Sukta 46

Mantra 1

प्र होता जातो महान्नभोविन्नृषद्वा सीददपामुपस्थे । दधिर्यो धायि स ते वयांसि यन्ता वसूनि विधते तनूपाः ॥

เขาบังเกิดเป็นปุโรหิตแห่งเครื่องบูชา ยิ่งใหญ่และรู้แจ้งยอดฟ้า; เขานั่งเป็นพลังสถิตภายในท่ามกลางมนุษย์ ในตักแห่งสายน้ำทั้งหลาย. ผู้ซึ่งถูกสถาปนาให้มั่นคงเป็นรากฐานนั้น—ย่อมนำทางความเคลื่อนไหวของท่าน นำทรัพย์สมบัติมาสู่ผู้ประกอบพิธี และพิทักษ์ชีวิตผู้มีร่างกายไว้.

Mantra 2

इमं विधन्तो अपां सधस्थे पशुं न नष्टं पदैरनु ग्मन् । गुहा चतन्तमुशिजो नमोभिरिच्छन्तो धीरा भृगवोऽविन्दन् ॥

เขาทั้งหลายก่อรูปไฟนี้ ณ ที่ประทับร่วมของสายน้ำ แล้วติดตามรอยเท้าเหมือนตามหาสัตว์ที่หลงหาย. มันซ่อนอยู่ในถ้ำ เคลื่อนไหวอย่างลับเร้น; เหล่าผู้แสวงหาเปลวไฟเสาะหาโดยนอบน้อมบูชา และบฤคุ (Bhṛgu) ผู้มั่นคงก็ได้พบมัน.

Mantra 3

इमं त्रितो भूर्यविन्ददिच्छन्वैभूवसो मूर्धन्यघ्न्यायाः । स शेवृधो जात आ हर्म्येषु नाभिर्युवा भवति रोचनस्य ॥

ตรีตะ (Trita) แสวงหาแล้วได้พบไฟนี้อย่างอุดม—ผู้ส่องสว่างกว้างไกล ผู้ถูกตั้งไว้ ณ ยอดของผู้ไม่อาจล่วงละเมิดได้ (โคแห่งแสง). ครั้นบังเกิดแล้ว เขาเจริญสู่ความผาสุกในเรือนทั้งหลาย; เขากลายเป็นสะดืออันเยาว์วัย เป็นศูนย์กลางแห่งโลกอันรุ่งโรจน์.

Mantra 4

मन्द्रं होतारमुशिजो नमोभिः प्राञ्चं यज्ञं नेतारमध्वराणाम् । विशामकृण्वन्नरतिं पावकं हव्यवाहं दधतो मानुषेषु ॥

ด้วยการนอบน้อมบูชา (namo) เหล่าผู้แสวงหาเปลวไฟ (uśij) ได้ก่อรูปโหตฤ (Hotṛ) ผู้ชื่นบาน—พิธีบูชาที่นำหน้า ผู้ชี้ทางแห่งหนทางการถวายบูชา. เขาถูกทำให้เป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์และผู้นำที่แท้จริงของหมู่ชน และผู้หอบหิ้วเครื่องบูชา (havyavāh) ถูกสถาปนาไว้ท่ามกลางมนุษย์.

Mantra 5

प्र भूर्जयन्तं महां विपोधां मूरा अमूरं पुरां दर्माणम् । नयन्तो गर्भं वनां धियं धुर्हिरिश्मश्रुं नार्वाणं धनर्चम् ॥

เขาทั้งหลายอัญเชิญไปข้างหน้า ซึ่งพลังอันยิ่งใหญ่ผู้พิชิต—เรือนกว้างแห่งทัศนะของฤๅษี. เหล่าผู้เข้มแข็งแบกพาผู้ไม่หลงผิด ผู้เป็นรากฐานโบราณแห่งป้อมปราการมากมาย. นำพาตัวอ่อนที่ซ่อนอยู่ในพงไพร เขาทั้งหลายวางความคิดไว้ในแอก—ดุจพลังเคราสีน้ำตาลทองที่ไม่หย่อนยาน มั่งคั่งด้วยทรัพย์และบทสรรเสริญ.

