Adhyaya 141: The Sacred Greatness of Badarikāśrama (Badrinath Region)

Verse 1

अथ बदरिकाश्रममाहात्म्यम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ तस्मिन् हिमवतः पृष्ठे परं गुह्यमतः शृणु ॥ बदरीति च विख्याता देवानामपि दुर्लभा ॥

ఇప్పుడు బదరికాశ్రమ మహాత్మ్యం. శ్రీవరాహుడు పలికెను—హిమవత్పర్వతపు ఉత్తర శ్రేణులపై ఉన్న ఈ పరమ గుహ్య విషయాన్ని వినుము. ‘బదరీ’ అని ప్రసిద్ధమైనది, దేవతలకైనా దుర్లభము.

Verse 2

न तत्प्राप्नोति मनुजः कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ प्राप्नुवन्ति च भक्ताः ये बदरीं विश्वतारिणीम् ॥

మనుష్యుడు అత్యంత దుష్కర కర్మలు చేసినా ఆ ఫలాన్ని పొందడు; కానీ ‘విశ్వతారిణి’ అయిన బదరీని చేరిన భక్తులు దానిని పొందుదురు.

Verse 3

दुर्लभं तन्मम क्षेत्रं हिमकूटशिलातले ॥ यस्तत्प्राप्नोति हि क्षेत्रं कृतकृत्यो भवेन नरः ॥

హిమకూట శిలాతలమున ఉన్న నా ఆ క్షేత్రము దుర్లభము. ఎవడు ఆ క్షేత్రమును పొందునో, ఆ నరుడు కృతకృత్యుడగును.

Verse 4

ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातमास्ते तत्र शिलोच्चये ॥ हिमसंस्थं तथात्मानं कृत्वा तिष्ठामि माधवि ॥

అక్కడ శిలోచ్చయమున ‘బ్రహ్మకుండం’ అని ప్రసిద్ధమైన కుండము ఉన్నది. ఓ మాధవీ, హిమమధ్యమున నన్ను స్థాపించి నేను అక్కడ నివసించుచున్నాను.

Verse 5

मुञ्चेत्प्राणांस्तत्र यदि व्रतनिष्ठो जितेन्द्रियः ॥ सत्यलोकमतिक्रंम्य मम लोकं च गच्छति ॥

వ్రతనిష్ఠుడై ఇంద్రియనిగ్రహముతో అక్కడ ప్రాణత్యాగము చేసినచో, సత్యలోకమును అతిక్రమించి నా లోకమునకు చేరును.

Verse 6

अग्निसत्यपदं नाम तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥ शृङ्गत्रयात्पतन्त्यत्र धारा मुसलसन्निभाः ॥

నా ఆ పవిత్ర క్షేత్రంలో ‘అగ్నిసత్యపదం’ అనే పరమ స్థానం ఉంది. మూడు శిఖరాల నుండి ఇక్కడ ముసలిలా బలమైన ధారలు పడతాయి.

Verse 7

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ सत्यवादी भवेद्दक्षो मम कर्मपरायणः ॥

మూడు రాత్రులు ఉపవాసముండి అక్కడ స్నానం చేసే మనిషి సత్యవాది, దక్షుడు, నా విధిత కర్మలలో పరాయణుడు అవుతాడు.

Verse 8

स्नानं करोति यस्तत्र त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥

మూడు రాత్రులు ఉపవాసముండి అక్కడ స్నానం చేసే మనిషి అగ్నిష్టోమ యజ్ఞ ఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 9

यस्तत्र मुञ्चते प्राणान्यदि कृत्वा जलाशयम् ॥ सत्यलोकमतिक्रंम्य मम लोके स मोदते ॥

అక్కడ ఆ జలాశయాన్ని ఆశ్రయించి ప్రాణాలను విడిచినవాడు సత్యలోకాన్ని దాటి నా లోకంలో ఆనందిస్తాడు.

Verse 10

तत्र चैव तु शृङ्गेभ्यः स्थूलधारा पतॆत्पुनः ॥ स्थूले शिलातले तत्र मम धर्मो व्यवस्थितः ॥

అక్కడే మళ్లీ శిఖరాల నుండి విశాలమైన ధార పడుతుంది. అక్కడి విస్తారమైన శిలాతలంపై నా ధర్మం దృఢంగా స్థాపితమై ఉందని చెప్పబడుతుంది.

