Sukta 12

Mantra 1

सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य सादने । इन्द्राय मधुमत्तमाः ॥

หยดโสมะทั้งหลายได้ไหลพุ่งออกมา ถูกคั้นแล้วเข้าสู่ที่ประทับแห่งฤตะ (Ṛta) หวานยิ่งนัก เปี่ยมด้วยความรื่นรมย์ พวกมันมุ่งไปสู่อินทระ

Mantra 2

अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सं न मातरः । इन्द्रं सोमस्य पीतये ॥

เหล่าฤษีผู้มีญาณร้องเรียกไปยังท่าน; รัศมีแห่งแสงรวมตัวดุจมารดาล้อมลูกโค—มุ่งสู่อินทระ เพื่อการดื่มโสมะ; ขอพลังอันสว่างไสวได้หล่อเลี้ยงในเราเถิด.

Mantra 3

मदच्युत्क्षेति सादने सिन्धोरूर्मा विपश्चित् । सोमो गौरी अधि श्रितः ॥

โสมะหยดหยาดแห่งความปีติ แล้วสถิตมั่นในที่นั่ง; ดุจคลื่นแห่งสายน้ำ ผู้รู้แจ้งและใสกระจ่าง เขาพักพิงอยู่เหนือ ‘เการี (Gaurī)’ อันส่องประกาย—รากฐานอันสว่างแห่งการรู้แจ้งในเรา.

Mantra 4

दिवो नाभा विचक्षणोऽव्यो वारे महीयते । सोमो यः सुक्रतुः कविः ॥

จากนาภีแห่งสวรรค์ โสมะผู้เห็นแจ้งถูกยกย่องให้ยิ่งใหญ่ในธารแห่งเครื่องกรองขนแกะ; ผู้มีเจตจำนงอันถูกต้องและสว่างไสว—กวีผู้เป็นฤษี—ย่อมเติบใหญ่ภายในเรา.

Mantra 5

यः सोमः कलशेष्वाँ अन्तः पवित्र आहितः । तमिन्दुः परि षस्वजे ॥

โสมะนั้นถูกตั้งไว้ภายในหม้อทั้งหลาย ถูกวางไว้ภายในเครื่องกรองชำระ; อินทุ (Indu) ผู้ส่องสว่างโอบกอดเขาไว้โดยรอบ ครอบคลุมทุกด้าน.

Mantra 6

प्र वाचमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन्कोशं मधुश्चुतम् ॥

อินทุ (Indu) ผู้ส่องสว่างส่งวาจา (Vāc) อันดลใจให้พุ่งออกไป จากที่ตั้งเหนือสมุทร (samudra); เขาปลุกเร้าโกศะ (kośa) ที่หยดไหลด้วยน้ำผึ้ง.

Mantra 7

नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धीनामन्तः सबर्दुघः । हिन्वानो मानुषा युगा ॥

ผู้เป็นเจ้าแห่งพฤกษา (vanaspati) ผู้ได้รับสรรเสริญเนืองนิตย์ เป็นผู้ให้น้ำนมอุดมภายในธิ (dhī) คือความคิด; เขาขับเคลื่อนยุคของมนุษย์ (yuga) ให้ดำเนินไป.

Mantra 8

अभि प्रिया दिवस्पदा सोमो हिन्वानो अर्षति । विप्रस्य धारया कविः ॥

โสมะเมื่อถูกเร้าเร่งก็ไหลบ่า มุ่งสู่สถานอันเป็นที่รักแห่งสวรรค์อันส่องสว่าง; ฤษีผู้เป็นกวีเคลื่อนไปในผู้มีแรงดลใจด้วยกระแสของตน นำพาความเห็นแจ้งอันกระจ่างใส.

Mantra 9

आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्चसम् । अस्मे इन्दो स्वाभुवम् ॥

โอ ปวะมานะ จงนำมาและค้ำจุนแก่เรา ความบริบูรณ์แห่งภาวะ—ทรัพย์อันมีรัศมีนับพัน; โอ อินทุ จงทำให้สิ่งนั้นเกิดดีและตั้งอยู่ได้ด้วยตนเองภายในเรา.