Damayanti

Sinabi ni Damayantī: O hari, dibdib-leon at makapangyarihang bisig, panginoon ng mga Niṣadha—saan ka naparoon, O pinuno, at iniwan mo ako rito sa nag-iisang gubat?

Sinabi ni Bṛhadaśva: Nang makaalis na si Nala, O hari, si Damayantī—humupa na ang pagod—ay nagising; ang marangal na babae’y nanginginig sa takot sa nag-iisang gubat.

At inutusan sila ni Bhīma, matapos silang bigyan ng saganang yaman: “Hanapin ninyo si Nala, at gayundin si Damayantī, ang aking anak na babae.”

Sa gitna ng mga dakilang muni na nananahan sa āśrama ng Sutīrtha, may isang babaeng tanyag na si Damayantī, ang mukha’y marikit na tulad ng bilog ng buwan.

Sa pamamagitan ng pagsasagawa ng ritwal ng Mahālaya, si Nala, ang asawa ni Damayantī, matapos lagpasan ang isang napakalaking kalamidad, ay muling nakamit ang lupaing ito.

Sa pinakadakilang haring iyon ay may isang banal at tapat na minamahal na asawa, na tinatawag na Madayantī—kilala at pinupuri na gaya ni Damayantī, ang asawa ni Nala.

Paglalarawan ng kasal ni Narada sa mapanlinlang na Damayanti. Sinabi ni Narada: Nang marinig ang mga salita ng kanyang anak sa pamamagitan ng yaya, ang hari ay nagsalita sa kanyang asawang may magagandang mata, si Kaikeyi, na nakatayo sa…

Sinabi ni Vyasa: Sa pagkarinig sa aking mga salita, si Narada, ang nakakaalam ng pinakamataas na katotohanan, ay ngumiti at nagsalita sa akin na nagtatanong tungkol sa sanhi ng delusyon.

Ang tanyag na si Varunani (asawa ni Varuna), si Vindhyavali na asawa ni Bali, ang magandang si Damayanti, si Yashoda, at si Devaki.

O ikaw na walang dungis, ikaw ay magiging anak na babae ni Haring Bhīma sa lungsod ng Vidarbha; at ikaw ay magiging tanyag bilang Damayantī, na puspos ng mararangal na katangian.

Ang haring iyon ay may pinagpalang at minamahal na reyna na nagngangalang Madayantī, na matatag sa dharma. Siya’y bantog bilang isang dalisay at marangal na sātī—gaya ni Damayantī, asawa ni Nala.

Sa bisa ng naipong kabutihang iyon, ang Bhilla na iyon ay naging si Nala. Sa isang panahon siya’y namuhay bilang Bhilla, at pagkaraan ay naging cakravartin, dakilang haring namumuno sa lahat; at si Damayantī ay muling naging minamahal niya.