Verse 11

स्नानं करोति यस्तत्र एकरात्रोषितो नरः ॥ सत्यवादी शुचिर्भूत्वा सत्यलोके महीयते ॥

అక్కడ ఒక రాత్రి నివసించి స్నానం చేసే మనిషి సత్యవాది, శుచిగా మారి సత్యలోకంలో గౌరవింపబడతాడు.

Verse 12

अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा चानाशकं व्रतम् ॥ सत्यलोकमतिग्रम्य मम लोकेषु तिष्ठति ॥ अस्ति पञ्चशिखं नाम बदर्याश्रमतीर्थकम् ॥ यत्र धाराः पतन्त्यत्र पञ्चशृङ्गसमाश्रिताः ॥

ఇప్పుడు ఇక్కడ ఉపవాస వ్రతం చేసి ప్రాణాలను విడిచినవాడు సత్యలోకాన్ని కూడా దాటి నా లోకాలలో నివసిస్తాడు. బదర్యాశ్రమ తీర్థంలో ‘పంచశిఖా’ అనే తీర్థం ఉంది; అక్కడ ఐదు శిఖరాల ఆధారంగా ధారలు పడుతుంటాయి.

Verse 13

यस्तत्र कुरुते स्नानं पञ्चस्रोतसि मानवः ॥ अश्वमेधफलं प्राप्य देवैश्च सह मोदते ॥

అక్కడ పంచస్రోతస్సులో స్నానం చేసే మనిషి అశ్వమేధ యజ్ఞఫలాన్ని పొందీ దేవతలతో కలిసి ఆనందిస్తాడు.

Verse 14

यद्यत्र मुञ्चते प्राणान् कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ स्वर्गलोकमतिग्रम्य मम लोके महीयते ॥

ఎవరైనా ఇక్కడ అత్యంత దుష్కరమైన కార్యం చేసి ప్రాణాలను విడిచితే, అతడు స్వర్గలోకాన్ని దాటి నా లోకంలో గౌరవింపబడతాడు.

Verse 15

चतुःस्रोत इति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम ॥ चतुर्धाराः पतन्त्यत्र चतस्रो दिश आश्रिताः ॥

నా పరమ క్షేత్రంలో అది ‘చతుఃస్రోత’ అని ప్రసిద్ధి; అక్కడ నాలుగు ధారలు పడుతాయి, నాలుగు దిశలకు అనుగుణంగా నిలిచి ఉంటాయి.

Verse 16

यस्तत्र कुरुते स्नानमेकऱात्रोषितो नरः ॥ मोदते नाकपृष्ठे तु मम भक्तश्च जायते ॥

అక్కడ ఒక రాత్రి నివసించి స్నానం చేసే మనిషి నాకలోక పృష్ఠమందు ఆనందిస్తాడు; నా భక్తుడగును.

Verse 17

अथ प्राणान्परित्यज्य कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ नाकपृष्ठमतिग्रम्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

తర్వాత అత్యంత దుష్కరమైన కర్మను చేసి ప్రాణాలను విడిచి, నాకలోక పృష్ఠాన్ని దాటి నా లోకాన్ని చేరుతాడు.

Verse 18

तत्रैव हिमवत्पृष्ठे चतुःशृङ्गाद्बृहत्तराः ॥ चतुर्धाराः पतन्त्यत्र विषमाश्च शिलोच्चये ॥

అక్కడే హిమవత్ పృష్ఠమందు చతుఃశృంగ పర్వతం నుండి మరింత విశాలమైన నాలుగు ధారలు అసమానంగా శిలోచ్చయంపై పడతాయి.

Verse 19

यस्तत्र कुरुते स्नानं चतूरात्रोषितो नरः ॥ चतुर्णामपि वेदानां ग्रहणे कारणं भवेत् ॥

అక్కడ నాలుగు రాత్రులు నివసించి స్నానం చేసే మనిషి నాలుగు వేదాల గ్రహణం (అధిగమం/బోధ) కలగడానికి కారణమగును.

