
Sukta 5.75
Atri (Ātreya) (traditional for RV 5.75)
Aśvinau (Nāsatyā)
Triṣṭubh (common for 5.75; verify by metrical count in critical edition)
บทสวดนี้เป็นคำอัญเชิญยามรุ่งอรุณถึงอัศวินทั้งสอง เรียกรถศึกอันเป็นที่รักและนำทรัพย์สมบัติมาสู่พิธีบูชา และขอให้ท่านทั้งสองสดับคำเรียกอัน “หวานดุจน้ำผึ้ง” ของกวี บทสวดรำลึกถึงการช่วยกู้และฟื้นคืนอันเลื่องชื่อของท่าน (เช่น เรื่องจยาวานะ) นำเสนออัศวินในฐานะผู้เยียวยาและผู้ช่วยให้รอดผู้รวดเร็ว ผู้มาถึงพร้อมแสงแรก และบันดาลให้ผู้บูชามีกำลัง ความรุ่งเรือง และระเบียบอันชอบธรรมกลับคืนมา
Mantra 1
प्रति प्रियतमं रथं वृषणं वसुवाहनम् । स्तोता वामश्विनावृषिः स्तोमेन प्रति भूषति माध्वी मम श्रुतं हवम् ॥
สู่รถศึกอันเป็นที่รักยิ่งของท่าน—รถอันทรงพลัง ผู้บรรทุกความมั่งคั่ง—ฤๅษีผู้สรรเสริญท่าน โอ อัศวินทั้งสอง ย่อมประดับการบูชาด้วยบทสโตตระ ขอท่านจงสดับคำเรียกอันหวานดุจน้ำผึ้ง (mādhvī) ของข้าพเจ้า ผู้พาความรื่นรมย์มา
Mantra 2
अत्यायातमश्विना तिरो विश्वा अहं सना । दस्रा हिरण्यवर्तनी सुषुम्ना सिन्धुवाहसा माध्वी मम श्रुतं हवम् ॥
โอ อัศวินทั้งสอง จงมาโดยเร็ว ข้ามพ้นอุปสรรคทั้งปวงเถิด ข้าพเจ้าได้เรียกเช่นนี้มาตั้งแต่กาลก่อน โอ ผู้กระทำการอัศจรรย์ ผู้มีวิถีทองคำ ผู้บรรทุกพลังอันเป็นมงคลและกระแสธารดุจสายน้ำ—ขอท่านจงสดับคำอัญเชิญอันหวานดุจน้ำผึ้ง (mādhvī) ของข้าพเจ้า
Mantra 3
आ नो रत्नानि बिभ्रतावश्विना गच्छतं युवम् । रुद्रा हिरण्यवर्तनी जुषाणा वाजिनीवसू माध्वी मम श्रुतं हवम् ॥
โอ อัศวินทั้งสอง จงมาหาเรา แบกพาทรัพย์รัตนะของท่านมาเถิด ท่านทั้งคู่ผู้เกรียงไกรดุจรุทระ ผู้ดำเนินบนหนทางทองคำ ผู้ยินดีรับเครื่องบูชา โอเจ้าแห่งพลังและความอุดม—ขอจงสดับเสียงเรียกอันหวานดุจน้ำผึ้ง (hav) ของข้าพเจ้าเถิด.
Mantra 4
सुष्टुभो वां वृषण्वसू रथे वाणीच्याहिता । उत वां ककुहो मृगः पृक्षः कृणोति वापुषो माध्वी मम श्रुतं हवम् ॥
บทสรรเสริญของท่านทั้งสองงดงามสมบูรณ์ ถูกวางไว้บนรถศึกของท่าน โอเจ้าแห่งพลังและความอุดม. อีกทั้งสัตว์ผู้ว่องไวมีหงอนสูงนั้น ยังสร้างรูปโฉมอันเรืองรองให้ท่าน—ขอจงสดับเสียงเรียกอันหวานดุจน้ำผึ้ง (hav) ของข้าพเจ้าเถิด.
Mantra 5
बोधिन्मनसा रथ्येषिरा हवनश्रुता । विभिश्च्यवानमश्विना नि याथो अद्वयाविनं माध्वी मम श्रुतं हवम् ॥
ด้วยจิตที่ตื่นรู้ ท่านทั้งสองแล่นฉับไวไปตามทางรถศึก ผู้สดับเสียงเรียก. โอ อัศวิน ด้วยฤทธิ์เดชของท่าน ท่านได้ตั้งจยาวานะ (Cyavāna) ให้กลับสู่ฐานะอันถูกต้อง—ผู้ไม่แบ่งแยก ผู้ไม่เป็นสอง—ขอจงสดับคำวิงวอนอันหวานดุจน้ำผึ้ง (hav) ของข้าพเจ้าเถิด.
