقیقی نفس، اندرونی آلۂ ادراک (انتہکرن) کی پھیلتی ہوئی سرگرمی کے سبب، اپنے ہی طور پر روشن نہیں ہوتا۔ جب انتہکرن مٹ جائے تو ہری صرف شعورِ محض کی حالت میں قائم رہتا ہے۔

Ask anything about this verse...Ask

Academic Translation

The own (Self) does not shine as one’s own, due to the expansion/activity of the inner organ (antaḥkaraṇa). With the destruction (cessation) of the inner organ, Hari abides as mere consciousness alone.

Verse Context

• Avidyā via antaḥkaraṇa-vṛtti; cessation of mind for recognition of Ātman as pure consciousness (saṃvit-mātra)
• Mahavakya: Supports «प्रज्ञानं ब्रह्म» (Prajñānaṃ brahma) by equating ultimate reality with pure consciousness; also harmonizes with «तत् त्वम् असि» by implying the Self is that consciousness when mental superimposition ceases.
• Atharva
• Chandas: Anuṣṭubh (śloka)