Verse 20

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मपथे स्थितः । देवलोकमत्क्रम्य मम लोकं प्रतिष्ठते ॥

ఇప్పుడు నా కర్మపథంలో స్థితుడై ఇక్కడ ప్రాణాలను విడిచేవాడు, దేవలోకాన్ని దాటి నా లోకంలో స్థిరపడతాడు.

Verse 21

द्वादशादित्यकुण्डेति तस्मिन्क्षेत्रे परे मम । यत्र ते द्वादशादित्या देवि संस्थापिता मया ॥

హే దేవీ! నా పరమ పవిత్ర క్షేత్రంలో ‘ద్వాదశాదిత్య-కుండ’ అనే స్థలం ఉంది; అక్కడ నీకోసం నేను పన్నెండు ఆదిత్యులను స్థాపించాను.

Verse 22

तत्र पर्वतशृङ्गे तु स्थूलमूले शिलातले । द्वादश पतन्ति धारा मम कर्मसुखावहाः ॥

అక్కడ పర్వత శిఖరంపై, విస్తారమైన మూలమున్న శిలాతలంపై, నా కర్మసుఖాన్ని ప్రసాదించే పన్నెండు ధారలు పడుతుంటాయి.

Verse 23

यस्तत्र कुरुते स्नानं यां काञ्चिद्द्वादशीं यदि । यत्र ते द्वादशादित्या स्तत्र गच्छेन्न संशयः ॥

అక్కడ ఏ ద్వాదశీ రోజునైనా స్నానం చేసే వాడు, సందేహం లేకుండా పన్నెండు ఆదిత్యులు ఉన్న లోకానికి చేరుతాడు.

Verse 24

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मणि संस्थितः । समतिक्रम्य चादित्यान्मम लोके महीयते ॥

ఇక్కడ నా కర్మవిధానంలో స్థిరంగా ఉండి ప్రాణాలను విడిచేవాడు, ఆదిత్యులను కూడా అతిక్రమించి నా లోకంలో మహిమ పొందుతాడు.

Verse 25

लोकपालमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम । तत्र ते लोकपाला स्तु मया संस्थापिताः पुरा ॥

నా పరమ క్షేత్రంలో ‘లోకపాల’ అని ప్రసిద్ధమైన స్థలం ఉంది; అక్కడ నీకోసం లోకపాలులను నేను పూర్వమే స్థాపించాను.

Verse 26

तत्र पर्वतमध्ये तु स्थल कुण्डं बृहन्मम । भित्वा पर्वतमुद्गीर्णं यत्र सोमसमुद्भवः ॥

అక్కడ పర్వతమధ్యంలో నా విశాలమైన ‘స్థల-కుండం’ ఉంది; పర్వతాన్ని చీల్చుకొని అది బయలుదేరి, అక్కడ సోమ-సముద్భవ మూలం ఉద్భవిస్తుంది।

Verse 27

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मसु तत्परः । लोकपालानतिक्रम्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

ఇప్పుడు ఇక్కడ నా కర్మాలలో నిమగ్నుడై ప్రాణాలను విడిచినవాడు, లోకపాలులను అధిగమించి నా లోకాన్ని చేరుకుంటాడు।

Verse 28

अस्ति मेरोरवरं नाम तस्मिन्गुह्यं परं मम । तत्र स्थितेन वै भूमे मेरुः संस्थापितः स्वयम् ॥

‘మేరోరవరం’ అనే స్థలం ఉంది; ఓ భూమీ, అందులో నా పరమ గూఢ రహస్యం ఉంది. అక్కడ నిలిచినవాడిచేత మేరువు స్వయంగా స్థాపితమైనట్లవుతుంది।

Verse 29

धारास्तिस्रः पतन्त्यत्र सुवर्णसदृशप्रभाः । पतत्तु तज्जलं भूमौ व्यक्तिं नैवोपलभ्यते ॥

ఇక్కడ బంగారంలాంటి కాంతితో మూడు ధారలు పడతాయి; అయితే ఆ నీరు నేలపై పడినా స్పష్టమైన రూపంలో కనిపించదు।

Verse 30

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ मोदते मेरुशृङ्गेषु मम भक्तश्च जायते ॥

ఎవడు అక్కడ మూడు రాత్రులు ఉపవాసముండి స్నానం చేస్తాడో, వాడు మేరుశిఖరాలపై ఆనందిస్తాడు మరియు నా భక్తుడవుతాడు।

Verse 31

अथ तत्र मृतो देवि तस्मिन्गुह्ये परे मम ॥ मेरुपृष्ठमत्क्रम्य मम लोकं तु गच्छति ॥

హే దేవీ, అక్కడ నా పరమ గుహ్యస్థానంలో మరణించినవాడు మేరుపృష్ఠాన్ని అతిక్రమించి నిశ్చయంగా నా లోకానికి చేరుతాడు.