Mantra 6
आ वां नरा मनोयुजोऽश्वासः प्रुषितप्सवः । वयो वहन्तु पीतये सह सुम्नेभिरश्विना माध्वी मम श्रुतं हवम् ॥
โอ อัศวินทั้งสอง ผู้เป็นเจ้า ขอให้ม้าศึกของท่าน—ผูกด้วยใจเป็นแอก หยดพราวด้วยน้ำค้างอันปลุกพลัง—พาท่านมาโดยเร็วเพื่อการดื่ม พร้อมด้วยพระกรุณาอันเป็นมงคลทั้งหลาย โอ อัศวิน โปรดสดับเสียงวิงวอนอันหวานดุจน้ำผึ้ง (hávam) ของข้าพเจ้า
Mantra 7
अश्विनावेह गच्छतं नासत्या मा वि वेनतम् । तिरश्चिदर्यया परि वर्तिर्यातमदाभ्या माध्वी मम श्रुतं हवम् ॥
โอ อัศวิน โอ นาสัตยะ จงมาที่นี่เถิด อย่าหันเหจากพวกเราเลย แม้หนทางจะถูกขวางและถูกโอบล้อมด้วยการเคลื่อนไหวอันเป็นศัตรู ก็จงมาเถิด ผู้ไม่อาจพิชิตได้—โปรดสดับเสียงวิงวอนอันหวานดุจน้ำผึ้ง (hávam) ของข้าพเจ้า
Mantra 8
अस्मिन्यज्ञे अदाभ्या जरितारं शुभस्पती । अवस्युमश्विना युवं गृणन्तमुप भूषथो माध्वी मम श्रुतं हवम् ॥
ในพิธีบูชานี้ โอผู้ไม่อาจพิชิตได้ โอเจ้าแห่งความรุ่งเรือง ทั้งสองอัศวิน จงเข้ามาใกล้และเสริมกำลังแก่ผู้ขับสรรเสริญ ผู้แสวงหาที่พึ่งของท่านและเปล่งบทสรรเสริญ โปรดสดับเสียงวิงวอนอันหวานดุจน้ำผึ้ง (hávam) ของข้าพเจ้า
Mantra 9
अभूदुषा रुशत्पशुराग्निरधाय्यृत्वियः । अयोजि वां वृषण्वसू रथो दस्रावमर्त्यो माध्वी मम श्रुतं हवम् ॥
อุษา (Uṣas) ได้ผุดขึ้นแล้ว ส่องประกายดุจฝูงโคแห่งแสง; และอัคนี (Agni) ผู้เป็นพลังแห่งฤดูกาลอันชอบธรรม (ṛtvíya) ก็ถูกจุดขึ้นภายใน. เพื่อท่านทั้งสอง—อัศวิน (Aśvin) ผู้แข็งแกร่งและมั่งคั่ง—รถศึกได้ถูกเทียมแล้ว; โอ้ผู้ทำอัศจรรย์ (dasrā) ผู้เป็นอมตะ จงมาพร้อมความรื่นรมย์อันหวานดุจน้ำผึ้ง (mādhvī); ขอจงสดับเสียงวอน (hávam) ของข้าพเจ้าที่เปล่งอย่างถูกต้อง.
The poet turns toward the Aśvins’ most beloved, powerful, wealth-bearing chariot and adorns the offering with praise, asking them to hear the sweet (mādhvī) call.
Their defining traits are unfolded—wakeful readiness, swift movement on the chariot-path, and attentive hearing—alongside remembered acts of restoration that prove their reliability.
A paradigmatic miracle is highlighted (the setting-right of Cyavāna), concentrating the hymn’s central claim: the Aśvins renew what is diminished and make the broken whole.
Dawn rises and Agni is kindled in right season; the Aśvins’ chariot is yoked and the hymn ends as a final, urgent invitation to arrive and heed the invocation.
mādhvī mama śrutaṃ havam
vibhiś cyavānam aśvinā ni yātho
abhūd uṣā ruśatpaśuḥ
They are the twin divine helpers of the Rig Veda—swift, youthful chariot-riders linked with dawn—famous for healing, rescue, and restoring strength and well-being.
The phrase emphasizes a sweet, pleasing invocation meant to draw the Aśvins quickly to the rite; it also suggests a blessing-bringing speech that delights the gods and benefits the worshiper.
Cyavāna is remembered as someone the Aśvins “set right” or renewed; mentioning him highlights their power to restore youth, health, and wholeness—what the sacrificer seeks in the present.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.