Sukta 31

Mantra 1

अस्माकं मित्रावरुणावतं रथमादित्यै रुद्रैर्वसुभिः सचाभुवा । प्र यद्वयो न पप्तन्वस्मनस्परि श्रवस्यवो हृषीवन्तो वनर्षदः ॥

ఓ మిత్ర-వరుణా! మా కొరకు ఈ యాత్రారథాన్ని నిలుపుము—ఆదిత్యులు, రుద్రులు, వసువులతో కలిసి—ఒకే సమన్వయంతో కదిలేవారితో. మా శ్రవస్యు (యశోకాంక్షి) శక్తులు తమ గూడు-గృహం చుట్టూ పక్షులవలె దూకి ముందుకు పయనించినప్పుడు, అవి ప్రాణశక్తుల హర్షంతో హృష్టులై, విశాలంలో తమ ఆసనాన్ని అధిష్ఠించుగాక.

Mantra 2

अध स्मा न उदवता सजोषसो रथं देवासो अभि विक्षु वाजयुम् । यदाशवः पद्याभिस्तित्रतो रजः पृथिव्याः सानौ जङ्घनन्त पाणिभिः ॥

అప్పుడు నిజంగా, ఏకమనస్సుగల దేవులారా, మా కొరకు కులాల (విక్షు) మధ్య బలసంపద (వాజ)ను గెలిపించే ఆ రథాన్ని ఎత్తి/ముందుకు నడిపించండి. వేగవంతమైన శక్తులు తమ అడుగులతో భూమి శిఖర/కట్టపై లేచే ధూళి (రజః)ని దాటినప్పుడు, వారు తమ చేతులతో ముందుకు దూసి కొట్టి—యాత్రా-విజయానికి మార్గాన్ని సిద్ధం చేస్తారు.

Mantra 3

उत स्य न इन्द्रो विश्वचर्षणिर्दिवः शर्धेन मारुतेन सुक्रतुः । अनु नु स्थात्यवृकाभिरूतिभी रथं महे सनये वाजसातये ॥

ఇంద్రుడూ—సర్వమనుష్యుల కోసం కార్యం చేసే వాడు (విశ్వచర్షణి)—దివ్యమైన మరుత్ గణంతో, ప్రకాశమయ సంకల్పం (సుక్రతు)తో కూడి, ఇప్పుడు మమ్మల్ని అనుసరిస్తూ నిలుస్తాడు; ద్రోహం చేయని (అవృక) రక్షణలతో (ఊతిభిః). మహా లాభార్థం, వాజ-ప్రాప్తి కోసం, అతడు రథాన్ని స్థాపించి దృఢం చేస్తాడు.

Mantra 4

उत स्य देवो भुवनस्य सक्षणिस्त्वष्टा ग्नाभिः सजोषा जूजुवद्रथम् । इळा भगो बृहद्दिवोत रोदसी पूषा पुरंधिरश्विनावधा पती ॥

మరియు ఆ దేవుడు—భువనానికి ఆధారం (సక్షణి) అయిన త్వష్టా—జ్ఞానశక్తులతో (గ్నాభిః), ఏకసమ్మతిగా/ఏకమనస్సుతో (సజోషా) కలిసి, రథాన్ని కదిలించి ప్రేరేపిస్తాడు. ఇళా, భగ, విశాలమైన ద్యౌ మరియు రెండు రోదసీ, పూషన్, పురంధి, అలాగే ఆ ఇద్దరు ప్రభువులు—అశ్వినౌ—ఈ సమస్త శక్తులు మా సుసంఘటిత గమనంలో తమ తమ స్థానాన్ని పొందుగాక.

Mantra 5

उत त्ये देवी सुभगे मिथूदृशोषासानक्ता जगतामपीजुवा । स्तुषे यद्वां पृथिवि नव्यसा वचः स्थातुश्च वयस्त्रिवया उपस्तिरे ॥

మరియు ఆ రెండు దేవతలు—సుభగలు, ఏకదృష్టి గల జంట—ఉషా మరియు రాత్రి, చలించే సమస్త జగత్తును ముందుకు నడిపించువారు; హే పృథివీ, నేను నూతన వచనంతో మీ స్తుతి చేయునప్పుడు, స్థావర సత్త్వమూ, త్రివిధ జీవనపు రెక్కల శక్తులూ, నీ వృద్ధికై ఉపస్తిరం (శయ్యవంటి ఆధారం)గా విస్తరించుచున్నవి.

Mantra 6

उत वः शंसमुशिजामिव श्मस्यहिर्बुध्न्योऽज एकपादुत । त्रित ऋभुक्षाः सविता चनो दधेऽपां नपादाशुहेमा धिया शमि ॥

మరియు ఉషిజ్ (అగ్ని ప్రజ్వలింపజేసే) పురోహితులు పలుకునట్లు నేను మీ శంసను పలుకుచున్నాను—అహి బుధ్న్య, అజ (అజన్మ) ఏకపాదుడును; అలాగే త్రిత, ఋభుక్షన్, సవితృ మా కొరకు దానిని స్థాపించుచున్నారు; మరియు అపాం నపాత్, ఆశు-హేమ (వేగ-సువర్ణిమ), ధియా (చింతన/చేతన)లో శమి—శాంతి మరియు సమ్యక్ స్థితి—నివ్వుచున్నాడు.

Mantra 7

एता वो वश्म्युद्यता यजत्रा अतक्षन्नायवो नव्यसे सम् । श्रवस्यवो वाजं चकानाः सप्तिर्न रथ्यो अह धीतिमश्याः ॥

ఈ వచనాలను నేను మీ కొరకు మలిచి, ఎత్తి, ప్రకటించుచున్నాను, హే యజ్య శక్తులారా; ఋషులు వీటిని నూతనంగా సమరసతగా నిర్మించారు. శ్రవస్ (యశస్సు-ప్రేరిత గుర్తింపు) కోరుతూ, వాజ (బల-సమృద్ధి) ఆశిస్తూ, మనము ఆ ధీతి (ప్రేరిత ఆలోచన)ను పొందుదాం—రథయోగ్యమైన, సుయోజిత అశ్వంలా—యాత్రామార్గంలో వేగంగా.