Verse 32

मानसोद्भेदमिति च तत्रान्यत्तीर्थमुत्तमम् ॥ पृथ्वीमुद्भिद्य मध्ये तु जलं गच्छति सत्वरम् ॥

అక్కడ ‘మానసోద్భేద’ అనే మరొక ఉత్తమ తీర్థం ఉంది; భూమిని చీల్చుకొని దాని జలం వేగంగా అంతర్భాగంలోకి ప్రవేశిస్తుంది.

Verse 33

देवा अपि न जानन्ति तं देशं तत्र संस्थितम् ॥ मानुषा हि विजानन्ति भूम्यां पतति तज्जलम् ॥

దేవతలకైనా అక్కడ ఉన్న ఆ దేశం తెలియదు; కానీ మనుష్యులు తెలుసుకుంటారు—దాని జలం భూమిపై పడుతుంది.

Verse 34

यस्तत्र कुरुते स्नानमहोऱात्रोषितो नरः ॥ मोदते मानसे दिव्ये मम भक्तश्च जायते ॥

ఎవడు అక్కడ పగలు-రాత్రి ఉపవాసముండి స్నానం చేస్తాడో, అతడు దివ్య మానసంలో ఆనందించి నా భక్తుడుగా అవుతాడు.

Verse 35

अस्ति पञ्चशिरं नाम तस्मिन्गुह्यं परं मम ॥ ब्रह्मणा छिद्यते यत्र शिरश्चैव महाद्युति ॥

అక్కడ ‘పంచశిర’ అనే నా పరమ గుహ్యస్థానం ఉంది; అక్కడ బ్రహ్మదేవుడు మహాద్యుతిగల ఒక శిరస్సును ఛేదిస్తాడు.

Verse 36

यत्र तन्मध्यमं कुण्डं छिन्नमेव स्वयम्भुवा ॥ तत्र रक्तजला भूमिर्दृश्यते धारसंकुला ॥

అక్కడ ఆ మధ్య కుండం స్వయంభూ (బ్రహ్మ) చేత ఛేదింపబడినదై ఉన్న చోట, ధారలతో నిండిన ఎర్రటి జలముతో భూమి దర్శనమిస్తుంది।

Verse 37

यस्तत्र कुरुते स्नानं पञ्चरात्रोषितो नरः ॥ मोदते ब्रह्मलोकस्थो मम भक्तश्च जायते ॥

అక్కడ ఐదు రాత్రులు ఉపవాసముండి స్నానం చేసిన మనిషి బ్రహ్మలోకంలో నివసిస్తూ ఆనందిస్తాడు; నా భక్తుడుగాను అవుతాడు।

Verse 38

तथात्र मुञ्चते प्राणान् गुह्ये पञ्चशिरे मम ॥ जलचन्द्रायणं कृत्वा मम कर्मसु निष्ठितः ॥

అదేవిధంగా అక్కడ నా గుహ్యమైన ‘పంచశిర’ వద్ద, జల-చాంద్రాయణ వ్రతం ఆచరించి నా విధిత కర్మలలో నిష్ఠతో ఉండి, ప్రాణాలను విడిచిపెడతాడు।

Verse 39

बुद्धिमान्मतिमांश्चैव रागमोहविवर्जितः ॥ ब्रह्मलोकमत्क्रम्य मम लोकं स गच्छति ॥

బుద్ధిమంతుడై, వివేకవంతుడై, రాగమోహాలను విడిచి, బ్రహ్మలోకాన్ని దాటి నా లోకానికి చేరుతాడు।

Verse 40

अस्ति सोमाभिषेकेति तीर्थमन्यत्परं मम। राजत्वे ब्राह्मणानां तु मया सोमोऽभिषेचितः॥

‘సోమాభిషేక’ అనే నా మరొక పరమ తీర్థం ఉంది. బ్రాహ్మణుల రాజత్వకాలంలో సోముని అభిషేకం నేను చేసితిని।