Mantra 6

नि पस्त्यासु त्रितः स्तभूयन्परिवीतो योनौ सीददन्तः । अतः संगृभ्या विशां दमूना विधर्मणायन्त्रैरीयते नॄन् ॥

ในที่พำนักทั้งหลาย ตฤตะ (Trita) ทำให้มั่นคงแล้วนั่งอยู่ภายใน ถูกห่อหุ้มไว้ในครรภ์ (yoni). จากที่นั้น เมื่อรวบรวมหมู่ชน เจ้าเรือน (damūnā) ขับเคลื่อนมนุษย์ด้วยแอกแห่งธรรมอันถูกต้อง (vidharma)—ชักนำเขาเข้าสู่งานอันเป็นระเบียบ.

Mantra 7

अस्याजरासो दमामरित्रा अर्चद्धूमासो अग्नयः पावकाः । श्वितीचयः श्वात्रासो भुरण्यवो वनर्षदो वायवो न सोमाः ॥

ไฟทั้งหลายของท่านไม่รู้ชรา เป็นผู้นำทางแห่งเรือน; ลุกโพลงพร้อมควัน อันชำระให้บริสุทธิ์. สว่างเมื่อถูกจุด ว่องไวเมื่อเคลื่อนไป กระตือรือร้นเมื่อพวยพุ่ง และนั่งอยู่ในธรรมชาติแห่งพงไพร—ดุจสายลม ดุจพลังโสมะ (Soma) ที่เคลื่อนผ่านภาวะความเป็นอยู่.

Mantra 8

प्र जिह्वया भरते वेपो अग्निः प्र वयुनानि चेतसा पृथिव्याः । तमायवः शुचयन्तं पावकं मन्द्रं होतारं दधिरे यजिष्ठम् ॥

ด้วยลิ้นของตน อัคนิ (Agni) นำแรงสั่นแห่งถ้อยคำออกไปข้างหน้า; ด้วยจิต เขาเผยปัญญาจำแนกแห่งธรรมชาติของปฐพี. เหล่าผู้แสวงหาจึงสถาปนาเขาไว้—ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ผู้ผ่องใส—โหตฤ (Hotar) ผู้เปี่ยมรสปีติ ผู้เหมาะยิ่งต่อยัญพิธี.

Mantra 9

द्यावा यमग्निं पृथिवी जनिष्टामापस्त्वष्टा भृगवो यं सहोभिः । ईळेन्यं प्रथमं मातरिश्वा देवास्ततक्षुर्मनवे यजत्रम् ॥

ฟ้ากับดินให้กำเนิดอัคนิ (Agni) องค์นั้น; เหล่าน้ำ ทวษฏฤ (Tvaṣṭṛ) และภฤคุ (Bhṛgu) หล่อหลอมเขาด้วยฤทธิ์เดช. เหล่าเทพสกัดสร้างผู้ควรสรรเสริญนั้นขึ้นก่อน และมาตริศวาน (Mātariśvan) นำเขามาสู่มนุษย์ (มานุ)—ผู้ควรแก่เครื่องบูชา: ไฟศักดิ์สิทธิ์เพื่อการยกตนขึ้นของมนุษย์.

Mantra 10

यं त्वा देवा दधिरे हव्यवाहं पुरुस्पृहो मानुषासो यजत्रम् । स यामन्नग्ने स्तुवते वयो धाः प्र देवयन्यशसः सं हि पूर्वीः ॥

เหล่าเทพได้สถาปนาเจ้าให้เป็นผู้ขนส่งเครื่องบูชา—หัวยาวาหะ (havyavāha) ผู้เป็นที่ปรารถนาของคนมาก และควรแก่การบูชาของมนุษย์. โอ อัคนี (Agni) ในยามที่เจ้าดำเนินไป ขอจงประทานความอุดมแห่งชีวิตแก่ผู้สรรเสริญ; เมื่อมุ่งสู่ทางแห่งเทพ จงรวบรวมเกียรติรุ่งเรืองอันมากมายแต่กาลก่อนให้แก่เขา.