Verse 41

तत्राहं तोषितस्तेन अत्रिपुत्रेण माधवि। नवपञ्चककोट्यस्तु कृत्वा कर्म सुदुष्करम्॥

హే మాధవీ, అక్కడ అత్రిపుత్రుడు అత్యంత దుష్కరమైన కర్మను చేసి తొమ్మిది మరియు ఐదు కోట్లకు సమానమైన పుణ్యాన్ని సంపాదించగా నేను ప్రసన్నుడనయ్యాను।

Verse 42

प्राप्तश्च परमां सिद्धिं मत्प्रसादाद्वसुन्धरे। तदायत्तं जगत्सर्वं व्रीहयः परमौषधीः॥

హే వసుంధరా, నా ప్రసాదం వల్ల అతడు పరమ సిద్ధిని పొందాడు. దానిపైనే సమస్త జగత్తు ఆధారపడింది—వ్రీహి ధాన్యములు మరియు శ్రేష్ఠ ఔషధములు కూడా।

Verse 43

जायतेऽस्मिन्प्रलीयन्ते स्कन्देन्द्राः समरुद्गणाः। भूमे सोममयं सर्वं मम संस्थं भविष्यति॥

ఇందులోనే స్కందుడు, ఇంద్రుడు—మరుద్గణాలతో కలిసి—జన్మించి లయమవుతారు. హే భూమీ, ఇది అంతా సోమమయమై నాలో స్థితి పొందుతుంది।

Verse 44

तत्र सोमगिरिर्नाम यत्र धारा पतेद्भुवि। कुण्डेऽरण्ये विशालें तु एतत्ते कथितं मया॥

అక్కడ ‘సోమగిరి’ అనే స్థలం ఉంది; అక్కడ ధారా భూమిపై పడుతుంది. విశాల అరణ్యంలో ఉన్న కుండలో—ఇది నేను నీకు చెప్పాను।

Verse 45

अथात्र म्रियते देवि कृत्वा कर्म सुदुष्करम्। सोमलोकमतिगम्य मम लोकं प्रपद्यते॥

హే దేవీ, ఎవడు ఇక్కడ అత్యంత దుష్కరమైన కర్మ చేసి మరణిస్తాడో, వాడు సోమలోకాన్ని అతిక్రమించి నా లోకాన్ని పొందుతాడు।

Verse 46

अस्ति चोर्वशिकुण्डेति गुह्यं क्षेत्रे परं मम। यत्र चैवोर्वशी भित्त्वा दक्षिणोरुमजायत॥

నా పరమ గుహ్య క్షేత్రములో ‘చోర్వశికుణ్డ’ అనే తీర్థం ఉంది; అక్కడే ఉర్వశీ (దానిని) చీల్చి కుడి తొడ నుండి జన్మించింది.

Verse 47

तत्र तप्याम्यहं देवि देवानामपि कारणात्। न मां कश्चिद्विजानाति स्वात्मानो हि विजानते॥

ఓ దేవీ! అక్కడ నేను దేవతల కార్యసాధనార్థముగాను తపస్సు చేస్తాను. నన్నెవ్వరూ గుర్తించరు; తమ స్వాత్మస్వరూపాన్ని తెలిసినవారే (నన్ను) తెలుసుకుంటారు.

Verse 48

ततो मे तप्यमानस्य बहुवर्षव्यतिक्रमात्। देवा अपि न जानन्ति वज्रिब्रह्ममहेश्वराः॥

తర్వాత నేను తపస్సు చేస్తూ ఉండగా అనేక సంవత్సరాలు గడిచినపుడు, వజ్రధారి ఇంద్రుడు, బ్రహ్మ, మహేశ్వరుడు—ఈ దేవులకూడా నన్ను తెలియలేదు.

Verse 49

एकैकॆन फलेनात्र बदर्यां तु सुनिश्चितम्। बहुवर्षसहस्रं तु तपश्चीर्णं मया भुवि॥

ఇక్కడ బదరీ వనంలో నేను నిశ్చయంగా ఒక్కొక్క ఫలంతో (జీవిస్తూ) భూమిపై వేల సంవత్సరాలు తపస్సు చేశాను.

Verse 50

तत्राहं दश कोट्यस्तु दशवर्षं दशार्बुदम् ॥ दश भूमे तथान्यानि पद्मानि तपसि स्थितः

ఓ భూమీ! అక్కడ నేను తపస్సులో నిలిచియున్నాను—పది కోట్లు, పది సంవత్సరాలు, పది అర్బుదాలు; అలాగే పది (అటువంటి) పరిమాణాలు, ఇంకా ఇతర ‘పద్మ’ పరిమాణాలు కూడా.

Verse 51

ततस्ते मां न पश्यन्ति देवा गुह्यपथे स्थितम् ॥ विस्मयं परमं जग्मुर्देवा दुःखपरायणाः

అప్పుడు దేవులు నన్ను చూడలేకపోయారు, నేను గూఢమార్గంలో నిలిచి ఉన్నప్పటికీ; దుఃఖంలో మునిగిన వారు పరమ ఆశ్చర్యానికి లోనయ్యారు।

Verse 52

अहं पश्यामि सर्वं वै तपःसंस्थो वसुन्धरे ॥ न मां सर्वे प्रपश्यन्ति योगमायासमावृताः

ఓ వసుంధరా, నేను తపస్సులో స్థితుడై సమస్తాన్ని చూస్తాను; కానీ యోగమాయతో ఆవరించబడినవారు అందరూ నన్ను చూడలేరు।

Verse 53

ततस्ता देवताः सर्वाः प्रत्य ऊचुश्च पितामहम् ॥ विष्णुना च विना लोके शान्तिं नैव लभामहे

అప్పుడు సమస్త దేవతలు పితామహ బ్రహ్మను ఉద్దేశించి పలికారు— ‘విష్ణువు లేక లోకంలో మాకు శాంతి ఏ మాత్రం లభించదు।’

Verse 54

ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ॥ तत्र जग्मुर्महाभागे तुष्यन्तः परमं मुदा

అప్పుడు దేవులు గంధర్వులతో, సిద్ధులతో, పరమ ఋషులతో కూడి—ఓ మహాభాగ్యవంతుడా—అక్కడికి వెళ్లి పరమ ఆనందంతో తృప్తి చెందారు।

Verse 55

विभावयन्ति मां तत्र देवा इन्द्रपुरोगमाः ॥ त्वया नाथ परित्यक्ता दुःखिताः श्रमवर्जिताः

అక్కడ ఇంద్రుని నాయకత్వంలో దేవులు నన్ను ధ్యానించి పలికారు— ‘హే నాథా, మీరు మమ్మల్ని విడిచిపెట్టినందున మేము దుఃఖితులమై, ఉత్సాహం/ప్రయత్నం లేనివారమయ్యాము।’

Verse 56

त्रायस्व नो हृषीकेश परमाणुग्रहेण वै ॥ एतत्कृत्वा विशालाक्षि देवान् प्रणतिपूर्वकम्

హే హృషీకేశా! పరమ అనుగ్రహంతో నిశ్చయంగా మమ్మల్ని రక్షించుము. హే విశాలాక్షీ! ఇలా చేసి వారు ముందుగా ప్రణామంతో దేవతలను సమీపించారు.

Verse 57

मया विलोकिताः सर्वे परां निर्वृतिमागताः ॥ एतस्मिन्नुर्वशी कुण्डे एकरात्रोषितो नरः

నన్ను దర్శించిన వెంటనే వారు అందరూ పరమ నిర్వృతిని పొందారు. ఈ ఉర్వశీ-కుండంలో ఒక రాత్రి నివసించే మనిషి…

Verse 58

यः स्नाति सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः ॥ उर्वशीलोकमासाद्य क्रीडते कालमक्षयम्

ఇక్కడ స్నానం చేసే వాడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు. ఉర్వశీ-లోకాన్ని చేరి అక్షయకాలం ఆనందంగా విహరిస్తాడు.

Verse 59

यस्तत्रोत्सृजते प्राणान्मम कर्मपरायणः ॥ पुण्यपापविनिर्मुक्तो याति मल्लीनतां प्रिये

అక్కడ నా కర్మ/విధిలో పరాయణుడై ప్రాణాలను విడిచేవాడు పుణ్యపాపాల నుండి విముక్తుడై—హే ప్రియే—‘మల్లీనతా’ను చేరుతాడు.

Verse 60

श्रीबदर्याश्रमं पुण्यं यत्र यत्र स्थितः स्मरेत् ॥ स याति वैष्णवं स्थानं पुनरावृत्तिवर्जितः ॥

ఎక్కడెక్కడ ఉన్నా పుణ్యమైన శ్రీ-బదరీాశ్రమాన్ని స్మరించువాడు, పునరావృతిరహితమైన వైష్ణవ స్థానాన్ని పొందుతాడు.

Verse 61

य इदं शृणुयान्नित्यं मद्भक्तः सततं पठेत् ॥ ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यवादी जितेन्द्रियः ॥

యెవడు దీనిని నిత్యం శ్రవణం చేసి, నా భక్తుడై సదా పఠిస్తాడో, అతడు బ్రహ్మచారి, క్రోధజయుడు, సత్యవాది, ఇంద్రియనిగ్రహుడు అవుతాడు।

Verse 62

ध्यानयोगरतो नित्यं स मुक्तिफलभाग्भवेत् ॥ यस्यैतद्विदितं सर्वं ध्यानयोगं वसुन्धरे ॥

యెవడు నిత్యం ధ్యానయోగంలో నిమగ్నుడై ఉంటాడో, అతడు ముక్తిఫలానికి భాగ్యవంతుడు అవుతాడు. ఓ వసుంధరా, ఎవరికీ ఈ సమస్త ధ్యానయోగం పూర్తిగా తెలిసియుంటుందో।

Verse 63

इन्द्रलोकमिति ख्यातो बदर्यां च ममाश्रमः ॥ तत्राहं देवि शक्रेण निष्कलं परितोषितः ॥

బదరీలో నా ఆశ్రమం ‘ఇంద్రలోకం’ అని ప్రసిద్ధి. అక్కడ, ఓ దేవీ, శక్రుడు (ఇంద్రుడు) నన్ను సంపూర్ణంగా సంతృప్తిపరిచాడు।

Verse 64

वेदधारमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम ॥ यत्र ब्रह्ममुखाद्भ्रष्टा वेदाश्चत्वार एव च ॥

నా ఆ పరమ క్షేత్రంలో ‘వేదధార’ అని ప్రసిద్ధమైన స్థలం ఉంది; అక్కడ బ్రహ్మ ముఖమునుండి నాలుగు వేదాలు ప్రकटమై పడినట్లు చెప్పబడుతుంది।

Verse 65

तत्र स्नानं तु कुर्वीत ज्येष्ठमासस्य द्वादशीम् ॥ मोदते लोकपालेषु मम भक्तश्च जायते ॥

అక్కడ జ్యేష్ఠ మాస ద్వాదశినాడు స్నానం చేయాలి; అతడు లోకపాలుల మధ్య ఆనందిస్తాడు మరియు నా భక్తుడవుతాడు।

Verse 66

तत्र वै पञ्च कुण्डानि स्थूलशीर्षशिलोच्चये ॥ पञ्चात्र शिरसः स्थाने बहुधारासमन्विताः ॥

అక్కడ స్థూలశీర్ష అనే శిలోచ్చయంపై నిజంగా ఐదు కుండాలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ ‘శిరఃస్థానం’లో అవి అనేక ధారలతో సమన్వితమై ఉన్నాయి.

Verse 67

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ मोदते सोमलोकेषु एवमेतन्न संशयः ॥

అక్కడ మూడు రాత్రులు ఉపవాసముండి స్నానం చేసే మనిషి సోమలోకాలలో ఆనందిస్తాడు; ఇదే సత్యం—ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 68

देवानां तु वचः श्रुत्वा ब्रह्मा लोकापितामहः ॥ योगमायापटच्छन्नं कथयामास मां तदा ॥

దేవతల వచనాన్ని విని లోకపితామహుడు బ్రహ్మ అప్పుడు యోగమాయా పటంతో ఆవృతమైన నన్ను గురించి వివరించాడు.

Verse 69

योऽवगच्छति चात्मानं स गच्छेत्परमां गतिम् ॥

ఎవడు ఆత్మను అవగతం చేసుకుంటాడో, వాడు పరమగతిని పొందుతాడు.